ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 5 วันที่ 28 ส.ค. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 5 วันที่ 28 ส.ค. 58

วีว่ากลับถึงบ้าน เธอชะงักเมื่อเห็นลมมายืนรออยู่ เธอจะเดินผ่านไป เขาเรียกไว้ วีว่าให้เวลาเขาหนึ่งนาทีอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นว่ามันไม่ได้เป็นไปอย่างที่คนอื่นคิด แล้วเธอเริ่มนับถอยหลังทันที

ลมรีบเอาไอแพดที่ถืออยู่ให้วีว่า ทีแรกเธอยังไม่รับ แต่เมื่อลมบอกว่าภาพในนี้จะอธิบายได้มากกว่าคำพูด ถ้าเธอดูแล้วจะรู้ว่าความจริงเป็นอย่างไร

วีว่ารับไปดู เธอชะงัก เลื่อนดูจนหมด เงยหน้าถามลมว่า “นี่...หมายความว่า...”

ปูรณ์ลืมเอกสารไว้ในรถ เขาลงมาเอาจึงเห็นลมยืนคุยอยู่กับวีว่า อึดใจเดียวก็เห็นวีว่าโผกอดลม ต่างกอดกันแนบแน่นอย่างเข้าใจกัน ปูรณ์มองภาพบาดตานั้นอย่างเจ็บปวด



วารุณีกลุ้มใจกับภาพและข่าวฉาวจนนอนไม่หลับ ถามใจเด็ดว่าคุณย่าว่าอะไรปูรณ์บ้าง ใจเด็ดให้เดา เธอเดาว่าคุณย่าคงโทษว่าปูรณ์เป็นตัวการให้เกิดเรื่องนี้

พอทายถูก วารุณีปรารภอย่างหนักใจว่า

“ฉันอยากรู้จริงๆว่าคุณอาพริ้มเพราจะจงเกลียด จงชังอะไรปูรณ์นักหนา ฉันเห็นหลายทีแล้วนะคะคุณ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องแย่ๆอะไรขึ้น คุณอาก็ลากปูรณ์เข้าไปได้ตลอด คุณอามีเหตุผลอะไร ทำไมถึงต้องเป็นแบบนี้” ถามใจเด็ดว่า “ตกลงเราจะให้ลูกสาวเราแต่งงานกับผู้ชายที่ไปยุ่งกับผู้หญิงอื่นจริงๆเหรอคุณ”

“แต่งได้สิคะ” เสียงเจ้าขาแจ๋วๆเข้ามา แล้วเจ้าขาก็แก้ข้อข้องใจทั้งหมดได้อย่างจะแจ้ง เมื่อเอาไอแพดมาเปิดให้ดูปรากฏว่า รูปที่สระน้ำนั้น แทนที่จะเป็นลมมั่วอยู่กับมุกริน กลับกลายเป็นมุกรินมั่วอยู่กับชายคนหนึ่งซึ่งไม่มีใครรู้จัก ไม่เพียงภาพเดียวแต่มีเป็นชุด เจ้าขาเปิดให้พ่อกับแม่ดูจนหมด แล้วจึงเล่าให้ฟังว่า

“พี่วีว่าบอกว่ามีคนใส่ร้ายลม โดยเอารูปไปตัดต่อเป็นพี่ลมไปอยู่กับมุกริน เวลส์แม็กซ์ค่ะ” วารุณีตกใจถามว่าใครมันทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ “แหมแม่ก็... เซเลบเริ่ดเชิดหรูจะแต่งงานกับผู้ชายที่ PROFILE ดีไม่แพ้กัน มันก็ต้องมีคนอิจฉาบ้างแหละค่ะ เอ๊ะ...หรือว่าจะเป็นฝีมือนายเมธี...เออ! เป็นไปได้นะเนี่ย หลังๆนายคนนั้นยิ่งคั่งแค้นพี่วีว่าอยู่ เอ๊ะ...หรือจะมีคนอื่น”

