อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 11/3 วันที่ 14 มื.ย. 58

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 11/3 วันที่ 14 มื.ย. 58

สัทธาเห็นท่าทางพ่อแม่แปลกๆ ยิ่งไม่สบายใจ “คุณพ่อ คุณแม่มีอะไรพูดกับผมตรงๆได้นะครับ ผมเองก็พอจะทราบปัญหาอยู่บ้าง”
ที่บ้านเดือนประดับ หทัยรัตน์คุยกับสัทธาและสุดาอยู่ในห้องนั่งเล่น หญิงสาวงง “คุณอนวัชไปหาปุ้มที่บ้านกนกพร ? ปุ้มไม่รู้เรื่องนะคะ ไม่ได้เจอกัน”
สัทธางงบ้าง “อ้าวก็ไอ้หนึ่งมันบอกว่าจะไปหาเราที่นั่น”

สุดาเสริม “สงสัยจะไปคุยเรื่องแต่งงาน”
หทัยรัตน์ชะงักแล้วตอบนิ่งๆ “ถ้ามาคุยเรื่องนั้น จะเจอหรือไม่เจอมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ เพราะคำตอบของปุ้มมีอย่างเดียวคือ “ไม่แต่งค่ะ”” หญิงสาวยืนยันหนักแน่น และเดินขึ้นบ้านไป...
สัทธากับสุดา เหวอไป..อ้าว..สัทธายังคาใจ


สัทธาตัดสินใจโทรหาแม่โอ “แม่โอ..นี่คุณปุ๊นะ..มีเรื่องจะถามแม่โอหน่อย เมื่อครู่นี้หนึ่งเค้าแวะไปที่กนกพรหรือเปล่า”
แม่โอครุ่นคิด “มาค่ะ..แต่มาแป๊บเดียวก็กลับไปเลยค่ะ”
สัทธาถามต่อด้วยความแปลกใจ “อ้าว แล้วหนึ่งบอกหรือเปล่าว่าทำไมรีบกลับ”
“เอ...ไม่ได้บอกอะไรนะคะ แต่ตอนออกไปเห็นคุณหนึ่งเธอหน้าตึงๆ ไม่สดใสเหมือนตอนมาเลยค่ะ แม่โอยิ่งไม่กล้าถาม”
สัทธาขมวดคิ้ว...สงสัยมากขึ้น “มันต้องมีอะไรแน่ๆ”

