อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 4 วันที่ 19 เม.ย. 58

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 4 วันที่ 19 เม.ย. 58

“ได้เวลากินนมพอดีเลย วันนี้ได้กินนมแม่นะยงยุทธนะ ไม่ต้องกินนมกระป๋องแล้ว”

อัมพรอุ้มลูกขึ้นมาให้นมอย่างแสนรักแสนคิดถึง

แล้วจู่ๆ สุดาก็มาร้องเรียกพะยอมอยู่หน้าบ้าน พะยอมบอกให้อัมพรลงหลังเรือนไปก่อน เพราะถ้าตนลงไปสุดาจะสงสัยว่าทิ้งหลานไว้บนเรือนได้ยังไง เสียงสุดาร้องเรียกถี่ขึ้น อัมพรจึงรีบลงไปทางหลังเรือน และพะยอมก็อุ้มยงยุทธออกไปรับหน้าสุดาบอกว่าให้นมยงยุทธอยู่ เพิ่งอิ่มพอดี

สุดาเอาผ้ามาให้พะยอมตัดเสื้อ มองยงยุทธที่พะยอมอุ้มอยู่ชมว่าหน้าตาน่าเกลียดน่าชัง ถามว่าหน้าเหมือนพ่อหรือเหมือนแม่ พะยอมบอกว่าเหมือนแม่แต่อาภัพ เกิดมาปัญหาก็ตามมาพร้อมเลย ช่วงนี้ตนเลยต้องหยุดเรียนตัดผ้าไปด้วย พะยอมบอกให้สุดารอเดี๋ยวตนเก็บกวาดแถวนี้ก่อนหิวน้ำก็เดินไปในครัวเลย


พอพะยอมออกไป สุดาก็มองสำรวจบ้าน เดินไปในครัวเปิดตู้กับข้าวหยิบปลาช่อนทอดกิน เช็ดมือกับชายเสื้อ กินแล้วก็เอาขันตักน้ำจากโอ่งกลั้วปากล้างขี้ฟันแล้วกลืน สาดน้ำที่เหลือออกนอกหน้าต่าง เดินออกมาชมสมบัติและรูปถ่ายต่างๆ เห็นรูปประยูรโพสท่าเท่ในชุดนักเรียนพลตำรวจมีรูปประยงค์วางติดกันก็ยิ้มเขินกับรูป

พะยอมกวาดเรือนเสร็จก็เรียกสุดาให้มาวัดตัวถามว่าจะเอาแบบไหน สุดาบอกไม่เอาแบบที่ตัดให้นกเล็กเพราะแก่ไป พะยอมเสนอให้ตัดแขนตุ๊กตาคอบัวไหมที่กรุงเทพฯกำลังนิยมกัน สุดาเห็นด้วย พะยอมหยิบผ้าคลี่ดูว่าจะพอหรือเปล่า ชายผ้าเกี่ยวตะกร้าขวดนม เห็นถุงกระดาษที่อัมพรใส่ที่คาดผมกับเสื้อชั้นใน สุดาหยิบไปดูชมว่าสวยดีราคาเท่าไร พะยอมบอกว่าไม่รู้ แม่ซื้อให้

สุดาเห็นนมของยงยุทธยังเต็มขวดก็มองอย่างสงสัย เพราะพะยอมบอกเมื่อกี๊ว่าเพิ่งป้อนนมยงยุทธเสร็จ

ooooooo

เช้านี้อัมพรจะไปหาหมอและอุไรจะไปเรียนจึงออกไปด้วยกัน พอไปถึงท่ารถ เห็นรถของลือพงษ์มีคนอื่นขึ้นนั่งหน้าที่ประจำของตนก่อนแล้ว อุไรกับอัมพรจึงนั่งข้างหลัง ลือพงษ์เห็นอุไรแต่ไม่พูดอะไร

อัมพรบอกอุไรว่าลือพงษ์ไม่ใช่คนใจคอคับแคบถ้ามีโอกาสก็หาทางคุยปรับความเข้าใจกันเสียยังไม่สายเกินไปหรอก