เจ้าขาเอ๊ะ...แล้วเอ๊ะอีกแต่ก็หาข้อสรุปไม่ได้ ทำเอาทั้งใจเด็ดและวารุณีพลอยงงไปด้วย

ooooooo

ปูรณ์เห็นวีว่าเข้าไปหยิบของในห้องครัว เขาไปแสดงความยินดีด้วยที่ปรับความเข้าใจกับลมได้แล้ว วีว่าถามว่ารู้ได้ไง

“คนโกรธกันคงไม่กอดกันกลมแล้วยิ้มมีความสุขหรอก จริงไหม”

พอรู้ว่าปูรณ์รู้เรื่องตนและรู้สึกดีขึ้นเมื่อปูรณ์มาแสดงความยินดีด้วย แต่ความทิฐิก็ยังไม่ยอมอ่อนข้อให้ ย้ำว่า

“ทีนี้ อาปูรณ์ก็ต้องเข้าใจเสียทีว่าสิ่งที่วีว่าคิดมันถูก วีว่าเชื่อใจลมได้และลมคือคนที่วีว่าจะแต่งงานด้วย”

“นั่นคือเหตุผลที่อามาแสดงความยินดีด้วย...ถ้าวีว่าอยู่กับใครแล้วมีความสุข อาก็มีความสุขด้วย”

วีว่ายังพูดเหน็บเขาทั้งหาว่าเป็นยามเฝ้าดูแลตนและเป็นฮีโร่ในยามที่ตนไม่มีความสุขอย่างนั้นแหละ ปูรณ์บอกว่าตนไม่ใช่ฮีโร่ ตนก็แค่คนธรรมดาที่รักษาสัญญาเท่านั้นเอง

“วีว่าโตแล้ว แล้วคุณปู่ก็จากไปแล้ว อาปูรณ์ไม่จำเป็นต้องทำตามสัญญาอีกต่อไปแล้ว เข้าใจตรงพอยต์แล้วนะคะ”

“ไม่ต้องห่วง เมื่อวันที่พินัยกรรมเปิดออกมา วันที่ทุกอย่างเป็นของวีว่าอย่างสมบูรณ์ อาจะไม่อยู่ให้วีว่าต้องทนลำบากใจเห็นหน้าอาอีกต่อไป แล้วมันก็อีกไม่นาน หวังว่าวีว่าจะทนจนถึงวันนั้นไหวนะ ราตรีสวัสดิ์”

ปูรณ์ผละไป กลายเป็นวีว่าเป็นฝ่ายยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นแทน

คืนนี้ปูรณ์ไปดื่มจนเมา เมื่อร้านจะปิดเขาไปเคาะประตูห้องคอนโดมุกรินบอกว่าร้านเหล้าปิดแล้ว ตนไม่รู้จะไปไหนแต่ยังอยากดื่มต่อ จะรังเกียจไหมถ้าจะขอเข้าไปในห้อง มุกรินยิ้มหวาน บอกเขาให้ลองทายดูว่าตนจะรังเกียจไหม?

ooooooo

คุณหญิงแขอุไรชมลมเรื่องคลิปว่าแก้ปัญหาได้ดีมาก เมื่อลมจะออกข้างนอกคุณหญิงถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าจะไปซื้อแหวนแต่งงาน คุณหญิงชมว่าสุดยอด มันต้องอย่างนี้สิ บอกว่าดีใจที่เข้าใจแม่เสียทีว่าแม่อยากให้ทำอะไร

“ผมเข้าใจ แล้วผมก็จะทำตามที่แม่ต้องการทุกอย่าง ทำให้งานแต่งงานมันเกิดขึ้น แล้วก็ผ่านไปไวๆ หลังจากนั้นผมก็จะไปเสียที” คุณหญิงชะงักถามว่าจะ ไปไหน “ไปในที่ที่แม่ตามไปบังคับผมไม่ได้ไง” พูดแล้วเดินออกไปเลย

“เออ ได้! แต่แกต้องจัดการให้เงินแสนล้านนั่นเป็นของเราก่อน แล้วหลังจากนั้นแกอยากไปไหนก็ไปเลย ไป!!”

