อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 6 วันที่ 18 ก.ค. 58

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 6 วันที่ 18 ก.ค. 58

เช้านี้ กิจจาบังคับทุกคนในบ้านให้ลุกมาร่วมโต๊ะอาหาร มธุรสเอ่ยว่าเป็นแบบนี้ทุกเช้าก็ดี งามยิ่งเหน็บ ก่อนจะให้ทุกคนมากินพร้อมหน้า จัดการสามีตัวเองให้ได้ก่อน นี่ถ้าไม่ได้เพิ่งกลับจากบ่อนก็คงยังไม่ตื่น เจริญรุ่งโกรธสวน ถ้ามาเจอเรื่องกวนประสาทแบบนี้ต่างคนต่างอยู่ดีกว่า

กิจจาปรามให้เลิกเถียงกัน เมฆพัดถือโอกาสเปิดประเด็นเรื่องศตายุกับพบูว่าพ่อรู้หรือยัง เจริญรุ่งงงยังไม่รู้อะไร งามยิ่งเหน็บต่อ จะได้ลูกเลี้ยงเป็นลูกสะใภ้ยังไม่รู้อีก ธราดลโพล่งขึ้น

“พี่โตชอบพี่เฟลอร์เหรอ”



กิจจาหันมาบอกว่าจะถามเรื่องนี้อยู่พอดี ศตายุเกรงงามยิ่งเอาไปพูดไม่ดีจึงตอบอย่างระมัดระวังว่าเป็นเพียงการเข้าใจผิด กิจจารู้ทันหลานคงอาย บอกไม่ต้องพูดแต่ทิ้งท้ายไว้ว่า ตนชอบพบู ยินดีรับเป็นหลานสะใภ้ มธุรสยิ้มปลื้ม งามยิ่งและเมฆพัดรู้สึกหมั่นไส้

จากนั้นศตายุจะไปทำงานเห็นเจริญรุ่งไม่ไป จึงเตือนว่าเป็นถึงระดับหัวหน้าไม่ค่อยเข้าบริษัท คนอื่นจะมองไม่ดี เจริญรุ่งสวน ตำแหน่งตนไม่ได้มีความสำคัญตั้งขึ้นมาลอยๆจะต้องไปเหนื่อยกับมันทำไม ศตายุกล่าวนุ่มนวล “แต่คุณพ่อก็ควรคิดเองได้นะครับว่าควรทำอะไร”
เจริญรุ่งไม่แคร์เดินเข้าห้อง ศตายุอ่อนใจ พลันมองไปเห็นลูกตาลเดินลับๆล่อๆออกมาจากห้องกิจจา แต่ไม่ติดใจสงสัย

ในบริษัทยังคงถกกันเรื่องพบูกับศตายุ หลายคนเห็นดีด้วยเพราะศตายุเป็นถึงผู้บริหารหนุ่มหล่อและรวย ใครไม่เอาก็โง่แล้ว บุรีออกอาการหงุดหงิดจนเพื่อนร่วมงานงง นัทเตือนสายแล้วยังไม่เข้าประชุมอีกหรือ เพื่อนคนหนึ่งแซว ทำงานร่วมกับพบูระวังเจ้านายจะหึง บุรีประชด

“เขาจะมาหึงอะไรผม คนไม่หล่อพ่อไม่รวย นิสัยแย่แถมเป็นแค่สถาปนิก ไม่กล้าไปเทียบกับเขาหรอก” พูดจบก็เดินน้อยใจออกไป

มาถึงห้องประชุม บุรีเห็นพบูนั่งคุยกับศตายุท่าทางสนิทสนมก็ยิ่งหงุดหงิดใจ ศตายุเอ่ยชมโลโก้ร้านที่เขาออกแบบว่าสวยถูกใจจะเสนอขึ้นเงินเดือนให้ เพราะรู้ว่าเขาต้องทำงานเพิ่มขึ้น พบูแสดงความยินดีด้วย แล้วเริ่มประชุมเรื่องรายการอาหาร...เสร็จจากการประชุม พบูเดินออกมากับบุรีที่ท่าทางมึนตึง พบูไม่ทันสังเกตขอติดรถเขาไปร้านด้วย แต่บุรีปัดว่าต้องไปทำธุระ

