นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 11 วันที่ 15 ส.ค. 58

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 11 วันที่ 15 ส.ค. 58

พอพฤกษ์รับซอง ทองก้อนหัวเราะชอบใจบอกว่าคุยกันง่ายๆแบบนี้สิ ถึงจะคบกันยืด

“ถ้าทองสร้อยรู้ว่าคุณมาหาผมและให้การช่วยเหลือผมอย่างลับๆแบบนี้ จะเกิดอะไรขึ้นครับ”

“มันก็จะด่าฉันว่าผิดสัญญา”

พฤกษ์ติงว่าทองสร้อยก็จะหนีไปอีก แล้วคืนซองวางบนโต๊ะ พูดเรียบๆแต่เจ็บว่า



“ซื่อสัตย์กับลูกทั้งต่อหน้าและลับหลังเถอะครับ ทำแบบนี้อาจทำให้ลูกไม่เชื่อใจคุณ”

“แล้วคิดว่าผมเชื่อคำพูดของมันได้หรือไง ทำไมผมจะรู้ไม่ทันว่ามันรับปากส่งเดชไปอย่างนั้น เพื่อยื้อเวลาผม มันกำลังเล่นเกม ผมก็ต้องรีบจบเกมเพื่อไม่ให้มันดิ้นไปไหนได้อีก!”

“แต่ผมก็ไม่อยากเป็นเครื่องมือให้ใครเล่นเกมอยู่ดี ขอตัวครับ...ผมจะหาหลักฐานทั้งหมดเอง ขอบคุณที่ชี้แนะ และสำหรับกาแฟ”

พฤกษ์ไหว้ลาแล้วเดินออกไป ทองก้อนอึ้ง ผิดแผน พึมพำเจ็บใจ

“มันจะเป็นคนดีมากไปแล้วนะโว้ย!!”

ooooooo

พฤกษ์เดินออกมาโทร.บอกพุฒิว่ารู้แล้วว่าทองสร้อยอยู่ไหน พุฒิบอกว่าตนก็รู้แล้วเหมือนกันว่าทองสร้อยอยู่ร้านส้มตำป้าหน่อย ถามว่าแล้วของเขาล่ะ พฤกษ์ไม่ตอบแต่เร่งให้รีบไปกันเลย

ทองสร้อยย้ำกับชบาและเจียรนัยที่กำลังจะแยกกันที่หน้าร้านป้าหน่อยว่า

“รีบๆนะเจีย น้าชบา ตามประกบพี่ดาวกับนายบรรทัด เจออะไรไม่ชอบมาพากลรีบถ่ายคลิปไว้เป็นหลักฐานทันที”

เจียรนัยกับชบารับปากแข็งขันว่าไม่ต้องห่วง เราทำได้ พอชบากับเจียรนัยแยกไปแล้ว ทองสร้อยหันกลับมาก็เจอพฤกษ์เข้าอย่างจัง! ทองสร้อยสวัสดีอีกครั้ง พฤกษ์ทำไก๋ว่าบังเอิญจัง ทองสร้อยถามว่ามาทานส้มตำเหรอ พฤกษ์มองไปรอบๆ พูดกับป้าหน่อยว่าลูกค้าเยอะกว่าเดิมเยอะเลย

“เพราะมาดามฟองดูค่ะ ลูกค้าป้าบอกว่ามาตามคำแนะนำของมาดามฟองดู รู้จักไหมคะ ป้าไม่รู้จัก ประมาณแม่ช้อยนางรำรึเปล่าคะ”

“ประมาณนั้นแหละครับ เขามีชื่อเสียงระดับอินเตอร์เลยนะป้า” พฤกษ์มัวคุยกับป้าหน่อย ทองสร้อยเลยถือโอกาสขอตัวกลับ พฤกษ์พูดเบาๆว่าอยู่ก่อน ทองสร้อยถามว่าอะไรนะคะ เขาเลยพูดเสียงดังขึ้นว่า

