อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 12/2 วันที่ 2 พ.ค. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 12/2 วันที่ 2 พ.ค. 58

“ชั้นไม่ได้ไม่ไว้ใจคุณ แต่ถ้ากระเป๋าของชั้นอยู่กับคุณ ชั้นกลัวว่าคุณจะไม่ปลอดภัย”
“ทำไม ในกระเป๋าเธอมีอะไร”
“ไม่มีค่ะ”
“ถ้าไม่มี งั้นก็ยอมให้ชั้นช่วยสิ” ไอคว้ากระเป๋ามาจากรินดารา “เธอรีบเข้าไปล้างตัวเถอะ จะได้กลับกันสักที”

รินดารามองไอด้วยสายตาไม่ไว้ใจ แต่ก็ยอมให้กระเป๋ากับไอ แล้วเดินหันหลังเข้าไปในห้องน้ำ ไอมองตามจนรินดาราปิดประตูห้องน้ำ แล้วมองกระเป๋าของรินดาราในมืออย่างสมใจ
รินดาราปิดประตูห้องน้ำ แต่ก็แง้มประตูแอบดูไอ รินดาราเห็นไอยืนมองซ้ายมองขวาดูมีพิรุธ รินดาราหรี่ตามองอย่างสงสัยในพฤติกรรมของไอ


มือถือในกระเป๋าของไอสั่น ไอล้วงหยิบมือถือในกระเป๋าออกมาอ่าน ไออ่าน "รินดาราแอบมองเธออยู่"
ไอสะดุ้งตกใจนิดหนึ่ง แล้วปรายตามองไปทางห้องน้ำที่รินดาราเข้าไป..เห็นว่าประตูแง้มอยู่ ไอเลยทำเป็นยืนชม นกชมไม้ทำตัวเนียนๆ ในห้องน้ำ...รินดารายังมองไอ “อคติกับคุณไอมากไปแล้วเรา” รินดาราปิดประตูแล้วจัดการถกแขนเสื้อ ทำความสะอาดตัวเอง ไอมองไปที่ประตูแล้วเห็นว่าประตูปิดสนิทแล้ว ไอถอนหายใจโล่งอกแล้วหันมาเจอฮิเดโนริยืนอยู่ตรงหน้า
“เก่งมากที่รัก” ฮิเดโนริคว้ากระเป๋าของรินดารา
แต่ไอคว้ามือฮิเดะแล้วถามอย่างร้อนรน “เดี๋ยวฮิเดะ ! ถ้าเธอเอากระเป๋ารินดาราไป ชั้นจะแก้ตัวว่ายังไง”
ฮิเดโนริยิ้มร้ายแล้วชูมือขึ้น เห็นเล็บของฮิเดโนริยาวออกมาจนคมกริบ !!! ไอผงะตกใจ

ในห้องน้ำ รินดารากำลังล้างมือ แล้วเสียงกรี๊ดของไอก็ดังขึ้น “โอ๊ย! ปล่อยชั้นนะ! อย่าเอาไป ปล่อย”
รินดารารีบเปิดประตูออกมา เจอไอล้มกองอยู่บนพื้น “คุณไอ”
อาคิระเข้ามาอีกทางพอดี เห็นสภาพไอก็ตกใจ อาคิระปราดเข้าไปหาไอ “ไอ เกิดอะไรขึ้น เสียงคุณดังไปถึงตรงโน้นเลย”
“มีผู้ชายมาแย่งกระเป๋าของรินดาราไป เขาทำร้ายชั้นด้วย” ไอยื่นแขนให้อาคิระกับรินดาราดู จึงเห็นรอยแผลเป็นทางยาว เลือดไหลซิบๆ ลักษณะคล้ายถูกข่วน
รินดารากับอาคิระตกใจ “เขาวิ่งไปทางไหน”
“ทางโน้น” ไอชี้ไปด้านหนึ่ง อาคิระวิ่งไป รินดาราประคองไอลุกขึ้น แล้วทั้งสองก็วิ่งตามอาคิระไป

