หนึ่งในทรวง ตอนที่ 1 วันที่ 20 พ.ค. 58

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 1 วันที่ 20 พ.ค. 58

หทัยรัตน์ ราชพิทักษ์ หรือปุ้ม กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เล็ก ได้ป้าทิพย์ภรรยานายสุทธิ์ พรหมประเสริฐ ข้าราชการกระทรวงต่างประเทศ ซึ่งเป็นป้าแท้ๆเลี้ยงดู เหมือนลูกในไส้ควบคู่กับลูกชาย–หญิงของตัว คือ สัทธาหรือปุ๊กับสุดาหรือแป้น ทั้งสองรักและเอ็นดูหทัยรัตน์มาก

เมื่อทุกคนเติบใหญ่ หทัยรัตน์โปรดปรานการขี่ม้า บังคับม้าข้ามสิ่งกีดขวางได้อย่างสง่างามเป็นที่ชื่นชมของชาวต่างชาติ หนุ่มไทยหลายคนเพียรเข้ามาจีบแต่เธอวางตัวแบบหญิงไทยที่หายากในสมัยนี้



สัทธากับสุดารู้ดีว่าน้องชอบขี่ม้าจึงปล่อยให้น้องขี่เจ้าวิสกี้ให้หนำใจ ทั้งสองนั่งรอในร้านอาหารของโรงเรียนสอนขี่ม้า สัทธาตื่นเต้นเห็นข่าวหนังสือพิมพ์ ทายาทรูปงามแห่งบ้านเพชรลดา...หนึ่ง อนวัช พัชรพจนารถ บุตรชายท่านทูตวิทย์ กำลังเดินทางกลับจากฝรั่งเศส

เวลาผ่านไป หนึ่งเดินเข้ามาในบริเวณผู้โดยสารขาเข้า สาวๆกรีดกราดกับความหล่อมาดเท่ของเขา หนึ่งหันมองไม่ตื่นเต้นแถมเชิดใส่อย่างเย่อหยิ่ง เขาเดินออกมาพบวิทย์ผู้เป็นพ่อยืนรอรับอยู่ ก็ปรี่เข้าไปกราบ วิทย์ดีใจที่ลูกเรียนจบกลับมาอยู่บ้าน ถามลูกอย่างห่วงใยว่าเหนื่อยไหม

“ไม่เหนื่อยเลยครับ ตื่นเต้นมากกว่า คิดถึงคุณพ่อแล้วก็คิดถึงอะไรตั้งหลายอย่างในไทย”

“พ่อก็คิดถึงลูกและคงมีหลายคนที่คิดถึงลูกเหมือนกัน โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้ ทั้งคิดถึงทั้งเฝ้ารอให้เรา

กลับมาทุกลมหายใจ ไม่ได้รอเปล่า ยังตื่นมาทำอาหารจัดห้องหับให้เราตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเลยนะ เดาสิว่าใคร”

หนึ่งทำท่าคิดสักพักก่อนจะโพล่งออกมาว่า...

นมพิมพ์...ขณะเดียวกัน ที่บ้านเพชรลดา นมพิมพ์ยืนรอน้ำตาคลอด้วยความดีใจ พอรถแล่นเข้ามาจอด หนึ่งก้าวลงจากรถถลาเข้าไปกอดพิมพ์และหอมแก้มซ้ายขวาเบาๆ บ่อน้ำตาพิมพ์ทะลักกอดคุณหนูของตนด้วยความตื้นตัน

“ทูนหัวของพิมพ์...เห็นภาพในหนังสือพิมพ์ว่างามแล้ว ตัวจริงยิ่งงามกว่าหลายเท่า”

“นมพิมพ์พูดแบบนี้เดี๋ยวคุณหนึ่งอิ่มลูกยอไม่ได้กินอาหารที่เตรียมไว้นะ” หนึ่งยิ้มพราว

พิมพ์รีบบอกจะเก็บลูกยอไว้ก่อน แล้วหันไปสั่งเมี้ยนตั้งเตาอุ่นแกง แม้นลำเลียงผักที่แกะสลักขึ้นโต๊ะ สั่งมะยมกับรำพึงยกอาหารขึ้นโต๊ะโดยเร็ว...วิทย์เห็นความวุ่นวายของพิมพ์จึงชวนลูกชายเดินดูรอบบ้าน ดูห้องใหม่ที่ทำไว้จัดงานเลี้ยงต้อนรับเขาในสัปดาห์หน้า หนึ่งดีใจ

ooooooo

หลายวันผ่านไป หทัยรัตน์แต่งตัวเตรียมออกไปสัมภาษณ์งาน สัทธากับสุดาเรียกให้อ่านข่าวใครคนหนึ่ง ถามยังจำได้ไหม เราเคยวิ่งเล่นกันตอนเด็กๆ หทัยรัตน์ยืนคิดเพราะตอนเด็กมีเพื่อนวิ่งเล่นด้วยหลายคน สุดาจึงเฉลย “พี่หนึ่งอนวัช พัชรพจนารถ ปุ้มจำได้หรือเปล่า”

