อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 1 วันที่ 28 ก.ย. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 1 วันที่ 28 ก.ย. 58

บรรยากาศงานบุญประจำปีของวัดในอดีต มีการออกร้านขายของ ชาวบ้านเดินเที่ยวขวักไขว่ เสียงแม่ค้าและลูกค้าเซ็งแซ่ เด็กๆวิ่งไล่กันเจี๊ยวจ๊าว

แก้ว...หญิงสาวสวยผมทรงดอกกระทุ่ม นุ่งโจงห่มสไบ มีสาวใช้เดินตามกำลังเลือกซื้อผ้า...ขุนวรงค์ยืนมองมาอย่างชื่นชอบ

ในปัจจุบัน ธรรณธรชายหนุ่มผู้บริหารกิจการเฟอร์นิเจอร์นำเข้า บริษัทนูโวทีเฟอร์นิเจอร์กำลังโมโหทะนง...หัวหน้าฝ่ายขายซึ่งเป็นญาติห่างๆข้อหายักยอกเงินบริษัท ธรรณธรทุบโต๊ะปัง ไฟในห้องกะพริบๆ โวยว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก ตนจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นอีก ยื่นคำขาดให้เขาลาออก กรรมการบางคนไม่เห็นด้วย อ้างว่าหลักฐานยังไม่ยืนยันว่าเป็นความผิดของทะนง



“แล้วต้องรอให้มันโกงจนบริษัทล้มละลายก่อนรึไง ถึงจะเอาผิดได้” ธรรณธรใส่อารมณ์มากขึ้น ไฟในห้องประชุมถึงกับระเบิดดับทั้งห้อง ทุกคนตกใจ บางคนยกแฟ้มขึ้นบังหัว ทะนง ขออธิบาย แต่ธรรณธรไม่ฟังเดินออกจากห้องประชุม พนักงานที่เห็นรีบก้มหน้าหลบเพราะรู้ดีว่าเจ้านายเป็นคนอารมณ์แรงแต่ไม่มีใครคาดคิดว่า เพราะพลังอารมณ์ของเขาทำให้ไฟระเบิดและดับ

ทะนงเจ็บปวดเสียใจถึงกับเอาน้ำในแก้วราดตัวแล้ววิ่งไปกระชากสายไฟที่ห้อยหมายจะฆ่าตัวตาย กรรมการที่อยู่ต้องช่วยกันห้าม ทะนงรำพันว่าตนทำงานที่นี่มานาน เคยช่วยชีวิตธรรณธรไว้แต่เขากลับทำกับตนแบบนี้ กรรมการทั้งสองช่วยกันปลอบใจ

ในขณะเดียวกัน ธรรณธรรู้สึกปวดหัวอยู่ในห้องทำงาน เขาเอนตัวหลับตาให้ผ่อนคลายแต่กลับเหมือน

เห็นภาพบางอย่าง...เป็นภาพเรือนไทย เห็นแก้วกำลังนั่งร้อยพวงมาลัย คุยยิ้มแย้มกับบ่าว...เขาลืมตาพรวดขึ้นอย่างรู้สึกมึนๆ รีบกดโทรศัพท์นัดเพื่อนที่เป็นหมอมาเจอกัน

“จะปรึกษาเรื่องนางในฝันอีกแล้วเหรอ” กฤตดักคอ

“ช่วงนี้เห็นถี่จริงๆ ฉันเป็นอะไรกันแน่”

“แล้วมาปรึกษาฉันแกจะได้อะไร ฉันว่าอาการ แกน่าจะไปหาหมอโรคหัวใจ...รักหญิงในจินตนาการ” กฤตเย้าขำๆ

ธรรณธรโวยอย่าพูดมากให้เจอกันที่บ้านเย็นนี้ จากนั้นเขาก็หลับตาลงเพราะยังรู้สึกมึนๆแล้วเขาก็ผล็อยหลับไปจนพลบค่ำ...เวลานั้นกฤตนั่งรออยู่ที่บ้าน มีอนิมาน้องสาวธรรณธรที่ชื่นชมกฤตมาตั้งแต่เด็ก คอยเอาอกเอาใจเกาะแจไม่ห่าง มีจันทร์แม่บ้านจัดเตรียมอาหารต้อนรับ

อนิมาเห็นว่ามืดแล้วพี่ชายยังไม่กลับมาจึงโทร.ตาม ธรรณธรสะดุ้งตื่นรีบบอกน้องสาวว่าตนเผลอหลับจะรีบกลับเดี๋ยวนี้ อนิมาขู่ถ้าภายในครึ่งชั่วโมงยังไม่ถึงจะชวนกฤตออกไปเที่ยว

