อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 5/5 วันที่ 7 มื.ย. 58

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 5/5 วันที่ 7 มื.ย. 58

พรรณียังขืนตัวไม่ยอมเข้าไปในบ้าน นวลลากไม่ปล่อย “ยัยณีอย่าดื้อกับแม่ เข้ามา”
“แต่ณีไม่อยากเจอคุณอนวัชนี่คะ “
“ชูว์ !!! นี่เบาๆสิ มาพูดแบบนี้ที่หน้าบ้านเค้าได้ยังไง ไม่มีมารยาท ถ้าไม่ยอมเข้าไปดีๆ แม่จะจับเราแต่งงานกับคุณพระ คุณหลวง อายุคราวพ่อจริงๆด้วย จะเอายังไง” นวลขู่ตาดุ เสียงแข็ง พรรณีใจสั่น .. ทั้งกลัว ทั้งเสียใจ จำยอมต้องอ่อนข้อลง

เสียงสีสุกดังขึ้นมาทันที “คุณนายนวล ใช่มั้ยคะ”
นวลชะงัก..หันไปตามเสียง..เห็นสีสุกกับส่องแสงเดินหน้าแฉล้มยิ้มแย้มราวกับสนิทสนมกันมากมาย ก็แปลกใจ
“ใช่ ฉันคุณนายนวล คุณเป็นใคร”


“ฉันสีสุก พิเศษกุล แล้วนี่ก็ส่องแสง ลูกสาวของฉันเอง จริงๆเราก็ยังไม่เคยเจอกันหรอกค่ะ ได้ยินแต่ชื่อเสียงของคุณนายมานานแล้ว” สีสุกยกมือไหว้ตีซี้สุดๆ “สวัสดีนะคะ” ผู้เป็นแม่สะกิด “ส่อง”
“สวัสดีค่ะ”
นวลจำใจต้องรับไหว้ตามมารยาท “สวัสดี..”
“แล้วนี่ .” สีสุกหันมาทางพรรณี
นวลปรายตามองพรรณี แนะนำแบบเคืองๆ “พรรณี ลูกสาวของฉันเอง”
พรรณียกมือไหว้สีสุกตามมารยาท “สวัสดีค่ะ”
“ทราบมาว่าลูกชายของคุณนายเป็นเพื่อนกับคุณอนวัช ต๊ายยยยย! โลกกลมจังเลยนะคะ คือ ฉันเองก็เป็นคนรู้จักมักคุ้นกับคุณหนึ่งดี จริงๆเราก็เป็นญาติห่างๆกัน แต่ไม่ได้ดองกันโดยตรงนะคะ คือ ตาทวดของทั้งสองครอบครัวเป็นคู่เขยกันน่ะค่ะ แต่บังเอิ๊ญ บังเอิญ พี่ชายฉันรุ่นราวคราวเดียวกับคุณพี่วิทย์ ทั้งสองคนสนิทสนมกัน เรียน เล่นมาด้วยกัน”
นวลชักสีหน้ารำคาญ “หยุด!!“ สีสุกอ้าปากค้าง นวลพูดต่อเรียบๆ “ไม่ได้ถาม ไม่ได้อยากรู้!! แค่นี้นะ!!!”
สีสุกอ้าปากเหวอไป ... นวลลากพรรณีเข้าไปในบ้านต่อ
“คุณแม่คะ !! ณีไม่อยากเข้าไป”
“ต้องเข้า !! ไม่ว่ายังไง วันนี้แม่จะต้องทำให้เราเจอกับคุณอนวัชให้ได้ !!”
สีสุกอ้าปากเหวอกว่าเดิม คราวนี้ส่องแสงเหวอด้วย นวลพูดจบก็ลากพรรณีไปต่อ “มานี่ !!”
นวลลากพรรณีเข้าไปในบ้านจนได้ ส่องแสงหันมาค่อยหุบปากให้สีสุก สีสุกหุบปากหันมาทางส่องแสง
“คุณแม่ได้ยินมั๊ยคะ ? ยัยคุณนายนวลพูดว่าอยากให้ยัยลูกสาวมาเจอพี่หนึ่ง..หรือว่า.. “ ส่องแสงไม่ต้องพูดต่อ ทั้งแม่และลูกก็เข้าใจแบบเดียวกัน รีบหันขวับไปทางนวล แล้วก็ตะโกนขึ้น “หยุดเดี๋ยวนี้นะ !!! “

