อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 13 วันที่ 3 พ.ค. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 13 วันที่ 3 พ.ค. 58

โฮชิโนโอจิ เศร้าหมอง เพราะรู้สึกว่าอันตรายที่เกิดขึ้นกับคนใกล้ตัวล้วนเป็นความผิดของตัวเอง “ซึ่งสาเหตุก็มาจากสิ่งที่อยู่บนหอคอย และชั้นคงจะเสียใจมากถ้าจะมีใครเป็นอะไรไป โดยที่ชั้นไม่ได้ทำอะไรเพื่อป้องกันอันตรายให้ทุกคนเลย”
“ย่ากับท่านชายก็เลยตัดสินใจว่าจะเล่าความจริง ให้ไอรู้ว่าความลับของตระกูลมิยาคาวะคืออะไร เมื่อไอรู้...ไอจะได้ป้องกันตัวเองและป้องกันมิยาคาวะ”

ไอแกล้งดีใจน้ำตาปริ่ม “ขอบคุณท่านชายกับคุณย่าที่ไว้วางใจ ถึงไอจะเป็นแค่ญาติห่างๆ ของมิยาคาวะ แต่ไอก็พร้อมจะทำหน้าที่ตามที่ท่านชายและคุณย่าสั่งอย่างเต็มที่ค่ะ” ไอยังก้มโค้งขอบคุณโฮชิโนโอจิ แต่รอยยิ้มที่โค้งก้มให้โฮชิโนโอจิกลับแฝงรอยยิ้มร้าย
รินดาราเข้ามาด้วยความร้อนใจ “ท่านชายคะ ชั้นมีเรื่อง” รินดาราเห็นไอก็แปลกใจ “คุณไอ?”
ย่ามิกิกับโฮชิโนโอจิยิ้มให้รินดารา


ไอเดินคุยโทรศัพท์กับฮิเดโนริด้วยสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง “ฮิเดะ แผลบนตัวชั้นจากฝีมือของเธอ มันได้ผลคุ้มค่ากว่าที่ชั้นคิดเยอะเลย”
อาคิระเดินผ่านมาอีกทาง แล้วเห็นว่าไอเดินคุยโทรศัพท์ออกมาจากทางเข้าหอคอย อาคิระแปลกใจ “ไอขึ้นไปทำอะไรบนหอคอย?”

รินดาราคุยกับย่ามิกิและโฮชิโนโอจิ ในห้องโฮชิโนโอจิ “ชั้นเห็นด้วยค่ะที่บอกให้คุณไอรู้เรื่องท่านชาย คุณไอจะได้ไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินของมิยาคาวะ”
โฮชิโนโอจิยิ้มรับแล้วถาม “แล้วฮิคาริล่ะ มีเรื่องอะไรจะคุยกับชั้น”
“เรื่อง...เรื่อง” รินดารามองย่ามิกิอย่างเกรงใจ
“พูดมาเถอะฮิคาริ ชั้นกับมิกิไม่มีเรื่องอะไรปิดบังกัน” อาคิระเข้ามาแล้วได้ยินสิ่งที่รินดารา โฮชิโนโอจิ ย่ามิกิคุยกัน
“ท่านชายรู้เรื่องเพื่อนเล่นของอายูมิที่ชื่อฮิโตชิใช่ไหมคะ”
โฮชิโนโอจิกับมิกิมองหน้ากันอย่างอึ้งๆ ส่วนอาคิระแปลกใจเพราะไม่รู้จักฮิโตชิ “ทำไมเธอถึงคิดว่าชั้นจะรู้”
“มีผีอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์มิยาคาวะ แถมยังเป็นเพื่อนเล่นกับหนูอายูมิอยู่ตั้งนาน มีหรือคะที่ท่านชายจะไม่รู้”
อาคิระนึกถึงความผิดปกติที่เคยเกิดขึ้นกับอายูมิ อาคิระเห็นอายูมิพูดคนเดียว อาคิระอึ้งไปเลย
โฮชิโนโอจิอธิบายให้รินดาราฟัง “ฮิโตชิถูกพวกโคสึกะทำร้าย ชั้นสงสารก็เลยให้เขาอยู่ที่นี่ ส่วนเรื่องที่เขาเป็นเพื่อนเล่นกับอายูมิ เขาสัญญากับชั้นแล้วว่าเขาจะไม่ทำอันตรายอายูมิ” รินดาราพยักหน้ารับ
“ว่าแต่คุณรินดารารู้เรื่องฮิโตชิได้ยังไงคะ”
“หนูอายูมิเพิ่งพาชั้นไปหาฮิโตชิมาค่ะ ก่อนหน้านี้ชั้นเองก็เคยเจอฮิโตชิมาก่อน เพราะเขาคือผีเด็กที่หลอกชั้นที่ป่าสน”
โฮชิโนอิจิซัก “ฮิโตชิเคยทำร้ายเธอด้วยเหรอ”
“ค่ะ..ตอนนั้นเขาน่ากลัวมาก ไม่เหมือนที่ชั้นเจอเขาอยู่กับอายูมิเมื่อตะกี้เลยค่ะ ดูเขาเป็นแค่เด็กผู้ชายน่ารักคนหนึ่ง ท่าทางรักหนูอายูมิมากด้วยนะคะ”
อาคิระไม่พอใจ จึงหันหลังเดินกลับออกไปทันที