แต่แล้วเขากลับมาถึงร้านไล่เลี่ยกับพบู บุรีออกตัวว่าธุระเสร็จเร็ว ไมเคิลสังเกตเห็นท่าทีมึนตึงของบุรี จึงถามสาเหตุจากเก็ท...เก็ทเข้าไปเตือนบุรีว่าเขาอึดอัดก็ทำให้คนอื่นอึดอัดไปด้วย ทำไมไม่เผชิญหน้ามัวแต่หนีปัญหา บางทีอะไรๆอาจไม่แย่อย่างที่คิด ระหว่างคุยกับบุรี เก็ทเกิดอาการสปาร์กบางอย่าง รีบเฟดตัวออกมา ไมเคิลเห็นถามเป็นอะไร เก็ทอธิบายไม่ถูก รู้สึกขนลุก สยิวกิ้วชอบกล ไมเคิลงง วันนี้ที่ร้านมีแต่คนประหลาดๆ

พบูเห็นบุรีขยันทำงานก็เปรยกับไมเคิลว่าเขาช่างตั้งใจทำงานดีจริงๆ ไมเคิลเตือนเป็นนัยๆ “นี่ยูไม่รู้เลยหรือว่าบุรีเป็นอะไร...เขาไม่ถามก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่อยากรู้ซะหน่อย เขาอาจจะกำลังรอให้ยูเล่าว่าเกิดอะไรระหว่างยูกับบอสของยู”

พบูแปลกใจว่าบุรีบอกหรือ ไมเคิลส่ายหน้า ตนคิดเอง พบูย้อนถามว่าควรพูดกับบุรีเรื่องนี้หรือ ไมเคิลพยักหน้านิดๆ...พบูจึงเข้ามาหาบุรี ชิงพูดก่อนที่เขาจะเหน็บ

“ฉันขอบคุณคุณมากนะ คุณไม่ถามเรื่องข่าวลือระหว่างฉันกับคุณโตให้ฉันรู้สึกแย่เลย...นาทีที่ฉันกำลังเจอแต่เรื่องแย่ๆ มีแต่คนเข้าใจฉันผิด ก็มีคุณที่เป็นเพื่อนที่ดีมาก ที่เชื่อใจฉันไม่ถามอะไรซักคำเลย ถ้าคุณเข้าใจฉันผิดแบบคนอื่น คิดว่าฉันเป็นแฟนคุณโต ฉันคงผิดหวัง”

บุรียิ้มออก ถามเนียนไปว่าเธอไม่ได้เป็นแฟนกับศตายุจริงหรือ แต่เล่นไปอยู่ห้องเขาแบบนั้น ใครก็ต้องเข้าใจผิด พบูแย้งว่าไม่ทันคิดเพราะเห็นเป็นลูกเลี้ยงของแม่ก็รู้สึกเหมือนนอนบ้านญาติ บุรีถามจี้จุดว่าศตายุอาจจีบเธออยู่ก็ได้ พบูตอบว่าได้คุยกับเขาเคลียร์แล้ว เขาไม่ได้คิดอะไรกับตนเหมือนกัน และขอร้องบุรีให้เลิกพูดเรื่องนี้อีก เคลียร์นะ...บุรีเสียใจที่เคยอารมณ์เสียใส่เธอ

ooooooo

ถึงอย่างไรศตายุก็ยังเป็นห่วงเจมี่ สั่งพิมพ์-พรรณว่าถ้าเจมี่เข้ามาทำงานให้บอกตนด้วย...ด้านเจมี่เดินงุ่นง่านอยู่โถงอาคารไม่ยอมขึ้นตึก จนเมฆ-พัดลงมาส่งลูกค้าเจอเข้า ทำทีเข้าไปคุยว่าเห็นชัชชัยโทร.มาลาหยุดให้แล้วเธอมาทำไม เจมี่อ้างมาเอาของ

