นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 6 วันที่ 6 ส.ค. 58

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 6 วันที่ 6 ส.ค. 58

พุฒิบอกชบาว่าถึงเวลาที่เราต้องเลือกแล้ว เลือกเพื่อคืนความสุขสู่เวียงคีรี เจียรนัยบอกว่าตนเลือกอยู่ข้างความถูกต้อง พุฒิเอาด้วย ชบามองทั้งสองอย่างสับสนว่าตัวเองจะเอายังไงดี?

เช้าเดียวกัน พฤกษ์แต่งตัวจะไปทำงาน เจอคุณแหววแต่งตัวสวยยิ้มแย้มแจ่มใสมาถามว่าจะรีบไปออฟฟิศหรือ พฤกษ์ตั้งหลักไม่ทันอึกๆอักๆ คุณแหววทำท่าตกใจบอกว่ายังไม่มีใครตั้งโต๊ะแน่เลย พฤกษ์บอกไม่เป็นไรตนรีบ

“อาหารเช้าสำคัญที่สุดนะคะ ไม่ได้ค่ะ อย่าดื้อ กาแฟสักแก้วนะคะ กับอาหารเช้าง่ายๆ ถ้ารีบ ก็เอาไป รับประทานที่ออฟฟิศก็ได้ เดี๋ยวแหววเตรียมให้ รอสักครู่ นะคะ”



คุณแหววรีบออกไปทันที พฤกษ์บอกว่าตนไม่หิว แต่คุณแหววก็ยังเดินอ้าวไปอย่างอิ่มอกอิ่มใจที่จะได้ดูแลเขา

พอคุณแหววไปแล้ว พฤกษ์คิดเป็นห่วงทองสร้อยขึ้นมาเลยเดินออกไป เดินมาใกล้หน้าห้องพักทองสร้อย เขายืนเก้ๆกังๆ ชบา พุฒิ และเจียรนัยเดินมาเจอ ต่างชะงัก มองกันอึ้ง แล้วทุกคนก็อึ้งยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินเสียงทองสร้อยถามขึ้นว่า

“มีอะไรกันหรือเปล่าคะ”

“อ้าว...ทองสร้อย เป็นไง ตื่นแล้วหรือ” พฤกษ์ทักกลบเกลื่อน ถูกทองสร้อยย้ำถามว่าตกลงมีอะไรกันหรือเปล่า

พุฒิบอกว่าตกใจที่จู่ๆก็เห็นคุณกลางอยู่ตรงนี้ ชบาบอกว่าแปลกใจที่เห็นคุณกลางหันรีหันขวางอยู่แถวๆหน้าห้องทองสร้อย เจียรนัยโพล่งไปว่า “สงสัย...ว่าคุณกลางมีอะไรกับพี่สร้อยหรือเปล่า” ทำเอาพฤกษ์เซ็ง ส่วนทองสร้อยมองหน้าพฤกษ์ตาแป๋ว แปลกใจ

พฤกษ์ถูกทุกคนมองเป็นตาเดียวกันก็ยอมรับว่า จะมาดูว่าเมื่อคืนทองสร้อยเป็นลมหายดีหรือยัง ต้องไปหาหมอไหม ชบา พุฒิและเจียรนัยร้องพร้อมกันว่า

“อ๋อออ...เป็นห่วงทองสร้อย”

ชบาบอกทองสร้อยให้ขอบคุณที่คุณกลางเป็นห่วง พอทองสร้อยขอบคุณ พฤกษ์เขิน เลยแก้เกี้ยวทำเป็นโวยพุฒิว่าตนจะรีบไปออฟฟิศ สั่ง “เจ็ดโมงล้อหมุน!” แล้วเดินลิ่วกลับเข้าบ้านไปทันที ทำเอาพุฒิตั้งหลักไม่ทัน

ooooooo

คุณแหววเข้าครัวเตรียมวัตถุดิบจะทำคลับแซนด์วิชให้พฤกษ์ ท่าทางเก้ๆ กังๆ พอเริ่มทอดไข่ดาว ก็ยืนเสียห่าง กลัวน้ำมันกระเด็นโดน ทองสร้อย เลยเข้ามาถามว่ามีอะไรจะให้ช่วยไหม