หทัยรัตน์หยุดชะงัก ภาพในอดีตถาโถมเข้ามาทันที...วิทย์พาหนึ่งมาที่บ้านเดือนประดับบ่อยๆ เพราะวิทย์กับสุทธิ์เป็นทั้งญาติห่างๆและเพื่อนสนิทกัน แต่หนึ่งเป็นเด็กที่ถูกเลี้ยงมาให้เป็นผู้นำ แม่เสียตั้งแต่แรกเกิด จึงได้รับการเอาใจอย่างมากทำให้เย่อหยิ่งและถือตัว หนึ่งมองหทัยรัตน์อย่างเหยียดๆเพราะเป็นเด็กตัวอ้วนดำเนื้อตัวมอมแมมแถมไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของสุทธิ์

ความทรงจำที่ไม่เคยลืมของหทัยรัตน์คือในงานปีใหม่ เธอจับฉลากได้ลูกบอลสีสวย เธอดีใจมาก แต่กลับถูกหนึ่งแย่งไปและเอาตุ๊กตามาให้แทน อ้างลูกบอลควรเป็นของเด็กผู้ชาย แถมพูดใส่หน้าว่า...จำไว้ คนอย่างคุณหนึ่ง ถ้าอยากได้อะไรก็ต้องได้ และอีกเหตุการณ์หนึ่ง เด็กๆวิ่งแข่งกัน หทัยรัตน์วิ่งนำสัทธากับสุดากำลังจะแซงหนึ่ง แต่แล้วก็ถูกหนึ่งกระแทกล้มลงแถมบอกว่า...ฉันต้องชนะที่หนึ่งเท่านั้น...หทัยรัตน์เจ็บแค้นและฝังใจจำอย่างมาก คำเหยียดหยามที่หนึ่งมักจะพูดใส่หน้าก็คือ...จำไว้ เด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่อย่างเธอ ไม่มีวันชนะฉัน

สุดาเห็นน้องยืนนิ่งก็ถามซ้ำจำหนึ่งได้ไหม หทัยรัตน์ จึงบอกว่าจำได้ขึ้นใจ ชีวิตนี้ไม่มีวันลืม...สุดาหุบยิ้มปลอบ “โธ่ปุ้ม เรื่องมันตั้งนานมาแล้วนะลืมๆมันไปซะเถอะ ตอนนี้พี่หนึ่งเขาโตแล้ว ปุ้มก็โตแล้วคงไม่เหมือน กับตอนเด็กๆ ขนาดปุ้มยังเปลี่ยนไปตั้งเยอะ ไม่ใช่ กระปุกตั้งฉ่ายเหมือนเมื่อก่อน...เอ่อ...พี่แค่เปรียบเทียบให้เข้าใจ ตอนนี้พี่หนึ่งก็อาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้นะจ๊ะ”

“ถ้านายอนวัชเปลี่ยนไปจนทำให้ปุ้มลืมเด็กชาย อนวัชที่เอาแต่ใจตัวเอง ชอบเอาชนะและดูถูกคนอื่นได้ ปุ้มก็อาจจะลืมความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตได้ แต่ถ้าเขายังเป็นเหมือนเดิม ไม่มีทางที่ปุ้มจะลืม” ปุ้มมองรูปหนึ่งในหนังสือพิมพ์แล้วเบ้ปาก ก่อนจะขอตัวอย่างสุภาพออกไป

อาจารย์สดใสพาหทัยรัตน์มาบ้านกนกพร มาพบหม่อมราชวงศ์กรกนก จรูญลักษณ์

“คุณหญิงเป็นลูกศิษย์ที่ครูสอนมาตั้งแต่เล็กๆ เธอไม่สะดวกจะไปเรียนที่โรงเรียนเหมือนเด็กคนอื่นๆก็เลยต้องหาครูมาสอนประจำที่บ้าน แต่ครูสอนไม่ไหวแล้วก็เลยหาครูใหม่มาให้แทน คุณหญิงจะสัมภาษณ์พร้อมกับตัดสินใจว่าจะรับใครเป็นครูใหม่ของเธอ...คุณหญิงถามอะไรมาก็ตอบไปดีๆล่ะ เพราะเธอช่างเลือกมาก ครูพามาสัมภาษณ์ตั้งหลายคนแล้วไม่มีใครได้สักคน”

หทัยรัตน์ทำหน้าเหวอ อาจารย์สดใสนั่งรอหน้าห้อง ให้เธอเข้าไปพบคุณหญิงลำพัง...ภายในห้องมีฉากม่านกั้น เสียงทุ้มต่ำดังมาจากหลังม่าน...เชิญให้นั่งและตั้งคำถาม 3 ข้อ

“คุณต้องตอบคำถามหญิงทีละข้อ ข้อที่หนึ่งถ้าหญิงทำผิด คุณจะตีหญิงไหมคะ”

หทัยรัตน์ตอบว่าตี แต่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำผิด ตนจะบอกให้ทราบก่อนว่าผิดอย่างไร เด็กที่ดีจะไม่ทำผิดซ้ำจนถึงกับต้องลงโทษด้วยการตี...เสียงรถเลื่อนเอี๊ยดอ๊าด คุณหญิงถามข้อที่ 2

