ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 3 วันที่ 25 ส.ค. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 3 วันที่ 25 ส.ค. 58

“เชื่อผมเถอะครับ รองประธานธนาคารก็แค่คนธรรมดา เสิร์ฟน้ำได้ครับไม่แปลก” ปูรณ์ยิ้มจริงใจ แล้วเอาแก้วน้ำใส่ถาดอย่างกระฉับกระเฉง ทันใดนั้นวีว่าก็ก้าวเข้ามายืนข้างๆ หยิบแก้วน้ำใส่ถาดเงียบๆ พอปูรณ์หันมองเธอก็พูดหาเรื่องว่า มองอะไรไม่เคยเห็นคนเอาน้ำไปเสิร์ฟแขกรึไง

“ตรงนี้อาทำได้ วีว่าไปฟังพระสวดกับคุณย่าพริ้มเพราเถอะ” น้ำเสียงเขาอ่อนโยนแม้จะโดนหาเรื่อง แต่วีว่าก็ยังประชดว่าให้เขาไปดูแขกพิเศษดาราอย่างมุกรินเถิด ปูรณ์เลยเหน็บคืนบ้างว่า เธอก็ควรไปดูแลว่าที่เจ้าบ่าว เพราะว่าที่เจ้าบ่าวมีแค่คนเดียวจริงไหม



ทั้งสองโต้เถียงกันเบาๆ แต่คนภายนอกที่มองกลับเห็นเป็นการคุยกันกะหนุงกะหนิงจนอีโนบอกว่าเหมือนเป็นแฟนกันเลย

แต่เมื่อทั้งสองไปเสิร์ฟน้ำแล้วเดินสวนกันมาจ๊ะเอ๋หลีกกันไปมาหลายครั้งจนสุดท้ายวีว่าหันหลังกลับ ส่วนปูรณ์ถอยหนี เหตุการณ์นี้อยู่ในสายตาของคุณย่าพริ้มเพรา คุณย่าไม่พอใจสั่งใจเด็ดให้เตือนปูรณ์ ใจเด็ดติงว่าคนอยู่บ้านเดียวกันเป็นอาหลานกันมันก็ต้องเจอกันบ้าง

“แต่อีกไม่นาน ฉันจะตะเพิดไอ้อาปลอมๆออกไปจากรั้วบ้านวรรณดำรง” ใจเด็ดถามว่าทำไมหรือ “เธอควรถามตัวเองมากกว่านะตาเด็ด เธอยืนยันกับคุณพี่จรัลเองว่าไม่อยากได้ไม่อยากต้องดูแลมรดก ในเมื่อลูกชายคนโตไม่รับ คุณพี่จรัลก็ต้องยกมรดกให้หลานสาวเป็นผู้ดูแลแทนแน่ๆ”

วารุณีติงว่าพินัยกรรมยังไม่ได้เปิด ก็ถูกคุณย่าพริ้มเพรากระชากเสียงถามว่า เธอคิดว่าพี่จรัลจะยกให้เจ้าขาดูแลรึไง!

“เจ้าขาน่ารักแต่ไม่มีความเป็นผู้นำเท่าวีว่าแน่ๆ เชื่อฉันเถอะว่าในพินัยกรรมจะระบุชื่อวรรณวิวาห์เป็นผู้ดูแลมรดก วีว่าจะกลายเป็นมหาเศรษฐีแสนล้านที่มีคนเลวๆหวังจะมากอบโกยแน่นอน และไอ้คนนั้นก็อยู่ไม่ไกลจากเรา พวกเธอคงรู้ว่าฉันหมายถึงใคร”

เมื่อใจเด็ดจะท้วงติง ก็ถูกคุณย่าพริ้มเพราเอ็ด “ฉันยังพูดไม่จบ! ฉันไม่ต้องการให้คนอย่างมันมากอบโกยสิ่งที่ไม่ควรเป็นของมัน จะให้ฉันพูดอีกกี่ครั้ง ฉันก็จะพูดแบบนี้ ฉันไม่จำเป็นต้องฟังคำพูดของใครอีก!”

