อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 6/2 วันที่ 23 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 6/2 วันที่ 23 เม.ย. 58

“คุณอาคิระพูดถูก คุณย่ามิกิออกไปก็ต้องไปเจอแดดเจอลม เดี๋ยวจะยิ่งทำให้ร่างกายอ่อนแอนะคะ ทางที่ดีคุณย่าน่าจะไปให้หมอตรวจที่โรงพยาบาล หรือไม่ก็นอนพักผ่อนอยู่บ้านก่อน”
“แต่ดิชั้นนัดคุณยูกิเอาไว้แล้ว ไม่อยากผิดนัดกับเธอ”

“ผมจะโทรไปบอกคุณยูกิให้เองครับว่าคุณย่าไม่สบาย ไปพบเธอไม่ได้ ขอเบอร์โทรของคุณยูกิด้วยครับ”
“ย่าไม่มีเบอร์โทรของคุณยูกิ เมื่อเช้าคุณยูกิก็เป็นฝ่ายโทรมา ย่าก็ลืมขอเบอร์โทรศัพท์เธอไว้”
“ผมโทรไปหาคุณมาโกะโตะกับริเอะแล้ว แต่โทรไม่ติดเลย”


“ถ้างั้นย่าก็ยิ่งต้องไป ไม่อย่างงั้นคุณยูกิจะรอเก้อแย่เลย”
“ไม่ได้ ยังไงผมไม่ยอมให้คุณย่าออกไปทั้งๆ ที่ร่างกายอ่อนแอแบบนี้เด็ดขาด” ย่ามิกิไม่สบายใจ
โฮชิโนโอจิเสนอ “งั้นเอาอย่างนี้นะ ชั้นจะไปพบคุณยูกิให้เองแล้วบอกว่ามิกิไม่สบาย ขอนัดพบเป็นวันหลัง ดีมั้ย?”
“ดีค่ะ แต่ต้องให้อาคิระไปเป็นเพื่อนท่านชาย ชั้นไม่อยากให้ท่านชายออกไปคนเดียว อาคิระไปกับท่านชายนะ”
อาคิระจำใจยอม “ครับ”

ยูกิแต่งตัวชุดยูกาตะสีหวาน มาโกะโตะเดินเข้ามา “ไปกันได้หรือยัง”
“ไปสิ แต่แกไม่ต้องไป ชั้นจะให้คนอื่นไปกับชั้นแทน”
“ใคร ?”

ริเอะปรี๊ด “ริเอะไม่ไป! ถ้านังเกอิชาไปไหนเองไม่ได้ก็ไม่ต้องไป ทำไมต้องให้ริเอะไปเป็นเพื่อน ริเอะไม่ใช่คนรับใช้ของใคร”
“พ่อไม่ได้ให้ริเอะไปรับใช้ยูกิ แค่ไปเป็นเพื่อนยูกิ เขาอยากให้ลูกไปกับเขา”
“นังนั่นมันเป็นใครกันแน่คะคุณพ่อ คุณพ่อถึงต้องทำตัวเหมือนเป็นทาสมัน ยอมทำให้มันทุกอย่าง ไหนคุณพ่อเคยสอนริเอะว่าอย่ายอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ แต่ทำไมคุณพ่อกลับทำซะเอง”
“เพราะพ่อรักลูกไงล่ะ เชื่อพ่อนะ อดทนอีกนิดแล้วเราจะได้ทุกอย่างที่เราต้องการ”
“ความอดทนของริเอะไม่ได้มีไว้ให้กับนังผู้หญิงชั้นต่ำค่ะ คุณพ่อออกไปบอกมันนะคะว่าริเอะไม่ไป !”
ยูกิเข้ามา “เธอไม่อยากไปหาอาคิระเหรอริเอะ”
“อาคิระ? อาคิระเกี่ยวอะไรด้วย” ยูกิไม่ตอบคำถามของริเอะ “ชั้นอุตส่าห์ให้อาคิระได้ออกมาพบกับเธอ เธอจะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือจริงๆ เหรอ”
“เธอไม่มีสิทธิ์มาสอนชั้น”
มาโกะโตะปราม “ริเอะ”
“ไม่เป็นไรหรอกมาโกะโตะ ลูกสาวเธอยังไม่ไว้ใจชั้น ชั้นเข้าใจ ถ้าเธอไม่ใช่ลูกสาวของมาโกะโตะชั้นก็คงไม่ปล่อยเธอไว้เหมือนกัน แต่ในเมื่อพวกเธอยังมีประโยชน์กับชั้น ชั้นถึงช่วยเธอ และถ้าชั้นเป็นเธอ ชั้นจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเขา แล้วทำให้เขาลืมเรื่องทุกอย่างในอดีตเพื่อกลับมารักเธอเหมือนเดิม”
ริเอะเปลี่ยนท่าทีเป็นสนใจขึ้นมาทันที “เธอจะให้ชั้นพาไปไหน”
ยูกิกับมาโกะโตะยิ้มสมใจ

