ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 12 วันที่ 16 ก.ย. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 12 วันที่ 16 ก.ย. 58

“ไม่! ผมอยากให้รินใช้บริการจากร้านที่ดีที่สุดเพื่อจะได้ชุดเจ้าสาวที่สวยที่สุด” พี่หมีจึงเชิญทั้งสองให้ดูชุดไปก่อน ลมไม่ดูชุดอื่นชี้ชุดที่อยู่บนหุ่นว่า “ผมชอบและอยากให้รินใส่ชุดเจ้าสาวชุดนั้นครับ”

“อย่าหวัง!” อีโนสวนทันควัน อีโนขุดคุ้ยว่าชุดนี้เป็นชุดที่วีว่าตัดเตรียมเป็นเจ้าสาวกับผู้ชายห่วยๆอย่างเขา แล้วเขายังคิดจะเอาไปให้แม่ดารานี่ใส่อีกหรือ! อีโนด่าไปเป็นชุด จนลมปรามว่าจะมากไปแล้ว เรื่องของตนกับวีว่าจบไปแล้ว จะฟื้นฝอยทำไมอีก “ไม่ได้ฟื้นฝอย แต่ฉันจำ ยิ่งนายทำร้ายเพื่อนฉัน ฉันยิ่งจำไม่ลืม!”

“แต่บางทีเพื่อนของคุณอาจจะอยากลืมแล้วก็ได้” วีว่าในร่างมุกรินแย้ง พี่หมีเลยเชิญทั้งสองให้เดินเลือกชุดกันก่อน แต่ลมก็ยังยืนยันอยากให้มุกรินใส่ชุดที่อยู่บนหุ่น จนอีโนต้านสุดฤทธิ์ ประกาศไม่ขาย ไม่ว่าจะให้ สักกี่แสนกี่ล้านก็ไม่ขาย!



“แล้วเธอคิดเหรอว่าฉันจำเป็นต้องใช้เงินซื้อเพื่อให้ได้ชุดนี้! เพราะยังไงชุดเจ้าสาวนี่ก็ถือเป็นของฉันอยู่แล้ว!”
ทุกคนอึ้งกับคำพูดของลม วีว่ามองหน้าลมถามอย่างสงสัยว่า...

“หมายความว่ายังไง เราไม่เข้าใจ”

เวลาเดียวกันนั้น ปูรณ์ที่ขับรถออกจากไทยธนกิจ เขาเหลือบเห็นกองแฟ้ม ที่มีโลโก้ของวรรณวิวาห์เวดดิ้งที่วางอยู่ข้างคนขับ ฉุกคิดอะไรบางอย่าง เขาหักรถเลี้ยวกลับไปอย่างเร็ว

และเวลาเดียวกันนี้ ที่โรงพัก หมวดวริทเจ้าของคดีปรารภกับลูกน้องว่า

“ผมนึกว่าเราจะตะครุบตัวมันได้ที่อู่ซ่อมรถนั่นแล้วเสียอีก สุดท้ายมันก็หายไปอีก” ขณะนั้นเอง ตำรวจนายหนึ่งเข้ามาด้วยสีหน้าดีใจ ผู้กองถามดักคอทีเล่นทีจริงว่า “บอกผมสิว่าเป็นข่าวดี”

“สายของเรารู้แล้วครับว่า ตอนนี้นายวิคกับพวกไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน” ตำรวจนายนั้นรายงาน

ผู้กองวริทฟังแล้วลุกพรวดขึ้นทันที

ooooooo

ที่ห้องพักคนไข้ของวีว่า...จู่ๆเครื่องช่วยชีวิตที่อยู่รอบตัววีว่าก็ดังระงมขึ้นมาจนวารุณีตกใจร้องไห้โฮกับเหตุการณ์ที่เหมือนสัญญาณที่จะพรากวีว่าไป หมอและพยาบาลพากันรีบเข้ามาในห้อง

เวลาเดียวกัน ลมก็ยังกร่างอยู่ที่ร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้ง อ้างว่าที่ร้านฟื้นฟูขึ้นมาได้สวยงามอย่างทุกวันนี้จากการบุกทำลายของพวกเมธี เพราะการช่วยเหลือจากไทยธนกิจ ดังนั้นไทยธนกิจที่ตนเป็นประธานอยู่ปัจจุบันจึงย่อมมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรก็ได้กับร้านนี้ นั่นคืออาจได้ชุดเจ้าสาวแสนสวยนี้ไปโดยไม่ต้องใช้เงินเลยก็ได้!

