อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 7 วันที่ 28 เม.ย. 58

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 7 วันที่ 28 เม.ย. 58

แต่พอระพีพรรณกลับถึงร้านขายข้าวแกง ก็ถูกอุไรซักไซ้ทันทีว่าทำไมกลับผิดเวลา บ่นว่าชักจะเหลวไหลใหญ่แล้ว ทั้งบ่นทั้งดุจนนางอ่ำขอว่า ลูกมันก็อยากไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนฝูงบ้างจะอะไรกันนักหนา อุไรคาดคั้นว่าไปกับใครบอกมาเดี๋ยวนี้อย่าโกหกเด็ดขาด

“ระพีไม่ได้ไปไหนกับเพื่อน ระพีไปหาพ่อที่บริษัทมา”


เท่านั้นเอง อุไรของขึ้นอารมณ์พุ่งปรี๊ดถามว่า “ผู้ชายเลวๆพรรค์นั่นไปนับถือมันเป็นพ่อได้ยังไง” ระพีพรรณบอกแม่ว่าอย่างน้อยพ่อเขาก็ไม่เคยลืมว่าตนเป็นลูก แต่อุไรก็ยังพรั่งพรูความโกรธแค้นออกมาจน นางอ่ำบอกให้พอได้แล้ว ส่วนระพีพรรณวิ่งขึ้นข้างบนไปแล้ว อุไรก็ยังระบายอารมณ์อย่างเจ็บแค้นว่า

“งั้นก็หอบข้าวของไปอยู่กับมันให้มันเลี้ยงเลยสิ ฉันมันเป็นแม่ที่ไม่ได้ความ เลี้ยงแกมาสิบกว่าปีแกถึงไม่สำนึกบุญคุณฉันถึงขนาดนี้”

นางอ่ำตามไปเห็นอุไรนั่งกอดเข่าเครียดอยู่ในห้อง บอกว่าอย่าไปโกรธลูกมันเลย ควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ลูกรู้จักกตัญญูรู้คุณ แต่อุไรก็ยังโกรธแค้น นางอ่ำขอให้เรื่องที่แล้วมาก็แล้วไปเถอะ อุไรบอกว่าถึงตายตนก็ไม่มีวันลืม

“นึกถึงหัวอกเขาหัวอกเราบ้างเถอะอุไร ดูอัมพรมันสิ ลูกในไส้แท้ๆ แต่อัมพรมันต้องทุกข์ใจขนาดไหนที่ ยงยุทธมันไม่ยอมรับแม่ตัวเอง”

“จะเพราะใครล่ะแม่ อีแย้มคนเดียวน่ะแหละ”

ooooooo

ธนากับมยุรีย์เห็นแม่ไม่สบายใจ ธนาบอกแม่ว่าพ่อเล่าให้ฟังหมดแล้วว่ายงยุทธเป็นลูกของแม่เหมือนกัน มยุรีย์บอกว่าดีที่วันนี้ไม่มีเรื่องกันเพราะเขาเป็นพี่ของเรา

“แต่มันทำให้แม่เสียใจ จะไปนับมันเป็นพี่ทำไม” มยุรีย์บอกว่ายงยุทธเข้าใจแม่ผิดอย่าไปโทษเขาเลย “ถ้ามันไม่มาขอโทษแม่ แม่ก็เลิกสนใจมันเถอะ แม่มีผมมีมยุรีย์เป็นลูกอีกตั้งสองคน ไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลย มันไม่นับถือแม่ ผมก็ไม่นับถือว่ามันเป็นพี่เหมือนกัน”

นางแย้มเลี้ยงยงยุทธอย่างประคบประหงม เฝ้าเสี้ยมสอนยงยุทธตลอดมาว่าโลกนี้มีแต่ย่าคนเดียวที่รักและหวังดีกับเขา เมื่อยงยุทธถามถึงอัมพรที่เป็นแม่ ก็จะถูกนางแย้มใส่ร้ายป้ายสีเป่าหูกระทั่งปั้นน้ำเป็นตัวให้เขาเกลียดแม่ สอนให้ยงยุทธชิงดีชิงเด่นกับคนอื่น ทุกอย่างต้องเหนือกว่าใคร อยากได้อะไรให้บอก ย่าจะหาให้ทุกอย่าง ขออย่างเดียว...

“เป็นเด็กดีของย่า เชื่อฟังย่านะลูก เพราะในโลกนี้ไม่มีใครจะรักแล้วก็ห่วงหลานเท่าย่าอีกแล้วรู้ไหมลูก”

“ครับ...คุณย่า” ยงยุทธถูกนางแย้มครอบงำจนในสายตามีแต่ย่าคนเดียว

ooooooo

2 ปีผ่านไป...