“ช่วยอยู่ก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ” แล้วพาไปนั่งที่อีกมุมหนึ่ง นั่งมองหน้าทองสร้อยนิ่ง...นาน...จนทองสร้อยอึดอัดถามว่าเขาจะคุยอะไร พฤกษ์บอกว่าตนเชื่อเธอ ไม่ติดใจอะไรแล้ว ถามว่าแล้วกำลังจะทำอะไรเรื่องจีจี้กับบรรทัดอีก

ถูกถามตรงประเด็นขนาดนี้ ทองสร้อยเล่าแผนการของตนให้ฟังตามตรงว่า

“พูดก็พูดค่ะ...สร้อยกำลังหาหลักฐานที่จะระบุให้ได้ว่านายบรรทัด จีจี้ และพี่ดาวที่นายบรรทัดพามา ร่วมมือกันหลอกลวงคุณใหญ่ การถ่ายรูปจีจี้ก็เป็นหนึ่งในกระบวนการพิสูจน์”

พฤกษ์ถามว่าแล้วพิสูจน์ได้หรือยัง ทองสร้อยบอกว่ากำลังจะวางแผนหาทางต่อไป ก็พอดีทองสร้อยได้รับโทรศัพท์จากเนรัญญาบอกว่าจับตัวจีจี้มาแล้ว ตอนนี้อยู่ที่บ้านตน ทองสร้อยตกใจรีบลุกไป พฤกษ์ถามว่าจะไปไหน

“ตามสร้อยมา แล้วคุณกลางจะเข้าใจทุกอย่าง”

พอทั้งสองไปถึงบ้านเนรัญญา พฤกษ์เห็นจีจี้ก็ถามว่าจับตัวจีจี้มาทำไม แล้วมองไปทางกุลชาติงงๆเพราะไม่เคยเห็นหน้า กุลชาติจึงแนะนำตัวเองว่า “กุลชาติครับ ว่าที่คู่หมั้นของทองสร้อยครับ สวัสดี”

ระหว่างนั้นทองสร้อยลากเนรัญญาไปถามว่าเอาอย่างนี้เลยหรือ เนรัญญาบอกว่าจีจี้เป็นคนขี้กลัว เอาอย่างนี้แหละเร็วดี ตนใจร้อนอยากเห็นจุดจบเร็วๆ ทองสร้อยเห็นด้วย แล้วสองสาวก็ย่างสามขุมเข้าหาจีจี้หน้าตาดุดันจนจีจี้กลัวลนลานปฏิเสธว่าตนไม่รู้เรื่อง ไม่เกี่ยวอะไรกับใครด้วย แล้วอ้อนพฤกษ์ให้ช่วยด้วย พฤกษ์บอกว่าตนก็อยากรู้ความจริงทั้งหมดเหมือนกัน

เมื่อจีจี้ปากแข็ง ทองสร้อยจึงเรียกยอดชายออกมา ยอดชายถามจีจี้ว่าจำตนได้ไหม จีจี้หน้าซีดเผือดไปทันที

ooooooo

ที่หน้าบ้านเวียงคีรี ทองโปรยขับรถมาส่งคุณเล็กที่หน้าบ้าน บรรทัดยุแหย่ทันทีว่านั่นแฟนคุณเล็กหรือ ทำไมไม่พาเข้าบ้านมาแนะนำให้คุณใหญ่รู้จักทั้งๆที่รู้ว่าคุณใหญ่อยู่บ้าน ยุว่าแบบนี้แปลว่าอะไร

“แปลว่ามันไม่ให้เกียรติฉัน” คุณใหญ่ของขึ้น บรรทัดยุแหย่ต่ออีกว่าแต่ถ้าไม่ใช่แฟน? คุณใหญ่ด่าทันทีว่า “มันก็แรดร่านเหมือนแม่มัน ไม่ใช่แฟนแต่ให้มาส่งถึงบ้าน”

“น้องชายก็ไม่ให้ความเคารพ น้องสาวก็ทำบัดสี บัดเถลิงในบ้าน ผมเป็นคุณใหญ่ผมไม่อยู่เฉยแน่ ทำไมไม่มีใครให้เกียรติคุณใหญ่เลย”

