อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 14 วันที่ 15 ส.ค. 58

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 14 วันที่ 15 ส.ค. 58

ภายในบ้านศศิวงศ์ กิจจา เจริญรุ่ง มธุรสงามยิ่งและศตายุนั่งทานอาหารค่ำร่วมกัน ศตายุบอกทุกคนว่า ตนจะรอให้พบูทำร้านให้สำเร็จอย่างที่เธอตั้งใจก่อน แล้วตนจะขอเธอแต่งงาน กิจจากับมธุรสดีใจ ศตายุถามมธุรสว่าคงไม่ขัดข้องอะไรใช่ไหม

“ไม่เลยค่ะ น้าดีใจด้วยซ้ำที่เฟลอร์ได้ลงเอยกับผู้ชายดีๆอย่างคุณโต” มธุรสน้ำตาปริ่ม

“ปู่ดีใจมาก ไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย งานแต่งเราต้องจัดให้ยิ่งใหญ่ไปเลย แล้วเราอยากได้อะไรเป็นของขวัญแต่งงาน หรืออยากจะสร้างเรือนหอที่ไหน ปู่อนุมัติทุกโครงการ”


“ถ้าเป็นได้ ผมอยากลาออกจากตำแหน่งประธานบริษัท แล้วมาดูร้านอาหารกับคุณพบู ได้ไหมครับคุณปู่”

งามยิ่งไม่อยากเชื่อ หาว่าเขามีแผนเอาใจปู่ ศตายุเน้น ตนอยากทำจริงๆ ที่ผ่านมาตนทำทุกอย่างเพื่อคุณปู่ เพื่อบริษัทมาตลอด ยังไม่เคยทำอะไรเพื่อตัวเองเลย “จากนี้ไปผมอยากทำอะไรเพื่อตัวเองบ้าง ผมอยากจะใช้เวลาอยู่กับครอบครัว ดูแลคนที่ผมรักให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“โตคงไม่อยากเป็นแบบปู่ล่ะสิ ดูแลบริษัทจนลืมหันมามองครอบครัวตัวเอง” กิจจาเศร้า

ศตายุยิ้มรับไม่อยากโกหก เจริญรุ่งบอกศตายุว่าเขาสามารถทำทั้งสองอย่างได้ แต่ศตายุกลับบอกว่า ไม่นานธราดลก็เรียนจบกลับมา คงช่วยดูแลได้ “ส่วนตอนนี้ก็มีอาเมฆ คุณพ่อ อางามอยู่ ความจริงยกบริษัทนี้ให้อาเมฆดูแลตอนนี้ก็ยังได้นะครับ”

งามยิ่งอึ้งเมื่อได้ยินศตายุไม่โกรธเคืองเมฆพัดเลย แถมยกบริษัทให้เขาอีก กิจจาครุ่นคิดแล้วยอมตามที่ศตายุต้องการ เจริญรุ่งเสียดายที่เมฆพัดไม่อยู่ ถ้าได้ยินคงดีใจมาก งามยิ่งอึ้งรู้สึกผิดที่ตัวเองเลี้ยงน้องมาผิดๆ ศตายุยิ้มยืนยันว่าตนไม่ต้องการอะไรเลยจริงๆ

ooooooo

ในขณะที่เมฆพัดเอาสมุดบัญชีมาอัพบุ๊กแล้วต้องตกใจเมื่อพบว่าลูกตาลได้ถอนเงินหลายสิบล้านออกไปเหลือไว้แค่หนึ่งร้อยบาท จึงรีบกดโทรศัพท์ไปหา แต่ลูกตาลไม่รับสาย

เมฆพัดหงุดหงิดมากรีบขับรถไปที่คอนโด พอเปิดประตูเข้าไป เห็นลูกตาลกำลังเก็บข้าวของเตรียมหนี เขาโยนสมุดบัญชีลงตรงหน้าเธอ ถามเงินหายไปไหนหมด ลูกตาลตาเหลือกถอยหนีชนกำแพง บอกใช้เงินหมดแล้ว เมฆพัดมองกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วกราดเกรี้ยว

“แกเอาเงินไปจนหมดแล้วแกคิดจะหนีใช่ไหม แกทำแบบนี้กับฉันได้ไง พอเห็นว่าฉันจนตรอก แกเลยคิดจะหักหลังฉันใช่ไหม” เมฆพัดโมโหบีบคอลูกตาลแน่น

ลูกตาลดิ้นรนพยายามสู้แรงเมฆพัด มือควานไปเจอนาฬิกาก็คว้ามาฟาดหัวเขาเต็มแรง เขาล้มลงมึนๆ ลูกตาลชี้หน้าด่า “แกมันไม่ได้เรื่อง เป็นไอ้ลูกแหง่ สมควรแล้วที่คุณโตจะได้ทุกอย่างไป ยังไงแกก็สู้คุณโตไม่ได้หรอก”

