อ่านละคร กลกิโมโน ตอนอวสาน[2] วันที่ 6 พ.ค. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนอวสาน[2] วันที่ 6 พ.ค. 58

อาคิระหยุดวิ่งแล้วหันขวับไปทางโฮชิโนโอจิ ทันใดนั้นเชือกที่มัดรินดาราไว้กับต้นไม้ก็ร่วงลงพื้น ดาบซามูไรปรากฎอยู่ ในมือของรินดาราที่มีสีหน้าขึงขัง แล้วรินดาราก็พุ่งเข้าไปใช้ดาบซามูไรฟันอาคิระ แต่อาคิระหลบทันได้อย่าง เฉียดฉิว คมดาบโดนเข้าที่แขนของอาคิระเป็นทางยาว
“อาคิระ” โฮชิโนโอจิวิ่งไปประคองร่างอาคิระลุกขึ้น อาคิระยกมือขึ้นกุมแขนตัวเอง “ไหวนะ”
“ไหวครับ”

ทั้งสองมองไปยังคนที่ถือมีดดาบซามูไรอยู่ก็คือยูกิ ไม่ใช่รินดารา
“เห็นทีว่าชั้นจะต้องกลืนกินกิเลสจากมนุษย์ทุกคนในเมืองสึกิแล้วล่ะมั้ง ชั้นถึงจะตบตาเธอได้สักที”
“ปีศาจจิตใจชั่วร้ายอย่างเธอ ไม่มีวันเป็นเทพธิดาแสนดีอย่างเมียวโจได้”


“เมียวโจน่ะเหรอเทพธิดาผู้แสนดี” ยูกิหัวเราะประชด “นังเมียวโจมันก็น่ารังเกียจไม่ต่างจากชั้นหรอก เชอะ...ทำตัวเป็นเทพธิดาผู้สูงศักดิ์แต่ที่แท้ก็ยังฝักใฝ่กิเลส ยังโหยหาความรักถึงได้ส่งส่วนหนึ่งของตัวเองลงมาตามคนรักให้กลับไป”
“เธอไม่มีวันเข้าใจหรอก ว่าทำไมเมียวโจถึงต้องทำแบบนั้น เพราะเธอไม่เคยรู้จักคำว่าความรักอย่างแท้จริง เธอมันไม่มีหัวใจ”
ยูกิตะคอกด้วยความโมโห “ชั้นมี ! ชั้นมีให้เธอคนเดียวด้วย แต่เธอทำลายหัวใจของชั้นไปหมด แล้วตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เธอจะต้องโดนทำลายหัวใจคืนบ้างแล้วท่านชายโฮชิ” ยูกิเคลื่อนตัวไปด้านหนึ่งอย่างรวดเร็ว โฮชิโนโอจิกับอาคิระตามไป

ย่ามิกิ ไอ ริเอะอยู่ในชุดเสื้อผ้ากันหนาว ถึงจะอยู่ในบ้านแต่พายุหิมะก็แผ่ความหนาวเข้ามาในบ้าน ทุกคนมีสีหน้าร้อนใจเป็นห่วงโฮชิโนโอจิกับอาคิระ ยิ่งโดยเฉพาะย่ามิกิที่นั่งไม่ติด เดินไปเดินมา
นานะเข้ามา “คุณย่ามิกิคะ มีแขกมาค่ะ”
“ใคร?”
นานะยังไม่ทันตอบ ฮิเดโนริเดินเข้ามาด้วยสีหน้าขึงขัง ฮิเดโนริไม่ได้แต่งกายเพื่อปกป้องความหนาวใดๆ
ไออึ้งตกใจ คาดไม่ถึงว่าฮิเดโนริจะเหยียบเข้ามาในมิยาคาวะ “ฮิเดะ! เธอมาทำอะไรที่นี่”
ย่ามิกิมองอาการของไอ แล้วนิ่วหน้าสงสัยในอาการของไอ “ผมขอพบท่านชายโฮชิ ผมมีเรื่องจะคุยกับเขา”
“ท่านชายไม่อยู่ค่ะ ท่านชายกับอาคิระออกไปตามหาคุณรินดารา”
ฮิเดโนริตกใจมาก “ตามหารินดารา !? รินดาราเป็นอะไรครับ”