ที่บ้านเพชรลดา กระดาษข้อความที่หทัยรัตน์เขียนเล่นเกมกับคุณชายประสาทพรวางอยู่บนโต๊ะทำงานอนวัช...สัทธาหยิบมายืนอ่าน จากเฉยๆ เป็นแปลกใจ แปลกใจ แล้วก็ “เฮ้ย” ตกใจ !! อนวัชเดินเข้ามาพอดี
สัทธาเงยหน้าขึ้น “นี่ใช่มั้ย ? คือเหตุผลที่ทำให้แกไปหาปุ้ม แต่ไม่ได้คุยกัน”
อนวัชเดินมาหยิบกระดาษคืน พูดด้วยความน้อยใจ “ฉันไม่อยากจะขัดจังหวะคนกำลังมีความสุข “
“อะไรของแกวะ นี่จะแต่งงานกันอยู่แล้วยังกระเง้ากระงอดทำตัวเป็นเด็กๆกันอยู่ได้ แบบนี้จะแต่งงานกันได้ยังไงวะ”
อนวัชสะอึก “ก็ใครบอกว่าฉันจะแต่งงานกับน้องสาวแก”
“เฮ้ย !! อย่าบอกนะว่าแกจะปฏิเสธการแต่งงานกับยัยปุ้ม เพราะกระดาษพวกนี้”
“คนที่ปฏิเสธคือเค้ามากกว่าไม่ใช่ฉัน..แกคงจำลายมือน้องแกได้ .. มันชัดเจนอยู่แล้ว เค้าเขียนตัวเท่าบ้าน...ว่าเค้าจะไม่แต่งงานกับคนที่เค้า “เกลียด””
“แล้วปุ้มบอกแกเหรอว่ามัน “เกลียดแก””
อนวัชแค่นหัวเราะ “ฮึ..ถ้าคำว่าเกลียดของเค้าเป็นก้อนหินมันคงก่อกำแพงเมืองได้สักเมือง” อนวัชทั้งน้อยใจและเศร้าใจ..
สัทธาคิด..“ยัยปุ้มเอาคำว่า “เกลียด” มาก่อกำแพงก็เพื่อป้องกันตัวเองเพราะแกเองก็ทำท่าเหมือนเกลียดเค้าอยู่ตลอดเวลา และปุ้มพูดเสมอว่าแกเกลียดเค้า”
“แต่ฉันไม่ได้เกลียดเค้า”
“ไม่เกลียด..แล้วรักหรือเปล่า”
“เอ่อ..”
สัทธารุก “ไหนแกบอกฉันมาสิ..ว่าแกรักน้องสาวฉันหรือเปล่า..ไอ้หนึ่งว่าไง..ถ้าแกไม่พูด ฉันจะได้บอกปุ้มว่า “แกเกลียดเค้า”
อนวัชโดนไล่เข้าตาจน ทนไม่ได้โพล่งออกมา “ถึง “ฉันรักเค้า” มันก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี.. เพราะเค้าไม่มีวันจะแต่งงานกับฉัน..ความรักของฉันมันไม่สำคัญ !!”
สัทธาอมยิ้ม..เข้าทางจนได้ “ใครว่าไม่สำคัญ.. คนเราจะแต่งงานกันได้ ก็ต้องมีความรักเป็นพื้นฐาน แกชอบทำเป็นอยากเอาชนะปุ้ม ไม่เคยทำดีๆ เป็นใครก็ต้องคิดว่าแกเกลียดเค้า..และไม่มีใครอยากแต่งงานกับคนที่เราคิดว่าเค้าเกลียดเรา” อนวัชชะงัก...เออ ก็จริง ... สัทธาให้กำลังใจ “ฉันรู้จักแกสองคนดี ถ้าฉันรู้ว่า “แกรักปุ้ม” ฉันก็ย่อมจะรู้ว่า “ปุ้มไม่ได้เกลียดแก” แต่คราวนี้แกจะทำยังไงให้ปุ้มรู้ว่าแกเองก็ไม่ได้เกลียดเค้า..แกก็ลองคิดดูแล้วกัน” สัทธาให้กำลังใจ อนวัชคิด

วิทย์ส่งกระดาษการ์ดแต่งงานให้อนวัช “นี่เป็นกระดาษที่จะใช้พิมพ์การ์ด อนวัชเอาไปให้ปุ้มเลือกว่าชอบแบบไหน พ่อจะได้ส่งให้โรงพิมพ์เค้ารีบพิมพ์..”
อนวัชมองและตอบเสียงเศร้า “งานแต่งงานมันอีกตั้งนานไม่ใช่เหรอครับ .. “
“มันก็ใช่..แต่พ่อว่างานนี้คงจะมีแขกร่วมพันคน เราคงจะต้องใช้เวลาแจกการ์ดนานพอดู พ่อเลยต้องรีบพิมพ์ให้เรียบร้อยเดี๋ยวจะได้แจกแขกได้ทัน..หนึ่งกับปุ้มก็รีบๆเลือกมาแล้วกันนะ”
“ครับ..”
วิทย์เดินออกไป อนวัชมองการ์ดแต่งงานด้วยแววตาเศร้า...ครุ่นคิดถึงคำพูดของสัทธา

อนวัชครุ่นคิด..และหันไปดูกระดาษการ์ดแต่งงานที่วางอยู่ข้างหน้า อนวัชหยิบมาดู คิด..ภาพความทรงจำระหว่างอนวัชกับหทัยรัตน์ย้อนเข้ามาในความคิด