อาคิระวิ่งนำรินดารากับไอมา แต่ไม่เห็นใครอยู่แถวนั้น “ไม่เห็นจะมีใครเลย”
“แต่ชั้นเห็นมันวิ่งมาแถวนี้จริงๆนะ” ไอกลัวโดนจับผิดเลยแกล้งเจ็บแผล “โอ๊ย...”
รินดาราหันไปเห็นกระเป๋าวางกองอยู่ที่ใต้ต้นไม้ “กระเป๋า”
รินดาราปราดไปหยิบกระเป๋ามาดู อาคิระกับไอตามไปดู รินดาราหันมาหาอาคิระ “ผ้าหายไปแล้ว!!!!“ อาคิระอึ้งไปเลย ขณะที่ไอแอบยิ้มร้ายสมใจ

ห้องพักในโรงแรม ฮิเดโนรินั่งพิจารณาผ้าสีทองในมือด้วยความพึงพอใจ สักพักไอเปิดประตูเข้ามา
“พวกนั้นอยู่ไหนกันแล้ว”
“อยู่บ้านรินดารา กว่าชั้นจะหาเหตุผลขอแยกออกมาจากพวกนั้นได้แทบแย่ ว่าแต่ผ้าผืนนั้นเป็นผ้าอะไร เธอถึงต้องทำชั้นเจ็บเพื่อได้มันมาอย่างนี้” ไอดูผ้าพันแผลบนแขนตัวเอง
“ผ้าไหมที่ปักด้วยขนนกกระเรียนทองคำ เส้นไหมทองคำในผ้า นี่แหละที่จะช่วยให้เทพเจ้านกกระเรียนได้กลับสวรรค์”
ไอตื่นเต้น ยื่นมือไปจะจับผ้า “ขอชั้นดูหน่อยสิคะ”
ฮิเดโนริชักผ้าหลบ “ดูทำไมให้เสียเวลา ให้ชั้นรีบทำลายมันให้เสร็จ แล้วเอาเวลาไปตบรางวัลให้เธอดีกว่า”
ไอปล่อยยิ้มร่าเริง “งั้นก็รีบจัดการเถอะ ชั้นอดใจรอไม่ไหวแล้ว”
ฮิเดโนริยิ้มร้ายแล้วโยนผ้าลงในถังขยะเล็กๆ ราดน้ำมันก๊าดลงไปบนผ้า แล้วจุดไม้ขีดขึ้นมอง...นัยน์ตายิ้มสมหวัง
“แด่...เทพเจ้าจิ้งจอก นับจากนี้ไปไอ้เทพนกกระเรียนจะต้องทนทุกข์ทรมานอยู่บนโลกมนุษย์ตลอดไป” ฮิเดโนริโยนก้านไม้ขีดลงไปบนผ้า ไฟลุกพรึ่บขึ้นทันที
คฤหาสน์โคสึกะ ไดซุเกะจิบน้ำชาพลางยิ้มอารมณ์ดี อัตซุโอะนั่งยิ้มกริ่มอยู่ด้วย
ยูกิเข้ามา “แผนการสำเร็จแล้วเหรอไง ถึงได้มีความสุขกันอย่างนี้
“ใช่สิ ในที่สุดหลานชายของชั้นก็ทำสำเร็จ และตอนนี้เขาก็กำลังจัดการเผาทำลายผ้าไหมผืนนั้น”
ยูกิแปลกใจ “เผาผ้าไหมที่ปักด้วยเส้นไหมขนนกกระเรียนทองคำ จะเผาได้ยังไง”
ไดซุเกะกับอัตซุโอะแปลกใจ

ห้องพักในโรงแรม ฮิเดโนริคุยโทรศัพท์กับไดซุเกะ“ว่าไงนะครับปู่! ถ้าเป็นเส้นไหมขนนกกระเรียนทองคำของจริงจะเผาไม่ได้” ฮิเดโนริกับไอปราดไปก้มมองในถังขยะ เห็นว่าผ้าในถังดำไหม้หมดแล้ว “เราถูกหลอก ผ้าผืนนี้ไม่ใช่ของจริง” ฮิเดโนริกับไออึ้งไปเลย

