อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 3 วันที่ 27 พ.ค. 58

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 3 วันที่ 27 พ.ค. 58

คุณหญิงชมตามไปถามพระยาบริรักษ์ว่า “เพลานี้ ทั้งคุณชายช่วง ท่านเจ้าพระยาพระคลัง หรือแม้แต่สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว ยังต้องเกรงวิลาศเพราะเหตุใดหรือเจ้าคะ เพราะกองทัพของพวกวิลาศแข็งแกร่งนัก ยิ่งอาวุธของพวกมันยิ่งร้ายกาจอย่างที่บ้านเมืองเราเทียบไม่ได้เลย ถ้าเช่นนั้น หากเรายังถือตัว ไม่เรียนรู้ภาษาแลวิชาความรู้ของวิลาศอีก สยามก็จะยิ่งเทียบวิลาศไม่ได้ แล้วเราจะแพ้วิลาศเหมือนพม่าหรือไม่เจ้าคะ”

พระยาบริรักษ์นิ่งไปกับเหตุผลของคุณหญิง คุณหญิงยิ้มบางๆ รู้ว่าสามีเป็นคนหัวรั้นแต่ก็ใช่จะไร้เหตุผลเสียเลย

ooooooo

บนเรือนเจ้าพระยาพระคลัง...


คุณชายช่วงต่อเรือจำลองขนาดเล็กตามแบบแปลนพลางคุยกับเหมที่นั่งพับเพียบอยู่ใกล้ๆ

“พ่อเหมรู้หรือไม่ว่า เมืองวิลาศมีเรือเหล็กที่แล่นได้โดยไม่ต้องใช้ใบเรือแลฝีพาย” เหมบอกว่าครูแหม่มเคยเล่าให้ฟัง “แล้วพ่อเหมเชื่อหรือไม่ว่าเหล็กจะลอยน้ำได้”

“เชื่อขอรับ บาตรเหล็กของขรัวปู่ยมที่วัดท้ายน้ำก็ลอยน้ำได้ขอรับ”

“เข้าใจคิดดี” คุณชายช่วงหัวเราะชอบใจ “ฉันเองก็ไม่เคยเห็นเรือเหล็ก แต่ฉันก็เชื่อว่ามีจริง เพราะวิชาการของพวกวิลาศหลายอย่างนั้นน่าอัศจรรย์นัก ฉันถึงอยากเรียนไว้เพื่อจะได้นำมาใช้ให้เป็นคุณแก่สยามต่อไป”

“คุณชายช่วงมีใจรักบ้านเมืองนัก กระผมเรียนภาษาวิลาศก็เพียงแต่อยากพูดคุยกับชาววิลาศ หรืออย่างมากก็แค่ช่วยเจ้าคุณพ่อเจรจาต่อรองค่าขนอนปากเรือเท่านั้น” คุณชายช่วงถามว่าแล้วเหมเคยคิดอยากไปเมืองวิลาศบ้างหรือไม่ เหมตื่นเต้นถามว่า “ไปเมืองวิลาศเชียวหรือขอรับ เขาว่าไกลนัก กระผมไม่เคยคิดไปดอกขอรับ แต่หากไปได้ ก็คงจะดี”

“ต้องไปได้สิ แล้วมิใช่แต่วิลาศ แม้บ้านเมืองอื่นที่ห่างไกล เรือของสยามก็จะแล่นไปให้ถึง มิให้พวกฝาหรั่งดูแคลนว่าเราเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนได้อีก แต่กว่าจะถึงวันนั้น เราต้องเรียนรู้วิชาของพวกฝาหรั่งให้มากไว้ ฉันจึงอยากให้พ่อเหมมารับราชการกับฉัน เราจะได้ช่วยกันทำคุณประโยชน์ให้แก่แผ่นดิน”

ฟังคุณชายช่วงแล้ว เหมือนจุดประกายฮึกเหิมขึ้นในหัวใจของเหมที่อยากทำประโยชน์ให้บ้านเมือง เหมนับถือคุณชายช่วงขึ้นอย่างหมดหัวใจ

ooooooo

หลวงสรอรรถให้ลูกน้องสืบจนรู้ว่าเหมสนิทกับแหม่มมาเรียภรรยาของกัปตันไมเคิล เจเมสันที่พวกตนเรียกกันว่า “กับปิตันไม้เกิน” และเหมเรียนภาษาวิลาศจนคล่องแคล่วทั้งยังนับถือเป็นครูศิษย์กันมาเป็นสิบปีแล้ว

รู้ดังนั้นแล้ว หลวงสรอรรถขบกรามแน่นด้วยความเจ็บใจ ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