หทัยรัตน์เตรียมสอนหนังสือ..แม่โอยืนอยู่ห่างออกไป หทัยรัตน์หน้าตาไม่ค่อยสบายใจกับคำพูดของอนวัช กรกนกมองเห็น
“คุณครูคิดอะไรอยู่คะ ? มีอะไรไม่สบายหรือเปล่าคะ ? คุณครูมีอะไรไม่สบายใจบอกหญิงได้นะคะ วันนี้พี่หนึ่งไม่ได้ไปทำงาน หญิงจะได้บอกให้พี่หนึ่งช่วยคุณครูแก้ปัญหา”
“ไม่เป็นไรค่ะ .. คือ..คุณครูไม่ได้มีปัญหาอะไรค่ะ แค่กำลังคิดเตรียมเรื่องที่จะสอนน่ะค่ะ ก็เลยดูเหมือน..ครุ่นคิด แต่จริงๆ .. ไม่ได้มีอะไรเลย.. ดูสิคะ คุณครูสบายใจแล้ว ไม่ได้กลุ้มใจอะไรเลยค่ะ ไม่ต้องบอกคุณอนวัชนะคะ” กรกนกพยักหน้ารับ แล้วก็ยิ้มรับด้วยความซื่อ “ครูว่า เรามาเริ่มเรียนกันเลยดีกว่านะคะ”
“ค่ะ “ กรกนกยิ้มรับอย่างสดใส เปิดสมุดเตรียมเรียน..หทัยรัตน์ลอบถอนใจเบาๆ

พรรณียังขืนตัวไม่ยอม แต่นวลก็ไม่ปล่อย ลากมาจนได้
พรรณีมองไปรอบๆ มองหา ในใจเป็นห่วงหทัยรัตน์ “คุณแม่คะ ณีว่าเรากลับกันเถอะค่ะ “
“ฉันไม่กลับ “
สีสุกกับส่องแสงรีบเดินตามมา .. ความเป็นมิตรหายไปเป็นปลิดทิ้ง
“ฉันว่าคุณควรจะเชื่อลูกสาวคุณนะคะ..ถ้าเค้าไม่อยากอยู่ ก็กลับไปกันเถอะค่ะ”
“เมื่อกี๊ส่องได้ยินคุณป้าพูดว่าจะพาลูกสาวมาเจอพี่หนึ่ง..ส่องขอบอกไว้ก่อนนะคะ พี่หนึ่งเธอเป็นคนไว้ตัว ไม่ได้จะมาเจอกันง่ายๆ !! และไม่ใช่ว่าใครที่เดินเข้ามาในบ้าน ก็จะได้เจอ!”
นวลชะงักกึกเลย..ทั้งน้ำเสียงและวาจา รู้ว่ากำลังจะโดนกันท่า นวลหยุดเดินหันขวับมาทางสองแม่ลูก แล้วเผลอปล่อยมือพรรณี หันมาด่าสองแม่ลูกแทน “ฉันอยากจะหันมาด่าว่า..เป็นเด็กเป็นเล็ก ถ้าผู้ใหญ่ไม่ถาม ก็อย่าสาระแนมาตอบ” ส่องแสงสะอึก “แต่ดูท่า คงด่าลูกไม่ได้ เพราะแม่เองก็สาระแนไม่ต่างกัน สรุปคงไม่มีใครสั่งสอน ทั้งแม่ทั้งลูก”
สีสุกผงะ ถึงกับเอามือทาบอก..ส่องแสงจี๊ดดดดด “คุณแม่ขา...ยัยป้าเนี่ย..ด่าถึงคุณยายเลยค่ะแม่”
“เออ !! ไม่ต้องขยายความ แม่ฟังเองเข้าใจ !!”
นวลแทรก “นี่! เลิกเรียกฉันว่า “ป้า” ได้แล้ว..หน้าแม่เธอ กับฉัน ตึงเหี่ยวไม่ได้ต่างกัน พิศดีๆหน้าฉันตึงกว่าด้วยซ้ำ
สีสุกเอามือจับหน้า “ห๊ะ?? ไม่จริง!! เป็นไปไม่ได้!!”
สีสุก นวล ส่องแสง เปิดฉาก สาดอารมณ์ใส่กัน พรรณีได้ทีมองซ้ายมองขวา แล้วรีบเดินแทรกตัวหนีไปทันที