วันนี้ รปภ.ที่เป็นสายของสวัสดิ์เอาภาพจากกล้องวงจรปิดที่สวัสดิ์สั่งให้เอาไปติดที่ห้องชั้นฉัตร เป็นรูปที่ชั้นฉัตรเอาซองเอกสารไปใส่ในตู้เซฟ สวัสดิ์เชื่อว่าเป็นพินัยกรรมแน่ๆ รปภ.ตัวแสบยังใช้เทคนิคพิเศษจนเห็นรหัสที่ชั้นฉัตรกดเปิดตู้เซฟ

ทั้งสองวางแผนที่จะไปเอาซองพินัยกรรมนั้น จากนั้นจู่ๆก็มีสัญญาณไฟไหม้ลั่นขึ้นในตึก พนักงานแตกตื่นหนีไฟกันอลหม่าน สวัสดิ์ฉวยโอกาสนั้นวิ่งสวนเข้าไปในห้องทำงานของชั้นฉัตรที่ตกใจหนีไฟออกจากห้องไป

สวัสดิ์เปิดตู้เซฟเอาซองพินัยกรรมออกมาถ่ายรูปแล้วเก็บเข้าที่เดิม

ชั้นฉัตรหนีไฟลงไปถึงชั้นล่างแล้วนึกได้วิ่งขึ้นทางบันไดหนีไฟกลับไปที่ห้อง พนักงานถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าลืมเอกสารสำคัญต้องไปเอา ใจก็คิดถึงแต่พินัยกรรม...พินัยกรรม พอวิ่งมาถึงห้องเปิดตู้เซฟเห็นซองพินัยกรรมยังอยู่ เขาถอนใจโล่งอก หยิบซองพินัยกรรมวิ่งออกจากห้องไป

สวัสดิ์มาอยู่ที่ห้อง รปภ.แล้ว พอเขาพยักหน้า รปภ.คนนั้นก็กดปุ่มปิดสัญญาณไฟไหม้ทันที ทุกอย่างเข้าสู่ภาวะปกติ

“พี่แขครับ ผมเห็นพินัยกรรมของคุณจรัลแล้ว!” สวัสดิ์โทร.บอกคุณหญิงแขอุไรอย่างตื่นเต้น

ooooooo

วันเดียวกันนี้ วีว่าที่เผลอหลับไปที่โซฟาก็ฝันว่าได้เจอคุณลึกลับขณะตนอยู่ในชุดเจ้าสาวในโบสถ์ เธออวดคุณลึกลับอย่างตื่นเต้นว่าตนกำลังจะได้เป็นเจ้าสาวแล้ว คุณลึกลับแสดงความดีใจและเสียใจด้วย วีว่างง ถามว่าคุณลึกลับพูดอะไร

คุณลึกลับชี้แจงว่า ดีใจที่วีว่าจะได้เป็นเจ้าสาวสมกับความฝันของตัวเอง แต่เสียใจที่ต่อจากนี้วีว่าจะไม่เป็นโสดอีกแล้ว เห็นวีว่ายังงง คุณลึกลับอธิบายว่า

“เดี๋ยวนี้ หนุ่มสาวเขาหวงความโสดกันจะตาย วีว่าไม่หวงบ้างหรือ การงานก็กำลังไปได้ด้วยดีนะ ไหนจะพินัยกรรมอีกล่ะ ถ้าคุณปู่ของวีว่ายกมรดกและกิจการของไทยธนกิจให้ดูแลจริงๆว่าจะมีเวลาดูแลหรือ...หรือวีว่าจะทิ้งมันทั้งหมดไปเพียงเพื่อได้เป็นเจ้าสาวอย่างเดียว

วีว่านิ่งคิด แล้วชี้แจงแก่คุณลึกลับด้วยเหตุผลของตัวเองว่า

“แต่การได้เป็นเจ้าสาวสักครั้งในชีวิต ก็เป็นความฝันของผู้หญิงเกือบทุกคนบนโลกไม่ใช่หรือคะ? วีว่ามั่นใจค่ะว่าถึงวีว่าจะแต่งงานไป แต่วีว่าก็ยังทำงานได้ ส่วนมรดกหรือกิจการของไทยธนกิจ วีว่าไม่เคยสนใจเลย วีว่ามีชีวิตสุขสบายพอแล้ว มีร้าน มีงานที่รักทำ นั่นก็คือความสุขของวีว่าแล้ว ให้อาปูรณ์ดูแลอย่างเดิมจะดีกว่าเสียอีก”