“ฉันน่ะพร้อมจะคุย แต่เขาต่างหากคงจะเกลียดฉันไปแล้วล่ะ”

เมื่อไปถึงกลางเมืองอัมพรกับอุไรไปจ่ายค่ารถ ลือพงษ์ไม่รับเงินทั้งยังจะไปส่งอัมพรกับอุไรให้ถึงที่ด้วย อัมพรเลยให้ไปส่งอุไร ส่วนตนไปโรงพยาบาลใกล้ๆแค่นี้เอง หันบอกอุไรว่า

“ลือพงษ์มันจะไปส่งเอ็งที่โรงเรียน เอ็งขึ้นไปเถอะ โอกาสดีแล้ว คุยปรับความเข้าใจกันเสีย” แล้วดันอุไรให้ขึ้นรถ มองตามรถไปลุ้นขอให้ทุกอย่างจบด้วยดี

และก็เป็นไปอย่างที่อัมพรเอาใจช่วย ลือพงษ์ขอโทษอุไรที่วันก่อนพูดไม่ดีกับเธอ ยอมรับว่าเพราะรักอุไรมากรักมากก็หวงมาก อ้อนว่า “เรามาคืนดีกันนะ” ทำให้อุไรใจมาเป็นกอง ยิ่งเมื่อลือพงษ์สัญญาว่าทีหลังจะไม่ทำอย่างนี้อีก บอกว่านอนไม่หลับมาสองคืนแล้ว อุไรพูดงอนๆว่า สมน้ำหน้า และเมื่อลือพงษ์ดึงมือไปจูบ
เอ๊า...จูบเอา อุไรก็ตีเขินๆ บอกให้ขับรถดีๆ

“เค้าบอกเดกับแม่เรื่องของเราแล้วนะ พ้นร้อยวันเมื่อไหร่ เดกับแม่คงไปสู่ขอตัวเองแน่ๆ ตัวเองอดทนรอหน่อยนะ”

ooooooo

สุดาอ่อยประยงค์ทั้งด้วยเล่ห์กลและมารยาแต่ประยงค์ที่มั่นคงต่อความรักกับอัมพรก็ไม่ได้หลงกลเผลอไผล บอกสุดาว่า เลิกวอแวกับตนเสียทีตนไม่มีวันหลงกลแน่ ถูกสุดาถามเย้ยว่ากลัวเมียรึ?

“ถึงข้ากับอัมพรจะต้องแยกกันอยู่ แต่เราก็ไม่เคยมีปัญหากัน ไม่มีอะไรมาพรากความรักของข้ากับอัมพรได้หรอก” พูดแล้วประยงค์เดินจากไป พอไม่ได้ดั่งใจ สุดาก็ด่า

“ไอ้พี่ยงค์หน้าโง่...โง่! โง่ๆๆ!!”

อัมพรกลับจากโรงพยาบาลมารอรถที่ท่า หมวดทวีมาซื้อกล้วยแขกจำได้ พอรู้ว่าจะกลับบ้านหนองนมวัวหมวดบอกว่าจะไปทางนั้นพอดีเลยชวนขึ้นรถไปด้วยกัน อัมพรเห็นหมวดเป็นคนดีไม่มีพิษมีภัยจึงขึ้นรถไปด้วย

ระหว่างทางอัมพรเล่าอย่างไม่ปิดบังว่าตนเป็นลูกสะใภ้นางแย้มทนอยู่ด้วยไม่ไหวจึงกลับมาอยู่กับแม่ส่วนลูกอยู่กับประยงค์ที่บ้านนางแย้ม บอกหมวดว่า ตนกับประยงค์ยังรักกันดี ชมประยงค์ว่าเป็นคนดีแต่ก็ลำบากใจเพราะคนหนึ่งก็แม่อีกคนก็เมีย หมวดทวีฟังอย่างสนใจและเห็นใจ

อุไรกลับมาเจออัมพรที่ท่ารถหมู่บ้าน พอรู้ว่าอัมพรกลับมากับหมวดทวี อุไรถามว่าเขามาจีบพี่หรือเปล่า อัมพรบอกว่าหมวดเขารู้ว่าตนมีลูกมีผัวแล้วสงสัยจะมาจีบอุไรมากกว่า อุไรบอกว่าตนไม่เอาคนในเครื่องแบบหรอก

