อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 5 วันที่ 20 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 5 วันที่ 20 เม.ย. 58

“พ่อ!” ริเอะกระฟัดกระเฟียดออกไปจากห้อง
โชจิมองยูกิด้วยสายตาเจ้าชู้ “มาโกะโตะมีเจ้านายทั้งสาวทั้งสวยขนาดนี้เลยเหรอ..ไม่น่าเชื่อ”
“ชั้นมีอะไรอีกหลายอย่างที่คุณต้องไม่เชื่อ” ยูกิก้าวเข้าไปใกล้โชจิ ดวงตาโตจ้องถมึงเข้าไปในดวงตาของลูกค้า จู่ๆ ดวงตาโตก็เปลี่ยนเป็นสีฟ้าวาบขึ้นมาแว่บนึง โดยที่ไม่มีใครมองเห็น นอกจากโชจิคนที่ยูกิตั้งใจให้เห็น โชจิกระตุก ตาค้างนิ่งแข็ง ยูกิพูดใส่โชจิด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ “ยอมทำตามที่มาโกะโตะต้องการ” ยูกิถอยออกมาจากโชจิแล้วยิ้มเย็นเป็นปกติ

โชจิกระพริบตาถี่ๆ มึนงงสักพักแล้วก็หันกลับไปหามาโกะโตะ “มาโกะโตะ ผมตกลงตามที่คุณเสนอมา”
มาโกะโตะอึ้งประหลาดใจมาก แล้วมองไปที่ยูกิที่กำลังยืนยิ้มนิดๆ มาโกะโตะพอจะรู้สาเหตุที่ทำให้โชจิยอมได้อย่างง่ายดาย

ยูกิยืนอยู่ที่สวน มาโกะโตะเดินเข้ามา อาการหวาดกลัวในตัวปีศาจตัวนี้ลดน้อยลง
ยูกิยิ้มร้ายปากแดง “คงจะพอใจสินะ สิ่งที่ชั้นตอบแทนให้แกไปเมื่อกี้นี้”


“ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ไม่มีใครไม่พอใจ”
“งั้นถ้าแกช่วยชั้นตามหาเขาจนเจอ แกจะได้ทุกอย่างที่แกต้องการ..มากกว่านี้อีกหลายเท่า”
มาโกะโตะกระตุกยิ้มนิดๆ เริ่มเห็นแสงของความรวยยิ่งใหญ่แล้ว ตอนนั้นที่นอกหน้าต่างมีพลุจุดขึ้นหลายดอกท่ามกลางท้องฟ้ามืดมิด ยูกิกับมาโกะโตะหันไปมอง
“เริ่มจุดพลุกันแล้วเหรอ..ใช่สิ..พรุ่งนี้ในเมืองมีการจัดงานทานาบาตะ”
“ทานาบาตะ?” ดวงตายูกิทั้งเกลียดชังระคนเจ็บปวดรวดร้าว “วันแห่งความสุขสมหวังของเทพเจ้า หึ...งั้นถ้าเขายังอยู่ที่เมืองสึกิ เขาก็อาจจะออกมาส่งคำอธิษฐานไปถึงมัน”
“เธอหมายถึงใคร”
“แกไม่จำเป็นต้องรู้! แค่พาชั้นไปงานก็พอ” ยูกิยิ้มร้าย

วันรุ่งขึ้นที่คฤหาสน์มิยาคาวะ รินดารานั่งพับเพียบอยู่ที่หน้ากระจก เธอสวมยูกาตะที่เป็นชุดนอน หญิงสาวค่อยๆปลดชายชุดยูกาตะตรงบริเวณไหล่ ให้เปลือยเปล่า แล้วเอี้ยวตัวไปมองปานรูปดาวที่ด้านหลัง...ไม่มีอาการเจ็บปวดใดๆ เกิดขึ้น “แปลก..ทำไมไม่เจ็บเลย..หรือที่ผ่านมาเราจะคิดไปเองจริงๆ ช่างเถอะ แค่ไม่เจ็บอะไรก็ดีทั้งนั้น” รินดารายิ้มมีความสุข
เสียงนานะดังขึ้นที่หน้าประตู “คุณรินดาราคะ”
“เชิญค่ะ”
นานะเลื่อนประตูเปิดเข้ามา “คุณย่ามิกิเชิญไปพบค่ะ” รินดาราแปลกใจ

