อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 11/5 วันที่ 14 มื.ย. 58

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 11/5 วันที่ 14 มื.ย. 58

เช้าวันต่อมา...ที่หน้าบ้านส่องแสง สร้อยข้อมือทองอร่ามเส้นใหญ่มากกกกอยู่ที่มือของชุลี
ส่องแสงมองด้วยความอิจฉา “นี่คุณรวยเค้าซื้อให้เธอเหรอ ?”
“ใช่ “
“เค้าซื้อให้เธอทำไม ?”
“ก็แค่ฉันอยากได้”
“แค่นี้เนี่ยนะ “
“ใช่ ก็ฉันบอกแล้วว่าคุณรวย เค้ารวย เงินแค่เนี้ยขนหน้าแข้งเค้าไม่ร่วงหรอก นี่เค้าใช้เวลาตัดสินใจจ่ายเงินให้ฉันเร็วซะยิ่งกว่าฉันหายใจซะอีก”

“เค้าทำแบบนี้ทำไม ? หรือว่า....เค้าจีบเธอ ?”
ชุลีหัวเราะร่วน “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าให้ฉันเดาเอาเองก็คิดว่าคงจะ .. “ใช่” คริคริคริคริ ... ไม่น่าเชื่อเลย อยู่ๆก็จะมีคนมาหลงเสน่ห์แบบไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว คราวหน้าลองเปรยๆว่าอยากได้สร้อยเพชรดีกว่า เผื่อว่าจะได้มาใส่เล่นๆ แก้เบื่อ”