“มาพอดีเลย ฉันกลัวน้ำมันกระเด็น ทำให้หน่อยสิ คุณกลางจะรีบไปทำงาน ฉันอยากทำอาหารเช้าง่ายๆ ให้คุณกลางเอาไปทานที่ออฟฟิศ” ทองสร้อยเข้ามาอาสาจะทำให้ “แซนด์วิชแหละ มีไข่ดาวด้วย ท่าทางจะง่าย”

“คลับแซนด์วิช เดี๋ยวสร้อยสอนนะคะ มีวิธีไม่ให้น้ำมันกระเด็นค่ะ” พอทองสร้อยขยับจะลงมือ คุณแหวว ขัดขึ้นว่าให้ทองสร้อยทำเองจะได้เร็ว ตนยืนดูก็พอ ถ้าง่ายๆ ดูแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ทำเองเป็น “ดูโดยไม่ลงมือทำมันจะเป็นได้ยังไงคะ มาค่ะ เดี๋ยวสร้อยสอน”

“ทองสร้อย อย่าดูถูกกันนะ เธอจะสอนฉันได้ ก็ต่อเมื่อฉันสั่งให้สอน!”

“ก็ได้ค่ะ ยังไม่สั่งให้สอน สร้อยก็จะไม่สอน” ทองสร้อยแอบถอนใจที่คุณแหววเอาแต่ใจ หันไปลงมือทำคลับแซนด์วิชอย่างคล่องแคล่ว ทำเสร็จใส่จานอย่างสวยงาม พอจะยกจานแซนด์วิช คุณแหววรีบแย่งไป

“ฉันเอาไปเอง ไปชงกาแฟให้คุณกลางแล้ววางไว้ ฉันจะยกไปเสิร์ฟคุณกลางเอง รู้ใช่ไหมว่าคุณกลางชอบแบบไหน”

“ทราบค่ะ” ทองสร้อยมองคุณแหววที่ยกจานคลับแซนด์วิชออกไปอย่างอิ่มอกอิ่มใจ ก็รู้สึกแปลกๆ

ooooooo

เมื่อทั้งพุฒิและเจียรนัยฮึดจะช่วยทองสร้อย ชบาจึงเอาด้วย ทั้งสามรวมหัวกันไปบอกคุณใหญ่ว่ามีเรื่องด่วนลับจะคุยด้วย คุณใหญ่โกรธหาว่าพวกนี้ชักจะเหิมเกริม

ชบาบอกว่าถ้าไม่ให้ความร่วมมือตนจะฟ้องคุณกลาง คุณใหญ่จึงพาทั้งสามคนไปคุยกันที่ห้องของตน พอฟังข้อเสนอก็โมโหขึ้นมาอีกหาว่าทองสร้อยใช้ให้พวกนี้มาต่อรองกับตน เสียงแข็งใส่ว่าไม่มีทาง! เพราะถ้าทองสร้อย ทำไม่ไหวก็จะลาออกเอง พุฒิบอกว่าทองสร้อยไม่มีทางพูดอย่างนั้นแน่เพราะไม่อยากตกงาน

“ก็ทนไป”

“งั้นพวกเราลาออก” เจียรนัยโพล่งออกไป

“ไปเลย!”

ทุกคนอึ้ง ชบาคิดในใจว่าจะเอาอย่างไรดี กลับก็ไม่ได้ ไปต่อก็ไม่ถึง ตัดสินใจฮึดสู้ ขอให้คุณใหญ่พิจารณาอีกครั้ง แล้วทั้งสามก็ช่วยกันจาระไนความดีของทองสร้อยว่า

