อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 14/5 วันที่ 12 พ.ค. 58

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 14/5 วันที่ 12 พ.ค. 58

ทุกคนก้าวเข้าไปในลิฟท์ ยงยุทธหวนนึกถึงเหตุการณ์ แย้มเล่าเรื่องโกหกเรื่องอัมพรให้ยงยุทธฟัง ภาพแย้มที่เอาใจใส่ดูแลยงยุทธด้วยความรัก ภาพแย้มเสียใจตบหน้ายงยุทธ ตอนที่ไม่ยอมไปสอบหมอ
ลิฟท์เปิดออก ทุกคนก้าวออกจากลิฟท์ยงยุทธหวนนึกถึงภาพแย้มที่เกรี้ยวกราดทะเลาะกับยงยุทธ ก่อนยงยุทธหนีออกจากบ้าน ภาพอัพรที่สั่งเสียก่อนตาย “ให้รักย่าให้มากๆ”
ทุกคนเดินมาหยุด หน้าห้องคนไข้วิกฤต ระพีพรรณ ยงยุทธเข้าไปหาย่า

ยงยุทธก้าวเข้ามาในห้องคนไข้ เห็นประยูร พะยอม สุดาที่ขยับตัวลุกขึ้นรับรู้การมาถึงของเขา ภาพที่ปรากฏเด่นชัดที่สุด ต่อสายตาเขาตอนนี้คือ แย้ม ที่นอนอยู่บนเตียงร่างกายทรุดโทรม ผอมเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ผมหงอกขาวทั้งหัว ไม่ต่างจากซากศพ ยงยุทธน้ำตาซึมเต็มตา... เขาแทบก้าวขาต่อไปไม่ได้


พะยอมขยับเข้าข้างเตียง กระซิบเรียกแย้ม “แม่...แม่..ยงยุทธมาแล้วแม่”
แย้มขยับตัวเหมือนรับรู้...พยายามอย่างหนักที่จะลืมตาขึ้นมา แม้แต่การลืมตายังเหมือนต้องใช้เรี่ยวแรงมหาศาล
ยงยุทธน้ำตาร่วงพรู
“ยงยุทธ” แย้มเรียกแทบไม่มีเสียงออกมา
ยงยุทธยืนนิ่งงันอยู่กับที่ก้าวขาไม่ออก แย้มพยายามยกมือขึ้น ร้องไห้ ยงยุทธก้าวเดินเข้าไปหา...จับมือแย้มไว้ ฟุบหน้าลงกับมือแย้ม ปล่อยโฮอย่างสุดกลั้น
ทุกคนมองภาพสะเทือนใจด้วยความปิติ หลายคนต้องซับน้ำตา แต่คนที่เมินสายตาออกจากภาพนั้นคือสุดา
แย้มปิติล้นพ้น “หลานรักของย่า...”
ทุกอย่างกำลังซึ้งสะเทือนใจ เหมือนจะจบลงได้ด้วยดี แต่...สิ่งที่คาอยู่ในใจยงยุทธ ถูกขับดันจนระเบิดออกมา.. “ทำไม ทำไม คนที่ทำร้ายผม ต้องเป็นคุณย่าด้วยทำไม ทำไม” ยงยุทธร้องไห้
ทุกคนตื่นตะลึง
แย้มปล่อยโฮออกมาสุดตัวเหมือนกัน “ทำไมน่ะเหรอ...ทำไมน่ะเหรอ อยากรู้ใช่ไหมว่าทำไม ..ย่าถึงเลวถึงชั่ว”
พะยอม ประยูรรีบเข้ามายั้งแย้มไว้เพราะแย้มดิ้นรนบิดตัวไป สายให้น้ำเกลือให้ยาหลุดกระเจิง
พะยอมห้าม “แม่...แม่” ทุกคนตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“ย่ามันชั่ว... ย่ามันเลว ย่ามันคนไม่มีหัวใจ ย่ามันคนใจดำ อีแย้มคนนี้มันใจร้าย..แล้วมึงรู้ไหม ใครล่ะที่มันทำกับกูก่อน... ถ้าไม่ใช่โคตรเหง้าแม่มึง ถ้าไม่ใช่พวกมันกูจะเป็นยังงี้ไหม”
ระพีพรรณ รีบเข้ามาฉุดยื้ออาการที่เหมือนจะทำร้ายตัวเองของแย้ม “ปวริศ ช่วยกันหน่อย”
ปวริศเข้ามาช่วยยื้อแย้มให้สงบลง สุดาตาค้างตกใจแต่ก็สะใจ ยงยุทธร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด วิ่งผลุนผลันออกไปจากห้องทันที ลลดาตื่นตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ยงยุทธวิ่งออกมาจากห้อง น้ำตานองหน้าวิ่งออกมาจนสุดทาง ในมุมอับมุมนั้น ยงยุทธอัดกำปั้นเข้าชกกำแพงอย่างไม่ยั้ง เจ็บใจตัวเองที่ไม่สามารถสลัดให้หลุดออกมาจากความเกลียดชัง ผู้ที่เลี้ยงตัวเองมา ได้รู้สึกตัวเองเลวระยำ เขาชกกำแพง ไม่ยั้งจนนิ้วแตกเลือดออก ยงยุทธทรุดลงกับพื้น ปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น