“แต่อารับไว้ไม่ได้” เสียงปูรณ์แทรกเข้ามา วีว่าเขม้นมอง ปรากฏว่าตรงที่คุณลึกลับยืนอยู่นั้นกลายเป็นปูรณ์มายืนแทน! ปูรณ์บอกวีว่าว่า “เมื่อวันที่พินัยกรรมเปิดออก วันที่ทุกอย่างเป็นของวีว่าอย่างสมบูรณ์ อาจะไม่อยู่ให้วีว่าต้องทนลำบากใจเห็นหน้าอาอีกต่อไป” พูดแล้วก็หันหลังเดินออกจากโบสถ์ วีว่าตกใจวิ่งตามไป

“เดี๋ยวค่ะอาปูรณ์ วีว่าไม่ได้ตั้งใจไล่อาปูรณ์ วีว่าแค่อยากประชดอาปูรณ์ อยากให้อาปูรณ์เจ็บใจเล่นเท่านั้น อาปูรณ์คะ อย่าเพิ่งไป! อย่าเพิ่งไป!!”

ทันใดนั้นแสงสว่างจ้าขึ้น วีว่าตกใจตื่น พบว่าตัวเองนอนหลับอยู่บนโซฟาในห้องทำงานตัวเอง

อีโนมองวีว่างงๆ ที่ได้ยินเธอตะโกนว่า “อย่าเพิ่งไป!!” อีโนตีแขนวีว่าถามว่าเป็นอะไร วีว่าบอกอีโนว่าตนฝันถึงคุณลึกลับอีกแล้ว อีโนวี้ดว้ายว่าจะแต่งงานกับลมอยู่แล้วยังฝันถึงคุณลึกลับอีก จ้องหน้าถามอย่างจับผิดว่า

“อย่าบอกนะว่าเธอหลงรักคุณลึกลับเข้าให้จริงๆ จนเก็บเอาไปฝัน”

วีว่าไม่กล้าบอกว่าที่ตนตะโกนว่า “อย่าเพิ่งไป” นั้น ตนตะโกนบอกปูรณ์ ลุกเดินหนีอีโนไปดื้อๆ อีโนไม่ยอมปล่อยตามจิกถามว่าหรือว่าเธอตะโกนบอกอาปูรณ์ วีว่าตกใจถามว่าเธอรู้ได้ยังไง อีโนตาโตยิ่งกว่าเก่าเมื่อรู้ความจริง อุทานว่านี่เธอฝันถึงอาปูรณ์จริงๆ หรือเนี่ย!? เล่าถึงตอนเรียนวิชาจิตวิทยาเบื้องต้นอย่างจำได้ขึ้นใจว่า

“คนเรามันจะมีจิตสำนึกยามที่รู้สึกตัว แต่พอหลับหรือไม่มีสติ จิตไร้สำนึกก็จะทำงานแทน แล้วไอ้จิตไร้สำนึกนี่แหละที่เป็นความรู้สึก ความต้องการที่แท้จริงที่คนเราเก็บกดหรือปิดกั้นมันเอาไว้ตามที่มีสติ...หรือว่า...แกชอบอาปูรณ์??”

“แกว่าไงนะ!!” วีว่าชะงักอึ้ง

ooooooo

สวัสดิ์โทร.บอกคุณหญิงแขอุไรว่าตนได้พินัย-กรรมของคุณจรัลแล้ว คุณหญิงบอกเสียงสั่นด้วยความดีใจว่าให้ส่งรูปมา

สวัสดิ์มองหน้า รปภ.ที่ยืนหน้าบานอยู่ รปภ.รู้งานรีบออกจากห้องไป

สวัสดิ์ส่งไลน์ไปให้พี่สาวทันที

เวลาเดียวกัน ชั้นฉัตรโทร.หาปูรณ์ที่กำลังจะเข้าห้องน้ำ หยอกเย้ากันอย่างอารมณ์ดีประสาเพื่อนแล้วจึงเล่าว่า ที่ไทยธนกิจมีสัญญาณไฟไหม้ พนักงานโกลาหลกันใหญ่ แต่สุดท้าย รปภ.บอกว่าสัญญาณเตือนไฟไหม้ผิดพลาดและแก้ไขเรียบร้อยแล้ว

