อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 4 วันที่ 2 มื.ย. 58

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 4 วันที่ 2 มื.ย. 58

พอรถหนึ่งมาถึงบ้านพิเศษกุล สีสุกแขวะหทัยรัตน์ทันทีที่นั่งชูคอคู่มากับหนึ่ง แกล้งใช้ให้ลงมาช่วยขนกระเป๋าใส่รถ แล้วส่องแสงก็ชิงนั่งหน้าแทน หทัยรัตน์ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงก้มหน้าทำให้เพราะรู้ว่างานนี้ตนไม่สนุกแน่...ตลอดทางหนึ่งขับรถ เขาไม่ได้ตั้งใจฟังส่องแสงคุยเลย ได้แต่ชำเลืองมองหทัยรัตน์ทางกระจกมองหลัง

ทุกคนมาพร้อมกันที่ชิดชายชล สีสุกกับส่องแสงวางท่าสั่งหทัยรัตน์ขนกระเป๋าลงจากรถ หนึ่งจะช่วย ส่องแสงรีบคล้องแขนชวนเข้าบ้านพัก สีสุกเข้ามาตอกย้ำหทัยรัตน์



“นี่ยกของขึ้นไปแล้วก็ไปเตรียมหาน้ำหาท่ามาให้ฉันกับลูกส่องด้วย หัดทำงานให้คุ้มข้าวสุกที่พี่ชายฉันเลี้ยงดูเธอหน่อยนะยะ ไม่ใช่เอาแต่แต่งตัวอวดผู้ชาย”

วิทย์เห็นหทัยรัตน์ยกกระเป๋าก็รีบห้าม บอกให้เด็กรับใช้ยก ประสงค์เข้าไปช่วย หทัยรัตน์หันมองพอเห็นว่าเป็นประสงค์แฟนผ่องฉวีเพื่อนสนิทก็ดีใจทักทายสนิทสนม หนึ่งหันมาเห็นเข้าใจไปว่า หทัยรัตน์หัวร่อต่อกระซิกกับผู้ชายง่ายๆ เกิดความหึงไม่รู้ตัวเดินมาขัดจังหวะ

“พอดีคุณพ่อให้ฉันเรียกเด็กรับใช้มาช่วยยกกระเป๋าขึ้นบ้าน แต่สงสัยว่าคงจะไม่ต้องแล้ว ดูท่าทางเธอคงจะมีคนช่วย”

ประสงค์ไม่รู้อะไรยิ้มพาซื่อบอกตนช่วยเธอเอง หนึ่งยิ่งเคืองปรายตามองหทัยรัตน์ก่อนจะบอกว่างั้นตนไม่ขัดจังหวะ ประสงค์ถามหทัยรัตน์ทำไมหนึ่งพูดแปลกๆ เธอบอกว่าเขาเป็นคนแปลกเลยชอบพูดแปลกๆ อย่าไปสนใจเลย ส่งผลให้หนึ่งไม่พอใจอย่างมาก

ooooooo

ทิพย์สังเกตเห็นว่าสุดาอ่านจดหมายแล้ว

ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ จึงถามลูกสาวอ่านจดหมายใคร สุดาตอบว่าจดหมายประสาทพร ทิพย์แปลกใจ เธอจึงอธิบายว่าตนมีหน้าที่เขียนจดหมายรายงานความคืบหน้าการเรียนการสอนของกรกนก แล้วยิ้มแหยๆ

ไม่บอกอะไรมากกว่านี้

เย็นวันนั้น ที่ชิดชายชลตั้งเตาบาร์บีคิว หทัยรัตน์ช่วยเป็นลูกมือให้ประสงค์ หนึ่งมองมาอย่างขุ่นมัว สีสุกแกล้งใส่ไฟว่าหทัยรัตน์ทำตัวน่าเกลียด สนิทสนมกับประสงค์เร็วเกินไป จะเตือนก็จะหาว่าไปยุ่งเรื่องของเขา แต่ก็อดไม่ได้เข้าไปแขวะสักนิด

“นี่แม่ปุ้มทำอะไรให้มันเร็วๆหน่อย ฉันหิว...อย่ามัวแต่หัวร่อต่อกระซิกนักเลย ทำอะไรก็เกรงใจเจ้าของบ้านเขาบ้าง หรือไม่ก็เกรงใจฉันบ้าง ฉันหน้าบาง ฉันอาย...”

