อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 5/4 วันที่ 22 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 5/4 วันที่ 22 เม.ย. 58

อาคิระยังไม่รู้ใจตัวเอง “ไม่ได้พิเศษ แค่คิดไม่ออกว่าจะซื้ออะไรให้เขา แต่ถ้าไอเจอของที่เหมาะจะเป็นของขวัญวันเกิดมากกว่าผ้าพันคอก็ซื้อมาแล้วกัน”
ไอแซว “ให้เป็นของขวัญวันเกิดซะด้วย....ใครน้า...”
ริเอะเดินเข้ามา กวาดสายตามองหาก่อนจะเห็นอาคิระยืนอยู่ ริเอะเดินเข้าไปเกาะแขนอาคิระ “อาคิระ ดีใจจังที่คุณยังไม่ไปที่โรงงาน”

ไอมองริเอะอย่างหมั่นไส้แล้วแกล้งถาม “ริเอะ..เธอเกิดวันไหนเหรอ”
“อีกหลายเดือน ถามทำไม”


“พอดีอาคิระฝากชั้นซื้อของขวัญวันเกิดให้ผู้หญิง แต่ไม่ยอมบอกว่าเป็นใคร ถ้าเป็นเธอ ชั้นจะได้ไม่รับฝาก” ริเอะเม้มปากแน่นอย่างอดกลั้น ไอไม่ปล่อยให้ริเอะได้พูด แล้วหันไปพูดกับอาคิระ “ไม่ต้องห่วงนะอาคิระ ไอจะเลือกผืนที่สวยที่สุดมาให้เลย รับรองคนได้ไม่ผิดหวังแน่นอน”
ไอเดินออกไป ริเอะถามอาคิระทันที “อาคิระ คุณซื้อของขวัญวันเกิดให้ใคร”
“ให้รินดารา”
ริเอะอึ้ง “ทำไมคุณต้องให้มันด้วย”
“แล้วทำไมผมจะให้ไม่ได้ เขาเป็นลูกจ้างของผม การแสดงน้ำใจต่อกันไม่ใช่เรื่องเสียหาย”
“ขอให้เป็นแค่ฐานะลูกจ้างนายจ้างจริงๆ ก็แล้วกันค่ะ”
อาคิระเปลี่ยนเรื่อง “คุณมาที่นี่ทำไม วันนี้เราไม่ได้นัดคุยกันเรื่องกิโมโนนี่”
แววตาริเอะมีแผนขึ้นมาทันที “ริเอะมาหาคุณย่ามิกิค่ะ”