คุณใหญ่บ้ายุปรี๊ดแตกเดินอ้าวไปหาเรื่องคุณเล็กทันที ตวาดถามว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร แฟนหรือ! พอคุณเล็กบอกว่าไม่ใช่ คุณใหญ่ด่าไฟแลบลามปามถึงแม่คุณเล็กว่า แม่ลูกเหมือนกันไม่มีผิด กล้าพาผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้มาส่งที่บ้าน

คุณเล็กบอกว่าไม่ใช่ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ แต่เป็นพี่ชายของทองสร้อย ก็ถูกหาว่าเถียง ระหว่างนั้นบรรทัดสอดแทรกขึ้นว่า แสดงว่ารู้จักกับผู้ชายมาก่อนหน้านี้แล้วใช่ไหม คุณเล็กมองหน้าบอกว่า “ไม่ใช่เรื่องของคุณ”

“อย่าเสียมารยาทกับแฟนฉัน” คุณใหญ่แว้ดคุณเล็ก พอถูกคุณเล็กโต้ว่าเขาก็ไม่ควรเสียมารยาทยุ่งเรื่องของตน “ยุ่งได้ เพราะเรื่องของแกมันก็คือเรื่องของฉัน ตราบใดที่แกยังอยู่ในบ้านฉัน ตอบคำถามมา! แอบไปมั่วกับมันมาก่อนหน้านี้ลับหลังฉันแล้วใช่ไหม เชื้อไม่ทิ้งแถว แม่มันเป็นยังไง ลูกมันก็เป็นอย่างนั้น!”

ถูกคุณใหญ่ด่าตนคนเดียวไม่พอยังลามปามถึงแม่ คุณเล็กพยายามอดกลั้น แล้วขอตัวจะเข้าบ้าน

“ฉันยังพูดไม่จบ อย่าเดินหนีฉันนะ! นังเล็ก!!”

คุณเล็กเดินไปอย่างไม่สนใจ บรรทัดมาขวางให้คุณใหญ่มากระชากเงื้อมือจะตบ ถูกมือของใครคนหนึ่งมาจับตรึงไว้ คุณใหญ่ชะงักหันมอง เห็นทองโปรยปรากฏตัว อย่างเท่ พูดเรียบๆ แต่ทรงอำนาจ

“อย่าใช้ความรุนแรงกับคนในครอบครัวเลยครับ”

คุณใหญ่อึ้ง แต่พอบรรทัดเห็นทองโปรยก็ตกใจหน้าเผือด คุณเล็กรู้สึกขอบคุณทองโปรยแต่ก็สังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้ยาวแน่...

ooooooo

ทองสร้อยเรียกยอดชายออกมา ถามจีจี้ว่ารู้จักผู้ชายคนนี้ไหม จีจี้ปากแข็งว่าไม่รู้จัก พอถูกคาดคั้นหนักเข้าก็เป็นลมไปเลย ร้อนถึงพวกทองสร้อยต้องช่วยกันปฐมพยาบาล

ทองสร้อยบอกทุกคนว่าถ้าจีจี้เป็นอะไรไป บรรทัดลอยนวลแน่ แล้วเราก็จะช่วยคุณใหญ่ไม่ทัน พฤกษ์ฟังแล้วรู้สึกประทับใจทองสร้อยที่ร้อนใจจะช่วยคุณใหญ่ทั้งที่ถูกเกลียดถูกแกล้งมาสารพัด

ที่หน้าบ้านเวียงคีรี...คุณใหญ่สั่งทองโปรยให้ปล่อยมือตนเดี๋ยวนี้ ทองโปรยไม่ปล่อยจนกว่าคุณใหญ่จะฟังคุณเล็กอธิบายเรื่องระหว่างตนกับคุณเล็กก่อน

คุณเล็กขอร้องทองโปรยให้ปล่อยคุณใหญ่ เขาจึงปล่อย แต่พอปล่อยคุณใหญ่ก็ตบหน้าคุณเล็กฉาดใหญ่! ทองโปรยโดดเข้าไปเอาตัวขวางไว้ คุณเล็กบอกให้ถอยไปแล้วยืนเผชิญหน้าคุณใหญ่บอกให้ลงโทษตนจนกว่าคุณใหญ่จะพอใจ คุณใหญ่ไม่ตบอีก แต่ไล่คุณเล็กให้ออกจากบ้าน สั่งชบากับเจียรนัยให้ไปเอาข้าวของของคุณเล็กโยนออกมานอกห้องให้หมด

เยาะเย้ยคุณเล็กว่า “ต่อให้คุณกลางรู้เรื่อง และคิดจะช่วยเธอ ถึงแม้จะต้องแตกหักกัน ฉันก็ไม่มีทางยอม เพราะฉันจะไม่ยอมเลี้ยงเธอไว้อีก นี่คือฟางเส้นสุดท้าย!”