ห้องนอนอายูมิ อาคิระยื่นจี้สร้อยเป็นเหรียญเซมาโมริลายนกกระเรียนทองใส่อยู่กรอบใสๆให้อายูมิ
อายูมินั่งอยู่บนเตียงถาม “อะไรคะคุณอา”
อาคิระใส่คล้องคอให้อายูมิ “เหรียญเซมาโมริ อาให้อายูมิเอาไว้ป้องกันไม่ให้อันตรายหรือภูตผีปีศาจมาเข้าใกล้หลานของอา”
“แต่คุณย่าบอกว่าเทพเจ้านกกระเรียนจะคอยปกป้องพวกเราทุกคน”
อาคิระมีสีหน้าชะงักไปอย่างไม่พอใจ เมื่อนึกถึงเทพเจ้านกกระเรียนผู้ที่ปล่อยให้ผีมาเป็นเพื่อนหลานสาวของเขา
“อายูมิ...ฟังคำอาไว้นะ เราต้องไม่หวังพึ่งให้ใครมาช่วยปกป้องเรา เราต้องพึ่งตัวเอง หาทางป้องกันอันตรายด้วยตัวเองเรา”
อายูมิทะเล้น “งั้นอายูมิก็จะไม่ถอดสร้อยนี้ออกเลยค่ะ ถ้ามีผีมา...อายูมิจะไล่ผีด้วยตัวอายูมิเอง”
อาคิระยิ้มรับ แต่สีหน้ามีร่องรอยความกังวลใจ

ที่ห้องโฮชิโนโอจิ โฮชิโนโอจิ เรียกฮิโตชิ “ฮิโตชิ...ออกมาหาชั้นหน่อยสิฮิโตชิ”
ฮิโตชิปรากฏตัวขึ้นที่ข้างหลังรินดารากับย่ามิกิด้วยสีหน้าและท่าทางหวาดกลัว
ย่ามิกิหันไปเห็นฮิโตชิก็เผลอตกใจ “อุ้ย!” ฮิโตชิตกใจเหมือนกันจึงวิ่งไปหลบที่มุมห้อง โฮชิโนโอจิ ยิ้มขำย่ามิกิ “ท่านชายไม่ต้องหัวเราะเลยนะคะ โผล่มาเงียบๆ ดิชั้นไม่ตกใจจนหัวใจวายตายก็ดีแล้ว”
โฮชิโนโอจิ ยิ้มแล้วหันไปพูดกับฮิโตชิ “ไม่ต้องกลัวนะฮิโตชิ สองคนนี้ไม่ทำร้ายเธอหรอก เขาแค่อยากให้เธอสัญญาว่าเธอจะไม่ทำร้ายอายูมิ”
ฮิโตชิมองหน้ารินดาราและย่ามิกิ ทั้งสองยิ้มละมุนให้ฮิโตชิ ฮิโตชิถึงค่อยคลายความกลัว “ฮิโตชิสัญญา ฮิโตชิจะไม่มีทำร้ายอายูมิ แต่ต่อไปนี้ฮิโตชิจะไม่เล่นกับอายูมิอีกแล้ว”
“ทำไมล่ะ”
“ฮิโตชิรู้ตัวดี...อีกไม่นานฮิโตชิก็จะต้องไปจากที่นี่แล้ว ถึงอายูมิจะดื้อกับฮิโตชิ แต่ฮิโตชิก็ไม่อยากให้อายูมิเสียใจเวลาที่ฮิโตชิไม่อยู่”
รินดาราเสียดาย “ถ้าเธอไม่อยู่ อายูมิจะต้องคิดถึงเธอตลอดไป เพราะเธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดของอายูมิ”
ฮิโตชิยิ้มดีใจ “แต่ก่อนที่ฮิโตชิจะไป ฮิโตชิขอไปลาอายูมิครั้งสุดท้ายได้ไหม”
รินดารา โฮชิโนโอจิ ย่ามิกิยิ้มอ่อนโยน