อนวัชกับหทัยรัตน์เต้นรำกัน ... เขากระชับหทัยรัตน์เข้ามากอดจนแน่น
“คุณชายเป็นสุภาพบุรุษ ไม่เคยดูถูกหรือกลั่นแกล้งดิฉัน และคุณชายทราบดีกว่า “ผู้ดี” จะไม่โอบคู่เต้นรำ แน่นเกินไป..”
“ขอโทษนะ ฉันเป็นคนแปลก ชอบทำสิ่งที่ฝืนใจคนอื่น ยิ่งเธอไม่ชอบ..ฉันจะยิ่งทำ..” อนวัชกระชับแขนรั้งหทัยรัตน์เข้ามาอีกไม่ยอมปล่อย

ทิพย์กับสุทธิ์มองหน้ากัน ทิพย์สะกิดให้สุทธิ์เป็นคนพูด สุทธิ์จำต้องยอมเมีย“ก็..แม่เค้าน่ะสิ ไปได้ยินคนในตลาด แล้วก็คนในสโมสร พูดถึงแม่ของพรรณีในทางไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เค้าว่ากันว่าคุณนายนวลตั้งแง่รังเกียจเรา ประกาศไม่ยอมยกพรรณีให้ เราเคยได้ยินเรื่องทำนองนี้บ้างหรือเปล่า”
สัทธาหน้าเสียนิดๆ แต่ยังฝืนเข้มแข็ง“ได้ยินครับ คุณนายนวลมีอคติกับปุ้ม และพาลมาที่ผม แต่มันไม่ได้ทำให้ความรักของผมที่มีต่อณีน้อยลง .. และที่ผมมาขอแหวนคุณแม่เพื่อไปหมั้นหมายกับณี ก็เพราะต้องการพิสูจน์ว่าผมจริงใจและจริงจังกับณีมากแค่ไหน .. ผมมั่นใจว่าความรักของเราจะต้องลงเอยด้วยดีแน่นอนครับ” สัทธาตอบอย่างมั่นใจ และมีหวัง
ทิพย์กับสุทธิ์ได้แต่มองหน้ากัน...แต่จะหวั่นก็ต้องมั่นใจในลูก ไม่พูดอะไรต่อ

ที่บ้านพนัสพงษ์ พรรณีเพิ่งกลับจากสอนที่โรงเรียน หญิงสาวเดินถือหนังสือแบบเรียนและกระเป๋าทำงานเข้ามาในบ้าน คนรับใช้มารับของไปเก็บ “คุณแม่ล่ะ ?”
“อยู่ที่ห้องนั่งเล่นค่ะ“
คนรับใช้เดินแยกไป พรรณีเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ที่ห้องนั่งเล่นนวลนั่งดูรูปพินิจแล้วก็น้ำตาซึมๆ ด้วยความคิดถึง นวลอยู่ในความเศร้า
พรรณีเห็นแล้วใจหาย...แว่บคิดถึงคำพูดของนวล
“หาแต่สิ่งที่ดีมาให้ กิน..ก็กินแต่ของดี ใช้แต่ของดี พอโตขึ้น ฉันก็อยากให้พวกแกได้กับคนดีๆ คนที่คู่ควร ฉันทำผิดอะไร ทำไมพวกแกต้องตอบแทนฉันแบบนี้ ตอนที่พี่ชายแกอยู่ พร่ำเพ้อถึงแต่นังเด็กปุ้ม แต่พอตายไปแล้ว.. มีแต่อีแก่นี่แหละ อีแก่หัวหงอกคนนี้ที่นั่งคิดถึงลูกทุกวัน..ทุกคืน .. พวกแกมีความรัก..มีคนที่แกรัก.. แล้วแกเคยคิดบ้างมั้ยว่าฉันก็มีความรัก .. และความรักทั้งหมดของฉันก็คือพวกแก .. แกเคยคิดถึงความรัก ความเป็นห่วงของฉันบ้างมั้ย...เคยบ้างมั้ย”
พรรณีคิดแล้วก็สะเทือนใจ ... พรรณีแววตาแข็งขึ้นและตัดสินใจบางอย่าง
ที่บ้านเพชรลดา อนวัชยิ้มหน้าชื่นตาบาน “ปุ๊เหรอ..นี่ฉันหนึ่งเองนะ ปุ้มกลับมาจากสอนคุณหญิงหรือยัง ?“
ที่บ้านเดือนประดับ สัทธาตอบไป มองดูแหวนที่เลือกมาแล้วด้วยความพอใจ “ยังไม่กลับ..แกมีธุระอะไร?”
อนวัชรีบเฉไฉไป “ก็มีเรื่องอยากจะคุยกับเค้านิดหน่อย งั้นฉันไม่รบกวนแกแล้ว ฉันจะไปหาเค้าที่กนกพรแล้วกัน แค่นี้นะ” อนวัชวางโทรศัพท์ไปเลยด้วยความใจร้อน
สัทธารีบเรียกไว้ “ไอ้หนึ่ง...หนึ่ง..หนึ่ง...” เสียงสัญญาณหลุด สัทธาวางสาย “รีบขนาดนี้...ไม่ใช่เรื่องนิดหน่อยแน่ๆ “ สัทธาคิด...อยากรู้

