นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 5 วันที่ 3 ส.ค. 58

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 5 วันที่ 3 ส.ค. 58

ทองสร้อยทำงานตัวเป็นเกลียว เห็นประตูห้องสตูดิโอของพฤกษ์เปิดอยู่ก็ย่องเข้าไป เจอเฟรมรูปตั้งอยู่ก็ค่อยๆเปิดผ้าคลุม พอเห็นภาพเด็กหญิงกับเด็กชายเล่นหม้อข้าวหม้อแกงกันอยู่ทองสร้อยมองอึ้ง พลันความจำก็แว่บขึ้น นึกถึงตอนที่ตัวเองเล่นกับพฤกษ์ตอนเด็กๆ แต่ก็ถามตัวเองว่าใช่หรือ ไม่ใช่หรอก ไม่บังเอิญขนาดนี้

เพื่อพิสูจน์ให้ชัด ทองสร้อยเชื่อว่าถ้าใช่ต้องมีรูปเก็บไว้แน่ จึงปีนขึ้นไปหยิบอัลบั้มรูปที่อยู่บนสุดของชั้นวางหนังสือ เขย่งมากไปเลยตกลงมาแต่มือยังถืออัลบั้มกอดไว้แน่น



พฤกษ์เข้ามาพอดี! เห็นทองสร้อยนอนกอดอัลบั้มอยู่ ถามดุๆว่ามานอนทำอะไรตรงนี้!

ฝ่ายคุณแหววที่ยังนั่งทำใจอยู่นั้น คุณเล็กเข้ามาบอกว่าคุณกลางรออยู่ที่ห้องทำงาน เธอจึงลุกไปกลัวๆกล้าๆ เดินไปเคาะประตูสตูดิโอ เรียกเบาๆ “คุณกลางคะ...”

คุณแหววได้ยินเสียงทองสร้อยโต้เถียงกับพฤกษ์ที่คาดคั้นถามว่าเข้ามาในห้องตนทำไม ทองสร้อยอ้างว่ามาเช็ดฝุ่น พฤกษ์ไม่เชื่อหาเรื่องจับผิดให้ได้ จนได้ยินเสียงคุณแหววร้องเรียกที่หน้าห้องอีก ทองสร้อยตกใจผลักพฤกษ์อย่างแรง เขาตกใจคว้าทองสร้อยไว้ เลยล้มไปด้วยกันดังโครม!

ทองสร้อยจะร้อง พฤกษ์เอามือปิดปากไว้ ส่วนคุณแหววได้ยินเสียงโครมข้างในก็ยิ่งระแวงนึกถึงเมื่อครู่นี้ที่ได้ยินเจียรนัยถามชบาว่า ทองสร้อยทำความสะอาดสตูดิโอคุณกลางเสร็จหรือยัง ก็ร้อนผ่าวไปทั้งตัว เชื่อว่าทั้งสองอยู่ในห้องด้วยกัน ตัดสินใจเคาะประตูอีกครั้ง

“คุณกลางคะ แหววเข้าไปนะคะ”

“ครับ”

“อยู่คนเดียวเหรอคะ”

“ใช่ผมอยู่คนเดียว หรือคุณคิดว่าผมอยู่กับใคร” พฤกษ์ทำหน้าตาย คุณแหววบอกว่าตนได้ยินเหมือนเสียงเขาคุยกับใครอยู่”

คุณแหววบอกว่าตนรู้ว่าทองสร้อยมาทำความสะอาดในห้องนี้และยังทำไม่เสร็จ พฤกษ์บอกว่าก็ลองเข้าไปดู คุณแหววกลับไม่กล้ากลัวจะผิดใจกัน บอกว่าไม่ต้อง ตนเชื่อเขา พฤกษ์บอกงั้นเราคุยเรื่องของเรากัน แต่ชวนไปคุยที่อื่นอ้างว่าตนไม่ชอบให้ใครเข้าไปในห้อง

พอทั้งสองออกไป ทองสร้อยที่หลบอยู่ถอนใจโล่งอกเหมือนรอดตาย!