“เราก็เที่ยวให้มันน้อยๆหน่อย เห็นพี่ปล่อยก็เอาใหญ่เชียวนะ...บอกไอ้หมอให้มันรอพี่ก่อน กำลังไป” ธรรณธรเอ็ดแล้วรีบออกจากห้องทำงาน

ooooooo

หน้าบ้านหน่วยกู้ภัย ใหญ่ ปู่ ต๋องและแมค ต่างอยู่ในชุดกู้ภัยเดินมาขึ้นรถเตรียมออกปฏิบัติงาน ทั้งสี่ เป็นคนสนุกสนานเฮฮากันตลอดเวลา พวกเขาจะต้องมาแวะรับกรณ์และเกวลิน สองพี่น้องที่ร่วมเป็นอาสาสมัครกู้ภัยรวมใจมิตร ทั้งทีมมีเกวลินเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว

เนื่องด้วยพ่อและแม่ของกรณ์เกษียณแล้ว ทั้งสองรักธรรมชาติจึงย้ายไปเป็นชาวสวนที่ต่างจังหวัด ปล่อยให้กรณ์ดูแลน้อง เขาเป็นคนที่หวงน้องสาวมาก จึงต้องพาน้องออกไปทำงานด้วยเพื่อให้น้องกล้าแกร่งไม่แพ้ผู้ชาย ทุกคนจึงช่วยกันดูแลเกวลิน โดยเฉพาะปู่เพื่อนร่วมแก๊งที่เฝ้ารักและรับใช้เธอมาตลอด

และแล้วก็มีอุบัติเหตุบนท้องถนน ทำให้รถติดยาวเหยียด รถกู้ภัยเข้าไม่ถึง ใหญ่จึงบอกให้ลงรถขนอุปกรณ์ช่วยชีวิตวิ่งฝ่าไป รถธรรณธรติดอยู่บนถนน เกวลินวิ่งมาเฉี่ยวกระจกมองข้างรถเขา เธอหันมาก้มหัวขอโทษแล้ววิ่งต่อไป ทันทีที่ธรรณธรเห็นหน้าเกวลินเพียงเสี้ยววินาที เขารู้สึกคุ้นหน้าเธออย่างมาก จึงเปิดประตูรถวิ่งตาม

อุบัติเหตุที่เกิดอยู่กลางสี่แยก มอเตอร์ไซค์เด็กแว้นมุดอยู่ใต้รถตู้ พวกเกวลินช่วยกันนำร่างเด็กแว้นออกมาจากใต้ท้องรถและพยายามปั๊มหัวใจเขาก่อนจะนำส่งโรงพยาบาล ธรรณธรวิ่งมายืนมองการทำงานของเกวลินราวถูกมนต์สะกด เขาเดินเข้าไปหาเธออย่างไม่รู้สึกตัว ภาพที่เห็นติดๆดับๆทำให้เขาต้องกะพริบตาถี่ๆ เสียงเกวลินขอทาง พวกหน่วยกู้ภัยดันธรรณธรให้หลบ

เวลาผ่านไปร่วมสองชั่วโมง อนิมาหงุดหงิดเป็นห่วงพี่ชายพยายามโทร.หาก็ไม่รับสาย ใช้มือถือคนในบ้านโทร.ก็ไม่ได้ผล จึงคิดจะออกไปตาม แต่กฤตขอให้รออีกสักพัก

หลังจากพวกเกวลินส่งคนเจ็บที่โรงพยาบาลเรียบร้อย ก็หาร้านกินข้าว ปู่คอยตักกับข้าวให้เกวลิน...

กรณ์ ต๋องและใหญ่คุยกันถึงความประมาทของคนเจ็บ ไม่สวมหมวกกันน็อกทำให้ปางตาย ปู่เหลือบตามองไปเก้าอี้ที่ว่าง ทำหน้าสยองๆ ทุกคนขยาดเพราะรู้ว่าปู่จะเป็นคนเดียวที่มองเห็นวิญญาณ ทุกคนถามปู่ว่าใช่เด็กแว้นไหม ปู่พยักหน้าแสดงว่าคนเจ็บเมื่อครู่เสียชีวิต

กรณ์ตัดบทให้ทุกคนเลิกกลัวเพราะพวกเราทำดีที่สุดแล้ว...กรณ์มีอาชีพเสริมคือร้องเพลงตามร้านอาหาร จึงฝากใหญ่ส่งเกวลินกลับบ้านด้วยและสั่งปู่ให้เลิกจีบน้องตนเสียที

รถกู้ภัยจอดส่งเกวลินหน้าบ้าน เธอกระโดดลงจากรถอย่างกระฉับกระเฉงโบกมือลาทุกคนแล้วเดินเข้าบ้าน พอปิดประตูรั้วก็รู้สึกเหมือนมีใครมองอยู่ จึงรีบหันกลับมาดูแต่ไม่เห็นใคร

