อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 10 วันที่ 1 ส.ค. 58

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 10 วันที่ 1 ส.ค. 58

ตกเย็น ลูกตาลเล่าให้เมฆพัดฟังเรื่องธราดล เขาจึงทำทีไปคุยกับธราดลทำนองมีปัญหาอะไรปรึกษาตนได้ ไม่ว่าจะเรื่องเงินหรือเรื่องเรียน แล้วทำทีฝากจับตาดูลูกตาลให้ด้วยเพราะอย่างไรก็เป็นคนนอก อาจจะมาหลอกกิจจาได้ ธราดลมองหน้าอาอย่างลังเลว่าเชื่อใจได้ไหม

เย็นวันนั้น เก็ทกับบูรณาทำทีนัดศตายุกับบุรีมาที่ร้าน แต่คนละเวลา ปรากฏว่าทั้งสองกลับมาเวลาเดียวกัน เจอกันหน้าร้าน ต่างเบ่งใส่กันว่ามาคุยงานกับพบูและจะไปส่งเธอเอง พบูแปลกใจทั้งสองมาทำอะไรทำไมไม่โทร. บอกก่อน ทั้งสองอึกอักๆ แล้วบุรีก็โพล่งขึ้น

“ผมมากินข้าวแล้วก็จะรับคุณกลับห้องด้วยเลย”


“ผมจะมาคุยเรื่องงานเลี้ยงต้อนรับลูกค้า แล้วผมจะไปส่งคุณที่ห้องเอง” ศตายุวางฟอร์ม

พบูหนักใจ บอกบุรีให้ทานข้าวไป ส่วนศตายุให้ไปคุยงานกับตน แต่ทั้งสองไม่ต้องส่งตน อ้างว่ามีนัดตีแบดกับเก็ทไว้ เก็ทหน้าเหวอรับมุกแทบไม่ทัน แกล้งชวนสองหนุ่มไปด้วยกัน พบูหันขวับมองเพื่อนติงว่าทั้งสองไม่มีชุดกีฬา บุรีรีบออกตัวว่าตนชอบออกกำลังกายและมีชุดกีฬาติดกระเป๋าตลอด ศตายุอ้างตนให้พิมพ์พรรณเอามาให้ได้ พบูแถนึกได้ตนลืมเอาชุดมา บูรณารีบบอกว่าจะกลับไปเอามาให้ พบูถลึงตาใส่ ทำไมถึงวุ่นวายขนาดนี้

พอมาถึงสนามแบด ศตายุคุยงานกับพบูไปด้วย ไม่ทันไรเสียงเจมี่แปร๋นเข้ามาทักทาย บุรียิ้มกริ่มบอกว่าตนชวนเธอมาเองเพื่อให้ครบคู่ ศตายุเหล่มองบุรีอย่างรู้ทันว่าให้มากันท่าตน

แล้วศตายุกับบุรีก็ลงสนามตีแบดสู้กัน โดยมีเจมี่ เก็ท และบูรณาเป็นกองเชียร์ พบูอึดอัดใจดูท่าทั้งสองจะฟาดฟันกันแบบไม่มีใครยอมใคร จึงแขวะไม่คิดจะให้คนอื่นได้ตีบ้างหรือ เจมี่เสนอให้เล่นเป็นคู่ ตนขอคู่กับศตายุ บุรีจึงได้คู่กับพบูสมใจ

ในขณะที่ธราดลเครียดไม่รู้จะบอกเรื่องลูกตาลกับใครดี ตัดสินใจจะเล่าให้เมฆพัดฟัง พอเดินมาถึงหน้าห้องเขา ไม่ทันจะเคาะประตูก็ได้ยินเสียงลูกตาลดังมาจากในห้อง

“โล่งอกไปทีที่เด็กนั่นมันไม่ได้ยิน...งั้นฉันกลับห้องก่อนนะคะ จะได้ไปดูแลพ่อคุณ”

