อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 11/5 วันที่ 8 พ.ค. 58

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 11/5 วันที่ 8 พ.ค. 58

“แกอย่าปากโป้งไปนะ รู้ไว้แค่ว่าถ้าความจริงมันถูกเปิดเผย ยงยุทธไม่มีทางเผาผีย่าแกแน่”
“คุณแม่”
“ฉันรอโอกาสอย่างนี้มานานแล้ว รู้ๆ ความจริงกันไปซะทีก็ดี”
“คุณแม่คิดอะไรอยู่คะ”
“ไม่มียงยุทธซะคน สมบัติของย่าแกมันจะไปไหนได้ละ ถ้าไม่ใช่พวกเรา”

ลลดาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

แย้มวางชาม ถ้วยแกง กับข้าวมื้อเย็นลงบนโต๊ะแล้วครอบฝาชี หยิบโทรศัพท์มากดหายงยุทธเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน แล้วหงุดหงิด เพราะไม่มีสัญญาณตอบรับ “มันจะปิดเครื่องไปหาหอกอะไร”


หทัยรัตน์ ขับรถ สอดส่าย สายตามองหาอย่างไม่ย่นย่อจนเห็นรถยงยุทธ จอดทิ้งไว้มุมนึงที่บึงบัว
หทัยรัตน์ แน่ใจ ดีใจ จอดรถ รีบลงจากรถมองหา ยงยุทธยังนั่งอยู่ที่เดิม มุมเดิม
หทัยรัตน์ ขยับเข้าไปหา “ยุทธ....ยุทธ.... ทำไมมาอยู่ที่นี่ รัตน์ตามหายุทธตั้งแต่เช้าแล้วนะ”
“รัตน์เป็นห่วงยุทธ ด้วยเหรอ”
“ก็เล่นหายตัวมาอย่างนี้ โทรศัพท์ก็ปิดเครื่อง ใครๆเขาก็เป็นห่วงกันทั้งนั้น” หทัยรัตน์ ขยับมาเผชิญหน้ายงยุทธ ถึงได้เห็นสภาพยับเยิน คราบเลือด “ดูสิ ทำไมไม่ดูแลตัวเองเลย ไปหาน้ำล้างหน้าก่อนไป” หทัยรัตน์ดึงผ้าเช็ดหน้าออกมา
“ช่างมันเถอะ ขอโทษนะที่ทำให้รัตน์ต้องลำบาก”
“รัตน์ รู้เรื่องของยุทธหมดแล้วนะ”
ยงยุทธนิ่ง แต่ค่อยๆลุกขึ้นแล้วเดินออกไป หทัยรัตน์เดาอารมณ์ ยงยุทธไม่ออก แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ก็ต้องตามไป

หทัยรัตน์ เดินตามยงยุทธมา “ยุทธ เรื่องแม่”
“ยุทธ ไม่เคยมีแม่”
“ตอนนี้ ท่านต้องการกำลังใจมากกว่าอะไรทั้งนั้นนะยุทธ” ยงยุทธหันหน้าหนี น้ำตาลคลอ ความน้อยใจที่ถูกทอดทิ้งตั้งแต่จำความไม่ได้ แม่ไม่รู้รึไงว่าเขาต้องโตมากับความเหงาขนาดไหน “ธนาเขาฝากรัตน์มาขอโทษด้วยที่ทำรุนแรงเกินไป”
“เพราะธนาเหรอ รัตน์ถึงได้มาได้..”
“ไม่ใช่นะ จะเพราะอะไรก็แล้วแต่ รัตน์อยากให้ยุทธไปเยี่ยมแม่ ไปเป็นกำลังใจให้ท่าน ท่านต้องการกำลังใจมากกว่าอะไรทั้งนั้นนะ ... รัตน์ขอร้องไปเถอะ นี่อาจจะเป็นครั้งเดียวและเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้ที่ยุทธจะมีโอกาส”
ยงยุทธยังกอดทิฐิแน่น เดินหนีออกไป หทัยรัตน์ยังไม่ละความพยายาม

“ยุทธ..ระพี เล่าให้รัตน์ฟังหมดแล้วว่าอะไรเป็นอะไร .... ยุทธไม่คิดบ้างเหรอว่ายุทธเข้าใจแม่ตัวเองผิดทั้งหมด”
“ย่าคือคนที่เลี้ยงยุทธมาตั้งแต่เกิด”
“แล้วยุทธจะฟังความข้างเดียวรึไง”
“รัตน์กำลังกล่าวหาย่าของยุทธนะ”
“แล้วยุทธเคยคิดไหมว่าเรื่องเล่าจากปากคุณย่ามันเป็นเรื่องแต่งขึ้นมาทั้งหมด”
ยงยุทธจนมุมทั้งที่โกรธ “แล้วคุณย่าจะทำยังงั้นทำไม

