อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 7 วันที่ 25 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 7 วันที่ 25 เม.ย. 58

ลูกค้ารับบัตรส่วนลดแล้วเดินออกไป แป้งร่ำหันมาเป่าปากยกมือปาดเหงื่อหน้าเครียดๆ
รินดาราเข้ามาทักทาย “ถ้าแนะนำลูกค้ามาได้ส่วนลดเยอะขนาดนี้ เห็นทีต้องไปพามาสักโหลนึงแล้ว”
“ว๊าย..คุณน้องขา ลมอะไรหอบมาคะเนี่ย”
“ไม่มีลมอะไรหอบมาหรอกค่ะ ตั้งใจมาหาพวกพี่ๆนี่แหละ อยากมาขอโทษ ที่วันงานทานาบาตะไม่ได้อยู่กินเลี้ยงกับพวกพี่ๆ”

“เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกค่ะ โอกาสหน้าก็ได้ เข้าไปข้างในกันดีกว่า..มาค่ะ” แป้งร่ำเกี่ยวแขนพารินดาราเข้าไปในร้าน



แป้งร่ำพารินดาราเข้ามาเจอเกียวนั่งหาวหวอดๆหน้าเซ็งๆมือก็ทาเล็บเท้าไปด้วย พอเกียวเห็นรินดารา เข้ามาก็ดีใจ
“คุณน้องรินดารา..อู้ยยย..กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลยค่ะ”
เกียวดี๊ด๋าจะเข้ามากอดรินดารา แต่เจอแป้งร่ำดันให้อยู่ห่างๆ “หยุดนังเกียว..อย่ามาหาเรื่องอู้งาน ชั้นจ้างแกให้มาทำงานไม่ใช่ให้มานั่งหาวหวอดๆ ทาเล็บเท้าแก้เซ็งอยู่แบบนี้ ไปเลย..ถ้าว่างมากนักก็ช่วยไปหาลูกค้าเข้าร้าน ไม่งั้นแกได้กลับไปไถนาที่เมืองไทยแน่”
“เกิดอะไรขึ้นเหรอเหรอพี่แป้ง ลูกค้าหายไปไหนหมดล่ะ”
“ก็เพราะไอ้ลูกค้าวันก่อนที่โดนไล่ตะเพิดไปไงคะคุณน้อง มันแค้นพวกเรามันก็เลยเอาร้านเราไปนินทาเสียๆหายๆ หาว่าร้านเราฝีมือนวดไม่ดี ลูกค้าก็เลยหายไปเมืองอื่นหมด”
“ชั้นก็บอกหล่อนแล้วว่าปากแบบนั้น ให้ชั้นไปดักตบปากมั่งสอนมัน หล่อนก็ไม่เอา”
“ที่นี่ไม่ใช่เมืองไทยนะนังเกียว ขืนปล่อยแกไปมีเรื่องร้านชั้นจะได้โดนสั่งปิด แถมแกจะโดนไล่ตะเพิดไม่ได้กลับมาที่นี่อีกน่ะสิ”
“โน่นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่ได้ งั้นชั้นว่าถึงเวลาที่แกควรจะต้องหาจุดขายอย่างอื่นนอกจากนวดไทยแผนโบราณไว้เรียกลูกค้าแล้ว”
“นังเกียว หุบปากไปเลยนะ ชั้นไม่มีทางทำลายภูมิปัญญาของคนไทยด้วยธุรกิจแฝงเด็ดขาด เสื่อม !!!”
