นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 12[อวสาน] วันที่ 20 ส.ค. 58

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 12[ตอนอวสาน] วันที่ 20 ส.ค. 58

ทองก้อนไปที่สถูปเก็บกระดูกพิดสะหมัยพร้อมดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ เขายืนมองรูปพิดสะหมัยด้วยความรักและคิดถึงอยู่นานจึงเอ่ย

“สบายดีพิดสะหมัย...เป็นครั้งแรกที่ผมกล้ามาหาคุณ หลังจากที่คุณตายแล้วพ่อแม่คุณขอเถ้ากระดูกคุณมาไว้ที่นี่ เพราะผมไม่อยากยอมรับว่าคุณตายไปแล้วจริงๆ แต่สุดท้ายผมก็ต้องยอมรับมัน เห็นน้ำตาลูกก็เหมือนเห็นคุณร้องไห้ ผมเจ็บนะ
เหมือนคุณทวงสัญญากับผมว่าจะให้อิสระ จะทำทุกๆอย่างที่ทำให้พวกเขามีความสุข...ผมจะทำตามสัญญา...ผมขอโทษ และที่สำคัญ...
มีอีกคนที่ผมต้องไปขอโทษ...”


ขณะบอกกล่าวพิดสะหมัยนั้น ใจทองก้อนคิดถึงทองสร้อย อยากเจอ อยากขอโทษอย่างที่ใจคิด

ooooooo

เมื่อพฤกษ์เจอทองสร้อย แม้เธอจะหวั่นไหวแต่บังคับใจตัวเองไว้ ถามหน้าขรึมว่าเขามีอะไรก็พูดมาเลย พฤกษ์ยื่นรูปวาดที่เอามาให้ พอเปิดดูทองสร้อยอึ้ง ยิ่งเห็นเขาเขียนไว้ใต้ภาพว่า “มาดามฟองดู” ก็ใจเต้นแรง

พฤกษ์เองก็ทั้งตื่นเต้นเก้อเขินพูดแก้เกี้ยวว่ามาขอลายเซ็นของมาดามฟองดูในฐานะเป็นแฟนคลับมายี่สิบปีแล้ว

พฤกษ์ถามว่าทำไมเธอไม่บอกแต่แรกว่าตัวเองเป็นใคร ถามว่าคุณแหววเป็นเหตุผลด้วยใช่ไหม ทองสร้อยไม่ตอบเขาถามว่าเธอคงรู้เรื่องเขากับคุณแหววแล้วใช่ไหม ทองสร้อยแสดงความเสียใจด้วย พฤกษ์ยื่นปากกาให้ขอลายเซ็น เสร็จแล้วส่งคืน บอกว่า

“ฉันเอามาให้เธอ นี่คือของขวัญสำหรับเด็กน้อยคนนั้น คนที่ฉันไม่ได้มาหาเขาตามสัญญา ทั้งที่ฉันพยายามแล้ว แต่ก็มาไม่ได้ ฉันขอโทษ ยกโทษให้ฉันได้ไหม”

“สร้อยเข้าใจค่ะ แต่สร้อยไม่เคยโกรธ สร้อยรู้ว่าต้องมีความจำเป็นอะไรสักอย่างแน่ๆ”

“ทองสร้อยเข้าใจอะไรง่ายเสมอ ถ้ามีเหตุผลที่เพียงพอ”

ทองสร้อยขอบคุณสำหรับรูปวาด พฤกษ์บอกจากหัวใจว่า

“เธอเป็นคนทำให้ฉันวาดรูปนี้ได้สมบูรณ์ ทุกคนที่บ้านฝากความคิดถึงมาให้เธอนะ ไลน์กลุ่ม ‘แจ๋วหมายเลขหนึ่ง’พยายามส่งข้อความคุยกับเธอ แต่เธอก็ไม่ได้อ่าน” ทองสร้อยบอกว่าตนปิดเครื่อง “เธอควรเปิดอ่านนะ”

เมื่อทองสร้อยเปิดอ่าน เธอน้ำตาซึมซึ้งใจในความรักความผูกพันที่พวกชบาแสดงออกและเรียกร้องให้เธอกลับไปแต่เธอบอกพฤกษ์ว่าตนคงยังไม่กลับและไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่ พฤกษ์ยกคำพูดของคุณใหญ่ที่ว่า

“ให้โอกาสฉันนะ...ก่อนฉันมา ฉันไปขออนุญาตจากพ่อของเธอให้ฉันได้เป็นคนรักของเธอ แต่ก็ไม่มีประโยชน์มันไม่สำคัญว่าฉันคิดยังไงกับเธอ สำคัญที่เธอคิดยังไงกับฉันมากกว่า เราจะกลับไปหาพ่อเธอ ท่านจะเลิกบังคับใจเธอทันที”

