อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 14/3 วันที่ 5 พ.ค. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 14/3 วันที่ 5 พ.ค. 58

อาคิระยังไม่หายเป็นห่วงอายูมิเลยตัดสินใจ “ผมว่าคุณรีบพาริเอะกลับไปก่อนเถอะ ผมจะกลับเข้าไปตามหาอายูมิ” อาคิระจะเดินกลับเข้าไปข้างใน
รินดาราคว้าตัวอาคิระห้าม “แต่คุณบาดเจ็บอยู่ ถ้าคุณไปเจอกับคุณฮิเดะอีก คุณจะลำบากนะคะอาคิระ”
“แต่นางปีศาจหิมะบอกว่ามันจะฆ่าอายูมิ ผมยอมให้หลานสาวผมเป็นอะไรไม่ได้ ต่อให้ผมต้องตาย ผมก็ต้องเข้าไปช่วยหลานสาวผม” อาคิระจะเดินเข้าไป

รินดาราพยายามจะห้ามอีก “คุณอาคิระอย่า...” รินดาราจะร้องห้ามแต่ทว่าอยู่ๆ รินดาราก็กระตุก...ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีเขียว
หูของรินดาราได้ยินเสียงฮิโตชิร้องขอความช่วยเหลือ “ฮือๆ...ใครก็ได้ช่วยอายูมิด้วย...ฮิโตชิพาอายูมิหนีไปไม่ได้...ฮิโตชิไม่อยากให้อายูมิถูกนางปีศาจหิมะทำลาย ช่วยอายูมิด้วย”


เสียงฮิโตชิเงียบหายไปพร้อมๆ กับรินดารากระตุกอีกครั้ง รินดารารู้สึกวูบจนเซ แต่อาคิระรับร่างรินดาราไว้
“รินดารา คุณเป็นอะไรไป”
รินดารารู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง...ดวงตาเปลี่ยนเป็นปกติแล้ว...รินดาราหันไปหาอาคิระอย่างตื่นเต้น “ชั้นได้ยินเสียงฮิโตชิร้องไห้ค่ะ ฮิโตชิพาอายูมิหนีออกไปจากที่นี่แล้ว” อาคิระกับริเอะมองอย่างสนใจ

อายูมิใช้ท่อนไม้ประคองตัวเองเดินเร็วๆด้วยความยากลำบาก อายูมิคอยเหลียวหลังกลับไปมองทางเดิม อายูมิทั้งร้องไห้กลัว ทั้งหอบเหนื่อย “ฮือๆๆๆ ช่วยด้วย ช่วยด้วยคุณย่า คุณอา ท่านชาย พี่รินดาราช่วยอายูมิด้วย ฮือๆ”

อายูมิใช้ไม้เท้าพยุงตัวมาตามทาง ทันใดนั้นขาก็อ่อนแรงจนล้มลงกับพื้น “โอ๊ย”
“หมดแรงแล้วหรือจ๊ะเด็กน้อย” เสียงยูกิดังขึ้นจากข้างหลัง
อายูมิหันไปมองก็เจอยูกิยืนอยู่อายูมิถอยหลังหวาดกลัว “คุณอย่าทำอะไรอายูมิเลยนะคะ”
ยูกิยื่นมือไปจะบีบคออายูมิ แต่อยู่ๆ มีมือหนึ่งโผล่เข้ามาปัดมือของยูกิออกอย่างแรง จนยูกิกระเด็นไป อายูมิหันไปมองคนที่มาช่วยเธอซึ่งก็คือโฮชิโนโอจิ
อายูมิร้องดีใจ “ท่านชาย” อายูมิโผกอดโฮชิโนโอจิด้วยความกลัว
โฮชิโนโอจิกอดปลอบเด็กน้อย “ไม่ต้องกลัวนะ อายูมิปลอดภัยแล้ว”
ยูกิหันกลับมาถึงเห็นโฮชิโนโอจิจ้องมาที่ยูกิด้วยแววตาโกรธจัด ยูกิประคองตัวลุกขึ้น...ที่แขนมีรอยเขียวช้ำจากพลังความโกรธของเทพเจ้านกกระเรียน “โฮชิ..เธอจะใจร้ายกับชั้นมากเกินไปแล้ว”
“เพราะชั้นให้โอกาสเธอกลับเนื้อกลับตัวมามากแล้ว แต่ตอนนี้ชั้นรู้แล้วว่าปีศาจมันก็คือปีศาจ ไม่มีวันจะดีได้”
“เธอเกลียดชั้นมากเลยเหรอ”
“คำว่าเกลียดยังน้อยเกินไป สำหรับปีศาจจิตใจโหดเหี้ยมอย่างเธอ”
ยูกิจิกหน้าโกรธ....กรี๊ดปรี๊ดแตก !!!! ทำให้เกิดลมพัดกระโชกแรงขึ้น โฮชิโนโอจิกอดอายูมิแน่นเพื่อป้องกันลม โฮชิโนโอจิยกแขนป้องตา เสียงยูกิตะโกนลั่นดัง กึกก้องผสมกับเสียงลม“จำเอาไว้นะโฮชิ เธอจะต้องเสียใจที่พูดกับชั้นแบบนี้ เธอจะต้องเสียใจ” ลมพายุหายไป ยูกิก็หายไปแล้ว
โฮชิโนโอจิปราดเข้าไปดูอายูมิ ยกสองมือประคองหน้าเด็กน้อย “อายูมิเป็นอะไรรึเปล่า”
“ไม่ค่ะท่านชาย”
“ชั้นขอโทษนะอายูมิ ชั้นขอโทษ” โฮชิโนโอจิจูบหน้าผากเด็กน้อยและกอดไว้แน่น
รินดารา อาคิระ ริเอะตามเข้ามาเห็นอายูมิอยู่กับโฮชิโนโอจิ
“อายูมิ” อาคิระวิ่งเข้าไปกอดอายูมิแน่น “อายูมิ...อายูมิ” ทุกคนมองอย่างสุขใจ