บ่ายนี้เอง ลุงรีคนรับใช้ของเจเมสัน ก็มารายงานอย่างตระหนกว่า

“เกิดเรื่องใหญ่แล้ว มีคนส่งจดหมายกล่าวหาว่า สินค้าของเรามีฝิ่นซ่อนอยู่ ตอนนี้สินค้าเราถูกยึดไปหมดแล้วขอรับ”

เจเมสันตกใจไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น

เหมรู้ข่าวนี้ก็อ้อนวอนเจ้าคุณพ่อที่สั่งยึดเรือสินค้าของเจเมสันเพื่อตรวจสอบว่า ขอให้เจ้าคุณพ่อเร่งตรวจค้นให้เร็วขึ้นได้หรือไม่ เพราะมิสเตอร์เจเมสันเป็นสามีของครูแหม่มมาเรียที่ตนได้รับความเมตตาช่วยสอนภาษาวิลาศให้

พระยาบริรักษ์กักเรือไว้ตรวจเพียงคืนเดียวก็เสร็จ หลวงสรอรรถฟันธงว่าเจ้าคุณบริรักษ์กับเจเมสันเป็นพวกเดียวกัน ลูกน้องก็สอพลอว่า “จริงขอรับ ถ้าคุณหลวง ไม่ออกอุบายส่งหมายไปแจ้งว่ามีฝิ่นซ่อนอยู่ เราก็คงไม่รู้ว่า เจ้าคุณบริรักษ์กับอ้ายกับปิตันไม้เกินเป็นพวกเดียวกัน”

หลวงสรอรรถมองว่านี่เป็นแผนของพระยาบริรักษ์ส่งลูกชายไปเรียนภาษาวิลาศเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กันและรู้เห็นเป็นใจกับการค้าฝิ่นของไมเคิลเป็นแน่ ลูกน้องยุยงว่าลูกชายพระยาบริรักษ์แย่งบัวจากคุณหลวง พ่อก็ขัดขวางทางค้าขายของคุณหลวง อย่างนี้ยอมไม่ได้แล้ว

“ใครว่ากูจะยอม พวกมันสองพ่อลูกรู้จักกูน้อยไปแล้ว” หลวงสรอรรถหน้าตาเหี้ยมเกรียม จิกตาร้ายกาจ

ooooooo

แล้วก็มีเหตุให้บัวกับเหมต้องร้อนรุ่มใจ เมื่อจู่ๆ ก็มีคุณท้าวจากในวังก็มาดูตัวบัวเพื่อชวนบัวไปอยู่ในวังเพราะหม่อมดวงแขต้องการตั้งคณะละคร บัวจะได้ไปเป็นนางสีดาในวัง มิใช่นางสีดาทั่วไปเช่นนี้

บัวว้าวุ่นใจ บอกลำดวนว่าถ้าเหมมาหาให้บอกว่าตนกำลังทุกข์ใจเรื่องเข้าวังอยู่ไม่อาจพบเขาได้

เมื่อเหมรู้เรื่องนี้จากบุษย์ที่ฟังบ่าวไพร่คุยกันก็ร้อนใจ บอกว่า “แม่บัวจะเข้าไปในวังไม่ได้เป็นอันขาด ข้าจะต้องไปไต่ถามแม่บัวให้กระจ่าง ข้าไม่ยอมให้เป็นเช่นนี้ดอก” แล้วรีบไปบ้านบัวทันที

แต่เมื่อไปถึงก็ถูกลำดวนสกัดตามที่บัวสั่งไว้

บอกว่าบัวกำลังทุกข์ใจเรื่องเข้าวัง ทำให้เหมเชื่อว่าเรื่องบัวจะเข้าวังเป็นเรื่องจริงแลที่บัวทุกข์ใจก็แสดงว่าบัวไม่อยากเข้าวัง ถามไถ่ลำดวนมากกว่านั้นก็ถูกปฏิเสธว่าตนตอบแทนบัวไม่ได้ เหมจึงเดินกลับอย่างร้อนใจ ลำดวนสงสารเรียกไว้ตามไปถามว่าทุกข์ใจเรื่องบัวจะเข้าวังมากมายถึงเพียงนี้หรือ

ลำดวนถามว่าใครๆ ก็อยากเข้าวังจะได้เป็นนางใน เป็นเกียรติแก่ตัวเองและตระกูล ยังได้รับใช้ใกล้ชิด

เจ้านายอีก แล้วเหมจะไม่สุขใจกับบัวหรือ

“พี่รู้ แต่เจ้าคิดบ้างหรือไม่ว่าหากแม่บัวเข้าวัง กี่วันกี่เดือนกันพี่ถึงจะได้พบหน้าแม่บัวสักครั้ง” ลำดวนพยักหน้าว่าเป็นเช่นนี้เอง “มิใช่แค่นี้ดอกค่ะ พี่ยังหวั่นใจว่าหากแม่บัวเป็นที่ต้องพระทัยเจ้านายพระองค์ใด กลายเป็นเจ้าจอมหม่อมห้ามขึ้นมาใจพี่คงขาดเป็นแน่”