ใจเด็ดกับวารุณีอึ้งและต้องเงียบไปตามเคย

ooooooo

วีว่าฝันอีกแล้ว เห็นคุณลึกลับยืนยิ้มอยู่ คุณลึกลับจับมือวีว่าส่งให้ลม แล้วก็ส่งต่อไปให้อีกคน วีว่ามองเต็มตาจึงรู้ว่าคือปูรณ์นั่นเอง!

พอสะดุ้งตื่น วีว่าบ่นตัวเองว่า “ฝันอีกแล้ว!!” สะบัดหน้าไปมาปลุกตัวเอง “ตื่นๆๆ นี่เราฝันบ้าอะไรกันนะ คุณลึกลับนะคุณลึกลับ เล่นอะไรแปลกๆ เจอกันในฝันครั้งหน้าต้องถามให้รู้เรื่องว่าเป็นใครกันแน่!!”

ที่คอนโดของมุกริน ขณะเธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมา ได้ยินเสียงออดประตูเธอรีบไปเปิดประตูชูนาฬิกาผู้ชายที่เกี่ยวอยู่ปลายนิ้วถามว่า “ลืมนี่ใช่ไหม”

ปรากฏว่าเป็นพี่บี ถูกพี่บีจับผิดทันทีถามว่าของใคร มุกรินที่มีประสบการณ์ช่ำชองพูดทีเล่นทีจริงว่าของใครก็ได้ไม่มีป้ายชื่อติดไว้ พี่บีที่รู้ทันกันสวนทันควันว่าเหมือนตัวเธอที่ไม่มีป้ายชื่อติดไว้ถึงได้พาผู้ชายมาได้ไม่ซ้ำหน้า ทั้งสองเชือดเฉือนกันอย่างเผ็ดร้อนแบบไก่เห็นตีนงูงูเห็นนมไก่

“โอเคๆ ช่างมัน แต่ตอนนี้ ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่า ตอนนี้เธอต้องมุ่งมั่นกับคุณปูรณ์เท่านั้น” พี่บีตัดบท

มุกรินถามว่าปูรณ์ไยดีกับตนเสียที่ไหนจนตนไม่รู้จะใช้ไม้ไหนแล้ว พี่บียุว่ามารยาร้อยเล่มเกวียนงัดมาใช้ให้หมด ถ้าได้ปูรณ์เมื่อไรสบายไปทั้งชาติ หรือถ้าได้แค่ปีสองปีก็กอบโกยเสียให้เต็มที่

“ที่พูดเนี่ยเพราะหวังได้ส่วนแบ่ง 30 เปอร์เซ็นต์ด้วยใช่ไหม”

“แน่น้อน!!” พี่บีเสียงสูงเพราะยังมีกระเป๋าแบรนด์เนมอีกหลายใบที่หมายตาไว้ มุกรินเล่าว่าเมื่อคืนได้ยินเขาคุยกันว่าหลังงานศพจะเปิดพินัยกรรมกันปูรณ์อาจไม่ได้อะไรเลยก็ได้ “ก็รอให้พินัยกรรมเปิดก่อน ถ้าคุณปูรณ์กลายเป็นยาจกวณิพกพเนจรเธอค่อยชิ่งก็ยังทัน มุกรินบอกว่าตนไม่รอจนถึงวันนั้นหรอกเพราะมีสำรองเผื่อไว้แล้ว พี่บีดี๊ด๊าถามว่าใครทำไมตนไม่รู้ รบเร้าถามว่าใคร...ใคร...ใคร...แต่มุกรินอุบไว้ไม่ยอมบอก

ooooooo

ในที่สุดเมธีก็ถูกตำรวจรวบตัว เมื่อไปเจอกับวีว่าที่โรงพัก วีว่าเรียกร้องค่าเสียหายสิบล้าน เมธียิ้มเยาะว่าตลกร้าย เล่นแง่ว่ามีหลักฐานตรงไหนมากล่าวหาว่าตนจ้างคนไปพังร้านเธอ