ห้องรับแขก คฤหาสน์มิยาคาวะ ริเอะชวนมิกิ โดยมีอาคิระนั่งอยู่ด้วย
“คุณพ่อให้มาเชิญคุณย่ามิกิไปทานข้าวที่บ้านค่ะ คุณพ่ออยากจะมาด้วยตัวเอง แต่ติดธุระด่วนจริงๆ ก็เลยให้ริเอะมาเชิญคุณย่ากับอาคิระแทนค่ะ พอดีมีเพื่อนของคุณพ่อจะสั่งทอกิโมโนของมิยาคาวะ”
“ถ้าอย่างงั้นเชิญเพื่อนคุณมาโกะโตะไปที่โรงงานเลยดีกว่า จะได้เลือกแบบที่ชอบ”
“แต่เพื่อนคุณพ่อต้องการกิโมโนที่ทอจากฝีมือของคุณย่าเท่านั้นค่ะ เขายินดีจ่ายไม่อั้นเลยนะคะ”
“ฝากขอบคุณเขาด้วยนะจ๊ะ แต่ถ้าเขาคิดว่าเงินจะทำให้ย่าทอกิโมโนให้ได้ เขาคิดผิดแล้วจ้ะ ให้เขาเอาเงินไปทุ่มไม่อั้นกับคนอื่นดีกว่า”
“แล้วคุณย่าต้องการอะไรคะ”
“ต้องการให้กิโมโนที่ย่าทอด้วยหัวใจไปอยู่กับคนที่เห็นคุณค่าของกิโมโนจริงๆ”
“แต่ถ้าเพื่อนคุณพ่อไม่เห็นคุณค่าของกิโมโน เขาคงไม่รู้ว่ากิโมโนจากฝีมือการทอของคุณย่างดงามกว่ากิโมโนทั่วไปยังไง ขนาดริเอะยังมองไม่ออกเลยค่ะ”
“ริเอะ!”
“ริเอะพูดความจริง แต่ริเอะรู้ว่าต้องมีดีมากแน่ๆ ไม่อย่างงั้นกิโมโนของคุณย่าถึงไม่เป็นที่ต้องการมากขนาดนี้ ริเอะถึงต้องมาขอความรู้เรื่องกิโมโนจากอาคิระไงคะ เพื่อนคุณพ่อเขาอยากได้กิโมโนของคุณย่ามากจริงๆ แสดงว่าเขาต้องเห็นคุณค่าของกิโมโนของคุณย่า คุณย่าน่าจะลองไปคุยดูก่อนนะคะ แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทอให้หรือไม่ทอ”
“คุณย่าไม่ค่อยสบาย เดินทางไปไหนไม่ค่อยสะดวก ผมไปคุยให้เองครับคุณย่า”
ริเอะอึ้งที่ย่ามิกิไม่ยอมไป จึงคิดแผนใหม่แล้วคิดออก ทำเป็นปั้นยิ้มหวาน “ก็ได้ค่ะ ถ้าอย่างงั้นพอคุยเสร็จแล้ว อาคิระจะได้พาริเอะเข้าไปในเมือง วันนี้เพื่อนริเอะจัดปาร์ตี้ ริเอะอยากให้คุณได้ผ่อนคลายบ้าง เพราะตั้งแต่ริเอะกลับมา ริเอะเห็นคุณหน้าเครียดตลอด ไม่รีแลกซ์เหมือนตอนเราอยู่ด้วยกันที่ฝรั่งเศส” ริเอะจงใจเกาะแขนอาคิระและยิ้มหวานปนอ่อยใส่อาคิระเพื่อยั่วย่ามิกิ
ย่ามิกิมองมือที่ริเอะจับแขนอาคิระและหน้าแทบจะซบกับไหล่ของอาคิระด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่เชิดหน้าขึ้น นิดๆ บ่งบอกความไม่พอใจกับกิริยาที่ริเอะมีต่อหลานชายของเธอ

ริเอะเดินหน้านิ่งๆ เข้ามาในบ้าน มาโกะโตะยืนคอยอยู่ สีหน้าไม่ สบายใจเมื่อเห็นว่าไม่มีใครมากับริเอะ “ไม่สำเร็จเหรอริเอะ”
“ถ้าไม่สำเร็จก็ไม่ใช่ลูกคุณพ่อสิคะ” ริเอะยิ้มร้ายแล้วเหลียวกลับไปด้านหลัง “เชิญค่ะคุณย่า”
อาคิระเดินจูงประคองย่ามิกิเข้ามา ย่ามิกิแต่งตัวด้วยชุดกิโมโนสวยงามตามวัย
มาโกะโตะกระตุกยิ้มมุมปากแล้วโค้งให้ย่ามิกิ “เชิญเลยครับคุณมิกิ อาคิระ ขอบคุณคุณมิกิมากที่ให้เกียรติทอกิโมโนให้เพื่อนของผม”
“ดิชั้นยังไม่ได้ตัดสินใจค่ะ แค่อยากจะมาพบกับเพื่อนคุณมาโกะโตะก่อน แล้วไหนล่ะคะ เพื่อนคุณมาโกะโตะ”
ยูกิยืนอยู่ในชุดกิโมโนสีชมพู กิโมโนชุดนี้เป็นชุดที่ย่ามิกิเคยทอนานแล้ว
“นี่คุณยูกิเพื่อนของผม ยูกิ...นี่คือคุณมิกิและอาคิระ มิยาคาวะ”
ยูกิโค้งหัวให้เล็กน้อย “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณมิกิ” ย่ามิกิมองชุดกิโมโนบนตัวยูกิอย่างอึ้งตะลึงงัน “คุณมิกิมองดิชั้นแบบนั้น เหมือนกับว่าดิชั้นไม่คู่ควรกับการใส่ชุดกิโมโนฝีมือของคุณมิกิ”
“ไม่ใช่ค่ะ ดิชั้นแค่คาดไม่ถึงว่ากิโมโนชุดแรกที่ดิชั้นทอเสร็จ จะมาอยู่ที่คุณ”
“กิโมโนชุดแรกที่คุณย่าเคยบอกว่าคุณย่าขายให้ฝรั่งไปตอนสงครามโลกน่ะหรือครับ แล้วทำไมถึงมาอยู่กับคุณมิกิ”
“ถ้าดิชั้นหลงใหลสิ่งใดแล้ว ต่อให้ยากเข็ญยังไง ดิชั้นก็ต้องเอามาครอบครองให้ได้ค่ะ”
ย่ามิกิยิ้มผ่อนคลายขึ้น รู้สึกดีที่ยูกิมีความสนใจในกิโมโนของเธอมากกว่าที่คิดจริงๆ ริเอะมองชุดกิโมโนบนตัวยูกิอย่างสงสัย