“เอาใจคุณพ่อให้ดีล่ะ แล้วฉันจะรอฟังข่าวดีพรุ่งนี้” เมฆพัดเปิดประตูออกมามองหน้าห้อง ธราดลรีบหลบมุมแอบมอง เห็นเมฆพัดให้ลูกตาลออกมา ทั้งสองกอดจูบล่ำลากัน

ธราดลแทบช็อกเมื่อรู้ว่าอาเป็นชู้กับเมียปู่ เขาว้าวุ่นใจกังวลจะเชื่อใจใครได้บ้าง สุดท้ายก็ไปหาต้น ชวนกันกินเหล้า ต้นแปลกใจเห็นเพื่อนกลับตัวเป็นคนดีไม่เท่าไหร่ ธราดลเล่าเรื่องหนักอกให้ต้นฟัง ไม่ทันไรเชดกับพวกมาเจอสองคน ด้วยความแค้นจึงรุมชกต่อยเป็นการเอาคืน

ooooooo

ในสนามแบดมินตัน ศตายุจับคู่เจมี่ตีสู้กับบุรีที่จับคู่กับพบู แต่สองหนุ่มกลับฟาดฟันกันสองคนอย่างเอาเป็นเอาตาย จนสองสาวไม่มีโอกาสได้รับลูกสักครั้ง บูรณากับเก็ทยืนมองข้างสนามอย่างกลัดกลุ้ม ไม่คิดว่าความรักจะทำให้ศตายุทำตัวเป็นเด็กไปกับบุรีด้วย

พบูพยายามสะกดอารมณ์จนทนไม่ไหว ตะโกนลั่นให้ทั้งสองหยุดเล่น เหวี่ยงใส่ก่อนจะเดินออกจากสนาม “คุณสองคนเป็นอะไรกัน จะเอาชนะกันให้ได้ ตีกันให้ตายไปข้างไม่ให้คนอื่นเล่นเลยรึไง ถ้าอยากจะเล่นแบบนี้ก็เล่นกันไปสองคน ฉันไม่เล่นแล้ว”

เก็ทรีบวิ่งตามพบูไป ทั้งศตายุและบุรียืนอึ้ง บูรณาบอกให้เก็ทจัดการดีกว่า...เก็ทตามพบูเข้ามาในห้องล็อกเกอร์ เตือนสติว่าทั้งสองไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอโกรธ ที่เป็นแบบนี้เพราะทั้งสองชอบเธอ พบูยอมรับนี่แหละทำให้ตนหงุดหงิด แล้วเธอก็เห็นกระดาษที่เก็ทจดเปรียบเทียบความดีของสองหนุ่มหล่นออกมา อารมณ์สับสนว้าวุ่นทำให้ขยำกระดาษนั้นปาทิ้ง
“ฉันสับสน ฉันไม่รู้จริงๆว่าฉันชอบใคร ฉันงง ฉันมึนตัวเอง เคลียร์ไหมแก”

เก็ทถอนใจพยักหน้ารับ พบูพล่ามด้วยความเครียด ต่อให้ตนรู้ว่าตนชอบใคร ตนก็ยังไม่คิดจะคบใครตอนนี้ ตนอยากทำงานก่อน เก็ทโพล่งขึ้น “นี่ไงคำตอบของแกที่แกต้องคุยกับสองคนให้เคลียร์ พูดแบบที่บอกฉันนั่นแหละ เขาสองคนจะได้รู้ว่าแกต้องการอะไร จะได้เลิกรุกแก”

พบูลังเล เก็ทยุให้บอกทั้งสองคนไปเลย...หลังจากนั้น พบูตัดสินใจเดินมาหาศตายุ แต่ก็เปลี่ยนใจไม่กล้าพูดจะเดินหนี เขาจับมือเธอไว้ กล่าวขอโทษที่ทำให้โกรธ พบูหันมาเผชิญหน้า ท่าทางลังเลก่อนจะฮึดกล่าวออกมา “ที่ผ่านมาคุณดีกับฉันตลอด ฉันรู้ว่าคุณคิดยังไงกับฉัน”

“ผมยอมรับว่าผมชอบคุณ ผม...”