คฤหาสน์มิยาคาวะ โฮชิโนโอจิอุ้มร่างเปรอะเปื้อนและอ่อนแรง ปากขาวซีดของอายูมิเข้ามา รินดาราและริเอะประคองอาคิระที่มีแผลที่ต้นแขนตามหลังมา
ย่ามิกิที่คอยอยู่แล้วก็เข้าไปหาอายูมิอย่างดีใจ “อายูมิ” ย่ามิกิร้องไห้โฮและลูบตัวอายูมิ “อายูมิหลานย่ากลับมาแล้ว แคล้วคลาดปลอดภัยแล้วนะจ๊ะ”
ย่ามิกิหันไปเห็นอาคิระมีแผลที่ต้นแขน รินดารากำลังพับแขนเสื้อให้อาคิระเพื่อทำแผล ส่วนริเอะนั่งคลำรอยช้ำที่ลำคอตัวเอง “อาคิระเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น นางปีศาจหิมะทำร้ายอาคิระเหรอ”
“ไม่ใช่หรอกครับฝีมือฮิเดะ แต่ผมไม่เป็นอะไร คุณย่าไม่ต้องห่วงนะครับ คุณย่าดูแลท่านชายดีกว่าครับ เพราะท่านชายเป็นคนช่วยอายูมิมาจากนางปีศาจหิมะ”
ย่ามิกิดีใจแล้วหันไปโค้งให้โฮชิโนโอจิและรินดารา“ขอบคุณท่านชายมากนะคะ ที่พาอายูมิกลับมา”
“ไม่เป็นไร เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะชั้นเป็นต้นเหตุ” สีหน้าและแววตาโฮชิโนโอจิโกรธนางปีศาจหิมะ “ชั้นจะไม่ยอมให้นางปีศาจหิมะทำลายใครอีกเด็ดขาด”
ทันใดนั้นโฮชิโนโอจิก็เกิดอาการหน้ามืดอย่างกะทันหัน จนเซจะยืนไม่อยู่
“ท่านชาย” รินดารากับย่ามิกิช่วยกันประคองโฮชิโนโอจิ ย่ามิกิสัมผัสตัวโฮชิโนโอจิแล้วตกใจ “ท่านชาย ! ท่านชายตัวร้อนจัดเลย ท่านชายไม่สบาย ขึ้นไปพักผ่อนเถอะค่ะ ชั้นพาไป”
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณย่ามิกิดูแลหนูอายูมิเถอะค่ะ ชั้นดูแลท่านชายเองค่ะ” รินดาราโอบประคองโฮชิโนโอจิออกไป
อาคิระมองตามรินดาราด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์ ย่ามิกิเห็นแววตาของอาคิระก็ถอนหายใจสงสาร