ทองโปรยยืนอึ้ง รู้สึกว่าตัวเองผิดที่ทำให้คุณเล็กถูกคุณใหญ่เล่นงานจนไล่ออกจากบ้าน เขาขอโทษคุณเล็กถามว่าตนจะช่วยอะไรได้บ้าง คุณเล็กบอกให้ช่วยกลับบ้านไปก่อน ทองโปรยไม่อยากกลับกลัวเธอจะรับมือคุณใหญ่ไม่ไหว

“อาจจะแย่ แต่ไม่ได้แปลว่ายอม!”

ทองโปรยปลุกใจให้สู้ๆ ก็พอดีเฉวียงมาบอกว่าทองสร้อยโทร.มา ทองโปรยรับสาย พอทองสร้อยรู้ว่าคุณใหญ่ไล่คุณเล็กออกจากบ้านก็ตกใจ พฤกษ์เองก็ตกใจ พฤกษ์รีบกลับไปทันที ทองสร้อยบอกพฤกษ์ว่ามีอะไรก็ S.O.S. ไปที่หน้าบ้านเลยเพราะพี่ชายตนเตรียมพร้อมรออยู่ที่นั่นแล้ว พอพฤกษ์กลับไปทองสร้อยก็รีบกลับเข้าไปในบ้าน

ooooooo

คุณใหญ่ถูกบรรทัดเป่าหูยุยงจนเหมือนคนไม่มีสติ ขับไล่ไสส่งคุณเล็กไม่ฟังเสียงใคร แม้คุณแหววจะพยายามเตือนสติก็ไม่ได้ผล

คุณเล็กขึ้นไปที่ห้อง เห็นชบากับเจียรนัยที่โกยเสื้อผ้าของคุณเล็กโยนออกมานอกห้องพากันยืนหอบแฮ่กอยู่ ก็บอกคุณใหญ่ว่าขอเข้าไปล่ำลาห้องที่เคยอยู่ แล้วล็อกประตูทันที

คุณใหญ่โวยวายให้เปิดประตู ตะโกนจนเสียงแหบแห้ง คุณเล็กก็ไม่เปิด คุณใหญ่จึงให้ชบาไปเอากุญแจสำรองมา ชบาถ่วงเวลา ขณะเดียวกันก็ให้เจียรนัยโทร.บอกพฤกษ์เร่งให้รีบกลับมา

ที่แท้พฤกษ์มาถึงหน้าบ้านแล้ว เขาชวนทองโปรยเข้าไปด้วยกัน แต่ให้เฉวียงรอที่รถ

พอคุณใหญ่เห็นทองโปรยเข้ามากับพฤกษ์ ก็ถามอย่างไม่พอใจว่า “ให้ผู้ชายคนนี้เข้ามาทำไม คุณกลาง!”

“เข้ามาช่วยผมคุยกับพี่ใหญ่ ให้เลิกอคติกับน้องสาวของตัวเองเสียที”

“คุณเล็กไม่เคยทำความเสื่อมเสีย เธอเป็นคนดี จิตใจดี มีแต่ความปรารถนาดี ไม่เคยรังเกียจหรือแบ่งชนชั้นวรรณะกับใคร” ทองโปรยยืนยัน ทำเอาทั้งคุณใหญ่และบรรทัดอึ้ง คุณเล็กเงี่ยหูฟังอยู่ข้างในยิ้มดีใจ

พฤกษ์มองหน้าบรรทัดขอให้เขาช่วยไปอยู่ที่มุมไหนของบ้านก็ได้เพื่อให้พี่น้องได้คุยกัน คุณใหญ่ไม่ยอมจะตามไปด้วย พฤกษ์เข้าไปขวาง ขอร้องว่า