เมฆพัดชวนอย่าขึ้นไปเลย ไปทานข้าว ฟังเพลงจิบไวน์ให้สบายใจกับตนดีกว่า เจมี่ลังเลแต่เขาคะยั้นคะยอจึงตกลง เมฆพัดขอขึ้นไปสั่งงานสักครู่ เขาแอบโทร.ไปสั่งลูกน้องที่ร้านว่าให้เคลียร์ร้าน ตนจะพาคนพิเศษเข้าไป แล้วเขาก็หยิบขวดยาในลิ้นชัก สีหน้าหมายมั่นจะมอมยาเจมี่

ขณะที่เจมี่ยืนรอ บุรีเดินมากับต๋อย พอเห็นเจมี่ก็ถามไถ่ทำไมไม่มาทำงานหลายวัน เธอแปลกใจที่ทั้งสองยังไม่เลิกงาน บุรีอ้างว่าไม่มีเด็กฝึกงานช่วยตัดแบบงานเลยล่าช้า เจมี่รู้สึกผิดจะรีบไปช่วย พอเมฆพัดกลับลงมา เธอจึงขอโทษขอโพยที่ไปด้วยไม่ได้ ต้องไปช่วยงานบุรี เมฆพัดเจ็บใจที่ถูกขัดจังหวะ

ระหว่างช่วยตัดแบบให้ บุรีก็เอ่ยถามเจมี่สบายใจขึ้นบ้างหรือยัง เธอตอบยังทำใจไม่ได้ ไม่อยากเห็นหน้าใคร แล้วย้อนถามเขาทำใจได้แล้วหรือ บุรีอึกอักทำทีไม่เข้าใจ เจมี่เหน็บ

“ไม่ต้องมาแอ๊บหรอก ฉันรู้นานแล้วว่าคุณชอบคุณพบู ฉันสัมผัสได้”

ต๋อยตาโพลง “นี่พี่กั่นชอบคุณพบูเหรอ ว่าแล้ว...ผมก็สงสัยอยู่ มิน่าล่ะ”

เจมี่ให้เขายอมรับไม่ใช่เรื่องผิด บุรีอ้ำอึ้ง ต๋อยดักคอท่าแบบนี้ไม่ต้องตอบก็รู้ บุรีชี้หน้าต๋อยให้ปิดปากสนิทไม่อย่างนั้นจะโดนตนเหยียบมิด ต๋อยทำท่ารูดซิปปาก...บุรีหันมาเตือนเจมี่ให้เลิกนอยด์ หลบหน้าหลบตาไม่มาทำงานได้แล้ว และเอาคำพูดของเก็ทมาใช้ ว่าการหนีปัญหาก็ไม่ช่วยอะไร ลองเผชิญหน้าสู้กับมัน คุยให้รู้เรื่องไปเลย บางทีอะไรๆอาจไม่ได้แย่อย่างที่คิดก็ได้ แล้วย้ำว่า คิดบวกโลกสวย เธอถนัดไม่ใช่หรือ เจมี่พยักหน้ารับจะเผชิญหน้าแล้วถามบุรี เรื่องของเขาจะทำอย่างไรต่อไป ต๋อยยุให้จีบพบู

“ฉันจะไปสู้อะไรคุณโตได้” บุรีตัดพ้อ

“สู้ได้สิ พี่กั่นออกจะนิสัยดี อารมณ์ดี ใจดี...คุณโตเขาก็แค่รวยกว่าพี่ เก่งกว่าพี่”

เจมี่เสริม...หล่อกว่า สุภาพกว่า บุรีหุบยิ้ม ต๋อยให้กำลังใจอีก “เอ่อ...พี่ก็อายุน้อยกว่าไง ได้ทำงานใกล้ชิดคุณพบูมากกว่า มีโอกาสทำคะแนนมากกว่า ส่วนเรื่องหน้าตา คุณพบูอาจจะชอบหน้าลิงแบบพี่ก็ได้ ผมเชียร์พี่นะ”

