อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 5 วันที่ 15 ก.ค. 58

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 5 วันที่ 15 ก.ค. 58

“อยู่กันพร้อมหน้าก็ดี จะได้แนะนำทีเดียว...นี่งามยิ่งกับเมฆพัดลูกของอา...นี่ลูกตาล เขากำลังมีปัญหานิดหน่อย พ่อจะให้เขามาอยู่บ้านเรา”

งามยิ่งไม่ยอม แต่กิจจาบอกว่าลูกตาลกำลังเดือดร้อนถือว่าช่วยลูกนกลูกกา งามยิ่งแขวะ ระวังลูกนกจะกลายร่างเป็นเหยี่ยว ไว้ใจได้ไหมก็ไม่รู้ ลูกตาลก้มหน้าเจียมตัว เมฆพัดปรามพี่สาวให้ใจเย็น กิจจาบอกลูกตาลว่าไม่ต้องสนใจใคร สิทธิ์ขาดบ้านนี้อยู่ที่ตน แล้วพาเธอเดินไปดูห้องที่จะให้พัก

ลูกตาลยิ้มอย่างพอใจกับความโอ่อ่าของห้อง พอกิจจากลับออกไป สักพักเมฆพัดก็เข้ามา ทั้งสองรู้จักกันมาก่อน เขามากอดชมว่าเธอทำงานได้ดีมาก



“ก็เพราะเมฆจัดฉากให้ตาลไงคะ ให้ตาลแกล้งเข้าไปช่วยเชอรี่แล้วก็ได้เจอกับพ่อคุณ”

พอศตายุกลับมา งามยิ่งก็เข้ามาฟ้องเรื่องที่กิจจาพาสาวมาอยู่ที่นี่ เขาบอกว่าปู่โทร.บอกแล้วว่ามาอยู่ชั่วคราวเพราะลูกตาลเป็นคนช่วยเชอรี่ไว้ แต่งามยิ่ง

ไม่พอใจกลัวเป็นนกต่อให้ขโมยขึ้นบ้าน ศตายุเองก็เป็นห่วงเรื่องนี้ งามยิ่งให้เขาไปพูดกับกิจจาเพราะเขาเป็นหลานรัก

“บ้านนี้เป็นบ้านคุณปู่ คุณปู่จะให้ใครอยู่ก็เป็นสิทธิ์ของท่าน ผมจะพูดอะไรได้”

“ทีเรื่องอื่นทำตัวใหญ่คับฟ้า เห็นอะไรผิดนิดทำเป็นรับไม่ได้ ทีกับปู่ตัวเองล่ะทำเป็นไม่กล้า กลัวไม่เป็นหลานรักรึไง” งามยิ่งเหน็บและพาลใส่

“ถ้าผมทำให้ได้ผมก็ทำให้แล้ว ทุกวันนี้ผมก็พยายามทำให้ทุกคนพอใจจนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ถ้าคุณอาไม่พอใจกับการตัดสินใจของคุณปู่ คุณอาก็ไปพูดเองสิครับ จะมาหงุดหงิดพาลใส่ผมทำไม...ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ” ศตายุเดินไป

งามยิ่งโมโหตะโกนด่าไล่หลัง ทำหยิ่งไปเถอะระวังตัวให้ดี อย่าพลาดทำอะไรผิดขึ้นมาแล้วกัน ตนจะเหยียบซ้ำให้จมเลย...ว่าแล้วก็โทร.หาใครบางคนถามสืบได้หรือยังว่าใครมาพักห้องเพนต์เฮ้าส์ของศตายุ พอปลายสายตอบว่ายังก็โวยวายว่าเขาไม่ได้เรื่อง

ขณะที่พบูต้องนอนในห้องของบุรีโดยมีลูกชุบนอนเป็นเพื่อน จึงถามแล้วบุรีไปนอนที่ไหน โยธกาดุหาว่ายังจะมาถามถึงผู้ชายอีก พบูหน้าเสียแหย่กลับ กลัวตนย่องไปหาลูกชายหรือ

