อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 6/4 วันที่ 24 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 6/4 วันที่ 24 เม.ย. 58

“ยังเลยค่ะ ไอโทรติดต่อไปก็ไม่รับสาย แล้วก็ปิดเครื่องไปแล้ว”
“ใครเห็นฮิคาริเป็นคนสุดท้าย”
“นานะค่ะ นานะเห็นคุณรินดาราเดินไปทางสวนหลังบ้าน หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงเธอกรี๊ดออกมาจากทางสวนค่ะ”
อาคิระไม่รอช้า วิ่งออกไปเลย ย่ามิกิร้องเรียก “อาคิระจะไปไหน อาคิระ”

อาคิระวิ่งตามหารินดาราด้วยความห่วงใย “รินดารา คุณอยู่ไหน รินดารา”
อาคิระมองไปรอบๆ ร้อนใจมาก แล้วอาคิระก็หยุดมองไปที่ด้านทางเข้าป่าสน นิ่วหน้าแปลกใจ
รินดาราเดินโซซัดโซเซกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา แล้วรินดาราก็ชนเข้ากับใครบางคนอีก รินดารา ตกใจกลัวมาก “กรี๊ดดด อย่ามาหลอกชั้น ไปให้พ้น”


อาคิระคว้าไหล่สองข้างของรินดารา “รินดาราใจเย็นๆ ผมเอง”
“อาคิระ” รินดาราโผกอดอาคิระแน่น อาคิระอึ้งไปเลย รินดาราร้องไห้โฮ “อาคิระช่วยชั้นด้วย ! ชั้นถูกผีหลอก ! มันจะฆ่าชั้น ! มันจะฆ่าชั้น”
รินดาราเป็นลมฮวบ อาคิระรับร่างเอาไว้ได้ทัน “รินดารา”
โฮชิโนโอจิและคนอื่นๆ วิ่งตามมา เห็นรินดาราเข้าก็ดีใจ พากันวิ่งกรูเข้าไปดูรินดารากันอย่างห่วงใย
คฤหาสน์โคสึกะ ฮิเดโนริหยิบมีดสั้นด้ามสลักแบบญี่ปุ่นปักลงบนตุ๊กตาผ้ารูปหญิงสาวญี่ปุ่นในชุดยูกาตะสีเดียวกับผีผู้หญิงคอยาวที่นั่งคุดคู้กลัวตัวสั่นอยู่ตรงหน้า ทันทีที่มีดปักลงไปที่ตุ๊กตา ผู้หญิงสาวคอยาวก็กรี๊ดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดก่อนจะหายตัวไป ฮิเดโนริจิกหน้าไม่พอใจ
หลังจากจัดการสั่งสอนผีคอยาวเรียบร้อยแล้วก็หันมาทางฮิโตชิที่นั่งคู้เข่าร้องไห้กลัวตัว สั่นอยู่ที่มุมห้อง ฮิเดโนริวางมีดสั้นแล้วเปลี่ยนเป็นหยิบแส้ด้ามยาวขึ้นมา “ไม่ต้องคร่ำครวญ! แกอยากโง่ ทำงานที่ชั้นสั่งไม่สำเร็จ แกก็ต้องเจอแบบนี้ !”
ทันใดนั้นดวงตาของฮิเดโนริกลายเป็นสีส้มสว่างวาบ ฮิโตชิตกใจกลัวแล้วเขยิบถอยหนี ฮิเดโนริก้าวเข้าไปหาเด็กน้อยพร้อมกับแส้ในมือ ฮิโตชิยิ่งหนีถอยไปตามการก้าวเดินของฮิเดโนริ จนกระทั่งฮิโตชิ ขยับถอยหายเข้าไปตรงมุมห้องที่ไฟส่องไม่ถึง
เสียงฮิโตชิร้องไห้ลั่นด้วยความเจ็บปวด “โอ๊ยยยยย...ผมขอโทษ...ผมขอโทษ...ช่วยผมด้วย...ฮือออออออออ” เสียงสะอื้นร้องไห้อย่างเจ็บปวดของฮิโตชิดังลั่นอย่างโหยหวนน่าเวทนา

