อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 8 วันที่ 9 มิ.ย. 58

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 8 วันที่ 9 มิ.ย. 58

เช้านี้ขณะขุนศรีไชยทิตยกำลังมัดเชือกเฝือกที่ขาให้ขุนนาฏนั้น ลำดวนยกสำรับมาให้ขุนนาฏกับคุณปิ่น หุ่นบอกว่าเดี๋ยวจะยกของขุนศรีมาให้

“ไม่ต้องดอก ข้าถือกรรมอยู่ ต้องสวดก่อนถึงจะกินได้ ตอนนี้กินได้แต่น้ำเท่านั้น” พลางก็ยกกระบอกน้ำขึ้นจะดื่ม พลันก็ชะงักตะโกนลั่น “ในน้ำมียา อย่ากิน!”

ขาดคำขุนศรี บรรดาควาญและนางรำก็ปวดท้อง กุมท้องร้องและร่วงกันไประนาว หมื่นวิชิตเองก็ทรุดไปเช่นกัน



เหมตกใจไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พริบตานั้นพวกทหารญวนก็นำกำลังพร้อมอาวุธครบมือบุกเข้ามานายกองตะโกน

“จับให้หมดทุกคน” แล้วมันก็เชยคางลำดวนหัวเราะร่า “โชคดีเป็นของกูแล้ว ได้รับบัญชาจากท่านแม่ทัพให้มาซื้อปืนแท้ๆ แต่กลับจับเชลยได้จำนวนมาก”

ทันใดนั้น เหมแกล้งปวดท้องทรุดลง เมื่อได้จังหวะก็กระโจนเข่าลอยเข้าใส่ทหารที่อยู่ใกล้นายกองกระเด็นไป พอนายกองหันมาก็ถูกศอกเหมจนเลือดกบปากสลบเหมือด พวกทหารญวนกรูกันจะเข้ามาจะทำร้ายเหม แต่เหมดึงมือลำดวนวิ่งหนีไปได้ก่อน

พวกทหารญวนออกตามหาเหมกับลำดวน ถูกแม่พังโตร้องแปร๋น...วิ่งออกจากป่าลุยพวกทหารญวน พวกมันตกใจไม่ทันตั้งตัวก็ถูกเหมพุ่งออกไปใช้แม่ไม้มวยไทยเล่นงานจนพวกมันแตกกระเจิง แล้วเหมก็ตะโกนเรียกลำดวนที่ซ่อนอยู่ให้ออกมา เหมเข้าลูบหัวแม่พังโตขอบใจที่มาช่วย ลำดวนร้อนใจเร่งให้รีบไปช่วยทุกคนกลัวพวกเขาจะถูกทำร้าย

เหมบอกว่าไปตอนนี้ไม่ได้ ลำดวนก็โวยวายว่าเหมเอาตัวรอด เหมเลยชักดาบออกมาชี้หน้าสั่ง

“ฉันบอกว่ายังไม่ไปตอนนี้มิใช่ว่าจะไม่ช่วย แต่พวกมันมีมากกว่า หากบุ่มบ่ามเข้าไปก็มีแต่จะแสดงความกล้าเช่นคนโง่ออกมาเท่านั้น” ลำดวนรู้ตัวรีบขอโทษ เหมชี้ไปที่ศพทหารญวนสั่ง “เปลี่ยนชุด ก่อนที่คนที่รอดได้จะตามพวกมันมา”

ลำดวนลังเลที่ต้องถอดชุดจากศพมาใส่ แต่แล้วก็ตัดสินใจรีบเปลี่ยน

ooooooo

กองลำเลียงเสบียงของพระยาปลัดมาถึงท่าเรือ หลวงสรอรรถเสนอให้พักที่นี่สักสองสามวันยังไม่ต้องรีบเดินทางบกไปพัตบอง แต่พระยาปลัดเห็นว่าไปถึงยิ่งเร็วยิ่งดี

หลวงสรอรรถเชื่อว่าเจ้าพระยาบดินทร์เดชาต้องเอาชนะพวกญวนได้ เมื่อนั้นพวกญวนจะต้องการอาวุธมากและเราก็จะโก่งราคาได้มากเช่นกัน ระหว่างนั้นทหารคุมเชลยกลุ่มใหญ่มามีทั้งผู้ใหญ่และเด็กหญิงสองสามคน พระยาปลัดถามว่าไปคุมตัวพวกไหนมา ทหารรายงานว่ากองลาดตระเวนไปเจอพวกนี้ล่องเรืออยู่ชะรอยจะหนีสงครามมา

พระยาปลัดมองเด็กผู้หญิงสองสามคนนั้น สั่งให้เอาตัวไปที่กระโจมตนจะสอบปากคำเอง หลวงสรอรรถกับเรืองยิ้มๆให้กันอย่างรู้ทัน