หนึ่ง...ทองสร้อยมีน้ำใจไม่นิ่งดูดาย ช่วยทำงานทุกอย่างโดยไม่ปริปากบ่น ถึงจะไม่ใช่หน้าที่ สอง...มันซื่อสัตย์ทั้งต่อหน้าและลับหลัง คุณใหญ่ไม่ให้พวกตนช่วย ทองสร้อยเองก็ไม่ยอมให้พวกตนช่วย ใจของทองสร้อย สุดยอดจริงๆ! และสาม...ทองสร้อยทำตามคำสั่งของคุณใหญ่ทุกประการไม่ขาดเลยสักข้อและไม่เคยเอาเรื่องนี้ไปฟ้องคุณกลาง

“เพราะฉะนั้น พวกชบาเลยคิดว่าคุณใหญ่น่าจะเมตตามันบ้าง เหมือนที่เมตตาพวกชบา อย่าอคติรังเกียจมันเลยค่ะ มีคนดี ทำงานดีมาอยู่ด้วยแล้ว ควรรักษาเอาไว้นานๆนะคะ”

คุณใหญ่ยังนิ่งอึ้ง เจียรนัยบอกว่า “งั้นเจียจะไปฟ้องคุณกลางว่าคุณใหญ่ใจร้ายยังไง ทีนี้คุณใหญ่จะได้รู้สึกเวลาที่ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ไม่มีคนดีทำงานดีอย่างป้าอย่างพี่สร้อยอยู่ที่นี่อีกแล้ว”

“แกจะไปฟ้องคุณกลางไม่ได้!” คุณใหญ่ปราดเข้าคว้ามือเจียรนัย ยื้อยุดกันชุลมุน ชบากับพุฒิมองกันว่าจะเอาไงดี? “นังเจีย! อย่าออกไปนะ ชบา ไอ้พุฒิ มาห้ามมันที ฉันจะไม่ไหวแล้ว” คุณใหญ่ยื้อยุดจนเยิน

เจียรนัยถามว่าคุณใหญ่จะมาห้ามตนทำไม ให้คุณกลางรู้ไปเลยเรื่องจะได้จบ คุณใหญ่อ้างว่าคุณกลางกำลังดีๆกับตนจะมาทำให้เสียเรื่องทำไม เมื่อไม่มีใคร เห็นด้วยกับตน คุณใหญ่ยอมตามเงื่อนไขของทั้งสาม แต่ยังพูดไว้เชิงว่า

“ตอบแทนความดีเล็กๆน้อยๆที่พวกแกซื่อสัตย์กับฉันมาตลอดเวลา ส่วนความดีของนังทองสร้อย ฉันยังไม่เห็นนอกจากความอวดเก่งว่ามันจะงัดกับฉัน ได้ บอกไว้เลยนะว่ากระดูกคนละเบอร์!”

พอดีทองสร้อยมาหาคุณใหญ่ตามคำสั่งที่จะเพิ่มงานให้ทำ แต่ทองสร้อยต้องแปลกใจ เมื่อคุณใหญ่กลับบอกว่า

“ยกเลิกคำสั่งฉันที่ให้เธอทำงานทุกอย่างในบ้าน ส่วนจะให้ทำอะไรบ้าง ให้ชบาเป็นคนจัดการ ต่อไปนี้ฉันจะไม่ยุ่ง! ยกเว้น...ถ้าหางเธอโผล่เมื่อไหร่ เมื่อนั้น ฉันจะเชือดเธออย่างไม่ปรานี!”

ทองสร้อยอึ้ง แปลกใจ มองหน้าชบา พุฒิ และเจียรนัยเชิงถาม ทั้งสามต่างยิ้มให้กำลังใจ ทองสร้อยก็ได้แต่มองงงๆ

ทองสร้อยสงสัยว่าเป็นไปได้อย่างไรที่คุณใหญ่เปลี่ยนแปลงคำสั่ง ถามว่าคุณใหญ่ล้มหัวฟาดพื้นรึไง

ชบาบอกว่าคุณใหญ่แกคิดของแกเอง พุฒิบอกว่าก็รู้อยู่ว่าคุณใหญ่แกผีเข้าผีออก ชบาตัดบทว่าไม่ต้องถามมาก งานของทองสร้อย ก็ให้ทำกับข้าว งานบ้านอื่นก็ทำอย่างที่ตนเคยสั่งไว้คือทำความสะอาดก็พอ เรื่องซักรีดพวกตนทำเอง