กรกนกถามด้วยความแปลกใจ “พี่ชายจะชวนหญิงกับคุณครูเล่นเหรอคะ ?”
คุณชายประสาทพรยิ้ม แล้วมานั่งข้างๆหทัยรัตน์ .. ที่นั่งตรงข้ามกรกนก “เป็นเกมใบ้คำครับ .. พี่ชายจะเขียนใส่กระดาษ แล้วก็ให้คุณครูเป็นคนใบ้ .. และน้องหญิงเป็นคนทายนะครับ”
กรกนกยิ้มสนุก “ได้เลยค่ะ “
คุณชายประสาทพรหันมาทางหทัยรัตน์ “คุณหทัยรัตน์พร้อมนะครับ “
“พร้อมค่ะ”
ประสาทพรเขียนคำแรก “แมว” หทัยรัตน์อ่านแล้วก็ทำใบ้เหมือนแมว มีเลียมือ ร้องเมี้ยวๆ
“แมวค่ะ”
“เก่งมากครับ คำต่อไปนะ”
หทัยรัตน์ทำท่าเหมือนนกบิน กรกนกตอบได้อย่างรวดเร็ว “นกค่ะ”
“เก่งที่สุดครับ คำต่อไปนะครับ” ดวงตาคุณชายประสาทพรฉายแววเจ้าเล่ห์
ที่กระดาษประสาทพรเขียนว่า “แต่งงานกับผมนะครับ” แล้วยื่นให้หทัยรัตน์อ่าน ... หทัยรัตน์หันมาด้วยความกระตือรือร้น แต่พออ่านปุ๊บก็ชะงัก เขม้นตามองอีกที “แต่งงานกับผมนะครับ” หือ ?
หทัยรัตน์เงยหน้ามองคุณชายประสาทพร “คุณชาย..เขียนผิดหรือเปล่าคะ ?”
“ไม่ผิดครับ .. ผมเขียนถูกต้องทุกคำ”
หทัยรัตน์อึ้งไป..กรกนกงง “คำว่าอะไรเหรอคะคุณครู ?”
“เอ่อ....ล้อเล่นหรือเปล่าคะ?”
“ผมไม่ได้ล้อเล่น..ผมถามจริงๆ “
กรกนกยิ่งงง “ถามอะไรกันเหรอคะ ?”
เอ่อ...หทัยรัตน์พูดไม่ออก ไม่รู้จะอธิบายยังไง..คุณชายประสาทพรเอาปากกาไปเขียนต่อ “ผมขอย้ำว่าไม่ได้ล้อเล่น .. แต่งงานกับผมนะครับ” คุณชายประสาทพรเลื่อนให้อ่าน หทัยรัตน์อ่านแล้วก็อึ้งต่อ..ไม่รู้จะตอบยังไง คุณชายประสาทพรเขียนต่อไปอีก “ที่คุณตอบไม่ได้ เพราะหนึ่งหรือเปล่า ?”
หทัยรัตน์อ่านแล้ว รีบเขียนตอบ “ไม่ใช่ค่ะ การตัดสินใจของดิฉันไม่เกี่ยวกับเค้า”
คุณชายประสาทพรอ่านแล้วเขียนตอบ “งั้นก็โล่งอก เพราะมีเหตุผลที่ผมจะถอย คือ คุณรักหนึ่ง และคุณเต็มใจที่จะหมั้น และแต่งงานกับหนึ่ง”
หทัยรัตน์อ่านแล้วเขียนตอบ “ดิฉันไม่ได้รักคุณอนวัช และดิฉันไม่เต็มใจที่จะหมั้นและไม่คิดจะแต่งงานกับเค้า .. เพราะฉันไม่สามารถแต่งงานกับคนที่ฉันไม่รัก”
คุณชายประสาทพรอ่านแล้วก็ยิ้มดีใจ
กรกนกงง พูดแทรกขึ้นเสียงจ๋อยๆ อยากเล่นด้วย เหมือนโดนกันออก “พี่ชายกับคุณครู..เล่นอะไรกันอยู่เหรอคะ ? หญิงเล่นด้วยได้มั้ยคะ?”
หทัยรัตน์ชะงัก หันมาเห็นกรกนกจ๋อยๆ ก็รู้สึกไม่ดี “คุณครูขอโทษนะคะ..ขอพักเกมไว้สักครู่นะคะ เดี๋ยวคุณครูกลับมาเล่นด้วย..” หญิงสาวกระซิบกับคุณชายประสาทพร “เชิญคุณชายออกไปคุยข้างนอกดีกว่าค่ะ” หทัยรัตน์เดินนำออกไป
คุณชายประสาทพรหันมายิ้มกับกรกนก “เดี๋ยวพี่ชายมานะครับ”
คุณชายประสาทพรรีบเดินตามหทัยรัตน์ออกไป กรกนกมองงงๆ แต่ไม่ได้สนใจกระดาษที่วางอยู่

