ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 12 วันที่ 15 ก.ย. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 12 วันที่ 15 ก.ย. 58

คุณหญิงแขอุไร สวัสดิ์ และลม เข้าไปนั่งรอมิสเตอร์เฉินที่ห้องทำงานของปูรณ์ เมื่อเริ่มจะคุยกัน ลมถามว่าเราจะไม่รอลุงชงโชคหรือ คุณหญิงบอกว่าไม่จำเป็น ยิ่งเข้ามายุ่งกับแผนของเราน้อยเท่าไรก็ยิ่งดี แล้วเชิญมิสเตอร์เฉินเริ่มคุยกันเลย

ที่หน้าธนาคารไทยธนกิจ ปูรณ์มาถึงแล้ว มาด้วยท่าทีปกติ แต่เขาลืมมือถือไว้ในรถ รปภ.คนหนึ่งเห็นปูรณ์มาก็รีบหยิบ ว.ขึ้นทันที

วีว่าพักอยู่ในห้องนอนของลม เธอดูทีวีรายงานข่าวการเปลี่ยนแปลงในธนาคารไทยธนกิจ เธอรีบโทร.หาปูรณ์ แต่ปูรณ์ลืมมือถือไว้ในรถ วีว่ายิ่งร้อนใจลุ้นให้ ปูรณ์รีบรับโทรศัพท์



รปภ.คนนั้นพรวดพราดเข้าไปในห้องประชุมบอกว่าปูรณ์มาที่บริษัท สวัสดิ์จะไปจัดการ คุณหญิงบอกให้เขาอยู่ช่วยลมทางนี้ตนจะไปจัดการกับปูรณ์เอง

ooooooo

คุณหญิงลงไปเผชิญหน้าปูรณ์มีรปภ.สองคนยกลังใหญ่สองใบตามไปติดๆ

คุณหญิงแขอุไรแนะนำตำแหน่งที่ปรึกษาประธานไทยธนกิจของตัวเอง แล้วถามปูรณ์ว่ามาที่นี่ทำไมอีก ตนจัดของของเขาไว้ให้แล้ว สั่งรปภ.ให้เอาให้ปูรณ์เสียเลย รปภ.ทั้งสองเทของในกล่องกระจัดกระจาย มีทั้งเอกสารและถ้วยรางวัลที่ปูรณ์ได้รับรวมทั้งรูปที่ปูรณ์ถ่ายกับคุณปู่จรัลอยู่ด้วย เขาหยิบขึ้นมาอย่างทะนุถนอม

บรรดาพนักงานที่ดูกันอยู่แอบซุบซิบกัน คุณหญิงประกาศว่าปูรณ์ไม่มีสิทธิ์เหยียบเข้ามาในไทยธนกิจอีกแล้ว ปูรณ์พูดอย่างผ่าเผยว่าตนมีสิทธิ์ในฐานะลูกค้า พลางโชว์สมุดเงินฝากที่เขาเพิ่งมาเปิดบัญชีเมื่อกี๊นี้เอง พูดยิ้มๆว่า

“ผมเชื่อมั่นว่าไทยธนกิจเป็นธนาคารที่มีประวัติการเงินและการทำงานที่ดีมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งโดยเจ้าสัววรรณ และผมเชื่อว่าอนาคตของไทยธนกิจก็จะดีมากยิ่งขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ ผมมาเปิดบัญชีใหม่เอาไว้...ผมใส่เงินไว้ในบัญชีใหม่นี้แค่ 1 พันบาท แต่ผมจะทำให้จาก 1 พันบาทนี้เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณหมื่นเท่าแสนเท่า ผมจะเอาเงินทั้งหมดของไทยธนกิจที่คุณกับพวกวางแผนกันจ้องทำลายจนเสียหายยับเยินนั้นกลับคืนมาเป็นของวรรณ–ดำรง เป็นของธนาคารแห่งนี้ให้ครบทุกบาททุกสตางค์”

ปูรณ์หันมองพนักงานที่อยู่รอบตัว บอกกับพวกเขาว่า

“และผมจะเอาไทยธนกิจที่เป็นบ้านของพวกคุณทุกๆคนกลับคืนมา ผมสัญญา!”