รินดารากับอาคิระเดินเข้ามาตามทางไปยังหน้าอาคารเก่าแก่ศูนย์เรียนรู้ประจำหมู่บ้าน ที่สำหรับรวบรวมผ้าทอเก่าแก่ประจำหมู่บ้าน
“ถ้าไม่ได้แผนที่คุณแนะนำให้ชั้นโทรไปบอกให้เคนจิเอาผ้าผืนปลอมไปซ่อนในโกศของคุณลุง ความพยายามทั้งหมดคงสูญเปล่า”
“พวกโคสึกะเป็นพวกกัดไม่ปล่อย อยากได้อะไรก็ต้องเอาให้ได้ เราถึงต้องหลอกให้มันตายใจคิดว่ามันชนะเรา..ว่าแต่ตอนนี้คุณยังได้ยินเสียงมันอยู่หรือเปล่า”
“ไม่ได้ยินแล้วค่ะ แต่ก็ประมาทไม่ได้ เราควรจัดการธุระของเราให้เสร็จเร็วที่สุด...เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ”
“เดี๋ยว ! คุณยังไม่ได้ผมเลย ว่าคุณพาผมมาที่นี่ทำไม”
“ที่นี่เป็นที่เก็บรวบรวมผ้าทอเก่าแก่ของชาวบ้านในหมู่บ้านชั้น เอาไว้ให้คนรุ่นใหม่ได้ศึกษา ป้าอังบอกว่าฝากผ้าไหมขนนกกระเรียนทองไว้ที่นี่ค่ะ” อาคิระพยักหน้ารับ
ผู้หญิงซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของศูนย์เดินผ่านเข้ามาจึงเข้าไปทักทาย “สวัสดีค่ะ” เจ้าหน้าที่ของศูนย์เห็นหน้ารินดาราเต็มๆ แล้วตกใจ “คุณ ?!” อาคิระกับรินดาราแปลกใจ

ด้านในศูนย์เรียนรู้ฯ เจ้าหน้าที่ส่งซองกระดาษสีน้ำตาลเก่าๆ ให้รินดาราดู อาคิระอยู่ด้วย
“คุณป้าอังบริจาคเงินบำรุงรักษาที่นี่ทุกปี เมื่อปีก่อนนี่เองค่ะ แกบอกว่าแกกลัวจะเป็นอะไรไปกะทันหัน ก็เลยมาฝากผ้าผืนนึงเอาไว้ที่นี่ เอาไว้ให้จัดแสดงให้ลูกหลานดูความงดงามของผ้าเก่าแก่ แต่มีข้อแม้ว่าถ้ามีผู้หญิงในรูปมาที่นี่ ต้องมอบผ้าผืนนั้นไปกับเธอ” รินดาราดึงแผ่นกระดานรูปวาดของเมียวโจโอจินอยู่ในซอง “ว่าแต่คุณเป็นอะไรกับป้าอังเหรอคะ”
“ป้าอังเป็นผู้มีพระคุณของชั้นค่ะ ว่าแต่ตอนนี้ผ้าผืนนั้นอยู่ที่ไหนคะ”
“เชิญทางนี้เลยค่ะ” เจ้าหน้าที่เดินนำรินดาราไปข้างใน รินดาราพยักหน้าให้อาคิระตาม

เจ้าหน้าที่เดินนำรินดารากับอาคิระเข้ามาภายในห้องที่มีตู้กระจกจัดแสดงผ้าทอเก่าแก่ แล้วเจ้าหน้าที่ก็หยุดยืน ผายมือไปทางตู้ด้านหนึ่ง “นั่นไงคะ” รินดารากับอาคิระหันไปมองตามด้วยความตื่นเต้น เห็นผ้าผืนใหญ่ๆสีของมันขมุกขมัวบ่งบอก ความเก่า ตรงกลางผืนผ้าเป็นลายนกกระเรียนปักด้วยเส้นไหมสีทองอร่าม..ระยะเวลาไม่สามารถทำลายความ งดงามของสีทองไปได้เลย ถูกแขวนโชว์เด่นตระหง่านอยู่กลางตู้
รินดาราปราดเข้าไปที่หน้าตู้กระจก อาคิระมองลายปักด้วยเส้นไหมสีทองอย่างตื่นเต้น
“ในที่สุดเราก็ได้เส้นไหมขนนกกระเรียนทองคำกลับไปปักกิโมโนโฮชิของท่านชายให้เสร็จสมบูรณ์แล้ว”
รินดารากับอาคิระยิ้มดีใจให้กัน