“คุณทราบไหมว่าเด็กกำพร้าแม่มีความรู้สึกอย่างไร”

“ดิฉันทราบดีค่ะ เพราะดิฉันกำพร้าทั้งพ่อและแม่ ท่านจากไปตั้งแต่ดิฉันอายุ 4 ขวบ แต่ถึงดิฉันจะกำพร้า ก็ยังมีคนที่คอยรักและห่วงใยดิฉันอยู่มากมาย ทั้งคุณลุงคุณป้าและพี่ๆ ดิฉันคิดว่าถ้าเราเป็นคนดีคงไม่มีใครรังเกียจเรา”

คุณหญิงถามคำถามที่ 3 “คุณคิดว่าเด็กพิการจำเป็นต้องเรียนหนังสือมากกว่าคนอื่นรึเปล่า”

“ดิฉันคิดว่าเด็กทุกคนต้องเรียนหนังสือมากๆทั้งนั้นค่ะ ไม่ว่าจะพิการหรือไม่ก็ตาม เพราะความรู้เป็นสิ่งสำคัญสำหรับทุกคนเท่าๆกัน ความพิการไม่ใช่อุปสรรค ถ้าเราต้องการจะเรียนรู้...ถ้าเรามีความรู้ ใครก็มาดูถูกเราไม่ได้ และถ้ามีคนมาดูถูก เราก็จะไม่อ่อนไหวไปกับคำดูถูกนั้นเพราะความรู้ทำให้เรามีปัญญา ปัญญาจะทำให้เราเข้มแข็งและ...”

คุณหญิงตัดบท “พอได้แล้ว ไม่ต้องตอบแล้ว...”

หทัยรัตน์ใจแป้วคิดว่าตนคงไม่ได้งานนี้เสียแล้ว ทันใดหม่อมราชวงศ์กรกนกก็เคลื่อนรถเข็นออกมาจากหลังม่าน เป็นเด็กหญิงวัย 12 ปี หน้าตาน่ารัก ส่งยิ้มอย่างเป็นมิตร หทัยรัตน์ลุกไปคุกเข่าตรงหน้า คุณหญิงบอกว่าตกลงรับเธอเป็นครูและจะเป็นลูกศิษย์ที่ดี หทัยรัตน์ยิ้มปลื้ม

ooooooo

สองสามวันต่อมา มีการฉลองในกลุ่มเพื่อนๆ จุฬาฯโดยผ่องฉวีเป็นตัวตั้งตัวตีจัดที่สโมสรลีลาศ หทัยรัตน์ในชุดเรียบเก๋เดินเข้ามา ผ่องฉวีเข้าไปต้อนรับและแนะนำให้รู้จักหมอประสงค์แฟนหนุ่ม จากนั้นก็พาเข้าไปร่วมโต๊ะที่เพื่อนๆนั่งกันอยู่สิบกว่าคน ต่างทักทายสารทุกข์สุกดิบ

ไม่ทันไรเสียงสาวๆซุบซิบตาวาวเป็นประกาย มองหนุ่มหล่อที่เดินเข้ามาหากลุ่มศิษย์เก่าฝรั่งเศสที่โต๊ะไม่ห่างกันมากนัก...เพื่อนสะกิดหทัยรัตน์ให้มอง “เธอดูผู้ชายคนนั้นสิ คนที่ใส่สูทดำอยู่ที่โต๊ะคุณอิสราน่ะ หล๊อหล่อ เขาเป็นใครน่ะเธอ รู้จักรึเปล่า”

เสียงเพื่อนอีกคนแซวไปอยู่ชายแดนมาหรือ ถึงไม่รู้จัก อนวัช พัชรพจนารถ...หทัยรัตน์สำลักน้ำที่ดื่มจนผ่องฉวีต้องส่งกระดาษทิชชูให้อย่างแปลกใจ เธอค่อยๆปรายตามองอย่างรักษาท่าที หนึ่งหันมาสบตาเข้าพอดิบพอดี เธอรีบหันกลับตัดสินใจบอกเพื่อนว่ามีงานต้องรีบกลับ ผ่องฉวีไม่ยอมดึงมือไว้บอกเพื่อนๆให้ช่วยกันรั้ง

เสียงพิธีกรประกาศขึ้นว่าทางสโมสรจัดกิจกรรมเพื่อให้ทุกคนได้ร่วมสนุกและร่วมลีลาศในบรรยากาศที่แปลกใหม่ ขออาสาสมัคร 10 คู่ ผ่องฉวีฉุดหทัยรัตน์ออกไป ด้านโต๊ะศิษย์เก่าฝรั่งเศสก็ดันหนึ่งออกไปเช่นกัน

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 1 วันที่ 20 พ.ค. 58

ละครหนึ่งในทรวง บทประพันธ์โดย บุษยมาศ
ละครหนึ่งในทรวง บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครหนึ่งในทรวง กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครหนึ่งในทรวง ควบคุมการผลิตโดย บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครหนึ่งในทรวง ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.35 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