ไอมองฮิเดโนริอย่างน้อยใจ แต่เชิดหน้าทำเข้มแข็งแล้วเดินออกไปจากห้องทันที ย่ามิกิมองตามไอและหันมามองสายตาของฮิเดโนริที่มองตามไอมีแววอาลัยอาวรณ์ จึงแน่ใจเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสอง
ฮิเดโนริตัดสินใจพูดบางอย่างกับมิกิ “คุณย่ามิกิครับ..ผมมีเรื่องอยากขอร้อง” ย่ามิกิมองฮิเดโนริอย่างสงสัย

ไอยืนลูบท้องตัวเองและทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง มองหิมะที่ตกกระหน่ำทำให้ขาวไปทั้งบริเวณอย่างซึมเศร้า น้ำตารื้นด้วยความเหงาเศร้าจับใจ
ย่ามิกิเข้ามายืนมองอาการของไออย่างสงสารเห็นใจ “เขาเป็นพ่อของลูกในท้องไอใช่ไหม” ไอไม่ตอบแทนคำตอบว่าใช่ “เขารู้หรือเปล่าว่าไอท้อง”
ไอทำเข้มแข็งทั้งที่ใจแตกสลาย “เขาไม่จำเป็นต้องรู้ค่ะ ไอไม่ต้องการให้ใครมารับผิดชอบ ไอกับลูกเพราะหน้าที่ แต่ไม่มีความรักให้เราเลยแม้แต่นิดเดียว”
“แต่เขาก็มีความห่วงใยให้ไอไม่น้อยเลยนะ”
“ไม่จริงหรอกค่ะ”
“ถ้าไม่จริง เขาคงไม่ขอร้องกับย่าว่าให้ช่วยดูแลไอแทนเขา เวลาหิมะตกหนักแบบนี้ ไอจะรู้สึกเหงาอ้างว้าง ไอชอบให้มีคนกอดไอแน่นๆ แล้วไอจะรู้สึกดีขึ้น” ไออึ้งคาดไม่ถึง ดีใจจนน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ตั้งแต่แรกไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “ย่าเป็นย่าของไอ ย่ายังไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน แสดงว่าเขาเป็นคนที่กอดไอแล้วไอรู้สึกดีมากใช่ไหม คนเรานะไอ...ถ้ากอดกันโดยไม่มีความรู้สึกดีๆมอบให้กัน กอดนั้นจะไม่มีทางส่งความรู้สึกอบอุ่นไปให้อีกฝ่ายได้เลย ถ้าเขากอดไอแล้วไอรู้สึกดี แสดงว่าเขาเองก็รู้สึกดีกับไอเหมือนกัน”
“ค่ะคุณย่าไอเข้าใจแล้วค่ะ ไอจะให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้ง ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนคะคุณย่า”
“เขาไปแล้ว”
“ไปไหนคะ”
ย่ามิกิไม่ตอบ แต่มีสีหน้าไม่สบายใจ

ในป่า โฮชิโนโอจิกับอาคิระวิ่งเข้ามา อาคิระยกมือกุมแผลถูกฟันที่แขน “รินดารา”
ยูกิเอามีดดาบซามูไรจ่อไปที่รินดารา “ได้เวลาแกต้องกลับไปที่ของแกแล้วนังเมียวโจ โฮชิต้องอยู่กับชั้นที่นี่”
รินดาราหลับตายอมรับชะตากรรม ยูกิยกดาบขึ้นตั้งท่าจะฟันรินดารา อาคิระกับโฮชิโนโอจิตกใจสุดขีด แต่ก่อนที่ยูกิจะฟันดาบลงมาที่รินดารา ทันใดนั้นเสียงคำรามของสุนัขจิ้งจอกก็ดังก้องกังวานขึ้น ทุกคนมองหาเสียง
"ฮิเดโนริ" พุ่งกระโจนเข้าใส่ด้านหลังของยูกิ ยูกิหลบไม่ทันจึงกระเด็นไปตามแรงกระแทก ดาบซามูไรในมือยูกิตกไปบนพื้น ยูกิกับฮิเดโนริล้มกลิ้งไปด้วยกัน อาคิระ โฮชิโนโอจิ รินดาราคาดไม่ถึง ว่าผู้ที่มาช่วยคือ ฮิเดโนริ
อาคิระตกใจ “ฮิเดะ”
ยูกิกับฮิเดโนริหยุดกลิ้ง ฮิเดโนริตั้งหลักขึ้นมาได้เร็วกว่า จึงชักมีดอาคมของไดซุเกะที่เหน็บเอวมาแล้วแทงเข้าไปที่ กลางหลังของยูกิเต็มแรง รอยแผลที่เกิดจากมีดอาคมก็ลุกเป็นไฟ สร้างความเจ็บปวดให้ยูกิอย่างแสนสาหัส