ในครัว นมพิมพ์โพล่งด้วยความตกใจ
“คุณส่องแสง คุณสีสุก ทะเลาะกับแขกคุณหนึ่งอยู่ที่ห้องโถง ?? แล้ว..ทำไมไม่มีใครไปห้าม”
คนรับใช้นั่งตัวสั่น มีถาดแก้วน้ำวางอยู่ข้างๆ “ก็หนูทำอะไรไม่ถูก .. หนูจะยกน้ำไปให้คุณๆ แต่พอเห็นทะเลาะกัน หนูก็เลยรีบวิ่งกลับมาค่ะ”
“ไม่ได้เรื่อง เดี๋ยวฉันออกไปจัดการเอง” นมพิมพ์รีบเดินออกไปทันที

ส่องแสงหันมาซัดใส่นวลอย่างไม่กลัว “คุณป.. คุณอา !! ด่าคนอื่น ไม่ดูตัวเองเลยนะคะ ฉุดกระชากลากถูลูกสาวตัวเองมาหาผู้ชายถึงบ้านแบบนี้..ถ้าชาวบ้านรู้เข้า..ก็คงจะด่าว่า .. คุณแม่ของคุณอาไม่สั่งสอนเหมือนกัน”
สีสุกตบมือแปะๆ ต๊ายยยย ด่าถูกใจ

พรรณีเดินตามหาหทัยรัตน์ เจอนมพิมพ์เดินสวนออกมาพอดี พรรณีรีบเดินเข้าไปถาม “คุณป้าคะ..ฉันกำลังตามหาปุ้ม เอ่อ..คนที่เป็นครูของคุณหญิงกรกนกน่ะค่ะ ชื่อปุ้ม หทัยรัตน์ ป้ารู้จักมั๊ยคะ”
“รู้จักค่ะ “
“ฉันเป็นเพื่อนปุ้ม ตอนนี้ปุ้มอยู่ไหนะคะป้า ฉันมีเรื่องด่วนน่ะค่ะ”
“คุณครูอยู่เรือนสีฟ้า เดินไปไม่ไกลค่ะ ทางโน้นค่ะ”
“ขอบคุณค่ะ” พรรณีรีบเดินไปเลย
นมพิมพ์เพิ่งรู้ตัว “อ้าวววว แล้วคุณเป็นใครคะ .. คุณ..คุณ...” พรรณีเดินไปแล้ว นมพิมพ์มองตาม งงๆ ร้อนใจ..”โอ๊ยยยย..ตายแล้ว..เมื่อกี๊ก็ปากเบา ตอบไปด้วยความตกใจ เอายังไงดี” นมพิมพ์ตัดสินใจเดินตามพรรณีไป “คุณ คุณ..รอก่อนค่ะคุณ “