“เปล่าย่ะ..ชั้นไม่ได้จะบอกให้หล่อนทำอย่างนั้นซะหน่อย แค่จะบอกว่าต้องหาจุดเด่นอย่างอื่น เพราะเมืองเล็กๆแบบนี้ถ้าไม่มีอะไรเด่นๆคอยเรียกลูกค้าล่ะก็..อยู่ยาก”
รินดาราฟังอยู่นานแล้วเกิดไอเดีย “งั้นถ้าคุณน้องจะเสนอตัวช่วยพวกคุณพี่แก้ปัญหานี้ล่ะคะ”
“คุณน้องมีวิธีช่วยพวกพี่เหรอคะ”
“ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยได้มากเท่าไหร่นะคะ แต่คิดว่าวิชาความรู้ที่เรียนมาทางด้านกายภาพบำบัด ถ้าเอามาช่วยสอนให้พวกพี่ๆไว้ใช้ควบคู่ไปกับการนวดแผนโบราณ บางทีอาจจะเป็นจุดขายใหม่ๆให้กับพวกพี่ๆได้”
เกียวกับแป้งร่ำหันมามองหน้ากันอย่างสนใจ แล้วรีบเข้าไปเกาะแขนรินดารา
“สนใจสิคะคุณน้อง..เวลาลูกค้าเข้าร้านนอกจากจะได้นวดผ่อนคลายแล้วยังได้เรื่องดูแลสุขภาพกลับไป..เริ่ดค่ะ”
รินดารายิ้มรับทั้งคู่

ในออฟฟิศ โรงงานทอกิโมโน ไอกำลังเอาเอกสารมาวางที่โต๊ะทำงานของอาคิระ พอดีกับอาคิระกลับเข้ามา
“กลับมาแล้วเหรออาคิระ..งานเป็นยังไงบ้าง”
“เรียบร้อยดี ลูกค้าค่อนข้างพอใจกิโมโนล็อตนี้ของเรา แล้วก็ช่วยแนะนำผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่มาให้ด้วย”
“แต่ถ้ายังไม่ถูกใจอาคิระก็ไม่เป็นไรนะ ตอนนี้ไอดูแลงานทางด้านการตลาดให้ด้วยก็ได้”
“แต่ไอรับผิดชอบงานเยอะ ไหนจะงานที่โรงงาน ไหนจะช่วยดูแลอายูมิกับคุณย่าอีก มัวแต่ทำงานแบบนี้เดี๋ยวจะไม่มีเวลาหาแฟนนะ” ไอชะงัก อาคิระสังเกตเห็นท่าทาง “เอ๊ะ..หรือว่าไอมีแฟนแล้ว งั้น..ทำไมไม่พามาให้รู้จักล่ะ มิน่าหมู่นี้ เห็นหายไปบ่อยๆ”
“มีที่ไหนล่ะ..ก็แค่เพื่อนๆกันทั้งนั้น..อาคิระรีบเซ็นเอกสารเถอะ เดี๋ยวไอต้องเข้าเมืองไปติดต่อกับโรงงานเส้นไหมอีก”
“งั้นไม่ต้องหรอกไอ..เดี๋ยวชั้นไปเองก็ได้ ไออยู่พักกินข้าวกลางวันที่บ้านเถอะ”
ไอนิ่งไปแล้วคิดอยู่ครู่ยิ้มนิดคิดเรื่องสนุกๆอะไรขึ้นมาได้เลยหันมาตอบรับอาคิระ “งั้นฝากอาคิระด้วยแล้วกันนะ”

ริเอะเข้ามาที่ออฟฟิศ โรงงานทอกิโมโน ตั้งใจเต็มที่ว่าจะได้เจออาคิระ “อาคิระคะ..อาคิระ วันนี้ริเอะเรียนทอกิโมโนเสร็จแล้ว เราเข้าเมืองไปช้อปปิ้งกันดีกว่า” ไม่ทันขาดคำริเอะก็ชะงัก เมื่อเจอไอนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของอาคิระ “แล้วอาคิระล่ะ นารูตะบอกว่าเขากลับมาแล้ว”
“กลับมาแล้ว..แต่ว่าออกไปอีกเมื่อกี้นี้”
“ออกไปไหนอีก เขาก็รู้นี่ว่าวันนี้ชั้นจะมาที่นี่”
“เธออยากมาขอความรู้เรื่องกิโมโนจากที่นี่ ส่วนอาคิระเขาก็มีงานต้องทำ แล้วทำไมเขาต้องอยู่รอเธอด้วยล่ะ”
