อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 13/3 วันที่ 4 พ.ค. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 13/3 วันที่ 4 พ.ค. 58

ไอยิ้มอ่อนหวาน “อะไรที่จะทำให้ฮิเดะมีความสุข ชั้นยินดีทำค่ะ” ไอเป็นฝ่ายจับมือฮิเดโนริ และอมยิ้มสุขใจที่ดูเหมือนไอจะเป็นคนสำคัญของตระกูลโคสึกะ ฮิเดโนริยิ้มให้
ยูกิมองไอแล้วส่ายหน้าสมเพชกับความโง่เขลาของไอ
ไดซุเกะส่งพานให้ยูกิ “เป็นหน้าที่ของเธอแล้วยูกิ”

ยูกิรับพานมาแล้วจิกสายตาเพ่งลงไปที่ผ้า คนอื่นๆ มองอย่างรอคอย แล้วดวงตาเปลี่ยนเป็นสีฟ้าวาบ ชั่วพริบตาผ้าไหมขนนกกระเรียนฯ สลายกลายเป็นผุยผง ไออึ้ง ขณะที่พวกตระกูลโคสึกะหัวเราะในลำคอด้วยความพอใจ
ฮิเดโนริสะใจ “ในที่สุดเทพเจ้านกกระเรียนก็จะกลับสวรรค์ไม่ได้ มันจะต้องทนทุกข์ทรมานติดอยู่บนโลกนี้ตลอดไป”


ยูกิยังไม่พอใจ “ยัง! แค่นี้ยังไม่สาสมกับสิ่งที่เขาทำไว้กับเทพเจ้าจิ้งจอกของพวกท่าน เราต้องทำให้โฮชิตายทั้งเป็นถึงจะสาสม”
อัตซุโอะอาสา “ให้ผมจัดการฆ่าพวกมิยาคาวะทุกคนเลยดีไหมครับ”
ไอได้ยินแล้วชะงักอึ้ง ตกใจคาดไม่ถึงว่าเรื่องจะบานปลายไปมากอย่างนี้ ยิ่งยูกิและพวกโคสึกะหัวเราะกันเหมือน จะเห็นด้วยกับความอัตซุโอะ ไอยิ่งหน้าซีดใจไม่ดี

ไอถามฮิเดโนริอย่างเป็นกังวล “ถึงจะต้องฆ่ากันจริงๆเหรอคะฮิเดะ ไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้วหรือไง”
“ถ้าคุณปู่เห็นว่าวิธีนี้ดีที่สุด โคสึกะทุกคนก็ต้องทำตาม”
ไอยิ่งร้อนใจ “แต่พวกเขาเป็นครอบครัวของชั้นนะฮิเดะ! พวกเธอจะฆ่าเขาไม่ได้ ไหนเธอบอกว่าถ้าท่านชายโฮชิได้กลับสวรรค์ ตระกูลโคสึกะจะล่มสลาย นี่ไง...ชั้นก็ช่วยตระกูลเธอได้แล้ว ทุกอย่างก็ควรจะจบ ฮิเดะ..เธอต้องห้ามคุณปู่ไม่ให้ทำร้ายครอบครัวของชั้น”
ฮิเดโนริมองไอและยิ้มกวน “ชั้นว่าป่านนี้ท่านชายโฮชิคงจะทำให้พวกมิยาคาวะไม่นับเธอรวมอยู่ในครอบครัวแล้วก็ได้”
ไอโกรธแต่ต้องอดกลั้นไม่อาละวาดใส่ฮิเดโนริ “แต่ยังไงชั้นก็ไม่อยากเห็นพวกเขาตาย เหมือนที่เธอไม่อยากเห็นตระกูลเธอล่มสลาย”
“อย่าเอาชั้นไปเทียบกับเธอ ชั้นไม่เคยคิดทรยศตระกูลตัวเองเหมือนเธอ”
“แล้วชั้นทำเพื่อใครล่ะ”
“เธอทำเพื่อตัวเองต่างหากล่ะไอ เธออยากให้ชั้นรักเธอ ให้ความสุขกับเธอ เธอถึงยอมทำทุกอย่าง”
ไออึ้งคาดไม่ถึง เริ่มตาสว่างแล้วว่าที่ผ่านมาเป็นแค่เครื่องมือของฮิเดโนริ “ที่ผ่านมาเธอหลอกใช้ชั้นเหรอฮิเดะ”
“คิดซะว่าเป็นธุรกิจแล้วกัน ชั้นให้ความสุขกับเธอ เธอก็ให้ความสุขกับตระกูลของชั้น สุดท้ายก็วิน-วิน”
“แต่ชั้นรักเธอ เธอจะต้องให้ชั้นทำยังไง ถึงจะเห็นค่าความรักที่ชั้นมีให้เธอบ้าง บอกชั้นมาสิฮิเดะต้องให้ชั้นทำยังไง”
ไอโวยวายและทุบตีฮิเดโนริ ฮิเดโนริจับแขนไอไว้ทั้งสองข้าง “ชั้นจะไปบอกความจริงกับท่านชายว่าโคสึกะกับนางปีศาจหิมะคิดจะทำอะไรกับเขา”
ไอจะวิ่งไป ฮิเดโนริกระชากตัวไอมากอดรัดแน่น “รู้ไหม...ถ้าปู่ได้ยินที่เธอพูด เธอจะเป็นมิยาคาวะคนแรกที่ต้องตายในบ้านโคสึกะ”
“ชั้นไม่กลัว! ชั้นมอบชีวิตให้คนที่ชั้นรักไปหมดแล้ว ถ้าเขาไม่เห็นค่าของมัน ชีวิตชั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไร” ไอสะบัดตัวออก
ฮิเดโนริจับตัวไว้แล้วจ้องตาอย่างอารมณ์เสีย “เพราะเธอเป็นแบบนี้ไง ชั้นถึงรักเธอไม่ลง” ฮิเดโนริปล่อยร่างไอทิ้งลงพื้นอย่างหงุดหงิดแล้วเดินออกไป เลื่อนปิดประตูปัง
“ปล่อยชั้นออกไปเดี๋ยวนี้นะ! ปล่อยๆ ฮิเดะ เธอจะทำกับชั้นแบบนี้ไม่ได้ ได้ยินไหมฮิเดะ ปล่อยชั้นออกไปเดี๋ยวนี้” ไอทุบประตูจนหมดแรงจึงทรุดตัวลงร้องไห้

