อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 3 วันที่ 28 พ.ค. 58

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 3 วันที่ 28 พ.ค. 58

“เธอนี่ชักจะเอาใหญ่แล้วนะแม่ปุ้ม คิดว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน คุณหนึ่งเขาถึงจะมาสนใจเธอ” สีสุกช่วยลูกสาวรุม

“หรือคิดว่าแค่ตำแหน่งควีนที่ได้ จะเพิ่มราคาในตัวเธอให้มากขึ้น ฉันจะบอกให้นะ ถ้าพี่ปุ๊กับยัยแป้นไม่เข้าข้างเธอ ไม่มีวันที่เธอจะชนะฉัน”

“การที่เธอเอาคุณหญิงมาบังหน้าเพื่อจะได้เข้าใกล้คุณหนึ่ง มันก็เป็นแค่ลูกไม้ตื้นๆของเด็กกำพร้าที่ทะเยอทะยานจนเกินตัว” สีสุกเน้น


หทัยรัตน์เริ่มโกรธกำมือแน่น ส่องแสงตอกย้ำเหยียบย่ำให้รู้จักเจียมตัว อย่าหวังสูงเวลาตกมันจะเจ็บ...

สองแม่ลูกสะบัดหน้ากลับไป หทัยรัตน์ทรุดนั่งน้ำตาปริ่มที่สุดาไม่อยู่เพราะประสาทพรนัดออกมาพบในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เพื่อขอร้องให้เธอช่วยทำอะไรให้สักอย่างระหว่างที่ตนไปต่างประเทศ...เขาตัดสินใจสารภาพ

“ผมแอบชอบคุณหทัยรัตน์น้องสาวคุณครับ ผมรู้ว่าเป็นเรื่องส่วนตัวแต่ผมจำเป็นต้องบอก เพราะผมมีเรื่องขอความช่วยเหลือจากคุณ”

“ดิฉันขอบคุณที่คุณชายพูดตรงๆ แสดงว่าคุณชายจริงใจกับน้องสาวดิฉัน อยากให้ดิฉันช่วยอะไรบอกมาได้เลย ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรง ดิฉันยินดีค่ะ”

ประสาทพรยิ้มๆ “ระหว่างที่ผมอยู่ต่างประเทศ ผมกับหทัยรัตน์คงไม่ได้เจอกันอีกนาน บอกตรงๆว่าหวั่นใจ กลัวว่าจะมีใครทำให้หทัยรัตน์ใจอ่อนก่อนที่ผมจะกลับมา ผมอยากจะขอให้คุณเขียนจดหมายเล่าให้ผมฟังบ้างเป็นครั้งคราว ผมอยากรู้ว่าหทัยรัตน์สบายดีรึเปล่า มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอบ้าง แล้วก็...มีใครเข้ามาทำให้เธอหวั่นไหวบ้าง ผมอยากรู้แค่นั้นล่ะครับ”

“ได้เลยค่ะ ด้วยความยินดี ดิฉันจะเขียนรายงานความเป็นไปของปุ้มให้คุณชายทราบเป็นระยะๆนะคะ”

ประสาทพรดีใจแล้วนึกได้บอกให้เธอเขียนเล่าเรื่องตัวเธอกับกรกนกไปให้ฟังด้วย สุดายิ้มรู้สึกเหมือนตัวเองได้เป็นสายลับคอยสอดส่องแล้วรายงานความเป็นไปแบบไม่ให้เป้าหมายรู้ตัว สุดาหัวเราะสดใส ประสาทพรพลอยหัวเราะตามไปด้วย เขารู้สึกสบายใจที่ได้คุยกับเธอ

ต่างจากพรรณี ที่มีช่อดอกไม้วางที่โต๊ะทำงาน มีการ์ดแนบจากสัทธา “พี่จะไม่ถามถึงเหตุผลที่ไม่มางานวันเกิดคุณพ่อ แต่ถ้าพรรณียังยืนยันคำพูดที่ว่าไม่ได้รังเกียจพี่และเดือนประดับ ขอให้มาพบพี่ที่หน้าโรงหนังเฉลิมเขตต์เวลาเที่ยงตรงวันอาทิตย์ ด้วยรัก...สัทธา เดือนประดับ”

พรรณีอ่านแล้วครุ่นคิดด้วยความหนักใจ

ooooooo

ภายในบ้านกนกพรมีผ้าขาวมาคลุมเฟอร์นิเจอร์ หทัยรัตน์สอนหนังสือเสร็จถือโอกาสลาประสาทพร เขาถามเศร้าๆว่าเธอไม่คิดไปส่งตนหรือ เธอตอบโดยไม่หยุดคิดว่าไม่สามารถไปส่งได้เพราะเขาเดินทางสามทุ่ม มันดึกเกินไปที่ตนจะกลับบ้านได้ เขาพยักหน้า

