อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 1 วันที่ 30 ก.ย. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 1 วันที่ 30 ก.ย. 58

เมื่อพี่ชายไม่ตอบสักคำถาม อนิมาจึงตามติดถึง บริษัท “ถ้าพี่ธรรณไม่บอกนิ นิจะตามพี่ทั้งวันไม่ให้ทำงานเลยคอยดู บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าไปนอนที่ไหน หรือว่าไปค้างกับพี่แชมเปญมา ใช่ไหมหรือไปค้างกับคนอื่น”

ธรรณธรหยุดกึกทำเอาอนิมาเบรกแทบไม่ทัน แล้วเขาก็ถอยหลังมามองที่ถังขยะข้างโต๊ะพนักงาน เห็นใบสมัครงานถูกทิ้งอยู่จึงหยิบขึ้นมาดูด้วยความสะดุดตาภาพผู้สมัคร พนักงานรีบรายงานด้วยความหวาดเกรงว่า เป็นใบสมัครที่คัดทิ้ง แต่ถ้าเขาจะให้คัดกลับมาใหม่ก็ได้

ธรรณธรมองรูปอยู่นานจนอนิมาชะโชกหน้ามามองด้วยและถามมีอะไร ธรรณธรทำทีรวบใบสมัครคนอื่นบนโต๊ะมาด้วยแล้วเดินตรงไปห้องทำงาน อนิมาตามติดเขาแกล้งทำใบสมัครหล่นแล้วบอกให้เธอช่วยเก็บ พออนิมาก้มเก็บเงยหน้ามา ธรรณธรหนีเข้าห้องไปแล้ว เธอเจ็บใจตามมาเคาะประตูเรียกให้เปิดในใบสมัครเป็นชื่อและภาพเกวลิน ทำให้ธรรณธรครุ่นคิดหลับตาลง ทันใดเกิดภาพในอดีต...ขุนวรงค์สบตากับแก้วซึ่งยิ้มหวานให้...เขาลืมตาขึ้นมองรูป



เกวลินพึมพำว่าเธอเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมาอยู่ในฝันของเขาได้ จากนั้นธรรณธรก็โทร.สั่งอร...เลขาให้นัดเกวลินมาสัมภาษณ์งานวันนี้ โดยเขาจะเป็นคนสัมภาษณ์เอง ทั้งอรและพนักงานที่รับสมัครงานต่างแปลกใจ

ในขณะที่เกวลินกำลังเล่าให้ยุ้ย ใหญ่ ต๋อง ปู่และแมคฟังว่าตื่นเช้ามาเมฆหายไป ต๋องหาว่าเป็นผีแต่ปู่แย้งถ้าเป็นผีตนต้องดูออก ใหญ่คาดเดา

“ฉันว่านะ ก็คนธรรมดานี่แหละ พอเขาได้นอนความจำก็เลยกลับมา แล้วเลยหนีกลับบ้านไป ไม่เห็นมีอะไรน่าแปลก”

“แต่มีอีกเรื่องที่น่าแปลกนะ คือก่อนที่พวกพี่จะมา อยู่ๆที่แขนเขาก็เกิดรอยแผลเป็นแนวยาว เหมือนใครเอามีดมาฟันอย่างนั้นน่ะ พอฉันไปเอายาจะมาทำแผล ออกมาแผลก็หายไปแล้ว”

แมคว่าเป็นการเล่นกล เกวลินเอ็ดในเวลานั้นจะเล่นได้อย่างไร ยุ้ยยิ่งปลาบปลื้มในความลึกลับของเมฆ ทุกคนมองยุ้ยเอือมๆ...เสียงกรณ์ร้องเรียกเกวลินบอกว่ามีโทรศัพท์มาถึง เกวลินรับสายแล้วตื่นเต้นตกใจเพราะต้องรีบไปสัมภาษณ์งานเดี๋ยวนี้ พอวางสายก็กระโดดโลดเต้นดีใจที่ได้งานทำไม่ต้องขอเงินพี่ชายอีก กรณ์เหน็บแค่เรียกสัมภาษณ์ยังไม่ทันรับ

“แหม แต่เขาเรียกไปสัมภาษณ์ก็แสดงว่าเขาสนใจฉัน มันก็มีโอกาสได้อยู่แหละน่า”