“เพราะคืนดีกับลือพงษ์มันแล้วมั้ง” อัมพรดักคอ อุไรได้แต่ยิ้มอายๆ

ooooooo

วันนี้พะยอมเอาแกงฉู่ฉี่ปลาหมอไปให้บ้านนกเล็กบอกว่าตนแกงเองและจะมาวัดตัวตัดเสื้อให้นกเล็กด้วย

โกตาชื่นชมพะยอมว่าทั้งทำอาหารเก่งตัดเสื้อเก่งถ้าลือพงษ์ได้เมียอย่างนี้ตนปลื้มใจตาย ส่วนนกเล็กก็บอกให้พะยอมกินขนมก่อนหมายถ่วงเวลารอให้ลือพงษ์กลับมาเจอกัน

พอลือพงษ์กลับมาทั้งโกตาและนกเล็กลุ้นให้ทั้งสองได้ใกล้ชิดกัน นกเล็กยุให้พะยอมวัดตัวตัดเสื้อฮาวายให้ลือพงษ์สักสองสามตัว ลือพงษ์บอกว่าไม่ต้องเพราะอุไรตัดให้ตนเยอะแล้ว และขอตัวไปอาบน้ำ ทำเอา

พะยอมปั้นหน้าไม่ถูก นกเล็กปลอบใจว่า

“อย่าไปสนใจมันเลย ฝากขอบใจแม่แย้มด้วยนะลูก”

พอพะยอมไปนกเล็กกับโกตาก็ตำหนิด่าว่าลูกชาย ลือพงษ์ยืนยันว่าตนชอบอุไรไม่ได้ชอบพะยอม โต้เถียงกันจนโกตาไล่ให้ไปกินข้าวได้แล้ว ลือพงษ์บอกว่าตนไม่หิวเดกับแม่กินกันเถอะแล้วขึ้นข้างบนเลย โกตามองตามบ่นกับนกเล็กว่า

“ไอ้ลูกคนนี้มันหัวดื้อ อยากรู้นักว่าถ้าเรายืนกระต่ายขาเดียวว่าไม่เอาอุไรมันจะกล้าขัดขืนไหม”

นกเล็กถามว่าแล้วถ้ามันกล้าล่ะ? “มันก็โง่ยิ่งกว่าควาย สมบัติแม่แย้มตั้งเท่าไหร่ นาเป็นร้อยไร่กินไปทั้งชาติก็ไม่หมด ถ้ามันมีสมองมันต้องตรองให้เห็นโว้ย”

ooooooo

ค่ำนี้ นางแย้มไปเดินแถวท่ารถจะซื้อบัวลอยไข่หวานไปกิน ก็ได้ยินแม่ค้าแซวว่าอัมพรเสน่ห์แรง วันนี้เห็นนั่งรถเก๋งใครก็ไม่รู้มาลงที่ท่ารถ คนขับงี้...หนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยวเชียว ท่าทางจะสนิทสนมกันมากด้วย นางแย้มฟังหูผึ่ง

ฝ่ายสุดาก็หาซื้อครีมทาหน้าขาวมาทาเอาจริงเอาจังหมายล่อให้ประยงค์หันมอง ตานากที่เป็นพ่อบอกว่าประยงค์คงไม่ยอมทิ้งอัมพรง่ายๆหรอก สุดาถามว่าพ่อรู้ได้ไง

“ก็ข้าเห็นกับตา วันไหนยัยแย้มมันไม่ได้ไปนา อีอัมพรมันขี่จักรยานไปหาผัวมันทุกวัน มันคงจะอาศัยกระท่อมปลายนาพลอดรักกันแทนบ้านยัยแย้มน่ะแหละ”

สุดาฟังแล้วชะงักอึ้ง พอมาเจอนางแย้มที่ท่ารถวันนี้เลยแกล้งถามว่าไม่ไปนาหรือจะได้เห็นอัมพรกับประยงค์ไปพลอดรักกันที่กระท่อมปลายนา แล้วถามว่า “ป้าซื้อที่คาดผมกับยกทรงมาให้พะยอมมันเหรอ”