อาคิระเดินมาจากทางห้องอายูมิ รินดารากับโฮชิโอโนจิเดินมาอีกทาง..กำลังจะไปที่ห้องอายูมิ
“จะไปไหนกันหรือครับ”
“ไปหาหนูอายูมิค่ะ” รินดาราตอบ
“ทำไม”
โฮชิโนโอจิรู้ “เธอรู้เรื่องฮิโตชิแล้วใช่ไหม”
“ครับ ผมรู้ ในฐานะที่ผมเป็นอาแท้ๆ ของอายูมิ ผมจะไม่ยอมให้ฮิโตชิเข้าใกล้หลานสาวของผมเด็ดขาด” อาคิระสีหน้าจริงจังมาก
โฮชิโนโอจิมองแล้วรู้ว่าอาคิระไม่พอใจเรื่องที่ปล่อยให้ฮิโตชิเข้าใกล้อายูมิ “ถ้าชั้นทำให้เธอไม่พอใจ ชั้นขอโทษด้วย แต่ชั้นยืนยันได้ว่าฮิโตชิเป็นเด็กดี เขาจะไม่ทำร้ายอายูมิและทุกคนที่มิยาคาวะ”
“แต่เขาเคยทำร้ายรินดารามาแล้ว”
“ใจเย็นๆ ก่อนเถอะค่ะคุณอาคิระ ทั้งคุณและท่านชายก็มีเหตุผลของตัวเอง ชั้นว่าเราคุยกันดีๆ แล้วคิดหาทางออกร่วมกันดีกว่า”
“ทางออกของผมมีทางเดียว ผีเด็กตัวนั้นต้องอยู่ให้ห่างจากหลานสาวของผม และในเมื่อเขาไม่ยอมไป ผมก็ต้องทำให้เขาไปเอง”
“เธอทำอะไร”
“ผมให้อายูมิใส่เหรียญเซมาโมริเอาไว้ ภูตผีปีศาจตนไหนจะได้เข้าใกล้หลานสาวผมไม่ได้อีก”
สีหน้าโฮชิโนโอจิตกใจเมื่อรู้ดังนั้นจึงรีบวิ่งไปที่ห้องอายูมิ รินดาราตามไป อาคิระหันไปมองอย่างไม่เข้าใจ

อายูมินอนหลับอยู่บนเตียง ฮิโตชิยืนมองอายูมิด้วยสายตาละห้อย “อายูมิ” อายูมิรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา “อายูมิ ฮิโตชิต้องไปแล้วนะ”
“ฮิโตชิจะไปไหน” ฮิโตชิส่ายหน้า น้ำตาไหลอาบแก้ม ไม่อยากจากเพื่อนรักไป “ฮิโตชิบอกอายูมิสิ ว่าฮิโตชิจะไปไหน ไม่อย่างงั้นอายูมิจะไม่ให้ฮิโตชิไป” อายูมิขยับตัวเข้าไปหาฮิโตชิ สร้อยเหรียญเซมาโมริที่อายูมิคล้องคอ ส่องแสงสีขาวออกมาเป็นวงกว้างแสงนั้นส่งกระทบไปถึงตัวฮิโตชิเต็มๆ
ฮิโตชิร้องลั่นอย่างเจ็บปวดแล้วทรุดตัวล้มกองลงกับพื้น “อ๊าก !!!!!!!”
อายูมิตกใจ “ฮิโตชิ!”

ฮิโตชิดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้น ตามลำตัวมีรอยแผลเป็นเลือดซิบๆ ฮิโตชิกอดตัวเองอย่างเจ็บปวด
อายูมิตกใจมองไม่เห็นแสง “ฮิโตชิ! ฮิโตชิเป็นอะไร!”
ฮิโตชินั่งหันหลังตัวโยกเพราะแรงสะอื้น แล้วค่อยๆ หันหน้ากลับมาหาอายูมิ ใบหน้าของเด็กชายเปลี่ยนเป็นใบ หน้าขาวซีด ดวงตาเป็นสีดำ น้ำตาไหลเป็นสายเลือด
อายูมิตาเบิกโพลงตกใจสุดขีด “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด” อายูมิจะลุกวิ่งหนีตามสัณชาตญาณ ทำให้ผลัดตกลงจากเก้าอี้รถเข็น สีหน้าเหยเกเจ็บปวด
ฮิโตชิตกใจ “อายูมิ! อายูมิเจ็บไหม”
ฮิโตชิยื่นมือไปหาอายูมิ อายูมิยันตัวลุกขึ้นแล้วถอยหลังหนีฮิโตชิ หลับตาปี๋และร้องกรี๊ดๆ “ไปให้พ้น! อายูมิกลัว อายูมิกลัว” อายูมิคว้าของเล่นบนโต๊ะหัวเตียงได้ก็ปาไปที่ฮิโตชิ
ฮิโตชิอึ้งแล้วเบะหน้าร้องไห้เสียใจที่อายูมิไม่รักตน
โฮชิโนโอจิ เลื่อนประตูเปิดเข้ามาในห้อง ฮิโตชิรีบหายตัวแว่บไป อาคิระ รินดาราตามเข้ามา ทั้งหมดเห็นอายูมินอนปิดตาอยู่ใกล้ๆเก้าอี้เข็นล้ม ร้องไห้ตัวสั่นหวาดกลัวสุดขีด ทุกคนตกใจ “อายูมิ”
รินดาราและอาคิระปราดเข้าไปหาอายูมิ อายูมิโผกอดอาคิระ เอามือปิดหน้าร้องไห้ “คุณอาช่วยอายูมิด้วย ฮิโตชิเป็นผีน่ากลัว อายูมิกลัว ฮือๆๆๆ”
อาคิระกอดปลอบอายูมิ “ไม่ต้องกลัว อาอยู่นี่แล้ว จะไม่มีใครทำอะไรอายูมิได้อีกแล้ว”
รินดารามองไปเห็นสร้อยเหรียญเซมาโมริ รินดาราไม่สบายใจ

