นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 12 วันที่ 18 ส.ค. 58

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 12 วันที่ 18 ส.ค. 58

คุณแหววขึ้นไปนอนพักที่ห้องนอน เจียรนัยห่มผ้าให้ ก็พอดีพฤกษ์เข้ามา เจียรนัยจะออกไป คุณแหววดึงมือไว้บอกให้อยู่กับตน แต่พฤกษ์บอกให้ออกไป เจียรนัยจึงขออนุญาตคุณแหววออกไป คุณแหววเลยพลิกนอนหันหลังร้องไห้

“อยากร้องไห้ก็ร้องเถอะ ไม่ต้องฝืนอีกแล้ว อย่าปิดบังความรู้สึกหรือตัวตนที่แท้จริงของตัวเองอีกเลย”

คุณแหววอึ้ง หันมองพฤกษ์ เขายื่นมือถือตัวเองให้คุณแหววดูคลิปที่คุณแหววทำร้ายทองสร้อย บอกว่าเจียรนัยเป็นคนถ่าย ทองสร้อยสั่งแล้วว่าให้ลบแต่เจียรนัยคงลืม จนมาเจอว่ายังอยู่เจียรนัยจึงเอามาให้ตนดู



“คนทรยศ! ยังทำร้ายหัวใจกันไม่พอใช่ไหม รักทองสร้อยกันมากใช่ไหม ก็ไปสิ ไปเอาตัวมันมาอยู่ด้วยเลย”

“ทองสร้อยไปแล้ว และไม่คิดจะกลับมา เพราะไม่อยากทำร้ายความรู้สึกคุณ ตอนนี้ไม่มีใครที่จะสร้างปัญหาให้เรา นอกจากเราเอง เรามาคุยกันแค่เราเถอะคุณแหวว”

คุณแหววกรีดร้อง ปฏิเสธไม่คุย ไม่มีอะไร ตนไม่ยอมรับความจริงอะไรทั้งนั้น ไม่ยอม!! พฤกษ์ต้องกอดเธอไว้พยายามปลอบให้ใจเย็นๆ คุณแหววกอดพฤกษ์ไว้แน่นร้องไห้กับอกเขา พฤกษ์กอดเธอไว้อย่างสงสาร แต่ต้องทำใจแข็งไว้

พฤกษ์พาคุณแหววไปที่หน้ากระจก บอกให้เธอดูสภาพตัวเองที่ทรุดโทรม เธอบอกว่าน่าเกลียดจนไม่อยากดู

“ผมเห็นอะไรรู้ไหม ผมเห็นคนที่ไม่รักตัวเอง คนไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง คนที่ทำร้ายตัวเองทุกๆวัน ด้วยการไม่กินยา ด้วยการคิดแต่จะเรียกร้อง ทั้งๆที่ไม่มีทางเป็นไปได้ คุณไม่ได้รักผมหรอกเพราะขนาดตัวเองคุณยังไม่รัก แล้วคุณจะรักใครเป็น”

เห็นคุณแหววอึ้ง พฤกษ์ยังยืนอยู่หน้ากระจกกับเธอ พูดเสียงอ่อนลงว่า

“ถ้าคุณรักตัวเอง ถึงไม่มีผม ไม่มีใคร คุณก็จะอยู่ได้... อยู่ได้เพราะศักดิ์ศรี เพราะคุณค่าของตัวเอง คุณอยู่ได้เพราะตัวเอง ไม่ใช่เพราะคนอื่น” พฤกษ์ค่อยๆ ปล่อยมือคุณแหวว บอกเธอว่า “ผมรักคุณได้นะ แต่ไม่ใช่อย่างที่คุณอยากให้เป็น ผมรักคุณในฐานะที่คุณเป็นเหมือนคนในครอบครัว เป็นน้องสาวที่ผมต้องดูแล ผมจะไม่ทอดทิ้งคุณ”

“ทำไมถึงเป็นทองสร้อย ทำไมถึงไม่เป็นแหววคะ...” พฤกษ์บอกว่าตัวเธอเองรู้ดี “ถ้าแหววยังอยากจะมีคุณในชีวิต ก็คือเป็นอย่างที่ทองสร้อยเป็นให้ได้ กับเป็นน้องสาวคุณให้ได้ แต่ต้องตัดใจและเลิกรักคุณ...แต่ตอนนี้แหววทำไม่ได้เลยสักข้อค่ะ” คุณแหววยิ้มให้พฤกษ์เศร้าๆ แต่...อย่างคนที่ตัดสินใจแล้ว

