อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 14/3 วันที่ 11 พ.ค. 58

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 14/3 วันที่ 11 พ.ค. 58

แย้มทั้งที่หลับยังเจ็บปวด ปากขมุบขมิบเรียกแต่ชื่อยงยุทธน้ำตาไหลออกมา
ระพีพรรณบอกปวริศ “โทรมาเป็นชั่วโมงแล้ว เหมือนไม่มีสัญญาณเลย แต่รัตน์กำลังโทรเข้าที่รีสอร์ตอยู่”
หทัยรัตน์ใช้โทรศัพท์เครียดอยู่ “ไปทำอะไรคะ แล้วจะกลับมาเมื่อไรคะ ถ้าเขากลับมาให้เขาโทรหาหทัยรัตน์ทันทีเลยนะคะ ฝากด้วยนะคะอย่าลืมนะคะ เพราะธุระสำคัญมาก ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวกดวางสาย

ปวริศรีบถาม “เป็นไงบ้างรัตน์”
“ยงยุทธข้ามไปพม่ากับเพื่อนเขา ไปได้อาทิตย์นึงแล้ว แต่ไม่รู้ว่าจะกลับเมื่อไร”
“หวังแต่ว่าจะไม่สายเกินไป เท่านั้นแหละ”



พะยอมจับมือแย้มไว้ “แม่...ยงยุทธ กำลังจะมาเยี่ยมแม่นะ แม่ได้ยินไหม” แย้มเหมือนพยายามลืมตา แต่ทุกอย่างหนักอึ้ง จนยากจะต่อสู้ พะยอมพูดต่อ “แม่ต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะ แม่ต้องได้เห็นหน้าหลานแน่...อดทนหน่อยนะแม่นะ”
ตาที่แห้งผากของแย้มยังอุตส่าห์มีน้ำตารินออกมา ประยูรก้มหน้าด้วยความสะเทือนใจ สุดาเบะปาก

อุไรนั่งดูข่าวภาคค่ำ อ่ำสาละวนเตรียมของใส่บาตรพรุ่งนี้ มากกว่าสนใจทีวี
ระพีพรรณกลับเข้ามาบ้าน “กลับมาแล้วค่า”
อ่ำทัก “กินข้าวกินปลามารึยังล่ะลูก”
“เรียบร้อยแล้วค่ะยาย”
อุไรอยากรู้ “ได้ข่าวว่าอีแย้มมันเพียบหนักถึงขนาดต้องหามส่งโรงพยาบาลกันแล้วเหรอ”
“มะเร็งลำไส้ใหญ่ค่ะแม่ ขั้นสุดท้ายแล้วด้วย”
อ่ำปลง อดใจหายไม่ได้
อุไรสะใจ “จะรีบตายไปไหน ยังใช้กรรมไม่สาสมเลย”
ระพีพรรณพูดไม่ออก
อ่ำปราม “อุไร”
“เขาว่ามะเร็งนี่ ก่อนตายมันเจ็บปวดทรมานยังกะอะไรดีไม่ใช่เหรอ”
“เขาก็กำลังใช้กรรมของเขาอยู่ อย่าไปซ้ำเติมเขาเลยลูกเอ๋ย”
“คนอย่างอีแย้มมันจะได้คิดก่อนตายด้วยเหรอแม่ ว่านี่เป็นกรรมของมัน”
“เราเองก็ต้องมีวันนั้นเหมือนกันนะอุไร ไม่มีใครหนีความตายพ้นหรอก.. จะพยายามจองเวรกรรมไปทำไม อโหสิกรรมให้กันได้ ก็อโหสิกรรมซะ จะได้ไม่ต้องติดค้างกันไป”
“แม่ทำได้ แต่ฉันคงทำไม่ได้หรอก”
“สุขทุกข์เราเลือกได้ด้วยตัวเราเองนะลูก” อ่ำหันไปบอกกับระพีพรรณ “พรุ่งนี้ใส่บาตรกับยายนะระพี”
“ค่ะยาย...ยายจะเข้าห้องแล้วเหรอคะ”
“อยากสวดมนต์มากกว่า...” ระพีพรรณประคองอ่ำออกไป
อุไรตามองทีวี แต่ใจก็ถูกกระทบด้วยคำพูดอ่ำมิใช่น้อย..ทิฐิยังกรุ่นร้อน

รูปถ่ายเก่าๆ อัมพร อุไร สมัยแรกรุ่นในอัลบั้ม-ถูกพลิกไปมา อุไรหวนนึกถึงเหตุการณ์ทะเลาะกันรุนแรงสองบ้าน โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่แย้มเป็นฝ่ายกระทำ หลายๆเหตุการณ์
อุไรอาฆาตแค้น “ใครจะลืมก็ลืมไป แต่ฉันลืมไม่ลงหรอกนะพี่”