โฮชิโนโอจิ วิ่งเข้ามาในสวน เสียงร้องไห้สะอื้นของฮิโตชิดังแว่วมาจากด้านหนึ่ง โฮชิโนโอจิเดินไปทางนั้นจึงเห็นฮิโตชินั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ในมุมมืด ลำตัวของฮิโตชิเต็มไปด้วยบาดแผลจากพลังของเหรียญเซมาโมริ
โฮชิโนโอจิ มองอย่างสงสารเจ็บใจ “เจ็บมากใช่ไหมเจ้าหนู ให้ชั้นช่วยเธอนะ” โฮชิโนโอจิ ยื่นมือไปให้ฮิโตชิ ฮิโตชิยื่นมือจับตอบ โฮชิโนโอจิ หลับตาลงส่งพลังให้เด็กน้อยบาดแผลบนลำตัวของฮิโตชิหายไป แต่ความเสียใจของฮิโตชิยังอยู่
“เสียใจเรื่องอายูมิเหรอ”
ฮิโตชิพยักหน้ารับ “อายูมิเคยบอกว่าต่อให้ฮิโตชิเป็นผีก็จะไม่กลัว”
“อายูมิแค่ตกใจ เขาไม่ได้รังเกียจเธอหรอก”
“ไม่จริง! อายูมิเกลียดฮิโตชิ อายูมิเอาของปาใส่ฮิโตชิเหมือนคนพวกนั้น อายูมิทั้งดื้อทั้งขี้โกหก! อายูมินิสัยไม่ดี ฮิโตชิจะไม่รักอายูมิแล้ว” ฮิโตชิหายตัวแว่บไป
โฮชิโนโอจิ มองหาฮิโตชิ “ฮิโตชิ ฮิโตชิ” รินดาราวิ่งตามเข้ามาแล้วยืนมองท่าทางร้องเรียกฮิโตชิของโฮชิโนโอจิอย่างสงสัย โฮชิโนโอจิ หันมาเห็นรินดารายืนอยู่จึงบอกด้วยความเศร้า “เขาไปแล้ว”
“ถ้าเขาไปแล้วจริงๆก็อาจจะดีกับอายูมินะคะ ที่ไม่ต้องมีเพื่อนเล่นเป็นผีอีก ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้ว อายูมิยังเด็ก เดี๋ยวแกก็ลืม”
“แต่ชั้นก็อดเป็นห่วงฮิโตชิไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะหนีไปไหน ชั้นอยากให้เขากลับมา ชั้นอยากส่งเขาไปในที่ที่ดีๆ เขาจะได้มีความสุขจริงๆ สักที” โฮชิโนโอจิเศร้า
รินดารามองอย่างสงสารแล้วเข้าไปกอดแขนโฮชิโนโอจิปลอบใจ “อย่าคิดมากไปเลยนะคะท่านชาย ถ้าโชคชะตาลิขิตมาให้ท่านชายมีหน้าที่ช่วยฮิโตชิไปพบความสุข เราจะต้องได้พบเขาอีกครั้งแน่นอนค่ะ”
โฮชิโนโอจิพยักหน้ารับกับรินดารา
ไอเดินเข้ามาแล้วมองไปรอบๆให้แน่ใจ แล้วกำลังจะเดินขึ้นไปบนหอคอย แต่เจอย่ามิกิยกถาดน้ำชาออกมา จากด้านใน ไอชะงักกึก “จะไปไหน”
“เอ่อ...คือ...ไอจะขึ้นไปช่วยคุณย่ายกถาดน้ำชาของท่านชายลงมาค่ะ”
“ถึงย่าจะอนุญาตให้ไอขึ้นไปข้างบน แต่ถ้าไม่มีความจำเป็นอะไรก็อย่าขึ้นไปจะเป็นการรบกวนท่านชาย”
ไอจ๋อย “ค่ะ ไอช่วยถือค่ะ”
ย่ามิกิส่งถาดน้ำชาให้ไอแล้วเดินนำออกไป ไอเซ็งสนิทแล้วจำใจเดินตามย่ามิกิไป

อาคิระพาอายูมินอนบนเตียงแล้วห่มผ้าให้อายูมิ รินดารากลับเข้ามาในห้อง...สบตากับอาคิระที่คิ้วยังขมวด ไม่พอใจเรื่องฮิโตชิ...
รินดาราเหนื่อยใจแล้วเดินเข้าไปนั่งข้างๆ อายูมิ “หนูอายูมิรู้สึกเจ็บหรือชาที่ขาตรงไหนบ้างหรือเปล่าคะ”
“อายูมิไม่เจ็บเลยค่ะ”
“แน่ใจนะอายูมิ ลองดูให้ดีๆก่อนค่อยตอบสิครับ”
“อายูมิไม่เจ็บจริงๆ ค่ะคุณอา พี่รินดาราขา...ฮิโตชิเป็นผีแล้วทำไมเขาถึงเล่นกับอายูมิได้ กินขนมก็ได้”
“เพราะฮิโตชิอยากเป็นเพื่อนกับเด็กน่ารักอย่างอายูมิไงคะ เขารักอายูมิ แล้วความรักนี่ล่ะค่ะ ช่วยมอบพลังให้เขาทำได้ทุกอย่าง”
“หยุดพูดเรื่องนี้กันได้แล้ว! คนก็อยู่ส่วนคน ผีก็อยู่ส่วนผีคนกับผีจะมาเป็นเพื่อนกันไม่ได้ ต่อไปนี้ที่นี่จะไม่มีการพูดถึงฮิโตชิอีก” อาคิระสั่งอายูมิ “อาสั่งเลยนะอายูมิ อายูมิต้องลืมฮิโตชิไปซะ ต่อไปนี้จะไม่มีฮิโตชิอีกแล้ว”
อายูมิเสียงอ่อย “ค่ะคุณอา”
รินดารามองอาคิระอย่างไม่ชอบใจเลย