“พี่ใหญ่ครับ ผมขอ ช่วยคุยกับผม ซึ่งมันจะเป็นการคุยครั้งสุดท้าย”

“คุณใหญ่คะ คุยกับคุณกลางเถอะค่ะ แหววอยากให้พวกเราทุกคนอยู่กันอย่างสงบสุขเหมือนเดิม เหมือนตอนที่ก่อนทองสร้อยจะเข้ามานะคะ” คุณแหววขอร้องอีกคน คุณใหญ่จึงยอม พอคุณใหญ่เดินนำไป พฤกษ์เดินตาม คุณแหววจะตามไปด้วย พฤกษ์หันมาบอกว่า

“ผมตั้งใจจะคุยกับคุณหลังจากที่คุยกับพี่ใหญ่เรียบร้อยแล้ว ไม่ใช่ตอนนี้”

คุณแหววหยุด อึ้ง ใจเสีย...คุณแหววที่จับแขนนิรมลอยู่จิกแขนนิรมลอย่างลืมตัวจนนิรมลร้องว่าเจ็บ คุณแหววจิกอย่างแรงอีกครั้งก่อนปล่อยมือ แล้วเดินออกไปอย่างว้าวุ่นใจ

“โอย... นังโรคจิต บ้านนี้มีแต่คนโรคจิต” นิรมลด่าทุกคนแล้วรีบชิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที

ooooooo

จีจี้เป็นลมยาว ยังนอนแบ็บอยู่ ทองสร้อยหยิบมือถือของจีจี้ไปดู พบว่าเบอร์สุดท้ายที่ติดต่อมาคือเบอร์ของบรรทัด

ทองสร้อยบอกว่าจะให้บรรทัดรู้ไม่ได้ว่าจีจี้ถูกเราจับตัวอยู่ จนกว่าเราจะได้คำสารภาพของจีจี้ แล้วพาตำรวจไปลากคอบรรทัดที่บ้านเวียงคีรีเสียก่อน ทองสร้อยมองจีจี้อย่างกลุ้มใจที่ไม่ฟื้นเสียที เลยส่งข้อความให้ทองโปรยเฝ้าบรรทัดให้ดี

คุณใหญ่กับพฤกษ์ไปคุยกันสองคน คุณใหญ่ยืนเชิดคอแข็ง ในขณะที่พฤกษ์ก็เริ่มใช้ไม้แข็งว่า

“ถ้าพี่ใหญ่ไล่คุณเล็กออกจากบ้าน ถ้าอย่างนั้นผมก็จะเชิญพี่ใหญ่ออกจากบ้านหลังนี้ด้วยเหมือนกัน”

“เธอไม่มีสิทธิ์มาไล่พี่นะ พี่ก็มีสิทธิ์ในบ้านหลังนี้เหมือนกัน”

“ก็เหมือนกับคุณเล็ก!” คุณใหญ่สวนทันควันว่าไม่เหมือน! “แต่ก็ไม่ต่างกัน เราต่างคนเป็นลูกของคุณพ่อและบ้านนี้คุณพ่อไม่ได้ระบุเอาไว้ว่าจะยกให้ใคร เพราะ ฉะนั้นทุกคนต่างก็มีสิทธิ์ในบ้านหลังนี้เท่าๆกัน”

“แต่มันเป็นลูกเมียน้อย!! คุณแม่ตรอมใจตายเพราะความไม่รู้จักพอของคุณพ่อ และความใจง่ายของแม่มัน”

“ผมไม่ปฏิเสธว่าคุณพ่อทำผิด ท่านเองก็ยอมรับผิดและเสียใจมาก แม่คุณเล็กเองก็เหมือนกัน แต่ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ที่พี่ใหญ่ลงโทษคุณเล็กซึ่งไม่รู้เรื่องความผิดพลาดของผู้ใหญ่เลย มันยังไม่พออีกเหรอครับ”

เห็นคุณใหญ่อึ้ง พฤกษ์เสียงอ่อนลงว่า

“เมตตาและให้โอกาสน้องที่มีเลือดของคุณพ่อเหมือนเราบ้างเถอะครับ อย่าให้แต่กับคนอื่น คนที่รู้หน้าแต่ไม่รู้ใจอย่างนายบรรทัด”

“เธอมันอคติ!”