“แล้วถ้าไม่ล่ะ” ทองสร้อยถาม เห็นพฤกษ์หน้าเสีย เธอเอ่ย “ขอโทษด้วยนะคะคุณกลาง แต่สร้อยยังไม่พร้อม ลาก่อนค่ะ” ทองสร้อยเดินจากไป พฤกษ์มองตามใจเสีย ผิดหวัง นาทีนี้เขารู้สึกโดดเดี่ยว...อ้างว้าง...จับหัวใจ

แต่พอทองสร้อยเดินไป ก็ถูกทองก้อนมาดักพบ เธอตกใจ มองหาบอดี้การ์ดของทองก้อนเตรียมหนี ทองก้อนรีบบอกว่าตนมาคนเดียว พูดเสียงอ่อนโยน “คุยกันหน่อยนะ...”

ooooooo

ทองสร้อยอึ้งแล้วอึ้งอีก เมื่อได้ยินทองก้อนบอกว่าตนมาดี ตนขอโทษ ทั้งยังพูดอย่างที่ในชีวิตทองสร้อยไม่เคยได้ยิน

“ฉันยอมรับว่าฉันเหงา ฉันอยากให้ลูกๆทุกคนมาอยู่ใกล้ๆ แต่ฉันพูดไม่เป็น” ทองสร้อยใจอ่อนยวบ ทองก้อนยังพูดต่ออย่างชัดเจนทั้งที่เขินจนไม่กล้ามองหน้าทองสร้อย “แกโกรธฉันมาก ฉันรู้ ที่ฉันบอกว่าไม่ยอมรับแกในตอนนั้นหมายถึง...ฉันจะไม่ยอมทำร้ายความรู้สึกของแกอีก แต่พี่สาทรดันมาขัดจังหวะเสียก่อน จริงๆแล้ว...ฉันยอม...”

“พ่อ...” ทองสร้อยเรียกอย่างสะเทือนใจ คาดไม่ถึง แต่ก็ยังไม่อยากเชื่อเพราะเจ็บมาเยอะ จนทองก้อนเอ่ยอีกครั้ง...

“พ่อขอโทษ” ทองสร้อยใจอ่อนยวบโผกอดทองก้อนอย่างซึ้งใจบอกว่าตนก็ขอโทษที่หนีพ่อไป ตนควรจะเชื่อมั่นในตัวพ่อ ทองก้อนกอดทองสร้อยแน่นเอ่ยเสียงสะท้าน “ขอบใจนะลูก...” แล้วหันบอกรูปพิดสะหมัยว่า “ลูกมันยกโทษให้ผมแล้วนะ” ทองสร้อยก็บอกแม่ว่าตนขอโทษพ่อแล้วด้วย ตอนนี้ตนมีความสุขมาก

“จะมีความสุขมากกว่านี้อีก ถ้ามันยอมคนบางคนด้วยนะ” ทองก้อนบอกพิดสะหมัยแล้วบอกทองสร้อยว่า “ผู้ชายที่แกก็รู้ว่าใคร เขาตามแกมาไม่ใช่เหรอ” พอทองสร้อยบอกว่าตนปฏิเสธเขาไปแล้ว ทองก้อนก็อารมณ์ขึ้นทันที ฟ้องพิดสะหมัยว่า “ก็มันโง่นี่ ผู้ชายดีๆอย่างไอ้คุณกลางของ มัน ชาตินี้จะหาได้อีกหรือเปล่า ผิดแผนหมด ไม่ได้เรื่องเลย!!”

ทองก้อนถามว่าที่ปฏิเสธพฤกษ์เพราะไม่อยากฉี่ทับรอยใครใช่ไหม ไร้สาระ ทำไมต้องให้คนอื่นมาทำให้ปิดโอกาสตัวเอง ทองสร้อยบอกว่าคำว่าไร้สาระของพ่อมันคือศักดิ์ศรีของตน โง่ดีกว่าให้ชาวบ้านเม้าท์ลับหลัง บอกลาแม่ว่าแล้วจะมาใหม่แต่ไม่มากับพ่อแน่ แล้วเดินไปเลย

ooooooo

ทองสร้อยเดินไปไม่กี่ก้าวก็ได้รับคลิปจาก คุณแหวว ทองสร้อยเห็นคุณแหววที่หน้าจอหน้าตาสดใสกำลังพูดมือถือ

“ไม่ต้องรู้สึกผิดกับฉันหรอกนะ ฉันไม่ได้น่าสมเพชขนาดนั้น อยากดูเป็นคนดีในสายตาคุณกลางเหรอ...มุกตื้นๆ ฉันจะรอดูวันที่เธอถูกคุณกลางทิ้ง วันนั้นฉันจะหัวเราะสมน้ำหน้าเธอให้ดู เพราะผู้หญิงอย่างเธอมันไม่ได้มีค่า ไม่คู่ควรกับคุณกลาง! ฟังนะ ฉันยังไม่ถอดใจจากคุณกลาง ฉันจะรอวันที่คุณกลางกลับมาเป็นของฉัน!”