ทองสร้อยคิดทบทวน เชื่อว่าพฤกษ์คือเด็กผู้ชายในรูปที่เล่นหม้อข้าวหม้อแกงกับตน แต่บอกตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยวว่าจะให้เขารู้ว่าเด็กผู้หญิงในรูปคือตนไม่ได้!

“พี่สร้อย...คุณเลขามาหา!!” เสียงเจียรนัยมาร้องบอกอยู่หน้าห้อง ทองสร้อยดีใจจนยิ้มออกมา พอไปเจอกันทองสร้อยโดดกอดเพื่อนรักดีใจจนน้ำตาซึม เนรัญญาถามว่าเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น?

ooooooo

พฤกษ์กับคุณแหววไปยืนคุยกันที่มุมหนึ่งในบ้านเวียงคีรี ต่างยืนนิ่งกันอึดใจ พฤกษ์จึงเอยขึ้นก่อนว่า

“หวังว่าคุณคงเข้าใจ มันถึงเวลาแล้วที่เราจะต้อง... หย่าขาดจากกัน”

“ค่ะ แหววเข้าใจดีในเมื่อคุณชัดเจนขนาดนี้ แหววก็จะหย่าให้คุณไม่ให้คุณต้องพูดเรื่องนี้อีก แหววจะยอมรับมัน”

พฤกษ์นิ่งไปอย่างคาดไม่ถึงว่าจะง่ายอย่างนี้ พอเขาเอ่ยเรื่องทรัพย์สิน คุณแหววพูดแทรกขึ้นทันทีว่าตนไม่มีทางถอนหุ้นจากเวียงคีรี ขอให้เขาสบายใจได้ ถ้าตนทำอย่างนั้นจะเอารายได้มาจากไหน เพราะสุขภาพไม่ดี ไปทำงานที่ไหนก็ไม่ได้ ต้องอยู่คนเดียวและไม่มีใครดูแลอีกแล้ว

แต่เธอมีเรื่องอยากจะขอเป็นครั้งสุดท้าย คือขอเวลาจนกว่าตนจะหาบ้านใหม่ที่ถูกใจได้ค่อยย้ายออกไป และอย่าเพิ่งบอกเรื่องที่เราหย่ากันให้ใครรู้ จนกว่าจะถึงวันที่ตนย้ายออกเพราะไม่อยากเห็นสายตาสมเพชของใคร โดยเฉพาะ...คนใช้

พฤกษ์บอกให้เธออยู่ที่นี่ได้เท่าที่เธอจะพอใจ และขอโทษที่ตนตอบรับความรู้สึกของเธอไม่ได้ คุณแหววพูดอย่างซึ้งใจว่าตนเป็นหนี้บุญคุณที่เขายอมเสียสละเพื่อตน ชมว่าเขาเป็นคนดีมาก เสียดายที่ตนไม่มีโอกาสได้เป็นคนที่เขารักได้จริงๆ แต่ตนก็จะไม่รั้งเขาไว้อีกแล้ว จะขอเป็นเพื่อนที่ดีคอยช่วยเหลือและดูแลเขาเท่าที่เพื่อนคนหนึ่งจะทำได้ จะได้ไหม

“ได้สิ ผมจะดีใจมากถ้าเรายังเป็นเพื่อนกันได้ ผมดีใจที่คุณไม่ได้ตัดขาดผมไปจากชีวิต มันจะทำให้ผมรู้สึกผิดมาก”

“แหววไม่มีทางตัดคุณไปจากชีวิตของแหววหรอกค่ะ มิตรภาพของเรามันต้องสวยงามตลอดไป”

พฤกษ์กอดปลอบใจคุณแหวว โดยไม่รู้เลยว่า ทุกคำพูดของคุณแหววนั้นซ่อนไว้ถึงการไม่ยอมปล่อยเขาไป...

ooooooo

ทองสร้อยเช็ดน้ำตาแล้วผละออกจากเนรัญญา เนรัญญาบอกว่าตนมีเรื่องต้องคุยกันยาว ชวนไปคุยที่อื่นน่าจะปลอดภัยกว่า ทองสร้อยให้เพื่อนช่วยออกอุบายพาไป