ลูกตาลเหยียดปากใส่หันไปคว้ากระเป๋าจะเดินออกจากห้อง เมฆพัดโดนจี้ใจยิ่งโมโหคุมอารมณ์ไม่อยู่เข้าไปคว้ามีดปอกผลไม้มาแทงลูกตาลเข้าที่ด้านหลัง เห็นเธอล้มลงขาดใจ เขายืนตะลึงมองมือที่เปื้อนเลือด สติแตกรีบวิ่งหนีออกไป...พอขึ้นมานั่งตั้งสติในรถ เลขาที่บริษัทโทร.มาบอกว่าเกิดเรื่องใหญ่ ชัชชัยสืบจนรู้ว่าเขาโกงการสั่งของจนทำให้เกิดตึกถล่ม เตรียมฟ้องเขา เมฆพัดมือไม้สั่นด้วยความกลัว พาลหาว่าศตายุเป็นคนฟ้อง ไม่ฟังเลขาอธิบายต่อตัดสายทิ้ง

“เพราะแก แกแย่งทุกอย่างไปจากฉัน ทำให้ชีวิตฉันเป็นแบบนี้” เมฆพัดสบถเคียดแค้น

ด้านชัชชัยไม่ฟังกิจจาและศตายุขอร้องหรือยื่นข้อเสนอใดๆ ประกาศจะฟ้องเอาผิดเมฆพัดให้ถึงที่สุด ศตายุและกิจจาเครียดไม่รู้จะช่วยเมฆพัดอย่างไรดี

ไม่ทันไรเมฆพัดบุกมาที่บริษัทในสภาพทรุดโทรม แววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น พบูเดินคุยโทรศัพท์กับศตายุว่าตนมาถึงแล้วกำลังจะขึ้นไป พอวางสายก็เห็นเมฆพัดท่าทางดูน่ากลัวเข้าลิฟต์ก็ตกใจ รีบกดลิฟต์รัวจะตามขึ้นไป

กิจจา ศตายุ และงามยิ่งเดินคุยกันมาตามทางสีหน้าเครียด จะทำอย่างไรให้ชัชชัยใจเย็นลง กิจจาหงุดหงิดที่ใครๆก็ห่วงเมฆพัด แต่เจ้าตัวหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ ไม่ทันขาดคำ เมฆพัดเข้ามาขวางหน้า ศตายุรีบถามอย่างห่วงใยว่าเขาหายไปไหนมา เมฆพัดตวาดสวน “หุบปาก!”

เมฆพัดยกปืนขึ้นเล็งไปทางศตายุ งามยิ่งตกใจถามจะทำอะไร เขาตอบว่าจะฆ่าคนที่ทำให้ชีวิตตนตกต่ำ กิจจาเข้าบังศตายุ เอ็ดลูกชาย “ต้องให้ตายกันไปข้างหนึ่งใช่ไหมแกถึงจะพอใจ”

“ใช่ ถ้ามันตายผมถึงจะพอใจ...ตั้งแต่มันเกิด มันก็แย่งทุกอย่างของผมไป ทั้งความรักจากคุณพ่อ ทุกอย่างในบริษัท ผมพยายามทำทุกอย่างให้ดีกว่ามัน แต่คุณพ่อก็ไม่เคยสนเลย ขนาดมันไม่ใช่หลานคุณพ่อก็ไม่แคร์ แต่ผมเป็นลูกแท้ๆ คุณพ่อกลับเลี้ยงผมเหมือนหมูเหมือนหมา...”

“ผมไม่เคยคิดแย่งอะไรอาเลยนะครับ” ศตายุแทรก

“แกทำตัวแกเองทั้งนั้น แกอยากให้ฉันรัก ฉันสนใจ แล้วแกเคยทำอะไรดีๆบ้างนอกจากอิจฉาไอ้โตมัน”

“ใช่ ผมอิจฉา ผมมันสันดานเลว แต่เลือดชั่วๆผมก็มาจากคุณพ่อทั้งนั้น...ถ้าเกลียดผมนัก แล้วทำให้ผมเกิดมาทำไม” เมฆพัดพรั่งพรูความเจ็บช้ำน้ำใจ

กิจจารู้สึกผิดบอกให้เมฆพัดฆ่าตนแทน ถ้าคิดว่าจะทำให้สบายใจขึ้นก็ยิงเลย ตนเป็นคนผิด ศตายุไม่เกี่ยว ...เมฆพัดยิ่งช้ำใจที่พ่อยอมแลกชีวิต รักหลานมากกว่าตน ระหว่างนั้นศตายุเข้ากอดกิจจาหมุนเอาตัวบังเขาไว้ แต่กิจจากลับผลักศตายุออก ไล่ให้ไปเขาไม่เกี่ยว

“ปืนจ่อหัวขนาดนี้ คุณพ่อยังห่วงมันมากกว่าตัวเองอีกเหรอ งั้นก็ตายไปด้วยกันเลย”