โฮชิโนโอจิกับอาคิระเดินเข้ามาหยุดยืนหน้าอุโมงค์วิสทีเรีย อาคิระยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูแล้วมองไปรอบๆรอคอยการมาของยูกิ ขณะที่โฮชิโนโอจิกำลังยืนมองสวนวิสทีเรียด้วยสีหน้าคาดไม่ถึง “คุณยูกินัดพบชั้นที่นี่เหรอ”
“ครับ คุณย่าชวนท่านชายมาเป็นเพื่อน คุณย่าไม่ได้บอกท่านชายเลยหรือครับว่าคุณยูกินัดที่นี่”
โฮชิโนโอจิแปลกใจ “มิกิคงลืม”
“อาคิระ” อาคิระกับโฮชิโนโอจิหันไปมองทางเสียง เห็นริเอะยิ้มหวานมาจากทางเดียวกับที่เขาและโฮชิโนโอจิเข้ามา ริเอะโค้งเคารพโฮชิโนโอจิ “สวัสดีค่ะคุณ... “
“ท่านชายโฮชิเป็นเพื่อนของคุณย่ามิกิ” อาคิระแนะนำริเอะกับโฮชิโนโอจิ “ท่านชายครับ นี่ริเอะ "เพื่อน" ของผม”
ริเอะค้อนอาคิระนิดหนึ่งที่ใช้คำเหินห่างแล้วหันไปยิ้มให้โฮชิโนโอจิ “ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณโฮชิ เอ..หรือริเอะควรเรียกว่าท่านชายคะ”
“แล้วแต่คุณริเอะสะดวกเถอะ”
“งั้นริเอะขอเรียกคุณว่าท่านชายเหมือนอาคิระเรียกดีกว่าค่ะ แล้วคุณย่ามิกิล่ะคะ”
“คุณย่าไม่สบายกะทันหันก็เลยให้ผมมาพบคุณยูกิแทน”
“คุณพ่อไม่ว่างกะทันหันเหมือนกัน ก็เลยให้ริเอะมาเป็นเพื่อนคุณยูกิแทนค่ะ”
“คุณยูกิล่ะ”
“เดินเล่นอยู่แถวๆ นี้ค่ะ เดี๋ยวริเอะโทรตามให้” ริเอะเปิดกระเป๋าและแกล้งทำเป็นหามือถือไม่เจอ “อุ้ย ! แย่จังเลย ริเอะลืมมือถือไว้ในรถค่ะ อาคิระไปเอามือถือเป็นเพื่อนหน่อยสิคะ”
“คุณย่าสั่งให้ผมคอยดูแลท่านชาย”
“อาคิระปล่อยให้ริเอะเดินกลับไปที่ลานจอดรถคนเดียว ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอคะ”
“ไปเป็นเพื่อนคุณริเอะเถอะอาคิระ ไม่ต้องเป็นห่วงชั้น”
อาคิระยอม “ผมจะรีบไปรีบมานะครับ”
ริเอะกับอาคิระออกไป โฮชิโนโอจิยืนคอยอยู่ลำพัง หันไปมองสวนดอกวิสทีเรียที่ออกดอกสีม่วงสะพรั่งไปทั่วบริเวณ พลันให้นึกถึงเมียวโจขึ้นมา
เมียวโจยืนยิ้มอยู่ท่ามกลางดอกวิสทีเรีย
และตอนที่โฮชิโนโอจิกับรินดาราคุยกันใต้ต้นวิสทีเรีย
“ซากุระก็มีความสวยงามในแบบของซากุระ แต่ชั้นกลับชอบวิสทีเรียมากกว่า ยิ่งเวลาที่ได้ยืนอยู่ใต้ต้นวิสทีเรีย ได้เงยหน้ามองดอกเล็กๆที่แผ่กระจายเต็มต้น..มันทำให้ชั้นรู้สึกเหมือนกำลังยืนมอง...”
โฮชิโนโอจิเข้าใจ “เหมือนได้ดูดาวนับล้านๆดวงที่กระจายเต็มท้องฟ้า ทั้งๆที่เป็นเวลากลางวัน”

