อ่านนางร้ายที่รัก ตอนที่ 4 วันที่ 30 ส.ค. 58

อ่านนางร้ายที่รัก ตอนที่ 4 วันที่ 30 ส.ค. 58

“พิมพ์เสียมารยาทจริงๆ เก็บคุณดนัยไว้คนเดียวไม่เผื่อแผ่ใคร ไว้ว่างๆเรานัด..กิน...ข้าวกันวันหลังนะคะ”

พูดจบพิมพ์ชนกก็เดินไป มธุรสเต้นผางหันไปทุบตีดนัย เขาผลักเธอออกอย่างรำคาญแล้วเดินหนี มธุรสเข่นเขี้ยว จับได้คาหนังคาเขาเมื่อไหร่ ตนจะฆ่าให้ตายคามือ...ห่างออกมา นทีแอบฟังรู้สึกไม่ชอบการกระทำของพิมพ์ชนกเอาเลย

กลับถึงบ้าน นทีตำหนิพิมพ์ชนกเมื่อไหร่จะเลิกเป็นนางร้ายทะลุจอคอยสร้างศัตรูตลอดเวลาไม่กลัวตายบ้างหรือไร หญิงสาวยิ้มยั่วจะกลัวทำไมในเมื่อตนมีเขาคอยคุ้มครอง นทีถอนใจ



แล้วคืนนั้น พิมพ์ชนกก็ฝันว่าตัวเองมาเป็นแบบให้ดนัยวาดภาพ โดยเขาให้ถือช่อลิลลี่นั่งบนเก้าอี้ตามแบบภาพของสายธาร ดนัยรำพันถึงความสวยของดวงตา สายธาร พอเธอถามว่าใครเขาก็เอาภาพสายธารมาวางตรงหน้า พิมพ์ชนกเห็นในภาพ สายธารสวมสร้อยมีจี้สีเงินเป็นตัวอักษรN...ภาพสายธารน้ำตาไหลออกมาเป็นสีเลือด เหมือนพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง

พิมพ์ชนกสะดุ้งตื่น แล้วต้องตกใจคำรบสองเมื่อเห็นหน้านทีจ่ออยู่เกือบชิด จึงใช้สองมือแปะที่หน้าเขาแล้วผลักออกอย่างแรง โวยว่าเขาเข้ามาทำไม นทีโวยกลับ

“ก็คุณร้องซะลั่นบ้าน เรียกก็ไม่ตื่นเลยก้มดูว่าหายใจรึเปล่า”

“แต่ฉันจะช็อกตายเพราะหน้าคุณ”

“โทษทีที่หล่อ...ไม่รู้จะแก้ตัวยังไง”

“แหวะหลงตัวเอง น่าเกลียดน่ากลัวสามตัวห้าบาท ไม่เคยส่องกระจกเหรอ”

“นี่แปลว่าไม่เคยเห็นตัวเองหลับอ้าปากกรนคร่อกๆ ปากเคี้ยวแจ่บๆน้ำลายไหลย้อยถึงหู”

พิมพ์ชนกแทบกรี๊ดไล่ให้เขาออกไป นทีทิ้งท้ายก่อนไป “แต่เทียบกับตอนโบ๊ะหน้าฉ่ำ ตอนนอนสวยกว่า...” พูดไม่ทันจบหมอนก็ปลิวมาปะทะหน้า พร้อมเสียงไล่ เขาจึงวิ่งออกไป

พิมพ์ชนกหอบด้วยความโมโห คิดถึงฝันแล้วหยิบมือถือมากดโทร.ถาม...วันนี้ว่างไหมคะ

ooooooo

สายวันนั้น พิมพ์ชนกแต่งตัวเซ็กซี่เปิดไหล่มาที่สตูดิโอวาดภาพของดนัย โดยนทีตามมาเฝ้ามองอย่างขัดหูขัดตา ดนัยจัดท่าทางให้เธอถือดอกลิลลี่ นทีกระแอมอย่างหมั่นไส้ พิมพ์ชนกรู้ว่าเขาคอยขัดจึงขอให้ออกไปรอข้างนอก...ดนัยมองสักพัก คิดเปลี่ยนดอกไม้ใหม่จึงออกไปหา