ที่ห้องไดซุเกะ ฮิเดโนริก้มหัวบอกปู่ด้วยสีหน้ารู้สึกผิด ไดซุเกะกำลังนั่งจิบน้ำชาด้วยท่าทางนิ่งสงบ
“ผมขอโทษด้วยครับปู่ที่พวกมันยังจัดการผู้หญิงคนนั้นไม่ได้”
“ถ้าพวกมันทำได้สิแปลก”
“ปู่หมายความว่ายังไงครับ”
“ปู่เคยเตือนแกแล้วใช่มั้ยว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ธรรมดาอย่างที่แกคิด นังนั่นมันมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง อย่าว่าแต่ผีกระจอกของแกทำอะไรมันไม่ได้ วิชาของพวกเราที่สืบทอดกัน มาหลายชั่วอายุคนทำอะไรมันได้หรือเปล่าก็ไม่รู้”
ฮิเดโนริร้อนใจ “แล้วเราจะทำยังไงดีครับปู่”
“ในเมื่อจัดการเรามันด้วยเล่ห์ไม่ได้ก็ต้องจัดการด้วยกล”
ฮิเดโนริพยักหน้าเข้าใจ

คฤหาสน์มิยาคาวะ นานะกับเคโกะเดินจากห้องพักรินดารากลับมาทางสวน หลังจากช่วยดูแลรินดารา เสร็จแล้ว นานะเดินเบียดเคโกะมาตลอดทางเดินอย่างหวาดๆเสียวๆ
“หล่อนจะเดินเบียดชั้นทำไมเนี่ย ทางเดินมีออกตั้งเยอะ”
“แหม..ก็ ก็นานะรู้สึกขนลุกยังไม่หายนี่ ป้าไม่เห็นนี่ตอนที่คุณรินดาราบอกว่าเจอ..เจอ”
“เจอผี”
“ป้า !!..มืดๆค่ำๆพูดออกมาทำไม..จะเรียกให้ออกมาหลอกเราเหรอไง”
“พอเลยยัยนานะ ชั้นอยู่บ้านนี้มาจนหัวจะหงอกหมดแล้ว ยังไม่เคยเจอผีสักตัว”
“ป้าไม่เจอแต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มี ไม่งั้นคุณรินดาราจะโดนหลอกได้ไง”
“โอ้ย..ชั้นไม่เชื่อหรอก..ตาฝาดไปมากกว่า”
อาคิระกระแอมเข้ามา “รินดาราเป็นยังไงบ้าง”
“คุณอาคิระ..เอ่อ..ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้วล่ะค่ะ เธอรู้สึกตัวเป็นปกติดีแล้ว”
“แต่นานะว่า..ดูเธอยังกลัวๆอยู่นะคะ”
เคโกะหันมาจิกหน้าปราม “นานะ !!”
“กลับเข้าบ้านกันไปได้แล้ว เดี๋ยวชั้นจะไปดูรินดาราเอง” สองสาวใช้รับคำแล้วพากันเดินไป อาคิระมองผ่านสวนไปที่ห้องพักของรินดาราสีหน้าครุ่นคิด

ที่ห้องรินดารา อาคิระเดินเข้ามาหยุดเรียกเธอ “รินดารา..รินดารา”
อาคิระเรียกอยู่อีกสองสามครั้ง รินดาราจึงค่อยๆเลื่อนประตูออกมาแล้วชะโงกหน้าออกมาแบบลุ้นๆกลัวๆ รินดาราอยู่ในชุดยูกาตะมีเสื้อคลุมทับอีกชั้น ใบหน้าไม่แน่ใจว่าใช่อาคิระรึเปล่า “คุณ..คุณจริงๆใช่มั้ย”
อาคิระถอนใจเบาๆรู้ว่าที่รินดาราพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง อาคิระเลยจับมือรินดารามาทาบที่หัวใจเขา “ว่าไงคุณ..หัวใจผมเต้นอยู่รึเปล่า”
รินดาราสัมผัสได้ว่าหัวใจเต้นจริงๆจึงโล่งอก “ค่อยยังชั่วหน่อย ตัวเป็นๆไม่ใช่”
อาคิระตอบแทนแกมประชด “ผีที่หลอกเธอปลอมตัวกลับมาหลอกอีกเหรอ..อิทธิฤทธิ์เยอะนะ”
รินดาราชะงัก “ถ้าจะมาพูดกับชั้นแบบนี้..ไม่ต้องมาก็ได้นะ..คุณอาคิระ” รินดาราจะเลื่อนประตูปิด แต่อาคิระเอามือขวาง รินดาราถอยเข้าไปในห้อง อาคิระมองตามเธอ