“ผมก็ทำเหมือนกับที่พี่ใหญ่ทำ” คุณใหญ่อึ้งไปอีกครั้ง “รู้สึกยังไงบ้างครับ ถ้าผมไม่ให้โอกาสกับคนที่พี่ใหญ่รัก”

“พอได้แล้ว! เลิกพูด!!”

“ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วครับ ทุกคนมีฟางเส้นสุดท้ายเหมือนกัน พี่ใหญ่ไม่ใช่ศูนย์กลางของจักรวาล พี่ใหญ่จะไม่ได้ในสิ่งที่อยากได้ทั้งที่มันผิดอีก!”

คุณใหญ่ตกใจ ไม่คิดว่าพฤกษ์จะแข็งข้อขึ้นมาขนาดนี้ ในขณะที่พฤกษ์เองก็เผชิญหน้าคุณใหญ่อย่างไม่ยอมอีกต่อไป

เห็นคุณใหญ่นิ่งไปนาน พฤกษ์อ้อนวอนพี่สาวอีกครั้งว่า

“ขอโอกาสให้คุณเล็กเถอะครับ เปิดใจมองคุณเล็กใหม่ แล้วพี่ใหญ่จะเห็นว่า น้องเราเป็นคนดี และเชิดหน้าชูตาในเวียงคีรีคนหนึ่ง”

คุณใหญ่ไม่แสดงท่าที แต่เดินปึงปังไป พฤกษ์เรียกก็ไม่สนใจ เขาจึงตามไป

ooooooo

คุณใหญ่ตรงไปที่หน้าห้องของคุณเล็กที่ยังขังตัวเองอยู่ในห้อง หยุดยืนตรงประตู พูดเข้าไปในห้อง

“ฉันรู้ว่าแกยืนฟังอยู่ เกลียดก็คือเกลียด เกลียดไปแล้ว และเกลียดมานานแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำให้ฉันเปลี่ยนใจ แต่ขอให้อยู่ห่างๆ เพราะฉันไม่มีวันเลิกเกลียดแก”

พูดแค่นั้นแล้วคุณใหญ่หันหลังเดินออกไป พฤกษ์ถอนใจโล่งอกที่แม้คุณใหญ่จะยังจงเกลียดจงชังคุณเล็กแต่ยอมอ่อนข้อไม่ไล่คุณเล็กออกจากบ้าน

คุณเล็กเปิดประตูออกมาเห็นพฤกษ์ยืนอยู่ เธอน้ำตาซึมโผกอดพฤกษ์

“ขอบคุณนะคะคุณกลาง”

“อดทนหน่อยนะคุณเล็ก อีกไม่นาน สิ่งที่เราพยายามทำ จะต้องเอาชนะอคติในใจของพี่ใหญ่ได้”

“ค่ะ” สองพี่น้องต่างแม่กอดกันด้วยความรัก

บรรทัดมองอย่างเจ็บใจที่แผนการไม่เป็นไปอย่างที่คิด

ooooooo

บรรทัดเห็นพี่น้องในบ้านเวียงคีรีกำลังแตกแยก จึงสั่งนิรมลให้วางยาหมายเผด็จศึกคุณใหญ่คืนนี้ แต่ขณะนิรมลกำลังเทยาใส่เครื่องดื่มที่จะยกไปให้คุณใหญ่ ถูกเจียรนัยจับได้และแอบถ่ายคลิปไว้

ที่บ้านเนรัญญา จีจี้เริ่มรู้สึกตัวแล้ว ยอดชายเข้าไปถามอีกครั้งว่าจำตนได้หรือยัง จีจี้ส่ายหน้าอีก ยอดชายสาธยายว่า

“คุณเคยด่าผมว่าเก้งหรือไม่ก็กวางที่หน้าฟิตเนส TB ที่แฟนคุณทำงานอยู่ที่นั่นครั้งหนึ่ง แต่มีก่อนหน้านั้น คุณเข้ามาหานายบรรทัดก่อนที่จะมีแฟนอีกคนของมันเข้ามาไถเงินมัน หลังจากที่คุณกลับไปแล้ว”