ฮิเดโนริออกมาจากในห้องอย่างหงุดหงิดหัวเสีย อัตซุโอะยืนคอยอยู่หน้าห้อง...ได้ยินและรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในห้องฮิเดโนริจึงไม่ได้แปลกใจ
“เฝ้าไว้..อย่าให้ออกไปที่มิยาคาวะได้จนกว่าชั้นจะอนุญาต” ฮิเดโนริส่งมือถือให้อัตซุโอะ “แล้วก็ นี่มือถือของไอ เก็บไว้จะได้ติดต่อใครไม่ได้”
“ครับคุณฮิเดะ”
ยูกิเข้ามาได้ยินเข้าพอดี “คนรักของเธอทำอะไรผิดมากนักหรือ ถึงต้องกักขังเอาไว้แบบนี้”
“ไอจะไปบอกมิยาคาวะเรื่องแผนทำลายโฮชิ ชั้นไม่อยากให้พวกมิยาคาวะรู้ เราจะจัดการกับพวกมันได้ยากขึ้น” ฮิเดโนริกำชับกับอัตซุโอะ “อย่าลืมที่ชั้นสั่งล่ะ”
อัตซุโอะก้มโค้งหัวรับคำ ฮิเดโนริเดินออกไป ยูกิมองตามฮิเดโนริและมองไปที่ห้อง...ยิ้มมีแผนร้าย

รินดาราตกใจ “คุณไอขโมยผ้าขนนกกระเรียนทองไป”
อาคิระกับโฮชิโนโอจิเครียด
“แสดงว่าเรื่องที่เมืองไทยที่เราเคยสงสัยคุณไอ เราไม่ได้คิดไปเอง”
“ใช่ ที่ผ่านมาเราหลงกลไอ ไอทำให้เราไว้ใจว่าไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับฮิเดะ ไอไม่สมควรเป็นมิยาคาวะอีกต่อไป” อาคิระชกกำแพงอย่างโมโห
รินดาราคว้าตัวอาคิระห้าม “คุณอาคิระคะ อย่าคะ” หญิงสาวจับมืออาคิระ “คุณต้องใจเย็นๆ ก่อนนะคะ อย่าเพิ่งตัดสินคุณไอ คุณเองก็เคยบอกชั้นว่าตระกูลโคสึกะทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ บางทีคุณไออาจจะถูกพวกเขาหลอกใช้”
อาคิระพยักหน้าให้ รินดารายิ้มนิดๆและลูบหลังมืออาคิระเพื่อปลอบใจ โฮชิโนโอจิมองภาพของทั้งสองด้วยสายตาเศร้า
“คุณต้องสงบสติอารมณ์ให้ดี แล้วมาช่วยกันคิดดีกว่าค่ะว่าจะเอาขนนกกระเรียนกลับคืนมาให้ท่านชายได้ยังไง”
นานะรีบเข้ามา “แย่แล้วค่ะ คุณท่านเป็นอะไรก็ไม่รู้ค่ะ”
โฮชิโนโอจิ รินดารา อาคิระหันขวับไปมองนานะอย่างตกใจ