ชุลีหัวเราะร่วน อวดของ ส่องแสงปรายตา เบะปากด้วยความหมั่นไส้ และ ริษยาอยู่ในที

ที่บ้านเดือนประดับ สุดาเดินเข้ามาในห้องรับแขกด้วยความประหม่า สุดาถือจานขนมช่อม่วงมาด้วย คุณชายประสาทพรนั่งรออยู่ หน้าเครียดๆ ..
ด้านหลังเห็นสุดารวบรวมใจได้แล้วก็เดินเข้ามาหา “สวัสดีค่ะคุณชาย..มาได้จังหวะพอดีเลยนะคะ ดิฉันเพิ่งทำขนมเสร็จ อุ่นๆเลยค่ะ ?
คุณชายประสาทพรหันมาเห็นสุดาพร้อมกับรอยยิ้ม “ผมคิดไม่ผิดจริงๆที่ตัดสินใจมาหาคุณสุดาในภาวะที่จิตใจไม่สู้ดี อย่างน้อยก็รับประกันได้ว่าจะได้อิ่ม ถ้าไม่อิ่มหู อิ่มใจ ก็ได้อิ่มท้อง”
“เอ่อ...คุณชายคะ อิ่มท้องกับอิ่มใจ พอเข้าใจได้นะคะ แต่ไอ้..อิ่มหูนี่คืออะไรคะ ?”
“คุณสุดาเป็นคนคุยเก่ง เจอทีไร ก็คุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้ผมฟังไม่หยุด..ได้ฟังจนอิ่มไงครับ”
“เอ่อ...ดิฉันจะถือว่าเป็นคำชมนะคะ แหะๆๆ ว่าแต่..เมื่อครู่คุณชายพูดว่ามาหาในภาวะที่จิตใจไม่ดี...คุณชายมีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าคะ ? “
คุณชายประสาทพรจ๋อยลง “ผมขอหทัยรัตน์แต่งงานแล้วนะครับ..แต่เธอไม่ตอบตกลง “
สุดานั่งอึ้งๆ .. อึ้งเพราะทำหน้าไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะดีใจ เสียใจ หรือ แสดงอารมณ์ไหนออกมาดี สุดาได้แต่พูดว่า..
“ค่ะ” แล้วเงียบ
คุณชายประสาทพรมองหน้าสุดา..งง “คุณสุดา..ไม่พูดอะไรเพิ่มเติมเหรอครับ ? นอกจาก “ค่ะ””
“ดิฉันไม่รู้จะพูดอะไร นอกจากรับรู้ และให้กำลังใจอยู่ห่างๆ“
“ให้กำลังใจ หมายความว่าผมไม่ควรจะถอดใจทั้งๆที่หทัยรัตน์ไม่ได้รับรักผมเหรอครับ?“
สุดามองหน้าคุณชายประสาทพร คิด และตัดสินใจพูดความรู้สึกของตัวเองเป็นนัยๆ “ถ้าความสุขของเราคือการที่ได้รักใครสักคน .. ถึงแม้เค้าจะไม่รักตอบ เราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเลิกรักไม่ใช่เหรอคะ?” คุณชายประสาทพรชะงัก...”เออจริง” .. ชายหนุ่มคิดตาม .. สุดามองหน้าคุณชายประสาทพร พูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา “คุณแม่สอนว่า..ถ้าเรารักด้วยเมตตา รักโดยไม่หวัง เราก็จะรักได้โดยไม่ต้องทุกข์”
คุณชายประสาทพรฟังแล้วก็พยักหน้าตาม..เริ่มจะยิ้มออก “มันก็จริง .. ที่ผมทุกข์อยู่ตอนนี้อาจจะเป็นเพราะ “ผิดหวัง” ถ้าผมไม่หวัง ผมก็ไม่ทุกข์ ขอบคุณคุณสุดามากที่ทำให้ผมเข้าใจ วันนี้ผมได้อิ่มใจเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่างแล้วครับ”
“ดีใจด้วยค่ะ ดิฉันว่า..อิ่มหู อิ่มใจแล้ว..ถึงเวลาอิ่มท้องแล้วค่ะ รีบรับประทานกันดีกว่าค่ะ ก่อนที่จะเย็นมากไปกว่านี้” สุดายิ้ม และจัดขนมช่อม่วงใส่จานส่งให้คุณชายประสาทพร
ทั้งสองคนนั่งกินขนมด้วยกัน คุณชายประสาทพรชูนิ้วชื่นชมว่าอร่อย สุดายิ้มมีความสุข...สุดาลอบมองคุณชายประสาทพรอย่างมีความสุข ความรักอบอวลไปทั่วทั้งบริเวณ

ที่บ้านเพชรลดา นมพิมพ์เดินมาเคาะประตูเรียกอนวัช “คุณหนึ่งคะอาหารกลางวันจัดพร้อมแล้วค่ะ..คุณหนึ่งคะ..”เงียบ “พิมพ์ขอเข้าไปนะคะ” นมพิมพ์เปิดประตูเข้าไป..ห้องว่างเปล่า นมพิมพ์แปลกใจ “อ้าว..คุณหนึ่งไม่อยู่ในห้อง..แล้วอยู่ที่ไหน ?”

อนวัชนั่งอยู่บนรถ...กำลังมุ่งสู่ต่างจังหวัด..สองข้างทางเริ่มเห็นเป็นป่า ต้นไม้เขียวขจี

ย้อนกลับไปตอนเช้ามืดคนรถยืนรออยู่ท่าทางตื่นเต้น .. อนวัชเดินมาพร้อมกระเป๋าเดินทาง คนรถรีบวิ่งมารับกระเป๋า
อนวัชถามเบาๆ “รถพร้อมหรือยัง ?”
คนรถตอบเบาๆ “ผมเข็นไปจอดรอที่หน้าบ้านแล้วครับ “
อนวัชพยักหน้ารับ คนรถรีบเดินนำไปพร้อมกระเป๋าเดินทาง อนวัชหันมามองบ้านอีกครั้ง แล้วก็ตัดใจเดินออกไป
อนวัชนั่งอยู่บนรถ...แววตาครุ่นคิด และ เศร้าหมอง