ระหว่างที่ลมกำลังกร่างอยู่ที่ร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้งนั้น ร่างของวีว่าที่โรงพยาบาลเหมือนจะรับรู้และโกรธแค้นจนเกิดอาการวิกฤติ

ปูรณ์เอาแฟ้มเอกสารของร้านที่ติดอยู่ในรถมาคืนที่ร้าน เจอลมกำลังกร่างอยู่พอดี พอเขารู้จากอีโนที่โมโหออกมาเดินงุ่นง่านอยู่นอกร้านว่าลมพามุกรินมาดูชุดแต่งงานของวีว่าที่ร้าน เขารีบเข้าไปทันที

ลมทักทายปูรณ์อย่างเย้ยหยันว่าต่อไปคงไม่ต้องรบกวนเขาเรื่องเอกสารของวรรณวิวาห์เวดดิ้งแล้ว เพราะตนจะมาดูแลแทน ปูรณ์ตอบนิ่งๆว่า

“อาฝากด้วยนะ แต่ฝากไม่นานหรอก” ลมเย้ยอีกว่าตนพามุกรินมาดูชุดแต่งงาน พลางชี้ชุดที่หุ่นให้ดู ปูรณ์มองตามแล้วจำได้ว่าเป็นชุดที่วีว่าบรรจงตัดเพื่อเตรียมเป็นเจ้าสาว เขาอุทาน “นี่มันชุดที่...”

“ใช่ครับ ชุดที่วีว่าตัดไว้ มันสวยมากจนผมอยาก ให้รินใส่ในวันแต่งงาน ผมยังไม่ได้แพลนวันแต่งที่แน่นอน แต่ผมอยากแต่งให้เร็วที่สุด ไม่น่าจะเกินเดือนหน้า”

ปูรณ์แสดงความยินดีล่วงหน้ากับลมและมุกริน แล้วขอตัวกับพี่หมีว่าต้องไปธุระต่อ ตลอดเวลาที่ปูรณ์ถูกลมพูดเยาะเย้ยถากถางต่างๆนานานั้น วีว่าในร่าง

มุกรินต้องอดทนอดกลั้นอย่างที่สุด เธอไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากนิ่ง...

เมื่อปูรณ์ออกไปแล้ว ลมบอกพี่หมีว่าต้องการให้วรรณวิวาห์เวดดิ้งจัดงานแต่งให้ตนกับมุกรินด้วย เพราะตนต้องการให้งานแต่งของตนออกมาดีที่สุด

พี่หมีที่ยึดหลักว่าต้องดูแลและบริการลูกค้าให้ดีที่สุด ยินดี กระตือรือร้นที่จะจัดงานแต่งให้ เชิญทั้งสองไปดูแพ็กเกจ รูปแบบไอเดียที่คอมพ์กัน วีว่าในร่างมุกรินบอกลมว่าตนจะตามไปทีหลัง พอลมไปกับพี่หมี วีว่าก็วิ่งตามปูรณ์ไปทั้งที่อยู่ในชุดเจ้าสาว

วีว่าวิ่งตามปูรณ์จนทันขณะเขากำลังเดินเลี้ยวมาตามทางเท้า เธอตะโกนเรียก

“อาปูรณ์...อาปูรณ์จะเดินหนีวีว่าออกมาทำไมคะ”

“อาขอโทษ อาแค่ไม่อยากทนเห็นภาพนั้น” ปูรณ์ พูดอย่างเจ็บปวด มองวีว่าที่เหนื่อยหอบเพราะวิ่งตามมา “คนอื่นอาจจะมองเห็นเป็นมุกริน แต่อาเห็นว่าเป็นวีว่า วีว่าในชุดเจ้าสาวแล้วก็ยืนอยู่ข้างๆลม อาไม่อยากเห็นภาพนั้นนานกว่านี้...”

วีว่าโผกอดปูรณ์ที่ริมถนนทั้งที่อยู่ในชุดเจ้าสาว บอกปูรณ์อย่างเจ็บปวดว่า

“วีว่าก็ไม่อยากอยู่ในสภาพแบบนี้เหมือนกันค่ะ... วีว่าทนไม่ไหวแล้ว...วีว่าไม่อยากทนเป็นแบบนี้ต่อไปแล้ว...”