“รัตน์ก็ไม่รู้นะ แต่ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มากหรอกนะยุทธ โอกาสสุดท้ายที่ลูกคนนึงจะได้ ทำหน้าที่ตอบแทนคนให้กำเนินมา มันแหลืออีกไม่มากหรอกนะ”
“แม่ยุทธตายไปตั้งนานแล้ว ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แม่ยุทธ” ยงยุทธพูดเองเจ็บปวดเอง

อัมพรที่นอนหลับตาอยู่น้ำตาเอ่อท้นและไหลออกมา
ธนาที่นั่งกุมมืออัมพรอยู่ ตื่นตัวขึ้นเพราะมืออัมพรขยับในมือตน “แม่...แม่...พ่อครับ” ทวี มยุรีย์ ที่นั่งกันอยู่อีกมุมรีบขยับมาข้างเตียง ”แม่ครับ...แม่”
ทวีเรียก “อัมพร”
อัมพรเหมือนจะตื่นขึ้น
ธนาบอกน้องสาว “ยุรีย์ ไปตามยายเข้ามา บอกยายว่าแม่ฟื้นแล้ว” มยุรีย์รีบออกไป
ทวีพยายามเรียกอีก “อัมพร...ได้ยินผมไหม..อัมพร”
“แม่ครับ...แม่”
อัมพรค่อยๆลืมตาขึ้นวินาทีแรกคือไร้โฟกัส เหมือนคนเพิ่งตื่นนอนแล้วค่อยๆ หันมองตามเสียงเรียก อัมพรพูดแทบไม่มีเสียงลอดออกมา “ลูก”
อ่ำ อุไร ระพีพรรณ มยุรีย์ รีบกลับเข้ามาในห้อง
อ่ำดีใจ “อัมพร”
“พี่อัมพร”
ทุกคนดีใจที่เห็นอัมพรฟื้น รอดสภาวะวิกฤตมาได้ อัมพรพยายามมองทุกคน

“รัตน์...ถ้ายุทธจะขอรัตน์แต่งงานรัตน์จะว่ายังไง”
“ยุทธพร้อม แล้วเหรอ”
“พร้อมแล้ว ยุทธพร้อมแล้ว”
“แต่รัตน์ยังไม่พร้อม มันมีอะไรที่เราต้องคิดร่วมกันอีกเยอะนะ”
“ไม่ใช่เพราะรัตน์ไม่ได้รักยุทธเหรอ”
“รัก แต่ยุทธอย่าลืมนะว่าการแต่งงานหมายถึงชีวิตของคนสองคนที่ต้องฝากไว้ด้วยกัน”
“รัตน์พูดอย่างนี้ แปลว่ายุทธไม่ดีพอสำหรับรัตน์”
“ไม่ใช่อย่างนั้น...เอางี้ ยุทธตอบรัตน์มาก่อน...ถ้าเราแต่งงานกันแล้ว เราจะไปอยู่ที่ไหน ป๊ากับม๊ารัตน์ก็ไม่มีใครแล้ว ไหนจะคุณย่ายุทธอีกล่ะ”

“เราก็ซื้อบ้านของเราอยู่กันสองคน”
“ยุทธทิ้งคุณย่าได้เหรอ คิดว่าคุณย่าจะยอมเหรอ”
“ต้องยอมสิ”
“แต่รัตน์ไม่ต้องการให้มันเป็นอย่างนั้นนะ”
“แปลว่ารัตน์ปฏิเสธยุทธ”
“ยุทธกำลังพูดไม่รู้เรื่องนะ”
“ยุทธมันไม่มีอะไรดีพอสำหรับรัตน์อยู่แล้ว”
“ยุทธ”
“รัตน์รักยุทธเท่าเดิมใช่ไหม”
“อย่าคิดมากสิ”
“ไม่ให้คิดมาก็รับปากมาสิว่ารัตน์จะแต่งงานกับยุทธ”
หทัยรัตน์อึดอัดใจเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะพอดี หทัยรัตน์หยิบโทรศัพท์ออกมา เห็นเบอร์ระพีพรรณ เดินห่างออกมาและ กดรับสาย

“รัตน์...เจอยงยุทธไหม...”
หทัยรัตน์มองด้วยหางตาแว่บเดียว “อืม...มีอะไร”
“ป้าอัมพรฟื้นแล้ว แต่เค้ากลัวว่าไม่ใช่สัญญาณที่ดี ยังไงตัวเองช่วยพายงยุทธมาให้ได้นะ เค้าว่าไม่พ้นคืนนี้หรอก”
“เค้าจะพยายามนะ”