ห้องพักในโรงแรม ฮิเดโนริอาละวาดกวาดข้าวของในห้องกระจัดกระจายระเบิดอารมณ์หัวเสียเต็มที่ “โธ่เว้ยยยยยย !!!!” ความโกรธเกรี้ยวของฮิเดโนริปะทุขึ้นมาอย่างที่สุด ทำให้ดวงตาเป็นสีส้มของสุนัขจิ้งจอกฉายความน่ากลัวออกมา
ไอได้แต่ยืนตกใจกับท่าทางอาละวาดของฮิเดโนริ แม้จะกลัวแต่ก็พยายามจะเข้าไปปลอบใจ “ใจเย็นๆก่อนนะฮิเดะ..ชั้นว่า…”
ฮิเดโนริหันมาตาขวางดุน่ากลัว “อย่ามายุ่ง !!!”
ไอสะดุ้งเฮือก “แต่ชั้นก็มีส่วนต้องรับผิดชอบด้วย เพราะชั้นก็ถูกพวกนั้นหลอกเหมือนกัน”
“รับผิดชอบ..เธอจะรับผิดชอบอะไร ความเสียหายมันไม่ได้อยู่ที่เธอ แต่มันอยู่ที่ชั้น ชั้นต้องเสียท่าให้ไอ้อาคิระ ทั้งๆที่มันก็แค่คนธรรมดา!!”
“ไม่หรอกฮิเดะ..พลาดครั้งนึงไม่ได้หมายความว่าเธอจะเสียหน้าให้อาคิระ..” ไอเข้าไปแตะไหล่ “ให้ชั้นช่วยเธอแก้ปัญหานี้นะฮิเดะ..นะ”
“เธอยังจะมีแผนอะไรอีก ป่านนี้อาคิระคงรู้แล้วว่าเธอหักหลังและเป็นพวกเดียวกับชั้น”
“ใช่..ป่านนี้พวกนั้นคงสงสัยแล้วว่าชั้นเป็นพวกโคสึกะ..แต่นั่นแหละคือจุดอ่อนที่ชั้นจะใช้ช่วยเธอ” ไอพูดไปก็ยิ้มอย่างเจ่าเล่ห์
ฮิเดโนริคิ้วขมวดอยากรู้ “ช่วยชั้น..ยังไง”
ไอยิ้มร้ายแล้วจับมือฮิเดโนริขึ้นมา มือที่เป็นกรงเล็บยาวงอกออกมาอย่างแหลมคม“ชั้นจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า ชั้นรักเธอมากแค่ไหน แม้จะต้องเจ็บปวดชั้นก็จะทำเพื่อเธอ”
ฮิเดโนริมองแววตาของไอแล้วชะงักอึ้ง “นี่เธอ !!! “

ไอล้มลงบนเตียงร้องอย่างเจ็บปวด หลังจากที่โดนฮิเดโนริใช้กรงเล็บตะปบแขนไอจนเลือดอาบ “โอ๊ย !!!” สีหน้าไอเจ็บปวดเอามือกุมแขน แต่พยายามฝืนทนลุกขึ้นอีก “เล่นงานชั้นอีกฮิเดะ..แค่..แค่นี้มันยังไม่พอ”
“แต่ถ้าชั้นลงมือกับเธอมากกว่านี้ เธออาจจะทนเจ็บไม่ได้”
“ได้สิฮิเดะ..ชั้นมีความอดทนมากกว่าที่เธอคิด และถ้าไม่ทำแบบนี้ชั้นก็จะหลอกอาคิระ ให้เชื่อไม่ได้ว่าชั้นถูกเธอสะกดจิตหลอกใช้ให้เป็นเครื่องมือ”
“ไอ”
“ลงมือกับชั้นเลยฮิเดะ” ไอขยับตัวเข้าไปหาฮิเดโนริใกล้ๆ ยื่นมือที่เปื้อนเลือดสัมผัสที่แก้มฮิเดโนริเบาๆ “ไม่ต้องกลัวว่าชั้นจะทนไม่ได้ เพราะเจ็บแค่นี้มันก็คงไม่เจ็บเท่ากับฮิเดะเลิกรักชั้นแล้ว ไปรักคนอื่น” ไอใช้อีกมือเปิดไหล่เสื้อออกเผยให้เห็นไหล่และเนินอก “พวกนั้นจะต้องเชื่อชั้นแล้วชั้นจะหาทางเอาผ้าไหมผืนนั้นมาให้เธอทำลายให้ได้”
ฮิเดโนรินิ่งมองไหล่ไอ แล้วตัดสินใจแยกเขี้ยวคมกริบก่อนจะกัดลงไปที่ไหล่ไอเต็มแรง ไอร้องเจ็บปวดลั่น น้ำตาไหล

