อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 2 วันที่ 26 พ.ค. 58

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 2 วันที่ 26 พ.ค. 58

ที่ในป่า เรืองหัวหน้าโจรสู้กับพวกทหารอย่างดุเดือด แต่เพราะกำลังน้อยกว่าและถูกฆ่าไปมาก เรืองแค้นมากประกาศว่า “อ้ายหลวงสรอรรถ อ้ายขุนนางขี้ฉ้อ แค้นนี้กูต้องชำระด้วยชีวิต” พลันลูกน้องคนหนึ่งก็ถูกธนูยิงที่ซอกคอล้มตายไปต่อหน้า เรืองตกใจสั่งลูกน้องให้ตามมา ตนจะเปิดทางให้เอง แล้วเรืองก็เปิดทางพาลูกน้องแหวกวงล้อมหนีไปได้

เหมกลับมาเล่าให้พระครูยมฟัง พระครูยมเชื่อว่าศิษย์ของท่านบ้างตายบ้างรับราชการที่จะไปค้าฝิ่นนั้นเป็นไปไม่ได้ แต่เหมยืนยันว่าที่ตนเห็นเป็นวิชาดาบอาทมาตไม่ผิดแน่ พระครูทบทวนแล้วบอกว่าอาจเป็นวิชาดาบอาทมาตใต้ก็เป็นได้



พระครูยมเล่าให้ฟังว่า

“ข้าเองก็ไม่เคยเห็นกับตาดอก แต่ครูข้าเคยเล่าให้ฟังว่า ครั้งแผ่นดินพระเจ้าทรงธรรม มีครูดาบอาทมาตสองคนชื่อครูเสือกับครูทองได้ประลองวิชากันที่พิษณุโลกสองแคว...”

เป็นเหตุการณ์เมื่อ 100 กว่าปีก่อน การประลองวิชากันครั้งนั้นครูเสือเป็นฝ่ายชนะ แต่ครูทองไม่ยอมแพ้หลบไปอยู่นครศรีธรรมราช เพื่อฝึกวิชาดาบแลบัญญัติลูกไม้ท่าเพลงเพิ่มเติมเพื่อหวังกลับมาเอาชัยล้างอาย...แต่ครูทองก็ไม่มีโอกาสล้างอายเพราะพอกลับมาพิษณุโลกครูเสือก็สิ้นใจตายไปแล้ว ครูทองเลยกลับไปอยู่นครศรีธรรมราช วิชาดาบอาทมาตจึงแบ่งเป็นอาทมาตเหนือกับอาทมาตใต้นับแต่บัดนั้น

เล่าเรื่องเมื่อ 100 กว่าปีก่อนเกี่ยวกับดาบอาทมาตเหนือและอาทมาตใต้แล้ว พระครูยมย้ำว่า

“จะเหนือหรือใต้ก็มาจากรากเหง้าเดียวกัน มิว่าจะมีกระบวนเพลงสูงส่งร้ายกาจเพียงใด ก็ไม่สำคัญเท่าหัวใจอันเป็นแก่นแท้ของดาบอาทมาตดอก เมื่อเอ็งถ่องแท้ในวิถีแห่งดาบแล้ว สิ่งอื่นใดย่อมไร้ความหมายทั้งสิ้น”

ooooooo

ลำดวนกลับมาคุยฟุ้งให้ขุนนาฏฟังว่าเหมเก่งมาก สู้กับโจรบุกซ้ายซ้ายแตก บุกขวาขวาแตก ทั้งยังออกท่าออกทางเล่าอย่างสนุกสนานด้วย

ขุนนาฏฟังแล้วพูดขำๆว่าเหมไม่ใช่นักรบที่ไหน ชะรอยพวกโจรจะเป็นพวกติดฝิ่นไร้เรี่ยวแรงเสียมากกว่ากระมัง

ในงานสมโภชเจดีย์มีผู้คนมาเที่ยวกันคึกคักมากมาย ที่สำคัญหลวงสรอรรถพากัปตันเดวิดขี้เมามาด้วยอย่างมีแผน

เมื่อเริ่มเปิดงานลำดวนเป็นคนขึ้นไปรำโชว์ก่อน เดวิดไปเกาะอยู่ขอบเวที เมื่อลำดวนรำมาใกล้มันก็กระชากลำดวนไปกอดอย่างเมามัน ทุกคนตะลึงพรึงเพริดกับการกระทำต่ำทรามนั้น

เหมพุ่งเข้าไปชกเดวิดอย่างแรง พระยาบริรักษ์ที่นั่งอยู่หน้าเวทีก็เข้าไปต่อยหน้าเดวิดจนคว่ำไปด้วย

ขณะพระยาปลัดกำลังต้อนรับคุณชายช่วงที่มางานโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้านั้น ลูกน้องวิ่งมารายงานว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้วพระยาบริรักษ์กับเหมชกหน้ากัปตันเรือของพวกวิลาศคว่ำไปแล้ว