ย่ามิกิหลับแน่นิ่งอยู่ในอ้อมกอดของเคโกะ โฮชิโนโอจิ รินดารา อาคิระและนานะเปิดประตูเข้ามา
“คุณย่า” อาคิระร้องเรียก ทุกคนปราดเข้าไปดูย่ามิกิ อาคิระถามขึ้น “คุณย่าเป็นอะไรเคโกะ”
“ไม่ทราบค่ะ ดิชั้นกับนานะเดินสำรวจความเรียบร้อยแล้วเห็นไฟในห้องคุณท่านเปิดอยู่ก็เลยจะเข้ามาดู ก็เจอคุณท่านนอนหลับอยู่ตรงนี้ ดิชั้นกับนานะปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น”
“ขอชั้นดูมิกิหน่อย” โฮชิโนโอจิจับข้อมือเช็คเส้นชีพจรของมิกิ “มิกิไม่เป็นอะไรมาก แค่หลับลึกเท่านั้นเอง”
“แต่ปกติคุณย่าไม่ใช่คนหลับลึกขนาดนี้”
โฮชิโนโอจิครุ่นคิดแล้วเหลือบไปเห็นปั้นน้ำชาที่วางอยู่ใกล้ๆ จึงนึกเอะใจขึ้นมา “น้ำชานั้นใครชงมาให้มิกิ”
“คุณไอเป็นคนชงมาให้คุณท่านค่ะ” นานะบอก
อาคิระ รินดารา โฮชิโนโอจิ มองหน้ากัน...รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับมิกิ
อาคิระกัดฟันกรอด..โกรธจัดมาก “พวกโคสึกะทำอะไรกับไอ ไอทำถึงยอมทำเพื่อพวกมันได้มากอย่างนี้ ท่านชายครับ ผมฝากคุณย่าด้วยนะครับ”
“เธอจะไปไหน”
“ไปโคสึกะ” อาคิระลุกออกไปเลย
รินดาราลุกตาม “คุณอาคิระคะ ! คุณอาคิระ !”
โฮชิโนโอจิมองตามไปอย่างไม่สบายใจ

อัตซุโอะยืนอยู่หน้าประตูห้องฮิเดะ ฟังเสียงไอที่เงียบไปแล้ว “หมดฤทธิ์สักที น่ารำคาญ!” อัตซุโอะกำลังจะเดินออกไปจึงหันไปทางหนึ่ง แล้วเจอยูกิยืนอยู่ตรงหน้าในระยะประชิด “คุณมาทำอะไรตรงนี้”
ยูกิไม่ตอบ แต่มองตาอัตซุโอะ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีฟ้าวาบ อัตซุโอะกระตุกเบาๆ หนึ่งครั้ง แล้วทิ้งตัวลงกับพื้นสลบไป ยูกิยิ้มร้าย

ไอนั่งร้องไห้สะอื้นอยู่กับพื้น ประตูเปิดผ่างออกเอง ไอหันไปมองยูกิก้าวเข้ามาในห้องแล้วยิ้มให้ไอด้วยยิ้มเย็น
ไอถอยหลังหนีอย่างหวั่นเกรง “เธอเข้ามาทำอะไรในนี้ คุณปู่ไดซุเกะสั่งให้มาฆ่าชั้นเหรอ”
น้ำเสียงยูกิหวานฉ่ำ “ต่อให้เขาสั่ง...ชั้นก็ไม่ทำ ชั้นไม่มีวันทำร้ายผู้หญิงหัวอกเดียวกันหรอก ชั้นชอบเธอนะไอ เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อคนรักเหมือนชั้นและเธอก็โดนความรักเล่นงานให้ต้องเจ็บปวดหัวใจเจียนตายเหมือนชั้น”
“เธอต้องการอะไรจากชั้น”
“ชั้นไม่ได้ต้องการอะไร แค่อยากมาช่วยเธอ จงไปซะ กลับไปที่มิยาคาวะ ไปแก้ไขความโง่เขลาที่ปล่อยให้ความรักบังตา สั่งสอนให้ฮิเดะรู้ว่าอย่าใช้ความรักรังแกเธออีก”
ไอเห็นด้วย “ขอบใจเธอมาก”
ยูกิยิ้มหวาน ไอวิ่งออกไปจากห้อง ยูกิมองตามไอด้วยรอยยิ้มสะใจ “โฮชิ...เธอต้องเจ็บปวดที่เห็นมิยาคาวะแตกแยกกันเพราะเธอ”