ทันใดนั้นมีพนักงานชายหน้าตาเด๋อด๋าคนหนึ่งปรบมือและยิ้มให้กำลังใจปูรณ์เต็มที่ ทันใดนั้นเสียงปรบมือเพิ่มขึ้นจากหนึ่งเป็นสองและอึดใจเดียวก็กึกก้องไปทั้งบริษัท จนคุณหญิงตระหนกตะโกนให้หยุดแต่เสียงปรบมือกลับยิ่งดัง

ชงโชคที่ก่อนหน้านี้เขาจัดเก็บเอกสารมอบให้เลขาเอาไปให้ผู้จัดการคนใหม่ และฝากซองขาวไปด้วยบอกว่ามันคือใบลา เขาออกมายืนดูเหตุการณ์ ชงโชคยิ้มเต็มหน้าให้ปูรณ์อย่างสมหวังกับสิ่งที่เขาเชื่อว่าจะต้องเกิดขึ้น!

เมื่อปูรณ์มาที่รถจึงรู้ว่าวีว่าไลน์มาหา เขาเปิดดูทันที จากนั้นไม่นานทั้งสองก็ไปพบกันที่ใต้สะพานแห่งความหลังนั้น ต่างกอดกันด้วยความรักและห่วงใย

ปูรณ์บอกวีว่าว่าตนเป็นห่วง เธอบอกว่าไม่ต้องห่วง ตนเอาตัวรอดได้ ต่างบอกว่าคิดถึงกัน วีว่าในร่างมุกรินกระโดดกอดปูรณ์อย่างร่าเริงตามแบบของวีว่า ปูรณ์อึ้งไปนิดหนึ่งแล้วจึงกอดตอบ กอดแนบแน่นด้วยความรักอย่างหมดหัวใจ....

ooooooo

ด้วยความหวาดระแวง คุณหญิงแขอุไรสั่งสวัสดิ์ให้จัดการสองเรื่อง คือหนึ่งให้ประสานกับมิสเตอร์เฉินเรื่องขายไทยธนกิจให้เรียบร้อย สองให้ระวังปูรณ์อย่าให้มาทำลายแผนการของเราได้ โดยต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม!

คุณหญิงให้สวัสดิ์ไปหาวิคเพื่อนของลมจัดการเรื่องนี้โดยเร็ว เพราะถ้าปูรณ์หาหลักฐานได้ พวกตนทั้งหมดติดคุกแน่ เมื่อสวัสดิ์พยักหน้า คุณหญิงสั่งเพิ่มว่า

“ถ้าแกสงสัยในตัวของไอ้แก่ชงโชคนั่นนัก แกก็สั่งให้มันจัดการพร้อมกันไปทีเดียวสองคนเสียเลยสิ กระสุนเพิ่มอีกนัดเดียวมันไม่เปลืองเงินเท่าไหร่ไม่ใช่หรือ!”

หลังจากนั้นลูกน้องวิคก็หิ้วกระเป๋าใบโตที่อัดแน่นไปด้วยใบละพันมาให้วิคที่หลบซ่อนตัวอยู่ในอพาร์ตเมนต์ราคาถูกโทรมๆ วิคพอใจที่ได้มาครบ บอกว่าตนได้กลิ่นไม่ดีนัก ตอนนี้อู่ซ่อมรถก็อยู่ไม่ได้ โทษว่าเพราะทั้งสองปล่อยให้เมธีหนีไปได้ตนจึงถูกตำรวจตามกลิ่นอย่างกระชั้นชิด

วิคด่าจนลูกน้องทั้งสองหงุดหงิด มันมองตากันแล้วจ้องไปที่กระเป๋าใส่เงินใบนั้น!

ooooooo

ปูรณ์กับวีว่าไปนั่งทานโจ๊กเจ้าอร่อยกันอย่างมีความสุข ไม่นานใจเด็ดก็โทร.มาหาปูรณ์บอกว่าคุณย่าพริ้มเพราอยากคุยด้วย เขาบอกว่าจะรีบไปเดี๋ยวนี้

ขณะปูรณ์เดินมากับวีว่าในร่างมุกรินนั้น คนขับรถประจำตัวมองอย่างแปลกใจแต่ไม่พูดอะไร จนปูรณ์ถามขณะนั่งรถไปว่าแปลกใจไหมที่เห็นตนมากับมุกริน เขาบอกว่าตนมีหน้าที่ขับรถและดูแลความปลอดภัยให้เขาเท่านั้น ปูรณ์ถามว่าแม้ว่าตอนนี้ตนจะไม่ได้เป็นประธานไทยธนกิจแล้วหรือ?