ชั้นฉัตรโต้ว่าทำหรือไม่ทำเขารู้แก่ใจดี เมธีหัวหมอบอกว่างั้นไปพูดกันที่ศาลก็แล้วกัน แล้วแว้งกัดวีว่าที่ไปพังร้านตนว่า ตนก็จะฟ้องเหมือนกัน วีว่าไม่ยี่หระตีราคาข้าวของในร้านทั้งเสื้อผ้าราคาถูกที่ไปก๊อปเขามาทั้งเครื่องใช้ ทั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ และทำลายชื่อเสียงของวรรณวิวาห์ตนจะรีดเอาทุกบาททุกสตางค์แล้วเอาเงินไปทำบุญกรวดน้ำสัมภเวสีให้เขา

“ผมขอพบทนายของผมก่อน!!” เมธีอ้างเพื่อรอดพ้นจากสถานการณ์เฉพาะหน้าไปก่อน

เมื่อเมธีไปแล้ว วีว่าจึงรู้จากชั้นฉัตรว่า ปูรณ์เป็นคนสั่งให้เขามาช่วยตน แต่ด้วยอคติทำให้เธอก็ยังปฏิเสธปูรณ์ บอกชั้นฉัตรว่าให้ไปบอกอาปูรณ์ด้วยว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของวรรณวิวาห์เวดดิ้งไม่จำเป็นต้องมาก้าวก่าย ขอให้เข้าใจตรงพ้อยต์ด้วย แต่แล้วก็เปลี่ยนใจบอกว่าเอาไว้ตนจะพูดกับอาปูรณ์เองดีกว่า ชั้นฉัตรเกาหัวแกรกบ่นอุบอิบ “นี่กูทำเพื่อนซวยไหมเนี่ย?”

เวลาเดียวกันคุณย่าพริ้มเพราก็เรียกใจเด็ดกับวารุณีไปคุยเรื่องงานแต่งงานของวีว่ากับลม ใจเด็ดกับวารุณีติงว่ามันไม่เร็วไปหรือ งานมงคลต่อจากงานศพเลย ดูมันกระไรอยู่กระมัง รอให้ครบร้อยวันก่อนไม่ดีหรือ?

“ฉันเรียกเธอสองคนมาแจ้งให้ทราบ ไม่ได้ขอความเห็น!” คุณย่าดุ สองสามีภรรยาชะงักไปทันที “เพราะยังไงแวดวงญาติและเพื่อนๆก็รู้กันมาตั้งนานว่าคู่นี้จะดองกัน เลื่อนงานขึ้นมาจัดเร็วขึ้นหน่อยจะเป็นอะไรไป แขอุไรเองก็เป็นหุ้นส่วนสำคัญมาตั้งนาน หลังจากนั้นตาลมก็จะได้มาช่วยวีว่าดูแลไทยธนกิจของเราแทนที่คนบางคนที่ไม่สมควรตั้งแต่แรก”

ปูรณ์เข้ามาพอดีเขาชะงักนิดหนึ่งแล้วเดินเลี่ยงไปนั่งข้างใจเด็ดอย่างสำรวม คุณย่าหันไปพูดกับปูรณ์เสียงกระด้างขึ้น

“ที่ฉันเรียกนายมา ก็เพื่อจะบอกว่า เสร็จงานศพคุณพี่จรัลเมื่อไหร่ ฉันจะเตรียมจัดงานแต่งงานของวีว่ากับลมทันที แล้วอีกอย่าง เหตุผลที่ฉันอยากให้หลานสาวฉันแต่งงานกับคนที่เหมาะสมก็เพราะฉันกลัวว่าจะมีตัวเหลือบไรที่ไหนหวังมาเกาะแกะดูดเลือดหลานสาวฉัน ซึ่งฉันยอมไม่ได้!”