“มันก็ไม่ใช่ธุระของเธอ” ริเอะจะสลัดเดินออกไป
แต่ไอลุกจากที่นั่งเรียกไว้ “เดี๋ยว !! จนป่านนี้แล้วชั้นว่าเธอน่าจะได้ความรู้เรื่องกิโมโนไปมากเกินกว่าที่อยากจะรู้แล้ว เพราะฉะนั้นต่อไปนี้เธอก็คงไม่มีธุระอะไรที่นี่อีกแล้ว”
ริเอะหันมาจิกหน้าร้ายกลับ “ศาสตร์ของการทอกิโมโนมีความละเอียดอ่อนมาก มันคือวัฒนธรรมและเอกลักษณ์ของชาติที่ให้เรียนรู้ทั้งชีวิตก็เรียนรู้ไม่หมด”
“มันก็จริง แต่นั่นมันสำหรับคนที่ตั้งใจมาเรียนรู้กิโมโนจริงๆ ซึ่งก็คงอยากรู้มากขึ้นเรื่อยๆ จนเรียนรู้ได้ไม่หมด แต่สำหรับคนที่อ้างว่ามาเรียน แต่ที่จริงแล้วมาตามผู้ชาย..ชั้นว่าแค่นี้ก็คงพอแล้วมั้ง” ริเอะหน้าชา ขบกราม จิกมือ “กลับไปได้แล้วล่ะริเอะ ยังไงวันนี้เธอก็คงไม่ได้เจอหน้าอาคิระหรอก เขาหนีหน้าไม่อยากเจอเธอเพราะเขามีคนอื่นที่น่าสนใจกว่าเธอเยอะ” ไอพูดดักคอให้ริเอะรู้ตัว แล้วเดินกระแทกไหล่ริเอะออกไปจากห้อง
ริเอะมองตามโกรธจนมือสั่น ดวงตาเบิกโพลง ด้วยความแค้นจงเกลียดจงชัง

ถนนเมืองสึกิหน้าร้านนวด ริเอะเดินถือโทรศัพท์มากดเบอร์โทรหาอาคิระด้วยอารมณ์โกรธต่อเนื่อง
“อาคิระนะ..อาคิระ..ปิดมือถือทำไมเนี่ย” ริเอะบ่นแล้วยิ่งหงุดหงิดหัวเสีย ระหว่างนั้นเห็นรินดาราเดินออกมาจากร้านนวดที่มีแป้งร่ำกับเกียวเดินออกมาส่ง
“ขอบใจมากเลยนะจ๊ะคุณน้อง…ความรู้ที่คุณน้องถ่ายทอดให้ทำให้พี่ต้องร้องว่า..ว้าววว อเมซิ่งอินเจแปน”
“เยอะไปมั้ยยะนังแป้ง นี่ยังแค่ความรู้ขั้นประถม แต่หล่อนโอเวอร์ไปถึงขั้นมหาลัยแล้ว"
แป้งร่ำมองเกียวทางหางตา “แกอย่าเอาปมด้อยเรื่องหน้าอกประถมของแก มาเปรียบเปรยกับชั้นนะนังเกียว เดี๋ยวแม่ก็แฉให้หมดเลยว่าแกไปกิ๊กกับหนุ่มไว้กี่คน”
“ว๊าย อย่าเชียวนะ เดี๋ยวเรตติ้งตก”
รินดาราขำ “เอาไว้วันหลังมีเวลาว่างมากกว่านี้ แล้วคุณน้องจะมาถ่ายทอดขั้นมัธยมกับขั้นมหาวิทยาลัยให้ แต่ตอนนี้ต้องรีบกลับแล้ว เดี๋ยวเขาหาว่าอู้งานแล้วจะโดนไล่ออก”
“แหม ถ้าพี่เป็นคุณอาคิระ พี่ไม่ไล่คุณน้องออกหรอกค่ะ ตรงกันข้าม..เสน่ห์สาวไทยใจงามอย่างคุณน้องจะมัดเขาเอาไว้อยู่หมัดแล้วได้เป็นคุณนายมิยาคาวะอยู่ที่สึกิกับพวกพี่ไปยาวๆล่ะไม่ว่า”
“พี่แป้งร่ำ พูดอะไรแบบนั้น ไม่เอาแล้ว ไปดีกว่า” รินดาราโบกมือลาสองเจ๊ที่น่ารักแล้วเดินออกไปตามถนนเมือง
ริเอะที่แอบซุ่มอยู่ไม่ไกลออกมามองตามรินดาราแล้วจิกหน้าอย่างเคียดแค้น “คุณนายมิยาคาวะ น้ำหน้าอย่างแกอย่าหวังว่าจะมาแย่งอาคิระไปจากชั้น !!”