นานะเดินนำรินดาราเข้ามาในห้องเก็บกิโมโน ย่ามิกินั่งกับพื้นบนเสื่อกำลังเลือกผ้าฝ้ายสีสันสดใสออกจากกล่องแล้วนำมา วางเรียงกันบนพื้น
รินดาราก้าวเข้ามาย่อตัวนั่งลง มองผืนผ้าบนพื้นด้วยความตื่นตาตื่นใจ “ผ้ากิโมโนสีสวยมากค่ะ”
“ไม่ใช่ผ้ากิโมโนหรอกค่ะ ถ้าเป็นผ้าสำหรับใส่เป็นชุดกิโมโนต้องเป็นผ้าไหมจับแล้วลื่นมือแบบนี้ค่ะ” มิกิหยิบผ้าอีกผืนให้รินดาราดู “แต่ผ้าพวกนี้ทอจากฝ้ายเหมาะสำหรับใส่เป็นชุดยูกาตะค่ะ เพราะผ้าฝ้ายระบายอากาศได้ดี ใส่แล้วไม่ร้อน”
รินดารายิ้มแห้ง “ต้องขอโทษด้วยค่ะ ชั้นไม่ค่อยมีความรู้เรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ ว่าแต่คุณมิกิให้นานะเรียกชั้นมาทำไมหรือคะ”
“ชั้นอยากให้คุณเลือกชุดยูกาตะใส่ไปงานทานาบาตะคืนนี้ค่ะ”
รินดาราเกรงใจมากๆ “อุ้ย! ไม่เป็นไรค่ะ ชั้นใส่ชุดของชั้นเหมือนเดิมดีกว่า ถ้าชั้นใส่ยูกาตะอาจจะดูแลหนูอายูมิไม่สะดวก”
“พวกเราไม่ใจร้ายให้คุณทำงานในคืนวันทานาบาตะหรอกค่ะ เลือกเถอะนะคะ ถือซะว่าเป็นของขวัญวันเกิดจากชั้น” รินดาราหนักใจ
นานะช่วยพูด “เลือกเถอะค่ะคุณรินดารา เดี๋ยวคุณย่ามิกิจะเสียน้ำใจนะคะ”
รินดาราจำใจยอม “ขอบคุณมากค่ะ” รินดาราไล่สายตามองผืนผ้ายูกาตะแค่แปบเดียว แล้วก็หยิบผ้าสีชมพูลายดอกซากุระที่อยู่ใกล้มือที่สุด เป็นผืนที่ดูอลังการน้อยที่สุด “ผืนนี้ก็ได้ค่ะ”
ย่ามิกิยิ้มรับแล้วหันไปพยักหน้ากับนานะ

ย่ามิกิกับนานะช่วยกันใส่ชุดยูกาตะให้รินดารา รินดารายืนนิ่งๆ มองตัวเองจากเงาสะท้อนของกระจกด้วยความตื่นเต้น ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยใส่ชุดยูกาตะจากผืนผ้าราคาแพง