ปูรณ์ถามว่าพนักงานเป็นอะไรหรือเปล่า ชั้นฉัตรบอกว่าไม่มีใครเป็นอะไร แต่ตนเป็นตะคริวเพราะวิ่งลงบันไดหนีไฟไปสิบชั้นแล้ววิ่งขึ้นไปอีก ปูรณ์ถามว่าวิ่งขึ้นไปทำไม

“ก็ไปเอาพินัยกรรมของคุณจรัลออกมาก่อนน่ะสิ ฉันกลัวว่าไฟไหม้จริงแล้วพินัยกรรมจะเป็นอะไรไป แต่พินัยกรรมปลอดภัย สบายใจหายห่วง ขืนฉันปล่อยให้เป็นอะไรไปทั้งๆที่จะเปิดดูกันวันมะรืนนี้แล้ว พ่อฉันคงบั่นคอขาดสะพายแล่งแน่ๆ”

ชั้นฉัตรตั้งข้อสังเกตว่า เรื่องสัญญาณไฟไหม้มันดูแปลกๆ ที่จู่ๆก็ดังขึ้นมา ปูรณ์ตัดบทว่าช่างมันเถอะเดี๋ยวค่อยคุยกันที่แบงก์ ชั้นฉัตรถามว่าแล้วตกลงเขาอยู่ที่ไหน ทำไมป่านนี้ยังไม่มา ปกติไม่เคยมาสาย แต่ปูรณ์ตัดสายไปแล้ว

ปูรณ์เข้าห้องน้ำไปแล้ว แต่ที่เตียงนอน มุกรินในชุดเซ็กซี่ยังนอนอยู่เหมือนหลับ แต่พอปูรณ์เข้าห้องน้ำ เธอลืมตาขึ้นอย่างตื่นตัวเต็มที่ เพราะแอบฟังการสนทนาระหว่างปูรณ์กับชั้นฉัตรมาแต่ต้นแล้ว!

ฝ่ายคุณหญิงแขอุไรอ่านพินัยกรรมจากไอแพดตาโต

“ทรัพย์สินและกิจการทั้งหมดของข้าพเจ้าขอมอบให้กับ น.ส.วรรณวิวาห์ วรรณดำรง แต่เพียงผู้เดียว”

อ่านแล้วรีบโทร.ชมสวัสดิ์ว่าทำได้ดีมาก แล้วจะแบ่งเงินและทองที่จะได้แน่นอน สวัสดิ์ติงว่าสิ่งที่ตนอยากได้พี่ก็รู้ว่าคืออะไร คุณหญิงพูดทันทีว่า “เก้าอี้รองประธานไทยธนกิจจะตกเป็นของแกสวัสดิ์”

ทั้งคุณหญิงแขอุไรและสวัสดิ์ต่างแววตาเป็นประกายวาวด้วยความโลภ

ooooooo

พี่บีไปทำเล็บเตรียมมาอัดเทปสัมภาษณ์วันนี้ตามนัด แต่สถานการณ์กลับพลิกเมื่อคลิปตัดต่อว่อนไปหมด พี่บีพึมพำกับตัวเองอย่างสับสนว่าแล้วอัดเทปสัมภาษณ์วันนี้จะทำยังไงดีล่ะ?