พบูตัดบท “แต่ฉันยังไม่พร้อม...ก่อนหน้านี้ฉันพยายามจะเลี่ยงไม่แสดงออก ไม่รับรู้ เพราะคิดว่าจะแก้ปัญหาได้ แต่มันกลายเป็นว่าฉันอาจให้ความหวังคุณ ฉันขอโทษนะคะ”

ศตายุหน้าเสียถามเธอชอบบุรีใช่ไหม พบูปฏิเสธไม่เต็มปากเต็มคำ “เปล่าค่ะ...ฉันอยากตั้งใจทำร้านอาหารให้คุณ ยังไม่อยากคิดเรื่องความรัก ถ้าร้านนี้ยังไม่ประสบความสำเร็จ ฉันก็ไม่คิดจะคบใคร คุณอย่าเสียเวลากับฉันเลยค่ะ...ฉันขอโทษนะคะ”

ศตายุพูดไม่ออกเสียศูนย์ พยายามตั้งสติบอกว่าเขาเข้าใจ พบูมองอย่างรู้สึกผิด...ในขณะที่เจมี่กับบูรณานั่งรออย่างเซ็งๆ บุรีเดินงุ่นง่านท่าทางร้อนใจ เก็ทเข้ามาบอกบุรีว่า พบูให้รอสักครู่ เธอมีเรื่องจะคุยด้วย ไม่ทันไร พบูก็เดินเข้ามาบอกบุรีว่ามีเรื่องต้องเคลียร์กัน ทันใดมือถือเธอดังขึ้น พบูรับสายแล้วละล่ำละลัก

“ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ...ขอโทษนะบุรีไว้ค่อยคุยกันนะ”

พบูบอกแล้วรีบวิ่งไป เก็ทวิ่งตามไปด้วย บุรี บูรณาและเจมี่ยืนงง...พบูกับเก็ทมาถึงร้านเกม เคลียร์กับคู่กรณีเรียบร้อยหันมองธราดลกับต้นที่หน้าตาบอบช้ำอยู่ ต้นยกมือไหว้ขอบคุณแล้วขอตัวกลับ พบูกล่าวกับน้อง โชคยังดีที่เรื่องไม่ถึงตำรวจ ไม่อย่างนั้นคงวุ่นวายกว่านี้

ธราดลนั่งนิ่ง เก็ทเข้ามาโอบไหล่ พบูเอ่ยถาม “ทำไมถึงกลับมาทำตัวแบบนี้อีก เห็นเก็ทบอกว่านายจะกลับมาตั้งใจเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ”

ธราดลก้มหน้านิ่ง เก็ทแปลกใจที่ไม่กวนเหมือนเคยจึงเลียบเคียงถาม มีปัญหาอะไรคุยกันได้ ธราดลมองหน้าอยากเล่าเรื่องที่พบเจอแต่ลังเล เฉไปเรื่องอื่นว่าเห็นแฟนเพื่อนมีชู้ พบูแนะถ้าลำบากใจจะบอกเพื่อนก็ทำเป็นไม่เห็นเสีย เก็ทแขวะ “หนีปัญหาแบบที่แกทำอยู่น่ะเหรอ”

พบูถลึงตาใส่ก่อนจะชวนกันกลับบ้าน ธราดลไม่อยากกลับขอไปอยู่กับพบูหรือเก็ทก็ได้ ทั้งสองยิ่งแปลกใจว่าธราดลมีปัญหาอะไรในใจ

ooooooo

เช้าวันใหม่ กิจจาวิ่งออกกำลังกับศตายุแล้วสังเกตเห็นสีหน้าหลานไม่ค่อยดี จึงถามมีปัญหาอะไร เขาเลี่ยงตอบว่าเรื่องงานเลี้ยงรับรองลูกค้าต้องเปลี่ยนจากโรงแรมมาเป็นที่ร้านลามูน แต่ก็มั่นใจว่าพบูรับมือไหว กิจจาจึงเปลี่ยนมาถามเรื่องระหว่างเขากับเธอเป็นอย่างไรบ้าง