“นี่คุณพี่เหมมีใจให้พี่บัวถึงเพียงนี้เชียวหรือเจ้าคะ”

“ใจที่พี่มีให้แม่บัวนั้น มันสุดหัวใจของพี่แล้วเจ้าลำดวนเอ๋ย”

ลำดวนไม่อยากให้เหมเศร้าจึงขอให้พาไปเที่ยวตลาดเพราะตั้งใจจะไปแต่เช้าแล้ว เจอคุณท้าวเสียก่อนเลยไม่ได้ไป

ooooooo

ระหว่างเดินเลือกของที่ตลาดนั่นเอง ลำดวนกับเหมเห็นลูกน้องพันวิชิตเดินตวาดไล่ชาวบ้านให้หลีกทางเพื่อให้พันวิชิตเดินได้อย่างสะดวก

ลำดวนมองหน้าพันวิชิตคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่เมื่อพันวิชิตเห็นลำดวนก็ตะลึงในความงามยิ้มกรุ้มกริ่มเข้าทักทายว่าเป็นคนเมืองปากน้ำหรือ แนะนำตัวเองว่าเป็นหลานชายท่านเจ้าคุณนครนายกมาราชการ นำสาส์นมาถึงนายชัยขรรค์มหาดเล็กหุ้มแพร บุตรชายท่านเจ้าพระยาพระคลัง ถามว่า “แม่น้องสาวพอจะช่วยเหลือฉันได้หรือไม่”

ลำดวนนึกขึ้นได้ถามว่า “พี่ดำใช่หรือไม่” พันวิชิตชักสีหน้าที่ถูกเรียกพี่ดำ ลำดวนยังพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ไม่เจอกันเสียหลายปี ได้เป็นหัวพันแล้วหรือ”

พันวิชิตถามว่ารู้จักตนด้วยหรือ ลำดวนแนะนำตัวเองว่าเป็นบุตรีขุนนาฏยโกศล เรือนเราที่อัมพวาอยู่ไม่ไกลกันนัก ถามว่าพี่ดำยังจำได้หรือไม่ พันวิชิตทำตาโตอุทานทึ่งว่าลำดวนโตจนโกนจุกแล้วหรือ ยิ่งทำกรุ้มกริ่มชมว่า

“นึกไม่ถึงเลยว่าเป็นสาวแล้วจะงามถึงเพียงนี้”

ลำดวนหุบยิ้มมองพันวิชิตด้วยใบหน้าบึ้งตึงแล้วเดินไปหลบหลังเหม เหมเองก็มองพันวิชิตอย่างไม่ถูกชะตาเช่นกัน

ooooooo

คุณชายช่วงรับจดหมายที่พันวิชิตนำมาให้ไปอ่าน โดยมีลำดวน เหม และพันวิชิตนั่งพับเพียบอยู่ใกล้ๆ

ลำดวนเห็นคุณชายช่วงอ่านจดหมายแล้วหน้าเครียด ถามว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะคุณพี่ช่วง”

“ข้าหลวงใหญ่วิลาศประจำอินเดียส่งตัวแทนมาทำสัญญากับสยาม สัญญาคราวนี้มีความสำคัญนัก พี่จึงถูกเรียกตัวกลับพระมหานครเป็นการด่วน”

เหมถามว่าสำคัญอย่างไรในเมื่อขุนนางผู้ใหญ่มีออกมากแต่จำเพาะเรียกตัวคุณชายกลับ หรือว่าหากการทำสัญญาคราวนี้ผิดพลาดอาจถึงต้องเปิดศึกกัน คุณชายช่วงติงว่าอย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้เลย เหมอยู่ทางนี้ก็ทำงานตามที่ตนมอบหมายไว้ให้ดีเถิด เหมรู้ว่าคุณชายไม่ต้องการให้ถามต่อจึงรับคำ “ขอรับ”

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 3 วันที่ 27 พ.ค. 58

ละครข้าบดินทร์ บทประพันธ์โดย : วรรณวรรธน์
ละครข้าบดินทร์ บทโทรทัศน์โดย : เอกลิขิต
ละครข้าบดินทร์ กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
ละครข้าบดินทร์ ผลิตโดย : บริษัท ที.วี.ซีน จำกัด
ละครข้าบดินทร์ ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครข้าบดินทร์ เตรียมออกอากาศเร็ว ๆ นี้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