อนวัชเดินเข้ามาในบ้าน ด้วยความร่าเริง “แม่โอ หทัยรัตน์กลับไปหรือยัง ?”
“ยังค่ะ กำลังสอนคุณหญิงอยู่ที่ห้องหนังสือค่ะ“ อนวัชยิ้มรับและเดินไป แม่โอรีบบอก “คุณหนึ่งคะ แม่โอไปด้วยค่ะ จะไปพาคุณหญิงมารับประทานของว่างพอดีเลยค่ะ” แม่โอรีบเดินตามอนวัชไปด้วย
อนวัชร่าเริงโดยไม่รู้เลยว่าจะไปเจออะไรเบื้องหน้า

หทัยรัตน์และคุณชายประสาทพรคุยกันอยู่ในสวน
“คุณหทัยรัตน์ผมขอโทษนะครับ ที่ต้องทำแบบนี้..เอ่อ..คือ ผมยอมรับว่าผมไม่กล้าพูดกับคุณตรงๆ แต่มันเป็นเรื่องที่ติดอยู่ในใจผมมานานแล้ว” คุณชายประสาทพรรวบรวมความกล้า “ผมรักคุณครับ..คุณหทัยรัตน์ “ หทัยรัตน์ตกใจ “สิ่งที่ผมเขียนมันคือความจริง คือสิ่งที่ผมคิดในใจ ...ถ้าคุณไม่รังเกียจผม..” คุณชายประสาทพรหยิบแหวนออกมาจากกระเป๋า “แต่งงานกับผมนะครับ “
หทัยรัตน์อึ้งค้างไป.. “เอ่อ..แต่ว่า..การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ดิฉันขอเวลาคิดทบทวนให้แน่ใจก่อนที่จะตอบ”
“ได้ครับ..ผมจะรอ..แค่ผมรู้ว่าคุณกับหนึ่งไม่มีพันธะทางจิตใจต่อกัน..เพียงเท่านี้ผมก็สบายใจแล้ว” คุณชายประสาทพรยิ้มมีความสุข ..
หทัยรัตน์อึ้งๆ งงๆ .. ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ตั้งตัวไม่ทัน ... “ฉันไม่คิดกับอนวัชจริงเหรอ?”

