อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 1 วันที่ 21 พ.ค. 58

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 1 วันที่ 21 พ.ค. 58

เหมกลับมาที่ท่าน้ำเจอบุษย์รออยู่ บุษย์ถามว่าหายไปไหนมาตนนึกว่ากลับมาก่อนแล้วเสียอีก

“ข้าก็ว่ายน้ำเล่นอยู่แถวนี้แหละ พวกเอ็งไม่เห็นเอง” เหมตอบใบหน้ายิ้มกริ่มแล้วเดินเลี่ยงไป ได้ยินเสียงทาสหญิงชายบอกกันอย่างตกใจว่าคุณเหมกลับมาแล้ว

พอเหมขึ้นเรือนก็ถูกพระยาบริรักษ์กระแทกไม้ตะพดกับพื้นเรือนเสียงสนั่นเรือนสะเทือน ถามเสียงเครียดว่า


“กลับมาแล้วรึ อ้ายลูกตัวดี ไปพามันมาพบฉันประเดี๋ยวนี้!”

เหมเห็นเจ้าคุณพ่อโกรธเกรี้ยวก็รีบกราบเท้าบอกว่าหากตนทำผิดอันใดก็ขอรับโทษนั่น อย่าให้ตนต้องเป็นเหตุให้เจ้าคุณพ่อต้องโมโหเลย

พระยาบริรักษ์เคยห้ามปรามเหมไม่ให้ไปสุงสิงกับพวกฝรั่ง ไม่ว่าจะเป็นพวกวิลันดา (ฮอลแลนด์) พุทธเกศ (โปรตุเกส) อิสปันยอน (สเปน) มะริกันโดยเฉพาะพวกวิลาศ (อังกฤษ) แล้วทำไมยังกล้าขัดขืนคำสั่ง หรือว่าคิดจะไปเข้ารีตกับพวกนั้น

เหตุที่พระยาบริรักษ์ห้ามปรามเหมไปคบบรรดาคนเหล่านั้นเพราะกลัวเหมจะถูกชักนำให้ไปเข้ารีตด้วย เหมชี้แจงว่าที่ตนไปคบหาสมาคมกับพวกนั้นเพราะเห็นเจ้าคุณพ่อทำงานเหน็ดเหนื่อย ก็คิดว่าหากเจรจาภาษาเขาได้คงจะช่วยเจ้าคุณพ่อเรื่องจ่ายภาษีค่าขนอนปากเรือเท่านั้น หาได้คิดเป็นอื่นไม่

เหตุผลของเหมทำให้พระยาบริรักษ์พูดไม่ออก อีกทั้งคุณหญิงชมก็พลอยเห็นด้วยกับเหม กระนั้นพระยา บริรักษ์ก็ยังคิดหนักว่า “แต่ถึงอย่างไร ฉันก็ไม่อยากให้ลูกคลุกคลีตีโมงกับพวกวิลาศอยู่ดี นอกจากหวั่นว่าจะชักนำพ่อเหมไปเข้ารีตแล้ว ฉันก็ยังไม่ไว้ใจพวกนี้ด้วย ดูอย่างคราวที่เราส่งทัพไปช่วยพวกวิลาศรบพม่าซี พอสิ้นศึกแทนที่จะส่งเมืองเมาะตะมะให้เป็นการตอบแทน กลับบ่ายเบี่ยงเสียอีก ไว้ใจไม่ได้”

“ถ้าท่านเจ้าคุณไม่ชอบให้ไปสุงสิงกับพวกวิลาศก็ส่งพ่อเหมไปเรียนวิชากับท่านพระครูโพ วัดท้ายน้ำคลองมหาวงษ์ดีหรือไม่เจ้าคะ ท่านพระครูมีความรู้มาก ลูกศิษย์ลูกหามีครึ่งค่อนเมืองปากน้ำ พ่อเหมจะได้มีวิชาความรู้ติดตัวเอาไว้รับราชการในภายภาคหน้าอย่างไรล่ะเจ้าคะ” คุณหญิงเสนอ เหมพยายามส่งสัญญาณไม่เห็นด้วยแต่คุณหญิงเมินไปทางอื่นทำไม่รู้ไม่ชี้

“คุณหญิงช่างพูดได้เหมือนเข้าไปนั่งอ่านหัวใจฉัน เอาตามนี้ล่ะได้ฤกษ์เมื่อใด ฉันจะพาเจ้าเหมไปฝากตัวเป็นศิษย์ท่านพระครู กินนอนอยู่ที่นั่นเสียเลย จะได้ไม่ไปข้องเกี่ยวกับพวกวิลาศอีก” พระยาบริรักษ์หัวเราะพอใจกับแผนการนี้

พอออกจากเจ้าคุณพ่อ เหมก็ไล่เตะบุษย์ที่เจ้าชู้ไปทำกรุ้มกริ่มกับสาวใช้บ้านเจเมสันทำให้คนรักของสาวมาฟ้องเจ้าคุณพ่อจนเป็นเรื่อง พูดอย่างเจ็บใจว่าตนเลยต้องถูกส่งไปอยู่วัด ถามว่ามันน่าเตะไหมล่ะ

บุษย์เองก็ไม่อยากไปอยู่วัด ถามว่าถ้าตนไปอยู่วัดแล้วแม่นิ่มแม่พวงแม่เฟื่องแม่แขจะทำอย่างไร มิถูกคนอื่นชิงตัดหน้าไปหมดหรือ