“ฉันกลัวเธอจะเสียหายต่างหากล่ะ”

พบูซาบซึ้งยกมือไหว้ขอบคุณ โยธกาชักสีหน้าใส่แล้วเดินออกไป ลูกชุบบอกพบูว่าอย่าถือสา โยธกาเป็นคนพูดตรงไม่มีอะไรแค่หวงลูกชาย แล้วลูกชุบก็ถามอีกว่า เธอคบกับบุรีนานหรือยัง พบูส่ายหน้าตอบว่าไม่ได้คบกัน

“อ้าว...ลูกชุบก็อุตส่าห์ดีใจ นึกว่าพี่กั่นมีแฟนแล้ว ลูกชุบจะได้มีข้ออ้างไม่ต้องให้ผู้ใหญ่จับคู่...โตมาด้วยกันแต่เด็ก เป็นเหมือนพี่น้องแท้ๆจะให้มาแต่งงานกันได้ไง แล้วชุบก็มีแฟนอยู่แล้วด้วย อุ๊บ! ลืมตัวพูดซะยาวเลย ชุบไปดีกว่าพี่จะได้พัก มีอะไรเรียกชุบได้เลยนะจ๊ะ”

พบูเดินสำรวจห้องเห็นสมุดวาดภาพของบุรีจึงหยิบมาเปิดดู เป็นภาพสเกตช์ดูสวยงามฝีมือดีเยี่ยม พอจะเก็บก็เห็นอัลบั้มรูปตอนเขาเด็กๆ มีทั้งตอนที่เขาแก้ผ้าเล่นน้ำตลกๆ พบูหานิตยสารจะอ่านแก้เซ็ง พอเปิดดูกลายเป็นหนังสือโป๊ เธอตกใจโยนทิ้งอายๆ

กลางดึก พบูตื่นขึ้นมาด้วยรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ จึงปลุกลูกชุบที่นอนข้างๆ แต่ดูเธอจะหลับลึกไม่ตื่น จึงเดินคลำทางไปในความมืดเอง เปิดประตูห้องออกมารู้สึกบรรยากาศวังเวงน่าสะพรึงกลัว แต่ด้วยความที่ปวดปัสสาวะมากตัดสินใจเดินไป ทันใดก็เหยียบบุรีซึ่งอยู่ในถุงนอนร้องลั่น ตั้งสติได้ก็โวยมานอนอะไรตรงทางเดิน เขาโวยกลับก็ใครมานอนห้องตน พบูโกรธ

“แล้วใครลากฉันมาที่นี่ล่ะ”

“พอๆๆ เหนื่อย ยอมก็ได้ เหยียบแขนผมจะขอโทษสักคำก็ไม่มี”

พบูเถียงไม่ไหวเพราะปวดมากจนต้องรีบวิ่งไปแต่ก็เหยียบเอาขาบุรีเข้าอีกหนโดยไม่ตั้งใจ...หลังจากเสร็จกิจ ทั้งสองจึงมานั่งดูดาวที่หน้าบ้าน บุรีทาแป้งหน้าขาวแถมยังกินกล้วยอย่างเอร็ดอร่อย ทำให้พบูเข้าใจแล้วว่าทำไมแม่เขาถึงเรียกเขาว่า...ลิงกังบุรีโต้ “อย่างกับหน้าโล้นๆไม่มีคิ้วของคุณดีตาย”

“ทำไม หน้าสดงดเมกอัพ สวยธรรมชาติแล้วมันผิดตรงไหน”

บุรียักไหล่ไม่เถียงต่อ พบูเอ่ยปากขอโทษที่เดินเหยียบ บุรีเหน็บว่าเธอตัวหนัก แล้วทั้งสองก็หัวเราะกัน พบูตื่นตากับดาวที่เต็มท้องฟ้าเพราะไม่เคยเห็นมาก่อน

“รู้ไหมว่าฉันอิจฉาคุณจัง บ้านคุณสวย ครอบครัวคุณก็น่ารักดูเอาใจใส่คุณดี ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันไม่ไปอยู่กรุงเทพฯหรอก”