พิมพ์ชนกฉวยโอกาสเดินสำรวจภาพ เห็นหญิงสาวทุกคนที่เป็นแบบถือดอกไม้สีขาวทั้งนั้น แล้วก็มาหยุดหน้ารูปสายธาร แทบไม่เชื่อสายตาที่ในภาพสายธารสวมสร้อยเป็นจี้อักษรN จริงๆ จึงรีบหยิบมือถือมาถ่ายภาพไว้ เสียงสายธารเรียกแผ่วเบาพร้อมลมเย็นวาบจนน่าขนลุก เสียงสายธารบอกให้หาสร้อยให้เจอ ทันใด...มีมือหนึ่งมาจับไหล่ พิมพ์ชนกสะดุ้งหันมอง

“คุณสมภพ!”

สมภพถามคุยกับใคร พิมพ์ชนกรีบยกมือถือให้ดู สมภพมองรูปสายธารแล้วเปรยว่าผู้หญิงคนนี้สวยมาก พิมพ์ชนกตื่นเต้นรีบถามเขารู้จักเธอหรือ ที่ไหน เมื่อไหร่ สมภพแปลกใจทำไมถึงสนใจ พิมพ์ชนกกลบเกลื่อน

เห็นเธอสวย สมภพจึงเล่าว่า ตนสะสมงานศิลปะไว้ที่บ้านริมทะเลหัวหินเพียบ อยากให้เธอไปชม เธอรีบรับปากอยากไปชม

ทันใดดนัยถือแจกันดอกกุหลาบแดงเข้ามา สีหน้าไม่พอใจ แล้วดึงน้องชายออกไปคุยนอกห้อง นทีแอบได้ยิน ดนัยต่อว่าสมภพไม่ให้ยุ่งกับพิมพ์ชนก แม้สมภพจะบอกว่าเราแบ่งผู้หญิงร่วมกันมาตลอด แต่ดนัยยืนยันว่าคนนี้ตนขอ

ระหว่างนั้นมธุรสเข้ามาในสตูดิโอเห็นพิมพ์ชนกดมดอกกุหลาบอยู่ก็เหน็บว่าลักดมขโมยดมดอกไม้บ้านคนอื่นคงชื่นใจมาก พิมพ์ชนกตอกกลับว่า กลิ่นไม่เท่าไหร่แต่ถึงใจมากกว่า มธุรสปรี๊ดปัดแจกันตกแตก ผลักพิมพ์ชนกเซไป นทีปรี่เข้ารับเธอไว้แล้วถามเป็นอะไรไหม เธอกลับย้อนว่าให้ไปห่วงมธุรสดีกว่าคงเจ็บปวดน่าดู มธุรสสวน

“คิดถึงหัวอกคนอื่นเป็นด้วยหรือ คนเป็นเมียที่ต้องเห็นผัวมั่วกับผู้หญิงชั้นต่ำ มันเจ็บปวดแค่ไหน ผู้ชายโสดๆมีตั้งเยอะ ทำไมต้องแย่งผัวชาวบ้าน”

“เพราะแซ่บมั้งคะ” พิมพ์ชนกยั่ว

มธุรสเดือดก้มหยิบเศษแจกันแตกขึ้นมา นทีรีบบอกให้วางอาวุธ แต่เธอกลับระเบิดอารมณ์ด้วยการหันไปกรีดภาพผู้หญิงบนผนังอย่างเคียดแค้นและด่าทอ ดนัยวิ่งเข้ามาถามเกิดอะไรขึ้น พิมพ์ชนกสะบัดตัวออกจากนทีเข้าไปหาดนัย บอกว่ามธุรสจะทำร้ายกรีดหน้าตน มธุรสโวยว่าโกหก ดนัยไม่ฟังเสียงต่อว่าและไล่มธุรสออกไป เธอน้อยใจและเสียใจกราดเกรี้ยวจะเข้าทำร้ายพิมพ์ชนก นทีเข้าแย่งเศษแจกันออกจากมือ พิมพ์ชนกทำทีกลัวตัวสั่นให้ดนัยปลอบ นทีมองการกระทำยั่วยุของพิมพ์ชนกอย่างไม่พอใจ