ในขณะเดียวกัน อนิมาไม่รออีกต่อไปจะออกไปตามหาธรรณธร เพราะกลัวอาการเขากำเริบ บัวลอย เด็กรับใช้ในบ้านแปลกใจกระซิบถามป้าจันทร์ว่าธรรณธรเป็นโรคอะไร จันทร์เอ็ดให้เลิกสอดรู้สอดเห็น บัวลอย หน้าคว่ำ

หลังจากเกวลินอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนเตรียมตัวจะเข้านอน ได้ยินเสียงสุนัขเห่าไม่หยุดและมีเสียงของตก ก็สงสัยจะเป็นขโมยขึ้นบ้าน เธอคว้ามือถือและไม้เบสบอลเดินออกไปถึงสนามหน้าบ้าน มองรอบบ้านไม่เห็นใครจึงเดินไปขยับกลอนประตูรั้วให้แน่ใจ พอหันหลับมาก็ต้องตกใจ เพราะธรรณธรในสภาพสะบักสะบอมสวมเสื้อกล้ามเดินเข้ามาเซจะล้ม

หญิงสาวตกใจทิ้งไม้รับร่างเขาไว้ “เฮ้ย! อะไรกันเนี่ย นายไปโดนอะไรมา จะตายไหม!”

เกวลินวางเขาลงกับพื้นเห็นตามเนื้อตัวเป็นแผล จึงอังที่จมูกพบว่ายังไม่ตาย ก็พยายามแบกลากเข้ามานอนในบ้าน แล้วโทรศัพท์ตามปู่ให้มาช่วย จากนั้นก็หยุดมองหน้าชายหนุ่มชัดๆ

“ใครว้า...หน้าคุ้นๆ” ธรรณธรค่อยๆลืมตา เกวลินยิงคำถาม “ฟื้นแล้วเหรอ นายเป็นใคร ไปถูกใครตีมา แล้วมาอยู่นี่ได้ยังไง แล้วนายเป็นคนดีหรือคนร้าย...ว่าไงล่ะ”

ธรรณธรมองเกวลินด้วยสายตาของความรักลึกซึ้งที่โหยหามาร้อยกว่าปี เขาพึมพำเรียกเธอ...คุณแก้ว...

เกวลินกลับเข้าใจว่าเขาชื่อแก้ว ธรรณธรส่ายหน้าชี้ไปที่เกวลิน “คุณแก้ว...”

“ไม่ใช่ ฉันชื่อเกวลิน ฉันก็เพิ่งเคยเห็นนาย แล้วฉันก็ไม่รู้จักนาย นายจำคนผิดแล้ว”

ทั้งสองมองหน้ากันอย่างงงๆ ทันใดนั้นธรรณธรทำท่าเจ็บแปลบเหมือนถูกทุบกลางหลัง เกวลินตกใจถามเป็นอะไร พลันท่อนแขนเขาก็เกิดแผลราวถูกมีดบาด เขาร้องลั่น เกวลินตาค้างมือถือหล่นชี้มือออกไป “แขนนาย! แผล! แผลมาได้ยังไง...รอตรงนี้ก่อนเดี๋ยวจะทำแผลให้”

เกวลินวิ่งไปหากล่องยาอย่างประหลาดใจว่าเกิดอะไรขึ้น พอออกมาปรากฏว่าแผลที่แขนธรรณธรหายไป เธอยิ่งตกตะลึง กล่องยาร่วงจากมือถอยกรูดชนกำแพง

“นี่นายเป็นคนหรือผีกันแน่!”

ธรรณธรมีท่าทางอ่อนเพลียหลับตาตอบไม่ไหว เกวลินงงทำอะไรไม่ถูก....ด้านอนิมากับกฤตขับรถตามหาธรรณธร จนเข้ามาในซอยบ้านเกวลินและขับรถผ่านบ้านเธอไป

เกวลินยังหวาดกลัวว่าธรรณธรเป็นคนหรือผี พยายามรักษาระยะห่าง ซักถามว่าเขาชื่ออะไร ธรรณธรตอบว่าตนชื่อเมฆ...เกวลินถามอีกว่าเขาไปโดนอะไรมา เขาส่ายหน้า เธอถอนใจ

“ไม่เป็นไร...แล้วนายรู้ไหม ทำไมอยู่ๆนายถึงมาโผล่บ้านฉัน” เห็นธรรณธรส่ายหน้าอีก จึงตั้งคำถามใหม่ “เอาล่ะ...นายอาจจะต้องใช้เวลา เอางี้...นายหิวน้ำไหม เดี๋ยวฉันไปเอามาให้”

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 1 วันที่ 28 ก.ย. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2558 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