ที่ห้องโถง นวลแค้นนนนน กัดฟันกรอด มองหน้าส่องแสงจะกินเลือดกินเนื้อ “ถ้าฉันฉุดกระชากลากถูลูกสาวตัวเองมาหาผู้ชาย แล้วโดนชาวบ้านด่าพ่อล่อแม่..อีลูกที่ไม่ต้องฉุดกระชาก แต่เต็มอกเต็มใจ แต่งตัวมาหาผู้ชายถึงบ้าน..คงจะโดนด่าไปถึงโคตรเหง้ากระมัง”
ส่องแสงสะอึกหันมาทางสีสุก “มันเหน็บส่องหรือเปล่าคะคุณแม่ ??”
“เออ ฉันหมายถึงเธอนั่นแหละ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ที่มายืนเป็นไอ้เข้ขวางคลองอยู่แบบนี้คิดอะไรกันอยู่ อ้าปากฉันก็ลิ้นไก่หมดแล้ว” สีสุกกับส่องแสงสะดุ้ง แต่ยังเชิดหน้าไม่ยอมรับ นวลด่าต่อ “ทำมาเป็นพูดท่าโน้นท่านี้ ที่แท้ก็จะกันท่าไม่อยากให้ฉันกับลูกได้เจอคุณอนวัช เพราะ.. “หวง” หล่ะสิ ฉันจะบอกให้นะ เรื่องแบบนี้ .. ใครดีใครได้ !! ไปยัยณี” นวลหันมาทางพรรณี แต่เจอกับความว่างเปล่า หะ ? นวลงง “ยัยณี..ยัยณีไปไหน .. ยัยณี”
พรรณีเดินมาที่เรือนสีฟ้าด้วยความร้อนใจ

ทางด้าน สีสุกโวยวายต่อ “หรือว่า..มันจะแอบไปตามหาคุณหนึ่ง !! หนอยยย ทำเป็นกระบิดกระบวน ที่แท้ก็เล่นทีเผลอ รีบตามมันไปเลยลูก อย่าให้มันได้เจอคุณหนึ่ง”
“ค่ะ” ส่องแสงกับสีสุกรีบเดินเข้าไปในบ้านทันที
นวลไม่ยอมถือว่าอยู่ใกล้กว่า รีบเดินนำไปทันที “แม่ณีรีบหาคุณหนึ่งให้เจอนะลูก แม่กำลังจะตามไปแล้วลูก” นวลรีบเดินฉับๆเข้าไปทันที
ส่องแสงกับสีสุกไม่ยอมรีบเข้ามายื้อไว้ทันที
“แม่ส่อง...รีบจับตัวไว้ “
“ค่ะ” ส่องแสงรีบพุ่งเข้ามาตะครุบตัวนวล สีสุกมาจับอีกด้าน
นวลโวยวายไป ดิ้นไป “ปล่อยฉันนะ เด็กบ้า ! มาจับฉันทำไม เด็กไม่รู้จักกาลเทศะ ปล่อยฉันสิ นังเด็กแม่ไม่สั่งสอน “
“ย้ำเหลือเกินเรื่องไม่สั่งสอนลูกเนี่ย เก็บไว้ด่าตัวเองเถอะ สอนยังไง ลูกสาวก็ร้อยมารยา ส่วนลูกชายก็โง่ โดนนังเด็กปุ้มมันหลอก ถ่อสังขารมาหามันถึงที่นี่”
นวลตัวชาวาบบบบ หยุดดิ้น ปรี๊สสสสสขึ้นมาทันที “เมื่อกี๊แกพูดว่าอะไรนะ ? พินิจ !! มาหานังเด็กปุ้มที่นี่อย่างนั้นเหรอ ตอนนี้นังเด็กนั่นมันอยู่ไหน”
สีสุกกับส่องแสงสะดุ้ง
ทางด้านอนวัชนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องทำงาน อนวัชเงี่ยหูฟัง “เสียงใครโวยวาย?“ อนวัชคิดพลางลุกเดินออกไปตามเสียง

นวลเดินหน้าโกรธจัดพุ่งไปที่เรือนสีฟ้า มีส่องแสงและสีสุกเดินประกบ “แน่ใจนะว่านังเด็กปุ้มอยู่ที่นี่จริง”
“ฉันจะโกหกทำไม ตามมาเดี๋ยวก็เห็นเอง “ สีสุกท้าทาย นวลเดินตามด้วยความร้อนใจ
อนวัชเดินออกมาเห็นนวล ส่องแสง สีสุก “คุณน้านวล น้าสีสุก กับส่องนี่..มาทำอะไรกัน ?” อนวัชเห็นทั้งสามเดินมุ่งหน้าไปที่เรือนสีฟ้าก็พอจะรู้ได้ “หทัยรัตน์ “ อนวัชเผยความเป็นห่วงออกมานิดๆ แว่บเดียว แล้วก็รีบเดินตามไป