“ขอบคุณทุกคนนะ ที่ช่วยพูดกับคุณใหญ่ให้” ทั้งสามตกใจถามว่ารู้ได้ไง! “รู้แล้วกันน่า งั้น...สร้อยไปเตรียมอาหารเช้านะ เสร็จแล้วจะได้ไปจ่ายตลาด” พูดแล้วทองสร้อยเข้าไปกอดทีละคน...ทีละคน พวกนั้นยังอึ้งว่าทองสร้อยรู้ได้ยังไง?

ooooooo

กุลชาตินั่งแท็กซี่มาหาทองก้อนที่บ้าน ทองก้อน ชวนไปคุยกันส่วนตัว พูดเหน็บทองโปรยกับศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่แถวนั้นว่าแถวนี้หมูหมากาไก่มันเยอะรำคาญ

ศักดิ์สิทธิ์คุยโวกับทองโปรยว่าไม่ต้องห่วง ตนสั่งติดกล้องวงจรปิดในห้องทำงานและห้องนอนของท่านไว้โดยที่ท่านไม่ทราบ แต่พอทั้งสองแอบดูทองก้อนคุยกับกุลชาติ ปรากฏว่าไม่มีเสียง เห็นแต่ทั้งสองขยับปากคุยกันงุบงิบเงิบงาบ ศักดิ์สิทธิ์บอกว่าไม่เป็นไร

ตนจะอ่านปากให้เอง เพ่งมองจอแล้วอ่านปากให้ฟังว่า “วันจันทร์สีเหลือง...”

ทองโปรยฟังแล้วเซ็งเดินหงุดหงิดออกไป ปล่อยให้ศักดิ์สิทธิ์อ่านปากบ้าบอไปคนเดียว

ทองก้อนถามกุลชาติว่ารักลูกสาวตนจริงหรือเปล่า ดักคอว่าอยากแต่งงานกับทองสร้อยเพราะเงิน? กุลชาติอุทานถาม

“คุณอา...รู้ได้ยังไงครับ”

“อารู้ทุกอย่าง แต่อาไม่สน ไม่จำเป็นต้องมีความรัก ขอแค่มีงานแต่งงานเท่านั้น ถ้าเธอตามทองสร้อยกลับมาให้อาได้ เท่ากับเธอได้ตอบแทนบุญคุณพ่อ ช่วยกอบกู้ ธุรกิจ ซึ่งอายินดีสนับสนุน อาจะไม่มีทางให้ความช่วยเหลือ ทางด้านการเงินกับคนนอกที่ไม่ได้เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน”

“ครับ”

“และถือว่าเธอเป็นคนช่วยให้อาไม่ต้องเป็นคนผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อเธอ และถือว่าเธอได้ธำรงไว้ซึ่งความศักดิ์สิทธิ์ของคำพูดอา”

“รู้สึก...ยิ่งใหญ่มากเลยครับ”

“ใช่! มันคือภารกิจที่ยิ่งใหญ่ ที่ต้องทำให้สำเร็จ! มันคือเรื่องคอขาดบาดตายที่ถ้าตามทองสร้อยกลับมาแต่งงานไม่ได้ อาไม่มีทางนอนตายตาหลับ เข้าใจไหม!”

กุลชาติรับคำแข็งขันทันทีว่าเข้าใจและจะทำให้สำเร็จ ทองก้อนย้ำว่าอย่าให้ใครรู้ความเคลื่อนไหวของเขาเด็ดขาดโดยเฉพาะคนสนิทของตนเพราะ “ทุกคนมันกลายเป็นปฏิปักษ์กับอาไปหมดแล้ว!” แล้วแนะกุลชาติว่า “ไปตามที่เนรัญญา เพื่อนสนิทของทองสร้อย จำไว้นะ เธอคือความหวังเดียวของอาในตอนนี้!”

