ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 5 วันที่ 29 ส.ค. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 5 วันที่ 29 ส.ค. 58

เมื่อคืนนี้ ที่คอนโดของมุกริน เธอถามเขาว่าไม่ดื่มไวน์แล้วหรือ เขาบอกว่าไวน์ที่แช่มันยังเย็นไม่ได้ที่หรอก ขณะที่ทั้งสองกำลังจะจูบกันนั้น จู่ๆปูรณ์ก็หยุด ชะงัก ลุกขึ้นนั่งทันที มุกรินเองก็ชะงัก เธอมองเขาลุกขึ้นยิ้มอย่างไม่ยี่หระ

“อย่าบอกใครนะคะ...ถ้าใครเกิดรู้เข้าว่า มีผู้ชายที่สามารถหักห้ามใจยามอยู่ใกล้มุกริน เวลล์แม็กซ์ได้... เรตติ้งตกแน่”

“งั้นคุณรินก็อย่าบอกใครเหมือนกันนะครับ อย่าบอกใครว่า ยังมีผู้ชายที่หักห้ามใจยามอยู่ใกล้คุณริน เพราะถ้าเขาไม่เป็นผู้ชายโง่มาก ก็คงเป็นเกย์”



ทั้งสองมองหน้ากันนิ่งแล้วหัวเราะออกมาพร้อมกันก่อนที่จะเงียบไปอีกครั้ง แล้วบรรยากาศก็กลายเป็นสดใสขึ้นมาอย่างไร้มารยาและอารมณ์เสน่หา ต่างเข้าใจในกันและกัน จนมุกรินพูดขำๆว่า

“นอกจากเราสองคนจะตกที่นั่งเดียวกันแล้ว เรายังคิดเหมือนกันอีกต่างหาก ดื่มให้กับคนธรรมดาที่ไม่คู่ควรกับใครทั้งสองคนกันเถอะค่ะ”

มุกรินปฏิบัติต่อปูรณ์อย่างไร้มารยา บอกว่าเขาดื่มมากไปแล้วให้นอนที่นี่เสีย เตียงของตนใหญ่และสัญญาว่าตนจะไม่ปล้ำเขา พูดแล้วเธอเดินผละไป

ปูรณ์มองตามด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป เห็นว่าเธอ...ดีกว่าที่ใครๆ หลายคนคิด

บนเตียงใหญ่ที่นอนกันคนละฟาก มุกรินนอนหันหลังให้ ปูรณ์นอนหงาย ต่างนอนไม่หลับ จนมุกรินถามขึ้นว่า

“คุณทนได้จริงเหรอคะที่จะเห็นคนที่คุณรักไปมีความสุขกับคนอื่น แทนที่จะเป็นคุณ?”

“ถ้านั่นเป็นความสุขของเธอ ผมเชื่อว่าผมทนได้”

“ทน ถึงแม้ว่าคุณจะทุกข์สักแค่ไหนน่ะเหรอ?”

ปูรณ์ไม่ตอบ...มุกรินหลับตา น้ำตาไหลจากดวงตาที่ปิดสนิท...

บนเตียงใหญ่คืนนี้...จึงมีภาพคนสองคนที่เจ็บปวดในเรื่องแบบเดียวกัน นอนอยู่ข้างกัน แต่คนละฟากเตียง...

นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านไปอย่างสวยงามเพราะมีหัวใจรักที่มั่นคง ปูรณ์หันมองร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้งอีกครั้ง แล้วขับรถออกไปด้วยสีหน้าเจ็บปวด

ooooooo

คืนนี้...ขณะวีว่ากำลังแก้ชุดแต่งงานให้ได้อย่างใจอยู่นั้น วารุณีและเจ้าขาในชุดนอนเข้ามา วารุณีถามว่าแก้ใกล้เสร็จหรือยัง

“นี่แหละค่ะพี่วีว่าตัวจริงเสียงจริง ต้องถูก ต้องเนี้ยบ และเพอร์เฟกต์เกินร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่งั้นไม่ผ่านมาตรฐาน นี่ถ้าไม่ใช่พี่ลม ก็อย่าหวังว่าจะผ่านมาง่ายๆ” เจ้าขาชมแกมแซวพี่สาว

วีว่าเผลอทำเข็มจิ้มนิ้วมือตัวเอง วารุณีตกใจ ถามว่าเลือดออกมากไหม วีว่าบอกว่าไม่มาก เธอตัดสินใจถามว่าแม่กลัวบ้างไหม วารุณีถามว่ากลัวอะไรหรือ?