รินดาราเช็ดตัวให้โฮชิโนโอจิที่นั่งอยู่บนฟูกพร้อมกับเล่าเรื่องสนุกให้โฮชิโนโอจิฟัง “ตอนเด็กๆ ถ้าชั้นมีไข้ขึ้น แม่ชั้นจะเอาหอมแดงมาทุบห่อในผ้าแล้วเอามาวางบนหน้าอกของชั้นให้ชั้นสูดกลิ่นของหอมแดงเข้าไป แต่กลายเป็นว่าชั้นแสบตา น้ำตาไหล นอนไม่ได้ไข้ยิ่งสูงขึ้นไปอีก” รินดาราพยายามจะหัวเราะ แต่แววตาของรินดาราไม่ได้หัวเราะตามไปด้วย
โฮชิโนโอจิสังเกตเห็น “เธอกำลังคิดอะไรอยู่เหรอฮิคาริ”
“เปล่านี่คะ”
“อย่าโกหกชั้นฮิคาริ เธอหัวเราะ แต่ตาของเธอไม่ได้หัวเราะไปด้วยเลย เธอกำลังมีเรื่องไม่สบายใจอยู่ใช่ไหม”
รินดาราจำต้องยอมรับ “ค่ะ ชั้นอยากให้ท่านชายสบายใจ แล้วลืมความโกรธที่มีต่อนางปีศาจหิมะไปซะ เพราะกิเลสของความโกรธ จะยิ่งเร่งเวลาทำลายความเป็นเทพของท่านชาย ให้ต้องกลายเป็นมนุษย์”
โฮชิโนโอจิปลง “ชั้นทำใจแล้วล่ะฮิคาริ ชั้นรู้ตัวว่าอีกไม่นานนี้หรอก เศษเสี้ยวความเป็นเทพของชั้นจะหมดลง”
“ไม่ค่ะท่านชาย มันจะไม่มีวันนั้น ชั้นจะหาขนนกกระเรียนทองคำ มาช่วยพาท่านชายกลับขึ้นสวรรค์ไปหาคุณเมียวโจ”
“ขอบใจนะฮิคาริ...แต่ถ้าชั้นจะต้องติดอยู่บนโลกมนุษย์ไปตลอดกาล โดยไม่แก่และไม่ตาย ชั้นขออะไรเธอสักอย่างได้ไหม”
“อะไรคะ”
“ชั้นขอให้เธอกลับไปใช้ชีวิตของเธอ อยู่กับครอบครัวอยู่กับคนที่เธอรัก แล้วไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก เพราะชั้นทนไม่ได้ที่จะต้องเห็นเธอตายจากชั้นไป”
รินดารามองโฮชิโนโอจิอย่างสงสารเห็นใจ แล้วจับมือโฮชิโนโอจิมาเกาะกุม ที่หน้าห้องอาคิระเดินเข้ามาได้ยินที่รินดาราพูดกับโฮชิโนโอจิพอดี “ไม่ค่ะ ถ้าท่านชายจะต้องติดอยู่บนโลกมนุษย์จริงๆ ชั้นจะไม่ไปไหน ชั้นจะไม่รักใคร จะไม่ปล่อยให้ท่านชายเหงาอ้างว้างอยู่ตามลำพัง” รินดาราสวมกอดโฮชิโนโอจิ
โฮชิโนโอจิลูบหัวรินดาราอย่างเศร้าๆ ขณะที่อาคิระฟังแล้วก็เศร้าใจเหลือเกิน จึงหันหลังเดินกลับไป

อาคิระเดินอยู่ในสวน...หลังจากที่เพิ่งฟังคำสัญญาที่รินดารามอบให้โฮชิโนโอจิ ก็ทำให้หัวใจอาคิระหม่น เศร้า...น้ำตาของอาคิระคลอเบ้าอย่างน่าสงสาร ก่อนจะกลั้นความเสียใจอย่างลูกผู้ชายที่ต้องยอมรับความจริง อาคิระจึง ตัดสินใจลุกขึ้น

อาคิระห่มผ้าให้อายูมิ อาคิระยิ้ม แต่ดวงตาเศร้าหมองจนไม่อาจปิดบังไว้ได้
“คุณอาเป็นอะไรคะ ทำไมดูเศร้าจังเลย”
อาคิระฝืนยิ้ม “อาไม่ได้เป็นอะไรหรอกจ้ะ แค่เวลาอานึกถึงตอนที่อายูมิไม่อยู่ อาก็อดใจหายไม่ได้ ทีนี้อายูมิเชื่ออาแล้วใช่ไหม ว่าไม่ควรเป็นเพื่อนกับฮิโตชิ”
อายูมิส่ายหน้า “คุณอาคะ อายูมิต้องบอกความจริง อายูมิยังอยากเป็นเพื่อนกับฮิโตชิ”
“แต่ฮิโตชิหลอกพาอายูมิไปให้นางปีศาจหิมะ”
“แต่ฮิโตชิช่วยอายูมิค่ะคุณอา เขาพาอายูมิหนีออกมาแล้วเขาก็ยังสู้กับนางปีศาจหิมะเพื่อปกป้องอายูมิด้วยนะคะ”
อาคิระอึ้งไปที่ได้รับรู้ความจริง