รินดาราเดินมาตามถนนเมืองกำลังจะกลับไปที่คฤหาสน์มิยาคาวะ ระหว่างทางเจอกระบะขายส้มของชาวบ้าน รินดาราหยุดแวะหยอดเหรียญใส่กล่องเป็นค่าส้มให้ชาวบ้าน “เอากลับไปฝากท่านชายกับอายูมิดีกว่า” รินดาราหยิบส้มเพิ่มอีกสองถุงแล้วเดินต่อไปตามถนน
ริเอะขับรถเคลื่อนเข้ามาแล้วสวมแว่นดำมอง ตามรินดารา สีหน้าร้ายกาจเอาเรื่อง

รินดาราถือถุงส้มเดินมาตามทางลาดชันของถนน โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่ามีรถขับตามหลังมาช้าๆ ริเอะในรถจ้องเขม็งไปที่รินดารา แล้วแตะคันเร่งให้รถไหลลงจากเนินพุ่งไปหารินดารา หวังเฉี่ยวให้ได้รับบาดเจ็บเป็นการสั่งสอน
รินดาราได้ยินเสียงรถจากข้างหลัง ก็หันไปแล้วตกใจเมื่อริเอะพุ่งรถมา
ทันใดนั้นฮิเดโนริก็พุ่งเข้ามาแล้วคว้ารินดาราหลบรถไปได้หวุดหวิด ส้มในมือรินดาราตกพื้นกลิ้งไปตามถนน ส่วนรถของริเอะจอด..เอี๊ยด !!!
ฮิเดโนริประคองรินดาราให้ลุกขึ้นด้วยท่าทีสุภาพแววตาเป็นห่วง “เป็นอะไรรึเปล่าครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ..ขอบคุณมากนะคะ”
ฝั่งริเอะทำทีเป็นจอดรถข้างทางแล้วลงมาต่อว่ารินดาราทันที “เดินยังไงไม่รู้จักดูถนน คิดว่าที่นี่เป็นถนนบ้านเธอเหรอไงถึงไม่รู้จักระวัง นังต่างด้าว”
รินดาราอึ้งไปทันที “คุณริเอะ !! คุณเกือบขับรถชนชั้นแล้วยังมาพูดจาดูถูกชั้นแบบนี้อีกเหรอ”
“ชั้นพูดอะไรผิดตรงไหน นี่มันถนนให้รถวิ่งแต่เธอมาขวางทางเอง”
“ชั้นไม่ได้เดินออกไปขวางกลางถนนขนาดนั้น แต่คุณนั่นแหละที่จงใจขับเบียดชั้น แล้วที่คุณมาเรียกชั้นว่าต่างด้าวอีก ชั้นไม่ได้ลักลอบเข้าเมือง ชั้นมาทำงานอย่างถูกกฎหมาย”
“ชั้นพอใจจะเรียกแล้วจะทำไม” ริเอะเข้าไปผลักไหล่รินดารา “เพราะวิธีการมาหาเงินของเธอ มันทุเรศ หวังจะจับผู้ชายที่เขามีเจ้าของ”
ริเอะจะผลักรินดาราอีก แต่คราวนี้ฮิเดโนริจับหมับที่ข้อมือเธอแน่น..หมับ !! “ผมว่าคุณหยุดเถอะ..เราเป็นเจ้าบ้าน การแสดงกิริยามารยาทแบบนี้กับผู้มาเยือน ถือว่าไม่ใช่คนที่นี่ ควรจะเรียกว่าเป็นพวกต่างด้าวซะเองมากกว่า”
ริเอะชะงัก “อย่ามายุ่ง..ไม่ใช่ธุระอะไรของแก”