“อ๊าก” ยูกิตะโกนลั่นสุดเสียงและดิ้นทุรนทุราย เพราะวงไฟที่กลางหลังของยูกิก็ค่อยๆแผ่วงกว้างจนลุกลามขึ้นรอบตัว จนกระทั่งร่างของยูกิหญิงสาวแสนสวย เพราะพลังของนางปีศาจหิมะกลับสู่ร่างซากศพเน่าเปื่อย ระบุเพศ ไม่ได้ หัวไม่มีผมเพราะตายมานานนับเดือน เหมือนคนถูกไฟไหม้มาทั้งตัว
รินดารา อาคิระ โฮชิโนโอจิ ฮิเดโนริตื่นตะลึงกับภาพที่เห็น ยูกิในสภาพซอมบี้ปีศาจน่าเกลียดน่ากลัวยกแขนตัวเองดู และยกมือแตะใบหน้าก่อนจะคำรามลั่นก้องป่าเพราะ รับไม่ได้กับสภาพตัวเอง “ไม่ !!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฮิเดโนริแสยะยิ้มสะใจ ยูกิหันขวับมามองทางฮิเดโนริแล้วพุ่งเข้าไปใส่ฮิเดโนริ ทั้งสองสู้กัน อาคิระรีบเข้าไปแกะมัดเชือกที่มือให้รินดารา พอแก้ได้สำเร็จ รินดาราทรุดล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง
โฮชิโนโอจิถอดเสื้อโค้ชออกแล้วสวมให้รินดารา “อาคิระพาฮิคาริหนีไป ชั้นจะไปช่วยฮิเดะ”
รินดาราจับมือโฮชิโนโอจิอย่างห่วงใย “ระวังตัวเองนะคะท่านชาย”
โฮชิโนโอจิยิ้มและจูบที่หน้าผากของรินดารา แล้วพยักหน้าให้อาคิระพารินดาราออกไป โฮชิโนโอจิมองตามรินดาราและอาคิระลับตาไป แล้วหันไปมองทางที่ยูกิกับฮิเดโนริกระเด็นไปด้วยแววตาแน่วแน่