ในที่สุดคุณแหววก็เข้มแข็งพอที่จะออกไปจากชีวิตพฤกษ์ แม้จะเศร้าแต่วันนี้เธอเข้มแข็งพอที่จะยืนอยู่ด้วยตัวเองแล้ว

แม้ชบากับเจียรนัยจะสงสารคุณแหวว แต่ก็นึกถึงทองสร้อย ชบาบอกว่ารอพุฒิกลับมาแล้วจะถ่ายคลิปบอกทองสร้อยเรื่องคุณแหวว

ooooooo

เมื่อเคลียร์กับคุณแหววได้แล้ว พฤกษ์ไปหาทองก้อนอย่างไม่ให้เขารู้ตัวเพราะรู้ว่าถ้าทองก้อนรู้ตัวก่อนการเจรจาจะยุ่งยากซับซ้อนมาก

แม้จะจู่โจมเข้าหา พฤกษ์ก็ยังต้องเจอกับลีลามากมายของทองก้อนจนสุดท้ายเขาถามตรงๆว่า

“รู้หรือยังครับว่าทองสร้อยอยู่ที่ไหน” ทองก้อนบอกว่ายังไม่รู้ “คุณทำอะไรก็ได้ในโลกใบนี้ แต่ลูกสาวทั้งคนหายไป ผมไม่เชื่อว่าคุณไม่รู้”

ทองก้อนตอบกวนๆ ว่าที่ไม่รู้เพราะไม่อยากไปตามหา พฤกษ์ถามว่าจะรอถึงเมื่อไหร่? รออะไรอยู่?

“ก็มันเรื่องของผม ไม่ใช่เรื่องของคุณมายุ่งอะไรกับผมเนี่ย มาขอร้องเรื่องอยากรู้ว่าไอ้สร้อยอยู่ไหนแค่นี้ใช่ไหม งั้นก็...สวัสดี” ทองก้อนตัดบทเอาดื้อๆ

พฤกษ์ตัดสินใจรวบรวมความกล้าขอโอกาสให้ทองสร้อย อย่าให้ทองสร้อยแต่งงานกับคนที่เธอไม่ได้รักเลย

“ก็ถ้ามันมีคนที่มันรักและถ้าผมพิจารณาแล้วว่า ไม่ได้ขี้เหร่ ผมก็จะไม่ทำอย่างนี้ แต่นี่มันไม่มี ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่รู้จะมีหรือเปล่า”

พฤกษ์รวบรวมความกล้าอีกครั้ง ขอโอกาสให้ตนเป็นคนนั้น ก็ถูกทองก้อนถามว่าคนไหน จนทองโปรยที่แอบฟังอยู่ทนไม่ไหวโพล่งไปว่า

“พ่อก็...อย่าลีลามากนักสิครับ” ทองก้อนโวยวายว่ามาแอบฟังตนหรือ ศักดิ์สิทธิ์บอกว่าถ้าไม่แอบฟังก็ไม่มีใครเบรกท่านได้ เดี๋ยวก็วืดหรอก

“ไม่ได้ลีลา แค่อยากจะฟังให้ชัดๆ เป็นคนไหน? คนอะไร? ยังไง?” ทองก้อนตะแบง

“เป็นคนรักของทองสร้อยครับ” พฤกษ์บอกทองโปรยกับศักดิ์สิทธิ์ดีใจที่พฤกษ์พูดออกมา แต่ยิ้มไม่ทันไรก็ต้องหุบยิ้มทันทีเมื่อทองก้อนโพล่งออกไปว่า

“ไม่อนุญาต!” พูดแล้วเดินหนี พฤกษ์ไม่ยอมแพ้เดินตามไป โดยมีทองโปรยกับศักดิ์สิทธิ์เดินตามไปเป็นกองหนุนอย่างแข็งขัน

“ผมขอเหตุผล” พฤกษ์ตามไปตื๊อ ถูกทองก้อนบ่นว่าดื้อเหมือนทองสร้อยไม่มีผิด “ทองสร้อยไม่ได้ดื้อ ถ้ามีเหตุผลที่ดีให้เธอ ผมเองก็เหมือนกัน ถ้ามีเหตุผลดีพอ ผมก็จะถอย”

“ได้! ที่ผมไม่อนุญาต เพราะผมยังไม่รู้เลยว่า ไอ้สร้อยมันจะโอเคกับคุณหรือเปล่า ผมรู้นิสัยมันดี มันไม่มีทางเปิดโอกาสให้คุณ เพราะมันไม่อยากถูกเมียเก่าคุณตามมาตบ!”

