อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 2 วันที่ 24 พ.ค. 58

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 2 วันที่ 24 พ.ค. 58

ทั้งสุดาและสัทธาแทบหน้าหงาย ที่ทั้งสองแรงไม่แพ้กัน...พอหนึ่งกลับไป สัทธากับสุดาก็มานั่งหมดแรงอ่อนใจบนโซฟากันสองคนพี่น้อง ต่างถอนใจพร้อมกัน

“ดูท่าสองคนนี้เขาเกลียดกันมากๆเลยนะคะพี่ปุ๊”

“พี่ก็ว่ายังงั้น สงสัยชาติก่อนคนนึงทำบุญด้วยปูนอีกคนก็ทำทานด้วยขมิ้น ชาตินี้ถึงได้แตกแยกเป็นสองสี ผสมกันไม่ได้”



“แป้นไม่สบายใจเลยที่สองคนเป็นแบบนี้ ตอนเด็กๆ เราสองคนก็อึดอัดจะแย่ จะเล่นอะไรก็เล่นไม่ได้เพราะสองคนนี้มัวแต่ตีกัน เราต้องเป็นคนกลางตั้งแต่เล็กจนตอนนี้โตๆกันแล้ว ก็ยังตีกันอยู่เลย ทำยังไงเขาถึงจะดีกันคะเนี่ย”...

ด้านหนึ่งกลับมาบ่นกับพิมพ์ตามเคย ว่ารู้ตัวผู้หญิงจองหองคนนั้นแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนไม่ใกล้ไม่ไกล เป็นคนที่รู้จักตั้งแต่เด็ก พิมพ์งงทำไมจำกันไม่ได้ หนึ่งนิ่วหน้าเหยียดๆ

“เพราะเวลาได้เปลี่ยนเขาไปจนคุณหนึ่งจำไม่ได้ ไม่ใช่สิ...ต้องพูดว่าคุณหนึ่งได้ลืมเขาไปแล้วถึงจะถูกต้อง ลืมไปแล้วว่ายังมีเด็กคนนี้อยู่บนโลก”

“แต่ต่อจากนี้ไปคงจะลืมไม่ลงแล้วมั้งคะ” พิมพ์ดักคอ

“คนอย่างเด็กนั่น ไม่มีความสำคัญมากพอที่จะทำให้คุณหนึ่งจำ หรือหันไปสนใจ ไม่ว่าในอดีต ปัจจุบัน...” พิมพ์แทรกว่าแล้วอนาคต หนึ่งบอกว่าตนก็จะไม่สนใจจำเหมือนกัน

วันต่อมา นวลมาหาหนึ่งถึงบ้านเพชรลดา ขอร้องให้ไปทานข้าวที่บ้านวันพรุ่งนี้ เพื่อพูดกับพินิจให้ตาสว่างตัดใจจากหทัยรัตน์เสียที เธอตีหน้าเศร้ารำพันว่าพินิจร่างกายทรุดโทรม จิตใจย่ำแย่เพราะคร่ำครวญหา แต่หทัยรัตน์หนึ่งครุ่นคิดสงสารนวลกับเพื่อนไม่น้อย...แต่จุดประสงค์แท้จริงของนวล คือต้องการให้พรรณีได้ใกล้ชิดกับหนึ่ง ตัดใจจากสัทธาเพราะเธอไม่ชอบคนตระกูลนี้

ooooooo

นวลกลับมาบอกลูกๆว่าพรุ่งนี้หนึ่งจะมาทานข้าวกลางวันที่บ้าน พินิจแปลกใจ นวลหันมาสั่งพรรณีให้อยู่ต้อนรับหนึ่งเพราะเขาทั้งหล่อและรวย เพียบพร้อมทุกอย่าง จะได้ออกจากโลกแคบๆของตัวเองมารู้ว่ามีผู้ชายดีๆอีกมากที่ดีกว่าพี่ชายเด็กใจดำอย่างหทัยรัตน์ พรรณีทำหน้าเซ็ง

“อย่าคิดนะว่าแม่ไม่รู้ว่าเรายังคบอีตาปุ๊ ยศแค่ร้อยโทอย่าหวังจะมาได้เป็นลูกเขยคุณนายนวล ที่สำคัญถ้าดองกับมันก็ไม่พ้นต้องเจอกับนังเด็กกำพร้านั่น พี่เราก็ตัดใจจากมันไม่ได้สักที คนที่จะเข้ามาร่วมชายคาพนัสพงษ์ ไม่ว่าจะเป็นเขยหรือสะใภ้ จะต้องมีสมบัติไม่น้อย ไปกว่าที่แม่มีอยู่...จำไว้ทั้งสองคน”

สองพี่น้องสบตากันด้วยความเห็นใจ พินิจรู้แก่ใจว่าตัวเองหมดหวังเพราะหทัยรัตน์ไม่เคยสนใจตน แต่สำหรับพรรณีกับสัทธาทั้งสองรักกันมานานแล้ว...พรรณีหลบมานั่งกอดรูปสัทธาร่ำไห้ในห้องอย่างรู้สึกสิ้นหวัง