ประสงค์ฟังแล้วงงถามหทัยรัตน์ ทำไมสีสุกพูดอะไรไม่ให้เกียรติเธอเลย หทัยรัตน์ปัดว่าเธอคงหิวมากไปหน่อย...พอหทัยรัตน์ยกจานบาร์บีคิวมาวาง สีสุกก็โวยว่ามันดำ บางไม้ก็ไม่สุก แบบนี้คนจะหาว่าไม่มีใครสั่งสอนงานบ้านงานเรือน วิทย์มองแล้วบอกไม่เห็นไหม้เลยก็ดูดี เรียกหทัยรัตน์มานั่งทานด้วยกัน แต่เธอขอไปเป็นคนปิ้งดีกว่า ประสงค์จึงตามไปช่วยอีก

ตกดึก หนึ่งมาคุยกับกรกนกว่า พรุ่งนี้จะพาเธอไปเล่นน้ำทะเล เธอดีใจแต่หน้าเศร้าลงว่าตนจะว่ายน้ำได้อย่างไรในเมื่อขาตนเดินไม่ได้ หนึ่งรีบบอกว่าตนจะอุ้มเธอเอง หทัยรัตน์ถือถาดยายืนฟังอยู่หน้าห้อง รู้สึกแปลกใจกับมุมอ่อนโยนของหนึ่ง เผอิญแม่โอเข้ามาทัก “คุณครูคะ...”

หทัยรัตน์สะดุ้ง รีบส่งถาดยาให้แม่โอแล้วเดินหนีไป หนึ่งหันมองแอบยิ้ม...กลางดึก หทัยรัตน์นอนไม่หลับแปลกใจที่ตัวเองนึกถึงภาพที่หนึ่งอ่อนโยนกับกรกนก พยายามสลัดภาพนั้นทิ้งแล้วข่มตาให้หลับ

ด้านสัทธาคิดจะชวนพรรณีไปเที่ยวหัวหินด้วย สุดาเกรงพี่ชายผิดหวังจึงเตือนให้เตรียมใจไว้ เธออึดอัดใจอย่างมากที่บอกอะไรสัทธามากกว่านี้ไม่ได้ จึงหันมาระบายทางจดหมายให้ประสาทพรอ่านโดยไม่รู้ตัว

พอคนรับใช้รายงานพรรณีว่าสัทธารอพบอยู่หน้าบ้านก็ตกใจ พินิจรีบมองว่านวลอยู่ไหน สองพี่น้องกระซิบกัน พินิจให้พรรณีออกไปพบสัทธาแต่เธอลังเลกลัวแม่โกรธ จู่ๆนวลโผล่มาอย่างรู้ทันโวยวายลั่นว่าสัทธามาหน้าบ้านใช่ไหม ตนจะออกไปไล่ตะเพิด พรรณีดึงแม่ไว้จึงโดนตบตียกใหญ่ พินิจสงสารน้องเข้าไปรับมือแม่โดนเข้าที่หน้าฉาด นวลชะงักตกใจ ชี้หน้าพรรณีขู่ถ้าไม่เลิกยุ่งกับสัทธา จะจับแต่งงานเป็นเมียคุณหลวงคุณพระไปเสีย พรรณีร้องไห้โฮ

สัทธาแปลกใจที่พรรณีไม่ออกมาเสียที คนรับใช้วิ่งมารายงานใหม่ว่าไม่มีใครอยู่บ้านเลย สัทธาเริ่มรู้สึกสงสัย...