หทัยรัตน์กำลังสอนกรกนกอยู่ ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราว “นี่เป็นแบบฝึกหัดเรื่องการคูณนะคะ คุณครูให้เวลา 20 นาทีนะคะ”
“ค่ะ”
กรกนกรับมากำลังจะทำ.. แม่โอดูนาฬิกาแล้วก็หันมาพูด “ใกล้เวลาของว่างแล้ว แม่โอของออกไปเตรียมของว่างให้คุณหญิงก่อนนะคะ” หทัยรัตน์ยิ้มรับ แม่โอเดินออกไป ...
และไม่กี่วินาทีต่อมา .. พรรณีก็เดินพรวดเข้ามาในห้อง “ปุ้ม !! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”
หทัยรัตน์หันมาเห็นพรรณีก็ตกใจ ลุกพรวดขึ้นมา “พรรณี !!! “
นมพิมพ์เดินหอบตามเข้ามา “คุณคะ..คุณ...คุณครูคะ..” นมพิมพ์หอบ “คุณคนนี้เค้าบอกว่า..เค้าเป็นเพื่อนคุณครูค่ะ เค้า..เป็นเพื่อนคุณครูจริงหรือเปล่าคะ ?”
หทัยรัตน์ชะงัก..มองหน้าพรรณี..ต่างคนต่างมองหน้ากัน...พรรณีลุ้นว่าหทัยรัตน์จะตอบว่าอะไร และหทัยรัตน์ก็ตอบว่า “ใช่ค่ะ...พรรณีเป็นเพื่อนปุ้มเองค่ะ “
พรรณีโล่งอก มองหทัยรัตน์ด้วยความซาบซึ้งใจ ที่ยังนับว่าตัวเองเป็นเพื่อน “ปุ้ม..ฉันมีเรื่องสำคัญมากจะคุยกับเธอ เอ่อ..ขอคุยเป็นการส่วนตัวได้มั๊ย ?”
หทัยรัตน์เกรงใจกรกนก นมพิมพ์พูดอย่างรู้ใจ “คุณครูไปคุยกับเพื่อนที่ห้องข้างๆก็ได้ค่ะ พิมพ์อยู่เป็นเพื่อนคุณหญิงเองค่ะ”
หทัยรัตน์คิด..พรรณีลุ้นๆ พลางชำเลืองออกไปที่หน้าห้องด้วยความระมัดระวัง

ส่องแสง สีสุกเดินนำมาที่เรือนสีฟ้า นวลเดินมาไม่ห่าง ด้านหลังเห็นอนวัชรีบเดินตามมา แต่ยังไม่ทัน ส่องแสง สีสุก นวลก็เดินมาถึงเรือนสีฟ้าก่อน
“เด็กปุ้มมันอยู่ในนี้..ถ้าอยากรู้ว่าจริงหรือไม่จริงก็เชิญพิสูจน์เอง “
นวลจิกตา แล้วก็เดินพุ่งพรวดเข้าไปทันที