เจมี่ก็เชียร์ให้บุรีจีบพบู บุรีรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมา ตั้งมั่นจะต้องจีบพบูไม่ยอมแพ้ศตายุ เจมี่ก็จะไม่ยอมแพ้เช่นกัน

ooooooo

เช้าวันใหม่ เจริญรุ่งกำลังตัดแต่งกิ่งกุหลาบอยู่กับธราดล ศตายุแอบมองอยู่มุมหนึ่ง รู้สึกเศร้าที่พ่อไม่เคยให้ความสนิทสนมกับตนแบบนี้บ้างเลย งามยิ่งเห็นเข้ามาตอกย้ำ สวนกุหลาบมีอะไรนักหนา เจริญรุ่งถึงรักมากขนาดลูกก็เข้าไปยุ่งไม่ได้

ศตายุบอกว่าเป็นสวนที่แม่รัก งามยิ่งแกล้งพูดให้เขาสงสัยว่าต้องมีอะไรมากกว่านั้น ศตายุไม่สนใจเดินเลี่ยงไปทำงาน เมฆพัดเข้ามาบอกงามยิ่งว่าตนจะไปร้าน เธออยากไปด้วยไหม

“ก็ดีนะ ฉันอยากเห็นว่าร้านมันคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว...แล้วแกนึกไงถึงอยากไป”

“ผมมีธุระจะคุยกับคุณพบูซักหน่อย” ท่าทางเมฆพัดยิ้มย่องมีแผนอะไรในใจ

ที่ร้าน พบูกำลังตรวจเช็กงาน ดุคนงานเร่งทาสีหลังร้านให้เสร็จ แล้วเธอก็มองรอบร้านอย่างภูมิใจ เก็ทเดินเข้ามา เธอเปรยไม่คิดว่าถึงปัญหาจะมากแต่ตนก็สามารถทำร้านโทรมๆให้กลายเป็นแบบนี้ได้ เก็ทเตือนอย่าเพิ่งดีใจไป นี่เพิ่งเริ่มต้นยังต้องเจออะไรอีกเยอะ

ขาดคำ งามยิ่งกับเมฆพัดเดินเข้ามา พบู เก็ทและไมเคิลมองหน้ากันอย่างอึดอัด

ทั้งงามยิ่งและเมฆพัดกวาดตามองไม่คิดว่าร้านจะเสร็จเร็วขนาดนี้ พบูได้ทีเน้นว่าอาหารยังอร่อยด้วย เมฆพัดให้เธอพาชมทั่วร้าน พบูจึงพาเดินไปมุมอื่น จนมาถึงมุมหนึ่ง เธออธิบาย

“บริเวณนี้ฉันตั้งใจจะจัดเป็นมุมเสริมค่ะ วิวตรงนี้จะได้บรรยากาศอีกแบบ เผื่อว่ามีลูกค้าอยากจัดงานวันเกิด งานเลี้ยงอะไร เราจะได้โยกย้ายโต๊ะได้ตามความเหมาะสม”

เมฆพัดพยักหน้ากลายๆ ก่อนจะตัดบทพูดขึ้นว่า ได้ยินมาว่าเธอหนีออกจากบ้านแล้วมาทำงานนี้เป็นงานแรก ไม่เคยทำอะไรมาก่อนเลย คงจะลำบากมาก พบูแปลกใจแต่ก็ยอมรับไม่คิดว่าการทำงานเลี้ยงตัวเองจะลำบากขนาดนี้ แต่ตนก็ภูมิใจ แล้วถามเขาตรงๆว่kต้องการพูดอะไร

“เข้าเรื่องเลยก็ได้ ผมอยากให้คุณเลิกทำร้านนี้ซะ แล้วผมจะให้เงินคุณมากกว่าที่โตให้คุณเป็นสองเท่า”

“คุณจะเอาเงินซื้อฉันเหรอคะ”

“เรียกว่ายื่นข้อเสนอดีกว่า คุณก็น่าจะรู้ว่าทำร้านอาหารมันไม่ใช่ง่ายๆ”