ooooooo

เช้าตรู่ หทัยรัตน์ออกมาเดินริมทะเลอย่างสบายใจ ไม่ทันไร เสียงหนึ่งขัดความสุข ถามเมื่อคืนแอบดูตนทำไม เธอสะดุ้งหันมาย้อนถามใครแอบดู หนึ่งบอกว่าแม่โอเป็นคนบอกว่าเธอยืนมองตนอยู่หน้าห้อง หทัยรัตน์แก้ตัวว่าแม่โอเข้าใจผิด ตนมองดูคุณหญิงต่างหาก หนึ่งแขวะ

“ปากแข็งไม่ยอมรับก็ตามใจ ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนักหนา ฉันชินแล้วกับการโดนผู้หญิงแอบมอง” หทัยรัตน์เบ้หน้าทำปากมุบมิบว่าเขาหลงตัวเอง หนึ่งไม่ทันเห็นเอ่ยถาม “แล้วหมอประสงค์ไม่ออกมาเดินกับเธอเหรอ”

“คุณเห็นคุณหมอหรือเปล่าล่ะ ถ้าเห็นก็แปลว่ามา ถ้าไม่เห็นก็แปลว่าไม่มา”

“ไม่ต้องมาตีฝีปาก ที่ฉันถามเพราะสงสัย ปกติตัวติดกันอย่างกับฝาแฝดอินจัน ตอนนี้ยังไม่เห็นแต่อาจจะนัดกันไว้ก็ได้ เรื่องลับๆล่อๆหลบๆซ่อนๆ ถนัดนักไม่ใช่เหรอ”

หทัยรัตน์ข่มความโกรธย้อนว่าคนที่ตัวติดกันน่าจะเป็นเขากับส่องแสงมากกว่า ไม่ทันไร เสียงส่องแสงหวานจ๋อยดังมา “พี่หนึ่งขา...พี่หนึ่ง...”

หทัยรัตน์รีบเดินหนีเข้าบ้าน ส่องแสงปรี่เกาะแขนหนึ่งถามคุยอะไรกับหทัยรัตน์ เขาบอกถามไถ่เรื่องทั่วไปแล้วถามเธอมีธุระอะไร...ส่องแสงมาตามเขาไปพบวิทย์ วิทย์ชวนไปออกรอบตีกอล์ฟ สีสุกรีบบอกว่าส่องแสงก็อยากตีกอล์ฟขอให้หนึ่งช่วยสอน หนึ่งยินดีตามมารยาท แล้วหนึ่งก็นึกได้ว่าประสงค์จะอยู่กับหทัยรัตน์ จึงเสนอกับพ่อว่าประสงค์อาจจะเบื่อน่าชวนไปตีด้วย

ขณะนั้นประสงค์ตรวจอาการกรกนกเห็นว่าอาการดีขึ้น เย็นนี้น่าจะเล่นน้ำได้ กรกนกดีใจ หนึ่งเข้ามาขอยืมตัวประสงค์แล้วบอกเขาว่าพ่อให้มาชวนออกรอบ เขายิ้มรับกำลังคันมือคันไม้อยู่พอดี...ประสงค์รีบไปเตรียมตัว หนึ่งหันมากระแนะกระแหนหทัยรัตน์เบาๆ

“ระหว่างที่คุณหมอไม่อยู่ ถ้าเธอครั่นเนื้อครั่นตัวจะออกไปบริหารเสน่ห์ริมหาดก็ได้นะ ฉันเห็นว่ามีทั้งชาวประมง ทั้งนักท่องเที่ยวเดินไปมาอยู่หลายคน อาจจะพอทำให้หายเหงาลงไปได้บ้าง”