ห้องทำงานริเอะ มาโกะโตะคุยกับริเอะ
“คุณพ่อไปได้ชุดกิโมโนที่ยูกิใส่มาจากไหนคะ”
“เพื่อนฝูงพ่อมีเยอะแยะ ทำไมพ่อจะไม่รู้ว่ากิโมโนของคุณมิกิชุดนี้อยู่ที่ใคร แต่กว่าจะขอซื้อมาได้ เจ้าของขูดเงินน่าดู ต้องเสียไปเป็นร้อยล้านเยน”
“ห่ะ! แล้วคุณพ่อยอมซื้อทำไมคะ”
“เพราะพ่อรู้น่ะสิว่ายูกิจะช่วยให้พ่อได้เงินคืนมากกว่านั้นหลายเท่า เวลาที่เราได้ครอบครองสมบัติของมิยาคาวะ”
มาโกะโตะยิ้มร้าย

คฤหาสน์มิยาคาวะ ในห้องนอนของอายูมิ รินดารากำลังทำกายภาพบำบัดเทรนนิ่งกล้ามเนื้อบริเวณสะโพกให้อายูมิที่นอน อยู่บนเตียง
“เป็นยังไงบ้างจ้ะอายูมิ..ยังเจ็บอยู่มั้ย” อายูมิฝืนสีหน้าเจ็บโดยการไม่พูด รินดาราสังเกตเห็นเลยหยุด “ถ้าอายูมิเจ็บ อายูมิก็ต้องบอกพี่นะคะ ไม่อย่างนั้นพี่จะไม่รู้เลยว่าต่อไปพี่จะช่วยฟื้นฟูให้อายูมิกลับมามีชีวิตปกติได้ยังไง”
“อายูมิคิดว่าถ้าฝืนเจ็บแล้วจะทนได้ พี่รินดาราจะได้ข้ามขั้นตอนทำให้อายูมิเดินได้เร็วๆ”
“โธ่อายูมิจ๊ะ..พี่ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก พี่ต้องรู้พัฒนาการของอายูมิก่อน ถ้าอายูมิผ่านเป้าหมายที่เราตั้งไว้ในแต่ละขั้นตอนของการทำกายภาพบำบัดได้ พี่ถึงจะเริ่มหัดให้อายูมิเดิน”
“อายูมิขอโทษค่ะพี่รินดารา”
“ไม่เป็นไรจ้ะ..แต่ต่อไปอายูมิต้องบอกพี่ทุกอย่างนะ เราจะได้เดินไปสู่เป้าหมายด้วยกัน”
“ค่ะ..งั้นถ้าอายูมิบอกพี่ว่า..ตอนนี้อายูมิขี้เกียจแล้วล่ะคะ”
“อายูมิ...เมื่อเช้าใครสัญญากับพี่ว่าถ้าพี่พาออกไปดูชาวบ้านลอยกระดาษทังซะขุ กลับมาจะยอมให้ทำเทรนนิ่งกล้ามเนื้อครบตามเวลาที่กำหนด”
“แหม..ไว้พรุ่งนี้นะคะพี่รินดารา นะคะๆ อายูมิเบื่อแล้วนี่”
โฮชิโนโอจิเข้ามา “งั้นเราออกไปเดินเล่นข้างนอกกันดีมั้ยอายูมิ” รินดารากับอายูมิหันไปเห็นโฮชิโนโอจิยืนอยู่ ทั้งสองยิ้มให้ “เพราะชั้นเองก็เบื่อที่จะอยู่แต่บนหอคอยแล้วเหมือนกัน”
อายูมิรีบตอบ “ไปค่ะท่านชาย”
รินดาราหันมาที่อายูมิแล้วอมยิ้มในความเจ้าเล่ห์ของอายูมิ