กุลชาติเริ่มงานทันที นั่งแท็กซี่ไปซุ่มที่หน้าบ้านเนรัญญา ซุ่มคอยอยู่นานจนกุลชาติถอนใจเบื่อหน่าย แต่ก็ปลุกใจตัวเองว่าภารกิจที่ยิ่งใหญ่ มาจากความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ แล้วตั้งหน้าตั้งตาซุ่มต่อ นานเข้าก็บ่น

“ยังไม่ออกไปทำงานอีก ชักล้าชิบเป๋งยัยป้าเอ๊ย”

ที่แท้เนรัญญากำลังคุยโทรศัพท์กับทองสร้อย เนรัญญาส่งข่าวว่าทองก้อนเรียกกุลชาติไปที่บ้าน ทองสร้อย เชื่อว่าต้องสั่งให้ตามหาตนแน่ แต่ไม่ต้องห่วง ขอเวลาอีกแค่เดือนเดียวทุกอย่างจะต้องคลี่คลาย ฝากให้บอกทองโปรยซื้อมือถือให้ด้วยจะเอามาทำงาน

คุยกับทองสร้อยเสร็จ เนรัญญาโผล่หน้าต่างดูเห็นรถแท็กซี่จอดอยู่ พึมพำสงสัย

“มาจอดตั้งแต่ยังไม่เก้าโมง...ตอนนี้เก้าโมงครึ่ง มารอใคร...ผิดสังเกต”

เนรัญญาตื่นตัวระมัดระวังเต็มที่ เธอรีบออกจากบ้าน ไปทันที

ooooooo

เนรัญญาลงไปดึงหูกุลชาติลากลงจากรถบอกว่า ตนไม่มีวันทำพลาดให้เขาได้เจอทองสร้อยเด็ดขาด ด่าว่ามุ่งจะจับผู้หญิงรวย เกาะผู้หญิงกิน ผู้ชายแบบนี้ตายไปแล้วเสียงก่นด่ายังจะตามไปถึงนรก

กุลชาติบ่นว่าด่าเจ็บ เนรัญญาบอกว่าจะเจ็บกว่านี้ถ้าเขายังคิดจะแต่งงานกับทองสร้อยอีก ด่าแล้วสะบัดไปเลย กุลชาติเจ็บจนจุกมองตามเนรัญญาไปด้วยความสะเทือนใจ

พฤกษ์เอาคลับแซนด์วิชไปกินที่ทำงาน ชมว่าอร่อยมาก พอพุฒิมาเก็บจานและถ้วยกาแฟไปแล้ว เขาเปิดคอมพิวเตอร์ดูเห็น ig มาดามฟองดูยังเป็นรูปเดิม ก็บ่น “ทำไมไม่อัพรูปเลย”

ทองสร้อยไปซื้อผักสดในตลาดเลือกที่สวย สด จริงๆ หิ้วตะกร้ามาที่ร้านอินเตอร์เน็ต จัดผักใส่ตะกร้าให้ดูสวยงามแล้วขอยืมมือถือบอยถ่ายรูป...

ต่อมาพฤกษ์เปิดคอมพิวเตอร์ดู เห็นรูปของมาดามฟองดูเปลี่ยนไปแล้ว เป็นรูปตะกร้าผักของทองสร้อยนั่นเอง ที่ทำให้พฤกษ์ทึ่งมากคือข้อความที่ว่า

“เสน่ห์ตะวันออก เมื่อฉันกลับบ้าน ที่แรกที่ฉันคิดถึง คือตลาดสด” พฤกษ์อึ้งเมื่อรู้ว่ามาดามฟองดูเป็นคนไทย

ooooooo

นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 ตอนที่ 6 วันที่ 6 ส.ค. 58

อ่านนางสาวทองสร้อย บทประพันธ์โดย รพีพร
อ่านนางสาวทองสร้อย บทโทรทัศน์โดย ต้นรัก
อ่านนางสาวทองสร้อย กำกับการแสดงโดย อดุยล์ บุญบุตร
อ่านนางสาวทองสร้อย ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์ วัน วีดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
อ่านนางสาวทองสร้อย ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15
อ่านนางสาวทองสร้อย ออหอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ทื่มา ไทยรัฐ