อ่านนางร้ายที่รัก ตอนที่ 11(ตอนอวสาน) วันที่ 27 ก.ย. 58

อ่านนางร้ายที่รัก ตอนที่ 11(ตอนอวสาน) วันที่ 27 ก.ย. 58

พิมพ์ชนกหลงดีใจคิดว่าเขาหันกลับมาง้อ แต่พอได้ยินเขาพูดก็ใจหาย สกัดกลั้นความเสียใจไว้มองนทีเดินไปขึ้นรถขับออกไป...ค่ำนั้นทั้งสองไม่เป็นอันทำอะไร ต่างหงุดหงิดเหมือนรอคนโทร.เข้ามาหา นทีนั่งดูทีวีก็มีแต่ละครและโฆษณาของพิมพ์ชนก ยิ่งทำให้เสียใจ

รุ่งเช้า พิมพ์ชนกตัดสินใจมาหานทีที่กองปราบและได้รู้ว่าเขาลาพักร้อนก็เสียใจ กลับมานั่งเศร้า ชาร์ลีปลอบว่า “เป้าหมายมีไว้พุ่งชน คิดถึงผู้ชายต้องพุ่งไปง้อ”



พิมพ์ชนกเผลอรำพันว่าเขาอยู่ไหนก็ไม่รู้ ชาร์ลี ยิ้มแต้ที่เธอยอมรับแล้วแนะนำให้ค้นหาจากไลน์ ทวิตเตอร์ อินสตาแกรมทุกทาง...พิมพ์ชนกบอกว่าเขาทิ้งเครื่องมือสื่อสารทุกอย่างไว้ที่บ้าน คงอยากหนีความวุ่นวายไปอยู่สงบเงียบคนเดียว แล้วก็ฉุกคิดได้ว่าที่สงบเงียบคือที่ไหน...

บ้านสวนของพ่อ นทีกำลังพรวนดินลงต้นกล้าใหม่อย่างขะมักเขม้น แล้วรู้สึกว่ามีใครย่องมาจึงเงื้อเสียมไปทางด้านหลัง เสียงพิมพ์ชนกร้องลั่น นทีชะงักมองพิมพ์ชนกที่อยู่ในชุดผ้าถุงเสื้อคอกระเช้า เขาถามเธอมาทำไม

“คิดถึงชีวิตเรียบง่ายที่สัมผัสได้จริง”

“โลกของคุณไม่ใช่ที่นี่”

“ฉันจะทำให้คุณเห็นเอง” ว่าแล้วพิมพ์ชนกก็คว้าเสียมขุดหญ้าในแปลงผักทิ้ง

นทีร้องเฮ้ย...พิมพ์ชนกบอกแค่ถอนหญ้าทำได้สบายมาก นทีถอนใจบอกว่าที่เธอถอนออกไปคือต้นกล้าที่ตนเพิ่งลง พิมพ์ชนกหน้าเสีย นทีเดินหนีเซ็งๆ

ตกกลางวัน พิมพ์ชนกไม่อยากเป็นภาระให้นที จึงตักน้ำใส่ตุ่มเองแม้มันจะหกเรี่ยราดไปทั่วบ้าน พยายามถูบ้านแม้จะเปียกแฉะไปทั่ว ไม่เพียงเท่านั้นยังพยายามติดเตาถ่านเพื่อหุงข้าว นทีหิ้วผลไม้หลายอย่างกลับมา ต้องตกใจเมื่อเห็นควันโขมงลอยออกมาจากบ้านคิดว่าไฟไหม้ รีบวิ่งเข้าไปเรียกหาพิมพ์ชนก เสียงเธอตอบว่าอยู่ตรงนี้ นทีเพ่งมองเห็นเธอกำลังสำลักควันที่พัดอยู่หน้าเตา ใบหน้าเธอดำเป็นปื้ดจากเขม่าถ่าน

หลังกำจัดควันหมด นทีนั่งหัวเราะไม่หยุด พิมพ์ชนกทั้งอายทั้งเคืองเอามือที่เปื้อนถ่านไปลูบหน้าเขาให้ดำไปด้วยกัน เขาลูบกลับ เธอร้องลั่นว่าเขาบ้า...นทีสวน “บ้ารักคุณไง...”