เนรัญญาบอกชบาว่าทองสร้อยปวดท้องจะพาไปหาหมอ ชบาบอกให้รีบไปเลยเพราะเห็นทองสร้อยหน้าซีดตั้งแต่เมื่อสายๆแล้ว เดี๋ยวตนกับเจียรนัยจะช่วยกันทำงานเอง บอกว่าที่ตลาดมีคลินิกใกล้ที่สุดแล้ว

พฤกษ์เห็นเนรัญญาพาทองสร้อยออกไป ถามชบาว่าจะไปไหนกัน ชบาบอกว่าไปหาหมอ เขามองอย่างสงสัย เมื่อสงสัยก็ต้องตามไปดู!

เนรัญญาให้ทองสร้อยไปนั่งรอในรถ ประเดี๋ยวตนขอไปสวัสดีบอสก่อน แต่ที่แท้แอบไปโทร.บอกทองโปรย

เวลาเดียวกัน ยอดชายกำลังคุยกับคุณเล็กดี๊ด๊าดีใจที่คุณนารีโทร.กลับมา กุลธิดาฟังหูผึ่งถามว่าใครคือนารี

“ตกลงฉันจะไปสัมภาษณ์งานค่ะ และขอโทษที่พูดจาไม่ดีกับคุณ”

ยอดชายพร่ำเพ้อไปตามประสาว่านี่คือบุพเพสันนิวาส คุณเล็กยิ่งสงสัย ตัดบทถามว่า แล้วจะนัดให้ตนไปตอนไหนดี

“ตอนนี้เลย บอสกำลังเข้าออฟฟิศครับ อยู่ที่หน้าประตูทางเข้าแล้ว ผมจะรายงานบอสเลย บอสต้องแฮปปี้และดีใจมากที่สุดแน่ๆ สำหรับผลงานของผมในครั้งนี้ เดี๋ยวพบกันครับ สวัสดีครับ”

ยอดชายวางสายลั้ลลามาก แต่แล้วก็หน้าเจื่อนเมื่อเจอกุลธิดายื่นหน้ามาถามว่า “นารีคือใคร!”

“คือผู้หญิงที่บอสหลงรักและอยากใกล้ชิดด้วย ส่วนเธอคือไส้ติ่งที่บอสปรารถนาเหลือเกินที่จะตัดออกไป โอ๊ะ...ไม่ๆเธอมันคือเนื้อร้าย คือมะเร็งระยะลุกลาม... เคลียร์!”

“ไม่เคลียร์! พี่ชาย!! ฉันอยากคุยกับพี่ชาย!!” กุลธิดาเต้นเร่าๆ พอดีทองโปรยโผล่มาเห็น เขาหดหัวกลับแทบไม่ทัน ยอดชายเห็นกุลธิดากำลังหันหน้าไปทางทองโปรย เลยจับหันกลับมาหันไปหันมากันอยู่ตรงนั้นจนทองโปรยหลบออกไปได้สำเร็จ

ยอดชายนึกได้ว่าคุณนารีกำลังจะมา ร้อนใจไม่รู้จะบอกทองโปรยอย่างไรดี

ฝ่ายทองโปรยหลบหน้ากุลธิดาออกไป ก็ได้รับโทรศัพท์จากเนรัญญา เขาดีใจมากบอกว่าจะไปเดี๋ยวนี้เลย ทองโปรยวิ่งอ้าวออกไปสวนกับคุณใหญ่ที่เพื่อนพามาเข้าฟิตเนส แต่คุณใหญ่ไม่มีรสนิยมแบบเพื่อนเลยเดินเชิดออกไป ปล่อยให้เพื่อนยืนอึ้งอยู่กับบรรทัดที่ยิ้มหล่อออกมารับ

“งี้แหละ ถึงได้เป็นสาวแก่ขึ้นคานอยู่ พี่เข้าไปก่อนนะ” เพื่อนคุณใหญ่เดินเข้าไป

“หืม...อย่าให้มีโอกาสนะ จะจัดให้หมดตัวเลย” บรรทัดเจ็บใจที่คุณใหญ่ไม่เล่นด้วย

ooooooo

สายของทองก้อนโทร.มารายงานอะไรบางอย่าง ทองก้อนลุกพรวดจะออกไปให้ได้ ศักดิ์สิทธิ์หลอกล่ออย่างไรก็ไม่เชื่อรั้งก็ไม่อยู่ ศักดิ์สิทธิ์เลยได้แต่ถอนใจมองตามไปอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร

ทองสร้อยเล่าให้เนรัญญาฟังว่า บอสของเธอคือพี่คนที่เคยเล่นหม้อข้าวหม้อแกงกันตอนเด็กๆที่เวียงจันทน์ ทองสร้อยเร่งให้รีบเดินตนอยากกินส้มตำร้านป้าหน่อยร้อยสากเต็มทีแล้ว เนรัญญาทำทีถามว่าร้านอยู่ตรงไหน

“ซอยสามท้ายตลาด” ทองสร้อยบอกเนรัญญาทำทีเช็กไลน์ในมือถือ แต่ที่แท้แอบพิมพ์ข้อความบอกทองโปรยว่าซอยสามท้ายตลาด แล้วรีบเดินตามทองสร้อยไป แต่ข้างหลังสองสาว พฤกษ์กับพุฒิสะกดรอยตามมาอย่างกระชั้นชิด!

พอมาถึงร้านป้าหน่อยร้อยสาก ทองสร้อยอวดเพื่อนว่าร้านนี้อร่อยแซ่บเว่อร์ จนอยากจะเอาไปลงในคอลัมน์ มาดามฟองดูฉบับใหม่ รับรองปารีสต้องสะเทือนแน่

ทองสร้อยยังไม่ทันสั่งส้มตำ ทองโปรยกับเฉวียงก็พรวดเข้ามาลากเก้าอี้นั่งด้วย บอกให้สั่งเผื่อด้วยเอาตำไทยไม่พริก ทองสร้อยผงะแทบตกเก้าอี้ หันไปตวาดเรียก “ไอ้เน!!”

“ฉันขอโทษ แต่มันจะเป็นผลดีกับตัวแกนะ”

พฤกษ์กับพุฒิซุ่มดูอยู่ พฤกษ์ถามว่าผู้ชายคนนั้นใคร พุฒิไม่รู้จักแต่สงสัยจะเป็นผัวทองสร้อยหรือเปล่า น่าจะเป็นคนหล่อๆ เพราะหน้าคล้ายทองสร้อยมาก

“คืองี้นะ สร้อย พี่อยากจะ...” ทองโปรยพูดได้แค่นั้นก็ชะงักกึก เมื่อทองสร้อยลุกพรวดวิ่งหนีไป แต่วิ่งได้ไม่กี่ก้าวก็เบรกแทบหงายหลังเมื่อเจอทองก้อนกับบอดี้การ์ดมายืนเป็นแผงดักอยู่ ทองโปรย เนรัญญา และเฉวียงลุกยืนทันทีเช่นกัน

“หน้าคุ้นๆนะ” พฤกษ์กระซิบกับพุฒิ เห็นทองก้อนกับทองสร้อยสะอึกเข้าไปยืนประจันหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมถอย ทองก้อนยิ้มอย่างเป็นต่อ แต่ทองสร้อยสีหน้ากังวล เครียดกับสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานนี้

พฤกษ์อยากรู้มากว่าผู้ชายที่มาพบทองสร้อยเป็นใคร แต่พอดีจีจี้โทร.มา พอฟังปลายสายพฤกษ์ตกใจบอกจีจี้ให้ถ่วงเฮียไว้ก่อนตนจะไปเดี๋ยวนี้ ก่อนไปยังหันมองชายแปลกหน้าที่มาพบทองสร้อยอย่างติดใจสงสัย

ooooooo

ทองก้อนกับทองสร้อยจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้น ป้าหน่อยร้อยสากเห็นทองสร้อยถูกคุกคามเลยเข้าไปยืนกั้นกลาง ถามทองก้อนว่ามีอะไรกับทองสร้อยหรือ?!