เวลาเดียวกัน มุกรินเดินลงมาส่งปูรณ์ที่ลานจอดรถ เธอจูบเขาแทนคำขอบคุณสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้

วีว่าที่กำลังเอาชุดมาให้ลูกค้าที่คอนโดเห็นเข้าเต็มตา เธอกลับถึงวรรณวิวาห์เวดดิ้งอย่างอารมณ์เสียเจออีโนกำลังคุยกับแขกที่จะมาตัดชุดวิวาห์แต่ต้องการคุยกับวีว่าโดยตรง วีว่าคุยกับลูกค้าอย่างไม่มีสมาธิ พอว่าที่เจ้าสาวกับเจ้าบ่าวเลือกชุดไม่ตรงกัน เธอหาทางออกให้ทั้งว่าที่คู่บ่าวสาวและอารมณ์ที่คุกรุ่นของตนว่า

“คือวีว่าจะบอกว่า ชอบไม่ชอบตัวไหนไม่ต้องตัดสินใจค่ะ งานแต่งงานเป็นงานสำคัญ และชุดเจ้าสาวก็ถือเป็นราชินีของงาน ใช้เวลาเลือกนานๆ ดีที่สุดค่ะ วีว่าขอตัวแป๊บนะคะคุณแพร” แล้ววีว่าก็ลุกจ้ำอ้าวหายไปด้านในเพื่อเข้าห้องทำงานทันที

ฝ่ายพี่บีไปถึงห้องแต่งตัวในสตูดิโอถ่ายรายการอย่างพร้อมที่จะถ่ายรายการ แต่โปรดิวเซอร์บอกว่ายังถ่ายไม่ได้เพราะมุกรินยังไม่มา พี่บีโทร.ตามทันที

มุกรินยังนอนที่โซฟาคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ปล่อยให้มือถือเรียกแล้วหยุด เรียกแล้วหยุด แต่ไม่รับสาย เรียกอยู่อย่างนั้นถึง 16 ครั้ง

อีโนที่เห็นวีว่าอารมณ์ไม่ดีมาตั้งแต่เข้าร้านแล้ว ยิ่งแน่ใจว่าวันนี้ไม่ปกติแน่ ตามขึ้นไปคุยกับวีว่าที่ห้องทำงาน บอกว่า

“รู้จักกันมาตั้งแต่ ม.ปลาย มีไม่กี่เรื่องหรอกที่ทำให้วรรณวิวาห์ วรรณดำรงเป็นแบบนี้ ถ้าหล่อนบอกได้ก็บอกเพื่อนคนนี้ แต่ถ้าอยากเก็บไว้ไม่บอกใคร ฉันก็จะออกไป”

ในที่สุด วีว่ายอมรับว่าสมองตนตอนนี้คิดแต่คำพูดของอีโนที่ว่า “หรือว่าแกชอบอาปูรณ์” แล้วเล่าเหตุที่ทำให้ตนอารมณ์เสียให้อีโนฟัง บ่นว่าตอนนี้เสียงที่อีโนพูดใส่หูกับภาพที่เห็นมันวนอยู่ในหัว ตนพยายามสลัดยังไงก็ไม่ออกสักที บอกว่า “ฉันรำคาญ!”

“หล่อนรำคาญหรือหล่อนทำใจยอมรับไม่ได้” อีโนดักคอ วีว่าย้อนถามว่ารับไม่ได้ว่า? “ว่าหล่อนชอบอาปูรณ์เข้าแล้วจริงๆ”

วีว่าชะงักเหมือนถูกแทงใจดำ

ooooooo

ปูรณ์โทร.สั่งงานไปที่ออฟฟิศแล้วบอกว่าวันนี้ตนจะเข้าแบงก์ช้าหน่อยมีธุระอื่นต้องไปวรรณวิวาห์

วีว่าปฏิเสธอีโนเสียงหลงว่าตนไม่ชอบอาปูรณ์ขี้เก๊ก แล้วพูดออกมาเป็นชุดอย่างที่เคยพูดถึงปูรณ์ อีโนดักคอว่านั่นเธอพูดเองหรือเป็นสิ่งที่คุณย่าพริ้มเพราสอนให้พูดกันแน่ วีว่าโต้ว่าแล้วมันต่างกันยังไง ใครพูดก็เหมือนกันแหละ

“ไม่เหมือนย่ะ เพราะคุณย่าพริ้มเพราเขาพูดเพราะใจคิดอย่างนั้นจริงๆ ส่วนแก ปากแกพูดแต่ใจแกคิดอีกอย่าง” วีว่าเถียงว่าตนไม่ได้คิด “แกจะเถียงใครก็เถียงได้ แต่มีอยู่สองสิ่งที่แกเถียงไม่ได้ หนึ่งคือใจของแกและสองคือเพื่อนเก้งของแกคนนี้!”