โฮชิโนโอจิมีรอยยิ้มสุขใจ แล้วจู่ๆ ก็มีเสียงฮัมเพลงดังขึ้นจากด้านในอุโมงค์ โฮชิโนโอจิหันขวับไปมองทางเสียงแล้วอึ้งๆ
นึกถึงตอนที่ตนเองบรรเลงโกะโตะในเพลงรัก
เสียงฮัมเพลงจากใครบางคนคล้ายเพลงของโฮชิโนโอจิ โฮชิโนโอจิเดินตามไปยังเสียงเพลงนั้น

โฮชิโนโอจิเดินลอดพวงวิสทีเรียที่ห้อยระย้าตามหาที่มาของเสียงเพลงนั้น แต่แล้วเสียงเพลงก็เงียบหายไป โฮชิโนโอจิจึงไม่เห็นใครอยู่แถวนั้น โฮชิโนโอจิมองหาด้วยความแปลกใจ “เสียงเพลงมาจากไหน ?”
จู่ๆ มีผู้หญิงในชุดกิโมโนเดินผ่านแว่บหลังไปอย่างเร็ว โฮชิโนโอจิเห็นความเคลื่อนไหวจากสายตาจึงหันขวับไปมอง แต่ไม่เห็นใคร โฮชิโนโอจิยิ่งแปลกใจ "ใครบางคน" กำลังเข้าไปใกล้โฮชิโนโอจิ โดยที่โฮชิโนโอจิไม่รู้ตัว มันค่อยๆ ก้าวเข้า ไป...ก้าวเข้าไป...ก้าวเข้าไปจนโฮชิโนโอจิรู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหว หันหลังไปอย่างเร็ว จึงพบยูกิยืนอยู่
“สวัสดีค่ะคุณโฮชิ ชั้นยูกิค่ะ” ยูกิโค้งให้โฮชิโนโอจิ
โฮชิโนโอจิโค้งรับและมองยูกิด้วยความสงสัย “ผมคุ้นหน้าคุณมาก เราเคยพบกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า
“โลกไม่ได้กว้างอย่างที่เราคิด เราคงจะเคยเดินสวนกันที่ไหนสักที่”
โฮชิโนโอจิพยักหน้ารับ ไม่ติดใจสงสัยอะไรแล้วบอก “คุณคงยังไม่ทราบ มิกิไม่สบายกะทันหัน มาพบคุณด้วยตัวเองไม่ได้ เราพยายามติดต่อเพื่อจะบอกคุณแล้วแต่ติดต่อไม่ได้”
“ไม่เป็นไรค่ะ ชั้นได้พบกับคุณก็เพียงพอแล้ว” ยูกิยิ้ม โฮชิโนโอจิมองยูกิด้วยความแปลกใจ

ริเอะกับอาคิระเดินเข้ามาด้วยกัน ริเอะถือมือถืออยู่กับมือ ส่วนอาคิระเดินเร็วจนริเอะแทบจะตามไม่ทัน
ริเอะต้องวิ่งไปคว้าแขนอาคิระ “อาคิระ ไม่ต้องรีบกลับไปหรอกค่ะ ป่านนี้ท่านชายคงได้พบกับนัง..เอ่อ..คุณยูกิแล้ว ปล่อยให้เขาสองคนคุยกันไปตามลำพัง เราเดินเล่นกันก่อนเถอะค่ะ”
“ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเดินเล่น ผมกับท่านชายมาหาคุณยูกิเพื่อบอกว่าคุณย่าไม่สบาย แล้วเราก็จะกลับทันที”
อาคิระจะเดินไป ริเอะตามไปขวางหน้าอาคิระ “คุณไม่อยากอยู่ที่นี่นานเพราะกลัวจะคิดถึงเรื่องของเราใช่มั้ยคะ”
อาคิระหยุดเดิน มองหน้าริเอะนิ่ง ยากจะคาดเดาว่าอาคิระคิดอะไรอยู่ ริเอะยิ้มคิดว่าตัวเองพูดจี้จุดอาคิระได้สำเร็จ จึงเดินเข้าไปแนบชิดอาคิระ “ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะอาคิระ ริเอะเองก็คิดถึงมันเหมือนกัน”
ริเอะพูดพร้อมกับไล่ปลายนิ้วไปตามหน้าอกของอาคิระอย่างยั่วยวน “ริเอะยังจำได้ไม่ลืม คุณบอกรักริเอะครั้งแรกที่นี่ และคุณก็จูบริเอะครั้งแรกที่นี่ด้วย” ริเอะยกมือโอบรอบคออาคิระ กระซิบข้างหูเขา “ทุกอย่าง มันยังอยู่ในความทรงจำของริเอะไม่เคยลืมนะคะ”
อาคิระสบตาริเอะตอบ แล้วก็ยกมือแตะรอบเอวริเอะพร้อมเอ่ยว่า “ผมก็เหมือนกัน”
ริเอะยิ้มดีใจ “จริงเหรอคะอาคิระ”
“ครับ ผมไม่เคยลืมเรื่องของเรา รวมทั้งเรื่องที่คุณทิ้งผมไปหาคนอื่น ผมก็ไม่เคยลืม” อาคิระรวบเอวริเอะแล้วดันร่างของเธอให้ออกห่าง แล้วเดินไปอย่างไร้เยื่อใย
ริเอะอยากจะกรี๊ด “อาคิระ เดี๋ยวสิอาคิระ!” ริเอะมองตามอย่างหงุดหงิด “จะใจแข็งไปถึงไหน!”