ปู่ ต๋องและยุ้ยดีใจไปกับเกวลินด้วย กระโดดโลดเต้นไปกับเธอ กรณ์มองอย่างเซ็งๆ...เกวลินขึ้นบ้านไปรื้อหาชุดที่จะใส่ ทั้งตู้มีกระโปรงอยู่ตัวเดียว กรณ์เห็นน้องสาวแต่งตัวแล้วเคือง แกล้งว่าเชยแถมแนะนำว่าหน้าที่ที่สมัครน่าจะแต่งตัวให้ดูทะมัดทะแมงดีกว่า เกวลินครุ่นคิดตาม

ooooooo

ในบริษัทนูโวทีเฟอร์นิเจอร์ หน้าห้องทำงานของธรรณธร แชมเปญเดินงามสง่าเข้ามา พนักงานพากันยกมือไหว้ เธอเดินมาเห็นอนิมานั่งเล่นเกมอยู่ก็เอ่ยถาม ยอมมาทำงานแล้วหรือ อนิมาเงยหน้ามอง คิดแผนการบางอย่างได้ จึงฟ้องว่าตนมาเอาเรื่องพี่ชายที่เมื่อคืนไม่กลับบ้าน

อนิมาถามแชมเปญว่าเมื่อคืนธรรณธรอยู่กับเธอหรือเปล่า เธอส่ายหน้า อนิมารีบยุให้เฝ้าเขาดีๆตนจะได้ไม่ต้องห่วง แชมเปญไม่พอใจแต่วางท่านิ่งเดินไปถามอรว่าธรรณธรอยู่ไหม อนิมารีบตอบแทนว่าอยู่ในห้องให้เธอเข้าไปเคลียร์กันเอง

อรติงอนิมาทำไมพูดแบบนั้นเดี๋ยวสองคนตีกันตาย อนิมาตอบยิ้มๆก่อนจะคว้ากระเป๋าเตรียมกลับ “ก็นิถามแล้วไม่ตอบ ก็ต้องให้คนอื่นถาม”

“โธ่ ถ้าคุณธรรณอารมณ์เสีย คนซวยคือใคร...ก็อรคนแรกเลย” อรเครียดหวั่นใจ

แชมเปญชวนธรรณธรออกไปทานข้าวกลางวัน เขานั่งนิ่งไม่พูดคุย แชมเปญทนไม่ไหวถามเขาไปไหนทำไมไม่กลับบ้าน ธรรณธรวางช้อนลงหยิบแก้วน้ำขึ้นดื่ม แล้วตอบว่าจำไม่ได้

“ล้อเล่นรึเปล่าคะ แค่เมื่อคืนเองทำไมถึงจำไม่ได้”

“ก็ผมจำไม่ได้จริงๆ” ธรรณธรยกข้อมือขึ้นดูเวลา

แชมเปญไม่กล้าซักต่อรีบรวบช้อนทั้งที่ยังทานไม่เสร็จ ธรรณธรเรียกพนักงานเก็บเงิน แชมเปญเอ่ยถามคืนนี้เขาว่างไหม อยากชวนไปทานข้าวที่บ้านเพราะเขาผลัดมาหลายครั้งแล้ว

“ขอโทษที ผมยังไม่ว่าง”

แชมเปญไม่พอใจ รอให้พนักงานเดินไปก่อนแล้วถามทำไมเขาถึงไม่ว่าง ติดงานอะไร ธรรณธรมองหน้าอย่างกรุ่นๆตอบว่างานของบริษัท

“นั่นแหละค่ะงานอะไร...และคุณจำเป็นต้องบอก เพราะครั้งนี้คุณพ่อเป็นคนชวน ถ้าท่านถามว่าทำไมมาไม่ได้ แชมเปญจะได้ตอบท่านถูก หรือว่าคุณอยากจะโทร.ไปคุยกับท่านเองคะ”

ธรรณธรโกรธที่เอาพ่อมาข่ม ท่าทีเขานิ่งมาก พอพนักงานเอาสลิปมาให้เซ็นชื่อเขาเซ็นอย่างแรงจนกระดาษขาดแล้วบอกพนักงานว่า วันหลังจะมาเซ็นให้ใหม่ พนักงานก้มหัวรับเกรงๆ แชมเปญมองอย่างหงุดหงิด

หน้าบริษัท ปู่ขับรถมูลนิธิมาส่งเกวลิน พนักงานที่เดินอยู่แถวนั้นตกใจคิดว่ามีใครเป็นใครตาย ต่างวิ่งหลบข้างทาง เกวลินในชุดทะมัดทะแมงรองเท้าผ้าใบโดดลงจากรถสะพายเป้วิ่งเข้าตึก ปู่หันมาเห็นผู้คนมองก็ยิ้มแหะๆ ออกตัวใครมีอะไรเรียกใช้บริการได้

เกวลินวิ่งมาถึงหน้าลิฟต์เห็นมีคนยืนรออยู่ก่อนก็รีบเข้าไปถามว่าฝ่ายบุคคลอยู่ชั้นไหน ชายคนหนึ่งตอบว่าชั้น 8 แต่พนักงานคนอื่นๆมองเธอหัวจดเท้า พอเข้าไปในลิฟต์ เกวลินก้มดูรองเท้าเห็นเชือกหลุดจึงก้มลงผูก ธรรณธรเดินเข้ามา พนักงานทุกคนยกมือไหว้เปิดทางให้ เขาเห็นเกวลินก้มผูกรองเท้าก็มองๆ จู่ๆเธอเงยหน้ามาเห็นนาฬิกาก็คว้าข้อมือเขา