เวลาผ่านไป ยงยุทธยังฟุบหน้าอยู่กับเข่าตัวเอง
ลลดาขยับเดินเข้ามาหา “พี่ยงยุทธ...”
“พี่ฝืนเล่นละครอย่างที่ลลดาบอกไม่ได้ พี่แกล้งทำให้คนรอบๆตัว มีความสุขไม่ได้หรอก พี่หลอกตัวเองไม่ได้ ว่าพี่เกลียดคุณย่า พี่เกลียดคุณย่า”
ลลดาพูดไม่ออก ยงยุทธร้องไห้เจ็บปวดอีกรอบ
หทัยรัตน์ ระพีพรรณ ช่วยกันทำให้แย้มสงบลงได้มาก ฉีดยาระงับปวด เสียบเข็มน้ำเกลือ ยาเข้าเส้นไปใหม่
แย้มยังคงร้องไห้กระซิก แต่สงบลงมากแล้ว พะยอมเช็ดน้ำตาอยู่มุมนึงใกล้ประยูร
มยุรีย์ ลลดา ปวริศ อยู่อีกมุม ทุกคนหนักใจ ยกเว้นสุดา ที่วางแผนล้ำช๊อตไปถึงไหนต่อไหน

หทัยรัตน์ที่เดินรีบร้อนมา ค่อยๆ ผ่อนฝีเท้าลงเพราะเห็น ยงยุทธนั่งพิงกำแพงอยู่ที่ม้านั่งมุมนึง
หทัยรัตน์เดินเข้ามาหา “ยุทธ...ยุทธ”
ยงยุทธค่อยๆ ลืมตาขึ้น ยกมือที่เลือดกรังแห้งขึ้นเช็ดน้ำตา “รัตน์”
หทัยรัตน์ไม่รู้จะพูดอะไร “เป็นยังไงบ้าง...”
ยงยุทธรู้สึกได้ถึงความห่างเหิน ไม่เหมือนเดิม “สบายดี...รัตน์ล่ะ...สบายดีไหม”
“ก็ดี..รัตน์สบายดี”
“นั่งก่อนสิ..”
หทัยรัตน์บอกตัวเองว่าต้องเข้มแข็งห้ามใจอ่อนเด็ดขาด “รัตน์ติดคนไข้...ต้องรีบไป..แล้วค่อยคุยกันนะ..ขอตัวก่อน” หทัยรัตน์ผละออกมาทันทีและดูเหมือนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ต้องตัดใจทั้งที่เป็นห่วงเขาไม่น้อย ไม่ยอมหันกลับไปมองอีกเลย
ยงยุทธหลับตาลง น้ำตาไหล ไม่เหลือใครอีกแล้ว ในโลกนี้

ระพีพรรณได้แต่มองหทัยรัตน์อย่างเห็นใจ
หทัยรัตน์ ร้องไห้เจ็บใจตัวเอง “รัตน์ไม่เคยใจร้ายกับเขายังงี้มาก่อนเลย..รัตน์รู้สึกตัวเองแย่จังเลยระพี”
“ทำยังไงได้ ในเมื่อตัวเองเลือก ถ้าจะให้ยงยุทธเขาทำใจได้ นี่ก็คงเป็นวิธีเดียวละมัง เขาต้องเรียนรู้ที่จะเป็นฝ่ายแพ้บ้าง คนเราไม่มีใครสมหวังในชีวิตไปซะทุกเรื่องหรอก”
“ขนาดเรื่องของย่า เขายังทำใจไม่ได้เลย แล้วเรื่องของรัตน์กับธนาเขาจะยอมรับมันได้เหรอระพี”
ระพีพรรณเองก็หนักใจ ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