“กลัว PANIC พอใกล้วันแต่งขึ้นมาจริงๆ ก็กลัวสารพัด กลัวว่าทุกอย่างจะไม่ใช่...อย่างที่เราคิด”

วารุณียอมรับว่ากลัว ร้องไห้จนต้องไปคุยกับคุณยาย คุณยายบอกว่า

“ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ใช่สำหรับเราไปเสียทุกอย่างหรือทุกเวลาหรอกนะ ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องมี ต้องหาทุกสิ่งอย่างที่ใช่สำหรับเรา... แค่สิ่งเดียวที่ใช่ก็พอแล้ว...คือคนที่จะอยู่ข้างๆเราตลอดไป”

วีว่าฟังแม่แล้วยิ่งกังวล สับสน แต่พยายามปกปิดไม่ให้แม่เป็นห่วง จนแม่เดินมาพูดข้างหลังเธอว่า

“สิ่งที่คุณยายของลูกบอกไม่ได้ตอบคำถามหรือช่วยแก้ความกลัวของแม่ได้ทั้งหมดหรอก” วีว่าถามว่าแล้วอะไรที่แก้ได้? “หัวใจของลูกไง...เมื่อถึงเวลาจริงๆ หัวใจของลูกจะช่วยตอบคำถามคาใจให้ลูกได้เอง”

วีว่ามองตัวเองในกระจกอย่างสับสน เธอไม่แน่ใจว่าหัวใจของตัวเองจะให้คำตอบอย่างไร?

แล้วคืนนี้ วีว่าก็ฝันถึงคุณลึกลับอีก คำถามที่ยังสับสนในใจ ได้รับคำตอบจากคุณลึกลับว่า

“เธอควรคิดให้ดี แล้วใช้หัวใจของเธอตอบคำถามได้แล้วว่าเธออยากอยู่เคียงข้างใครตลอดไป ไม่ใช่เอาเวลามาไล่ถามฉันหรือคนอื่น” วีว่าอ้อนว่ายังมีเวลาตั้งหลายวันตนก็อยากถามใครต่อใครให้มั่นใจก่อน คุณลึกลับพูดจริงจังว่า “เธอรู้ได้ยังไงวีว่า ว่าเธอมีเวลาอีกนาน”

ooooooo

ลมไปดื่มกินกับเพื่อนที่ร้านของวิคด้วยความรู้สึกแย่ว่าตนพยายามทำตัวดีกับวีว่าเท่าไรก็ยิ่งรู้ว่าตนไม่ได้รักเธอ

วิคชมว่าลมเล่นละครได้เก่งมาก เล่นได้เนียนสนิทจนไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นผู้ชายคนเดียวกับที่ทำผู้หญิงท้องแล้วบังคับให้ไปทำแท้ง ลมตกใจที่วิครู้เรื่องนี้ วิคหัวเราะถามว่าข่าวลือของกลุ่มคนไทยในปารีสมันจะลอยข้ามทะเลมายากนักหรือ วิคบอกลมให้ใจเย็นๆ คนอย่างตนไม่สนใจเรื่องเพื่อนจะไปทำผู้หญิงที่ไหนท้อง มันไม่ใช่เรื่องของตน ย้ำกับลมว่า

“ฉันสนใจว่าที่เจ้าสาวของแกมากกว่า ตกลงแกไม่ได้รักแม่เซเลบนั่นจริงๆใช่ไหม” ลมคอตกตอบเบาๆ ว่าไม่ ตนรักคนอื่น “งั้นก็ดี แกจะได้ไม่เสียใจมาก” วิคเกือบหลุดปากอะไรออกไป พอถูกลมถามก็เฉไฉว่า “วันนี้มีของมาส่งหลังร้านของดีเสียด้วย ถ้าแกอยากไฮ ก็บอกฉันได้นะ ฉันให้แกฟรี ว่าที่เจ้าบ่าว” วิคเดินผิวปากออกไป ลมได้แต่มองตามงงๆ

ooooooo

วันนี้เป็นวันนัดอ่านพินัยกรรมของคุณจรัล วรรณดำรง บรรดาญาติในตระกูลวรรณดำรงต่างมากันถ้วนหน้า แต่มีผู้ที่ไม่ใช่ “วรรณดำรง” มาสองคนคือคุณหญิงแขอุไรกับลาภิศ

แม้พวกวรรณดำรงจะรู้สึกแปลกแต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรยิ่งเมื่อคุณย่าพริ้มเพราต้อนรับสองแม่ลูกอย่างยิ้มแย้มยินดี บอกว่าตนเป็นคนเชิญทั้งสองมาเอง ทุกคนจึงยิ่งเงียบ จนเมื่อคุณย่าบอกชงโชคให้เปิดอ่านพินัยกรรมได้แล้ว ชงโชคติงว่า

“ยังเปิดไม่ได้ครับ ลูกหลานวรรณดำรงยังมาไม่ครบ” คุณย่ากวาดตามองบอกว่าไม่เห็นจะขาดใคร “ขาดปูรณ์ครับ ปูรณ์ยังไม่มา”

