อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 6 วันที่ 4 มิ.ย. 58

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 6 วันที่ 4 มิ.ย. 58

พระยาปลัดและหลวงสรอรรถเดินคุยกันมาที่ตลาดซึ่งมีผู้คนคึกคัก พระยาปลัดติงหลวงสรอรรถว่า

ชีวิตทุกวันนี้ก็เพียบพร้อมทุกสิ่งแล้วแม้จะไม่ได้เป็นท้าวพระยาก็มีทรัพย์สินอำนาจมิได้ต่างกันเลย เหตุใดยังระรานบัวให้ผิดใจกับท่านเจ้าพระยาพระคลังอีก หาเรื่องใส่ตัวโดยแท้ หลวงสรอรรถฟังแล้วยิ้มเยาะว่า

“ท่านเจ้าคุณเกรงท่านเจ้าพระยาก็ไม่แปลก แต่ดีฉันหากลัวไม่ แลดีฉันมิได้คิดแต่เพียงความร่ำรวยเท่านี้ดอก หากมีโอกาส ดีฉันต้องกลับไปรุ่งเรืองเหมือนครั้งที่ตระกูลของดีฉันเรืองอำนาจให้จงได้”



ขณะนั้นเอง มีควาญช้างสองสามคนเดินเมาๆ ผ่านมาชนหลวงสรอรรถ เลยโดนด่าลั่น

“อ้ายพวกไพร่โสโครก มาแตะเนื้อต้องตัวกูได้อย่างไรวะ” ควาญช้างยกมือไหว้แล้วเดินโซซัดโซเซเลี่ยงไป พระยาปลัดติงว่า

“พวกควาญช้างน่ะคุณหลวงอย่าไปยุ่งกับพวกมันเลย เขาถือกันว่าพวกมันมีอาคมถึงได้บังคับสัตว์ใหญ่อย่างช้างได้ ยิ่งเพลานี้ใกล้มีศึกอีกแล้ว ควาญช้างยิ่งมีความสำคัญ หากมีเรื่องจะลุกลามใหญ่โตนะคุณหลวง”

“เพราะดีฉันมีกิจสำคัญต้องกระทำดอกขอรับจึงไม่อยากเอาเรื่องไพร่อย่างพวกมัน”

พอพระยาปลัดและหลวงสรอรรถเดินผ่านไป เหมที่ยืนหันหลังให้แกล้งทำเป็นเลือกซื้อของอยู่จึงหันมองตามด้วยแววตาดุดัน เมื่อได้เจอทั้งพระปลัดและหลวงสรอรรถอีกครั้ง

เหมตามหลวงสรอรรถไปถึงบ้าน หลวงสรอรรถกับจีนเชียงทองกำลังกินโต๊ะจีนกันอย่างสนุกสนานในห้องที่จัดแบบจีน โดยมีเรืองกับพวกอั้งยี่ลูกน้องจีนเชียงทองและหลวงสรอรรถคอยอารักขาเจ้านายของตนอยู่

“ถ้าไม่กลัวอ้ายหลวงนายสิทธิ์มันจับ อั๊วต้องขอบพระคุณอีด้วยซ้ำที่อีช่วยกวาดล้างพวกค้างฝิ่นทำให้ฝิ่นหายากจนเราขายได้ราคาดีกว่าเดิมตั้งหลายเท่า”

จีนเชียงทองหัวเราะร่า หลวงสรอรรถพูดอย่างลำพองว่า

“อั๊วบอกแล้ว ถ้าเราร่วมมือกัน จะมีแต่มั่งมียิ่งๆ ขึ้นไป”

เหมคลุมหน้าเข้าไปแอบดูที่หน้าต่างใช้นิ้วจุ่มน้ำลายจิ้มกระดาษที่ปิดช่องหน้าต่างเป็นรูดูเหตุการณ์ภายในห้อง เห็นแต่หลวงสรอรรถนั่งกินโต๊ะจีนอยู่กับจีนเชียงทองแต่ไม่เห็นพระยาปลัด หลวงสรอรรถถาม

จีนเชียงทองว่าที่ให้ไปรวบรวมคนเป็นอย่างไรบ้าง จีนเชียงทองตอบอย่างไม่สบายใจว่าเราค้าฝิ่นอย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว จะรวบรวมคนตั้งเป็นกองทัพไปเพื่อกระไร

“ลื้อไม่เข้าใจ เพลานี้บ้านเมืองมีศึก สิ้นศึกลาวก็มีศึกเขมร ศึกญวนต่อ พวกเราจึงยังอยู่ได้ แต่ถ้าเสร็จศึกเมื่อใดพวกมันต้องไล่ปราบคนค้าฝิ่นอย่างเราเป็นการใหญ่แน่ หากเราไม่ฉวยโอกาสตอนนี้รวบรวมเงินทองตั้งกองทัพแลยึดเมืองเป็นที่มั่นก็ได้แต่รอวันถูกปราบเท่านั้น”