เมฆพัดกำลังจะเหนี่ยวไก วินาทีนั้นพบูกระโดดมาเกาะหลังเมฆพัดและกัดเขาอย่างแรง เมฆพัดร้องลั่น พบูฮึดสู้เพื่อปกป้องศตายุแบบไม่คิดถึงชีวิตตัวเอง...บุรีวิ่งมาเห็น คิดไม่ถึงว่าเธอจะรักศตายุจนกล้าขนาดนี้ ทุกคนตกใจกับความบ้าไม่กลัวตายของเธอเช่นกัน สุดท้ายพบูก็โดนเมฆพัดเหวี่ยงจนหัวฟาดกำแพงร่วงลงหมดสติไป

ooooooo

บ่ายวันนั้น พบูนอนเข้าเฝือกแขนอยู่บนเตียง เล่าวีรกรรมตัวเองให้ไมเคิลฟังอย่างออกรส มนู บูรณาและการเกดเดินเข้ามา ไมเคิลยกมือไหว้แล้วเลี่ยงออกไปปล่อยให้ครอบครัวได้คุยกัน มนูจะตำหนิ พบูชิงพูดก่อน “หนูโอเคค่ะไม่ได้เป็นอะไร คุณพ่อไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นหรอกค่ะ”

มนูเหน็บตั้งแต่ออกจากบ้านมาเข้าโรงพยาบาลกี่ครั้งแล้ว พบูเสียงอ่อยว่ายังไม่ถึงห้าครั้ง มนูตัดบทขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ให้กลับไปอยู่บ้านเสียที ที่ผ่านมาก็พิสูจน์ตัวเองพอแล้ว บูรณาเสริมว่าตนเหงาคิดถึงพี่ พบูมองหน้าการเกดว่าจะว่าอย่างไร การเกดเอ่ยอย่างมีฟอร์ม

“อยากกลับอยากไปก็ตามใจเธอเถอะ ฉันเบื่อจะฟังพ่อเธอบ่นคิดถึงเธอแล้ว”

พบูกระซิบถามบูรณาว่าการเกดไปกินอะไรผิดสำแดงมา หรือโบท็อกซ์ขึ้นสมอง มนูมองยิ้มๆนึกถึงเมื่อวันก่อนที่คุยกัน...

มนูเปรยว่าจะให้พบูกลับมาอยู่บ้าน การเกดบ่นว่าเจ้าตัวไม่เห็นกระตือรือร้นอยากกลับ จะไปง้อให้กลับทำไม มนูกล่อมถึงพบูจะทำให้บ้านวุ่นวายแต่ก็เป็นสีสันของบ้าน เป็นเรื่องปกติที่ต้องมีการกระทบกระทั่งกัน ตนรู้ว่าเธอก็เหงา การเกดปัดว่าไม่เหงา มนูรู้ทันว่าเธอโกหก แนะให้ดูครอบครัวศตายุเป็นตัวอย่าง อยากให้บ้านเรามีปัญหาแบบนั้นหรือ เมื่อมีโอกาส ทำไมเราไม่กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน การเกดคิดตาม...

เสียงการเกดถามจะกระซิบกันอีกนานไหม บูรณาผละออกจากพบู แล้วยืนยันว่าแม่เหงาไม่มีใครให้บ่นจนซึมไปเลย การเกดแก้ตัว

“ที่ฉันยอมเพราะเห็นว่าเธอเปลี่ยนแปลงตัวเองได้แล้วหรอกนะ แค่ยอมให้กลับบ้าน ไม่ได้หมายความว่าจะญาติดีกับเธอ และถ้าเธอทำตัวแย่ๆแบบเดิมก็เตรียมไฟต์กับฉันได้เลย”

มนูกับบูรณาดีใจ การเกดแขวะหาว่าพบูอาจไม่อยากกลับเพราะติดผู้ชาย ใจแตกจนลืมพ่อ พบูสวนว่าตนจะกลับบ้าน ที่ยอมกลับไม่ใช่เพราะไม่มีที่ไป แต่เพราะสงสารการเกด กลัวไม่มีใครให้บ่นจนปากตีบเล็กเท่ารูเข็ม...พบูทำปากล้อ การเกดปรี๊ดแตก มนูกับบูรณาสบตากันทำนองยังไม่ทันกลับบ้านก็ทำท่าจะรบกันเสียแล้ว

ooooooo

เมฆพัดนั่งเงียบอยู่ในห้องขัง กิจจายืนเกาะลูกกรง ผิดหวังเสียใจปนสงสาร ถึงกับออกปาก “ทำไมแกถึงไม่ยอมหยุดซะที แกจะสร้างปัญหาให้บ้านเราไปถึงไหน ทำไมบ้านเราถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้”

อ่านใต้เงาจันทร์ ตอนที่ 14 วันที่ 15 ส.ค. 58

ละครใต้เงาจันทร์บทประพันธ์โดย พินธุนาถ
ละครใต้เงาจันทร์บทโทรทัศน์โดย ตฤณณา
ละครใต้เงาจันทร์กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครใต้เงาจันทร์ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครใต้เงาจันทร์ ออกอากาศทุกวันพุธ และ วันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละครใต้เงาจันทร์ ติดตามชมได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