ที่คฤหาสน์โคสึกะ ฮิเดโนริเดินมาที่ห้องแล้วเห็นอัตซุโอะนอนฟุบอยู่หน้าห้อง ฮิเดโนริตกใจปราดเข้าไปดูที่ห้อง...พบว่าในห้องไม่มี ไออยู่แล้ว ฮิเดโนริโกรธจัด “ไอ”

ไอวิ่งลนลานหนีออกมาจากด้านในคฤหาสน์โคสึกะ แล้วเจอกับอาคิระและรินดาราที่กำลังจะมุ่งหน้าไปที่โคสึกะ พอดี ไออึ้งตกใจ “อาคิระ อาคิระมาทำอะไรที่นี่”
อาคิระโกรธจัด “มาเอาของที่ไอขโมยมาให้พวกโคสึกะไงล่ะ”
“อาคิระกลับไปเถอะ ไม่มีประโยชน์หรอก เส้นไหมขนนกกระเรียนทองถูกทำลายไปแล้ว”
อาคิระกับรินดาราอึ้งตกใจ แล้วอาคิระปราดเข้าไปคว้าไหล่ไอบีบแน่น “ชั้นไม่เชื่อว่าเธอจะหักหลังมิยาคาวะได้ลงคอ พวกโคสึกะทำอะไรกับเธอ มันใช้วิธีอะไรบังคับ บอกมา...ชั้นจะจัดการพวกมันเอง” ไอร้องไห้พูดไม่ออก อาคิระยิ่งโกรธเขย่าไหล่ไออย่างแรง “บอกมาสิไอ! บอกมา!”
ไอร้องไห้ฟูมฟาย “ไม่มีใครบังคับชั้นหรอกอาคิระ ชั้นทำทุกอย่างด้วยความเต็มใจ เพราะชั้นมันโง่เอง...โง่ที่หลงเชื่อว่าฮิเดะรักชั้น”
อาคิระและรินดาราอึ้งไป..เข้าใจได้เลยว่าที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นกับไอ
“ไอ!” ไอหันไปมอง เห็นฮิเดโนริเดินเร็วๆเข้ามา ไอรีบหลบหลังอาคิระ พอฮิเดโนริเห็นอาคิระและรินดารา..สีหน้าที่บึ้งตึงอยู่ ก็เปลี่ยนเป็นยิ้มอย่างผู้ชนะ “มารับตัวกันถึงที่เลยเหรอ ดีเหมือนกัน...คืนนี้เป็นคืนดีที่โคสึกะจะฉลองให้กับเทพเจ้าสุนัขจิ้งจอก ที่นี่จะได้มีแต่โคสึกะผู้จงรักภักดีต่อตระกูลตัวเอง” ฮิเดโนริจงใจมองไปทางไอ
ไอมองฮิเดโนริกลับอย่างขุ่นเคือง
“จงรักภักดีต่อตระกูลตัวเอง โดยใช้ผู้หญิงเป็นเครื่องมือ นี่น่ะเหรอศักดิ์ศรีของโคสึกะ”
ฮิเดโนริยิ้มกวน “แกก็พูดเกินไป เวลาชั้นกับไอมีความสุขกันเราก็มีกันจริงๆ เรื่องอื่นเป็นแค่ผลพลอยได้” อาคิระฟาดหมัดเข้าเต็มหน้าฮิเดโนริ ฮิเดโนริหน้าหัน เลือดกบปาก ฮิเดโนริโกรธ “อาคิระ! คืนนี้ชั้นจะทำหน้าที่ของโคสึกะคือเอาเลือดมิยาคาวะบูชาให้เทพเจ้า”
ฮิเดโนริพุ่งเข้าไปต่อสู้กับอาคิระด้วยมือเปล่า อาคิระสู้กลับอย่างไม่ลดละและมีท่าทางการต่อสู้ที่นิ่งสุขุมกว่าฮิเดโนริ ทำให้อาคิระเหนือกว่าฮิเดโยริ ขณะที่รินดารากับไอร้อนใจ
ไอเข้าไปห้ามฮิเดโนริ “ฮิเดะหยุด” ไอถูกฮิเดโนริผลักออกมา ไอกระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้ทรุดล้มลงกับพื้น...สีหน้าเจ็บปวด
“คุณไอ” รินดาราวิ่งเข้าไปดูไอ
อาคิระวิ่งตามฮิเดโนริไปทางศาลเทพเจ้าสุนัขจิ้งจอก
“อาคิระอย่าไป” ไอร้องห้าม แล้วรีบบอกกับรินดารา “ต้องห้ามอาคิระนะรินดารา พวกโคสึกะกับนางปีศาจหิมะ จะฆ่ามิยาคาวะเพื่อให้ท่านชายโฮชิเจ็บปวด” รินดาราอึ้ง