ธนาที่ชอบหทัยรัตน์ ลูกสาวเจ้าของร้านทองที่ทั้งสวย ฐานะดี เรียนเก่ง เป็นที่รักของเพื่อนๆ แต่หทัยรัตน์มีใจให้ยงยุทธ รู้ทั้งรู้แต่ธนาก็ไม่ถอย พยายามใกล้ชิดตีสนิทกับหทัยรัตน์ ทั้งยังคุยอวดเพื่อนๆ ว่า หทัยรัตน์เป็น “หวานใจธนา”

ปีนี้...ยงยุทธกับหทัยรัตน์ลงสมัครเลือกตั้งสภานักเรียน โดยยงยุทธเป็นประธานและหทัยรัตน์เป็นรอง ทั้งสองช่วยกันทำโปสเตอร์หาเสียงและช่วยกันเอาไปติดทั่วโรงเรียน

วันนี้ เมื่อกริ่งพักเที่ยง หทัยรัตน์ชวนยงยุทธไปกินข้าวกัน ยงยุทธทำเป็นก้มหน้าก้มตาเขียนงาน หทัยรัตน์เข้าไปเร่งก็บอกว่าไม่หิว เธอจึงไปก่อน ธนาซื้ออาหารไปนั่งตรงข้ามหทัยรัตน์หน้าตาเฉย เธอถามอย่างรำคาญใจว่าที่อื่นมีตั้งเยอะทำไมไม่นั่ง เพราะที่ตรงนี้เดี๋ยวยงยุทธจะมานั่ง

ธนาทำหน้าตายถามว่าจะเอาน้ำอะไรเดี๋ยวไปซื้อให้ หทัยทัตน์บอกว่าไม่ต้องยุ่งแล้วยกจานอาหารไปนั่งที่อื่นธนาพูดลอยๆตามหลังไปว่า “รักคนที่เขารักเราไม่ดีกว่าเร้อ...”

ooooooo

เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น เมื่ออุไรขับรถจะเลี้ยว แต่ลือชัยขี่มอเตอร์ไซค์ไม่ใส่หมวกกันน็อกเพราะกลัวผมเสียทรงตัดหน้าทำให้เกิดอุบัติเหตุ ลือชัยลงไปนอนกองเลือดท่วม อุไรตกใจมาก

“หลานยัยแย้มนี่ ใช่ไหม” ชาวบ้านที่มาดูถามกัน แล้วมาเคาะกระจกรถถามอุไรว่าใจคอจะไม่ลงมาดูหน่อยหรืออุไรใจสั่นเปิดประตูรถลงไปดูลือชัยที่นอนร้องโอดโอยอยู่ที่พื้นถนนลือชัยถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล พะยอมเฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิดที่ห้องฉุกเฉิน ลือชัยร้องโอดโอยลั่นไปหมด พะยอมให้หมอเอกซเรย์สมองให้ด้วย บอกลือชัยว่าเดี๋ยวยายจะตามมา ถามว่าคนที่ชนมาดูดำดูดีบ้างหรือเปล่า ผู้หญิงหรือผู้ชาย

พอพะยอมออกจากห้องฉุกเฉินเห็นอุไรนั่งอยู่ก็รู้ทันทีว่าใครเป็นคนขับรถชนลือชัย พอดีนางแย้มเดินอ้าวมาจากอีกทาง ถามอาการของลือชัยแล้วถามว่าคนที่ขับรถชนล่ะ? อุไรยืนนิ่งไม่ยี่หระ นางแย้มเห็นอุไรก็เดาได้ พุ่งเข้าใส่ทันที ขุดคุ้ยเรื่องในอดีตมาก่นด่าเป็นไฟ

อุไรที่มีความแค้นคุอยู่ในอกอยู่แล้ว เมื่อเจอกันต่างก็ไม่ลดละ ขุดมาด่ากันตั้งแต่รุ่นพ่อถึงรุ่นลูกจนสะใจแล้ว นางแย้มถามว่าจะชดใช้อย่างไร

“ทำไมต้องชดใช้ หลานแกมันขี่รถไม่ดูตาม้าตาเรือ ทำไมฉันต้องรับผิดชอบ รถฉันก็เสียหายรอยขูดเป็นทางต้องทำใหม่อีก ใครจะรับผิดชอบ”

นางแย้มทวงค่าชดใช้ อุไรให้ไปฟ้องร้องเอา ศาลให้จ่ายเท่าไรตนก็จ่ายเท่านั้น นางแย้มฉุนขาดประกาศลั่นว่าอย่าคิดว่าคนอย่างตนไม่กล้า

“กูรู้ คนอย่างมึงทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว คนอย่างมึงมันไม่เคยกลัวนรก หรือรู้จักสวรรค์หรอก”

พะยอมบอกแม่ว่าเขาไม่จ่ายก็ไม่ต้องเอา นางแย้มบอกว่าเอา แต่ตอนนี้ให้ติดไว้ก่อน อุไรย้ำเตือนเรื่องบาปบุญ คุณโทษที่นางแย้มทำมากับตน นางแย้มทำไขสือถามว่าทำอะไร? เมื่อไหร่?