“แล้วถ้าทองสร้อยโอเคล่ะครับ”

“ก็ขอให้ผมได้ยินจากปากของมัน พามันมาหาผม มาพูดกับผม มาแสดงจุดยืนว่ามันกับคุณโอเคกัน!” พอพฤกษ์รับปากว่าได้ ทองก้อนเพิ่มเงื่อนไขทันทีว่า “ภายในสามวัน ถ้าไม่ทัน เกมโอเว่อร์!!!”

“ผมไม่ยอมให้เกมโอเว่อร์แน่ๆ” พฤกษ์ยืนยันหนักแน่น ได้รับเสียงเชียร์จากทองโปรยให้สู้ๆ พฤกษ์หันไปขอบคุณ แล้วเดินออกไปอย่างมาดมั่น

ทองก้อนมองตามยิ้มพอใจที่ได้แกล้งพฤกษ์จนหนำใจ ทองโปรยกับศักดิ์สิทธิ์เหล่ทองก้อนถอนใจดังๆ พูดลอยๆ

“เยอะ!!!”

ทองก้อนสะดุ้ง แต่นาทีนี้สะใจมากกว่า เลยนั่งหัวเราะคนเดียวอย่างมีความสุข

ฝ่ายพฤกษ์กลับไปที่สตูดิโอ ยืนมองรูปมาดามฟองดู ครุ่นคิด...

“ฉันจะหาเธอเจอได้ยังไง...ทองสร้อย...”

ooooooo

ไปถึงเวียงจันทน์ สิ่งแรกที่ทองสร้อยทำ คือไปที่สถูปเก็บกระดูกของพิดสะหมัยผู้เป็นแม่ ยืนสงบนิ่ง วางพวงมาลัยมะลิสด บอกกล่าวและฟ้องแม่ว่า

“สร้อยมาเยี่ยมแม่นะคะ แล้วก็...หนีพ่อมาอีกแล้ว...ไม่มีแม่ ชาตินี้หนูคงคุยกับพ่อไม่รู้เรื่อง”

คืนนี้ ทองสร้อยพิมพ์แชตกับเนรัญญาในห้องพักที่โรงแรม เนรัญญาถามว่า

“สร้อย...สบายใจขึ้นบ้างหรือยัง ฉันไม่ได้บอกใครเลยนะ ว่าแกส่งอีเมลหาฉัน”

“ขอบใจนะไอ้เน...แกเป็นซุปเปอร์เบสต์ๆๆๆเฟรนด์ของฉันจริงๆ โชคดีที่สุดที่ฉันมีแก Thank Godddd!!!”

“แกรู้ไหม ว่าบอสหย่ากับคุณแหววแล้ว และคุณแหววก็ยอมถอดใจจากบอส ออกจากบ้านเวียงคีรีไปแล้ว...ยอมตัดใจจากบอสไปแบบสวยๆ เชิดๆ แกคิดจะไม่เจอบอสอีกจริงๆเหรอ ท่าทางบอสคิดถึงแกมากนะ”

“ไม่”

“แต่ฉันก็บอกบอสไปอย่างที่แกเคยบอกฉัน ว่าแกไม่อยากฉี่รดทับรอยใคร” ถูกทองสร้อยด่าว่าบ้า ตนไม่ใช่หมานะ

“แต่จะว่าไป มันก็ไม่เกี่ยวกันนะ บอสแต่งงานกับคุณแหววทั้งที่ไม่ได้รัก แต่งเพราะจำเป็น ก็ไม่ถือว่าบอสถูกฉี่รดแล้วนะเว้ย”

“แล้วไง ก็ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขา”

“แต่ฉันรู้นะ ว่าแกก็แอบติ๊ดๆกับบอส แต่แกพยายามไม่คิด แต่ตอนนี้คิดใหม่ได้นะสร้อย ฉันเสียดาย ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง ให้โอกาสบอสเถอะนะแก”

“แต่ฉันยังไม่คิดอะไรทั้งนั้นหรอกเน...ไม่อยากคิด” ปากพูดอย่างนั้น แต่พอพูดแล้วก็นั่งเหม่อใจลอยอยู่หน้าจอ...

ooooooo

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 12 วันที่ 18 ส.ค. 58

อ่านนางสาวทองสร้อย บทประพันธ์โดย รพีพร
อ่านนางสาวทองสร้อย บทโทรทัศน์โดย ต้นรัก
อ่านนางสาวทองสร้อย กำกับการแสดงโดย อดุยล์ บุญบุตร
อ่านนางสาวทองสร้อย ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์ วัน วีดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
อ่านนางสาวทองสร้อย ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15
อ่านนางสาวทองสร้อย ออหอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ทื่มา ไทยรัฐ