อายูมิ อาคิระ ไอ เคโกะ นานะเตรียมตัวไปเที่ยวงานทานาบาตะ อายูมิใส่ชุดยูกาตะ แต่อาคิระพยายามจะใส่เสื้อคลุมให้อายูมิอีกชั้น “ใส่เสื้อคลุมไปอีกชั้นนะอายูมิ เดี๋ยวเจอลมเจอน้ำค้างแล้วจะไม่สบาย”
อายูมิสีหน้าอิดออดไม่อยากใส่ ส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากไอ
ไอเข้าไปห้ามอาคิระ “อาคิระ ใส่หลายๆตัว ออกไปเดินเที่ยวงาน เดี๋ยวหลานร้อนก็หมดสนุกกันพอดี”
อาคิระเด็ดขาด “ถ้าอายูมิไม่ใส่ก็ไม่ต้องไป” อายูมิกับไอหน้าบึ้ง
เสียงโฮชิโนโอจิดังขึ้น “ทำตามที่คุณอาบอกเถอะอายูมิ” ทุกคนหันไปมอง เห็นโฮชิโนโอจิยืนอยู่ที่ประตู
ทุกคนยกเว้นอาคิระ ต่างถอยออกและก้มหน้าให้นิดๆ เป็นการแสดงความเคารพเกรงใจ โฮชิโนโอจิก้าวเข้ามารับเสื้อจากอาคิระมาใส่ให้อายูมิ แต่อายูมิยังหน้าบึ้ง ไม่อยากใส่
โฮชิโนโอจิกระซิบ “ใส่ไปก่อน เดี๋ยวค่อยแอบถอด” อายูมิแอบยิ้มหัวเราะคิกกับโฮชิโนโอจิ แล้วยอมให้โฮชิโนโอจิใส่เสื้อให้แต่โดยดี
อาคิระมองอย่างไม่ค่อยชอบ รู้สึกว่าตัวเองถูกแย่งความสำคัญไปจากหลานรัก
“นานะไปตามคุณรินดาราให้ทีสิ”
อายูมิร้องขึ้น “พี่รินดาราลงมาแล้วค่ะ!”
อาคิระ โฮชิโนโอจิ และทุกคนหันไปที่ทางเดิน รินดาราค่อยๆเดินตามย่ามิกิเข้ามา หญิงสาวอยู่ในชุดยูกาตะสีชมพูซากุระ รวบผมขึ้น โชว์ใบหน้าสวยหวาน ทุกคนตกตะลึง แม้กระทั่งเคโกะที่ไม่ชอบรินดาราก็ยังไม่อาจละสายตาไปได้
อายูมิเข็นรถเข้าไปหารินดารา แล้วยื่นการ์ดวันเกิดอยู่บนตักให้รินดารา “สุขสันต์วันเกิดค่ะพี่รินดารา”
รินดารารับการ์ดมาเปิดดู เห็นเป็นรูปตัวการ์ตูนเจ้าหญิงน่ารักๆ และลายมือภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่าสุขสันต์วันเกิด “น่ารักจังเลยจ้ะ ขอบคุณนะจ๊ะอายูมิจัง” รินดารากับอายูมิยิ้มให้กันมีความสุข
อาคิระเตือนทุกคน “ถ้าทุกคนพร้อมแล้ว ผมว่าเราไปกันเถอะครับ” ทุกคนเริ่มทยอยเดินออกไป เหลือไอยืนส่ง อาคิระหันมาถามอีกครั้ง “แน่ใจเหรอไอว่าจะไม่ไปด้วยกัน”
“ไม่ล่ะ รู้สึกไม่ค่อยสบาย..เที่ยวกันให้สนุกเถอะ”
อาคิระพยักหน้าแล้วเดินออกไป ส่วนไอมีร่องรอยความเศร้าปรากฏอยู่บนใบหน้าอย่างชัดเจน