ทองก้อนเคยแต่ใหญ่ สั่งอะไรต้องได้อย่างนั้น พอถูกป้าหน่อยที่ไม่รู้จักมาทำกร่างก็ไม่พอใจ แต่ป้าหน่อยไม่สนใจถามว่าแต่งตัวก็ดูดีแต่ทำไมมารยาททราม พ่อแม่ไม่สั่งสอนบ้างรึไง

ทองก้อนมัวแต่โต้เถียงกับป้าหน่อย ทองสร้อยฉวยโอกาสวิ่งหนีไป ทองก้อนสั่งบอดี้การ์ด

“ไม่ต้องสนใจอีป้านี่ ตามไป!!”

ป้าหน่อยไล่ทุบทองก้อนขัดขวางไม่ให้ตามทองสร้อยไป ส่วนทองโปรยก็วิ่งไล่ตามทองสร้อย ร้องเรียกให้หยุดคุยกันก่อน “ไอ้สร้อย เรามาดี!” เนรัญญาวิ่งพลางตะโกน ถูกทองสร้อยด่าสวนมาว่า “ไอ้เพื่อนทรยศ!” แล้ววิ่งอ้าวต่อไป

เนรัญญาเห็นบอดี้การ์ดของทองก้อนวิ่งกวดทองสร้อยไป ถามทองโปรยว่าเอาไงดี แบบนี้ทองสร้อยแย่แน่เลย

“ช่วยทองสร้อย อย่าให้ถูกบอดี้การ์ดพ่อจับได้ เฉวียงลุย!” แล้วทั้งทองโปรยและเฉวียงก็วิ่งตามทองสร้อยไป

ทองก้อนถูกป้าหน่อยสกัดไว้ พอดีบอยจะมากินข้าวป้า หน่อยเลยตะโกน “ไอ้บอย ขออาวุธ” บอยไปหยิบสากเขวี้ยงไปให้ป้าหน่อย ทองก้อนเห็นสากบินมาก็ตกใจ ทำเป็นมองไปข้างหลังป้าหน่อยยกมือไหว้ทัก “สวัสดีครับหม่อม” ป้าหน่อยเสียรู้หันไปดู ทองก้อนฉวยโอกาสวิ่งตามทองสร้อยไปอีกคนจนได้

เนรัญญาขัดขวางบอดี้การ์ดของทองก้อนเพื่อช่วยทองสร้อยสุดฤทธิ์ แต่พอถูกมันขู่ “แฮ่!!” ทีเดียวก็ตกใจจนเป็นลม ทองโปรยกับเฉวียงเลยต้องเข้าประคองไว้ ทองก้อนจิกตาด่าทองโปรยว่า

“แกปิดบังฉันเรื่องทองสร้อย เพราะแกคิดจะหาทางช่วยมัน และขัดคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ของฉัน ต่อไปนี้ ฉันจะทำทุกอย่างเองแกไม่ต้องยุ่ง และอย่าให้รู้ว่าแกแอบทำอะไรลับๆ เพื่อต่อต้านฉัน ถ้ารู้ฉัน...ฉันไม่เอาแกไว้แน่!”

ทองก้อนด่าทองโปรยแล้วรีบตามทองสร้อยไป เนรัญญาหรี่ตามองถามทองโปรยว่า “ไปกันหมดแล้วใช่ไหมคะ”

“โฮ่ย!!” พอทองโปรยรู้ว่าเนรัญญาแกล้งเป็นลมก็แทบจะจับทุ่มเสียให้หายโมโห

ทองสร้อยหนีไปหันรีหันขวางเห็นร้านอินเตอร์เน็ตเลยมุดเข้าไป พอพวกทองก้อนวิ่งตามมาก็ไม่เห็นแล้ว

ooooooo

คุณเล็กมารอทองโปรยที่หน้าห้องทำงานเขาอยู่นาน ทนไม่ไหวลุกขึ้นไปต่อว่ายอดชาย

“ให้ฉันมาเลยฉันก็มา ให้ฉันรอฉันรอได้ แต่ที่ฉันจะไม่ทนคือไม่รู้จะต้องรอจนถึงเมื่อไหร่!!”

“เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละครับ” ยอดชายพยายามทำเป็นพูดติดตลกให้คลายเครียด แต่คุณเล็กไม่ขำ

ยอดชายชี้แจงว่า ตนพยายามติดต่อผู้จัดการอยู่แต่ไม่รับสายเลย คาดว่าคงมีเรื่องซีเรียส เลยจู่ๆเข้าออฟฟิศไม่ได้

คุณเล็กเห็นกุลธิดาจ้องตนตาเขียวตาขวางอยู่นาน ถามยอดชายว่า เขาจะจ้องตนแบบนี้อีกนานไหม กุลธิดาถามคุณเล็กเสียงขุ่นว่า “รู้ไหม ฉันเป็นใคร” พอคุณเล็กบอกว่าไม่ทราบ กุลธิดาเชิดหน้าใส่ว่า “ฉันคือว่าที่คู่หมั้นของผู้จัดการที่นี่”

“อ๋อ...ค่ะ” คุณเล็กเบือนหน้าหนีหน่ายๆกับท่าทางล้นๆของกุลธิดา แต่ฝ่ายนั้นก็ยังนั่งจ้องตาไม่กะพริบ

เวลาเดียวกันนั้น ทองสร้อยที่หนีเข้าร้านอินเตอร์เน็ต ก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อทองก้อนกับบอดี้การ์ดผลักประตูเข้ามา ทองสร้อยมุดเข้าใต้โต๊ะทำตัวเล็กลีบที่สุด หายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเห็นทองก้อนเดินใกล้เข้ามา...ใกล้เข้ามาทุกที!

โชคดีที่บอยกลับมาพอดี บอยจำทองก้อนกับพวกบอดี้การ์ดได้ ชี้หน้าบอกว่าจะแจ้งตำรวจเอาตัวไปสอบสวน

“เฮ้ย อย่าเปรี้ยวกับพี่! มองหน้าพี่ไว้ให้ดีแล้วมองที่ปากพี่” บอยทำท่าสยองตะโกนด่าไอ้เกย์เฒ่า “เดี๋ยวตบปากแตก ฟัง!! ฉันไม่ได้พิศวาสแก แต่กำลังจะเตือนว่าถ้าไม่อยากเดือดร้อนก็อยู่เฉยๆ ไปบอกป้าแกด้วย อยู่เฉยๆ ไม่งั้นมีเฮ ฉันเป็นเพื่อนเจ้าของตลาด พวกแกจะไม่มีที่ให้ทำมาหากิน!” ชี้หน้าขู่แล้วทองก้อนเดินออกไป

ทองสร้อยมุดอยู่ใต้โต๊ะแทบไม่กล้าหายใจ พอทองก้อนออกไปก็โผล่ออกมาขอโทษบอยที่ทำให้เดือดร้อน บอยเตือนทองสร้อยให้ระวังตัวไว้มีอะไรจะให้ช่วยก็บอก คุยว่าพวกตนเพียบในร้านนี้เด็กตนทั้งนั้น แต่พอหันมอง เห็นพวกนั้นวิ่งเตลิดออกจากร้านไปหมดแล้ว!

ooooooo

พฤกษ์กลับไปพบเสี่ยรับเหมาที่ออฟฟิศเวียงคีรี ถูกผู้รับเหมามาต่อรองเรื่องงบประมาณที่ต้องแก้งานใหม่ เพราะพฤกษ์สั่งแก้แล้วแก้อีกก็ยังไม่พอใจ

ผู้รับเหมาพูดอย่างไม่พอใจมากว่ามันไม่ไหว ตนพยายามขอคุยด้วยก็ไม่ได้เพราะจีจี้บอกว่าไม่ว่าง เฮียบอกพฤกษ์ว่าจะขนคนงานและเครื่องมือทุกอย่างกลับ