พิมพ์ชนกชะงัก “เมื่อกี้คุณบอกรักฉัน...คุณหายโกรธฉันแล้วใช่ไหม”

“ใจอ่อนตั้งแต่เห็นหน้าคุณครั้งแรกแล้ว”

พิมพ์ชนกโวยว่าเขาเจ้าเล่ห์ นทีบอกแค่อยากรู้ว่าจะมาไม้ไหน พิมพ์ชนกบอกมาแสดงให้เห็นว่าความต่างของเราไม่ใช่อุปสรรค อย่าคิดแทนตนเพราะตนจะเลือกเองว่าใครคู่ควรกับตน นทีแกล้งหยิกแก้มพิมพ์ชนกชมว่าน่ารัก ทั้งสองก็หัวเราะกันอย่างเข้าใจซึ่งกันและกัน

ooooooo

พิมพ์ชนกกับนทีมาเยี่ยมพิพัฒน์ที่โรงพยาบาล อาการเขาแสดงถึงความผิดปกติอย่างมาก ป้านวลยอมรับว่าพิพัฒน์ถูกเนตรกมลควบคุมมาตั้งแต่เด็กจนกลายเป็นคนเก็บกด ตัวเนตรกมลเองก็เป็นโรคจิตเคยไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ เธอจะหวงคนที่เธอรักมากและจะคลุ้มคลั่งถ้าถูกแย่ง

ป้านวลเล่าว่าเนตรกมลถูกเลี้ยงดูแบบผู้ดีเก่ามาตั้งแต่เด็ก ทำให้เป็นคนเก็บตัวไม่กล้าแสดงออก และเมื่อเข้าวงการก็ต้องรักษาฉายาเจ้าหญิงแห่งวงการเอาไว้ จึงยิ่งทำให้เธอเครียด นทีทึ่งที่เนตรกมลสามารถเล่นละครได้แม้ในชีวิตจริง...พิมพ์ชนกรู้สึกสงสาร มาเยี่ยมเนตรกมลที่นอนนิ่ง เผอิญพยาบาลเพิ่งมาเปลี่ยนน้ำเกลือและลืมวางกรรไกรทิ้งไว้ พิมพ์ชนกมองเนตรกมลอย่างเข้าใจ ว่าเธอรักนที เขาคือความสดใสในชีวิตเธอ นทีสวนว่าถ้ารักให้เป็นจะไม่เป็นทุกข์

“ฉันขออโหสิให้เนตร...ขอให้ความอาฆาตแค้นทั้งหมดจบเพียงแค่นี้”

“ถ้าคุณเนตรหาย ก็ต้องได้รับโทษทางกฎหมาย” นทีกล่าวพอดีมือถือดังเขาจึงออกมาคุย ศาสตรารายงานว่าสมภพพอรู้ความจริงว่าพิมพ์ชนกเป็นลูกพี่ชายก็ยอมรับสารภาพทุกข้อหา

พิมพ์ชนกลูบผมให้เนตรกมลและพูดไปด้วยว่าเธอยังเป็นเพื่อนของตนเสมอ ทันใดเนตรกมลคว้ามือพิมพ์ชนกแล้วลุกขึ้นใช้สายน้ำเกลือรัดคอเธอ “ฉันเกลียดแก! แกต้องตาย!”

พิมพ์ชนกดิ้นรนต่อสู้ เนตรกมลคว้ากรรไกรขึ้นมาจะจ้วงแทง ดนัยโผล่มาบังพิมพ์ชนกไว้ กรรไกรปักลงกลางหลังเขา พิมพ์ชนกตะลึงกับเหตุการณ์ตรงหน้า เนตรกมลดึงกรรไกรออกมาจะพุ่งเข้าแทงพิมพ์ชนกอีก “ไปตายซะ!”