วันใหม่ อาคิระวางถาดใส่อาหารถ้วยเล็กๆที่หน้าบ่อน้ำร้าง “ฮิโตชิ...ถ้าเธออยู่แถวนี้ออกมาพบชั้นหน่อยสิ” อาคิระเรียกอยู่อีกครู่หนึ่ง ฮิโตชิก็ค่อยๆโผล่หน้าออกมาจากด้านหลังบ่อน้ำ...ใบหน้าของฮิโตชิเต็มไปด้วยบาดแผลจากการต่อสู้กับนางปีศาจหิมะ “ฮิโตชิ...มากินอาหารพวกนี้สิ ชั้นเอามาให้เธอ”
ฮิโตชิไม่สนใจอาหาร “คุณไม่ไล่ฮิโตชิไปแล้วเหรอ”
“ชั้นจะไล่ผู้มีพระคุณที่ช่วยเหลือหลานสาวของชั้นได้ยังไง และเพื่อตอบแทนที่เธอช่วยเหลือหลานสาวของชั้น ชั้นจะอนุญาตให้เธออยู่ที่นี่ได้จนกว่าจะถึงเวลาที่เธอต้องไป”
ฮิโตชิดีใจ “จริงๆนะ”
“จริงสิ แต่เธอต้องสัญญาว่าเธอจะไม่สร้างความเดือดร้อนให้พวกเรา โดยเฉพาะอายูมิ”
“สัญญาครับ” ฮิโตชิยิ้มแล้ววิ่งมายืนใกล้อาคิระ ทำให้อาคิระเห็นรอยแผลของฮิโตชิอย่างชัดเจน
“แผลเธอเต็มตัวเลย เธอเจ็บมากรึเปล่า”
“เจ็บ..แต่ถ้าอายูมิปลอดภัย ฮิโตชิก็ทนเจ็บได้”
“ถ้าเธอหวังดีกับอายูมิ เธอจะพาอายูมิไปทำไม”
“นางปีศาจหิมะหลอกฮิโตชิว่าจะอบรมสั่งสอนอายูมิไม่ให้ดื้อ แต่ไม่ใช่เลย นางปีศาจหิมะจะฆ่าอายูมิ”
“ถึงขั้นฆ่าเลยเหรอ”
“ใช่ นางปีศาจหิมะใจร้ายมาก มิยาคาวะต้องระวังตัวให้ดี นางปีศาจหิมะกำลังโกรธ โกรธมาก มิยาคาวะต้องระวังตัว” อาคิระไม่สบายใจ

หน้าคฤหาสน์มิยาคาวะ ยูกิก้าวเข้ามายืนมองไปที่หอคอยของโฮชิโนโอจิด้วยสายตาโกรธเกรี้ยวอาฆาตสุดๆ “โฮชิ...ในเมื่อเธอเกลียดชั้นมากนัก ชั้นก็จะทำให้ทั้งเมืองสึกิเหลือแค่ชั้นกับเธอ เธอจะต้องเจ็บปวดทรมาน เหมือนกับที่ชั้นต้องเจ็บปวด...โฮชิ !” ยูกิมีแววตาอาฆาตมาดร้ายก่อนจะหายตัวไป เมฆบนท้องฟ้าเริ่มก่อตัวแปลกๆดูน่ากลัว ดวงตาสีฟ้าเข้มของเธอซ้อนทับอยู่บนท้องฟ้า เหมือนกำลังจับจ้องทุกชีวิตในสึกิ

ฮิเดโนรินั่งทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่างคิดถึงเรื่องไอ ตอนที่ฮิเดโนริตามไอออกมาจากร้านอาหารแล้วเห็นความเจ็บปวดเสียใจของไอที่ทำให้ฮิเดโนริอดรู้สึกผิดต่อไอไม่ได้
มีเสียงเคาะประตู...ก่อนที่ประตูจะเลื่อนออก อัตซุโอะเข้ามาในห้อง “คุณฮิเดะครับ ตอนนี้นางปีศาจหิมะไม่อยู่ คุณท่านตามให้ไปทำพิธีครับ”
ฮิเดโนริจำเป็นต้องหยุดคิดเรื่องระหว่างเขากับไอแล้วพยักหน้ารับอัตซุโอะ