ไอเดินมาหยุดยืนบนสะพานมองลงไปข้างล่าง เห็นว่าบรรยากาศทั้งเงียบและมืด มีสุสานอยู่เบื้องหน้าดูวังเวงน่ากลัว แต่ด้วยความห่วงฮิเดโนริ ไอจึงตัดสินใจเดินลงบันได ใช้มือพยุงกำแพงหินข้างบันไดค่อยๆ เดินลงไปข้างล่าง แล้วเข้าไปใต้สะพาน เจอฮิเดโนรินั่งอยู่ในมุมมืดจริงๆ
ไอดีใจ “ฮิเดะ คุณอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย”
ฮิเดโนริหันขวับมามอง สีหน้าไม่พอใจ “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นี่”
“คุณเคยบอกชั้นว่าเวลาคุณทะเลาะกับปู่ของคุณ คุณจะชอบมานั่งคนเดียวที่นี่ คุณมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือคะฮิเดะ” ไอก้าวเข้าไปใกล้ฮิเดโนริ
“อย่าเข้ามา!” ไอชะงักหยุด ฮิเดโนริเบือนหน้าไปทางอื่น ไม่อยากให้ใครเห็นหน้า “ไปให้พ้น ผมยังไม่อยากเจอใคร ผมอยากอยู่คนเดียว”
“ทำไมคุณพูดเหมือนชั้นเป็นคนอื่น ชั้นรักคุณนะคะฮิเดะ ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไร จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ ชั้นพร้อมจะอยู่เคียงข้างคุณ”
“เชื่อผมเถอะ คุณไม่อยากอยู่เคียงข้างผมหรอก”
ไอแปลกใจ “คุณมีปัญหากันแน่คะ” ไอก้าวเข้าไปจับแขนฮิเดโนริ “ออกมาคุยกันดีๆ เถอะค่ะ ชั้นเป็นห่วงคุณ”
“บอกว่าอย่ามายุ่งกับผม!” ฮิเดโนริสะบัดมือไอออกจากแขน แรงสะบัดจากลูกครึ่งจิ้งจอก ทำให้ไอกระเด็นไปไกลและล้มลงกับพื้น
“โอ๊ย!” ไอหันกลับไป แต่ฮิเดโนริหายไปอย่างไร้ร่องรอย “ฮิเดะ!?” ไอลุกขึ้นมองหาไปรอบๆ ไม่มีฮิเดโนริ “ฮิเดะ! ฮิเดะ! หายไปไหนเร็วจัง” ไอไม่สบายใจ “คุณเป็นอะไรของคุณนะ ฮิเดะ”

บรรยากาศรอบศาลเทพเจ้านกกระเรียน จัดเป็นงานทานาบาตะ ตกแต่งด้วยกระดาษสีและโคมไฟหลากสีสัน ดูสดใสตระการตา ผู้คนที่มาร่วมงานแต่งตัวด้วยชุดยูกาตะมากราบไหว้ศาลและเขียนทังซะขุห้อยติดกับกิ่งไผ่ที่เรียงรายอยู่หน้าศาล บ้างก็ยืนจับกลุ่มเล่นดอกไม้ไฟ โฮชิโนโอจิ รินดารา อาคิระ อายูมิ ย่ามิกิเดินเข้ามา อาคิระเข็นรถให้อายูมินำหน้า ส่วนรินดารากับโฮชิโนโอจิรั้งท้าย
“ปานที่หลังเป็นยังไงบ้างฮิคาริ”
“ไม่เจ็บเลยค่ะ แปลกมาก บางทีอาการของชั้น อาจจะเกิดจากการที่ชั้นคิดไปเองเหมือนที่หมอเคยบอกจริงๆก็ได้”
“หรือไม่เทพธิดาดาวเดือนเจ็ดอาจจะมอบสิ่งนี้ให้เธอเป็นของขวัญวันเกิด”
“ถ้างั้นชั้นขอให้อาการของชั้นหายตลอดไปเลยนะคะ”
โฮชิโนโอจิยิ้มรับแล้วยื่นกระดาษสีทังซะขุกับปากกาเมจิกให้รินดารา “เขียนคำอธิษฐานขอกับดวงดาวสิ”
รินดารายิ้มและรับกระดาษมา รินดาราเดินไปนั่งที่ม้านั่งเพื่อเขียนคำอธิษฐาน อาคิระหันกลับไปมองท่าทางสนิทสนมของรินดารากับโฮชิโนโอจิอยู่ตลอดเวลา
สักพักอายูมิกระตุกมือของอาคิระ “คุณอาขา คุณอา” ทุกคนหันมามองอายูมิ อายูมิหยิบกระดาษทังซะขุที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของตัวเองออกมา “อายูมิเขียนคำอธิษฐานมาจากบ้านแล้ว คุณอาเอากระดาษไปห้อยที่กิ่งไผ่ให้อายูมิหน่อยสิคะ”
“จ้ะ..อายูมิเขียนว่าอะไรเอ่ย”
“อายูมิเขียนว่า ขอให้คุณพ่อคุณแม่อยู่บนสวรรค์ด้วยกันอย่างมีความสุขค่ะ”
โฮชิโนโอจิกับรินดารามองอายูมิด้วยแววตาเอ็นดูและสงสาร ย่ามิกิสงสารหลาน น้ำตาจะไหลจนต้องเบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อปกปิดน้ำตา
อาคิระย่อตัวลงลูบหัวหลานสาว “อายูมิเป็นเด็กดี เทพเจ้าบนสวรรค์ต้องทำตามที่อายูมิขอแน่นอนจ้ะ งั้นเดี๋ยวอาผูกให้สูงๆ เลยดีกว่า คำอธิษฐานของอายูมิจะได้อยู่ใกล้เทพเจ้ามากที่สุด” อายูมิยิ้มร่าเริง คนอื่นๆ ก็พลอยยิ้มตามไปด้วย
รินดารามองก้มมองกระดาษทังซะขุในมือตัวเอง...คิดจะเปลี่ยนคำอธิษฐานที่กำลังเขียน