อาคิระตามรินดาราเข้ามาในห้อง “ชั้นเป็นห่วงเธอนะถึงได้ตามมาดู อยากรู้ว่าเธอหายตกใจรึยัง”
“ตั้งแต่เกิดมาชั้นยังไม่เคยเจอเรื่องสยองขวัญแบบนี้มาก่อน มันคงไม่ได้หายตกใจกันง่ายๆหรอกคุณ” รินดาราพูดไปก็มีสายตาระแวงมองไปรอบๆห้องอย่างกลัวๆขนยังลุกไม่หาย
อาคิระเห็นท่าทางรินดาราก็ยิ่งอยากรู้ “แล้วคุณพอจะเล่าให้ผมฟังได้มั้ยว่าเจอผีอะไรหลอก”
“คุณจะให้ชั้นพูดถึงทำไมอีก”
“ก็ที่นี่เป็นบ้านผม เผื่อว่าผมจะช่วยอะไรคุณได้ไง..ไม่ต้องกลัวน่า..ผมอยู่กับคุณที่นี่ เล่ามาเถอะ”
รินดารานิ่งไปครู่ “ชั้น..ชั้นเจอผีเด็กผู้ชายที่บ่อน้ำ ตอนแรกก็ดูเป็นเด็กธรรมดามาขอให้ช่วยพากลับบ้าน แต่พอชั้นพาเดินเข้าไปในป่า ชั้นก็เจอกับผีผู้หญิงคอยาว พวกมันพยายามจะฆ่าชั้น มันบังตาให้ชั้นหลงอยู่แต่ในป่า เรียกให้คนช่วยก็ไม่มีใครได้ยิน”
“ผีเด็กกับผีผู้หญิงคอยาว ?..คุณแน่ใจนะว่าเป็นผีสองตัวนั่นจริงๆ”
รินดาราสนใจ “แน่ใจสิ.. ถามแบบนี้..หรือว่าที่บ้านคุณเคยมีคนโดนหลอกมาแล้ว”
“ไม่มี..และก็คิดว่าไม่น่าจะมีใครโดนหลอก เพราะผีเด็กกับผีผู้หญิงคอยาวที่คุณพูดถึง เป็นผีในตำนานปรัมปราที่เขาเอาไว้หลอกเด็กๆ”
รินดาราชะงัก “คุณอาคิระ !! คุณหาว่าชั้นตาฝาดเพ้อเจ้อเอาตำนานปรัมปรามาโกหกคุณเหรอ”
“ผมยังไม่ได้พูดสักคำว่าคุณเพ้อเจ้อ..ผมแค่พยายามจะอธิบาย”

อาคิระโดนผลักออกมาจากห้อง รินดาราเลื่อนบานเลื่อนใส่หน้าเขา..ปัง !!!
“เดี๋ยวสิรินดารา..ผมยังคุยกับคุณไม่เสร็จเลย”
รินดาราเลื่อนประตูออกมาชักสีหน้าใส่ “ชั้นไม่มีอะไรจะคุยกับคุณอีก กลับไปซะ..ชั้นจะนอน”
“แล้วคุณหายกลัวแล้วเหรอ”
“ยัง..แต่ขอชั้นอยู่คนเดียวดีกว่าอยู่กับคนที่ไม่เคยเชื่อใจคนอื่นอย่างคุณดีกว่า” รินดาราปิดประตูใส่หน้าอาคิระอีกที อาคิระนิ่งไปหน้าเซ็งๆ