แย้มนอนบนเตียง ลมหายใจรวยริน อุปกรณ์มากมายทางการแพทย์ เพื่อยื้อชีวิตเหมือนเป็นพันธนาการมากกว่า
แย้มนึกถึงเหตุการณ์ที่ตนแย่งยงยุทธจากอัมพร ตั้งแต่ยังแบเบาะ
เหตุการณ์ที่อัมพรแทบจะกราบขอร้องแย้มขอลูกคืน
เหตุการณ์ที่แย้มเสี้ยมยงยุทธให้เกลียดแม่ สร้างเรื่องโกหก
เหตุการณ์ที่ยงยุทธ แตกหักกับแย้ม จะหนีออกจากบ้าน ทะเลาะกันรุนแรง แย้มไล่ตะเพิดยงยุทธ
แย้มน้ำตาปริ่มที่หางตา ปากได้แต่พร่ำเรียกชื่อยงยุทธ

ยงยุทธนอนหลับอยู่ในโรงแรมที่พม่า เขาฝันถึงเหตุการณ์ตอนที่แย้มวิ่งร้องไห้ฟูมฟาย ตามรถยงยุทธออกมา แต่ยงยุทธก็ใจแข็งไม่สนใจ จนแย้มล้มลง
เขาฝันถึงตอนอัมพรสั่งเสียก่อนสิ้นลม ประโยคสำคัญคือให้รักย่าให้มากๆ
ยงยุทธสะดุ้งตื่น ความทรงจำวนเวียนหลอกหลอน ความทุกข์ที่เขาสลัดไม่หลุดคือ ความเกลียดและการให้อภัยแย้ม ที่เขาไม่สามารถทำได้ ยงยุทธขยับลุกขึ้นนั่ง มือปิดหน้าตัวเอง ..เขาเหมือนร้องไห้

หทัยรัตน์ผลักประตูออกมา และโดยไม่คาดคิด...ธนานั่งรออยู่ที่เฉลียงมุมนึง มีถุงขนมข้างตัว
“ธนา..มายังไงเนี่ย ไหนว่าถ่ายละคร”
“เบื่อกรุงเทพ เลยขอกลับบ้านดีกว่า”
“แล้วทำไมมานั่งตรงนี้ ไม่เข้าไปข้างใน”
“กวนเวลาทำงานรัตน์เปล่า” ธนายิ้มแห้ง หทัยรัตน์ยิ่งรู้สึกถึงความผิดปกติ ธนาเปลี่ยนเรื่อง “ธนาซื้อขนมมาฝากรัตน์ด้วย”
“อะไรน่ะ ซื้อมาซะเยอะแยะเลย”
“ข้าวหมาก ข้าวเหนียวตัด ยายแก่ๆคนนึงแกมานั่งขายอยู่หน้าโรงพยาบาล ธนาเลยเหมาซื้อมาหมดเลย สงสารแก รัตน์แบ่งแจกใครก็ได้นะ”
“มีอะไรรึเปล่า”
“หิวข้าวแล้ว..ไปหาข้าวกินกัน”