รุ่งเช้า นวลเดินนำเด็กรับใช้ที่ถือถุงอาหารตามเข้ามา ร้องเรียกพรรณีให้มาช่วยกันจัด พินิจเดินมาบอกว่าน้องไปประชุมด่วนที่โรงเรียน นวลโกรธไม่เชื่อว่าลูกสาวมีงานด่วน จะไปตามกลับ พินิจรั้งแม่ไว้เตือนว่ากว่าแม่จะไปถึงและกลับก็ไม่ทันเพราะหนึ่งกำลังมา...นวลเจ็บใจรีบเข้าครัวไปจัดแจงอาหารตั้งโต๊ะ ปากก็บ่นว่าพรรณีไม่ได้ดั่งใจ

หนึ่งนำหนังสือศิลปะมาเป็นของฝากแก่พินิจเพราะรู้ว่าเพื่อนรักงานศิลปะ พินิจขอบใจที่เขาอุตส่าห์มาหาถึงสองครั้ง

“ก็ฉันเป็นห่วงแกน่ะสิ ห่วงทั้งเรื่องร่างกายแล้วก็...จิตใจ โดยเฉพาะเรื่องของผู้หญิงที่ชื่อหทัยรัตน์”

พินิจรู้ทันทีว่านวลคงเล่าให้หนึ่งฟัง หนึ่งรีบบอกว่าเพราะท่านเป็นห่วง และตนก็รู้จักเด็กคนนี้มาตั้งแต่เด็ก เป็นเด็กในบ้านของคุณลุงที่เดือนประดับ พินิจตาโพลง

“บังเอิญมาก ถ้าแกรู้จักหทัยรัตน์ ก็คงจะรู้ว่าทำไมฉันถึง...ชอบเขา”

“ตรงกันข้าม เพราะฉันรู้จัก ฉันถึงไม่เข้าใจ ฉันว่า เด็กนั่นไม่เห็นมีอะไรน่าชื่นชมสักนิด นอกจากหน้าตา ที่ก็แค่พอไปวัดไปวาได้”

“ฉันไม่ได้รักหทัยรัตน์ที่หน้าตา สิ่งมีค่าของเขาคือจิตใจงดงาม”

“ตั้งแต่เล็กจนโตฉันไม่เห็นเขาจะเป็นอย่างที่แกบอกสักนิด เด็กนั่นทั้งหยิ่งทั้งจองหอง อวดดีไม่มีมารยาท”

“ที่แกพูดแบบนี้เพราะแกยังไม่รู้จักเขาดีพอ”

หนึ่งสะดุดกึกเหมือนโดนท้าทายคิดแย้งในใจ พินิจเน้นย้ำให้มองหทัยรัตน์อย่างไม่มีอคติ แล้วจะเห็นตัวตนของเธอในแบบที่ตนเห็น...คำพูดทิ้งท้ายของพินิจยิ่งทำให้หนึ่งสงสัยมากขึ้น

ooooooo

วันต่อมา สัทธามารับพรรณีที่โรงเรียน เธอเป็นครูเวรยืนส่งนักเรียนที่ด้านหน้า พอเห็นสัทธาก็ตกใจไม่รู้จะหลบอย่างไร อึดอัดใจกับคำสั่งแม่ที่ให้เลิกคบกับเขา จึงบอกเขาไปว่าวันนี้ตนมีประชุมกลับบ้านด้วยไม่ได้ เขาจะนั่งรอ เธอรีบบอกว่าแม่ให้คนรถมารับ สัทธาถอนใจ

“ก็ได้ครับ แต่น้องณีต้องสัญญาว่าจะไปงานแซยิดของคุณพ่อพี่ งานมีวันศุกร์หน้านะ พี่อยากแนะนำณีให้คุณพ่อคุณแม่ได้รู้จักในฐานะอื่นที่ไม่ใช่เพื่อนแป้น...นะครับรับปากนะ ไม่งั้นให้พี่ไปส่งบ้านวันนี้”

พรรณีใจอ่อนยอมตกลงจะไปงานแซยิด สัทธาดีใจร้องเสียงดัง เธอรีบปรามอายเด็กๆ สัทธายังคงทำท่าดีใจเดินออกไป พรรณีมองตามอย่างสะท้อนใจ...สัทธาเดินผ่านบอร์ดของโรงเรียน เห็นติดประกาศประกวดภาพวาดเจ้าหญิงเจ้าชายในความฝัน ก็คิดอะไรขึ้นมาได้...