คฤหาสน์มิยาคาวะ ที่ห้องย่ามิกิ ย่ามิกิกำลังคุยโทรศัพท์กับอาคิระ ด้วยความตื่นเต้น “จริงเหรออาคิระ..ได้เส้นไหมทองคำมาแล้วเหรอ”
อาคิระคุยโทรศัพท์จากมุมหนึ่งของบ้าน “ครับคุณย่า..แต่กว่าจะได้มาก็เกือบจะโดนฮิเดะแย่งเอาไป”
“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าเพิ่งประมาทนะ เก็บรักษาเอาไว้ให้ดีที่สุด”
“ครับคุณย่า ผมจะรักษาของสำคัญของตระกูลเราด้วยชีวิตของผม แต่ผมคงยังกลับไปตอนนี้ไม่ได้ เพราะอยากให้อาการของพ่อรินดาราดีขึ้น จนรินดาราสบายใจก่อน”
“เรื่องนั้นไม่เป็นไรจ้ะอาคิระ ตราบใดที่ผ้าไหมผืนนั้นยังอยู่ในมือของอาคิระ ย่ามั่นใจว่า อาคิระจะทำตามหน้าที่ที่รับปากย่าไว้เป็นอย่างดี”
อาคิระชะงักนิ่งไปเจ็บปวด “ครับคุณย่า..คุณย่าไว้ใจผมได้” อาคืระนึกขึ้นได้ “คุณย่าครับผมมีอีกเรื่องจะถาม..เกี่ยวกับไอครับ”
“มีอะไรเหรอ วันก่อนไอเขามาขออนุญาตย่ากลับไปเยี่ยมเพื่อนที่ฮอกไกโด”
“ไอบอกอยู่ฮอกไกโดเหรอครับ”
“ใช่จ้ะ..มีอะไรรึเปล่าอาคิระ”
“เอ่อ..ไม่มีครับคุณย่า ผมแค่จะถามเรื่องงานกับไอ ไว้กลับไปผมค่อยถามก็ได้..แค่นี้นะ ครับคุณย่า” อาคิระวางสายไป แล้วหันมาคิ้วขมวดครุ่นคิดอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ไอ..คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะเป็นพวกโคสึกะ”
แต่ไม่ทันที่อาคิระจะคิดทำอะไรต่อ รินดาราก็รีบเข้ามา “คุณอาคิระ..เมื่อกี้นี้มีตำรวจโทรมาที่บ้าน เขาแจ้งมาว่ามีชาวบ้านไปพบคุณไอได้รับบาดเจ็บที่โรงงานร้างแถวนี้ ตอนนี้ถูกส่งไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล” อาคิระตกใจ !!!