“อย่างที่เขาว่าไง สนามหญ้าบ้านคนอื่นมักจะเขียวกว่าบ้านเราเสมอ ถ้าคุณเห็นยังงี้ตั้งแต่เด็ก คุณอาจจะไม่พูดแบบนี้ก็ได้”

“นั่นสิ ฉันไม่เคยได้สัมผัสชีวิตครอบครัวแบบนี้จริงๆ คุณพ่อเลี้ยงฉันแบบบุฟเฟต์เหมาจ่ายมาก จะทำอะไรก็ทำไม่สนใจ”

บุรีคิดว่ามันก็ทำให้เธอมีอิสระ ไม่เหมือนตนที่แม่จัดการทุกเรื่อง ถามทุกอย่างต้องรายงานแบบเรียว-ไทม์ ถ้าติดเครื่องติดตามตัวได้แม่คงทำไปแล้ว พบูขำชมว่าแม่เขาน่ารัก บุรีสรุปว่าแต่ละครอบครัวมีดีต่างกัน พบูเห็นจริง บางครอบครัวดูเพอร์เฟกต์แต่กลับมีปัญหามากมาย เธอคิดถึงศตายุ...ในขณะที่ศตายุเสียใจกับคำพูดของงามยิ่ง คิดอยากโทรศัพท์หาพบูแต่ลังเล

คืนนั้นบุรีฝันหวานไปว่า พบูคุยโทรศัพท์กับศตายุ ตนทนไม่ไหวจึงแย่งโทรศัพท์มาต่อว่าศตายุ นอกเวลางานจะโทร.อะไรนักหนา พบูเข้ามาแย่งมือถือกลับ เขาชูขึ้นสูงทำให้เธอต้องเขย่งแย่งจนหน้าประชิดกัน บุรีสบตาพบูนิ่งๆ บรรยากาศชวนเคลิ้มให้เขาขยับเข้าจะจูบ แต่พบูเอาหัวโขกอย่างแรงจนเขาผงะ

ขณะเดียวกัน พบูยืนมองบุรีที่นอนดิ้นไปโขกเสา แต่ทำท่าเหมือนจะจูบเสา จึงส่งเสียงถามดังๆ “ฝันไรเหรอคุณ ดิ้นไปมาเป็นดักแด้เลย”

บุรีสะดุ้งตื่นเห็นพบูยืนอยู่ก็รู้ว่าตัวเองฝันไป รู้สึกอายจึงรีบลุกหนีสะดุดถุงนอนหน้าคะมำ ลุกได้ก็จ้ำหนีเธอเดินตามถามเป็นอะไร...หลังจากนั้นบุรีก็ขี่มอเตอร์ไซค์ พาพบูไปไหว้พระศาลพระกาฬ ให้อาหารลิง แวะเที่ยวทุ่งทานตะวันและแวะร้านขายของที่ระลึก พอกลับมา ก็พบว่ารถซ่อมเสร็จเรียบร้อย พบูดีใจเข้าไปลูบคลำเอาหน้าแนบกับรถ

“มินนี่ลูกแม่ หายป่วยแล้วนะลูก ต่อไปนี้ไม่ดื้อไม่ซนแล้วนะ”

โยธกาหัวเราะกับเดือนทำนองแม่คนนี้บ๊องดี เดือนรู้สึกเอ็นดูพบู บุรียิ้มปลื้มที่แม่กับพี่สาวท่าทางจะชอบพบู พบูเข้ามาไหว้ขอบคุณโยธกาที่ช่วยจ่ายค่าซ่อมรถให้ เธอแกล้งบ่น

“ก็ไม่อยากออกให้หรอก แต่ฉันแช่งให้รถเธอเสีย เพราะอยากอยู่กับกั่นนานๆเองแหละ”