พอนางแย้มบอกไม่รู้เรื่อง สุดายุต่ออย่างสะใจปากว่า

“ไหมล่ะ! ฉันคิดแล้ว ตอนป้าไม่อยู่บ้าน พี่อัมพรเขาก็ดอดไปหาลูกเขาแน่ๆเลย ยกทรงกับที่คาดผมนั่นน่ะ เขาคงซื้อมาปิดปากพะยอมมัน” นางแย้มผีเข้าทันทีคำราม อียอม มึงกล้าแหกตากู สุดาได้ทียิ่งยุว่า

“ฉันบอกตามตรงนะป้า ฉันไม่อยากได้ชื่อว่าแย่งผัวชาวบ้านเขาหรอกนะ ที่ฉันกล้าเสนอตัวนี่ก็เพราะป้าบอกว่าจะช่วย แต่ถ้าผัวเมียเขายังเลิกกันไม่ขาดยังงี้ ฉันก็คงถอยดีกว่า”

“ใจเย็นๆสิสุดา เอาเหอะน่า รู้อย่างนี้แล้วรับรองป้าจะตีมันให้แตกกระเจิง จะประจานมันให้ได้อายทั้งหนองนมวัว เอาให้มันอยู่ที่นี่ไม่ได้เลย ร่านทั้งพี่ทั้งน้อง อีอ่ำนะอีอ่ำ ลูกเต้าไม่รู้จักสั่งสอน ใจง่ายกันนัก ยังงี้ต้องประจาน!”

ooooooo

พอกลับถึงบ้าน นางแย้มเรียกพะยอมไปชำระความทันที เอาถุงใส่ที่คาดผมกับเสื้อยกทรงให้ดู ถามว่าใครซื้อให้!

พะยอมอึ้ง นางแย้มตวาดว่าอีอัมพรใช่ไหม พะยอมหลบตาพยักหน้า เท่านั้นเอง นางแย้มเปิดฉากด่าเปิง

“สารเลว เลวพอๆกัน วันหน้าถ้ามึงคิดไม่ซื่อกับกูอีก อย่าหาว่ากูไม่เตือน มึงไปญาติดีเห็นอกเห็นใจมันได้ยังไง มันเป็นศัตรูกับเรา พ่อมึงตายก็เพราะพ่อมัน จำใส่กะโหลกเอาไว้ ถ้ามึงยังขืนโง่เง่าให้มันหลอกใช้ยังงี้ มึงก็อย่าหวังเลยว่ามึงจะได้สมหวังกับลือพงษ์มัน กูจะไม่ช่วยมึงอีกแล้ว รอจนทึนทึกขึ้นคานหาผัวไม่ได้ทั้งชา
ติน่ะแหละ เจ็บใจจริงๆ ลูกในไส้แท้ๆทรยศกูได้”

ด่าจนหนำใจแล้วนางแย้มเดินปึงปังออกไป ทิ้งพะยอมให้นั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้น

ooooooo

อัมพรเอาแต่นั่งเศร้าคิดถึงลูกและท้อกับชีวิตตัวเองจนอุไรบอกว่าต้องหาอะไรทำจะได้ไม่ต้องคิดมาก

วันนี้อัมพรเอาปิ่นโตไปส่งประยงค์ที่กระท่อมปลายนา จึงปรึกษาว่าตนอยากจะเช่าร้านโกตาขายก๋วยเตี๋ยวดีไหม ประยงค์กลัวเมียจะเหนื่อย อัมพรขอให้ ตนได้ลองทำดู ประยงค์หยอกว่าแล้วใครจะมาส่งปิ่นโตหรือว่าจะเอาวางไว้บนห้องนอนให้ไปเอาเอง หยอกแล้วกอดจูบอัมพรอย่างคิดถึง