สุวรรณภูมิ ฮิเดโนริลากกระเป๋าเดินทางมาหยุดที่หน้าเคาน์เตอร์การบินไทย ส่วนมือก็โทรศัพท์คุยกับไดซุเกะที่ญี่ปุ่น “ผมกำลังจะเดินทางกลับแล้วครับปู่..ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นครับ ผมมีอีกแผนการนึงที่จะช่วยให้เราทำลายเส้นไหมขนนกกระเรียนทองคำได้”
“แผนอะไร”
“ไว้ผมกลับไปถึงผมจะเล่าให้ฟังครับ” ฮิเดโนริกดตัดสายแล้วยิ้มร้ายเจ้าเล่ห์

โรงพยาบาล ที่ห้องพักคนไข้ อาคิระกับรินดาราพากันเข้ามาพบไออยู่ในสภาพมีผ้าพันแผลตามตัว สภาพไออ่อนเพลีย และกำลังถูกสอบปากคำจากตำรวจท้องที่
“ไอ..เป็นยังไงบ้าง”
“อาคิระ !!!” ทันทีที่เจออาคิระ ไอก็แสดงท่าทางตื่นตระหนกตกใจกลัวโผเข้าไปกอดร้องห่มร้องไห้ “ช่วยไอด้วยนะอาคิระ..ฮือๆๆ ไอกลัวเหลือเกิน..ฮือๆๆ”
“ใจเย็นๆก่อนไอ..เกิดอะไรขึ้น..ค่อยๆเล่าให้ชั้นฟัง”
“ฮือๆๆ ชั้นกลัว..ชั้นกลัวจริงๆ..ฮือๆๆๆๆ” ไอเอาแต่ฟูมฟายกลัวจนตัวสั่นและไม่ยอมพูดอะไร
ตำรวจเลยหันมาบอกอาคิระกับรินดารา “ตั้งแต่มีชาวบ้านไปพบเธอที่โรงงานร้างแล้วพามารักษา เธอก็มีอาการตื่นกลัวพูดจาวกไปวนมาไม่รู้เรื่องแบบนี้มาตลอดเลยครับ”
“แล้วพอจะทราบจากชาวบ้านมั้ยคะว่าเกิดอะไร”
“คนที่ไปพบเธอเล่าว่าเธออยู่ในสภาพเนื้อตัวมอมแมม ตามร่างกายมีแผลกรงเล็บและ เขี้ยวของสัตว์ทำร้าย พอถามว่าถูกตัวอะไรทำร้านมา เธอก็เอาแต่บอกว่าถูกปีศาจสุนัขจิ้งจอกทำร้ายมาครับ”
รินดารากับอาคิระได้ยินตำรวจพูดมาแบบนั้นก็ชะงักอึ้ง หันไปที่ไออย่างพร้อมกัน
“ช่วยชั้นด้วยนะอาคิระ..ปีศาจสุนัขจิ้งจอกมันทำร้ายชั้น..ชั้นเจ็บเหลือเกิน..ฮือๆๆๆ”

ไอนอนหลับไปบนเตียงคนไข้ อาคิระนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ ครู่หนึ่งรินดาราก็เดินเข้ามา
“ชั้นคุยกับตำรวจเรียบร้อยแล้วนะคะคุณอาคิระ”
“ขอบคุณมากนะรินดารา”
“แล้วไอเป็นยังไงบ้างคะ”
“พอเธอเริ่มสงบ ผมก็เลยถามเรื่องที่เธอมาเมืองไทย เธอบอกว่าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง มารู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองกำลังถูกฮิเดะทำร้าย เลยพยายามต่อสู้แล้วหนีไปหมดสติที่โรงงานร้างจนมีชาวบ้านไปพบ”
รินดารามองไปที่ไอซึ่งนอนหลับหันหลังให้ “ฮิเดะเป็นลูกครึ่งปีศาจจิ้งจอกมีพลังในการสะกดจิตคน เธอคงตกเป็นเหยื่อของฮิเดะโดยไม่รู้ตัว”
อาคิระเจ็บใจ “พวกโคสึกะจ้องเล่นงานคนของมิยาคาวะมาตลอด เจอมันอีกทีผมจะไม่เอาไว้เด็ดขาด”
“ใจเย็นๆค่ะคุณอาคิระ ตอนนี้เราต้องห่วงไอก่อน”
อาคิระมองที่ไอ “ตอนแรกที่ไอมาที่นี่ผมเกือบคิดไปว่าไอเป็นพวกมันและคิดจะหักหลังเรา”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 12/2 วันที่ 2 พ.ค. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