ในวันเดียวกัน หทัยรัตน์สอนหนังสือกรกนกเสร็จ มอบตุ๊กตาแมวที่เย็บเองกับมือให้เป็นของขวัญ เนื่องจากเธอตั้งใจเรียนและทำการบ้านถูกหมด กรกนกดีใจเอามาวางคู่ตุ๊กตาสุนัขที่หนึ่งให้ พอหทัยรัตน์รู้ว่าตุ๊กตาตัวนั้นเป็นของหนึ่งก็หน้าเสียไม่น่าเลย...ประสาทพรกลับมาถึงเห็นหทัยรัตน์ยังอยู่จึงอาสาไปส่งบ้าน อ้างมีเรื่องปรึกษาเรื่องของกรกนก เธอจึงยอม

แต่แล้วประสาทพรแวะร้านอาหารหรู หทัยรัตน์ท้วงคุยที่บ้านก็ได้ ไม่เห็นต้องมาที่นี่

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมอยากเลี้ยงอาหารเป็นการตอบแทนที่ทำให้น้องหญิงร่าเริงขึ้น”

“มันเป็นหน้าที่ของดิฉันค่ะ ไม่ทราบว่าเรื่องที่จะคุยคืออะไรคะ คุยตรงนี้ก็ได้ค่ะ”

ประสาทพรยิ้มเก้อๆ กล่าวขอโทษที่เอาเรื่องน้องมาเป็นข้ออ้าง จริงๆอยากชวนเธอมาทานอาหาร หทัยรัตน์หน้านิ่งโกรธๆก่อนจะเอื้อนเอ่ยว่าจะยกโทษให้เพราะเป็นความผิดครั้งแรก แต่ถ้าโกหกอีก คงจะไม่ให้อภัยและไม่ไว้ใจเขาอีก

“ครับ...ผมจะจำไว้และจะไม่ทำอีก ผมไม่กล้าโกหกคุณแล้วครับ คุณนี่เห็นหน้าหวานๆแต่เป็นคนดุเหมือนกันนะครับ”

“คุณชายยังไม่รู้จักดิฉันดีพอค่ะ บางทีดิฉันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คุณชายคิดก็ได้”

“งั้นผมจะทำความรู้จักกับคุณให้มากกว่านี้...แต่เรามาถึงแล้ว ตอนนี้ผมหิวมาก คุณให้เกียรติรับประทานอาหารเป็นเพื่อนผมได้ไหมครับ อิ่มแล้วผมจะรีบไปส่งบ้านทันที...นะครับ”

หทัยรัตน์จำต้องรับคำ เผอิญในร้านมีส่องแสงนั่งทานอาหารอยู่กับหนึ่ง ท่าทางส่องแสงยืดภูมิใจสุดๆที่ได้ทานข้าวกับเขา หนึ่งทานอย่างเอร็ดอร่อยไม่ได้คิดอะไร แต่พอส่องแสงอุทานขึ้นว่า คุณชายประสาทพรมาทานอาหารกับหทัยรัตน์ เขาก็ชะงักเหลียวมอง ส่องแสงได้ทีใส่ไคล้

“เด็กปุ้มวันนี้ควงคุณชายเลยเหรอเนี่ย เอ๊ะมาด้วยกันได้ยังไง นึกออกแล้ว ปุ้มเขาเป็นครูสอนน้องสาวคุณชายอยู่นี่เอง ปุ้มนี่ไวไฟจริงๆ ไปสอนแค่ไม่นานควงคุณชายออกมาร้านอาหารซะแล้ว อุ๊ยตายแล้ว! ดูสิ คุณชาย ส่งสายตาให้ปุ้มใหญ่เลย แหม...น่าอิจฉาจริงๆ”

หนึ่งนั่งนิ่งไม่หันมอง ทำทีไม่สนใจแต่ในใจร้อนเร่า ส่องแสงชวนเข้าไปทักทาย หนึ่งปัด

“ไม่ต้อง! เวลานี้เป็นเวลาส่วนตัวไม่อยากรบกวน พี่อิ่มแล้ว จะกลับเลยรึเปล่า”

ส่องแสงเห็นหนึ่งหน้าบึ้งรีบยุแยง “คราวนี้พี่หนึ่งเชื่อส่องรึยังคะ ปุ้มเขาทั้งสวยทั้งฉลาด เข้าไปสอนไม่นานก็ได้ควงคุณชายซะแล้ว ส่องได้แต่ภาวนาให้ทั้งสองลงเอยกันจริงๆ คุณชายจะได้ไม่ต้องโดนปุ้มทิ้งให้เจ็บปวดใจเหมือนผู้ชายคนอื่น”

หนึ่งปรายตามองไปเห็นทั้งสองกำลังยิ้มแย้มกันพอดี รู้สึกไม่พอใจอย่างแรง

ooooooo

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 2 วันที่ 24 พ.ค. 58

ละครหนึ่งในทรวง บทประพันธ์โดย บุษยมาศ
ละครหนึ่งในทรวง บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครหนึ่งในทรวง กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครหนึ่งในทรวง ควบคุมการผลิตโดย บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครหนึ่งในทรวง ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.35 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