“เมื่อไม่รักดีแต่ห่วงผู้หญิงเช่นนี้ เอ็งก็ไม่ต้องไปอยู่วัด แต่ข้าจะไปบอกหลวงให้จับเอ็งไปสักเลกเข้ากรมแทนก็แล้วกัน” เหมขู่แล้วเดินหนี บุษย์วิ่งตามอ้อนวอนอย่าไปบอกหลวงเลยตนกลัวสักเลกเข้ากรม

ไปล่ พ่อของบุษย์ที่เป็นบ่าวในเรือนพระยาบริรักษ์ มองลูกชายส่ายหน้าเอือมๆ

ooooooo

พระยาบริรักษ์บอกคุณหญิงชมว่ามะรืนนี้จะส่งเหมไปอยู่วัด คุณหญิงชมตกใจที่เร็วเกินคาด

“ก็ฉันได้ฤกษ์มาตามนี้ แลยิ่งเร็วก็ยิ่งดีไม่ใช่รึคุณหญิง เจ้าเหมจะได้ห่างไกลพวกวิลาศ” คุณหญิงบอกว่าใจหาย “แหม เจ้าเหมมันโกนจุกแล้ว หากเป็นเรือนอื่นมีเมียไปแล้วเสียด้วยซ้ำ คุณหญิงยังทำเหมือนเจ้าเหมเป็นลูกเล็กเด็กแดงไปได้ อย่าห่วงไปเลย วัดท้ายน้ำก็มิได้อยู่ไกล คิดถึงเมื่อใดก็ไปหาได้ และอีกไม่กี่ปีเจ้าเหมก็จะอายุครบบวช เมื่อบวชสึกออกมา ฉันก็จะพาไปฝากตัวรับราชการเอง”

“แล้วท่านเจ้าคุณหมายใจจะให้ฝากตัวกับผู้ใดหรือเจ้าคะ”

“ท่านเจ้าพระยาพระคลัง” พระยาบริรักษ์ยิ้มแย้มยินดี

ที่เรือนเจ้าพระยาพระคลัง...พระยาบริรักษ์คุยอยู่กับคุณชายช่วงบุตรชายของเจ้าพระยาพระคลัง พอเห็นเจ้าพระยาขึ้นเรือนมาก็รีบลุกขึ้นยกมือไหว้

“มาก็ดีแล้ว ท่านเจ้าคุณบริรักษ์ ฉันอ่านบัญชีภาษีค่าขนอนแล้ว ละเอียดลออนัก มิเสียแรงที่ฉันไว้ใจท่านเจ้าคุณจริงๆ” พระยาบริรักษ์ไหว้ขอบพระคุณ “แล้วนี่กำลังคุยเรื่องกระไรกับพ่อช่วงเล่า ใช่เรื่องวิชาการของพวกฝาหรั่งหรือไม่ พ่อช่วงเขาสนอกสนใจเรื่องนี้นัก เจอใครเป็นต้องชวนคุยทุกรายไป”

“ท่านเจ้าคุณพ่อก็เย้าลูก ที่ลูกสนใจวิชาของพวกฝาหรั่งก็เพื่อจะนำมาช่วยบ้านเมืองเราให้เข้มแข็งขึ้นเท่านั้น” คุณชายช่วงติงเจ้าคุณพ่อ พระยาบริรักษ์เลยติงคุณชายช่วงว่าอย่าไปนับถือพวกฝาหรั่งเลย พวกนี้ไว้ใจยาก แลยังชอบคุยโวโอ้อวดอีกด้วย คุณชายช่วงถามว่า “คุยโวอย่างไรหรือขอรับท่านเจ้าคุณ”

“ก็อย่างเรื่องเรืออย่างไรเล่าขอรับ พวกมันบอกว่าบ้านเมืองมันมีเรือทำจากเหล็กแล่นโดยไม่มีใบเรือแลไม่ต้องใช้คนพาย” พระยาบริรักษ์หัวเราะขำขณะเล่าต่อว่า “มุสาแท้ แต่เกิดมาจนอายุปูนนี้ ดีฉันยังไม่เคยเห็นเหล็กลอยน้ำได้ แล้วจะอาไปสร้างเรือได้อย่างไร ถ้ามีเรือวิเศษเช่นนี้จริง พวกวิลาศคงครองแผ่นดินไปแล้ว”

คุณชายช่วงฟังแล้วพลอยเครียดไปด้วย เพราะลึกๆแล้วก็หวั่นใจว่าเรือเหล็กเช่นที่ว่านั้นจะมีอยู่จริง

ooooooo

หลังจากโผล่จากน้ำไปเห็นบัวบนเรือในวันนั้นแล้ว เหมก็เฝ้าคะนึงถึงเธอ พลันก็สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากเด็กหญิงแว่วมา

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 1 วันที่ 21 พ.ค. 58

ละครข้าบดินทร์ บทประพันธ์โดย : วรรณวรรธน์
ละครข้าบดินทร์ บทโทรทัศน์โดย : เอกลิขิต
ละครข้าบดินทร์ กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
ละครข้าบดินทร์ ผลิตโดย : บริษัท ที.วี.ซีน จำกัด
ละครข้าบดินทร์ ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครข้าบดินทร์ เตรียมออกอากาศเร็ว ๆ นี้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