“ก็มึงพรากเอาลูกเขาไปไง แล้วมัจจุราชก็มาพรากลูกมึงไปบ้าง เป็นไง แต่มึงก็ยังหาได้คิดสำนึกไม่ เพราะมึงมันอีคนบาปหนา”

“อีอุไร!” นางแย้มกระโจนเข้าจิกตบอุไรอย่างโกรธจัด อุไรไม่หวั่นตอบโต้ไม่ยั้งเช่นกัน เลยเกิดตะลุมบอนกันกลางโรงพยาบาล จนพะยอมต้องเข้ามาขวางยุติสงครามทุลักทุเล

ooooooo

ลือชัยที่ใจเสาะหยุดโวยวายทันทีเมื่อเหตุการณ์หน้าห้องตึงเครียดรุนแรงกว่า แม้แต่หมอ พยาบาลก็พากันไปมุงดูกันเต็มประตู

พะยอมเข้าแยกคู่ตบลากนางแย้มไปในห้องนางแย้มสั่งให้โทร.เรียกประยูรมาเดี๋ยวนี้เลย ตนจะเอาอุไรเข้าคุกให้ได้ พะยอมติงว่าแม่ตบเขาก่อน นางแย้มก็สวนทันควันว่า

“มึงก็บอกไอ้ยูรมันสิว่ามันตบกูก่อน ไอ้ยูรมันเป็นตำรวจ ยังไงมันก็ต้องเข้าข้างกู กูแม่มันนะเว้ย” พะยอมแย้งว่าประยูรไม่หน้ามืดอย่างนั้นหรอก “ถ้างั้นมันจะเป็นตำรวจไปทำไม พ่อแม่ญาติพี่น้องมันต้องมาก่อนสิโว้ย” เมื่อพะยอมขอให้แม่สงบสติอารมณ์บ้าง นางแย้มยิ่งเสียงดัง “ลูกมึงเจ็บปางตายอยู่นี่ก็เพราะมัน ยัดข้อหาพยายามฆ่าไปเลยก็ยังได้”

ลือชัยฟังแล้วทำตาปริบๆ ส่วนพะยอมระอากับความแรงไร้ขอบเขตของแม่จนพูดไม่ออก

นางอ่ำบ่นกับอุไรว่าเรื่องไม่น่าจะเป็นเรื่องก็เป็นเรื่องอีกจนได้ อัมพรถามว่าแล้วลูกของพะยอมเป็นยังไงบ้าง

“มันไม่ตายง่ายๆหรอกแต่ถ้ามันตายก็ดีนะแม่มัน ยายมันจะได้รู้จักความเจ็บปวดอย่างที่พี่ลิ้มรสอยู่นี่ไง”

อัมพรบอกว่าตนไม่อยากให้มีใครตายเลย นางอ่ำก็เตือนสติว่า

“เจ้าคิดเจ้าแค้นไปมันมีแต่ความทุกข์ ที่จะกัดกร่อนจิตใจของเราเองนะลูก”

“แล้วอีแย้มล่ะแม่ ต่อให้แผ่เมตตาให้มันขนาดไหน แม่คิดเหรอว่ามันจะเลิกจองเวรกับเรา มันเสี้ยมมันสอนให้ยงยุทธเข้าใจแม่มันผิดๆ สอนให้ลูกเกลียดแม่ตัวเอง คนอย่างมันสมควรให้อภัยเหรอแม่” อุไรถามเคืองๆ แล้วเดินหนีไป

นางอ่ำมองตามอุไร บอกอัมพรว่าสักวันอุไรจะเข้าใจเอง ถามอัมพรว่าเจอยงยุทธบ้างไหม

“ฉันได้แต่มองดูลูกไกลๆเท่านั้นแหละแม่ ถ้าลูกเห็นฉันเขาก็จะเลี่ยงไปทางอื่น ฉันเองก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้ ฉันกลัวลูกจะเกลียดฉันมากไปกว่านี้” อัมพรเศร้าอย่างมากและยอมรับความจริง และอดทนรอการเปลี่ยนแปลง

ooooooo

จนค่ำ ลือพงษ์จึงมาเยี่ยมลือชัย ถูกนางแย้มประชดทันทีว่าไม่มาเสียพรุ่งนี้เลยล่ะ ลือพงษ์ชี้แจงว่า พะยอมโทร.บอกว่าลูกไม่เป็นอะไรมากแค่ถลอกปอกเปิก นางแย้มสวนทันควันว่าอาจจะช้ำในสมองบวมก็ได้ใครจะรู้

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 7 วันที่ 28 เม.ย. 58

ละครสุดแค้นแสนรัก บทประพันธ์โดย จุฬามณี หรือ นิพนธ์ เที่ยงธรรม
ละครสุดแค้นแสนรัก บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครสุดแค้นแสนรัก กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล และ อดุลย์ ประยันโต
ละครสุดแค้นแสนรัก ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครสุดแค้นแสนรัก ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครสุดแค้นแสนรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวัน 18 เมษายน 2558
ติดตามชมละครสุดแค้นแสนรักทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