นทีวิ่งมาเห็นพิมพ์ชนกยื้อแย่งกรรไกรกับเนตรกมลก็เข้าไปช่วยปัดกรรไกรตกพื้นและดึงพิมพ์ชนกมากอดปกป้อง เนตรกมลยิ่งกราดเกรี้ยว “แกแย่งผู้กองไปจากฉัน ฉันจะฆ่าแก!”

เนตรกมลจะพุ่งใส่แต่เสียหลักล้มลงไปถูกกรรไกรปักอกแน่นิ่ง พิมพ์ชนกกับนทีตกใจร้องเรียกพยาบาลลั่น นทีประคองร่างดนัยที่เลือดอาบไว้

เวลาผ่านไป พิมพ์ชนกนั่งเครียดหน้าห้องผ่าตัด จนกระทั่งหมอออกมาบอกว่าดนัยเสียเลือดมากแต่ปลอดภัยแล้ว พิมพ์ชนกโล่งอกบอกนทีตนจะกลับบ้าน เขาปลอดภัยแล้วตนจะได้ไม่รู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุให้เขาตาย นทีอ่อนใจกับความใจแข็งของเธอ...

งานศพเนตรกมลจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ พ่อแม่เนตรกมลขอบคุณพิมพ์ชนกที่ให้ข่าวว่าเนตรกมลประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เธอบอกว่าอยากให้ทุกคนจดจำความเป็นนางเอกของเนตรกมล พิพัฒน์นั่งเหม่อลอยอยู่ข้างโลงศพ มีป้านวลคอยดูแล

พิมพ์ชนกเดินมานั่งร่วมกับดวงแขและพิไลเหมือนไม่เคยมีความเกลียดชังกันมาก่อน ป้านวลเข้ามากระซิบพิมพ์ชนกจึงเดินตามออกไปที่มุมหนึ่งของวัด ป้านวลขอโทษที่ปกปิดเรื่องเนตรกมลจนทำให้เกิดความสูญเสียและมอบโกศเถ้ากระดูกของสายธารให้ “คุณเนตรเก็บเถ้ากระดูกคุณน้ำไว้เพราะคิดเอาเองว่าสามารถกักขังดวงวิญญาณไว้ไม่ให้ไปผุดไปเกิดได้”

“น้ำมาหาพี่เพราะเรื่องนี้รึเปล่า” พิมพ์ชนกรำพึง

เย็นวันนั้น ข่าวสมภพและมติออกทีวีครึกโครม ดนัยไม่โดนด้วยเพราะแค่เพียงเจ้าชู้ไม่ได้ทำเรื่องเลวๆอย่างน้องชาย ชาร์ลีหันมาถามพิมพ์ชนกไม่คิดจะไปเยี่ยมพ่อบ้างหรือ เธอนิ่งเงียบ

เมื่อดนัยออกจากโรงพยาบาลกลับมาบ้าน พบ มธุรสกำลังจะกินยาฆ่าตัวตาย เขารีบห้ามและพยายามปลอบเธอว่า ตนไม่ได้จากเธอไปไหน เรายังอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม จะดูแลเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน มธุรสร้องไห้ ยากต่อการทำใจให้ยอมรับ

พิมพ์ชนกเอาเถ้ากระดูกของสายธารมาลอยอังคาร เสียงสายธารดังแว่วว่าขอบคุณและลาก่อน พิมพ์ชนกน้ำตาซึมยังโทษตัวเองว่าถ้าตนเจอน้องเร็วกว่านี้เธอก็คงไม่ตาย แม่สมใจปลอบให้เลิกโทษตัวเอง ทำปัจจุบันให้มีความสุข โดยเฉพาะการให้อภัยกับคนที่ยังมีชีวิต...