ในสวน ธนานั่งบนม้านั่งเดียวกับหทัยรัตน์ แบบรักษาระยะห่าง
“ละครจะปิดกล้องเมื่อไร”
“อีกซักสองสามเดือนน่าจะปิด”
“ใครเป็นนางเอก..ลดา?”
”อือ...หนีกันไม่พ้น”
“ก็เป็นคู่ขวัญ ยังไงละครก็ดัง”
ธนาเงียบขรึมกว่าปกติ “เรื่องนี้อาจจะเป็นละครเรื่องสุดท้ายของธนา”
“พูดอะไรยังงั้น”
“พูดจริงๆ ธนาตัดสินใจแล้วว่าจะไปเรียนต่อ”
“เรียนต่อ”
“ยังไม่รู้..กำลังดูอยู่ แต่ก่อนอื่นก็คงเอาเรื่องภาษาให้ได้ก่อนแหละ”
“หมายความว่าไปเมืองนอก”
“อือ..เงินเก็บธนาพอมี ไปอยู่สักพัก คงพอหางานทำได้”
“ก็ไหน ตัวเองเคยบอกว่าละครติดต่อมาตั้งหลายเรื่อง”
“มันเป็นอาชีพที่ไม่มีความแน่นอนหรอกนะ ซักวันก็ต้องมีเด็กรุ่นใหม่ขึ้นมาแทนธนา...ธนาคงไม่อยู่จนเล่นบทพ่อ บทลุง บทปู่หรอก ยังไงก็ต้องหาอาชีพที่มั่งคงให้ตัวเอง”
“แล้วทำไมต้องเป็นตอนนี้ ...ทำไมเหมือนรีบร้อนขนาดนี้ บอกรัตน์มาตามตรง”
ธนารวบรวมความกล้า หายใจเข้า เต็มหัวอก “ธนาอยากไปให้เร็วที่สุด เพราะธนาคงทนเห็นงานแต่งงานของรัตน์ไม่ได้หรอก” หทัยรัตน์อึ้งจนพูดไม่ออก ธนาฝืนยิ้ม “รัตน์ต้องกลับไปงานแล้วใช่ไหม ไปธนาจะเดินไปส่ง”
ธนาลุกขึ้นหยิบแก้วน้ำ หทัยรัตน์นั่งนิ่งเหมือนหมดเรี่ยวแรง ธนาออกเดินนำไปก่อน หทัยรัตน์ค่อยๆ พาตัวเองลุกขึ้น แข้งขาเหมือนหนักอึ้ง แทบก้าวไม่ออก เธอเดินตามธนาไปช้าๆ
หทัยรัตน์ เดินตามธนาไปในสวน ต่างคนต่างจมอยู่กับความคิดความรู้สึกของตัวเอง
ระพีพรรณบ่นเมื่อรู้เรื่องจากหทัยรัตน์ “เหตุผลสแตนดาร์ดของพวกดารา” หทัยรัตน์กลุ้ม..พูดอะไรไม่ออก “แล้วตัวเองว่ายังไง”
“จะให้ว่ายังไงได้ ในเมื่อเขาเลือกทางเดินชีวิตของเขาเอง”
“บอกมาตามตรง นั่นไม่ใช่เหตุผลจริงๆของเขาใช่ไหม”
“เขาบอกว่าเขาไม่อยากทนเห็นงานแต่งงานของรัตน์”
“นั่นไง”
“มันอาจจะเป็นข้ออ้างของเขาก็ได้ เขาอาจจะมีคนรู้ใจเขามากกว่ารัตน์ก็ได้”
“คบกันมา ธนาทำให้ตัวเองรู้สึกอย่างนั้นตลอดเวลาเลยเหรอ” หทัยรัตน์ส่ายหน้า “ตัวเองสับสนอะไร”
“รัตน์แค่ไม่อยาก เข้าไปเป็นคนกำหนดทางเดินชีวิตเขา”
“แล้วถ้าเขาไปครั้งนี้แล้ว ไม่กลับมาอีกเลย ตัวเองจะปล่อยให้เขาไปงั้นเหรอ”

ทวียอมรับความคิดของธนา “ก็ดี..ถ้าลูกคิดได้แบบนั้น วันข้างหน้า ยังไงลูกก็ต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวเป็นหลักให้ทุกคน มั่นใจในความเป็นผู้นำครอบครัวของลูก”
มยุรีย์ซัก “แล้วเลือกรึยังพี่ธนาว่าจะไปเรียนอะไรที่ไหน”
“ยังดูอยู่ ไม่อเมริกาก็คงออสเตรเลีย”
“แหม...เลือกไปไกลๆทั้งนั้นเลยนะคะ ตั้งใจหนีหน้าใครบางคนรึเปล่า”
ธนาแสลงใจ ไม่ตอบ “พี่คงจะหาโอกาสไปเที่ยวก่อนซักรอบ ก่อนตัดสินใจ”
“ยุรีย์จะช่วยหาข้อมูลให้อีกทางนึงนะคะ”
“ขอบใจ”
“ถ้าไปอย่างมีจุดหมายชัดเจนก็ดี แต่ถ้าไปเพราะแค่หนีอะไรบางอย่างพ่อไม่เห็นด้วย”
ธนาเหมือนถูกจี้ใจดำ

รถธนา แล่นมุ่งหน้ากลับกรุงเทพไปตามถนนหลวง
ธนาขับรถ เงียบขรึม เปิดฟังเพลงในอัลบั้ม ตัวเอง อกตรม เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ธนาเห็นเบอร์หทัยรัตน์ โชว์หน้าจอรีบเสียบสมอลทอร์ค กดรับสาย “ว่าไงรัตน์”
“ธนาอยู่ไหน...รัตน์มาหาที่บ้านยุรีย์บอกว่าตัวเองไปได้เกือบชั่วโมงแล้ว”
“ออกมาจากจากนครสวรรค์แล้ว...รัตน์มีอะไรหรือเปล่า”
“มี”
“ว่ามาได้เลย ธนาฟังอยู่”
“เรื่องนี้เค้าไม่พูดทางโทรศัพท์ต้องเห็นหน้าเห็นตากันเท่านั้น”