ที่บ้านกนกพร คุณชายประสาทพรแอบมองหทัยรัตน์ที่ประตูห้องอย่างเอ็นดู คุณชายประสาทพรนั่งรอหทัยรัตน์สอนหนังสือที่ห้องรับแขก อ่านหนังสือพิมพ์ไป เหลือบมองนาฬิกาไป..ภาวนาให้หทัยรัตน์สอนหนังสือเสร็จไวๆ อย่างตื่นเต้น
หทัยรัตน์เพิ่งสอนหนังสือคุณหญิงเสร็จ กำลังเก็บหนังสือให้เรียบร้อยอย่างเหม่อลอยคิดถึงอนวัช
“คุณครูคะ ถ้าคุณครูเจอพี่หนึ่ง ฝากบอกด้วยนะคะว่าหญิงน้อยใจแล้ว”
“ทำไมล่ะคะ ? คุณหญิงน้อยใจเรื่องอะไร ?”
“ก็พี่หนึ่งไม่ค่อยแวะมาหาหญิง วันก่อนแวะมา ก็มาแป๊บเดียว หญิงชวนทานของว่างก็ไม่ทาน รีบเดินกลับบ้านไป อ้อ แล้วยังกระดาษที่คุณครูเล่นเกมกับพี่ชายกลับไปด้วยนะคะ หญิงก็สงสัยเหมือนกันว่าพี่หนึ่งจะเอากลับไปทำไม”
หทัยรัตน์ชะงักกึก “กระดาษเล่นเกม ? เกมใบ้คำน่ะเหรอคะ ? “
“ใช่ค่ะ “
หทัยรัตน์ช็อค..นึกถึงตอนที่เขียนตอบโต้กับคุณชายประสาทพร และพาดพิงถึงอนวัช หทัยรัตน์หน้าเสีย ..... รู้สึกผิดมาก

หทัยรัตน์เดินออกมาจากบ้าน .. หน้าตาครุ่นคิด จิตใจกังวลเป็นห่วงเรื่องอนวัช..หทัยรัตน์กำลังจะกลับบ้าน
คุณชายประสาทพรเดินเข้ามาพอดี..รีบเรียกขึ้น “คุณหทัยรัตน์.. เย็นนี้ว่างหรือเปล่าครับ..ผมจะชวนคุณไปรับประทานข้าวเย็นด้วยกัน”
หทัยรัตน์อึกอัก “เอ่อ..ดิฉันมีธุระสำคัญต้องทำ คงไปไม่ได้..ขอโทษด้วยนะคะ “
คุณชายประสาทพรผิดหวังนิดหน่อย “ไม่เป็นไรครับ..เอาไว้ค่อยไปกันวันหน้าก็ได้ แล้วคุณจะกลับเลยเหรอครับ เดี๋ยวผมไปส่ง”
“ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันกลับเองได้ ขอบคุณมากนะคะ สวัสดีค่ะ” หทัยรัตน์ยกมือไหว้ลาแล้วรีบเดินไป
คุณชายประสาทพรมองตามด้วยความรู้สึกกังวลลึกๆในใจ
หทัยรัตน์เดินออกมา แล้วหยุดที่หน้าบ้าน ... คิดถึงอนวัช หทัยรัตน์ร้อนใจขึ้นมาอย่างประหลาด