“คุณพบูเขามาเคลียร์กับผมเรียบร้อยแล้วล่ะครับ เขาบอกผมว่ายังไม่อยากคิดเรื่องความรัก อยากทำงานก่อน เขาพูดมาชัดขนาดนี้ผมคงต้องตัดใจ” ศตายุเล่าเศร้าๆ ดูหมดหวัง

กิจจาจะแนะนำ พอดีลูกตาลเข้ามาบอกว่าอาหารเช้าพร้อมแล้ว ศตายุจึงตัดบทชวนปู่เข้าบ้าน ลูกตาลเดินตามมองอย่างหมั่นไส้...มาถึงโต๊ะอาหาร คนอื่นอยู่พร้อมหน้า ลูกตาลจะเลี่ยงไป กิจจาเรียกให้นั่งร่วมโต๊ะ งามยิ่งเบ้หน้าไม่ค่อยพอใจ กิจจาเห็นหน้าธราดลบวมช้ำก็เอ่ยถาม

“หน้าไปโดนอะไรมา ไปมีเรื่องกับใครอีก”

มธุรสแก้ตัวแทนว่าลูกเล่นกีฬาล้ม ธราดลเหลือบมองเมฆพัด รู้สึกแย่มากอึดอัดใจจนต้องลุกหนีขอตัวไปโรงเรียน กิจจาเคืองหาว่าเรียกร้องความสนใจอีกตามเคย แต่เมฆพัดรู้สึกว่าต้องมีอะไรแน่...เสร็จจากทานอาหาร กิจจาให้เจริญรุ่งกับงามยิ่งมาคุยที่ห้องทำงาน เมฆพัด ยิ่งน้อยใจกิจจาบอกลูกทั้งสองให้ไปช่วยดูแลงานเลี้ยง ขอบคุณลูกค้าที่เปลี่ยนมาจัดที่ร้าน เพราะเป็นงานใหญ่ พอเห็นท่าทางเจริญรุ่งร้อนรนจะรีบไปก็ดักคอ

“จะรีบไปเข้าบ่อนหรือ นับวันแกจะเล่นหนักขึ้นทุกที ช่วยเบาๆลงบ้าง เอาเวลามาดูเจ้าดลมันหน่อย ระวังเถอะเงินมรดกที่ฉันแบ่งให้จะหมด นั่นเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่ฉันจะให้แกไว้ทำทุน เข้าใจใช่ไหม” กิจจามองลูกชายอย่างสงสัยว่าคงจะใช้หมดแล้ว

ooooooo

ในห้องคอนโด บุรีคอยเงี่ยหูฟังว่าพบูจะออกจากห้องเมื่อไหร่ก็รีบมายืนรอ ทำทีทักทำไมวันนี้ออกเช้า พบูนึกได้พูดเรื่องเมื่อวานยังไม่ได้คุยกันเลย พอจะพูดบุรีตัดบทรู้แล้วว่าจะพูดอะไร

หน้าบริษัท ศตายุเห็นพบูซ้อนท้ายจักรยานบุรีมา ก็พยายามเก็บอารมณ์หึงเดินผ่านไป...บุรีเดินผิวปากท่าทางมีความสุขมาถึงแผนกออกแบบ เจมี่เห็นแซวเพิ่งโดนเหวี่ยงมาทำไมอารมณ์ดี บุรีโต้ก็แค่เหวี่ยง ไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบ แล้วบุรีก็เล่าว่าเมื่อคืนตนแอบฟังพบูคุยกับเก็ทที่ห้องล็อกเกอร์ และได้เก็บกระดาษที่พบูโยนทิ้งมาดูเห็นว่าความดีของตนมากกว่าของศตายุ...บุรีไม่รู้ว่ากระดาษนั่นเก็ทเป็นคนเขียน...เจมี่ฟังแล้วเตือนแค่นั้นยังวัดอะไรไม่ได้ บุรีบอกยังมีอีก