รินดารากำลังเอากระดาษทังซะขุผูกกับกิ่งไผ่ในซอกหลีบลึกๆ อาคิระที่ยืนผูกอยู่ใกล้ๆ หันมาเห็น มองอย่างจับผิด พอรินดาราผูกเสร็จก็เดินออกไป อาคิระเข้าไปแอบดูว่ารินดาราเขียนคำอธิษฐานว่าอะไร
"ขอให้หนูอายูมิหายป่วย แล้วกลับมาเดินได้อีกครั้ง" อาคิระรู้สึกดีหันกลับไปมองตามรินดารา

โฮชิโนโอจิ รินดารา อาคิระ อายูมิ ย่ามิกิเดินเล่นในงานด้วยกัน สองข้างทางมีการออกร้านรวงต่างๆ ทั้งร้านช้อนปลา ทอง ร้านขายทาโกะยากิ ร้านขายไฟเย็น แป้งร่ำกับเกียวในชุดยูกาตะสีหวานเดินผ่านมา โดยเฉพาะเกียวที่แต่งตัว แต่งหน้า ทำผมสไตล์สาวญี่ปุ่น "แท้ๆ"
เกียวหันมาเห็นรินดารา “อุ๊ต๊ะ! นั่นคุณน้องรินดาราใช่มั้ยคะ แต่งตัวแบบนี้แล้วสวยจนจำไม่ได้เลยค่ะ”
“แต่ชั้นว่าชั้นสวยน้อยกว่าคุณเกียวนะคะ”
“ต้าย...พูดจาน่าคบหา” เกียวมองไปที่โฮชิโนโอจิและอาคิระแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม “แล้วนี่มากับใครเอ่ย หล่อๆ ทั้งนั้น”
โฮชิโนโอจิอมยิ้มไม่ได้ถือสาอะไร แต่อาคิระเก๊กหน้าขรึม ไว้ฟอร์ม
“นี่คุณอาคิระ ส่วนนี่ก็คุณโฮชิโนโอจิ จากตระกูลมิยาคาวะ”
เกียวรู้สึกสะดุดตาท่านชาย ส่วนแป้งร่ำชอบอาคิระมาตั้งแต่เจอวันแรก สองคนเลยพยายามส่งสายตาปิ๊งๆใส่
เกียวสาระแนเสนอหน้าเข้าไปแนะนำตัวกับโฮชิโนโอจิ “ดิชั้นชื่อเกียวค่ะ เราสองคนเป็นคนไทยเปิดร้านนวดแผนโบราณอยู่ตรงโน้น ถ้าปวดเคล็ดขัดยอก เชิญได้ที่ร้านนะคะ”
แป้งร่ำหมั่นไส้แอบจิกเกียวออกมาแล้วเข้าไปคุยกับอาคิระ “ชั้นแป้งร่ำค่ะ ชั้นเป็นเจ้าของร้าน ส่วนนังเกียว..เป็นลูกมือค่ะ” แป้งร่ำดันเกียวออกไปห่างๆ แล้วหันไปชวนรินดารา “คุณน้องคะ เจอคุณน้องแบบนี้ก็พอดีเลย ไปเที่ยวที่ร้านมั้ยคะ พี่ชวนคนไทยจากเมืองอื่นมาจัดปาร์ตี้เล็กๆกัน”