หน้าบ้านต่างจังหวัด เป็นบ้านไม้ขนาดกลาง ตกแต่งสวยงาม “บุญเติม” คนรับใช้ประจำบ้าน ท่าทางทะเล้น อารมณ์ดี อายุแก่กว่าอนวัชไม่กี่ปียืนรออยู่หน้าบ้าน ทันทีที่รถอนวัชมาจอดเทียบ บุญเติมรีบวิ่งมาต้อนรับด้วยความสาระแน
บุญเติมเปิดประตูและยกมือไหว้แทบจะกราบ “คุณหนึ่งสวัสดีคร้าบบบบ คุณหนึ่งจำไอ้เติมได้มั้ยครับ ไอ้เติมที่คุณหนึ่งชอบวิ่งไล่เตะตอนเด็กๆน่ะครับ”
“จำไม่ค่อยได้ แต่ถ้าให้ฉันเตะอีกสักทีสองที อาจจะจำได้ขึ้นมาบ้าง”
บุญเติมหันหลัง “เชิญครับ” แล้วนึกขึ้นได้ “เฮ้ยยยยย !! ผมว่าอย่าดีกว่าครับ แหะๆ เดี๋ยวพอคุณหนึ่งอยู่ที่เชียงใหม่นี่ไปสักพัก ได้วิ่งเล่น ยิงนก ตกปลาเหมือนตอนเด็กๆก็คงจำได้ไปเอง แหะๆ “
อนวัชส่ายหน้า “ไม่ต้องมามัวแต่พูดมาก รีบช่วยกันยกกระเป๋าเข้าบ้าน ฉันเหนื่อยแล้ว อยากพัก”
“ครับผม”
อนวัชเดินนำเข้าบ้านไป บุญเติมรีบช่วยยกกระเป๋า .. อนวัชมองบ้านที่เด่นตระหง่านอยู่ด้านหน้า แล้วก็ถอนใจ .. “เฮ่อ...ไม่คิดเลยว่าเราต้องมาพักใจที่นี่”

ที่บ้านเพชรลดา นมพิมพ์ร้อนใจ รีบปรึกษาหมอประสงค์ที่นั่งฟังอยู่ด้วยความสุขุม
พิมพ์ต้องขอโทษจริงๆนะคะที่รบกวนคุณหมอ แต่พิมพ์ไม่รู้ว่าจะให้ใครช่วย อยู่ๆ คุณหนึ่งก็หายตัวไป คุณท่านก็ไปราชการต่างจังหวัด ติดต่อไม่ได้ พิมพ์ร้อนใจไปหมดแล้วค่ะ ไม่รู้จะทำยังไง”
หมอประสงค์พูดนิ่งๆ คมๆ “พิมพ์ต้องทำใจ”
“อ้าวววววว ! “
“ทำใจให้เย็นๆ .. หมอคิดว่าคุณหนึ่งเธอคงจะไปธุระที่ไหนสักแห่ง คงไม่ได้คิดจะหนี ถ้าคิดหนี คงไม่เอาคนรถไปด้วย หมอคิดว่า...คุณหนึ่งคงจะมีเหตุจำเป็นที่บอกไม่ได้ ก็เลยไปแบบเงียบๆ แต่พิมพ์ก็ไม่ต้องกังวลมากไป หมอยังเชื่อว่า..ถ้าคุณหนึ่งพร้อม คงจะติดต่อกลับมาเอง เพราะฉะนั้นตอนนี้..ทำใจ...เย็นๆรอไปก่อน”
“ค่ะ พิมพ์จะพยายาม” นมพิมพ์ตอบเสียงอ่อยๆ ในใจเป็นห่วงอนวัชสุดๆ

ที่บ้านพนัสพงษ์ พรรณียืนอยู่หน้ากระจก พรรณีอยู่ในชุดสวย แต่หน้าเศร้า...พรรณีคิดถึงสัทธา ตอนสัทธาโดนบอกเลิกหน้าเศร้า พรรณีส่ายหน้าพยายามไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป

พรรณีเดินลงที่ห้องรับแขก แต่ยังไม่ทันจะได้เดินเข้าไป เสียงนวลก็ดังออกมา “โอ้ยยยย เรื่องไอ้สัทธาไม่ต้องห่วง ฉันกำจัดมันออกไปจากชีวิตแม่ณีเรียบร้อยแล้ว”
พรรณีชะงักกึก..หยุดเท้าและรีบแอบฟัง ในห้องรับแขกนวลกำลังเม้าอยู่กับคุณนายสุภาอย่างเมามัน
“ฉันแค่เล่นละคร บีบน้ำตา เรียกร้องความเห็นใจ แม่ณีก็ใจอ่อน ยอมไปบอกเลิกอีตาสัทธาเป็นที่เรียบร้อย .. ตัดบัวไม่เหลือใย”
พรรณีช็อค “เล่นละคร...บีบน้ำตา ?” พรรณีนึกถึงตอนที่นวลร้องไห้น่าสงสารที่ผ่านมา
นวลหัวเราะร่า “เธอเตรียมนัดลูกชายเธอมาดูตัวแม่ณีได้เลย ตอนนี้ฉันหาใครมาให้ แม่ณีก็แต่งหมดแหละ”
“ดี !! งั้นฉันจะพาลูกชายมาเจอกับพรรณี...วันพรุ่งนี้เลยก็แล้วกัน”
“ดีมาก ๆ !! “
“ดูตัวพรุ่งนี้ “ พรรณีเครียด..ทำยังไงดี ?
นวลดูนาฬิกาแล้วก็รีบบอกเพื่อน “นี่ๆ ฉันต้องรีบไปแล้ว ได้เวลาไปเก็บค่าเช่าแผง ไปช้ากว่านี้เดี๋ยวไอ้พวกในตลาดมันจะหนีกลับไปซะก่อน “
“งั้นฉันกลับเลยแล้วกัน จะได้รีบไปบอกให้ลูกชายเตรียมตัว พรุ่งนี้ถ้าดูตัวแล้วไม่มีปัญหาจะได้รีบหาฤกษ์แต่งเลย”
“ดีที่สุด !! “
สุภากับนวลขำกันคิกคัก พรรณีได้ยินก็หน้าเสีย
“ไปก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน” สุภาเดินออกไป
พรรณีรีบหลบวูบหน้าเครียด
เสียงนวลตะโกนดังมาจากห้องรับแขก “แม่ณี แม่ณีแต่งตัวเสร็จหรือยัง ? แม่จะไปเก็บค่าเช่าแผงแล้ว รีบๆลงมาเจอกันที่หน้าบ้านนะ”
พรรณียืนช็อคๆ แล้วก็ตอบไปแบบช็อคๆ “ค่ะ...แม่" พรรณีเครียด..จะทำยังไงดี ?