วีว่านิ่งไปอย่างเริ่มยอมรับในคำพูดของอีโน ถามว่า “แกจะบอกว่าฉันหลงรักอาของตัวเองเนี่ยนะ?”

“อานอกสายเลือดย่ะ แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้น อยู่ตรงแกกำลังจะแต่งงานกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง ส่วนอา ของแกก็ดันมีซัมติงสเปเชียลกับผู้หญิงอีกคนนึง...นั่นต่างหากที่มีปัญหา”

ขณะวีว่ากำลังคิดสิ่งที่อีโนพูดนั่นเอง เจ้าขาเข้ามาบอกว่ามีผู้ชายมาหา ท่าทางมีอะไรเซอร์ไพรส์ด้วย รีบออกไปไวๆ

อีโนเดาว่าหรือจะเป็นอาปูรณ์มาขอแต่งงาน วีว่าลุกพรวดถามว่าจะบ้าหรือ มาขอแต่งงานทั้งๆที่เมื่อคืนเพิ่งไปนอนกับผู้หญิงอื่นมา อีโนย้อนถามว่า แปลว่าถ้าอาปูรณ์ไม่ได้ไปนอนกับใครแกก็ยอมรับแต่งงาน?

วีว่าชะงักยิ้มออกเดินจ้ำอ้าวออกไป คิดว่าปูรณ์มา แต่พอออกไปกลายเป็นลมที่แต่งหล่อรออยู่ วีว่าหน้าเจื่อนจนลมถามว่าทำไมทำหน้างงอย่างนั้นล่ะ วีว่าบอกว่าไม่มีอะไร
ทันใดนั้น ลมคุกเข่าลงตรงหน้าวีว่าจนเธอชะงัก อีโนกับเจ้าขาที่จัดงานแต่งงานมามากเห็นแล้วเดาออกทันทีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น

ปูรณ์มาถึงพอดี เขาเห็นลมคุกเข่าอยู่ตรงหน้าวีว่าก็ชะงัก เขาเดาได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

ลมคุกเข่าอยู่ตรงหน้าวีว่า พูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้ายิ้มๆแต่จริงจังว่า

“ลมจำได้ดีว่า ตอนที่เราสองคนเล่นแต่งงานกันตอนเด็กๆ ก่อนที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะเข้าไปทำพิธีในโบสถ์ได้ วีว่าต้องบังคับให้ลมคุกเข่า แล้วก็ขอแต่งงานก่อน แล้วลมก็จะบ่นทุกทีเพราะเจ็บเข่า วันนี้...วีว่าไม่ต้องบังคับลมแล้วนะ เพราะสิ่งที่ลมกำลังทำ ลมทำด้วยความเต็มใจ ไม่มีใครบังคับ...หรือถ้าจะมีผู้หญิงคนไหนในโลกมาบังคับลมได้ ก็คงมีแต่ผู้หญิงที่ชื่อวรรณวิวาห์เท่านั้น”

ลมหยิบกล่องแหวนออกจากกระเป๋ากางเกงชูขึ้นตรงหน้า ข้างในกล่องเป็นแหวนเพชรน้ำงามที่ส่องประกายวาววาม

ลมมองวีว่าด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยรอยยิ้ม เอ่ยอย่างแสนโรแมนติก

“แต่งงานกันนะ”

วีว่าอึ้งกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เจ้าขากับอีโนดี๊ด๊ายิ้มแป้น

แต่...ที่หน้าร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้ง ปูรณ์ยืนมองอยู่แต่แรกแล้ว เขาเห็นวีว่าพยักหน้าให้ลม ปูรณ์ยืนอึ้ง แล้วค่อยๆ ถอยออกจากร้านไปด้วยความเจ็บปวด โดยที่ไม่มีใครเห็นเลย...

ออกมาขึ้นรถสตาร์ตเครื่อง นั่งกำพวงมาลัยแน่น แต่ยังไม่ขับออกไป ใจคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้...

ooooooo

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 5 วันที่ 28 ส.ค. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