นางแย้มมาแอบดูเห็นเต็มตา! พรวดออกมาด่าจนอัมพรลุกหนีก็ด่าว่าจะหนีไปไหนอีหน้าด้าน ประยงค์ ขอร้องแม่ แต่นางแย้มไม่หยุด ด่าอัมพรว่ามีผู้ชายอื่นแล้วนั่งรถเก๋งคันเบ้อเริ่มมาส่งกันคนเห็นกันทั้งตลาด ยังจะมาปลิ้นปล้อนเอาอะไรจากลูกตนอีก อัมพรโต้ว่า อย่ามาใส่ความกัน นางแย้มกราดเข้าไปประกาศขอตบล้างน้ำสักที

อัมพรฮึดสู้ ประยงค์ขอร้องทั้งแม่ทั้งเมียให้พอทีเถอะ เมื่อห้ามใครไม่ได้ก็เดินหนีไป ปล่อยให้นางแย้มกับอัมพรจิกตบกันสนั่น มีสำลีที่ตามนางแย้มมาด้วย เชียร์อย่างเมามันยิ่งกว่าดูมวยวัดเสียอีก

เรื่องถึงโรงพักจนได้ อุไรกับนางอ่ำตามไปช่วยอัมพร นางแย้มฟ้องหมวดทวีฉอดๆ ว่าอัมพรเป็นคนลงมือก่อนอ้างว่าตนมีสำลีเป็นพยาน เย้ยว่าถ้าอัมพรมีพยานทำไมประยงค์ไม่โผล่หัวมาช่วยล่ะ

นางอ่ำบอกอัมพรว่ายอมจ่ายค่าปรับให้เรื่องแล้วกันไปเถอะ หมวดทวีถามอัมพรว่าตกลงจะจ่ายค่าปรับ ไหม อัมพรที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงหน้าตายับเยิน กัดฟันอย่างเจ็บใจ

พอลงจากโรงพักนางแย้มก็คุยกร่างว่ารู้จักคนอย่างอีแย้มน้อยไป สำลีก็พูดเอาบุญเอาคุณว่าถ้าไม่มีตนเป็นพยานพวกมันก็คงรุมนางแย้มเละ แล้วบ่นหิวชวนไปหาก๋วยเตี๋ยวกินกัน

“ไปสิ...ฉันเป็นเจ้ามือเอง วันนี้รวยโว้ย” นางแย้มตบกระเป๋าหัวเราะร่า

ooooooo

อัมพรบอกหมวดทวีว่าตนจะฟ้องเอาลูกคืน หมวดติงว่าไม่ฟ้องไม่แจ้งความก็ดี เรื่องจะได้ไม่บานปลายใหญ่โต เรื่องแบบนี้น่าจะคุยกันได้ อัมพรกับอุไรบอกว่าคนอย่างนางแย้มคุยกันไม่รู้เรื่อง เล่นวิธีสะอาดๆ ไม่มีทางได้ผลหรอก

“ตามสบายเลยครับ จะเล่นยังไงกันก็เชิญ แต่ขอบอกไว้อย่างนะครับ ทุกคนต้องอยู่ใต้กฎหมาย จะทำอะไรที่เป็นการละเมิดกฎหมายไม่ได้เด็ดขาด” หมวดทวีเตือนสติ แล้วบอกว่าตนจะไปทางปากน้ำโพจะติดรถตนกลับหนองนมวัวก็ได้ สามแม่ลูกเลยนั่งรถหมวดทวีกลับด้วยกัน

พอหมวดขับรถผ่านตลาด นางแย้มกับสำลีกินก๋วยเตี๋ยวกันอยู่ จิกตามองตาม สำลีบอกว่าตำรวจคงชอบอัมพร แต่นางแย้มว่าชอบอุไรมากกว่าไม่เห็นหรือว่าตอนแจ้งความหมวดมองอุไรบ่อยๆ แล้วนางแย้มก็บอกให้สำลีไปยุแหย่ต่อว่า

“เอ็งเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้นกเล็กฟังด้วย เลือกจังหวะให้ลือพงษ์มันอยู่ด้วยยิ่งดี ข้าจะแหย่ให้มันเลิกๆ กันเด็ดขาดเสียที

ooooooo

กลับถึงบ้าน อัมพรพูดออกตัวกับหมวดทวีว่าวันนี้ไม่ค่อยสะดวกที่จะเชิญเข้าบ้านเอาไว้วันหลังก็แล้วกัน หมวดบอกไม่เป็นไร แล้วออกรถไป