“ไม่ยุ่งไม่ได้ เพราะเท่าที่ผมเห็นเหตุการณ์มาตลอด ผมเห็นคุณนี่แหละที่พยายามจะขับรถเบียดคุณผู้หญิงคนนี้ให้ได้รับบาดเจ็บ” ฮิเดโนริหันไปที่รินดารา “ถ้าคุณจะเอาเรื่องผมจะเป็นพยานให้”
ริเอะชะงักหน้าเสีย รินดาราหันมามองริเอะอยู่ครู่ “ว่าไงคะคุณริเอะ..ชั้นมีพยานรู้เห็น..คุณมีอะไรจะโต้แย้งมั้ย ซ้อมไว้ก่อนก็ได้นะเผื่อตำรวจเขาถาม แต่ถ้าคุณขอโทษชั้น..บางทีชั้นอาจจะยอมให้มันแล้วไป”
ริเอะถอยไปที่รถ “มันเป็นอุบัติเหตุ..ทำไมชั้นต้องขอโทษแกด้วย” ริเอะรีบขึ้นรถแล้วขับหนีออกไปทันที
ฮิเดโนริจะตามแต่รินดาราแตะแขนเขา “ปล่อยไปเถอะค่ะ..ชั้นก็ขู่ไปงั้นเองแหละ ไม่ได้อยากมีเรื่องกับผู้หญิงแบบนี้เท่าไหร่หรอก เสียเวลา เสียความรู้สึก” รินดาราบอกฮิเดโนริแล้วรู้สึกแสบที่มือซึ่งตอนที่ล้มไปกับฮิเดโนริทำให้มือรินดาราถลอก
“ให้ผมช่วยดูมั้ยครับ” ฮิเดโนริยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ แล้วยิ้มอย่างมีไมตรีให้รินดารา

ภายในร้านนวด เกียวกำลังต้อนรับพาลูกค้าคนใหม่ที่อาคิระเพิ่งพามาแนะนำไปนั่งถอดรองเท้า ล้างเท้า เพื่vเตรียมนวดแผนโบราณให้
แป้งร่ำตื้นตันจับมืออาคิระขอบคุณเป็นการใหญ่ “ขอบคุณคุณอาคิระมากเลยนะคะที่แนะนำลูกค้ามาให้”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ พอดีลูกค้าผมเคยไปเที่ยวเมืองไทยแล้วติดใจนวดแผนไทย ผมเลยแนะนำให้เขามาที่นี่”
“รับรองเลยค่ะ แป้งร่ำจะดูแลให้ระดับวีไอพี แถมคอร์สพิเศษให้คำปรึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพที่เพิ่งเรียนจากคุณน้องรินดารามาหมาดๆด้วย”
อาคิระสนใจ “รินดารามาที่นี่เหรอครับ”
“ค่ะ เพิ่งออกไปไม่นานนี่เอง แต่น้องเขาไม่ได้หนีงานมานะคะ เห็นว่าคุณโฮชิอนุญาตให้พักวันนึง ตอนนี้คงไปรอรถอยู่ที่ป้ายรถบัส”
“ขอบคุณครับ งั้นผมฝากลูกค้าผมด้วยนะครับ” อาคิระยิ้มให้แล้วเดินออกจากร้านไป
แป้งร่ำมองตามแล้วเพ้อๆในความหล่อของอาคิระ “หล่อ นิสัยดี มีน้ำใจ รวยอีกต่างหาก..งี้เชียร์คุณน้องรินดาราสุดลิ่มทิ่มประตูเลย”