พะยอมรีบมาที่หน้าร้าน เพราะเสียงทุบประตูบานเหล็ก ราวกับจะพังร้านให้ได้
แย้มกระหน่ำทุบประตูอย่างร้อนใจ “อียอม....อียอม...”
“เดี๋ยวแม่...เดี๋ยว” พะยอมเปิดประตูม้วน แย้มปราดเข้ามาทันที
“มึงไปปากโป้งบอกอะไรยงยุทธมันใช่ไหม อียอม”
“แม่พูดอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง ฉันยังไม่ได้เจอยงยุทธมันเลย”
“แล้วมันหายหัวไปไหนของมันบ้านช่องไม่กลับ กูโทรศัพท์จนมือหงิกมันก็ไม่เปิด โทรไปถามธนาคาร ถึงได้รู้ว่ามันลางานวันนี้ กูเดาไม่ผิดหรอกมึงต้องสาระแนไปพูดอะไรให้มันฟัง”
“ฟังกันหน่อยได้ไหมแม่ ฉันบอกว่า...ไม่รู้เรื่องก็ไม่รู้เรื่องสิ มันอาจจะมีธุระส่วนตัวอะไรของมันก็ได้”
“ส่วนตัวยังไงกูก็ต้องรู้”

“แม่จะเลี้ยงมันเป็นลูกอ่อน เอาไว้ข้างตัวจนตายเลยรึไง”
“เออ..มันเรื่องของกู”
“ถึงวันที่มันจะไปตามทางของมันเมื่อไรแม่นะแหละ จะทรมานยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น”
“อียอม”

“ยังไงยุทธก็ต้องได้คำตอบวันนี้... รัตน์จะแต่งงานกับยุทธใช่ไหม”
“ยุทธ... เอ่อ..ถ้ารัตน์มีข้อต่อรองล่ะ”
“อะไร”
“รัตน์จะแต่งงานกับยุทธ ถ้าวันนี้ยุทธไปเยี่ยมแม่ดูใจแม่เป็นครั้งสุดท้าย ...ได้ไหมยุทธ” ยงยุทธนิ่ง “เพื่อความสุขของเราสองคนในวันข้างหน้า..อย่างน้อยให้รัตน์ได้เห็นว่ายุทธได้ทำหน้าที่ลูกอย่างดีที่สุดเท่าที่ลูกคนนึงจะทำเพื่อแม่ได้ ตกลงนะยุทธ”
“ถ้ายุทธไม่ไป ยุทธจะกลายเป็นคนเลวในสายตารัตน์ไปเลยใช่ไหม”
“ไม่มีใครย้อนกลับไปแก้ไขสิ่งที่ผ่านไปแล้วได้ วันนึงข้างหน้า รัตน์ไม่อยากให้ยุทธสียใจที่ทิ้งโอกาสสำคัญนี้..ไปเถอะนะ ไปซะตอนนี้เลย รัตน์จะไปด้วย จะไปอยู่ข้างๆยุทธ”
“ถ้าคุณย่ารู้”
“รัตน์รู้ว่ายุทธแคร์ความรู้สึกของคุณย่า แต่ยุทธแยกให้ออกนะแม่ยุทธทั้งคนนะ จะยังไงท่านก็เป็นผู้ให้กำเนิดเรา บุญคุณนี้จริงๆแล้ว ชดใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมดหรอกนะ ไปเถอะไปให้กำลังใจท่านหน่อย ของแบบนี้ไม่แน่หรอก อาจจะทำให้ท่านมีกำลังใจที่จะมีชิวิตอยู่ต่อไปอีกสิบวัน สิบห้าวัน เดือนนึงหรือปีนึง มันก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของยุทธตรงนี้ด้วย”
ยงยุทธน้ำตาคลอ ต่อสู้อย่างอ่อนแรงกับใจตัวเอง “ถ้ายุทธไม่ไป รัตน์จะเกลียดยุทธมากใช่ไหม”
หทัยรัตน์เอื้อมมือไปกุมมือยงยุทธไว้ “ถึงเวลานี้ไม่มีอะไรมาทำให้รัตน์เกลียดยุทธได้หรอก”
“แต่ยุทธกลัวว่ายุทธจะไม่มีค่าพอที่รัตน์จะรัก”
หทัยรัตน์ยิ้มให้กำลังใจ

สุดากำลังเก็บดอกเบี้ยรายวัน ลูกจ้างโรงพยาบาล จดบันทึกลงสมุดแล้วเก็บเงินใส่กระเป๋า จะขยับออกมาแต่ต้องชะงัก เพราะเห็นยงยุทธเดินเข้ามากับหทัยรัตน์ หทัยรัตน์เหมือนต้องสัมผัสให้กำลังใจอยู่ตลอดเวลา ทั้งคู่ตรงไปที่ลิฟท์

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 11/5 วันที่ 8 พ.ค. 58

ละครสุดแค้นแสนรัก บทประพันธ์โดย จุฬามณี หรือ นิพนธ์ เที่ยงธรรม
ละครสุดแค้นแสนรัก บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครสุดแค้นแสนรัก กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล และ อดุลย์ ประยันโต
ละครสุดแค้นแสนรัก ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครสุดแค้นแสนรัก ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครสุดแค้นแสนรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวัน 18 เมษายน 2558
ติดตามชมละครสุดแค้นแสนรักทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