พอมธุรสออกไป พิมพ์ชนกก็รำพันเสียดายภาพวาด ดนัยบอกว่าไม่เป็นไรตนวาดใหม่ได้ ตนจำรายละเอียดของภาพทั้งหมดได้ พิมพ์ชนกเน้นภาพสายธารอ้างสะดุดตามาก ดนัยบอกว่า

“คงเพราะผมพยายามใส่วิญญาณเข้าไปในภาพ ด้วยวิธีที่มากกว่าการวาดธรรมดา”

พิมพ์ชนกฟังแล้วอยากรู้มากว่ามันเป็นอย่างไร... จากนั้นพิมพ์ชนกกับนทีกำลังเดินออกจากคฤหาสน์ดนัย นทีเหน็บว่าทีหลังให้หาพระรอดมาคล้องคอ จะได้รอดพ้นจากนางสิงห์ เล่นปั่นหัวทั้งพี่ทั้งน้อง มันสนุกมากหรือ พิมพ์ชนกยักไหล่ ทันใดได้ยินเสียงมธุรส

“ทำขนาดนี้แล้วมันยังกล้ายุ่งกับคุณดนัย...”

นทีรีบรวบตัวพิมพ์ชนกหลบเข้าซอกแคบๆ เผอิญเหยียบเท้าเธอ เธออ้าปากจะร้องเขาไม่มีมือจะปิดปากจึงใช้ปากประกบปากเธอนิ่ง พิมพ์ชนกได้สติผลักเขาออกจะโวยแต่นึกได้เปลี่ยนเป็นกระซิบต่อว่าจะบ้าหรือ หาว่าเขาฉวยโอกาส...มธุรสเดินมาหยุดใกล้ๆคุยโทรศัพท์ว่า

“มันอยากเป็นหมูไม่กลัวน้ำร้อน ก็ต้องจัดหนักให้มันถึงบ้าน”

พิมพ์ชนกกับนทีมองหน้ากันสังหรณ์ใจ...

ooooooo

ทั้งสองรีบกลับบ้านเพราะชาร์ลีโทร.มาบอกว่าป้าศัลย์โดนระเบิดปาเข้ามาในบ้าน พิมพ์ชนกรีบมาดูป้าศัลย์ที่บ้าน พบเธอหน้าตาหัวหูดำไปด้วยเขม่า ผมเผ้ารุงรัง ป้าศัลย์บ่นโชคดีที่หน้าตนเป็นซิลิโคนเจ็ดชั้น ถึงไม่เป็นอะไร ศาสตรามาเก็บหลักฐานและบอกว่าเป็นระเบิดปลอม

พิมพ์ชนกมั่นใจว่าเป็นฝีมือมธุรส นทียังไม่ปักใจต้องมีหลักฐานมากกว่าคำพูด เตือนให้ระวังตัวมากขึ้น พิมพ์ชนกตัดสินใจจ่ายเงินเดือนคนในบ้านหกเดือนให้ออกไปเพื่อความปลอดภัย รวมทั้งชาร์ลี แต่เขาไม่ยอมไป นทีก็ไม่ไปอ้างตนฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชาคนเดียว

ศาสตราออกมาคุยกับนทีหน้าบ้านว่ายังสืบหาคนชื่อน้ำไม่ได้ ถามนทีรู้หรือยังว่าพิมพ์ชนกสืบเรื่องอะไร นทีตอบว่าไม่รู้ รู้แค่ว่าเป็นเรื่องอันตรายมาก เป็นน้องนุ่งจะจับตีก้นเสีย...ศาสตราแซวไม่ใช่น้องก็ตีได้ นทีเอ็ด “ทะลึ่ง...ฉันเป็นห่วงเขาจริงๆ...”