แย้มนอนหลับตาแต่ครางเบาๆด้วยความเจ็บปวด
สุดาขยับเข้ามาข้างเตียง “คุณแม่คะ..คุณแม่”
“อือ...”
“คุณแม่ทำพินัยกรรมเอาไว้แล้วใช่ไหมคะ”
“อือ”
“คุณแม่เก็บเอาไว้ที่ไหนคะ”
“ธนาคาร”
สุดาหันไปมองทางประตูให้แน่ใจว่าไม่มีใครเข้ามา สุดากระซิบ “คุณแม่อยากเปลี่ยนพินัยกรรมไหมคะ”
แย้มค่อยๆลืมตาขึ้นมอง “ทำไมต้องเปลี่ยน”
“คุณแม่ก็รู้ว่าทำไมต้องเปลี่ยนคนมันเนรคุณอย่างนั้น คุณแม่ยังจะรักเข้าไปลงอีกเหรอคะ” แย้มนิ่ง “ตั้งแต่เล็กจนโต คุณแม่ให้เขามาไม่ใช่น้อย สุดารู้ ถ้าคุณแม่ตาย อะไรต่ออะไรก็คงยกให้เขาอีกมหาศาล แต่เขาเห็นค่าความรักความเมตตาที่คุณแม่มีให้เขารึก็เปล่า คุณแม่เชื่อสุดาเถอะต่อให้เขาได้สมบัติคุณแม่ไปทั้งหมด เขาก็ไม่มีทางมีแก่ใจจะทำบุญกรวดน้ำไปให้คุณแม่หรอกค่ะ เผลอๆ มันจะหัวเราะเยาะคุณแม่เอาทีหลัง วิญญาณคุณแม่น่ะแหละค่ะ จะไม่มีวันสงบสุข มีแต่จะช้ำใจเปล่าๆ” แย้มมองกร้าว สุดายุยง “นี่สุดาไม่ได้ดูถูกน้ำใจหลานรักคุณแม่นะคะ สุดาแค่กำลังพูดความจริง ตอนนี้คุณแม่ยังพอมีแรง มีสติ ..เปลี่ยนพินัยกรรมซะเถอะค่ะ คนเนรคุณอย่างนั้นไม่สมควรได้อะไรจากคุณแม่เลยแม้แต่อย่างเดียว”
แย้มตัดสินใจแล้วอย่างมั่นใจ

โรงแรมกลางเมือง ยงยุทธรับกุญแจห้องพักมาจากพนักงานที่เคาน์เตอร์ แล้วหันมายกกระเป๋า
ลลดาขยับจะเดินไปที่ลิฟท์กับยงยุทธ
“ลดาส่งพี่แค่นี้ก็พอ ความจริงลดาไม่ควรเข้ามาในที่แบบนี้ด้วยซ้ำ”
“ทำไมคะ”
“ใครๆ ก็จำลดาได้ เดี๋ยวจะเอาไปนินทาเสียๆ หายๆ เปล่าๆ”
“ช่างปะไรคะ ใครจะพูดยังไงลดไม่สนหรอก ก็พี่ยงยุทธเป็นพี่ชายลดานี่คะ” ลลดาเดินนำไปที่ลิฟท์
ยงยุทธเดินตาม

ในห้องพักโรงแรม ยงยุทธนั่งลงมุมนึง ใจจริงอยากล้มตัวลงนอนแผ่ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะลลดาอยู่ในห้องด้วย
“หิวไหมคะ สั่งอะไรขึ้นมากินไหม”
“พี่อยากอยู่เงียบๆ คนเดียวมากกว่า”
“พรุ่งนี้ ค่อยไปเยี่ยมคุณย่ากันอีกทีนะคะ”
“ขอเวลาพี่อีกสักพักได้ไหม พี่เหนื่อย พี่บอกไม่ถูก พี่ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทำไมพี่ให้อภัยคุณย่าไม่ได้”
“ลดาเข้าใจค่ะ ลดาคิดว่าลดาเข้าใจพี่ พักผ่อนก่อนนะคะ ลดาจะลงไปหาซื้อขนมของกินมาให้” ลลดามองเป็นห่วงก่อนขยับตัวออกจากห้อง

ห้องพักแพทย์ ระพีพรรณถามหทัยรัตน์ “แล้วเขาหายไปตั้งแต่เมื่อไร”
“ไม่รู้..... แต่รัตน์รู้สึกแย่จังเลยระพี รัตน์ไม่อยากมองหน้าเขาเลย เขาก็คงรู้สึก แล้วก็คงคิดว่ารัตน์ใจดำมาก”
“มันเป็นความจริงที่เขาต้องเผชิญ... จะช้าหรือเร็วเท่านั้นแหละ” เสียงโทรศัพท์ภายในดังขึ้น ระพีพรรณขยับมารับสาย “ระพีพรรณค่ะ สักครู่นะคะ ของตัวเอง”
หทัยรัตน์ขยับมารับสาย “สวัสดีค่ะ ค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ” หทัยรัตน์ฟังแล้วหันมองหน้าเพื่อน