นวลกับพรรณีเดินเก็บค่าเช่าในตลาด .. นวลแสดงความเค็มมาตลอดทาง เก็บเงินแล้วส่งให้พรรณี..พรรณีเดินตามหน้าเครียด คิดๆ หาทางออกตลอดเวลา
“เก็บเงินไว้ดีๆนะแม่ณี..แล้วก็คอยดูวิธีการทวงเงิน ตามเก็บเงินของแม่ด้วย ถ้าแม่เป็นอะไรไป เราต้องทำแทน เออ นี่อีกอย่าง เมื่อกี๊แม่คุยกับคุณนายสุภาแล้วนะ พรุ่งนี้เค้าจะพาลูกชายมาดูตัวลูก ถ้าดูแล้วไม่มีปัญหาแม่ว่าจะหาฤกษ์แล้วก็แต่งซะเลย”
พรรณีสะอึก..ยิ่งเครียด..ทันใดนั้นพรรณีก็ปราดไปเห็นผู้มาใหม่ พรรณีตาโต “พี่ปุ๊!!”
สัทธายืนจังก้าอยู่หน้าพรรณี และ นวล...นวลหันไปเห็น นวลอึ้ง “แกมาทำอะไรที่นี่ !! “
“ผมอยากคุยกับคุณนายเรื่องระหว่างผมกับพรรณี “
พรรณีชะงัก..ใจเต้นโครมคราม...นวลโกรธจัด “แต่ฉันไม่อยากคุย แกกลับไปเลยนะ เมื่อไหร่แกจะเจียมเนื้อเจียมตัวสักทีว่าแกมันไม่คู่ควรกับยัยณี!!!” นวลเสียงดัง คนที่ตลาดเริ่มสนใจ “ลูกสาวฉันถีบหัวแกทิ้งแล้ว แกยังจะมาตอแยอะไรอีกห๊ะ? มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ ไป” นวลเอาผักที่แผงข้างๆมาปาใส่
สัทธาหน้าเสียน่าสงสารโดนนวลไล่เหมือนหมูเหมือนหมา
พรรณีทนไม่ได้ โพล่งออกมา “พอเถอะค่ะคุณแม่ ณีเปลี่ยนใจแล้ว ณี..เลิกกับพี่ปุ๊ไม่ได้ค่ะ ณีจะกลับไปคบกับพี่ปุ๊”
สัทธาช็อคอึ้ง ดีใจ “ณี พูดจริงๆเหรอณี “
“ไม่จริง !! แกจะมากลับคำไม่ได้ แกบอกว่าเลิกกับมันก็ต้องเลิก จะกลับไปกลับมาไม่ได้ ฉันไม่ยอม”
“แต่ณีรักพี่ปุ๊นะคะ ณีรักพี่ปุ๊คนเดียว ณีไม่ได้รักลูกชายของเพื่อนคุณแม่”
คนฮือฮาทั้งตลาด นวลทั้งแค้นทั้งอาย เข้ามาหยิกตีพรรณี “นี่แกพูดบอกรักผู้ชายกลางตลาดได้ยังไงไม่อายปาก ถึงแกไม่อายแต่ฉันอาย แกทำแบบนี้แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” นวลทั้งด่าทั้งตีพรรณี
“แม่คะ..ณีเจ็บ” พรรณีทั้งเจ็บทั้งเสียใจ
สัทธาเข้าไปปกป้อง “คุณนาย อย่าตีณีเลยครับ ถ้าจะตีก็ตีผมเถอะ”
นวลยิ่งเดือด หันไปตีสัทธาแทน “อ๋อ..ออกรับแทน ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเหรอ ดี ฉันจะตีแกให้ตายไปเลย ยัยณีจะได้หลุดจากบ่วงที่แกเอามาคล้องซะที” นวลตีสัทธา สัทธาได้แต่อดทนไม่ตอบโต้
พรรณีน้ำตาคลอ สงสารสัทธา พรรณีพยายามห้ามนวล “แม่!! หยุดเถอะ แม่ เลิกตีพี่ปุ๊ได้แล้ว”
นวลไม่ฟัง ยิ่งณีห้าม นวลยิ่งไม่พอใจ ตีสัทธาต่อ “เพราะแก..ไอ้สัทธา..เพราะแกลูกฉันถึงเป็นแบบนี้!!!...เมื่อไหร่คนอย่างแกจะออกไปจากชีวิตยัยณี! ตอบมาสิ แกจะเลิกยุ่งกับยัยณีมั้ย”
พรรณีร้องไห้ ทนไม่ไหวแล้วจึงโพล่งออกมา “เลิกไม่ได้หรอกค่ะแม่ เพราะพี่ปุ๊กับณี..เรามีอะไรกันแล้ว!!!” นวลที่กำลังง้างมือตีสัทธาช็อกอ้าปากค้าง พรรณีขยี้ต่อ “ณี...ณีเป็นของพี่ปุ๊แล้วค่ะ “
ห๊ะ ?? นวลช็อค สัทธาก็ช็อค
“ณี ... “
นวลเสียงสั่น “กะ..แกว่าอะไรนะ “
พรรณีก้มหน้า โกหก “ณีกับพี่ปุ๊ เราสองคนมี....” พรรณียังพูดไม่จบ

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 11/5 วันที่ 14 มื.ย. 58

ละครหนึ่งในทรวง บทประพันธ์โดย บุษยมาศ
ละครหนึ่งในทรวง บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครหนึ่งในทรวง กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครหนึ่งในทรวง ควบคุมการผลิตโดย บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครหนึ่งในทรวง ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.35 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