คนขับรถตอบอย่างไม่ลังเลว่าไทยธนกิจไม่ได้จ้างตน ตระกูลวรรณดำรงต่างหากที่จ้างและที่สำคัญตนทำงานกับคนที่นับถือ คนที่ตนอยากทำด้วย ไม่ได้ทำเพราะเงินอย่างเดียว

“ถ้าทุกคนคิดอย่างนายบ้านเมืองเราคงไม่วุ่นวายแบบนี้ ขอบใจนายมากที่ไม่ถามอะไรเรื่องฉันกับมุกริน ทำเวลาหน่อย รีบตรงไปที่บ้านวรรณดำรงมีคนสำคัญรอฉันอยู่”

ooooooo

มุกรินกลับถึงบ้านถูกลมถามอย่างจับผิดว่าไปไหนมา ระแวงว่าเธอไปหาปูรณ์ ลมเล่าว่าวันนี้ปูรณ์มาบอกว่าจะเอาไทยธนกิจคืนให้ได้ ลมพูดอย่างฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดว่า

“ไม่มีทาง! ผมไม่มีทางให้อาปูรณ์แย่งของที่ผมได้มาแล้วกลับคืนไปเป็นอันขาด!” มุกรินถามว่าเขาไปแย่งมาจากปูรณ์ก่อนไม่ใช่หรือ ลมขอโทษอ้างว่าเพราะวันนี้ปูรณ์ไปที่ไทยธนกิจแม่อารมณ์เสียเลยมาลงที่ตน ตนโดนแม่เล่นงานมาเลยมาลงกับเธออีกต่อ

มุกรินโมโหจะเดินออกไป ลมเรียกไว้บอกว่าจะพาเธอไปยังที่ที่หนึ่ง เธอถามว่าไปไหน เขาบอกว่าเดี๋ยวก็รู้เอง

ลมพาวีว่าในร่างมุกรินไปที่ร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้ง เธอถามว่าพาตนมาร้านนี้ทำไม? ลมพูดอย่างภูมิใจว่าพาเธอมาดูชุดเจ้าสาวในร้านที่มีชื่อเสียงที่สุด

มุกรินเดินผ่านหุ่นที่ใส่ชุดแต่งงานที่วีว่าตัดไว้ ยังไม่เคยใส่แต่ถูกลูกน้องวิคมาทำลาย ซึ่งพี่หมีซ่อมแซมจนดูสวยงามสะดุดตาในร้าน

วีว่ามองชุดบนหุ่นตะลึงอึ้ง...

ooooooo

หลังจากชงโชคมอบเอกสารและซองขาวลาออกจากไทยธนกิจแล้ว เขาไปไดรฟ์กอล์ฟคนเดียวที่สนามไดรฟ์กอล์ฟ นักสืบคนนั้นเดินมาทักบอกว่าท่าทางเขาจะดัดนิสัยคุณพริ้มเพรา วรรณดำรง ได้สำเร็จแล้วนะ

“มันก็ไม่แน่หรอก ไม้แก่ย่อมดัดยากเสมอ ว่าแต่... เขามาแล้วใช่ไหม” ชงโชคถาม นักสืบบอกว่ามาแล้ว

มิสเตอร์เฉินนั่นเอง! ทั้งสองทักทายกันอย่างสนิทสนม มิสเตอร์เฉินบอกว่าชอบอากาศที่เมืองไทยมาก ชงโชคชวนหาบ้านสักหลังในไทย มิสเตอร์เฉินพูดต่อขำๆว่า และมีเมียใหม่อีกสักคนแล้วพากันหัวเราะเดินกอดกันไปนั่ง

นักสืบเห็นความสนิทสนมรักใคร่กันของทั้งสองแล้วอดยิ้มไม่ได้

ooooooo

ปูรณ์รีบไปหาคุณย่าพริ้มเพรา เขายังนอบน้อมเหมือนเดิม คุณย่าในสภาพทรุดโทรมนั่งอยู่ในห้องนอนของคุณปู่จรัลที่ยังรักษาสภาพเดิมไว้เหมือนคุณปู่จรัลยังอยู่
คุณย่าหยิบผ้าห่มเก่าๆที่คุณปู่จรัลห่มจนวาระสุดท้ายขึ้นมา เล่าว่าตนพยายามจะเปลี่ยนผ้าห่มให้แต่คุณปู่จรัลไม่ยอมเปลี่ยนบอกว่า “แค่นี้ก็ดีพอแล้ว” แล้วคุณย่าก็เอ่ยกับปูรณ์ว่า “เธอก็เหมือนผ้าห่มผืนนี้” แล้วเล่าว่า