“ใช่ค่ะ ปาร์ตี้จัดเต็ม ส้มตำปลาร้าแกล้มข้าวหมักด้วย ลาบทอดก็มีค่ะ พูดแล้วน้ำลายสอใช่มั้ยคะ ไปค่ะ...แวะไปกินด้วยกัน”
รินดาราอยากไป แต่ต้องปฎิเสธ “เอ่อ..เอาไว้วันหลังดีกว่าค่ะ ตอนนี้ชั้นไม่สะดวก”
โฮชิโนโอจิคิดอะไรขึ้นมาได้ “ไปเถอะฮิคาริ” รินดารา ย่ามิกิ อาคิระหันขวับมองโฮชิโนโอจิ ไม่คิดว่าเขาจะพูดสิ่งนี้ออกมา “นานๆทีเธอจะได้พบคนเชื้อชาติเดียวกัน ไปสนุกกับพวกเขาเถอะ”
ย่ามิกิมองโฮชิโนโอจิอย่างเข้าใจว่าเขากำลังจะทำอะไร
“แต่ว่า..”
“ไปเถอะไม่ต้องเกรงใจพวกเรา วันนี้วันเกิดเธอ เธอควรจะได้สนุกกับเพื่อนๆ อาคิระไปเป็นเพื่อนคุณรินดาราด้วยนะ”
อาคิระชะงัก “ผมต้องดูแลอายูมินะครับคุณย่า”
“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวย่ากับท่านชายจะดูแลอายูมิเอง อาคิระพาคุณรินดาราไปเถอะ”
“แต่ผมคิดว่าคุณรินดาราน่าจะอยากให้ท่านชายพาไปมากกว่า”
“อาคิระพาไปน่ะดีแล้ว เดี๋ยวชั้น มิกิ อายูมิจะเดินเล่นกันอยู่แถวนี้ ไปดูพลุกันมั้ยอายูมิ”
“ไปค่ะ อายูมิอยากดูพลุ”
“งั้นเดี๋ยวคุณน้องไปเจอกันที่ร้านนะคะ พี่กับเกียวฝากร้านเนื้อย่างตรงโน้นให้เตรียมคอหมูย่างเอาไว้ เดี๋ยวไปเอามาก่อน” แป้งร่ำกับเกียวแยกกันออกมา แล้วซุบซิบๆกัน
“คุณโฮชิน่ารักจังเลย หล่อ เท่ห์ ดูอบอุ่นแบบนี้แหละผู้หญิงชอบ เดี๋ยวชั้นเชียร์ให้คุณน้องจีบดีกว่า น้องเขาจะได้มาตั้งรกรากที่นี่อยู่เป็นเพื่อนเราซะเลย”
“แต่ชั้นเชียร์คุณอาคิระ หล่อ ขรึม น่าค้นหา อีแป้งช๊อบชอบ”
“แหม...นังนี่ มีผัวอยู่แล้วยังอยากซุกกิ๊กอีก ไม่กลัวผัวตื้บเหรอยะ”
“เขาเรียกอาหารตาย่ะ”