หอคอยกลางคืน ในห้องโฮชิโนโอจิ
ย่ามิกิกับโฮชิโนโอจิคุยกัน “มันน่าแปลกมากเลยนะคะท่านชาย ที่คุณรินดารามาเจอเรื่องประหลาดๆแบบนี้ ทั้งๆที่ คนในบ้านก็ไม่เคยมีใครเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน”
“แต่ชั้นว่าก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฮิคาริจะโกหกเรานะมิกิ”
“ดิชั้นก็ไม่คิดว่าเธอจะสร้างเรื่องโกหกหรอกค่ะ..แค่รู้สึกแปลกใจและพาลจะเป็นห่วงเธอ”
“ไม่ต้องห่วงหรอกมิกิ ชั้นไม่ยอมให้ฮิคาริเป็นอะไรไปแน่ ว่าแต่อาการของมิกิล่ะเป็นยังไง”
“ดิชั้นไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ แล้วคุณยูกิล่ะคะ คุยอะไรกับท่านชายบ้าง พอจะมีข้อมูลอะไรให้ดิชั้นออกแบบกิโมโนให้เธอบ้าง”
“ยูกิเป็นผู้หญิงที่แปลก หลังจากได้คุยกัน มีหลายอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าเธอน่าสนใจ..เธอเล่าว่าเคยเกือบจบชีวิตเพราะความรัก ตรงกับที่ชั้นเคยเห็นวิญญาณของเธอตอนไปที่โรงพยาบาล”
“โธ่...งั้นเธอก็น่าสงสารมากเลยนะคะ แต่เห็นท่านชายได้คุยกับคนอื่นแบบนี้บ้าง ดิชั้นก็รู้สึกดี วันหลังจะได้นัดให้เธอมาพบกับท่านชายอีก” ย่ามิกิพูดออกไปเหมือนไม่ค่อยเป็นตัวเอง จนทำให้โฮชิโนโอจิรู้สึกแปลกใจ “ดิชั้นไม่รบกวนท่านชายแล้วดีกว่า ว่าจะไปออกแบบลายกิโมโนให้คุณยูกิต่อ พักผ่อนนะคะท่านชาย”
ย่ามิกิโน้มศีรษะแล้วจะเดินออกจากห้อง โฮชิโนโอจิมองตามย่ามิกิด้วยสีหน้าแปลกใจสงสัยในท่าทางของเธอที่ดูใส่ใจยูกิมาก เลยเรียกไว้ “เดี๋ยวก่อนมิกิ”
“คะท่านชาย”
โฮชิโนโอจิไม่แน่ใจในความสงสัย “ไม่มีอะไร..พักผ่อนเถอะ”
ย่ามิกิทำหน้างงๆนิดหน่อยแล้วออกจากห้องไป สีหน้าโฮชิโนโอจิครุ่นคิด

วันใหม่ที่หน้าศาลเทพเจ้าจิ้งจอก ฮิเดโนริเดินเดินมาพยายามกดโทรศัพท์หาไอ แต่ปลายเสียงมีแต่เสียงว่างไม่รับ เพราะไอไม่ยอมรับสายจากเขา ฮิเดโนริโทรจนหงุดหงิดหัวเสีย จิกหน้าครุ่นคิดบางอย่างก่อนจะมองไปที่ปฏิทิน แล้วยิ้มมุมปากดูเจ้าเล่ห์

บริเวณท่าเรือสวยงาม ไอนั่งอยู่ที่ม้านั่งริมท่าเรือ นิ่งมองมือถือดูสายเข้าที่ไม่ยอมรับจากฮิเดโนริ นึกถึงตอนที่
ฮิเดโนริไล่