“ถึงฉันไม่ทำร้านนี้ คุณโตเขาก็จ้างคนอื่นได้อยู่ดี แล้วคุณจะเอาเงินฟาดหัวคนอื่นแบบนี้ไปเรื่อยๆเหรอคะ หรือว่า...ก่อนหน้านี้คุณก็ทำแบบนี้เหมือนกัน”

เมฆพัดหน้าเสียปัดไม่ใช่เรื่องของเธอ พบูจึงพูดแทงใจว่า ตนไม่รู้ว่าเขามีปัญหาอะไรกับศตายุ ถึงได้ลอบกัดลับหลังแบบนี้ ตนว่าเขาน่าเอาเวลาไปใส่ใจงานของตัวเองจะดีกว่า เมฆพัดโกรธขู่ “ผมถือว่าผมเตือนคุณไปแล้วนะ คุณกำลังจะเอาตัวเองเข้ามาเดือดร้อนเพราะเรื่องไอ้โต”

พบูเบ้ปากไม่แคร์...พองามยิ่งรู้เรื่องจากเมฆพัดว่าพบูไม่เล่นด้วย ก็หวั่นใจว่าเธอจะเอาเรื่องไปเล่าให้มธุรสฟัง เมฆพัดไม่ห่วงเพราะมธุรสไม่กล้ามีปากเสียงอะไรในบ้าน งามยิ่งเตือนให้ถอดใจจากการเอาที่ดินร้านไปสร้างคอนโดเสีย แต่เมฆพัดกลับบอกว่าตนไม่ได้อยากได้แค่นั้น ตนอยากทำลายทุกอย่างที่เป็นของรักของศตายุ รวมถึงพบูด้วย

ในขณะที่พบูเอาเรื่องนี้มาเล่าให้ไมเคิลกับเก็ทฟัง ทั้งสองเตือนให้เธอระวังตัวอยู่ให้ห่างเมฆพัดเข้าไว้ เก็ทแกล้งถามไม่เสียดายเงินที่เขาเสนอหรือ เธอเสียงอ่อย เสียดายมาก ใครบ้างไม่อยากได้เงิน

เก็ทถามจะเล่าให้ศตายุฟังไหม พบูคิดว่าไม่เล่าเกรงเขาคิดมาก

ตกบ่าย บุรีมาถึงร้านเห็นเก็ทกำลังเช็กของที่ส่งเข้ามาก็เข้าไปช่วย เก็ทปัดให้ไปช่วยพบู แต่บุรีเห็นว่าเธอมีไมเคิลช่วยแล้ว เก็ทรู้สึกวูบวาบไม่อยากอยู่ใกล้บุรี จึงส่งสมุดให้เขาเช็กไปคนเดียว บุรีเอ่ยขอบคุณเรื่องเมื่อวานกับคำปลอบใจที่ทำให้คิดอะไรได้หลายอย่าง เก็ทอึกอักจะเลี่ยงหนี พอดีพบูมาบอกว่าจะออกไปทานข้าวกับพ่อ ฝากร้านด้วย บุรีเสียดายโอกาสจะได้ใกล้ชิดเธอ

ooooooo

ขณะที่พบูนั่งรอมนูในร้านอาหาร มีหนุ่มโต๊ะข้างๆพยายามจะจีบ มนูเดินมากับบูรณาทำหน้าดุใส่หนุ่มๆเหล่านั้นอย่างหวงลูกสาว เขาอดห่วงไม่ได้บอกลูกให้กลับไปอยู่บ้านเสียที พบูบอกพ่อว่าตนโตแล้วดูแลตัวเองได้ มนูบ่น ลูกก็เป็นเด็กสำหรับพ่อวันยังค่ำ

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 6 วันที่ 18 ก.ค. 58

ละครใต้เงาจันทร์บทประพันธ์โดย พินธุนาถ
ละครใต้เงาจันทร์บทโทรทัศน์โดย ตฤณณา
ละครใต้เงาจันทร์กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครใต้เงาจันทร์ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครใต้เงาจันทร์ ออกอากาศทุกวันพุธ และ วันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละครใต้เงาจันทร์ ติดตามชมได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