“ดอกไม้ที่ผมเคยวาดให้ คุณพบูก็เอาไปใช้เป็นภาพหน้าจอ...อย่าบอกใครนะ ผมกลัวเข้าหูคุณพบูแล้วจะอายทำตัวไม่ถูก เดี๋ยวไก่ตื่น ที่สำคัญคู่แข่งผมรู้แล้วจะเร่งทำคะแนนแซงหน้า”

เจมี่สัญญาจะไม่บอกใครเด็ดขาด...ไม่ทันไรเธอก็มาเล่าให้ศตายุฟัง แถมออกความเห็นเสร็จสรรพ “คุณพบูต้องชอบนายบุรีแล้วแน่ๆค่ะพี่โต ขนาดหน้าจอมือถือยังใช้รูปดอกไม้ที่บุรีวาดให้เลย...ถ้าพี่โตไม่เชื่อก็ลองดูหน้าจอโทรศัพท์ของคุณพบูก็ได้นะคะ เจมี่ว่าพี่โตตัดใจจากผู้หญิงเรื่องเยอะ เลือกแยะแบบนี้ดีกว่า เจมี่เป็นห่วงพี่โต ไม่อยากให้เสียใจ”

“พี่ก็ไม่อยากให้เจมี่เสียใจเหมือนกัน เจมี่ตัดใจจากพี่ได้ไหมล่ะ” ศตายุย้อน เจมี่หน้าม้าน

ระหว่างนั้นพิมพ์พรรณเข้ามาบอกว่าพบูรอที่ห้องประชุมแล้ว เขาพยักหน้ารับนิ่งๆ เจมี่แอบลุ้นว่าศตายุจะทำอย่างไรกับพบู

ศตายุเดินมาห้องประชุมพร้อมเจริญรุ่ง งามยิ่งและพิมพ์พรรณ พบูนั่งเล่นมือถือรอ พอเห็นทุกคนมาก็วางโทรศัทพ์ลง ศตายุเหล่มองเห็นหน้าจอเป็นภาพวาดดอกทานตะวันจริงๆรู้สึกอึ้ง ตั้งสติเปิดประชุม “เรื่องงานเลี้ยงขอบคุณลูกค้า คุณงามยิ่งกับคุณเจริญรุ่งจะมาดูแลความเรียบร้อยงานนี้ด้วย คุณงามยิ่งจัดงานนี้ทุกปี สนิทกับลูกค้า จะรู้ว่าลูกค้าชอบอะไรไม่ชอบอะไร”

งามยิ่งเปิดไอแพดส่งให้พบูดูรูปแบบที่ผ่านๆมา ศตายุย้ำว่ามีอะไรดีลงานโดยตรงกับงามยิ่งได้เลยไม่ต้อง ผ่านตน พบูรู้สึกใจหายกับท่าทีห่างเหินของเขา เจริญรุ่งไม่เห็นด้วยที่จัดงานร้านอาหารเล็กๆจะดีเท่ากับโรงแรมได้อย่างไร พบูเถียง

“ถึงจะเป็นร้านอาหารเล็กๆ แต่เป็นร้านที่มีความสำคัญกับคุณกิจจาและบริษัทนี้นะคะ”

เจริญรุ่งชักสีหน้า พบูรับรองจะทำให้ลูกค้าประทับใจ ...เสร็จการประชุม ศตายุเดินผ่านไปเฉยๆ พบูกระซิบถามพิมพ์พรรณว่าเขาเป็นอะไร เธอส่ายหน้า พบูหวั่นใจหรือเขาจะโกรธเรื่องเมื่อคืนรีบเดินตาม “เดี๋ยวค่ะ เอ่อ เรื่องงานเลี้ยงบริษัทฉันขอปรึกษาคุณแทนได้ไหม สนิทใจกว่า”

