อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 5 วันที่ 23 เม.ย. 58

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 5 วันที่ 23 เม.ย. 58

นางแย้มเดินมาในครัวถามพะยอมว่ามีอะไรกินบ้าง พะยอมบอกว่าตำน้ำพริกปลาร้า นางแย้มพูดอย่างเห่อลูกเขยว่า

“เผ็ดนักผัวมึงจะกินได้เรอะ” พะยอมพูดไม่ออก “แล้วนี่มันยังไม่ตื่นเรอะ เงียบเชียว สงสัยเมื่อคืนคงจะเพลีย” พะยอมพูดเสียงเครือนิดๆว่า เขาไปตั้งแต่เช้ามืดแล้ว นางแย้มถามว่าไปไหน พะยอมบอกว่ากลับบ้านเขา เขา บอกว่าต้องออกรถเที่ยวแรก นางแย้มยิ้มเต็มหน้าพูดอย่างถูกใจมากว่า “เออ...หาผัวมันก็ต้องให้ได้ที่ขยันทำมาหากินยังงี้...”

พะยอมเล่าว่าเมื่อคืนเขาไม่คุยกับตนสักคำ นอนหันหลังให้ยันรุ่ง บอกว่า “เขาไม่ได้มีใจให้ฉันเลยนะแม่”


“มึงนี่ก็คิดมาก อีกสักพักขี้คร้านมันจะสะกิดมึงทั้งคืน มึงขยันปรนนิบัติมันเอาไว้ เดี๋ยวก็ดีเอง อย่างน้อยมึงก็ชนะอีอุไร มึงจะต้องกลัวอะไรอีก”

ขณะนั้นเอง ประยูรมาร้องเรียกแม่ นางแย้มชิงพูดขึ้นว่ามาพอดีเดี๋ยวไปนากันหน่อย ประยูรบอกให้ไปดูประยงค์หน่อย นางแย้มตัดบทว่าไม่ต้อง เดี๋ยวสุดาก็มาดู พะยอมก็ต้มข้าวต้มยกเอาไปให้แล้ว กินข้าวแล้วก็กินยา สุดารู้ดี

ประยูรบอกแม่ว่ายังไงก็ไปดูหน่อย พอนางแย้มเข้าไป ก็ได้ยินเสียงประยงค์เพ้อเรียกหาแต่อัมพร...อัมพร นางแย้มถามว่าเป็นอย่างไรปวดหัวตัวร้อนหรือเปล่า แตะตัวประยงค์ บอกว่าเดี๋ยวสุดาก็มาเช็ดตัวป้อนข้าวป้อนยาให้เหมือนทุกวันแหละ ประยูรเสนอให้พาไปโรงพยาบาลดีกว่า ก็พอดีพะยอมยกข้าวต้มเข้ามา นางแย้มบอกให้ป้อนเลย พลางก็บอกให้ประยงค์กินข้าวเสียเดี๋ยวจะได้กินยา

ประยงค์เพ้อเรียกหาแต่อัมพร...อัมพร...จนนางแย้มเดือดขึ้นมา ปรามประชดว่า

“มันมีผัวใหม่ไปแล้ว เรียกหามันอยู่ได้ กินข้าวกินปลาเสีย พอเอ็งหายแม่จะหาเมียใหม่ให้ เอาให้แจ๋วกว่าอีอัมพรมันอีก ได้ยินไหม”

พอพะยอมตักข้าวต้มป้อนให้ ก็ถูกประยงค์ที่ชักกระตุกอย่างแรงร้องโหยหวน ปัดชามข้าวต้มหลุดมือข้าวต้มหกชามแตก นางแย้มมองประยงค์ตกใจ

ooooooo

เพียงสายๆ นางอ่ำก็พาอุไรมาร้องเรียกนกเล็กที่หน้าร้าน บอกนกเล็กว่าอยากเจอลือพงษ์ นกเล็กกันท่าว่าจะพบทำไมเขาผูกข้อไม้ข้อมือมีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้ว บอกอุไรว่า

“ตัดอกตัดใจจากลูกชายฉันซะ ต่างคนต่างอยู่”

นางอ่ำถามว่าจะต่างคนต่างอยู่ได้อย่างไรในเมื่ออุไรท้องกับลือพงษ์แล้ว นกเล็กปฏิเสธพัลวันซ้ำยังพูดให้เจ็บใจว่า

“ไม่ได้มีลูกชายฉันคนเดียวแน่ๆ หาพ่อให้ลูกในท้องไม่ได้ก็เลยมาตู่เอากับลูกชายฉัน”

“แม่นกเล็ก ทำไมพูดอย่างนี้” นางอ่ำไม่พอใจ ส่วนอุไรโกรธจนตัวสั่น กำมือแน่น

ขณะนั้นเองลือพงษ์ที่ได้ยินการโต้เถียงกันเขาลุกพรวดออกมา ถูกโกตาตวาดว่าจะไปไหน พอลือพงษ์บอกว่าไปหาอุไรก็ถูกโกตาคว้าตัวไว้พูดเสียงดัง “ลื้อห้ามออกไปเจอมันนะ ไอ้พงษ์!”