บริเวณสะพานแดงข้ามธารน้ำ รินดารายืนมองฝูงปลาคาร์ฟที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำ กำลังยืนฟังมันคุยหยอกล้อเล่นกันอย่างมีความสุข โฮชิโนโอจิกำลังเข็นรถให้อายูมิอยู่แถวๆสะพานแดง อายูมิหัวเราะมีความสุข
โฮชิโนโอจิหันมาเห็นอาการของรินดาราก้มมองในบ่อน้ำและยิ้มขำนิดๆ โฮชิโนโอจิมองอย่างสงสัย “ฟังมันคุยอะไรกันอยู่เหรอฮิคาริ”
รินดาราสะดุ้ง รีบปฎิเสธ “ปะ..เปล่าค่ะ ชั้นแค่กำลังคิดว่าปลาคาร์ฟพวกนี้สีสวยแล้วก็ตัวใหญ่มาก พวกมันคงจะมีความสุขมากเพราะได้อยู่ในที่ๆควรอยู่ ไม่ใช่อยู่ในถังน้ำเล็กๆ เหมือนพวกปลาทองเมื่อคืนนี้”
“บางครั้งโชคชะตาก็อาจจะแกล้งให้เราต้องไปอยู่ในที่ๆไม่ควรอยู่ แต่ถ้าใจเรามีความสุข รู้จักมองหาความงดงามของสิ่งที่เราเป็นอยู่ ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหน เราก็จะมีความสุขได้” รินดารายิ้มรับอย่างรู้สึกดี โฮชิโนโอจิยิ้มตอบ
โรงชงชา รินดารารินชาลงแก้วกระเบื้องแล้วเลื่อนให้โฮชิโนโอจิ ส่วนอายูมิดื่มน้ำหวาน
“ขอบคุณ” โฮชิโนโอจิกล่าว รินดาราวางกาน้ำชาลงพร้อมกับคลำที่หน้าผาก โฮชิโนโอจิเห็นแล้วก็สงสัย “เป็นอะไรหรือเปล่า”
“อายูมิรู้ค่ะว่าพี่รินดาราเป็นอะไร เมื่อเช้าหน้าผากของพี่รินดารากับคุณอาชนกันค่ะ”
“มันเป็นอุบัติเหตุน่ะค่ะ” รินดารารีบอธิบาย
“ค่ะเป็นอุบัติเหตุ แต่อีกนิดเดียวพี่รินดารากับคุณอาก็จะจุ๊บ”
รินดาราเขิน เปลี่ยนเรื่อง “อายูมิทานขนมมั้ย พี่ไปสั่งให้”
“นั่นแน่ๆ พี่รินดาราหน้าแดง แสดงว่าเขิน แต่เมื่อเช้าพี่รินดาราหน้าแดงกว่านี้อีกนะคะ ท่านชาย”
“อายูมิ!” รินดาราจับแขนอายูมิหยอกๆ อายูมิหัวเราะคิกคักชอบใจ แต่โฮชิโนโอจิมีสีหน้าไม่สบายใจ