“ไอ้ปูรณ์มันเป็นคนนอกสายเลือด นอกตระกูล ไม่เห็นต้องเสนอหน้ามาฟัง ไม่ใช่กงการอะไรของไอ้ลูกกำพร้าพ่อแม่เลยสักนิด!” คุณย่าพริ้มเพราโพล่งออกมาอย่างไม่พอใจ

“นอกสายเลือดนั้นจริงอยู่ครับ กำพร้าพ่อแม่นั้นก็ใช่ แต่ตามกฎหมาย คุณจรัลได้รับปูรณ์เป็นบุตรบุญธรรม และยังให้ปูรณ์ใช้นามสกุลวรรณดำรง ก็จึงต้องถือเป็นลูกหลานของวรรณดำรงโดยสมบูรณ์คนหนึ่งและมีสิทธิและหน้าที่ต้องเข้ารับฟังพินัยกรรมมากกว่าใครบางคนในที่นี้เสียอีก!” ชงโชคเหล่ไปทางสองแม่ลูกที่ไม่ใช่พวกวรรณดำรง

คุณย่าสั่งให้เปิดเลย ชงโชคกับชั้นฉัตรหยิบกระเป๋าลุกขึ้นพร้อมกันบอกว่าการเปิดพินัยกรรมจะกระทำไม่ได้ตามคำสั่งอีกฉบับที่คุณจรัลแนบไว้ แล้วเอ่ยลา คุณย่าพริ้มเพราจึงจำต้องอ่อนข้อลงให้คนไปตามปูรณ์มาเดี๋ยวนี้เลยเจ้าขาไปตามปูรณ์เจอกำลังช่วยลุงคนขับรถล้างรถอยู่อย่างทะมัดทะแมง เจ้าขาลากให้ไปฟังการอ่านพินัยกรรมทั้งที่อยู่ในชุดล้างรถ เมื่อปูรณ์มาแล้ว ชงโชคจึงหยิบซองเอกสารแบบเดียวกับที่ชั้นฉัตรหยิบแล้วเริ่มอ่าน ชั้นฉัตรมองพ่องงๆ

ชงโชคเริ่มอ่านพินัยกรรมทุกตัวอักษรอย่างเคร่งขรึม บรรดาที่มาฟังต่างก็ทั้งฟังและจ้องหน้าชงโชคตาไม่กะพริบโดยเฉพาะคุณหญิงแขอุไร ตื่นเต้นจนแทบกลั้นยิ้มไม่อยู่

ชงโชคอ่านข้อหนึ่งที่ระบุว่าสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์ที่เคยแบ่งไว้ให้ญาติคนใดไว้ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ข้อสองระบุว่าทรัพย์สินส่วนตัวให้มอบแก่มูลนิธิวรรณ วรรณดำรง เพื่อใช้ช่วยเหลือทางการกุศล

ข้อสาม ทรัพย์สินที่เป็นกองมรดก มอบให้แก่นายปูรณ์ วรรณดำรงแต่เพียงผู้เดียว คุณย่ามองชงโชคขวับ เขาไม่สนใจยังคงอ่านข้อ 3.1 ที่ให้ปูรณ์ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการไทยธนกิจและบริษัทในเครือมีอำนาจเต็มสมบูรณ์ ข้อ 3.2 ให้ปูรณ์เป็นผู้จัดการมรดกและข้อ 3.3 ปูรณ์มีอำนาจแจกจ่ายกองมรดกส่วนใดส่วนหนึ่งให้แก่ญาติคนใดในอนาคตแต่เพียงผู้เดียว

เมื่อชงโชคจะอ่านต่อ คุณย่าก็ขัดขึ้นสั่งให้หยุดอ่านเดี๋ยวนี้ ปฏิเสธว่าไม่จริง!! มันไม่จริง!!!

“เสียใจด้วยครับคุณพริ้มเพรา เมื่อพินัยกรรมเปิดแล้ว ผมมีหน้าที่ต้องอ่านให้จบโดยบริบูรณ์”

“อยากอ่านก็อ่านไป แต่ฉันไม่มีวันยอมเชื่อว่าคุณพี่จรัลจะเขียนพินัยกรรมออกมาแบบนี้ ฉันไม่เชื่อ มันไม่จริง!! ไม่จริงงงงงง!!!!”

ชงโชคถอนใจ ทุกคนเลิ่กลั่ก บางคนมองคุณย่า บางคนมองวีว่าที่ไม่ได้มรดก และหลายคนที่จ้องปูรณ์ผู้ได้รับมรดกแต่เพียงผู้เดียวอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลย!

ooooooo

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 5 วันที่ 29 ส.ค. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