ส่วนนกเล็กก็ขับไล่ไสส่งนางอ่ำกับอุไรให้กลับไปเสีย ลือพงษ์มีเมียเป็นตัวตนแล้วจะให้มารับอีกคนมีแต่คนบ้าเท่านั้นที่ทำแบบนี้ ลือพงษ์พรวดออกมาอีกถามอุไรว่าท้องจริงๆหรือ อุไรตอบไม่ออกแต่น้ำตาร่วงเผาะ

“น้ำฝนปนน้ำท่า ใครยอมรับก็บ้าแล้ว” นกเล็กยืนกรานปฏิเสธ ส่วนโกตาก็ออกมาไล่นางอ่ำกับอุไร ให้กลับไปเสียรู้จักอายชาวบ้านชาวช่องเขาบ้าง นกเล็กบอกนางอ่ำว่าถ้านางอ่ำเป็นตนก็ต้องทำแบบนี้เหมือนกันไล่ให้กลับไปเสีย

“ในเมื่อมึงไม่ยอมรับ วันข้างหน้ามึงอย่ามาเสียใจก็แล้วกัน ไป อุไร...กลับ” นางอ่ำดึงอุไรกลับไป

อุไรหันมองลือพงษ์ที่ถูกโกตาล็อกตัวไว้ สั่งให้เข้าบ้านเดี๋ยวนี้ ลือพงษ์ดิ้นพล่านบอกโกตาว่าตนจะไปกับอุไร อุไรเป็นเมียตนแล้ว นกเล็กหันขวับตวาดถามว่าแล้วพะยอมไม่ใช่เมียรึไง ย้ำอีกว่า “มันผ่านผู้ชายมาตั้งกี่คน เอ็งเชื่อมันได้ยังไง” ส่วนโกตาหนักกว่านั้นประกาศว่า “ถ้าลื้อยังคิดจะเอาผู้หญิงอย่างนี้มาทำพันธุ์ ลื้อกับอั๊ว ขาดกัน ไอ้พงษ์”

“แน่จริงก็ไปเลย ไปแล้วมันเจริญก็ไป ไปแล้วคิดว่าพ่อแม่มีความสุขก็ไป ไปสิ...ไป!” นกเล็กตะโกนไล่ลือพงษ์ร้องไห้อย่างคับแค้นใจ นกเล็กเองก็ร้องไห้อย่างเจ็บใจเช่นกัน

ooooooo

อัมพรไปเล่าเรื่องอุไรให้หมวดทวีฟังที่โรงพัก บอกหมวดว่าขอแต่ให้ได้ชื่อว่าคนชั่วมันทำได้ทุกอย่าง หมวดเชื่อว่าคนเข้มแข็งอย่างอุไรต้องผ่านเรื่องเลวร้ายนี้ไปได้

อัมพรถามถึงเรื่องที่เคยคุยไว้คือให้หมวดพาไปบ้านย้อยน้องนางแย้มเพื่อเอาลูกคืน เชื่อว่าถ้าย้อยเห็นตำรวจก็คงจะกลัวบ้าง หมวดทวีถามว่าถ้าได้ลูกคืนมาแล้วฝ่ายโน้นไม่มาแย่งคืนอีกหรือ อัมพรคิดจะเอาลูกไปฝากญาติที่เมืองกาญจน์

“มันไกลมากเลยนะ ถ้าได้มาจริงๆ เอาไปอยู่บ้านผมก่อนก็ได้” อัมพรดีใจถามว่าจริงหรือ หมวดบอกว่าถ้าได้นะอัมพรมั่นใจว่าต้องได้ ยังไงก็ต้องได้

ระหว่างที่อัมพรเดินนำไปนั้น เธอเห็นประยูรก็ชะงัก ถูกประยูรพูดประชดว่า

“ถึงว่า...ทำไมพี่ไม่คิดจะไปให้กำลังใจพี่ยงค์ก็เพราะยังงี้นี่เอง” อัมพรบอกว่าไม่ใช่อย่างที่ประยูรเข้าใจ ชี้แจงว่า

“ถ้าพี่จะเปลี่ยนไป มันก็ไม่ใช่เพราะธาตุแท้ของพี่ เอ็งก็น่าจะรู้ดีว่าเรือนพี่แตกก็เพราะใคร อย่าให้พี่ต้องขุดคนที่บ้านเอ็งขึ้นมาจาระไนความร้ายกาจเลยนะ ไปเถอะค่ะ ผู้หมวด” แต่เห็นประยูรยังจ้องเขม็งอยู่ อัมพรบอกว่า “ยูร...พี่จะบอกให้นะว่าพี่จะไปไหน กำลังจะไปทำอะไร”