“เธอคือผ้าห่มผืนนี้ ฉันเห็นย่าเธอเป็นแค่...ผ้าห่มผืนเก่าๆ มีรอยที่น่ารังเกียจและไม่มีค่า แต่คุณพี่จรัลกลับมองว่าเธอคือผ้าห่มที่ไม่มีผ้าห่มผืนไหนมาแทนที่ได้”
ปูรณ์ฟังอย่างตั้งใจว่าคุณย่าจะพูดอะไร คุณย่าพูดถึงความรู้สึกที่มีต่อปูรณ์เมื่อคุณปู่จรัลพาเขาเข้าบ้านว่า เขาคือตัวนอกสายเลือดที่ตนเกลียดและเขาคือคนที่จะเข้ามาทำลายวรรณดำรงให้ย่อยยับลงไป แล้วเอ่ยอย่างเจ็บปวดว่า

“แต่ที่ไหนได้คนที่ทำลายวรรณดำรงลงไปจริงๆ กลับเป็นคนในสายเลือดอย่างฉันเอง” คุณย่าลุกขึ้นแต่เซจะวูบ ปูรณ์รีบเข้าประคอง ถูกสะบัดเสียงใส่ว่า “ไม่ต้อง! แกอย่ามาแตะต้องตัวฉัน!!”

ปูรณ์ชะงักก้มหน้านิ่งอย่างสำรวมตามเดิม คุณย่าบอกว่าเรียกเขามาเพื่อทวงคำพูดจากเขา ที่พูดให้ใครต่อใครได้ยินเสมอว่า “คนนอกสายเลือดวรรณดำรงอย่างแกจะไม่มีทางหักหลังหรือฮุบสมบัติ แต่แกกลับจะดูแล และปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของวรรณดำรงตาม

คำสัญญาที่ให้ไว้กับคุณพี่จรัล ตอนนี้มันถึงเวลาที่แกจะได้ทำอย่างที่แกพูดมาตลอดแล้ว ถ้าแกเอาไทยธนกิจกลับคืนมาสู่วรรณดำรงได้ นั่นจะเป็นการพิสูจน์ว่าแกเป็นผ้าห่มผืนที่ดีพอ แต่ถ้าแกทำไม่ได้มันก็หมายความว่า แกเป็นแค่ผ้าห่มผืนเก่าๆขาดๆที่ไม่มีค่าอย่างที่ฉันคิดจริงๆ!!” พูดแล้วคุณย่าเดินออกจากห้องไป

ปูรณ์ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง จึงเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงคุณปู่จรัลเหมือนที่เคยนั่งมาตลอดเวลาที่คุณปู่ป่วย เขาถอนใจยาวอย่างตระหนักชัดว่า ความอาฆาตแค้นจงเกลียดจงชังที่คุณย่าพริ้มเพรามีต่อตนนั้น ยังไม่ได้เลือนหายไปเลยแม้แต่น้อย

ooooooo

จนถึงวันนี้พี่หมีกับอีโนที่ช่วยกันดูแลวรรณวิวาห์เวดดิ้งอย่างดี แต่ขาดวีว่าไปก็เหมือนขาดส่วนสำคัญในชีวิต อีโนบ่นว่าถ้าวันนั้นตนไปกับวีว่าและโดนยิงเสียเองยังดีกว่าที่วีว่าโดนยิง

พี่หมีติงว่าไม่ว่าจะเป็นอีโนหรือวีว่าก็มีค่าของชีวิตเท่ากันทั้งนั้นแหละ บอกอีโนว่า

“แล้วหยุดพูดคำว่า ‘ถ้า’ เถอะ ถ้าอย่างโน้นถ้าอย่างนี้ ทุกอย่างมันเป็นอดีตที่เราไปแก้อะไรไม่ได้แล้ว เราต้องอยู่กับวันนี้ อยู่กับปัจจุบันต่างหาก”

ขณะนั้นเองทั้งสองชะงักกึกเมื่อเห็นลมเดินนำมุกรินเข้ามาในร้าน อีโนตั้งป้อมต่อต้านทันที ไม่ว่าลมจะพูดอะไรก็ถูกอีโนย้อนแย้งไปหมดทุกเรื่อง จนถูกพี่หมีเรียกปรามว่าหยุดได้แล้ว เยอะไปแล้ว

วีว่าในร่างมุกรินรับรู้ถึงอารมณ์ต่อต้านลมกับมุกรินของอีโน ชวนลมไปร้านอื่นกันดีกว่า

“ไม่! ผมอยากให้รินใช้บริการจากร้านที่ดีที่สุดเพื่อจะได้ชุดเจ้าสาวที่สวยที่สุด” พี่หมีจึงเชิญทั้งสองให้ดูชุดไปก่อน ลมไม่ดูชุดอื่นชี้ชุดที่อยู่บนหุ่นว่า “ผมชอบและอยากให้รินใส่ชุดเจ้าสาวชุดนั้นครับ”

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 12 วันที่ 15 ก.ย. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