ไม่ว่ายอดชายจะทบทวนความจำอย่างไร จีจี้ก็ทำตาใสซื่อบอกว่าจำไม่ได้ ไม่รู้จัก เนรัญญารุกว่าถ้าเธอยิ่งปฏิเสธก็ยิ่งมีความผิด ยอมรับมาเสียเถิดว่าเธอกับบรรทัดเป็นผัวเมียกัน ทองสร้อยก็สำทับว่า

“จะปฏิเสธเพื่อช่วยนายนั่นอยู่อีกทำไม รู้ไหมว่ามันสารภาพกับพวกเราหมดแล้วว่า...มันเป็นอะไรกับเธอมีแผนจะทำอะไรบ้าง” กระนั้นจีจี้ก็ยังปากแข็ง ทองสร้อยเลยให้ฟังคลิปเสียงจากมือถือของกุลชาติ

“จีจี้เป็นคนคิดทั้งหมด เลว ชั่ว!!” เสียงบรรทัดชัดมาก จีจี้ฟังแล้วด่าอย่างแค้นใจ “บรรทัด! ไอ้เลว!!!”

ที่แท้เป็นฝีมือของกุลชาติตัดต่อเสียงของบรรทัดด้วยแอพในมือถือของตน ที่ทั้งทองสร้อยและเนรัญญาเฝ้าดูและลุ้นอย่างตื่นเต้นนั่นเอง

ooooooo

คุณใหญ่ขึ้นไปเอนหลังที่ห้องนอนอย่างอ่อนเพลียและปวดหัว ครู่หนึ่งบรรทัดเอายาแก้ปวดหัวมาให้ บอกว่าเดี๋ยวดาวจะเอาน้ำมาให้ คุณใหญ่จะได้ทานยาแล้วนอนพักผ่อน บรรทัดมองอย่างหมายมั่นปั้นมือในแผนการของตน

ที่หน้าบ้านเวียงคีรี ทองโปรยยังเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ เฉวียงชวนให้กลับกันก่อนไหมเพราะยังไม่เห็นสัญญาณ S.O.S มาเลย ทองโปรยบอกให้รอก่อน สั่งให้เฉวียงโทร.หาศักดิ์สิทธิ์ถามว่าพ่อเป็นยังไงบ้าง พอเฉวียงโทร.ก็ตกใจบอกทองโปรยว่า

“นายครับ...ท่านแย่แล้วครับ”

ทองก้อนอยู่ที่บ้าน นั่งหายใจหอบเหนื่อยอยู่บนเก้าอี้ แม่บ้านพยายามอ้อนวอนจะโทร.เรียกรถพยาบาล ทองก้อนปฏิเสธว่าตนไม่เป็นอะไร แค่เดินขึ้นลงบันได เหนื่อย เดี๋ยวก็หาย แม่บ้านบอกว่านานแล้วยังไม่หาย วัดความดันเมื่อกี๊ ตัวล่างสูง ศักดิ์สิทธิ์บอกว่าไม่ดี

“ไอ้ศักดิ์สิทธิ์มาเหรอ???” ทองก้อนเผลอดีใจ แม่บ้านรู้ตัวว่าพลาด ก้มหน้าอึกอัก ทองก้อนเองก็รู้ตัวว่าเผลอดีใจออกไป เก๊กขรึมเข้มเหมือนเดิมถามว่า “ฉันถามว่าไอ้ศักดิ์สิทธิ์มาเหรอ!!! แน่จริงออกมา อย่าหลบมันไม่แมน!!”

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 11 วันที่ 15 ส.ค. 58

อ่านนางสาวทองสร้อย บทประพันธ์โดย รพีพร
อ่านนางสาวทองสร้อย บทโทรทัศน์โดย ต้นรัก
อ่านนางสาวทองสร้อย กำกับการแสดงโดย อดุยล์ บุญบุตร
อ่านนางสาวทองสร้อย ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์ วัน วีดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
อ่านนางสาวทองสร้อย ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15
อ่านนางสาวทองสร้อย ออหอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ทื่มา ไทยรัฐ