ที่ศาลาพัก ฮิเดโนริพารินดาราเข้ามานั่งแล้วช่วยเอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดแผลถลอกที่มือให้แล้วใช้ผ้าเช็ดหน้าผูกที่ฝ่ามือให้รินดารา “ขอบคุณมากนะคะ..เอ่อ..คุณ”
“ฮิเดโนริ แต่เรียกผมฮิเดะก็ได้ครับ”
“ขอบคุณมากค่ะคุณฮิเดะ” รินดารายิ้มให้ตามมารยาทแต่ระหว่างนั้น รินดาราได้ยินเสียงบางอย่างที่ไม่ชัดเจนเท่าไหร่นัก เหมือนเสียงกระซิบที่แผ่วเบา “เมื่อกี้นี้คุณพูดว่าอะไรนะคะคุณฮิเดะ”
ฮิเดโนริสงสัย “ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนี่ครับ”
“เหรอคะ..งั้นชั้นคงหูแว่วไป”
รินดาราบอกฮิเดโนริว่าตัวเองคงหูแว่ว แต่รินดาราก็ยังคงได้ยินเสียงความคิดของฮิเดโนริแผ่วๆดังให้ได้ยินอีก
“เป็นผู้หญิงที่ดูแปลกจริงๆ แปลกจนน่าสนใจ”
“คุณว่าชั้นดูแปลกๆเหรอคะ”
ฮิเดโนริชะงัก “อะไรนะครับ..ผมยังไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ”
“เอ่อ..คือ” รินดารานิ่งไปแล้วเงี่ยหูฟังเสียงความคิดของฮิเดโนริอีก แต่คราวนี้ฮิเดโนริเริ่มสงสัยบางอย่างนึกถึงคำพูดของปู่
“อย่าประมาทฮิเดะ ถ้าผู้หญิงคนนั้นธรรมดาอย่างที่แกคิด มันคงจะทำให้ตระกูลโคสึกะของเราสูญสิ้นตามไม่ได้”
ฮิเดโนริค่อนข้างมั่นใจว่า รินดาราสามารถได้ยินความคิดของเขา และก่อนที่ฮิเดโนริจะหาทางแก้ปัญหานี้ เสียงของอาคิระก็แทรกเข้ามาทันที “อยู่ให้ห่างๆผู้หญิงคนนั้นเลยฮิเดะ !!!”
รินดารากับฮิเดโนริชะงักหันไป เห็นอาคิระหน้าตึงเดินเข้ามาแล้วจับแขนรินดาราให้ลุกออกมาห่างจากฮิเดโนริ
“คุณอาคิระ..ทำอะไรของคุณเนี่ย”
“อยู่เฉยๆไม่ใช่เรื่องของคุณ” อาคิระหันไปจ้องหน้าฮิเดโนริ “อย่าให้ชั้นเห็นแกมายุ่งกับคนในตระกูลของชั้นอีก”
“ชั้นเจอคุณผู้หญิงคนนี้เกือบจะถูกรถชนเลยมาช่วยไว้ แล้วชั้นจะรู้ได้ยังไงว่าเธอคือคนตระกูลมิยาคาวะ”
“แต่ตอนนี้แกก็รู้แล้วนี่ ถ้าพวกโคสึกะคิดล้ำเส้นอีก..ถึงเวลาชั้นเหลืออดขึ้นมา อย่าหาว่าไม่เตือนก็แล้วกัน” อาคิระเสียงแข็งใส่ แล้วดึงแขนพารินดาราออกไป
ฮิเดโนริมองตามจิกหน้ายิ้มร้ายดูมีเลศนัย