กัปตันเดวิดให้ลุงซึ่งเป็นนายทหารใหญ่โตนำทหารมาข่มขู่เหมและพระยาบริรักษ์ ด่าเป็นภาษาอังกฤษที่ชาวบ้านฟังไม่รู้เรื่อง ครั้นพระยาปลัดให้ไปตามล่ามก็ไม่มีล่ามเหลืออยู่ในปากน้ำแม้แต่คนเดียว เพราะหลวงสรอรรถวางแผนจ้างล่ามไปทำงานนอกเมืองปากน้ำจนหมด หากเกิดเรื่องวุ่นวายพูดจากันไม่รู้จะได้ถึงเลือดตกยางออกกัน

ลุงของกัปตันเดวิดฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดสั่งให้ทหารยกปืนเล็งใส่ชาวบ้าน ทำให้ชาวบ้านพากันตื่นกลัว พวกมันก็ยิ่งกำแหง พระยาบริรักษ์ลุกขึ้นตวาดอย่างสุดทนว่า

“พวกมึงผิดแล้วยังคิดจะขู่อีกรึ ก็เอาสิวะ” แล้วเดินเข้าหาจะเอาเรื่อง เหมรีบเข้าไปเจรจาภาษาอังกฤษว่า

“พวกเราไม่ใช่ฝ่ายผิด หลานท่านลวนลามผู้หญิงก่อนเราถึงต้องปกป้องศักดิ์ศรีของเรา”

หลวงสรอรรถตกใจไม่คิดว่าเหมจะพูดภาษาอังกฤษได้ พระยาบริรักษ์เองก็เสียหน้าที่ตนเป็นคนเกลียดฝรั่งมากแต่ลูกชายกลับพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง มีแต่คุณชายช่วงที่ทึ่งแกมยินดียิ่งเพราะอยากเจอคนไทยที่พูดภาษาอังกฤษได้นานแล้ว

เมื่อเดวิดไม่ยอมรับว่าตนลวนลามลำดวน เหมจึงท้าเป็นภาษาอังกฤษว่า

“ถ้าอย่างนั้นท่านกล้าสาบานต่อหน้าพระคัมภีร์ไบเบิลหรือไม่ว่าท่านไม่ได้ลวนลามผู้หญิง” เดวิดไม่กล้าสาบาน ลุงของเดวิดจึงสั่งทหารให้เอาปืนลง
บรรยากาศคลี่คลายทันที ทุกคนมองเหมทึ่งที่แก้ไขสถานการณ์ได้ กระนั้นพระยาบริรักษ์ก็ยังเคืองเหมที่พูดภาษาอังกฤษที่ตนต่อต้านรังเกียจ จนคุณชายช่วงขอร้องว่า “ท่านเจ้าคุณอย่าเคืองเหมเลย ในกาลภายหน้าภาษาวิลาศจะเป็นสิ่งสำคัญนัก แม้แต่ดีฉันก็ยังต้องเรียนจากพวกมิชชันนารี เพียงแต่ยังไม่คล่องแคล่วเท่าพ่อเหมเท่านั้น”

เหมดีใจที่คุณชายช่วงมีความคิดเห็นเช่นเดียวกับตน คุณชายช่วงบอกว่ามิใช่แต่ภาษา แต่วิชาความรู้ของพวกวิลาศตนก็สนใจ ระหว่างที่ตนอยู่ปากน้ำหากเหมว่างก็แวะเวียนไปหาบ้างตนมีเรื่องจะพูดคุยกับเขามากมาย ทั้งยังบอกพระยาบริรักษ์กับคุณหญิงชมว่า

“หากลูกชายคนนี้ของท่านบวชเรียนเมื่อใด วานส่งคนไปแจ้งข่าวดีฉันที่พระมหานครที ดีฉันตั้งใจจักใคร่ขอร่วมเป็นโยมอุปัฏฐาก”

คุณหญิงดีใจมากบอกเหมให้รีบกราบคุณชายช่วง เพราะคุณชายช่วงเป็นโยมอุปัฏฐากก็เหมือนขอตัวเหมไปรับราชการ พูดอย่างปลื้มปีติว่า “คุณชายช่วงรับใช้ใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท ถ้าพ่อเหมได้รับใช้พระพุทธเจ้าอยู่หัวก็ถือว่าเป็นสุดยอดของชีวิตแล้ว ดีเสียกว่ารับใช้ท่านเจ้าพระยาหรือเจ้านายพระองค์อื่นเสียอีก โธ่...พ่อคุณของแม่ ได้ดีเพราะภาษาวิลาศแท้ๆ” แต่พระยาบริรักษ์กลับหน้าบึ้งตึงเดินผละไป เหมมองตามไปอย่างไม่สบายใจที่ขัดใจเจ้าคุณพ่อ

ooooooo

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 2 วันที่ 26 พ.ค. 58

ละครข้าบดินทร์ บทประพันธ์โดย : วรรณวรรธน์
ละครข้าบดินทร์ บทโทรทัศน์โดย : เอกลิขิต
ละครข้าบดินทร์ กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
ละครข้าบดินทร์ ผลิตโดย : บริษัท ที.วี.ซีน จำกัด
ละครข้าบดินทร์ ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครข้าบดินทร์ เตรียมออกอากาศเร็ว ๆ นี้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