“ผมเข้าใจครับ ผมเองก็ไม่ต้องการทำให้คุณต้องลำบากทั้งใจและกาย ในเมื่อคุณไปส่งผมไม่ได้ วันนี้ผมขออนุญาตไปส่งคุณที่เดือนประดับได้ไหมครับ” สายตาประสาทพรเว้าวอน

หทัยรัตน์พูดไม่ออกไม่กล้าปฏิเสธ...เมื่อรถประสาทพรมาจอดที่หน้าบ้านเดือนประดับ หทัยรัตน์ลงจากรถจะเข้าบ้าน ประสาทพรตามลงมาถามถ้าตนเขียนจดหมายถึงเธอ เธอจะตอบไหม หทัยรัตน์รีบบอกว่าตอบเพราะตนต้องเขียนรายงานผลการสอนให้เขาทราบ เขาจะได้พิจารณาว่าควรจะเลิกจ้างตนหรือจ้างต่อไป ประสาทพรสวนทันควัน

“ผมจะจ้างคุณตลอดไปแน่นอนครับ ไม่มีอะไรที่จะมาเปลี่ยนใจผมได้”

หญิงสาวยิ้มให้อย่างมีมารยาท และอวยพรให้เขาเดินทางปลอดภัย ประสาทพรขอบคุณและฝากดูแลน้องสาวด้วย หทัยรัตน์บอกไม่ต้องห่วง ตนรักกรกนกและไม่มีวันจะทอดทิ้งเธอ ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มมองตามหลังเธอเดินเข้าบ้าน แค่นี้ก็อบอุ่นใจไม่น้อย

พอหทัยรัตน์เดินเข้าในบ้าน ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น “เธอนี่เป็นลูกจ้างกิตติมศักดิ์จริงๆ นายจ้างจะเดินทางไปต่างประเทศวันพรุ่งนี้ วันนี้ยังต้องขับรถมาส่งถึงที่บ้าน”

“คุณอนวัชมาหาคุณลุงคุณป้าหรือพี่ปุ๊พี่แป้นคะ จะได้ให้เด็กไปตาม” หทัยรัตน์ไม่โต้ตอบ

หนึ่งบอกไม่ต้อง ตนมาหาเธอ หทัยรัตน์เชิดใส่โดยอัตโนมัติ ถามมีธุระอะไรไม่ทราบ เขาเยาะแค่อยากมาดูว่าเธอทำใจกับการต้องไปสอนคุณหญิงที่บ้านเพชรลดาหรือยัง

“คุณอนวัชไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันโตพอที่จะแยกแยะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว ถึงดิฉันต้องฝืนใจในการไปบ้านคุณ แต่เพื่องานดิฉันทนได้ค่ะ”

“คิดได้แบบนี้ก็ดี เพราะเธอจะต้องฝืนใจไปอีกตั้งนานกว่าคุณชายจะกลับ ฉันหวังว่าเธอคงจะใจแข็งพอที่จะไม่เลิกสอนท่านหญิงกลางคัน”

“ดิฉันมีความรับผิดชอบมากพอที่จะไม่ยกเลิกงานเพียงเรื่องขัดใจเล็กๆน้อยๆแบบนี้”

หนึ่งหมั่นไส้ท่าทีเชิดหยิ่งของหทัยรัตน์จึงกล่าว ท้าทายว่าจะคอยดู ทั้งสองประสานสายตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร...

สายวันอาทิตย์ พินิจช่วยให้พรรณีได้ไปตามนัดกับสัทธา ด้วยการบอกนวลว่ารู้สึกเพลียๆจะให้พรรณีพาไปหาหมอขอยาบำรุง นวลอยากพาไปเอง

พินิจหน้าเสียคิดหาทาง อ้างว่าตนตั้งใจจะแวะเยี่ยมหนึ่งที่บ้าน เท่านั้นนวลก็ตาวาวยอมให้ลูกไปกันลำพังเพื่อให้พรรณีได้พบปะหนึ่ง

ooooooo

วันเดินทาง สุดานำของขวัญและคำอวยพรให้เดินทางโดยสวัสดิภาพจากสุทธิ์มาให้ประสาทพรพร้อมคำขอบคุณที่เขาเมตตาหทัยรัตน์เรื่องงาน ประสาทพรยิ้มรับ สุดาแย้มพราย

“กล้องส่องทางไกลอันนี้ คุณพ่อได้มาตอนไป ราชการที่ยุโรป ท่านบอกว่าคุณชายจะได้ใช้ดูวิวระหว่างการเดินทาง อาจทำให้ความน่าเบื่อลดลงได้บ้าง”

ประสาทพรปลื้มปริ่มฝากขอบคุณ สุดายิ้มรับและย้ำเรื่องที่เขามอบหมายให้ตนเป็นสายสืบก็ไม่ต้องห่วง ตนจะทำอย่างสุดความสามารถ เขาพลอยขำและบอกว่าขยันขันแข็งแบบนี้ กลับมาคงต้องเลื่อนตำแหน่งให้เป็นหัวหน้าสายสืบ ทั้งสองหัวเราะกันสนุกสนาน...