อาคิระวิ่งเข้ามาถึงหน้าศาลเทพเจ้าสุนัขจิ้งจอก แต่ไม่เห็นใคร “ฮิเดะ...แกอยากเอาเลือดชั้นนักไม่ใช่หรือไง แกจะซ่อนตัวอยู่ทำไม”
ดวงตาของฮิเดโนริเปลี่ยนเป็นสีส้ม กรงเล็บแหลมโผล่ออกมาจากปลายนิ้วทั้งห้าแล้วจะพุ่งใส่ร่างของอาคิระ อาคิระหันขวับไปมองแล้วกระโดดหลบได้ทันอย่างเฉียดฉิว อาคิระล้มกลิ้งไปบนพื้น อาคิระเจ็บปวดแล้วก้ม ดูแผลจากกรงเล็บของฮิเดโนริที่มีเลือดไหลโชกตรงบริเวณหน้าท้อง
ฮิเดโนริเข้าไปจะฟาดกรงเล็บใส่หน้าอาคิระ แต่อาคิระคว้าข้อมือของฮิเดโนริเอาไว้ได้ กรงเล็บของฮิเดโนริอยู่ห่างหน้าของอาคิระห่างไปไม่ถึงคืบ อาคิระพลิกตัวมาถีบฮิเดโนริ แล้วอาคิระก็กลิ้งตัวหลบ พลางแตะที่ท้องเห็นว่าชุ่มไปด้วยเลือด ฮิเดโนริยืนมองอาคิระด้วยความสะใจ
“คืนนี้ชั้นขัดขวางไม่ให้เทพเจ้านกกระเรียนของแกกลับสวรรค์ได้สำเร็จไปแล้ว ชั้นก็จะเอาเลือดมิยาคาวะอย่างแกบูชาให้กับโคสึกะ” ฮิเดโนริวิ่งพุ่งเข้าไปหาอาคิระ
แต่เสียงรินดาราดังขึ้น “อย่า !” รินดาราวิ่งเข้าไปขวางหน้าอาคิระ ปานด้านหลังของรินดาราสะท้อนแสงวาบออกมาจากเสื้อ พร้อมๆกับที่มือของรินดาราที่แตะโดนตัวของฮิเดโนริเกิดแสง...สร้างความเจ็บปวดให้ลูกครึ่งปีศาจอย่างฮิเดโนริจนต้องกระเด็นออกไปล้มกองลงกับพื้น ดวงตาสีส้มและกรงเล็บหายไป กลับมาเป็นฮิเดโนริมนุษย์ปกติ แต่มีอาการกระอักข้างใน
รินดาราปราดเข้าไปดูอาคิระอย่างห่วงใย “อาคิระ คุณเป็นยังไงบ้างคะ”
อาคิระกลั้นความเจ็บ “ผมไม่เป็นอะไร”
ฮิเดโนริมองความเอื้ออาทรที่รินดารามีต่ออาคิระอย่างเจ็บปวดหัวใจ “ให้ผู้หญิงปกป้องตัวเอง นี่น่ะเหรอศักดิ์ศรีของมิยาคาวะ”
“ชั้นยินดีปกป้องอาคิระ เพราะเขาเป็นคนดีไม่เหมือนคุณ ! คุณอาคิระรักตระกูลตัวเองไม่น้อยไปกว่าคุณ แต่เขาก็ไม่เคยทำร้ายใคร เพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อตระกูลตัวเอง”
“ผมก็ทำได้ทุกอย่างเพื่อคนที่ผมรัก”
“สิ่งที่คุณทำไม่ได้เรียกว่าความรัก มันเป็นความเห็นแก่ตัว คนอย่างคุณรักใครไม่เป็น”
“ทำไมผมจะรักไม่เป็น” ฮิเดโนริจ้องรินดาราใช้สายตาแทนคำพูดว่า...ผมรักคุณ
รินดาราไม่รับรู้ถึงสายตาของฮิเดโนริ แต่กลับมองฮิเดโนริอย่างเกลียดชัง “ถ้าคุณรู้จักความรัก คุณจะไม่มีวันใช้ความรักของไอมาเป็นเครื่องมือ ชั้นเคยคิดว่าถึงคุณจะมีความผิดปกติแค่ทางร่างกาย แต่คุณก็ยังเป็นคนดี แต่ตอนนี้ชั้นแน่ใจแล้วว่าไม่ใช่แค่ร่างกายของคุณที่ผิดปกติ จิตใจของคุณนั่นแหละที่ผิดปกติยิ่งกว่า”
“รินดารา !! สำหรับคุณ ผมมันน่ารังเกียจมากนักเหรอ”
“ใช่..คุณน่ารังเกียจมาก และถ้าคุณยังปล่อยให้ความเกลียดชังความเห็นแก่ตัวทำร้ายคนอื่นอยู่แบบนี้ สักวันคุณจะไม่เหลืออะไรเลย แม้กระทั่งความเป็นมนุษย์ในตัวคุณ” รินดาราหันไปประคองอาคิระขึ้นแล้วพาเดินออกไป
ฮิเดโนริกัดกรามแน่นมองตามรินดาราอย่างเจ็บปวดรวดร้าว