หทัยรัตน์นิ่งข่มใจไม่อยากต่อปากต่อคำ...ด้านส่องแสงกับสีสุกแต่งตัวชุดออกกำลังกายเตรียมตัวเต็มที่ ชุลีซึ่งแวะไปที่บ้านส่องแสงจึงรู้จากสาวใช้ว่าส่องแสงมาหัวหินกับหนึ่งก็รีบตามมาด้วยความอยากรู้จักหนึ่งบ้าง เธอดั้นด้นมาที่ชิดชายชล เห็นส่องแสงกับสีสุกเดินออกมาพอดีรีบเข้ามาทักว่าบังเอิญจริง โกหกว่าตนมาพักบ้านลุงอยู่ถัดไปสี่ห้าหลัง เห็นมีคนเข้าออกชิดชายชลจึงเดินมาดู ตนดีใจมากที่พบส่องแสงกับสีสุก สองแม่ลูกทำหน้ารำคาญสุดฤทธิ์

สีสุกรู้ว่าชุลีอยากตีสนิทกับหนึ่งจึงกันท่าไว้ก่อน ให้ส่องแสงออกไปทานข้าวกับชุลีแล้วมาบอกวิทย์ว่าส่องแสงไปไม่ได้เสียแล้ว พอทุกคนออกไปสีสุกเสียดายโอกาสบ่นคนเดียว

“แม่ชุลีนี่หน้าไม่อายจริงๆ กลับไปคราวนี้ต้องให้ยัยส่องเลิกคบกับเพื่อนแบบนี้ได้แล้ว แต่เอ...ลูกเราก็ไม่ค่อยมีเพื่อน เลิกคบไปจะเหลือใครให้คบหรือเปล่าก็ไม่รู้ เฮ้อ...”

รถสัทธากับสุดาแล่นมาจอด ทั้งสองยกมือไหว้สีสุก โดนเธอแขวะมาเร็วนี่นึกว่าจะมาเย็น สัทธาจึงย้อนกลับว่าอย่างไรเสียก็ช้ากว่าเธอกับส่องแสงอยู่ดี สีสุกค้อนขวับ สุดาถามทำไมบ้านเงียบ สีสุกสาธยายว่าใครไปไหนบ้าง สัทธาอดเย้าไม่ได้ว่าไม่น่าเชื่อ สีสุกถามเรื่องอะไร

“ก็เรื่องส่องแสงจะมีเพื่อนอยู่แถวนี้น่ะสิ แหม... อุตส่าห์มาตั้งไกลยังมาเจอเพื่อนที่นี่”

“อ้าว แน่นอนก็ลูกสาวฉันน่ะเป็นคนน่ารัก ใครๆเขาก็อยากคบหาสมาคมเป็นเรื่องธรรมดา” สีสุกเชิดหน้าอย่างมั่นใจ

สองพี่น้องเอือมระอา ชวนกันเข้าบ้านเอาของไปเก็บ หทัยรัตน์เห็นสุดากับสัทธาก็ดีใจยกใหญ่ พาไปแนะนำให้กรกนกรู้จัก สุดารู้สึกถูกชะตากับเธอมาก

หทัยรัตน์รู้ว่าหนึ่งไม่อยู่จึงรีบชวนสุดาลงเล่นน้ำทะเล ส่วนสัทธาเซ็งเรื่องพรรณีขอนั่งดื่มเบียร์ให้สบายใจดีกว่า เสียงหัวเราะของทั้งสี่คนทำให้สีสุกหมั่นไส้ เข้ามาเอ็ดว่าหนวกหู คนจะหลับจะนอน สัทธาหันมากระซิบกรกนก

“คุณป้าสีสุกแกอยู่ในช่วงวัยทองน่ะครับคุณหญิงเลือดลมเดินไม่ค่อยสะดวกเลยหงุดหงิดง่าย เราอย่าไปสนใจเลยนะครับ”

กรกนกพยักหน้ายิ้มๆ รู้สึกสนุกขึ้นเมื่อมีสัทธากับสุดามาร่วมวง...

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 4 วันที่ 2 มื.ย. 58

ละครหนึ่งในทรวง บทประพันธ์โดย บุษยมาศ
ละครหนึ่งในทรวง บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครหนึ่งในทรวง กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครหนึ่งในทรวง ควบคุมการผลิตโดย บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครหนึ่งในทรวง ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.35 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