พบูหน้าเจื่อน โยธกาย้ำอย่าไปเสียอีกแล้วกัน...บุรีแปลกใจว่าลูกชุบไปไหนทำไมไม่ออกมาส่ง คิดว่าคงกลับบ้านไปแล้ว ทั้งสองล่ำลา พบูแกล้งเรียกโยธกาว่าคุณแม่ เธอถลึงตาใส่

ooooooo

รถแล่นเข้ามาถึงกรุงเทพฯ การจราจรติดขัดจนบุรีเซ็งชวนพบูแวะดูหนังเป็นการตอบแทนที่เธอไปเยี่ยมแม่กับเขา พบูปรายตามองแล้วพูดจริงจัง ว่ามีคนชวนดูหนังบ่อยถึงขนาดถ้าเอาเงินค่าตั๋วมาแทนคงรวยจนสร้างตึกสูงกว่าศศิวงศ์เป็นแน่ แล้วตัดบทว่าตนมีนัดแล้ว

บุรีรีบถามว่านัดกับศตายุหรือ เธอส่ายหน้าตอบว่านัดกับเก็ทไปเยี่ยมไมเคิล บุรีเหน็บ

“ผมก็นึกว่าคุณโตนัดคุยงานอีก เห็นโทร.มาบ่อยเหลือเกิน ถ้าไม่บอกว่าคุยเรื่องงาน ผมคงคิดว่าเขาหาเรื่องจีบคุณ”

ทันใดมีเสียงแทรกจากเบาะหลังขึ้นมา “เหมือนพี่กั่นน่ะเหรอ...”

ทั้งพบูและบุรีตกใจหันมอง ปรากฏว่าลูกชุบแอบตามมาด้วย เธอบอกว่าอยากเข้ามาหาปี๊ดแฟนหนุ่มที่กรุงเทพฯ บุรีจอดรถจะโทร.บอกที่บ้านเธอ ลูกชุบไม่สนใจเพราะรู้ว่าถ้าขอตรงๆพ่อต้องไม่ให้มา จึงบอกบุรีฝากบอกพ่อไม่ต้องห่วง ว่าแล้วก็ลงจากรถวิ่งไปทันที บุรีตามไม่ทัน พบูแซวครอบครัวเขามีสีสันดีจริงๆ

บุรีขับรถมาถึงหน้าคอนโดไมเคิล เห็นเก็ทยืนหน้านิ่งรออยู่ ก็รีบลงจากรถมาขอโทษที่พาพบูไปกะทันหัน แต่ขอรับรองว่าไม่มีอะไรเสียหายเพราะเธอนอนกับน้องสาวตน พบูถามจะอธิบายทำไม เขาไม่ใช่ผู้ปกครองตน

“ผมไม่อยากให้แฟนคุณเข้าใจผิดนี่”

“แฟน! นี่คุณเข้าใจว่าเก็ทเป็นแฟนฉันเหรอ” บุรีพยักหน้า พบูขำพรวดออกมา

เก็ทออกตัวว่าบุรีคิดไปเองคนเดียว ตนเลยตามน้ำสนุกๆ บุรีอึ้งแต่ในใจลิงโลด...แยกกับพบู เธอให้พวงกุญแจรูปดอกทานตะวันเป็นของที่ระลึก เขาดีใจกลับห้องพักสีหน้าอิ่มเอิบ ต๋อยเห็นแล้วต้องถาม อารมณ์ดีอย่างกับคนมีความรัก
“ท่าทางออกขนาดนั้นเลยเหรอ” บุรีรู้สึกอายๆ

ต๋อยร้องลั่น จริงหรือตนแค่แซวเล่นๆ แล้วคิดว่าเขาอินเลิฟกับลูกชุบ บุรีส่ายหน้าหยิบพวงกุญแจดอกทานตะวันมามองยิ้มๆ

นับวันศตายุก็เห็นว่าลูกตาลมีท่าทางสนิทสนมกับเมฆพัดมากเกินกว่าคนเพิ่งมารู้จักกัน เมฆพัดกลบเกลื่อนว่าลูกตาลทำอาหารเช้าให้คนทั้งบ้านทาน จึงถามตนอยากทานอะไร