อาคิระเดินหน้านิ่วคิ้วขมวดออกมาจากในห้องอายูมิ
รินดาราตามเข้ามาเรียกอาคิระ “คุณอาคิระคะ” อาคิระหยุดเดิน หันไปหารินดารา “ชั้นเข้าใจนะคะว่าคุณกำลังโมโหเรื่องฮิโตชิมาก แต่ชั้นไม่อยากให้คุณพูดกับอายูมิแบบนั้น มันทำร้ายจิตใจของเด็กมากเกินไป”
“ผมหวังดีกับหลาน”
“ค่ะชั้นรู้ แต่คุณต้องไม่ลืมว่าตอนนี้ฮิโตชิเป็นเพื่อนรักของอายูมิ แค่ฮิโตชิเป็นผีก็แย่พออยู่แล้ว คุณอย่าพูดอะไรเลวร้ายเกี่ยวกับฮิโตชิให้อายูมิฟังอีกเลย เพราะแกจะกลายเป็นเด็กมองโลกในแง่ร้าย แกจะไม่เปิดใจรับเพื่อนใหม่เพราะกลัวจะเสียความรู้สึกเหมือนฮิโตชิ”
สีหน้าของอาคิระอ่อนลง “ผมขอโทษ แค่ผมคิดภาพว่าอายูมิจะเป็นอันตราย หัวใจของผมก็แทบจะสลายอยู่แล้ว”
“ชั้นเข้าใจค่ะ ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับน้องสาวของชั้น ชั้นก็คงเป็นไม่ต่างจากคุณ” รินดาราจงใจพูดให้อาคิระอารมณ์ดี “ดีไม่ดีอาการจะหนักกว่าคุณหลายเท่าด้วย” อาคิระยิ้มออกมาได้ “คุณอาคิระคะ ชั้นมีเรื่องอยากจะพูดกับคุณ”
“เรื่องท่านชายใช่ไหม”
“ค่ะ ชั้นอยากให้คุณเข้าใจท่านชายเรื่องฮิโตชิ ท่านชายเห็นว่าเวลาอายูมิอยู่กับฮิโตชิ แกดูมีความสุขมาก อาจจะเป็นเพราะแกไม่ได้เป็นไปโรงเรียน แกเหงาไม่มีเพื่อนเหมือนเด็กคนอื่นๆ พอแกมีฮิโตชิเป็นเพื่อนก็พลอยทำให้แกมีกำลังใจอยากจะเดินได้อีกครั้ง เพื่อจะไปวิ่งเล่นกับเพื่อน ท่านชายถึงต้องยอมปล่อยให้ฮิโตชิอยู่กับอายูมิ โดยที่เขาคอยดูแลอยู่ตลอด” อาคิระฟังนิ่ง สีหน้าเศร้ารู้สึกผิด “ท่านชายโฮชิรักและเป็นห่วงหนูอายูมิและทุกคนที่มิยาคาวะมาก ชั้นเชื่อว่า...ต่อให้ท่านชายต้องติดอยู่บนโลกมนุษย์ตลอดไป เพื่อแลกกับการได้ปกป้องมิยาคาวะ เขาก็ยอม”
อาคิระนิ่งคิดไปนิดแล้วตอบ “รินดารา...ขอบคุณมากที่ช่วยพูดเตือนสติผม พรุ่งนี้ผมจะไปขอโทษท่านชาย”
“น่ารักมากค่ะ”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 13 วันที่ 3 พ.ค. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