พอหมวดทวีไปแล้ว อัมพรชวนอุไรกับนางอ่ำไปขโมยยงยุทธกัน เชื่อว่านางแย้มยังกลับไม่ถึงบ้านแน่ สามแม่ลูกเห็นพ้องกัน วางแผนให้อัมพรล่อพะยอมไปหลังบ้านแล้วอุไรกับนางอ่ำขึ้นไปขโมยยงยุทธบนเรือน

โชคดี พออัมพรล่อให้พะยอมไปหลังบ้าน อุไรไปผลักประตูปรากฏว่าไม่ได้ลงกลอน สองแม่ลูกเลยย่องเข้าไปอุ้มยงยุทธแล้วก็พากันลงบันไดทางหน้าบ้าน มองลอดใต้ถุนเห็นอัมพรกำลังชวนพะยอมคุยถ่วงเวลาอยู่

ขณะนางอ่ำกับอุไรอุ้มยงยุทธลิ่วออกมาจะไปบ้านตัวเอง นางแย้มก็ซ้อนมอเตอร์ไซค์มาถึงพอดี!

“ช่วยด้วย...ขโมย...ขโมย...อียอม มึงอยู่ไหน ช่วยจับขโมยเร็ว” นางแย้มตะโกนลั่นทั้งที่ยังไม่ได้ลงจากรถ อุไรบอกนางอ่ำให้รีบวิ่งไป

อัมพรรู้สถานการณ์ดีวิ่งพรวดออกมาก่อน พะยอมวิ่งตามมา เห็นนางแย้มกับอุไรกำลังตบตีกันอีนุงตุงนัง นางแย้มตะโกนให้พะยอมไปแย่งหลานคืนมาเร็ว พอดีสำลีซ้อนมอเตอร์ไซค์ตามมาถึง นางแย้มบอกให้ช่วยไปแย่งหลานตนมา

พะยอมไปแย่งยงยุทธจากนางอ่ำ อัมพรเข้าดึงลูกจากพะยอม ยื้อกันจนยงยุทธตกใจร้องไห้จ้า อัมพรตกใจกลัวลูกเจ็บเลยถูกพะยอมชิงยงยุทธไปได้ นางแย้มสั่งพะยอมให้อุ้มยงยุทธเข้าบ้านไปเลยส่วนตัวเองไปคว้ามีดมายืนจังก้าท้า

“พวกมึงเข้ามาเลย วันนี้กูยอมตาย ถ้ากูตายพวกมึงก็ติดคุก”

ฝ่ายลำลีก็ตะโกนปาวๆ ร้องขอความช่วยเหลือ อีกทางก็ขอให้นางแย้มพอได้แล้วให้วางมีดเสีย ด่าอุไรว่ามาหาเรื่องเขาถึงบ้าน อุไรด่าว่าไม่ใช่เรื่องของป้า อย่ามาเสือก!

ประยงค์กลับมาพอดีถามว่ามันอะไรกัน นางแย้มฟ้องว่าพวกนี้มาขโมยลูกเขา อัมพรโต้ว่าลูกประยงค์คนเดียวที่ไหน

“อัมพร เอ็งทำอะไรรู้ตัวบ้างไหม เราตกลงกันไว้ว่ายังไง” ประยงค์เตือนสติ แล้วประยงค์ก็ขอให้นางอ่ำพาลูกกลับไปเสีย อัมพรไม่ยอมกลับจนกว่าจะได้ลูกกลับไปด้วย

“กูไม่ให้ พวกมึงฝันไปเถอะ ข้ามศพกูไปก่อนแล้วกัน” นางแย้มท้าทาย อัมพรจะเข้าไปฆ่าจริงๆถูกประยงค์ฉุดไว้บอกว่านั่นแม่ตนนะ อัมพรยังดิ้นไม่หยุดเลยถูกประยงค์ผลักล้มโดนมีดบาดแขนเลือดไหล นางอ่ำถลาเข้าหาอัมพร อุไรด่าประยงค์อย่างเจ็บใจว่า

“ไอ้ยงค์! ไอ้คนใจดำ ทำได้แม้แต่ลูกเมียตัวเอง ไปตายโหงตายห่าซะมึง!”