พรรณีรีบบอกหทัยรัตน์ด้วยความร้อนใจ “ปุ้มรีบหาที่หลบ หรือ กลับบ้านไปตอนนี้เลยได้มั๊ย ?”
“ทำไม ? ทำไมฉันต้องหลบ หลบอะไร”
“คุณแม่.. คุณแม่มาที่นี่ แต่ท่านยังไม่รู้ว่าปุ้มอยู่ที่นี่ ถ้าท่านเห็นปุ้ม..ปุ้มอาจจะเดือดร้อน”
หทัยรัตน์เชิดหน้า “แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมฉันต้องกลัว”
“ฉันรู้ว่าปุ้มไม่ผิด..แต่..ฉันขอร้องล่ะนะ..หาทางหลบไปก่อน ฉันเป็นห่วงเธอนะปุ้ม .. ฉันรู้ว่าแม่ฉันพูดไม่ดี ทำไม่ดีกับเธอ เธอถึงได้ไม่ติดต่อพี่นิจ และไม่ติดต่อฉัน .. ฉันเองที่หายไปเพราะฉันละอายใจ ละอายกับสิ่งที่แม่ทำกับเธอ” หทัยรัตน์มองหน้าพรรณีแล้วสัมผัสได้ว่า พรรณีรู้สึกแย่จริงๆ หทัยรัตน์คิด..พรรณีหวาดหวั่นใจ “ฉันขอร้องล่ะปุ้ม..เธอจะไม่หลบก็ได้ แต่อย่าออกไปจากที่นี่ ตอนนี้คุณแม่อยู่ที่โถงด้านหน้า ท่านคงไม่มาที่เรือนนี้”

นวลเดินพรวดเข้ามาในห้องสอนหนังสือ แล้วก็โพล่งออกมา “ยัยเด็กปุ้ม !! อยู่ที่นี่หรือเปล่า ออกมาเดี๋ยวนี้นะ ยัยปุ้ม !!”
พรรณีหันขวับไปตามเสียง แล้วรีบหันมาบอกหทัยรัตน์ “ปุ้ม !! คุณแม่มาแล้ว !! คุณแม่รู้ได้ยังไงว่าปุ้มอยู่ที่นี่ ปุ้ม ! หาที่หลบก่อนเถอะ ฉันขอร้อง นะปุ้มนะ”
หทัยรัตน์คิด..เอาไงดี เสียงนวลดังมาจากห้องเรียน “นังปุ้ม แกอยู่ไหน ออกมา ออกเดี๋ยวนี้นะ?”

นวลเดินพล่าน “ไหน นังปุ้มมันอยู่ไหน นังปุ้ม !! “
ส่องแสง และ สีสุกเดินตามเข้ามา หน้าตาอยากรู้อยากเห็นมากมาย
กรกนกตกใจผวา นมพิมพ์รีบเข้ามากอดด้วยความตกใจไม่แพ้กัน “คุณเป็นใคร ?”
นวลไม่สนใจตอบ แต่ยังตะโกนต่อไป “นังปุ้ม นังเด็กปุ้ม !! “

พรรณีขอร้อง “ปุ้ม..หลบก่อนเถอะ ฉันพูดจริงๆนะ ถ้าคุณแม่เห็นเธอ ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ ที่ผ่านมาฉันกับพี่นิจทำให้เธอเดือดร้อนมามากแล้ว ฉันไม่อยากทำให้เธอเดือดร้อนมากไปกว่านี้ หาที่หลบเถอะนะ” หญิงสาวมองไปรอบๆ “หลบในตู้นี้ก่อนก็ได้”
“ห๊ะ? จะให้ฉันไปหลบในตู้เนี่ยนะ” หทัยรัตน์ไม่ยอมสุดๆ

ทางด้านนวลเดินพล่าน สติแตก ส่องแสง สีสุก มองอาการของนวลทั้งงง ทั้งอยากรู้
กรกนกงง หันมาถามนมพิมพ์ “แม่พิมพ์คะ..คุณป้าคนนี้น่ากลัวจัง”
นมพิมพ์โอบกรกนก ปลอบ “นี่คุณ..อย่ามาทำกริยาแบบนี้ในนี้ ขอเชิญออกไปเลยค่ะ”
นวลหันขวับมา “นังขี้ข้า แกไม่มีสิทธิ์มาไล่ฉัน บอกมานะว่านังปุ้มอยู่ไหน “ นมพิมพ์ไม่ตอบ

อ่านละครเรื่องหนึ่งในทรวง ตอนที่ 5/5 วันที่ 7 มื.ย. 58

ละครหนึ่งในทรวง บทประพันธ์โดย บุษยมาศ
ละครหนึ่งในทรวง บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครหนึ่งในทรวง กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครหนึ่งในทรวง ควบคุมการผลิตโดย บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครหนึ่งในทรวง ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.35 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