เรืองบอกหลวงสรอรรถว่า คนของตนส่งข่าวมาว่าพวกญวนส่งคนมารับของที่พัตบองแล้ว เราไม่ต้องขนขึ้นไปถึงโปลิสาทเพราะพวกมันเกรงว่าเราจะพลาดถูกจับได้เสียก่อน หลวงสรอรรถหัวเราะร่าบอกว่า

“ถ้าเช่นนั้น ก็ให้พวกมันรออยู่ที่นอกเมืองพัตบองนั่นล่ะวะ ยิ่งมันร้อนใจเท่าใด ราคาปืนของข้าก็ยิ่งดีมากขึ้นเท่านั้น”

ooooooo

พวกขุนนาฏถูกทหารญวนจับมัดไว้ บ้างกลัวหน้าซีด บ้างร้องไห้ และบ้างก็คร่ำครวญว่าไม่น่ามากับคณะละคร โดยเฉพาะหมื่นวิชิตอกสั่นขวัญแขวนและโวยวายมากกว่าเพื่อน

ขุนนาฏรำพึงอย่างผิดหวังว่าไม่น่ายอมให้เปลี่ยนเอาหมื่นวิชิตมาคุ้มกันเลย ตำหนิตัวเองว่าช่างโง่เง่าเหลือเกิน

“อย่าร้องไห้ฟูมฟายกันนักเลย เรายังไม่เข้าตาจนเสียทีเดียวดอก อ้ายเสดียงมันหนีรอดไปได้ มิแน่ว่ามันอาจจะวางแผนกลับมาช่วยเราอยู่” ขุนศรีไชยทิตยปลอบใจ คุณปิ่นร้องไห้ถามว่าคนเดียวจะช่วยอะไรได้เล่า ก็พอดีทหารญวนตะโกนบอกนายกองของมันว่าพบศพคนที่ทำร้ายท่านแล้วพวกทหารญวนพากันไปดูศพเหม ลำดวนฉวยโอกาสนั้นหลบไปทางหลังค่าย ขุนนาฏได้ยินดังนั้นยิ่งสิ้นหวังว่าไม่มีใครมาช่วยพวกตนได้แล้ว

นายกองของญวนเดินไปดูศพเหมหัวเราะสะใจแต่บ่นเสียดายที่ไม่ได้บั่นคอเหมด้วยมือตัวเอง ถามว่าใครเป็นคนฆ่า ทหารญวนตอบมั่วว่าไม่ทราบแต่คาดว่าคงจะฆ่ากันเอง นายกองนิ่งไป นึกระแวงขึ้นมา แต่ช้าไปแล้ว เหมลุกพรวดคว้าดาบที่ซ่อนอยู่ข้างหลังไล่ฟันพวกทหารญวนจนแตกกระเจิง

ขณะพวกทหารญวนกำลังสับสนวุ่นวายนั้น ก็เกิดไฟไหม้ขึ้นที่หลังค่ายควันไฟพุ่งโขมง พวกมันรีบวิ่งไปดับไฟ เหมยังตะลุยไล่ล่าพวกมัน เวลาเดียวกันลำดวนก็ย้อนกลับมาตัดเชือกที่มัดพวกขุนนาฏออก ทหารญวนมาเห็นก็เงื้อดาบจะฟัน ทันใดนั้นส่งกับมาที่อยู่ใกล้มันก็พุ่งเอาตัวกระแทกทหารญวนทั้งที่ยังถูกมัดอยู่ พอมันล้มก็รุมกระทืบซ้ำ

ลำดวนช่วยตัดเชือกที่มัดทุกคนออกจนหมด ต่างก็คว้าของใกล้มือเป็นอาวุธเข้าต่อสู้กับทหารญวน นายกองเห็นท่าไม่ดีเลยหนีเอาตัวรอด เหมเห็นดังนั้นไล่ตามไปทันที ลำดวนเห็นเหมไล่ตามนายกองไปก็วิ่งตามไปด้วยความเป็นห่วง

เหมตามไปขว้างดาบปักดักหน้านายกอง พอมันชะงักหันมาฟัน เหมหลบม้วนตัวไปหยิบดาบ ควงดาบสองมือ ใช้วิชาดาบอาทมาตต่อสู้อย่างดุเดือดด้วยท่วงท่าที่แข็งแรงงดงาม ลำดวนตามมาเห็นมองอึ้งอย่างคุ้นตากับลีลาดาบอาทมาตที่เคยเห็นเหมต่อสู้กับลูกน้องหลวงสรอรรถและโจรเรือง