ฮิเดโนริเดินเร็วๆเข้ามาในศาลเทพเจ้าสุนัขจิ้งจอก คำพูดของรินดาราก้องอยู่ในหัว ฮิเดโนริชกเสาของศาลระบายอารมณ์ แล้วทรุดตัวนั่งลงกับ พื้นอย่างเจ็บปวดหัวใจ

ย่ามิกิตบหน้าไอเต็มแรง “พูดออกมาสิ ! มิยาคาวะทุกคนทำอะไรผิดต่อเธอ เธอถึงหักหลังพวกเราได้ลงคอ”
ไอก้มหน้ายอมรับผิด น้ำตาไหลพรากๆ
โฮชิโนโอจิเอ่ยปราม “มิกิ ใจเย็นๆ ก่อนเถอะ มีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน”
“เรื่องนี้ดิชั้นใจเย็นไม่ไหวหรอกค่ะท่านชาย สิ่งที่ไอทำมันรุนแรงมากเกินไป พูดออกมาสิย่าทำอะไรผิด พวกเราทำอะไรผิด”
“ไอแค่อยากได้ความรักจากใครสักคน ตอนอยู่บ้านคุณพ่อคุณแม่ก็รักน้องๆมากกว่าไอ ไอมาอยู่ที่นี่ก็เพราะคิดว่าคุณย่าจะรักไอ เมตตาไอ ให้ความอบอุ่นกับไอ แต่เปล่าเลย คุณย่าทำเหมือนไอเป็นคนอื่น คุณย่าเห็นคุณรินดาราสำคัญกว่าไอ เวลามีเรื่องสำคัญ ไอจะถูกกันออกไป ทั้งๆ ที่ปากบอกว่าไอคือคนในครอบครัว”
“ตอนนี้ไอก็รู้เหตุผลแล้วใช่ไหม ว่าทำไมย่าถึงต้องทำแบบนั้น”
“ถ้าคุณย่าบอกไอตั้งแต่แรก ไอจะไม่คิดน้อยใจหรือไปโหยหาความรักจากคนอื่นเลยค่ะ”
ย่ามิกินิ่งสงบไปสักพักก่อนจะพูดออกมาอย่างเข้าใจจริงๆ ไม่ได้ประชดใดๆ “ย่าเข้าใจแล้ว เรื่องนี้ย่าผิดเองที่ย่าไว้ใจหลานของย่าน้อยเกินไป ย่าควรจะบอกเรื่องความลับของตระกูลเราซะตั้งแต่แรก”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 13/3 วันที่ 4 พ.ค. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