ฮิเดโนริถูกผลักกระเด็นมาติดต้นไม้ ฮิเดโนริเจ็บปวดเพราะแรงกระแทก แล้วยูกิก็พุ่งเข้ามาจะจัดการกับฮิเดโนริ ฮิเดโนริหมุนตัวหลบทันแล้วตวัดมือไปที่หน้าของยูกิจนล้มหน้าคว่ำไปบนพื้น ที่แก้มมีรอยเล็บเป็นทางยาว
ฮิเดโนริหันไปเห็นมีดอาคมวางอยู่บนพื้น ฮิเดโนริหยิบมาแล้วมายืนคร่อมเหนือร่างของยูกิที่หมอบกับพื้นเหมือนจะไม่มีแรงสู้กับฮิเดโนริแล้ว แต่สิ่งที่ฮิเดโนริไม่เห็นคือ...แววตาร้ายกาจของมัน
“นางปีศาจหิมะ แกต้องชดใช้ให้ปู่ของชั้น !!!!!” ฮิเดโนริเงื้อมมีดขึ้นสูงจะแทงยูกิ แต่ทันใดนั้นยูกิคว้าดาบซามูไรที่อยู่บนพื้นแล้วหันมาแทงใส่ท้องฮิเดโนริ ฉึก เลือดสีแดงสดของฮิเดโนริกระเด็นไปบนหิมะขาวโพลน
ฮิเดโนริสะดุ้งสุดตัว ตาเบิกโพลง แล้วก้มลงมองตัวเองเห็นดาบซามูไรคาอยู่ที่พื้น ยูกิดึงมีดออกจากฮิเดโนริ ฮิเดโนริสะดุ้งสุดตัวทรุดล้มลงกับพื้น ยูกิลุกขึ้นยืนเหนือร่างของฮิเดโนริ ฮิเดโนริอ้าปากกว้างออก แต่ทันใดนั้นเกิดเสียงดังฉับ! ยูกิสะดุ้งสุดแรง มือที่จับคอฮิเดโนริอยู่คลายออก ฮิเดโนริร่วงลงกระแทกพื้น แล้วยูกิก็ค่อยๆ หันไปข้างหลัง จึงพบโฮชิโนโอจิยืนถือดาบซามูไร..โฮชิโนโอจิเป็นคนฟันหลังของยูกิ
“ชั้นให้โอกาสเธอมามากพอแล้วนางปีศาจหิมะ” ดวงตาของโฮชิโนโอจิเป็นสีเขียว แล้วโฮชิโนโอจิก็ฟันดาบลงไปที่ยูกิอีกครั้ง...เกิดลำแสงสีเขียวสีเดียวกับดวงตาของโฮชิโนโอจิ ขึ้นพาดที่ตัวของยูกิตามทางของคมดาบ แสงสีเขียวนั้นก็ทะลุพุ่งไปทั่วร่าง...เกิดกลุ่มควันสีขาวลอยพุ่งออกจากร่างของยูกิแล้วก่อตัวขึ้นเป็นก้อนขึ้นกลางอากาศ แล้วแตกกระจายพร้อมกับเสียงกรีดร้องของยูกิดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่า โฮชิโนโอจิแหงนหน้ามองท้องฟ้าด้วยสีหน้าปลงตก

แป้งร่ำกับเกียวนั่งห่มผ้ากอดกันตัวสั่นริกๆอยู่ในผ้าห่ม แล้วมีแสงพระอาทิตย์เคลื่อนส่องเข้ามาภายในห้อง เกียวหันไปเห็นแสงก็แปลกใจจึงลุกขึ้นไปดูที่หน้าต่าง แล้วร้องตกใจ “หิมะหยุดตกแล้ว”

แป้งร่ำวิ่งมาดูที่หน้าต่าง “ไม่ตกแล้วจริงๆด้วย ท่าทางโลกเราจะร้อนเว่อร์ อยู่ดีๆ หิมะก็ตก อยู่ดีๆ พระอาทิตย์ก็ออก จะเอาอะไรกันแน่ค้าคุ๊ณ”
“ไม่ดีหรือไงเล่า เราจะได้ไม่ต้องหนาวตายแล้ว ที่สำคัญโบท็อกซ์บนหน้ากับซิลิโคนบนจมูกไม่ต้องแข็งแห้งหมด เรารอดตายแล้ว !!!!” เกียวกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ

คฤหาสน์มิยาคาวะ ย่ามิกิ ริเอะ ไอต่างคอยการกลับมาของคนที่ตัวเองรักอย่างใจจดใจจ่อ
นานะวิ่งเข้ามาบอก “กลับมากันแล้วค่ะ” ทุกคนดีใจ
โฮชิโนโอจิกับนารูตะช่วยประคองฮิเดโนริที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดเข้ามา รินดาราประคองอาคิระที่แผลถูกฟันที่แขน
ไอเห็นสภาพของฮิเดโนริก็ตกใจ “ฮิเดะ” ไอปราดเข้าไปหาฮิเดโนริอย่างห่วงใย
โฮชิโนอิจิอธิบาย “เขาถูกนางปีศาจหิมะทำร้าย แผลค่อนข้างลึกมากเลย แต่เราพาเขาไปหาหมอไม่ได้ เพราะหิมะยังปิดทาง”
“ไม่เป็นไร ผมช่วยเหลือตัวเองได้ ผมขออยู่คนเดียว”
อาคิระสงสัย “นายจะทำอะไร”
ฮิเดโนริไม่ตอบ แต่มีสีหน้าแน่วแน่ทั้งที่ยังเจ็บแผลอยู่มาก