ด้านพบูมาเยี่ยมไมเคิลบนห้อง ได้ให้ของฝากทั้งเก็ทและไมเคิลเป็นพวงกุญแจดอกทานตะวัน และเล่าเรื่องที่ต้องไปลพบุรีกะทันหันเพราะอะไรให้ทั้งสองฟัง ไม่ทันไรพิมพ์พรรณแวะมามอบกระเช้าผลไม้ให้ไมเคิลพร้อมกล่าว

“คุณโตรู้ข่าวว่าคุณไมเคิลไม่สบาย เลยให้พิมพ์มาเยี่ยมน่ะค่ะ”

ไมเคิลเกรงใจบอกตนไม่ได้ป่วยอะไรมากมาย พิมพ์พรรณมองเก็ทและพบูยิ้มๆ นึกได้ถามพบูกลับมานานหรือยัง เห็นศตายุบอกว่ามีเรื่องเมนูอาหารอยากคุยด้วยตั้งแต่เมื่อวาน

“ตายแล้ว! ลืมสนิทเลย ฉันไปโทร.หาคุณโตก่อนนะ” พบูลุกพรวดคว้ามือถือไปกดโทร.

ศตายุกำลังต่อโมเดลบ้านในฝันของตัวเองอยู่ พอเห็นว่าพบูโทร.มาก็ดีใจแต่วางฟอร์มบอกว่ากำลัง

ทำงานอยู่ คุยได้ พบูรีบกล่าวขอโทษที่โทร.มาช้า ตนมาเยี่ยมไมเคิลและเล่าถึงสาเหตุที่ต้องไปบ้านบุรีที่ลพบุรีว่าแม่เขาป่วย ไปถึงเกิดรถเสียอู่ปิด วุ่นวายมากกว่าจะได้ช่างมาซ่อม ศตายุฟังนิ่งๆ พบูเปลี่ยนมาคุยเรื่องงาน

“เรื่องเมนูอาหาร ฉันลิสต์เมนูเด็ดของไมเคิลมาเรียบร้อยแล้วนะคะ วันที่โชว์ทำอาหาร ฉันให้เก็ททำแบบสอบถามความคิดเห็นของคนที่มาชิมอาหารด้วย เดี๋ยวจะให้ไมเคิลไปพัฒนาเมนูใหม่ๆดู...คุณว่าไงคะ”

ศตายุไม่มีสมาธิฟังที่เธอสาธยายเท่าไหร่ เออออไปด้วยก่อนจะถามความเห็นว่า เราควรขายอาหารไทยดั้งเดิมเหมือนร้านเก่าหรือจะขายอาหารฝรั่งดี พรุ่งนี้นัดคุยกันเรื่องนี้ดีไหม พบูรับคำจะตามทุกคนให้ไปเจอที่ร้านเอง ศตายุได้ทีบอกว่าพรุ่งนี้จะไปทานอาหารเช้าที่ออฟฟิศแล้วไปที่ร้านพร้อมกัน พบูรับคำวางสาย ศตายุยิ้มแก้มแทบปริ

ooooooo

ค่ำนั้น ต้นเพื่อนของธราดลโดนนักเลงการพนันเชดซ้อมจนสะบักสะบอม ธราดลเข้ามาช่วยเพื่อนจึงพลอยโดนซ้อมไปด้วย เชดยื่นคำขาดให้เอาเงินค่าพนันบอลมาจ่ายไม่อย่างนั้นโดนหนักกว่านี้... ต้นหันมามองธราดลก่อนจะขอโทษที่ทำให้เดือดร้อนไปด้วย

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 5 วันที่ 15 ก.ค. 58

ละครใต้เงาจันทร์บทประพันธ์โดย พินธุนาถ
ละครใต้เงาจันทร์บทโทรทัศน์โดย ตฤณณา
ละครใต้เงาจันทร์กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครใต้เงาจันทร์ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครใต้เงาจันทร์ ออกอากาศทุกวันพุธ และ วันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละครใต้เงาจันทร์ ติดตามชมได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