พิมพ์ชนกเดินมาได้ยินรู้สึกดี แต่พอศาสตราถามว่าแค่ห่วงหรือ อยู่กับคนสวยตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงต้องมีหวั่นไหวบ้าง นทีเขินปัดว่าไม่มี ตนห่วงตามหน้าที่

และว่าผู้หญิงร้ายกาจน่าเบื่อแบบนี้ใครจะไปทนอยู่ด้วย ลาออกได้ตนลาออกไปนานแล้ว...พิมพ์ชนกหน้าเสียหันหลังเดินไป

สาวใช้ในบ้านทยอยถือกระเป๋าเดินออกมา อิงอรโผล่หน้าจากพุ่มไม้ ยิ่งเชื่อว่าที่นี่เป็นซ่องแน่ พลัน

ป้าศัลย์เดินมาข้างหลังจับตัวอิงอรร้องว่าเป็นคนร้ายที่ปาระเบิด อิงอรร้องลั่นหาว่าป้าศัลย์เป็นแม่เล้า...ศาสตราได้ยินเสียงรีบมาลากตัวอิงอรออกไป เธอดิ้นรนจะเข้าไปหานที ศาสตราต้องเอ็ดว่าการทำแบบนี้จะทำให้นที ได้รับอันตราย เพราะเผยตัวให้คนร้ายรู้ว่าเป็นใคร

ชาร์ลีกำลังยืนกรานกับพิมพ์ชนกว่าตนจะไม่ไปจากเธอ และฝากนทีดูแลเธอด้วย นทีรับปากแล้วเดินมาส่งชาร์ลีที่รถ ทันทีที่รถแล่นออกไป นทีก็เห็นมีเงาคนวิ่งเข้าไปหลังบ้าน จึงตามไปตะครุบตัว ปรากฏว่าเป็นป้าศัลย์ที่วกกลับมาเพราะเป็นห่วงไม่อยากทิ้งพิมพ์ชนกไปไหน

“เนื้อแท้ของคุณพิมพ์เป็นคนดีมากนะคะ” ป้าศัลย์ยืนยันกับนที เขารู้สึกว่าเธอจิตใจดีจริง

แล้วคืนนี้พิมพ์ชนกก็นอนฝันถึงสายธารมาบอกให้หาสร้อยคอของเธอ จากนั้นเธอก็โดนลากลงไปในหนองน้ำ พิมพ์ชนกร้องลั่น “น้ำ...เอาน้องฉันคืนมา...น้ำ...
เอาน้ำคืนมา...”

นทีพยายามปลุกพิมพ์ชนกให้ตื่น เธอลืมตาขึ้นมาน้ำตานองหน้า แต่ไม่ยอมเล่าอะไร นทีเห็นเธอตัวสั่นจึงดึงมากอดปลอบ แล้วจับให้เธอนอนลงบอกว่าตนจะอยู่เป็นเพื่อนไม่ต้องกลัว

ooooooo

อ่านนางร้ายที่รัก ตอนที่ 4 วันที่ 30 ส.ค. 58

ละครนางร้ายที่รัก บทประพันธ์โดย ดวงมาลย์
ละครนางร้ายที่รัก บทโทรทัศน์โดย ชลนภัสส์ / จีรนุช/วรรณพร/ อโนชา/ ณันทิชา
ละครนางร้ายที่รัก กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละครนางร้ายที่รัก ผลิตโดย บริษัท ซิติเซ่น เคน จำกัด
ละครนางร้ายที่รัก ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละครนางร้ายที่รัก ติดตามชมได้ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละครนางร้ายที่รัก นักแสดงนำ คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ,ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์
ที่มา ไทยรัฐ