อายูมินั่งบนรถเข็นกำลังเลือกซื้อของเล่น โฮชิโนโอจิกับย่ามิกิยืนอยู่ใกล้ๆ
“ไม่รู้ว่าแผนของเราจะได้ผลหรือเปล่า ดิชั้นกลัวว่าเราให้อาคิระกับคุณรินดาราอยู่ใกล้กัน แล้วแทนที่อาคิระจะรู้จักคุณรินดารามากขึ้น แต่อาคิระจะทำให้รินดาราเกลียดขี้หน้าเข้าไปอีก”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกมิกิ อาคิระกับฮิคาริเป็นคนดีน่ารักด้วยกันทั้งคู่ ชั้นเชื่อว่าเขาจะต้องเห็นมุมดีๆของกันและกัน”
“ถ้าท่านชายไม่ห่วงดิชั้นก็จะได้เบาใจ ว่าแต่วันนี้ดิชั้นไม่เห็นรินดารามีอาการเจ็บปวดที่ปานตรงหลังเธอเลย เป็นเพราะอะไรเหรอคะ”
“เพราะเมียวโจโอจินต้องการสร้างคำถามให้ฮิคาริหาคำตอบเหมือนอย่างที่มิกิสงสัย”
“คำตอบนั้นก็คือท่านชาย”
“ใช่..ฮิคาริได้มาพบชั้น นั่นคือคำตอบว่าทำไมปานที่หลังเธอถึงไม่เจ็บเหมือนอย่างที่ผ่านมา ขึ้นอยู่กับว่าฮิคาริจะหาคำตอบเจอได้อย่างไร”

อาคิระกับรินดาราเดินเข้ามางานทานาบาตะด้วยกัน รินดารามองบรรยากาศงานไปตามจุดต่างๆอย่างตื่นเต้น อาคิระเดินตามหน้านิ่งๆ มองอาการตื่นเต้นดีใจของรินดาราเป็นเรื่องไร้สาระ
รินดาราส่งมือถือให้อาคิระ “ถ่ายรูปให้ชั้นหน่อยสิ”
อาคิระรับมือถือไป รินดาราวิ่งไปโผล่ตั้งท่าเหมือนว่าจะโพสต์ท่าสวยเก๋ แต่รินดารากลับโพสต์ท่าโก๊ะๆ ฮาๆ แบบที่ ไม่อายสายตาใคร คนที่อายคืออาคิระ “นี่คุณ..ไม่อายคนอื่นหรือไง”
รินดาราโพสต์ท่า “อายสิ คุณก็รีบๆ ถ่ายสิ..เร็ว”
อาคิระถ่ายไปหลายแอคชั่น พอเสร็จรินดาราวิ่งเข้าไปดูมือถือที่อาคิระ “ไหนดูสิ สวยหรือยัง ชั้นจะได้ส่งไปให้น้องๆ ที่บ้านดู” ระหว่างที่รินดารายืนดูมือถืออยู่ตรงหน้าอาคิระ ก็มีกลุ่มคนที่มาเที่ยวงานเดินกระแทกหลังรินดาราอย่างแรง รินดารากระเด้งไปข้างหน้า “ว้าย !!!!” รินดาราอ้าแขนสองข้าง แล้วพุ่งเข้าไปกอดอาคิระเต็มๆ
อาคิระยืนตัวแข็งทื่อ มองหน้ารินดารา ด้วยแววตาอ่อนโยนขึ้นมาแว่บนึง ก่อนจะเปลี่ยนแววตาเป็นกวนๆ “จะกอดผมอีกนานมั้ย หรือว่าหลงเสน่ห์ผมเข้าแล้ว”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 5 วันที่ 20 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