นทีพาพิมพ์ชนกมาทำบุญที่วัดเพื่อให้เธอได้เห็นว่า ดนัยมาปฏิบัติธรรมอยู่ที่วัดนี้ และเตือนสติเธอว่า ตนเคยสูญเสียพ่อแม่มาก่อน ตนรู้ว่าการมีโอกาสอยู่กับพ่อแม่อีกสักครั้งมันมีค่ามากแค่ไหน เมื่อท่านตาย กอดศพท่านก็ไม่มีประโยชน์เพราะท่านไม่รู้สึก จะเอาสิ่งที่ท่านอยากได้ไปให้ ท่านก็ใช้ไม่ได้ อยากบอกว่าขอโทษ ท่านก็ตื่นมาให้อภัยไม่ได้ ตอนนี้เรายังมีโอกาส

พิมพ์ชนกน้ำตาคลอมองไปยังดนัยที่นุ่งขาวกวาดลานวัดอยู่ ลังเลสักพักก่อนจะเข้าไปหา ดนัยเผยตั้งใจจะอุทิศส่วนกุศลให้ผกาและคนที่ตนเคยทำให้เจ็บช้ำ พิมพ์ชนกขอให้เล่าเรื่องแม่ให้ฟังอีก และขอโทษที่พูดไม่ดีกับเขา ดนัยมอบสร้อยให้พิมพ์ชนกเก็บไว้...สัมผัสจากมือตอนรับของ ทำให้พิมพ์ชนกรับรู้ถึงความรักความอบอุ่นที่พ่อมีต่อแม่ จึงยกมือไหว้น้ำตาร่วงเผาะ

“พ่อขอกอดลูกสักครั้งได้ไหม”

พิมพ์ชนกโผกอดดนัยพร่ำขอโทษ ดนัยบอกไม่เคยโกรธลูกเลย เพราะเธอคือผู้หญิงคนเดียวที่ตนรักหมดหัวใจ พิมพ์ชนกกระชับกอดดนัยราวโหยหาความอบอุ่นนี้มานานแสนนาน

หลังจากนั้น พิมพ์ชนกกับนทีเดินเคียงคู่กันมาอยู่ริมน้ำ เธอเอ่ยปากขอบคุณที่เขาทำให้เข้าใจกับพ่อ นทีบอกอยากเห็นเธอมีความสุข

“ฉันสัญญากับแม่สมใจและน้ำว่าจะใช้ชีวิตทุกวันที่เหลืออยู่อย่างคุ้มค่าและมีความหมายเพื่อทุกคนที่ฉันรัก” นทีเอ่ยถามตนเป็นหนึ่งในนั้นไหม “ถ้าไม่ใช่ฉันคงไม่ตามไปง้อ”

นทีเค้นถามง้อเพราะอะไร พิมพ์ชนกตอบอายๆว่าเพราะรัก เขาแกล้งไม่ได้ยินถามอะไร เธอพูดเสียงดังขึ้น ว่าเพราะรัก เขาให้เธอพูดอีก เธอจึงตะโกนใส่หูเขาว่า ฉันรักคุณ...นทียิ้มสัญญาว่าจะใช้ชีวิตทุกวันเพื่อรักนางร้ายที่รักของตน ทั้งสองกอดกันด้วยความรักและความเข้าใจกัน

ooooooo

******อวสาน******

อ่านนางร้ายที่รัก ตอนที่ 11(ตอนอวสาน) วันที่ 27 ก.ย. 58

ละครนางร้ายที่รัก บทประพันธ์โดย ดวงมาลย์
ละครนางร้ายที่รัก บทโทรทัศน์โดย ชลนภัสส์ / จีรนุช/วรรณพร/ อโนชา/ ณันทิชา
ละครนางร้ายที่รัก กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละครนางร้ายที่รัก ผลิตโดย บริษัท ซิติเซ่น เคน จำกัด
ละครนางร้ายที่รัก ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละครนางร้ายที่รัก ติดตามชมได้ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละครนางร้ายที่รัก นักแสดงนำ คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ,ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์
ที่มา ไทยรัฐ