ประยูรนิ่งฟัง อัมพรจึงบอกความจริงว่า

“พี่มาวานคุณตำรวจให้ไปหาบ้านป้าย้อย บอกตาม ตรง พี่ไม่รู้หรอกว่าบ้านแกอยู่ไหน แต่ถ้ายูรนึกถึงหัวอกคนที่ต้องถูกพรากลูกพรากแม่ ยูรช่วยบอกพี่ได้ไหม พี่อยากเจอลูก พี่อยากได้ลูกพี่คืน”

ประยูรอึ้งไปกับความมุ่งมั่นของอัมพร

ooooooo

นางแย้มกับสำลีคู่หูที่ต่างก็หวังประโยชน์กัน ต่างตีปีกดีอกดีใจที่ทำให้อุไรถูกชาวหนองนมวัวรู้กันทั่วไปว่าท้องไม่มีพ่อ นางแย้มสะใจบอกว่าจะดูว่าสามแม่ลูกนี้จะอยู่หนองนมวัวไปได้อีกสักกี่วัน

นางแย้มขอบใจสำลีที่ร่วมมือกับตนเล่นงานอุไรเป็นอย่างดี สำลีเตือนความจำว่าอย่าลืมเรื่องที่รับปากไว้ก็แล้วกัน

“เออ ไม่ลืมหรอก ยงค์มันหายดีเมื่อไหร่ ข้าจะให้มันแต่งกับสุดาทันที เย้ยอีอัมพรให้มันปวดกระดองใจเล่นอีกคน”

นางแย้มพาพะยอมไปหานกเล็กกับโกตาที่บ้าน รุมกันด่าอุไรลับหลังตามเคย นางแย้มชมนกเล็กว่าทำถูกแล้ว

“ฉันก็ต้องปกป้องศักดิ์ศรีลูกชายฉันกับตัวฉันน่ะแหละ แม่แย้มไม่ต้องกลัวหรอกนะ พะยอม ยังไงป้าก็ถือว่าพะยอมเป็นสะใภ้ป้าคนเดียว คนอื่นไม่ใช่” พะยอมฟังแล้วยิ้มปลื้ม พอดีโกตาคุมตัวลือพงษ์เข้ามาบอกนางแย้มว่า

“เอาตัวมาให้แล้ว นี่กระเป๋าเสื้อผ้า ลื้อจะได้ไม่ต้องไปๆมาๆ”

นางแย้มกระทุ้งสะกิด พะยอมจึงบอกลือพงษ์ว่า “กลับบ้านเรากันเถอะนะจ๊ะ พี่พงษ์”

ลือพงษ์กลับไปอยู่กับพะยอมอย่างคนตายซาก เรียกไปกินข้าวก็บอกไม่หิว นางแย้มเสี้ยมสอนพะยอมให้คดข้าวเข้าไปให้ในห้องเลย ลือพงษ์จะเย็นชาจืดชืดอย่างไรก็ให้เฉยๆ ไว้ อย่าไปตะบึงตะบอนใส่เขา ทำตัวให้น่าสงสารเข้าไว้ พอลือพงษ์กินข้าวอิ่มตัวเองก็ไปอาบน้ำประแป้งให้หอมไว้ ขี้คร้านจะสะกิดทั้งคืน พอมีลูกกันก็จะลืมอุไรไปเองแหละ

ooooooo

หมวดทวีกับอัมพรไปถึงบ้านย้อย ถูกย้อยไล่ให้กลับไปเสีย เสียเวลาทำมาหากินของตน หมวดทวีจึงขอเข้าไปดูในบ้านหน่อยได้ไหม ย้อยหัวหมอถามหาหมายค้น

ในที่สุดหมวดทวีกับอัมพรต้องกลับไปอย่างผิดหวัง หมวดถามอัมพรว่าอยากได้หมายค้นไหม

“ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก ถึงจะได้หมายค้นมามันก็คงพาลูกฉันหลบไปซ่อนที่อื่นแล้ว สันดานมันเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง ฉันขอสาปแช่งให้พวกมันต้องเจอกับความเจ็บปวด เพราะต้องพลัดพรากสูญเสียลูกมันบ้าง มันจะได้รู้ซึ้งถึงหัวอกคนอื่นเขา” อัมพรเช็ดน้ำตาอย่างพยายามตัดใจ ในขณะที่หมวดทวีนิ่งฟังอย่างเห็นใจ

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 5 วันที่ 23 เม.ย. 58

ละครสุดแค้นแสนรัก บทประพันธ์โดย จุฬามณี หรือ นิพนธ์ เที่ยงธรรม
ละครสุดแค้นแสนรัก บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครสุดแค้นแสนรัก กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล และ อดุลย์ ประยันโต
ละครสุดแค้นแสนรัก ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครสุดแค้นแสนรัก ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครสุดแค้นแสนรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวัน 18 เมษายน 2558
ติดตามชมละครสุดแค้นแสนรักทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