ศตายุตอบนิ่งๆว่าได้แต่ตนคงช่วยได้ไม่ดีเท่างามยิ่ง พบูหาเรื่องคุยทำทีขอข้อมูลประวัติลูกค้าเพิ่ม เขาบอกจะให้พิมพ์พรรณจัดการให้แล้วเดินไป พบูใจเสียที่ศตายุไม่ยิ้มแย้มเหมือนก่อน พิมพ์พรรณเองก็งง ห่างออกมา เจมี่แอบดูผลงานตัวเองอย่างพอใจ

ooooooo

ในห้องทำงาน เมฆพัดกำลังสั่งงานเลขาให้แก้ ตัวเลขบัญชีค้าวัสดุตามแบบของตน เลขามองเอกสารที่เขายื่นให้แล้วตกใจเพราะตัวเลขต่างกันมาก เมฆพัดยื่นเช็คเงินสดเป็นค่าตอบแทนที่ทำให้เลขาตาโต จากนั้นเขาก็โทร.คุยกับบริษัทค้าวัสดุว่าจะมีออเดอร์เพิ่มแน่นอน

เลขาถือเอกสารออกจากห้องเมฆพัด สวนกับงามยิ่งก็ตกใจร้อนตัวกลัวความผิด งามยิ่งมองเอกสารและสีหน้าเลขาอย่างสงสัย ดึงเอกสารมาดู ตาโพลงเข้าไปต่อว่าเมฆพัด เขารีบวางสายโทรศัพท์หันมาถามพี่สาวว่าโมโหอะไรมา งามยิ่งโยนเอกสารลงบนโต๊ะถามคิดจะทำอะไร

“ก็อย่างที่พี่เข้าใจนั่นแหละ ไม่เห็นต้องถามเลย” เมฆพัดมองเอกสารไม่สะทกสะท้าน

งามยิ่งหน้าเสียที่น้องจะโกงเงินบริษัท เมฆพัดอ้างว่าแค่เศษเงินไม่ทำให้บริษัทล้มละลายและนี่ก็เป็นส่วนที่ตนควรจะได้บ้าง งามยิ่งกลัวโดนจับได้ เมฆพัดกลับตอบยิ้มๆ “มันก็ต้องเสี่ยง ผมอยากได้เงินไปตั้งบริษัทของตัวเอง ในเมื่อขอดีๆคุณพ่อไม่ให้ ผมก็ต้องทำแบบนี้แหละ”

งามยิ่งกลัดกลุ้มไม่เห็นด้วยกับความคิดของเมฆพัด...ศตายุรู้เรื่องการเปลี่ยนบริษัทสั่งซื้อวัสดุก่อสร้าง จึงกำชับพิมพ์พรรณให้เช็กดูว่าวัสดุได้มาตรฐานหรือไม่ พิมพ์พรรณรับคำแล้วเปลี่ยนเรื่องมาถามเรื่องที่สงสัย “คุณโตทะเลาะอะไรกับคุณพบูรึเปล่า”

ศตายุเลี่ยงไม่ตอบ กลับครุ่นคิดถึงคำตัดรอนของพบู และภาพพบูซ้อนท้ายจักรยานบุรี ภาพวาดดอกทานตะวันของบุรีที่พบูเอาขึ้นหน้าจอมือถือ รวมถึง คำเตือนของเจมี่ ทำให้ยิ่งเศร้า

ส่วนพบูตื่นเต้นกับงานใหญ่นี้มากถึงขนาดคิดว่าตัวเองเป็นแดจังกึมทำอาหารรับแขกบ้านแขกเมืองยังไงยังงั้น เธอสรุปจะทำเป็นอาหารไทยแบบชาววังให้ลูกค้าประทับใจ...เสร็จจากการประชุมในร้าน พบูเห็นโมเดลร้านก็คิดถึงความเปลี่ยนแปลงของศตายุ มองหุ่นตัวเขาแล้วกังวลใจอยากรู้ว่าเขาเป็นอะไร จิตมโนไปเองเป็นเสียงบอกให้โทร.ไปถาม พบูจึงกดโทร.ออก

ศตายุเห็นหน้าจอไม่พร้อมจะคุยปล่อยสายหลุด พบูไม่ย่อท้อส่งข้อความถามอีกว่าเขาทำอะไรอยู่ อยากจะขอสัมภาษณ์กิจจาเรื่องร้าน เอามาเป็นข้อมูลในการจัดงาน ให้เขาช่วยนัดให้ที ศตายุอ่านข้อความแล้วยิ่งเสียใจที่พบูคิดถึงแต่เรื่องงาน จึงตอบรับสั้นๆ...ครับ ...พบูบ่นคนเดียวว่าเขาเป็นอะไรสงสัยจะวัยทอง เก็ทเดินเข้ามาถามศตายุเป็นอะไร พบูสะดุ้งตอบไม่รู้ระบายว่า