รินดาราเข็นอายูมิมาตามทางสวนไร่ชา โฮชิโนโอจิเดินตามหลัง
“ที่นี่สวยจังเลยนะคะ วันหลังเรามาเดินเล่นกันอีกนะคะ”
“ชวนคุณอามาด้วยนะคะ เพราะคุณอาก็ชอบที่นี่เหมือนกัน อายูมิเคยเห็นมีคนมาจัดงานแต่งงานที่นี่ด้วย พี่รินดารากับคุณอาแต่งงานที่นี่บ้างนะคะ”
“นี่...เมื่อไหร่จะเลิกแซวพี่สักทีคะ”
“ก็เวลาแซวแล้วพี่รินดาราแก้มแดงทุกที อายูมิชอบดู”
“อายูมินี่”
อายูมิหัวเราะคิกคักชอบใจ โฮชิโนโอจิเดินตามหลัง ได้ยินเสียงสองสาวคุยกันตลอด โฮชิโนโอจิมีสีหน้าเรียบเฉย...แต่ชักไม่สบายใจเรื่องระหว่างรินดารากับอาคิระ
ระหว่างนั้นไอเดินถือถุงกระดาษเข้ามา “สวัสดีค่ะท่านชาย” โฮชิโนโอจิยิ้มรับ “ไอเพิ่งกลับจากในเมือง นานะบอกว่าทุกคนมาอยู่ที่นี่ ไอก็เลยตามมา” ไอหยิบถุงขนมให้อายูมิ “นี่ค่ะ อาซื้อมาฝาก แล้วถุงนี้ก็ของคุณรินดารา อาคิระฝากมาให้ค่ะ”
“อะไรคะ”
“ของขวัญวันเกิดค่ะ อาคิระให้ย้อนหลัง ตอนแรกเขาจะเอามาให้ด้วยตัวเอง แต่อยู่ๆก็โทรบอกชั้นว่าเอาให้คุณเองเลย สงสัยจะเขินค่ะ”
ขาดคำโฮชิโนโอจิจามฮัดชิ้ว ทุกคนหันขวับไปมอง
รินดาราถาม “ท่านชายเป็นอะไรคะ”
“เปล่า...ฮัดชิ้ว”
ไอสงสัย “สงสัยจะแพ้เกสรดอกไม้เข้าแล้วล่ะค่ะ”
อายูมิส่งผ้าเช็ดหน้าในมือตัวเองให้โฮชิโนโอจิ “อายูมิให้ค่ะท่านชาย คุณย่ามิกิเพิ่งปักให้เสร็จเมื่อเช้านี้เอง อายูมิยังไม่ได้ใช้เลย”
“ขอบใจมาก” โฮชิโนโอจิรับผ้าเช็ดหน้าไปและลูบหัวอายูมิอย่างเอ็นดู ทันใดนั้นสายตาของโฮชิโนโอจิก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างบน ผ้าเช็ดหน้า โฮชิโนโอจิเห็นหยดเลือดปรากฏบนผ้าเช็ดหน้า แล้วมันก็ลางเลือนหายไป โฮชิโนโอจิจ้องผ้าเช็ดหน้าอย่างอึ้งๆ ไอกับรินดาราสังเกตเห็นอาการนั้น
ไอรีบถาม “มีอะไรหรือเปล่าคะท่านชาย”
“ไอ..ติดต่อมิกิให้ชั้นเดี๋ยวนี้”

ห้องรับแขก บ้านมาโกะโตะ มาโกะโตะนั่งจิบน้ำชาอยู่กับย่ามิกิ
มาโกะโตะมีแผนการอะไรบางอย่างอยู่ในใจ “ตกลงว่าคุณมิกิจะทอกิโมโนให้ยูกิหรือเปล่าครับ”
“ขอเวลาดิชั้นตัดสินใจก่อนนะคะ ดิชั้นอายุมากแล้ว สุขภาพไม่ค่อยดี ถ้าต้องทอไปป่วยไป ดิชั้นเกรงว่ากิโมโนจะออกมาไม่ดี”
“คุณมิกิสุขภาพไม่ดี เป็นอะไรหรือครับ”
“โรคคนแก่ทั่วไปค่ะ”
มาโกะโตะคิดแผนออก “ผมมีชาสมุนไพรบำรุงร่างกาย ผมให้คุณมิกิเอากลับไปดื่มดีกว่า รอสักครู่นะครับ ผมไปหยิบให้”
ย่ามิกิจะปฎิเสธว่าไม่ต้อง แต่มาโกะโตะก็ลุกเดินออกไปแล้ว ย่ามิกิจึงปล่อยเลยตามเลย ตอนนั้นเองที่เสียงบรรเลงซามิเซ็นในทำนองอ่อนหวานคล้ายกับเพลงบรรเลงโกะโตะจากโฮชิโนโอจิดังขึ้นจากห้องหนึ่ง ย่ามิกิมองตามไปทางเสียง ฟังแล้วนิ่วหน้าคิด “เหมือนเพลงท่านชาย”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 5/4 วันที่ 22 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