จุดนัดพบนอกเมืองวิวสวย รถธนาแล่นเข้ามาจอด ต่อท้ายรถหทัยรัตน์
หทัยรัตน์ยืนรออยู่มุมนึง ธนาลงจากรถ เดินเข้ามาหา
“ที่ว่าจะไปเรียนต่อน่ะ กะเรียนกี่ปี”
“ไม่รู้สิ มันเป็นเรื่องของอนาคต”
“รู้ไหมว่า ไปใช้ชีวิตเมืองนอกน่ะ มันเปลืองขนาดไหน”
“ก็เรียนไปหางานทำไป”
“แล้วทำไมไม่คิดว่าแทนที่จะเอาเงินออกนอกประเทศ เอามาลงทุนทำอะไรสักอย่าง ไม่ดีกว่าเหรอ”
“ลงทุนอะไร”
“ธุรกิจมีให้ทำตั้งหลายอย่างค่อยๆคิด ค่อยๆดูไป”
“ที่ไหนล่ะ”
“นครสวรรค์”
“ทำไมต้องนครสวรรค์”
“ก็บ้านเราไง บ้านเกิดพวกเรานะธนา” ธนานิ่งงัน “รัตน์เสียใจนะที่ธนาพูดว่าไม่อยากทนเห็นงานแต่งงานของรัตน์”
“ก็มันเป็นอย่างนั้นจริงๆนี่นา”
“แล้วรัตน์ยืนยันแล้วเหรอว่ารัตน์จะแต่งงาน”
“หมายความว่ายังไง...รัตน์จะไม่แต่งงานกับยงยุทธยังงั้นเหรอ”
“จะให้พูดให้ชัดๆใช่ไหม” ธนานิ่งฟังตน์ “รัตน์จะไม่แต่งงานกับยงยุทธพอใจรึยัง”
“แล้วรัตน์จะแต่งกับใคร”
“ใครก็ได้ที่คิดจะอยู่นครสวรรค์กับรัตน์ แล้วก็ไม่คิดจากที่นี้ไปไหนอีก” ธนาค่อยๆยิ้มออก “ทีนี้ยังคิดจะอ้างเรื่องไปเรียนต่ออีกไหม”
“ไม่แล้วครับ ไม่คิดจะไปเรียนที่ไหนอีกแล้วครับคุณหมอ” หทัยรัตน์ยิ้มทั้งหมั่นไส้ “แล้วถ้าคุณหมอไม่รังเกียจ คุณหมอช่วยกรุณารับมัดจำไว้ก่อนได้ไหมครับ”
“อะไรอีกล่ะ”
ธนาขยับเข้าหาหทัยรัตน์จนใกล้ จับมือหทัยรัตน์ขึ้นมาจูบอย่างเต็มไปด้วยความหมาย “มัดจำน้อยไปไหมครับ” หทัยรัตน์เขินจนต้องฟาดแขนเข้าให้ป๊าบนึง ธนาสวมกอด หทัยรัตน์ “ทุ่มหมดเลยนะ ทั้งตัว ทั้งหัวใจ”
หทัยรัตน์มีความสุข

ยงยุทธหิ้วกระเป๋าเดินทางกลับมาถึงรีสอร์ต
“สวัสดีค่ะ ผู้จัดการ”
“ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม”
“ค่ะ ..เรียบร้อยดีค่ะ” ยงยุทธจะออกไป “ผู้จัดการคะ มีโทรศัพท์ถึงผู้จัดการหลายวันแล้วค่ะ คุณหมออะไรซักอย่าง”
“รัตน์...หมอรัตน์”
“ใช่ค่ะ...เธอทิ้งข้อความไว้ให้ผู้จัดการโทรกลับด่วนด้วยค่ะ” พนักงานส่งกระดาษชอร์ตโน้ตให้ยงยุทธ

หทัยรัตน์หน้าตาสดชื่นเข้ามาที่ห้องพักแพทย์
ระพีพรรณล้อ “แหม..คนอยู่ในความรักนี่อะไรๆรอบตัวมันก็เป็นสีชมพูไปหมดเลยเนอะ”
“แซวอะไรแต่เช้าเนี่ย”
“พระเอกของตัวเองเขาโทรรายงานระพีตั้งแต่เมื่อคืนแล้วจ้ะ ยินดีด้วยนะว่าที่เจ้าสาว...สบายใจแล้วสิ”

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 14/3 วันที่ 11 พ.ค. 58

ละครสุดแค้นแสนรัก บทประพันธ์โดย จุฬามณี หรือ นิพนธ์ เที่ยงธรรม
ละครสุดแค้นแสนรัก บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครสุดแค้นแสนรัก กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล และ อดุลย์ ประยันโต
ละครสุดแค้นแสนรัก ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครสุดแค้นแสนรัก ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครสุดแค้นแสนรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวัน 18 เมษายน 2558
ติดตามชมละครสุดแค้นแสนรักทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