“พูดจาแปลกๆ ท่าทางแปลกๆ อย่างกับไม่พอใจอะไรฉันงั้นแหละ อึดอัดจะแย่แล้วเนี่ย”

เก็ทสงสัยเรื่องที่สนามแบด พบูคิดว่าไม่น่าใช่ เก็ทสันนิษฐานหรือเพราะแอบช่วยธราดล

“ไม่นะ ฉันถามดลแล้ว ดลบอกไม่มีใครรู้”

“งั้นก็เหลืออยู่อย่างเดียว...คุณโตเขาคงคิดได้แล้วล่ะ ว่าควรตัดใจจากนางวันทองสองใจอย่างแก” เก็ทเหน็บทำให้พบูใจหายอย่างบอกไม่ถูก เศร้าทั้งที่เป็นความต้องการของตัวเอง

พอศตายุบอกกิจจาว่าพบูอยากขอสัมภาษณ์เพื่อเอาข้อมูลไปจัดงาน กิจจายินดีให้เขานัดวันที่ว่างไปด้วยกัน แต่ศตายุกลับบอกว่าช่วงนี้ตนยุ่งไปด้วยไม่ได้ กิจจาผิดสังเกต “มีอะไรรึเปล่า ปกติเวลาพูดถึงหนูพบูจะสดชื่น ทำไมวันนี้ดูห่อเหี่ยว ยังไม่หายน้อยใจที่หนูพบูเขาพูดเหรอ”

“ผมแค่ทำตัวไม่ถูกมากกว่า ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ ขอตั้งหลักสักนิดว่าจะทำไงต่อดี”

“อย่าตั้งหลักนานล่ะ ยิ่งเราทำแบบนี้ ระวังจะเสียโอกาสทำคะแนน ลองไปคิดดูดีๆ”

ศตายุครุ่นคิดตาม...พบูเองก็เครียดจนไมเคิลให้คลายเครียดด้วยการนวดแป้งอย่างเมามัน ทันใดมือถือดังขึ้น เธอเห็นหน้าจอว่าศตายุโทร.กลับมาก็ดีใจพยายามจะรับสายอย่างทุลักทุเลต้องใช้ข้อศอกกดรับ ละล่ำละลักบอกอยากปรึกษาเรื่องงาน ศตายุซึ่งรู้สึกดีขึ้น บอกว่าตนทราบแล้วและได้ถามกิจจาให้แล้ว พบูรีบขอบคุณหาเรื่องคุยต่อ

“ฉันนึกว่าคุณจะไม่โทร.กลับมาซะแล้ว ฉันมีเรื่องจะถามคุณค่ะ คุณโกรธอะไรฉัน...”

ศตายุยังไม่อยากตอบตัดบท แล้วจะโทร.หาใหม่... พบูงงตัวเองที่แคร์เขามากขนาดนี้

ooooooo

เช้าวันใหม่ ลูกตาลเอาใจเตรียมอาหารเช้าให้กิจจา เมฆพัดกำลังจะไปทำงานเดินออกมาเห็น ส่งสายตาให้ลูกตาลทำนองทำดีมาก ธราดลเดินตามมาเห็น รู้สึกอึดอัดแต่ต้องเก็บอาการไว้

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 10 วันที่ 1 ส.ค. 58

ละครใต้เงาจันทร์บทประพันธ์โดย พินธุนาถ
ละครใต้เงาจันทร์บทโทรทัศน์โดย ตฤณณา
ละครใต้เงาจันทร์กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครใต้เงาจันทร์ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครใต้เงาจันทร์ ออกอากาศทุกวันพุธ และ วันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละครใต้เงาจันทร์ ติดตามชมได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