“ใจเย็นๆก่อนนะเฮีย” พฤกษ์พยายามหว่านล้อม

“เมื่อก่อนผมเย็นได้เพราะคุณยังไม่เยอะ แต่ตอนนี้คุณเยอะ เครียดอะไรก็อย่ามาลงกับพวกผม ขืนคุณไม่จบผมก็แย่คุณก็แย่ แย่กันทั้งหมด” ผู้รับเหมาพูดออกตัวก่อนจะสอนว่า “อย่าหาว่าสอนว่าสั่งเลยนะ แต่เพราะเห็นคุณเหมือนลูกหลาน คนจะทำการใหญ่มันต้องมีแขนขา ไม่ใช่ทำเองทุกอย่าง เราจะได้ไม่ต้องมาทะเลาะกันเพราะเรื่องไร้สาระนี่อีก”

“ขอบคุณครับ” พฤกษ์เสียงอ่อย จีจี้เดินไปส่งผู้รับเหมา ในขณะที่พฤกษ์นั่งเครียด ไม่ทันไรคุณใหญ่ก็โผล่มาถามเรื่องที่เขาคุยกับคุณแหววเมื่อคืน พฤกษ์บอกว่าเรื่องนี้ขอให้เป็นเรื่องระหว่างตนกับคุณแหววคนอื่นไม่เกี่ยว

คุณใหญ่โกรธที่พฤกษ์ถือว่าตนเป็นคนอื่น พอดีจีจี้มาเคาะประตูเรียก พฤกษ์บอกคุณใหญ่ว่าขอคุยงานก่อน

“เมื่อฉันยุ่งกับชีวิตของพวกเธอไม่ได้ก็จงอย่ามายุ่งกับชีวิตของฉัน ต่างคนต่างอยู่” คุณใหญ่พูดอย่างเจ็บใจ

“แล้วแต่พี่ใหญ่ครับ” พฤกษ์ตอบอย่างเหนื่อยหน่าย มองคุณใหญ่ที่เดินออกไปอย่างโล่งใจ

จากกรณีผู้รับเหมามาโวยวายเรื่องการซ่อมแซมปรับเปลี่ยนงานหลายรอบ และสอนการทำงานแก่พฤกษ์ ทำให้เขาได้คิด บอกจีจี้ว่า

“เกิดเรื่องแบบนี้น่ะดีแล้ว จะได้มีคนมา ช่วยเตือน สติผม สงสัยผมต้องหาคนมาเป็นมือขวามือซ้ายอย่างที่เฮียเขาแนะนำแล้วจริงๆ” พฤกษ์สั่งจีจี้ว่า พรุ่งนี้เนรัญญากลับมาทำงานให้ลงประกาศรับสมัครเลย

ooooooo

กุลธิดายังจ้องคุณเล็กไม่วางตา คุณเล็กทนไม่ไหวถามเธอว่าเราจะเอายังไงกันดี กุลธิดาย้ำว่า

“จำเอาไว้นะว่าฉันคือตัวจริง”

พอดียอดชายบอกว่าติดต่อบอสได้แล้ว กุลธิดาพุ่งเข้าแย่งโทรศัพท์ไป ยอดชายเลยฉุดมือคุณเล็ก คว้ากระเป๋าและของที่จำเป็นในการทำงานพาวิ่งออกไป กุลธิดาไม่เห็นเพราะมัวพูดโทรศัพท์ฉอเลาะออดอ้อนทองโปรยอยู่

กุลธิดาพูดอยู่นานแต่ไม่ได้ยินเสียงปลายสายเลย เอะใจมองโทรศัพท์ปรากฏว่าไม่ได้ต่อสาย เธอกรี๊ด งอแงทันที

“คุณพ่อขา...พี่ชายใจร้าย!!!”

เนรัญญาพาทองโปรยไปจอดรถที่หน้าบ้านเวียงคีรีเพื่อดักรอทองสร้อยที่ยังกลับไม่ถึงบ้าน

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 5 วันที่ 3 ส.ค. 58

อ่านนางสาวทองสร้อย บทประพันธ์โดย รพีพร
อ่านนางสาวทองสร้อย บทโทรทัศน์โดย ต้นรัก
อ่านนางสาวทองสร้อย กำกับการแสดงโดย อดุยล์ บุญบุตร
อ่านนางสาวทองสร้อย ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์ วัน วีดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
อ่านนางสาวทองสร้อย ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15
อ่านนางสาวทองสร้อย ออหอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ทื่มา ไทยรัฐ