ในอุโมงค์วิสทีเรีย โฮชิโนโอจิกับยูกิเดินคุยกัน
“น่าเสียดายนะคะ คุณมิกิเลยอดมาเห็นสิ่งที่ชั้นชอบมากที่สุด” ยูกิเดินไปแตะพวงวิสทีเรียที่ห้อยระย้า “คุณโฮชิรู้มั้ยคะว่าทำไมชั้นถึงชอบดอกวิสทีเรีย” โฮชิโนโอจิเงียบ “เพราะเวลาที่ชั้นได้ยืนอยู่ใต้ต้นวิสทีเรียได้เงยหน้ามองดอกเล็กๆที่แผ่กระจายเต็มต้น มันทำให้ชั้นรู้สึกเหมือนกำลังยืนมองดูดาวนับล้านๆดวงที่กระจายเต็มท้องฟ้า ทั้งๆที่ เป็นเวลากลางวัน” โฮชิโนโอจิอึ้งสีหน้าแปลกใจเต็มที่ “ชั้นพูดอะไรผิดไปหรือคะ”
“ไม่ผิดครับ คุณแค่พูดเหมือนใครบางคน”
ยูกิแกล้งทำไม่รู้ “ใครคะ”
“คนรักของผม”
“เหรอคะ แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ทำไมคุณโฮชิไม่พาเธอมาด้วย”
“เธออยู่ไกล เราไม่ได้พบกันนานแล้ว”
“แล้วคุณยังคิดถึงเธออยู่หรือเปล่า”
โฮชิโนโอจิหันหลังให้ยูกิแล้วแหงนหน้ามองดอกวิสทีเรียด้วยความคิดถึงเมียวโจ “แน่นอนครับ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เราอยู่ห่างกันเท่าไหร่ ผมก็ยังจะรักเธอเหมือนเดิม”
ยูกิกัดฟันกรอดเจ็บแค้น มือกำแน่นอย่างไม่พอใจ แล้วยูกิก็ก้าวเข้าไปใกล้โฮชิโนโอจิ ตาของยูกิเปลี่ยนสีฟ้าแค่แว่บนึงแล้วเปลี่ยนเป็นลูกตาปกติ โฮชิโนโอจิหันกลับมาหายูกิ ยูกิจ้องเข้าไปที่ดวงตาของโฮชิโนโอจิหมายจะสะกดจิตเขา
โฮชิโนโอจิเห็นอาการของยูกิก็แปลกใจ “คุณยูกิ คุณเป็นอะไร” โฮชิโนโอจิก้าวเข้าไปใกล้ยูกิ ยูกิแหงนหน้าจ้องตาโฮชิโนโอจิ แล้วทันใดนั้นยูกิก็เห็นดวงตาของโฮชิโนโอจิเป็นสีเขียว ยูกิตกใจสะดุ้งเฮือกสุดแรง แล้วทรุดล้มลง
“คุณยูกิ” โฮชิโนโอจิปราดเข้าไปรับร่างของยูกิเอาไว้ได้ทัน “คุณยูกิ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ให้ผมพาไปโรงพยาบาลมั้ย”
“ไม่ค่ะ ชั้นไม่ไปไหน ชั้นอยากอยู่ตรงนี้” ยูกิมองมือของโฮชิโนโอจิที่สัมผัสตัวเธอ ไออุ่นจากร่างกายของโฮชิโนโอจิทำให้ยูกิสะท้านมีความสุขเพราะไม่เคยได้รับสัมผัสนี้มาก่อน ยูกิไล่สายตาขึ้นไปมองหน้าโฮชิโนโอจิในระยะใกล้ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความสุขล้นหัวใจ มือข้างนึงยกขึ้นอยากจะสัมผัสใบหน้าของโฮชิโนโอจิ
โฮชิโนโอจิเรียก “คุณยูกิ”
ยูกิได้สติกลับคืนมาจึงลดมือลง ปรับสายตาให้เป็นปกติ แล้วลุกขึ้น “ชั้นต้องขอโทษด้วย คุณทำให้ชั้นนึกถึงคนรักของชั้นค่ะ เวลาชั้นนึกถึงเขาทีไร ชั้นมักจะอ่อนแอแบบนี้ทุกที ทั้งๆ ที่เขาทำร้ายจิตใจชั้นให้ทุกข์ทรมานแสนสาหัส” โฮชิโนโอจิจ้องหน้ายูกิในระยะใกล้ แล้วจำได้ว่าเคยเห็นยูกิที่ไหน