“คุณพี่เหม” ลำดวนพึมพำคิดถึงเหมขึ้นมา

ooooooo

เพราะเสด็จต้องไปให้การหลายวันแลอาจต้องถูกจองจำจนกว่าจะสิ้นคดี จึงฝากหม่อมดวงแขให้จัดแจงทุกอย่างทางนี้ให้เรียบร้อย หม่อมรับคำเศร้าๆ พวกนางข้าหลวงพากันร้องไห้ระงมจนเสด็จดุว่าร้องไห้ฟูมฟายให้เป็นอัปมงคลทำไม

“เสด็จอย่าทรงเป็นกังวลเลยเพคะ หม่อมฉันจะดูแลคณะละครของเสด็จให้เป็นปกติ มิให้มีข้อขัดข้องเพคะ” บัวกราบ เสด็จพยักหน้ายิ้มแย้มชมว่า

“ดูแม่บัวเอาไว้ซะ คนทั้งวัง มีแม่บัวคนเดียวที่ไม่ทำให้ข้าหนักใจ นอกนั้น...” เสด็จทำหน้าหงุดหงิดลุกเดินออกจากวังไป หม่อมดวงแขเดินไปส่ง บัวมองตามเสด็จไปยิ้มออกมาบางๆ และเมื่อเจออินทร์ที่ศาลาท่าน้ำวังเสด็จ บัวปั้นหน้าเศร้าว่า

“ฉันใจคอไม่ดีเลยเจ้าค่ะ แลหากสิ้นบุญเสด็จจริงๆ หนทางข้างหน้าคงมืดมนนัก”

“แม่บัวอย่ากังวลเลย แม่เป็นถึงหลานสาวเจ้าพระยาพระคลัง แลท่านขุนนาฏยโกศลก็ยังอยู่เป็นปกติสุข แม่จะกลับไปพึ่งใบบุญเมื่อใดก็ได้”

บัวรำพึงรำพันว่าตนเคยรับใช้ฝ่ายในมาก่อน ไม่ต้องรบกวนพ่อแม่มาหลายปีถ้าต้องกลับไปรบกวนอีกก็ละอายใจและคงไม่แคล้วตกเป็นขี้ปากชาวบ้านเป็นแน่ อินทร์จึงชวนให้ตามหม่อมดวงแขไปอยู่ลำปางกับตนเสียเป็นไร บัวทำเขินอาย

“ฉันพูดคุยกับหม่อมไว้แล้ว มิได้แช่งดอกนะ แต่ก็ต้องเผื่อทางหนีทีไล่ไว้ หากเสด็จสิ้นวาสนาจริงและโทษทัณฑ์มาไม่ถึงหม่อม ฉันก็จะรับหม่อมกลับไปอยู่ลำปางเอง...ถ้าแม่บัวไม่มีที่ไปจริงๆ ฉันคงยินดีนักที่แม่จักไปอยู่ลำปางกับหม่อม”

อินทร์จับมือบัวไว้ บัวปล่อยมือไว้เช่นนั้น ก้มหน้าเขินไม่กล้าสบตาอินทร์ที่มองกรุ้มกริ่ม

เมื่อกลับห้องนอนค่ำนี้ บัวเอาสร้อยข้อมือที่ตนคืนเหมไปต่อมาเหมเอาไปขายเอาเงินมารักษาท่านพ่อ และบัวไปเจอวางขายที่ตลาดนัดหลังวังจึงซื้อมา แต่พอหยิบสร้อยขึ้นดูแล้วก็เก็บใส่ลิ้นชัก พึมพำ

“มิว่าอย่างไร เราก็ไม่ควรเจอกันอีกแล้วนะเจ้าคะ คุณเหม”

นั่นคือการตัดสินใจอีกครั้งของบัวหลังจากมีความมั่นใจในท่าทีกะลิ้มกะเหลี่ยของอินทร์เมื่อกลางวัน

ooooooo

หลังจากสู้กับทหารญวนที่จู่โจมมาจนบ้างได้รับบาดเจ็บและเมื่อยล้า เมื่อทำแผลและคลึงนวดกันจนคลายลงแล้ว หมื่นวิชิตคุยกับขุนนาฏและปิ่นขณะนั่งกินข้าวกันว่า

อ่านละครข้าบดินทร์ ตอนที่ 8 วันที่ 9 มิ.ย. 58

ละครข้าบดินทร์ บทประพันธ์โดย : วรรณวรรธน์
ละครข้าบดินทร์ บทโทรทัศน์โดย : เอกลิขิต
ละครข้าบดินทร์ กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
ละครข้าบดินทร์ ผลิตโดย : บริษัท ที.วี.ซีน จำกัด
ละครข้าบดินทร์ ออกอากาศ ทุกวันศุกร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครข้าบดินทร์ เตรียมออกอากาศเร็ว ๆ นี้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