คลิปหยุด ทองสร้อยร้อนผ่าวไปทั้งตัว เปลี่ยนใจเป็นมุ่งมั่นทันที พูดอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “งั้นก็รอไปเถอะ เพราะฉันไม่ให้!!” ว่าแล้วก็วิ่งกลับไปทางเดิมเร็วราวกับเหาะ พอเจอทองก้อนก็รีบบอกแทบไม่ได้หายใจ “พ่อ...สร้อยยอมแล้ว สร้อยจะยอมให้โอกาสเขาและตัวเอง อวยพรด้วย”

“แซ่บๆเลยลูก” ทองก้อนวัยรุ่นสุดๆ ทองสร้อยหันไปทางรูปแม่ “แม๊กซี่ โบกู! อวยพรสร้อยด้วยนะคะแม่” พูดแล้วไหว้เอามือลูบหัวเอาฤกษ์ชัยแล้ววิ่งอ้าวไป ทองก้อนมองตามอย่างตื่นเต้น พูดกับพิดสะหมัยว่า

“เลี้ยงลูกเนี่ย เหนื่อยเนอะ แต่ก็มีความสุขดี ผมเข้าใจคุณแล้วล่ะ ว่าทำไมคุณถึงได้อุทิศตัวเองเพื่อพวกเรา รักนะนางฟ้าของผม”

ทองสร้อยวิ่งแทบเป็นเหาะไปยังจุดนัดพบกับพฤกษ์ในวัยเด็ก พลันก็นึกถึงมือถือ หยิบขึ้นมาดูมีมิสคอลจากพฤกษ์เป็นสิบสาย เธอรีบโทร.ไปหาเขา ถามว่าตอนนี้อยู่ไหน พฤกษ์บอกว่า “อยู่ข้างหลังคุณ”

ทองสร้อยดีใจขนลุกไปทั้งตัวถามว่าหายไปไหนมา เขาบอกว่ากำลังจะกลับกรุงเทพฯ แต่เจอนี่... เขาชูกรอบรูปวาดมาดาฟองดูให้พูดด้วยสีหน้าผิดหวังสุดๆ

“มาดามฟองดู ถูกทิ้งไว้ที่ข้างทาง ฉันไปเจอ คิดว่าเธอคงลืมหรือไม่ก็อาจจะทิ้ง พยายามโทร.หาแต่ไม่รับสาย เลยเดินมาที่นี่ เผื่อเจอจะได้ถามว่าถ้าจะทิ้งฉันขอเอากลับไปได้ไหม”

“ไม่ได้!” พฤกษ์มองหน้าเธองงๆ ไม่รู้ว่าเธอจะมาไม้ไหน วินาทีเดียวทองสร้อยก็ยื่นคำขาดว่า “ถ้าจะเอากลับไป ต้องพาฉันไปด้วย” พฤกษ์ยิ่งงง “ฉันยอม ยอมให้คุณเข้ามาในชีวิต ยอมให้เราศึกษาดูใจกันมากกว่านี้”

พฤกษ์ยิ้มดีใจมาก ทองสร้อยไม่ยอมถามว่ายิ้มๆ แค่นี้หรือ ไม่จับมือ? แล้วมองตา แล้วก็บอกว่า... พฤกษ์จับมือมองตาแล้วบอก “ขอบคุณ” ทองสร้อยทำหน้าผิดหวังถามว่าแค่เนี้ย? พฤกษ์ยื่นมือไปจับมือทองสร้อยนิ้วกับนิ้วสอดประสานกันแน่น บอกเธอว่า “เดินไปกับฉันนะ เดินไปด้วยกัน กลับบ้าน...ยิ่งใหญ่ยัง?”

“ที่สุดค่ะ” ทองสร้อยยิ้มสดใสเต็มหน้า จูงมือกันเดินไปอย่างมั่นคง

ที่บ้านทองก้อนวันนี้...มีรูปสมาชิกในบ้านวางเรียงกันตามลำดับ นับแต่รูปทองก้อนถ่ายกับทองสร้อยและทองโปรย รูปทองโปรยถ่ายกับคุณเล็ก รูปทองรำไพถ่ายกับครอบครัวสามีฝรั่งกับลูกน้อยน่ารัก และสุดท้าย...เป็นรูปทองสร้อยถ่ายคู่กับพฤกษ์

รูปถ่ายที่สวยงามวางอยู่ในบ้านใหญ่โตที่บัดนี้อบอวลด้วยความอบอุ่น อยู่กันด้วยความรักและเข้าใจกัน...

*******อวสาน******

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 12[ตอนอวสาน] วันที่ 20 ส.ค. 58

อ่านนางสาวทองสร้อย บทประพันธ์โดย รพีพร
อ่านนางสาวทองสร้อย บทโทรทัศน์โดย ต้นรัก
อ่านนางสาวทองสร้อย กำกับการแสดงโดย อดุยล์ บุญบุตร
อ่านนางสาวทองสร้อย ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์ วัน วีดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
อ่านนางสาวทองสร้อย ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15
อ่านนางสาวทองสร้อย ออหอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ทื่มา ไทยรัฐ