ห้องคนไข้วิกฤต หทัยรัตน์ เปิดประตูเข้ามาในห้อง มีพยาบาลตามเข้ามา
สุดายืนอยู่ข้างเตียง “รบกวนด้วยนะคะ คุณหมอ”
“ยินดีค่ะ คุณอา” หทัยรัตน์เดินเข้ามาข้างเตียงอีกฝั่ง
แย้มนอนลืมตา นิ่งอยู่ “ย่าเคยทำพินัยกรรมเอาไว้แล้วเมื่อหลายปีก่อน เก็บเอาไว้ในเซฟธนาคาร พะยอมรู้ดี”
“ค่ะ คุณย่า”
“แต่วันนี้ ย่าอยากเขียนใหม่.... แม่สุดา เขาอยากให้เป็นอย่างนั้น”
สุดาหน้ายิ้ม กุลีกุจอขยับเข้ากดปุ่มปรับระดับหัวเตียงให้ตั้งขึ้น “ปรับเตียงหน่อยนะคะ คุณแม่ จะได้หายใจสะดวกขึ้น”
“หนูจะเขียนทุกอย่างตามคำบอกของคุณย่านะคะ นิสาจะเซ็นชื่อเป็นพยานให้ด้วย”
พยาบาลขยับเก้าอี้มาให้หทัยรัตน์ นั่งข้างเตียง
แย้ม โบกมือ เหมือนกวักมือไปทางสุดา สุดารีบขยับเข้ามา “ขา คุณแม่จะเอาอะไรคะ น้ำใช่ไหมคะ สงสัยจะคอแห้ง”
“ออกไป”
”เอาอะไรออกไปนะคะ คุณแม่”
“มึงน่ะแหละ ออกไป”
สุดาเจื่อน “ค่ะๆๆ ฝากด้วยนะคะหมอ”
หทัยรัตน์รับคำด้วยรอยยิ้ม สุดาจำใจต้องออกไปจากห้อง แต่ไม่วายที่จะหันมามองอย่างอยากรู้อยากเห็น ก่อนปิดประตู
“หนูพร้อมแล้วค่ะ คุณย่า” หทัยรัตน์เริ่มเขียนใจความทุกถ้อยคำจากปากแย้ม
“ข้าพเจ้า .....นางแย้ม หมั่นกิจ อายุเจ็ดสิบสองปี ป่วยเป็นโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ ในระยะสุดท้าย”

หน้าห้อง สุดาเดินวนไปมาด้วยความกังวล ไม่ใช่กลัวไม่ได้สมบัติ แต่อยากรู้ว่าแย้มจะให้มาทั้งหมดรึเปล่า
สุดาเอาหน้าแนบช่องกระจกที่ประตูมองเข้าไป เห็นหทัยรัตน์เขียนข้อความลงบนกระดาษตามคำพูดของแย้ม

ของกินหลายอย่าง ถูกวางไว้บนโต๊ะ แต่ยงยุทธก็ไม่ได้แตะต้องมันเลย ลลดาเอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋ายงยุทธจัดแจงแขวนใส่ตู้ให้ ยงยุทธพยายามโทรเรียกหาหทัยรัตน์ แต่ล้มเหลว เพราะไม่รับสาย
“เดี๋ยวพี่ทำเองลดา ไม่ต้องหรอก”
“ก็ลดาอยากทำให้นี่คะ พี่ไปล้างหน้า ล้างตาให้สดชื่นดีกว่า เรื่องอื่นเดี๋ยวค่อยว่ากัน”
“พี่โทรหารัตน์หลายครั้งแล้วแต่เขาไม่รับสาย”
“อาจจะติดคนไข้อยู่ก็ได้นี่คะ”
“พี่รู้สึกว่ารัตน์เขาเปลี่ยนไป”
“อยู่ที่พี่ยุทธเองค่ะ”
“หมายความว่ายังไง”
“ถ้าพี่ยุทธไม่สู้ให้ได้พี่หมอรัตน์ คืนมา พี่ยุทธก็ต้องสูญเสียแน่นอนค่ะ”
แย้มนอนฟังการอ่านทวนข้อความในพินัยกรรมจนจบสิ้น พยักหน้าพอใจอย่างอ่อนแรง
หทัยรัตน์เช็ดน้ำตาเพราะใจความที่อ่านนั้นกินใจและสะเทือนอารมณ์ “ถูกต้องเป็นอย่างที่คุณย่าต้องการทุกอย่างนะคะ หนูจะได้ลงชื่อ”

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 14/5 วันที่ 12 พ.ค. 58

ละครสุดแค้นแสนรัก บทประพันธ์โดย จุฬามณี หรือ นิพนธ์ เที่ยงธรรม
ละครสุดแค้นแสนรัก บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครสุดแค้นแสนรัก กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล และ อดุลย์ ประยันโต
ละครสุดแค้นแสนรัก ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครสุดแค้นแสนรัก ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครสุดแค้นแสนรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวัน 18 เมษายน 2558
ติดตามชมละครสุดแค้นแสนรักทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