ฮิเดโนริถอดเสื้อโชว์รอยสักลายจิ้งจอกบนแผ่นหลัง นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าหิ้งบูชาของไดซุเกะ ส่วนไดซุเกะ นั่งหน้าตาเคร่งขรึมอยู่ข้างหลังฮิเดโนริ
“นี่เป็นพิธีปลุกเสกอาวุธเพื่อกำจัดปีศาจของตระกูลโคสึกะ มันบันทึกอยู่ในสมุดประจำตระกูล...พิธีนี้ต้องใช้เลือดของปีศาจสุนัขจิ้งจอกมาทำพิธี มันถึงไม่เคยมีใครทำสำเร็จ เพราะไม่เคยมีใครมีสายเลือดของปีศาจสุนัขจิ้งจอกอย่างแก แต่พิธีนี้จะสร้างความเจ็บปวดให้แกอย่างแสนสาหัส แกจะทนได้หรือเปล่าฮิเดะ”
“ผมทนได้เพื่อโคสึกะครับ”
“วิญญาณบรรพบุรุษของโคสึกะทุกคน จะต้องภูมิใจในตัวแกฮิเดะ” ไดซุเกะหยิบเข็มสักยันต์ขึ้นมาจากบนพาน
ฮิเดโนริวางมือสองข้างไว้บนเข่า...หลับตาทำสมาธิ อัตซุโอะนั่งอยู่หน้าฮิเดโนริ จับล็อกข้อมือสองข้างของฮิเดโนริไว้ ไดซุเกะใช้เข็มปักลงไปตามรอยสักยันต์บนแผ่นหลังของฮิเดโนริ สร้างความเจ็บปวดให้ฮิเดโนริอย่างแสนสาหัส “อ๊าก !!!!!!!!!!!!!!!!”
อัตซุโอะต้องออกแรงมากขึ้นเพื่อจับล็อกข้อมือสองข้างของฮิเดโนริ เลือดจำนวนมากไหลออกมาจากรอยสักสุนัขจิ้งจอก ฮิเดโนริหายใจหอบถี่...ตาลอยปรือใกล้จะหมดแรง แต่ไดซุเกะยิ้มมุมปากอย่างพอใจ
ถ้วยกระเบื้องใส่เลือดของฮิเดโนริสีแดงสดอยู่ในมือของอัตซุโอะ อัตซุโอะนำไปวางไว้บนตั่งตรงหน้าไดซุเกะ
“พาฮิเดะกลับไปที่ห้อง ที่เหลือเป็นหน้าที่ของชั้น”
“ครับท่าน”

อัตซุโอะประคองฮิเดโนริที่ไร้สติออกไปจากห้อง พอประตูเลื่อนปิดลงไดซุเกะหยิบห่อผ้าสีแดงที่วางอยู่บนหิ้ง ออกมาคลี่ผ้าออก ข้างในมีกระจุกผมสีดำที่ได้จากหวีของนางปีศาจหิมะ ไดซุเกะใส่กระจุกผมลงไปในถ้วยเลือด ปากขมุบขมิบท่องคาถา ในถ้วยเลือด...กระจุกผมสลายหายไปกับเลือด ไดซุเกะหยิบคมฝักมีดสั้นด้ามเหล็กแกะสลักลวดลายวิจิตรออกมาจากหิ้งบูชา..ดึงมีดออกจากคมฝัก..แล้วจุ่มมีดลงไปในเลือด...ปากท่องคาถาขมุบขมิบ

โอะแบกร่างไร้สติของฮิเดโนริไว้บนบ่ามาวางบนเตียงนอน แล้วอัตซุโอะก็เดินออกไป ฮิเดโนรินอนสลบไม่รู้เรื่องเลยว่ากำลังจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับไดซุเกะ

ไดซุเกะนั่งดูมีดสั้นที่ลงอาคมแล้วด้วยความพึงพอใจ “นางปีศาจหิมะ แกจะต้องได้รับบทเรียนที่กล้าแข็งข้อกับชั้น”
ประตูเลื่อนเปิดออก..ยูกิเข้ามาด้วยสีหน้าเย็นชา ไดซุเกะรีบเก็บมีดสั้นเข้าฝักวางซ่อนไว้ที่พื้น รีบพูดกลบเกลื่อน
“เข้ามาทำอะไรที่นี่”
น้ำเสียงยูกิเรียบเป็นปกติแต่แววตาลุกเป็นไฟ “ชั้นจะมาบอกว่า...ได้เวลาที่ชั้นต้องแก้แค้นโฮชิเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 14/3 วันที่ 5 พ.ค. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