ทางเดินในสวน รินดาราเดินหน้าตึงไม่พอใจจะกลับไปที่พัก แต่อาคิระตามไปจับข้อมือรินดารารั้งไว้ รินดาราสะบัดมือไม่ให้จับอีก “พอได้แล้วค่ะคุณอาคิระ เลิกบังคับให้ชั้นทำตามใจคุณซะที ชั้นเป็นลูกจ้างไม่ใช่ทาส"
“ผมพยายามเตือน ไม่ใช่การบังคับ ถ้าจะอยู่ที่นี่คุณต้องห้ามคบค้ากับพวกโคสึกะ”
“ชั้นเพิ่งเจอเขาครั้งแรกแล้วชั้นจะรู้มั้ย หน้าผากเขาไม่ได้สักคำว่าเป็นคนของโคสึกะนี่ แล้วที่ชั้นคุยกับเขา เพราะเขามาช่วยชั้นไว้จากริเอะ ทำไมชั้นจะขอบคุณแล้วคุยกับเขาดีๆไม่ได้”
อาคิระชะงัก “ริเอะทำอะไรคุณ”
“ริเอะแกล้งขับรถเฉี่ยวชั้น คงเพราะหมั่นไส้คิดว่าชั้นจะแย่งคุณไปจากเธอ เพราะฉะนั้นแทนที่คุณจะมาต่อว่าชั้น คุณควรไปต่อว่าคนของคุณว่าอย่ามายุ่งกับชั้นอีก”
“เรื่องริเอะผมจะจัดการให้ แต่ผมต้องการคำยืนยันว่าคุณจะไม่ไปยุ่งกับฮิเดะอีก”
“คนเขามีน้ำใจช่วยเหลือชั้น ถ้าเดินเจอกันอีกครั้งในเมือง ชั้นคงเดินหนีเขาไปเลยไม่ได้ เพราะนิสัยคนไทยใครมีน้ำใจเราก็ต้องมีน้ำตอบ”
อาคิระฟังแล้วไม่พอใจมากเข้าไปจับไหล่เธอมาบีบแรง “แต่พวกโคสึกะ เป็นต้นเหตุทำให้คนในตระกูลมิยาคาวะต้องตายไปหลายคน รวมทั้งทำให้อายูมิต้องเป็นแบบนี้ ถ้าคุณยังคิดว่ามันมีน้ำใจแล้วไปยุ่งกับมันอีก ผมก็จะถือว่าคุณเป็นพวกเดียวกับมัน” อาคิระขึ้นเสียงดุจนทำให้รินดาราตกใจ อาคิระปล่อยมือจากรินดาราแล้วเดินหัวเสียออกไป รินดารายืนอึ้ง

ที่สวนไร่ชาสวยงาม โฮชิโนโอจิยืนรอยูกิอยู่ท่ามกลางดอกไม้สีสวยสวดได้ครู่
“ท่านชายคะ..ขอโทษด้วยค่ะที่ทำให้ต้องรอนาน”
โฮชิโนโอจิหันไปจึงเห็นยูกิอยู่ในชุดกิโมโนสีสันสวยงาม ปากแดงตัดกับผิวขาวซีดของเธอ แถมพิเศษกว่าวันอื่นด้วยการเสียบปิ่นปักผมเป็นรูปช่อดอกวิสทีเรียที่คล้ายกับที่เมียวโจโอจินมี โฮชิโนโอจิแปลกใจมองปิ่นปักผมไม่วางตา
“ดิชั้นดูมีอะไรแปลกไปเหรอคะ ท่านชายถึงมองชั้นแบบนั้น”
“ปิ่นปักผมของคุณ”
“อ๋อ..ปิ่นปักผมช่อวิสทีเรียนี่น่ะเหรอคะ เป็นของเก่าของครอบครัวดิชั้นเองค่ะ ชั้นชอบปิ่นอันนี้มาก มักจะใช้ในโอกาสพิเศษจริงๆเท่านั้น”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 7 วันที่ 25 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