“อย่าเข้ามา” ไอชะงักหยุด ฮิเดโนริเบือนหน้าไปทางอื่น ไม่อยากให้ใครเห็นหน้า “ไปให้พ้น ผมยังไม่อยากเจอใคร ผมอยากอยู่คนเดียว”
“ทำไมคุณพูดเหมือนชั้นเป็นคนอื่น ชั้นรักคุณนะคะฮิเดะ ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไร จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ ชั้นพร้อมจะอยู่เคียงข้างคุณ”
“เชื่อผมเถอะ คุณไม่อยากอยู่เคียงข้างผมหรอก”
ไอแปลกใจ“คุณมีปัญหากันแน่คะ”
ไอก้าวเข้าไปจับแขนฮิเดโนริ “ออกมาคุยกันดีๆ เถอะค่ะ ชั้นเป็นห่วงคุณ”
“บอกว่าอย่ามายุ่งกับผม” ฮิเดโนริสะบัดมือไอออกจากแขน แรงสะบัดจากลูกครึ่งจิ้งจอก ทำให้ไอกระเด็นไปไกล ล้มลงกับพื้น
“โอ๊ย” ไอหันกลับไป แต่ฮิเดโนริหายไปอย่างไร้ร่องรอย “ฮิเดะ !?”

ไอนึกแล้วน้อยใจเก็บมือถือใส่กระเป๋าน้ำตาซึมๆแล้วจะลุกเดินกลับ ระหว่างนั้นเสียงฮิเดโนริดังขึ้น “ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ชั้น” ไอชะงักหันไปตกใจ “ชั้นไม่ได้ลืมหรอกว่า วันนี้มีนัดจะมาเที่ยวที่นี่กับเธอ ชั้นจดลงไปในปฏิทินแล้ว”
ฮิเดโนริจะเดินเข้าไปหา แต่ไอกลับรีบลุกจะเดินหนีหน้าเขา ฮิเดโนริพยายามตาม “เดี๋ยวสิไอ”
“ไม่ต้องมายุ่ง ถ้าเธอยังเห็นความสำคัญของชั้น คืนวันงานทานาบาตะ เธอก็คงจะไม่ไล่ตะเพิดเหมือนเห็นชั้นเป็นหัวหลักหัวตอ”
“เรื่องวันนั้นเธออย่าไปใส่ใจเลย”
“ไม่ให้ชั้นใส่ใจ..ใช่สิ..ชั้นมันก็แค่มีหน้าที่บำบัดความใคร่ให้เธอเท่านั้นเองฮิเดะ” ไอผลักฮิเดโนริแล้วน้ำตาไหลเสียใจ วิ่งหนีออกไป
ฮิเดโนริมองตามหน้าเซ็งๆ
ฮิเดโนริรีบเดินตามไอซึ่งน้อยใจน้ำตาคลอมาตามทางเดินหน้าอาคารยุโรป ฮิเดโนริตามมาคว้าข้อมือแล้วพยายามง้อขอโทษไอ “ฟังบ้างสิไอ..วันนั้นชั้นมีปัญหาส่วนตัวที่บอกใครไม่ได้ ชั้นถึงต้องไล่ให้เธอไป ไม่อยากให้มารับรู้ปัญหาของชั้น”
“ถ้าพูดแบบนี้แสดงว่าเธอไม่เคยเห็นชั้นเป็นคนรัก ที่จะคอยช่วยดูแลเธอเลยใช่มั้ย”
“ไม่ใช่นะไอ เพราะชั้นรักเธอมากต่างหาก ชั้นถึงไม่อยากให้คนที่ชั้นรักต้องมาเป็นทุกข์ไปกับชั้นด้วย”
“ชั้นไม่เชื่อ มันก็แค่คำพูดที่เธอพยายามทำให้ชั้นใจอ่อน ชั้นทนมานานแล้วนะฮิเดะ ชั้นต้องอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆกับความรักที่ไม่รู้ว่าปลายทางมันจะอยู่ตรงไหน”
“เธอก็รู้ว่าตระกูลของเราเป็นศัตรูกัน”
“งั้นชั้นจะยกเลิกใช้นามสกุลของมิยาคาวะ ยังไงพวกเขาก็ไม่สนใจหรอกเพราะชั้นเป็นแค่ญาติห่างๆของพวกเขา”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 6/4 วันที่ 24 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