“ขอดูเวลาหน่อยนะคะ ว๊าย! บ่ายกว่าแล้ว ทันไหมเนี่ย”

ธรรณธรรู้สึกขัดตากับกิริยาของเกวลิน แต่พอเห็นหน้าก็ชักคุ้นเผลอก้มมอง เกวลินลุกพรวดขึ้นพร้อมเหวี่ยงเป้สะพายไปโดนใบหน้าเขา ธรรณธรร้องโอ๊ย...

เกวลินตกใจขอโทษแล้วทำของหล่นจึงรีบก้มเก็บ เผอิญเหยียบเท้าเขาเข้าอีก ก็รีบขอโทษขอโพยไหว้ปะหลกๆ

“เธออยู่แผนกอะไร” ธรรณธรโกรธจัด เกวลินตอบว่าเพิ่งมาสมัครงาน ธรรณธรไล่ให้กลับบ้านไป พอดีลิฟต์เปิดเขาเดินออก

เกวลินฉุนบ่นไล่หลังว่าเขามีสิทธิ์อะไรเป็นเจ้าของบริษัทหรืออย่างไร แล้วหันไปเห็นว่านี่เป็นชั้น 8 จึงรีบเดินออก คนในลิฟต์ยืนมองกันอย่างเสียวสยอง

พอมารายงานตัว พนักงานมองการแต่งตัวของเกวลินสลับกับมองรูปในใบสมัคร แล้วเอ่ยถาม “เธอรู้จักกับคุณธรรณเหรอ”

เกวลินถามธรรณไหนไม่รู้จัก พนักงานสาธยายว่าธรรณธรเป็นเจ้าของบริษัท แล้วบ่นว่าวุฒิการศึกษาก็งั้นๆ ประวัติการทำงานก็ไม่มี แถมยังมาสายแต่งตัวมอซอ ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเจ้านายถึงอยากสัมภาษณ์เอง...

เกวลินแทรกถาม

“นี่นินทาหรือด่าคะ ถ้าจะนินทาก็เบาๆหน่อย แต่ถ้าจะด่าก็มองหน้าด้วย”

พนักงานเบ้ปากเสริมว่ายังหยาบคายอีก ก่อนจะบอกให้เกวลินเดินตามไปหาอรเลขาหน้าห้องธรรณธร... อรมองเกวลินหัวจดเท้าอย่างงงๆก่อนจะต่อโทรศัพท์เข้าไปรายงานธรรณธร

ธรรณธรรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เจอผู้หญิงที่เห็นในฝัน หาท่านั่งที่เหมาะสมแต่ก็อดเอานิ้วเคาะโต๊ะอย่างประหม่าไม่ได้...อรเดินนำเกวลินมาส่งหน้าห้อง เกวลินรู้สึกประหม่าไม่มั่นใจตัวเองขึ้นมา เปิดประตูเข้าไปด้วยท่าทีเหนียมๆยกมือไหว้ พอเห็นหน้าธรรณธรก็ชี้หน้าอ้าปากค้าง
ธรรณธรอึ้งที่เธอคือคนที่เหวี่ยงกระเป๋าใส่หน้าตนในลิฟต์ แต่แล้วจู่ๆเกวลินก็เรียกเขา

“เมฆ!นายจริงๆด้วย นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วเป็นยังไงบ้างหายดีแล้วเหรอ...นี่อยู่ๆนายก็หายไปจากบ้าน ฉันเป็นห่วงแทบแย่” เกวลินพุ่งเข้าเกาะแขน

ธรรณธรถอยห่างไม่เข้าใจเธอพูดเรื่องอะไร เกวลินถามจำไม่ได้หรือ ตนคือแก้วของเขา แล้วจะถลกแขนเสื้อเขาดูว่าแผลหายหรือยัง ธรรณธรปัดลุกหนีถามเรารู้จักกันด้วยหรือ เกวลินทำหน้าล้อลืมแล้วหรือเมื่อคืนเขาไม่ยอมอยู่โรงพักตามกลับมาที่บ้านตนและยังกินน้ำเต้าหู้แถมยังซ่อนตัวในห้องน้ำอีก ธรรณธรทำหน้างงงวยหาว่าเธอจำผิดคน

“ไม่ผิดหรอก นอกจากนายจะมีฝาแฝด นายมีฝาแฝดไหมล่ะ” ธรรณธรส่ายหน้า “งั้นก็นายนั่นแหละ ที่นอนอยู่กับฉันเมื่อคืนนี้”

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 1 วันที่ 30 ก.ย. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2558 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