อนวัชที่ยืนถือกระดาษเกมใบ้คำ ที่มีการขอแต่งงานของหทัยรัตน์และคุณชายประสาทพรเมื่อครู่ เขาอ่านแล้วอึ้ง
กรกนกรีบบอก “หญิงเล่นเกมใบ้คำกับพี่ชาย และ คุณครูค่ะ แต่เล่นได้แค่2 คำ คุณครูก็ขอออกไปคุยกับพี่ชาย คุณครูบอกว่าเดี๋ยวกลับมาเล่นใหม่ค่ะ พี่หนึ่งอยู่เล่นด้วยกันนะคะ”
อนวัชอึ้งๆ จุกๆ .. ตัวชาๆ “เอ่อ...พี่หนึ่งขอโทษนะครับที่อยู่เล่นด้วยไม่ได้ พี่หนึ่งเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระสำคัญต้องไปจัดการ..พี่หนึ่งขอตัวกลับก่อนนะครับ” อนวัชพูดจบก็เดินออกไปพร้อมกับกระดาษที่เขียนเกี่ยวกับการขอแต่งงานออกไปด้วย
กรกนกกับแม่โอได้แต่มองด้วยความแปลกใจ
“อ้าวววว..คุณหนึ่งทำไมมาแค่แป๊บเดียว กลับซะแหละ “
ทั้งแม่โอและกรกนกมองตามอนวัชไปด้วยความงุนงง

ที่บ้านเพชรลาด อนวัชยืนอยู่ริมหน้าต่าง ... กระดาษที่มีตัวหนังสือโต้ตอบของหทัยรัตน์และประสาทพรอยู่ในมือ ..
“แต่งงานกับผมนะครับ ... ผมขอย้ำว่าไม่ได้ล้อเล่น .. ที่คุณตอบไม่ได้ เพราะหนึ่งหรือเปล่า ?”
“ไม่ใช่ค่ะ การตัดสินใจของดิฉันไม่เกี่ยวกับเค้า “
“งั้นก็โล่งอก เพราะมีเหตุผลที่ผมจะถอย คือ คุณรักหนึ่ง และคุณเต็มใจที่จะหมั้น และแต่งงานกับหนึ่ง”
“ดิฉันไม่ได้รักคุณอนวัช และดิฉันไม่เต็มใจที่จะหมั้นและไม่คิดจะแต่งงานกับเค้า .. เพราะฉันไม่สามารถแต่งงานกับคนที่ฉันไม่รัก”
อนวัชอึ้ง .......
“ดิฉันไม่เต็มใจที่จะหมั้นและไม่คิดจะแต่งงานกับเค้า .. เพราะฉันไม่สามารถแต่งงานกับคนที่ฉันไม่รัก”
อนวัชยืนน้ำตาตกใน...เศร้าอย่างที่สุด

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 11/3 วันที่ 14 มื.ย. 58

ละครหนึ่งในทรวง บทประพันธ์โดย บุษยมาศ
ละครหนึ่งในทรวง บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครหนึ่งในทรวง กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครหนึ่งในทรวง ควบคุมการผลิตโดย บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครหนึ่งในทรวง ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.35 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