หน้าโรงหนัง สัทธายืนรอพรรณีอยู่นานไม่เห็นวี่แวว เริ่มท้อใจจะกลับด้วยความผิดหวัง พรรณีวิ่งเข้ามาขอโทษขอโพยและจะบอกเรื่องที่ตนไม่ได้ไปงานคืนนั้น แต่สัทธากลับเร่งให้เข้าโรงหนังก่อนเดี๋ยวจะดูไม่รู้เรื่อง...พินิจแอบยืนมองยิ้มๆที่น้องสาวได้เจอกับสัทธาสมใจ

พอหนังเลิก พรรณีมองนาฬิกาอย่างกังวลใจอยาก กลับ สัทธาขอไปส่งเพราะอยากเจอพินิจ พรรณีอึดอัดใจไม่กล้าบอกเรื่องนวลสั่งไม่ให้คบกับเขา จึงอ้างว่าช่วงนี้พินิจสุขภาพไม่ค่อยดีติดเชื้อง่าย รอให้แข็งแรงกว่านี้ค่อยพบปะใครๆได้ สัทธาถอนใจกล่าวดีใจที่ได้พบเธอ วันหลังจะชวนสุดากับหทัยรัตน์ไปเยี่ยมที่บ้าน พรรณีรีบห้ามอ้างรอให้พินิจแข็งแรงก่อน

“ณี...พี่มีความสุขมากนะที่ได้เจอณี แล้วเราเจอกันใหม่นะ” สัทธายิ้มอ้อน

พรรณีน้ำตาแทบไหล ยิ้มรับด้วยหัวใจพองโต...

ก่อนจะรีบกลับมาหาพินิจที่โรงพยาบาล เผอิญนวลซึ่งไม่เชื่อใจลูกๆเท่าไหร่จึงมาจับผิด พบพินิจยืนกระวนกระวายอยู่ลำพังก็ถามหาพรรณี พินิจอึกอักๆ นวลกำลังจะโวย พรรณีเดินถือของพะรุงพะรังเข้ามาทำทีไม่ทันเห็นนวล

“ขอโทษทีค่ะกลับมาช้าไปหน่อย พอดีร้านอาหารหน้าโรงพยาบาลปิด ณีเลยต้องไปซื้อที่ตลาด อ้าว! แล้วคุณแม่มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย”

นวลนิ่วหน้าถามพรรณีไปตลาดจริงหรือ พินิจรีบบอกว่าตนเป็นคนให้น้องไปซื้อเองเพราะวันนี้รอหมอนานมาก นวลยังข้องใจบอกครั้งนี้จับไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ถ้าจับได้ว่าหลอกตนเมื่อไหร่...เป็นเรื่องแน่ สองพี่น้องสบตากันโล่งอก

ในเย็นวันนั้น หนึ่งมารับกรกนกกับแม่โอที่บ้านและได้ส่งประสาทพรขึ้นรถไปสนามบินด้วย สองพี่น้องกอดล่ำลากัน หนึ่งแอบกระซิบถามแม่โอทำไมหทัยรัตน์ไม่มาส่ง แม่โอตอบตามจริงว่าเธอไม่สะดวกที่จะกลับบ้านค่ำ หนึ่งเบ้หน้าอย่างหมั่นไส้หาว่าเธอใจร้าย

ตกดึก หนึ่งอุ้มกรกนกขึ้นนอนบนเตียงโดยมีแม่โอปูที่นอนนอนหน้าเตียง เพราะเป็นคืนแรกให้นอนเป็นเพื่อนกันก่อน ต่อไปค่อยไปนอนห้องที่จัดไว้ให้...หนึ่งชมกรกนกเก่งมากที่วันนี้ไม่ร้องไห้ เธอตอบว่าไม่อยากทำให้พี่ชายไม่สบายใจ คุณครูสอนว่าเวลาถ้าเราไม่สนใจนับ มัน ก็จะผ่านไปเร็ว หนึ่งสะกิดใจอดอคติไม่ได้

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 3 วันที่ 28 พ.ค. 58

ละครหนึ่งในทรวง บทประพันธ์โดย บุษยมาศ
ละครหนึ่งในทรวง บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครหนึ่งในทรวง กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครหนึ่งในทรวง ควบคุมการผลิตโดย บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครหนึ่งในทรวง ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.35 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