ทันใดนั้นเรืองเหลือบเห็นเหมก็คว้าตะเกียบของจีนเชียงทองปาเฉียดหน้าเหมไปนิดเดียว

“มีคนลอบเข้ามา จับมันให้ได้” เรืองตะโกนบอก หลวงสรอรรถและจีนเชียงทองตกใจ ในขณะที่พวกลูกน้องพากันไล่ตามจับเหมที่วิ่งหนีไป

เหมวิ่งหนีถูกลูกน้องหลวงสรอรรถและพวกอั้งยี่ดักหน้าดักหลัง เหมจึงชักดาบสองมือออกมาสู้ พวกอั้งยี่กับลูกน้องหลวงสรอรรถกรูกันเข้ามาถูกเหมใช้วิชาดาบอาทมาตรุกรับจนพวกมันร่วงกันระนาว เรืองพุ่งเข้าไปไล่ตะเพิดพวกลูกน้องถอยไป พอเรืองชักดาบสองมือออกมาตั้งท่าเพลงดาบอาทมาต เหมตกใจอุทาน

“ดาบอาทมาตใต้”

“รู้จักรึ ถ้าเช่นนั้นเอ็งก็คงเป็นพวกอาทมาตฝ่ายเหนือล่ะซี ดี! ข้าก็อยากพิสูจน์ฝีมือกับอาทมาตเหนือให้รู้ดำรู้แดงมานานแล้ว” เรืองยิ้มพอใจ แล้วทั้งคู่ก็จู่โจมเข้าหากันด้วยวิชาดาบอาทมาตเหนือและใต้ ไม่มีใครยอมใครไม่มีใครแพ้ใครในเชิงดาบ แต่เรืองพลาดเมื่อเหมใช้ดาบเกี่ยวเข่งกองพะเนินใส่เรืองแล้วฉวยโอกาสวิ่งหนีไป

แม้มิอาจสู้จนรู้ผลแพ้ชนะ แต่เรืองก็พอใจมากที่ได้ประลองดาบอาทมาตกับเหม

เมื่อกลับไปรายงานหลวงสรอรรถและจีนเชียงทอง เรืองยอมรับว่าฝีมือเหมร้ายกาจนักแม้แต่ตนก็ยังจับไม่ได้ หลวงสรอรรถถามหน้าเครียดว่า “มันเก่งกาจกว่าเอ็งรึ”

“หากให้ฆ่า ข้ายังมั่นใจว่าฆ่ามันได้ แต่หากต้องจับเป็นข้าไม่กล้ารับปาก เพราะการจับเป็นยังยากกว่าการฆ่ามากนัก”

จีนเชียงทองหนักใจว่าเหมจะได้ยินสิ่งที่พวกตนคุยกันไปเพียงใด แต่หลวงสรอรรถกลับยโสโอหังว่า ถึงขั้นนี้แล้วเราไม่มีทางอื่นอีกนอกจากเดินหน้าต่อไปเท่านั้น

ooooooo

เมื่อเหมกลับไปเล่าให้คุณหญิงชมฟังว่าเมื่อกลางวันเจอพระยาปลัดกับหลวงสรอรรถ ตามไปจนถึงเรือนจึงรู้ว่าหลวงสรอรรถนอกจากจะลักลอบค้าฝิ่นแล้วยังคิดการใหญ่จะรวบรวมไพร่พลเพื่อยึดเมืองด้วย

คุณหญิงตกใจถามเหมว่าเหตุใดจึงใจกล้าบ้าบิ่นเช่นนั้น เหมบอกว่าที่ตนทำเช่นนี้เพราะต้องการทวงความยุติธรรมให้พ่อท่าน คุณหญิงทักท้วงว่าเหมเป็นเพียงควาญช้างและแม่ก็เป็นตะพุ่นถึงเรารู้ความลับของหลวงสรอรรถแต่ใครจะมาเชื่อถือและเอาผิดหลวงสรอรรถได้

“ได้ซีขอรับ เพราะหลวงสรอรรถคิดการใหญ่นัก วันหนึ่งต้องเผยพิรุธออกมาเป็นแน่ ถึงเพลานั้นก็จะมีคนเชื่อถือที่เราพูด แลอาจสาวไปถึงพระยาปลัดที่หลอกลวงพ่อท่านก็เป็นได้” คุณหญิงติงว่าหนทางที่เหมคิดช่างยากลำบากนัก “ยากลำบากอย่างไรก็ต้องกระทำขอรับ เพราะลูกจะมิยอมให้พ่อท่านมีมลทินติดตัวเป็นอันขาด” เหมเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นนัก

ooooooo

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 6 วันที่ 4 มิ.ย. 58

ละครข้าบดินทร์ บทประพันธ์โดย : วรรณวรรธน์
ละครข้าบดินทร์ บทโทรทัศน์โดย : เอกลิขิต
ละครข้าบดินทร์ กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
ละครข้าบดินทร์ ผลิตโดย : บริษัท ที.วี.ซีน จำกัด
ละครข้าบดินทร์ ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครข้าบดินทร์ เตรียมออกอากาศเร็ว ๆ นี้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