ฮิเดโนรินั่งหลับตาถอดเสื้อจะเห็นแผลฉกรรจ์จากการถูกแทงที่กลางท้อง...ฮิเดโนริใช้พลังและสมาธิอย่างแรงกล้า..ทำให้เหงื่อแตกพลั่กๆ กล้ามเนื้อเกร็งไปทั้งร่าง แผลบนหน้าท้องของฮิเดโนริค่อยๆ หายไปกลายเป็นผิวหนังปกติ
ฮิเดโนริลืมตาแล้วก้มลงมองที่ท้องตัวเองแล้วยิ้มพอใจ แต่อยู่ๆดวงตาลายสักยันต์สุนัขจิ้งจอกบนแผ่นหลังของฮิเดโนริก็สะท้อนแสงวาบขึ้นมา ฮิเดโนริกระตุกอย่างแรง “อ๊ากกกก”
นิ้วทั้งห้ามีเล็บงอกออกมา ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีส้ม ฮิเดโนริดิ้นทุรนทุรายเกลือกกลิ้งไปบนพื้น พยายามต้านพลัง ของปีศาจจิ้งจอกในตัวเอาไว้
ไอเปิดประตูเข้ามาเจอภาพฮิเดโนริดิ้นทุรนทุรายอยู่ที่พื้น “ฮิเดะ คุณเป็นอะไร”
ฮิเดโนริพยายามเปล่งเสียง ดวงตาแข็งกร้าวราวสัตว์ป่าที่เจอเหยื่ออันโอชะ “ชั้นควบคุมพลังปีศาจจิ้งจอกในตัวเองไม่ได้ ไปให้พ้น อย่าอยู่ใกล้ชั้น มันอันตราย ออกไป”
“ไม่ ชั้นไม่ไป ชั้นจะช่วยเธอฮิเดะ” ไอเข้าไปจับตัวฮิเดโนริ
ฮิเดโนริโผเข้าไปบีบคอไอและตะโกนใส่หน้า “ชั้นบอกให้ออกไป”
ปลายนิ้วทั้งสิบมีกรงเล็บแหลมยาวงอกออกมาจิกคอไอ ไอเจ็บปวด “ฮิเดะ ชั้นเจ็บ”
ฮิเดโนริพยายามต้านมันให้เอามือออกจากคอของไอ แต่ดวงตาสีส้มบนลายสักยันต์ก็สว่างวาบ มือฮิเดโนริบีบคอไออีก จนไอหายใจไม่ออก แล้วโฮชิโนโอจิก็เข้ามา พร้อมกับย่ามิกิ อาคิระ และรินดาราตามเข้ามาด้วย
“หยุดเดี๋ยวนี้” โฮชิโนโอจิคว้าข้อมือของฮิเดโนริกระชากมา แล้วจ้องเข้าไปในดวงตาดุร้ายของฮิเดโนริ “ทำใจให้สงบเถอะฮิเดะ เธอเป็นมนุษย์...มนุษย์ที่มีจิตใจสูงส่ง...สัตว์ร้ายใดๆก็ครอบงำจิตใจของเธอไม่ได้”

ฮิเดโนริค่อยๆ นิ่งลงจนสลบไป ไอปราดเข้าไปโอบกอดร่างฮิเดโนริ “เธอต้องไม่เป็นอะไรนะฮิเดะ”
ฮิเดโนริปรือตาขึ้นมา ฮิเดโนริเห็นไอโอบกอดเขาและร้องไห้ และเห็นโฮชิโนโอจิ อาคิระ รินดารา ย่ามิกิมองมาด้วยความแววตาสงสารเห็นใจ ก่อนที่ฮิเดโนริจะสลบหมดสติไป