ที่โรงพยาบาล โฮชิโนโอจิเห็นวิญญาณของยูกิหลุดออกจากร่างที่อาบเลือด

โฮชิโนโอจิจ้องหน้ายูกิ “ผมดีใจนะที่คุณคงผ่านเรื่องเลวร้ายมาได้อย่างปลอดภัย”
“ค่ะ ชั้นผ่านมาได้ แต่ชั้นไม่โกรธคนรักของชั้นหรอกนะคะ ชั้นพร้อมจะให้อภัยเขา คุณคิดว่าชั้นโง่ไหมคะ”
“คุณทำถูกต้องแล้ว ความรักคือการให้อภัย”
“แสดงว่าคุณเห็นด้วยที่ชั้นจะทำทุกอย่างเพื่อให้เขารักชั้น เพราะชั้นยังรักเขามากเหลือเกิน” ยูกิมองใบหน้าโฮชิโนโอจินัยน์ตาเป็นประกาย
“รักกันย่อมดีกว่าเกลียดชังกัน แต่ก่อนที่คุณจะรักใคร คุณต้องรักตัวเองให้เป็นก่อน ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณเห็นคุณค่าในตัวเอง ผู้ชายคนนั้นก็จะเห็นคุณค่าในตัวคุณและรักคุณได้อย่างหมดหัวใจ”
“ชั้นจะทำตามที่คุณแนะนำค่ะคุณโฮชิ”
โฮชิโนโอจิยิ้มอย่างมีมิตรไมตรีที่ดีให้ยูกิ

คฤหาสน์มิยาคาวะ ห้องนอนย่ามิกิ ย่ามิกินั่งกึ่งนอนอยู่บนฟูกพร้อมกับจิบน้ำเปล่า
รินดารารับแก้วน้ำมาวางบนถาด “คุณย่ารู้สึกยังไงบ้างคะ ยังปวดหัว หน้ามืดอยู่หรือเปล่า”
“ไม่ค่ะ ไม่รู้สึกอะไรเลย”
รินดารานอบน้อม “ขอโทษนะคะ” รินดาราจับมือย่ามิกิและใช้หลังมือแตะไล่ตามแขนของย่ามิกิแล้ว แปลกใจมาก “ตัวเย็นแล้ว เมื่อตะกี้ตัวคุณย่ายังร้อนอย่างกับไฟ แต่ทำไมอยู่ๆ ถึงหายเป็นปลิดทิ้ง”
“ร่างกายคนแก่ก็แบบนี้ล่ะค่ะ เอาแน่เอานอนไม่ได้ แต่หายแล้วก็ดีค่ะ จะได้ออกไปเลือกเส้นไหมที่โรงงานเตรียมไว้ทอกิโมโนให้คุณยูกิ”
“อย่าเพิ่งเลยค่ะ คุณย่าควรจะนอนพักผ่อนให้ร่างกายได้ซ่อมแซมตัวเองก่อน” ย่ามิกิยังไม่เชื่อ รินดาราโน้มน้าวสุดพลัง “เพราะถ้าไปเลือกตอนนี้ เกิดอาการเวียนหัวกำเริบขึ้นมา เลือกเส้นไหมได้ไม่ดีพอ คุณยูกิจะผิดหวังนะคะ”
มิกิยิ้มเอ็นดู “ดิชั้นเข้าใจแล้วล่ะค่ะว่าทำไมอายูมิถึงเชื่อฟังคุณ ตกลงค่ะ ดิชั้นจะนอนพักผ่อนสักงีบ”
รินดารายิ้ม “ถ้าอย่างงั้นชั้นขอตัวออกไปทำกายภาพให้หนูอายูมิก่อน แล้วจะโทรบอกคุณอาคิระกับท่านชายให้ว่าคุณย่าไม่เป็นอะไรแล้ว เขาจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงกัน”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 6/2 วันที่ 23 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