แล้วคุณย่าพริ้มเพราก็สั่งให้ปูรณ์เป็นคนจัดงานแต่งนี้ให้ดีที่สุด ใช้เงินเท่าไรก็ใช้ไป ห้ามผิดพลาดบกพร่องแม้แต่นิดเดียว วารุณีถามว่าแล้วร้านของวีว่าจะทำอย่างไรเพราะวีว่ารักงานนี้มาก บางทีวีว่าอาจจะยังไม่พร้อมที่จะแต่ง...

“ไม่พร้อมก็ต้องพร้อม ในเมื่อใจเด็ดไม่คิดจะรับไว้มันก็ต้องส่งต่อไปที่วีว่า ใครๆก็รู้ว่าวีว่าเป็นหลานสาวคนโตที่คุณพี่จรัลรักมากที่สุดของวรรณดำรง ถึงเวลาที่วีว่าจะเลิกเล่นงานแต่งงาน แล้วมาดูแลกิจการจริงๆ ของครอบครัวเสียที”

วารุณีจำต้องรับคำ คุณย่าสั่งว่า วรรณวิวาห์เวดดิ้งของวีว่าก็ให้เจ้าขาดูแลต่อ ถึงเจ้าขาจะไม่เก่งเท่าวีว่าแต่ก็ไม่เหลวไหลอะไร แล้วรวบรัดตัดบทว่า

“ตกลงตามนี้” แล้วลุกจะไป ใจเด็ดจะเข้าประคองก็ถูกปฏิเสธ ปรายตาพูดเหน็บปูรณ์ว่า ตนยังแข็งแรงไม่ยอมตายง่ายๆ ต้องดูแลวรรณดำรง ไม่ให้คนนอกคอกที่ไหนมาจ้องทำลายมัน

ooooooo

เมธีไปขลุกอยู่ที่ร้านเหล้าของวิคตามเคย พอรู้ว่าเมธีกำลังตกที่นั่งลำบากเรื่องถูกวีว่าเรียกค่าเสียหายสิบล้านบาท วิคเตือนเมธีให้สั่งลูกน้องให้ซ่อนตัวดีๆ ถ้าตำรวจตามเจอทั้งเขาและตนซวยแน่

วิคเสนอหลายวิธีในการกำจัดวีว่าให้เขาเลือกอย่างที่สะใจที่สุด แต่ก่อนเลือกให้บอกตนก่อนว่าจะทำหรือไม่ทำ เมธีคิดอึดใจเดียวก็บอกว่าทำไปเลย ให้มันตายตามปู่มันไปเสีย ถามว่าต้องใช้เงินเท่าไหร่ วิคเขียนใส่กระดาษให้ดู เมธีถามว่าไม่มากไปหน่อยหรือ

“จัดการคนมีชื่อเสียงมันก็ต้องใช้งานคนที่มีฝีมือ ทุกอย่างมีราคาของมัน จ่ายก่อนครึ่งหนึ่ง ที่เหลือไว้ว่ากันตอนจบ”

“ได้! หวังว่าคนของแกจะมีฝีมือทำได้ตอนจบออกมาสวยๆสมใจฉัน แต่ถ้าเรื่องมันแดงขึ้นมาแกกับฉันก็จบเห่กันทั้งคู่!” พูดแล้วเมธีเดินออกไป

วิคมองตามยิ้มหยันลุกไปที่หลังบาร์หยิบเครื่องอัดเสียงแบบดิจิตอลออกมา มันบันทึกเสียงการสนทนาและต่อรองกันทั้งหมดไว้แล้ว!

ooooooo

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 3 วันที่ 25 ส.ค. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