ฮิเดโนรินั่งอยู่ภายในห้องปิดไฟมืด มีเพียงแสงสว่างที่ส่องมาจากไฟข้างนอก ฮิเดโนริยกมือขึ้นดูแล้วพบว่ามันมีเล็บยาวงอกออกมาจากปลายนิ้วทั้งห้า สีหน้าของฮิเดโนริปลงตกกับชะตากรรมของตัวเอง นึกย้อนถึงคำพูดของรินดารา
“ถ้าคุณยังปล่อยให้ความเกลียดชังความเห็นแก่ตัวทำร้าย คนอื่นอยู่แบบนี้ สักวันคุณจะไม่เหลืออะไรเลย แม้กระทั่งความเป็นมนุษย์ในตัวคุณ”
ฮิเดโนริถอนหายใจอย่างตัดสินใจอะไรบางอย่าง

ไอเลื่อนประตูเปิดยกถาดข้าวต้มเข้ามาในห้อง “ฮิเดะ ทานข้าวเถอะค่ะ” ไอกดเปิดไฟ แต่พบว่าฮิเดโนริไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว “ฮิเดะ!!” ไอไม่สบายใจ
ไอรีบเดินไปวางถาดข้าวต้มไว้บนโต๊ะ จึงเห็นกระดาษถูกพับวางอยู่บนโต๊ะ บนหน้ากระดาษเขียนด้วยลายมือ ภาษาญี่ปุ่นว่า..."ถึงไอ" ไอหยิบกระดาษขึ้นมาอ่านด้วยมือที่สั่นเทาเริ่มใจไม่ดี
“ถึงไอ...ชั้นต้องขอโทษด้วยที่ไปโดยไม่ได้ล่ำลาเธอ เพราะชั้นไม่อยากให้เธออยู่ใกล้ชั้นอีก” ฮิเดโนรินั่งเขียนจดหมายอยู่ในห้องด้วยสีหน้าเศร้าและรู้สึกผิดต่อไอมาก “ไม่ใช่เพราะชั้นรังเกียจเธอ แต่ตอนนี้ร่างกายของชั้นแทบจะไม่เหลือความเป็นมนุษย์อยู่แล้ว เธอจะเป็นอันตรายถ้าอยู่ใกล้ชั้น ชั้นยอมไม่ได้ เพราะที่ผ่านมาชั้นทำร้ายเธอมามากพอแล้ว ชั้นขอให้เธอโชคดี มีความรักที่งดงาม อย่าได้พบกับผู้ชายที่โง่ไม่เห็นค่าความรักของเธอเหมือนชั้น...ฮิเดะ” ฮิเดโนริเขียนจดหมายเสร็จก็วางปากกาลงบนโต๊ะอย่างซึมเศร้า
ไอลดจดหมายในมือลงน้ำตาร่วงเผาะๆ แล้วไอก็ตัดสินใจวิ่งออกไปจากห้องทันที

ที่คฤหาสน์โคสึกะ ไอตกใจที่รู้เรื่องจากอัตซุโอะ “ฮิเดะไปแล้ว !!!”
อัตซุโอะยังมีบาดแผลพันที่ท้องจากการถูกนางปีศาจหิมะเล่นงาน “ครับ เมื่อคืนคุณฮิเดะมาไหว้เคารพศพของคุณท่าน แล้วเขาก็ฝากให้ผมตามคนในตระกูลโคสึกะคนอื่นมาดูแลที่นี่แทนเขา คุณฮิเดะบอกว่าเขาจะไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว”
ไอร้องไห้โฮ “ฮิเดะ...ทำไมเธอต้องทิ้งชั้นไป ชั้นไม่มีเธอแล้วชั้นจะอยู่ยังไง”
“ผมเองก็ไม่อยากให้เขาจากไป แต่ผมห้ามเขาแล้วเขาก็ไม่ฟัง ถ้าคุณไอช่วยไปตามเขาให้กลับมาที่นี่ได้ ผมเชื่อว่าโคสึกะทุกคนจะต้องซาบซึ้งในบุญคุณของคุณ”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนอวสาน[2] วันที่ 6 พ.ค. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