ประยงค์ไม่ตอบโต้ ไปคว้าจักรยานขี่ออกไปทันที อัมพรร้องไห้แทบขาดใจในอกนางอ่ำ

สำลีไปที่ร้านขายของชำของนกเล็กกับโกตา ปั้นน้ำเป็นตัวเล่าฉอดๆว่าอัมพรคว้ามีดจะแทงนางแย้มที่อุ้มยงยุทธอยู่แต่สะดุดขาตัวเองล้มลงจนมีดบาดแขนตัวเอง ชาวบ้านที่มามุงฟัง พากันไม่พอใจอัมพรว่าถ้าพลาดไปถูกยงยุทธจะว่ายังไง

“ก็นั่นน่ะสิ อีนี่มันหมาบ้าชัดๆ ขายลูกให้เขาไปแล้ว ยังจะไปแย่งคืนอีก เงินทองที่ได้มา มันคงผลาญไปหมดแล้วล่ะ มันถึงอยากจะได้อีก” สำลีด่าอัมพรปาวๆ ชาวบ้านที่มามุงฟังพลอยเมามันไปด้วย

ลือพงษ์ไม่อยากฟัง เลยเดินออกจากบ้านไป

ooooooo

ฟังจากที่สำลีมาปั้นน้ำเป็นตัวเล่าจนอัมพร กลายเป็นคนเลวร้ายที่ตบตีกับนางแย้มคนรุ่นแม่แล้ว ทั้งนกเล็กและโกตาต่างมองอัมพรในแง่ลบ คุยกันที่โต๊ะกินข้าวว่าอัมพรอย่างสาดเสียเทเสีย แล้วสรุปว่า “คนอย่างนี้มันไม่ไหว”

“เลิกคุยเรื่องนี้เหอะ” ลือพงษ์ไม่อยากฟังอีก ถูกโกตาด่าว่าอย่าทำตัวหนีปัญหา ย้ำว่าแล้วยังเรื่องผู้ชายที่ขับรถเก๋งมาส่งอีกล่ะจะว่ายังไง ลือพงษ์บอกว่า “เรื่องนั้นฉันจะคุยกับอุไรเขาเอง”

“ไม่ต้องคุยแล้ว ขนาดนั่งรถมากับผู้ชายอื่นได้ มันก็คงไม่ได้จ่ายค่ารถเป็นเงินหรอก คนทั้งหนองนมวัวเขาพูดยังไงกันหัดเงี่ยหูฟังซะบ้าง” นกเล็กพูดอย่างชิงชัง จนลือพงษ์วางช้อนลุกขึ้นออกไป โกตาเสียงดังตามหลังว่า

“ลื้อจะไปไหน จะไปหามันอีกเหรอ มีสมองหัดคิดเองซะบ้าง ผู้หญิงหยำฉ่ายังงี้ ถ้าลื้อยังคิดจะแต่งงานกับมันอยู่ อั๊วก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว”

“ถ้าเอ็งยังขืนไปมาหาสู่กับมันอีก ได้เห็นดีกันแน่” นกเล็กสำทับ เห็นลือพงษ์เดินขึ้นบันไดไปในห้อง ทั้งสองก็ได้แต่มองหน้ากัน

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 4 วันที่ 19 เม.ย. 58

ละครสุดแค้นแสนรัก บทประพันธ์โดย จุฬามณี หรือ นิพนธ์ เที่ยงธรรม
ละครสุดแค้นแสนรัก บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครสุดแค้นแสนรัก กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล และ อดุลย์ ประยันโต
ละครสุดแค้นแสนรัก ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครสุดแค้นแสนรัก ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครสุดแค้นแสนรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวัน 18 เมษายน 2558
ติดตามชมละครสุดแค้นแสนรักทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