ปูรณ์กอดวีว่า เช็ดน้ำตาให้ ปลอบให้กำลังใจเธอว่าคนเก่งของอา...อย่าร้องไห้...วีว่าพยักหน้าพยายามกลั้นน้ำตา ทั้งสองกอดกันอยู่ริมถนน เป็นที่แปลกใจของคนที่ผ่านไปมา กับภาพหญิงสาวในชุดเจ้าสาวแสนสวยกอดกับชายหนุ่มอยู่ริมถนน

ooooooo

ปูรณ์จูงมือวีว่าเดินไปในสวนสาธารณะที่สวยงาม วีว่าอ้อนวอนอาปูรณ์ของเธอว่า

“อาปูรณ์ช่วยพาวีว่าหนีไปทีเถอะค่ะ หนีไปที่ไหนก็ได้ ไกลๆเลย วีว่าไม่อยากอยู่ ไม่อยากเจอ ไม่อยากเผชิญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้แล้ว”

วีว่านั่งที่เก้าอี้อย่างอ่อนแรง ปูรณ์ทรุดลงตรงหน้า เอามือเท้าเก้าอี้ไว้เหมือนกลัวเธอจะตกจากเก้าอี้ มองเธอเหมือนเด็กน้อย บอกให้หลับตา วีว่ามองงงๆ

“เวลาอาเจอเรื่องแย่ๆ รู้สึกว่าโลกนี้มันช่างเลวร้าย แต่จะหนีก็หนีไปไม่ได้ อาใช้วิธีหลับตา...หลับตา แล้วก็พยายามนึกถึงภาพดีๆ เรื่องราวหรือความทรงจำที่ทำให้เรามีความสุข พอเห็นภาพนั้นแล้วลืมตาขึ้นมา อาก็ลืมเรื่องแย่ๆก่อนหน้านั้นไปได้ทุกที...ไม่เชื่อก็ลองดูสิ”

วีว่าทำตามอย่างว่าง่าย พอเธอลืมตาขึ้น ปูรณ์ถามว่าเห็นภาพที่ทำให้มีความสุขไหม

“ตอนวีว่าหลับตา วีว่าไม่เห็น แต่ตอนนี้ วีว่าเห็นชัดเลย” วีว่าจ้องหน้าอาปูรณ์ของเธอเต็มตา ปูรณ์ถามว่าเธอเห็นภาพอะไรหรือ “ก็คนที่อยู่ข้างหน้านี่ไง...”

“คนที่อยู่ข้างหน้า...ก็ทำให้อามีความสุขเหมือนกัน”

วีว่าชะงัก ก่อนยิ้มออกมาอีกครั้งอย่างมีความสุข

...มีกำลังใจเต็มเปี่ยม...

ปูรณ์บอกว่าถ้าวีว่าจะไม่กลับไปก็ได้นะ เพราะการไปอยู่กับลมและคุณหญิงแขอุไรนั้นอันตรายเกินไป แต่วีว่ากลับยิ้ม พูดอย่างมั่นใจว่า

“ไม่เป็นไรค่ะ วีว่าอยากจะรู้ว่า ตกลงลมกับแม่ของเขามีแผนการอะไรอีกกันแน่ วีว่าเชื่อว่าถ้าวีว่าอยู่ที่นั่น วีว่าจะต้องเจออะไรบางอย่างแน่ๆ และมันอาจจะช่วยให้ไทยธนกิจกลับมาเป็นของวรรณดำรงอีกครั้งนึง”

ปูรณ์จะทักท้วง แต่วีว่าบอกว่าไม่ต้องห่วง ตนกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิมแล้ว เพราะมีฮีโร่เติมพลังให้ เธอมองปูรณ์ที่อยู่ตรงหน้าอย่างปีติ ชื่นชม บอกเขาว่า “ตกลงตามนี้นะคะ”

“โอเคๆ ใครจะไปกล้าขัดใจหลานสาวคนนี้ได้ล่ะ”

“ดีมากค่ะ ที่เข้าใจพอยต์!!”

ปูรณ์กับวีว่าในร่างมุกริน กุมมือมองตาอย่างให้กำลังใจกัน โดยไม่รู้ตัวเลยว่าถูกใครบางคนที่อยู่ในรถแอบถ่ายรูปทั้งสองไว้หลายรูป

ooooooo

ระหว่างที่วีว่าในร่างมุกรินกำลังเผชิญกับเรื่องราวสะเทือนใจอย่างมากนั้น ร่างของวีว่าที่โรงพยาบาล ก็อาการทรุดหนัก จนหมอบอกใจเด็ดกับวารุณีว่า

“อาการของคนไข้แย่ลงไปอีก แต่ยังไม่ถึงขั้นวิกฤติที่ต้องกลับไปใช้เครื่องช่วยหายใจ แต่เราอยากดูแลอย่างใกล้ชิดตลอด 24 ชั่วโมง ผมเลยให้ย้ายลงมาห้องไอซียูก่อน ถ้าอาการดีขึ้นก็จะย้ายกลับขึ้นไปอยู่ที่ห้องเดิม”

ใจเด็ดคุยกับหมออย่างเจ็บปวดปานหัวใจสลาย ยืนยันเจตนาเดิมว่าถ้าลูกต้องใช้เครื่องช่วยหายใจอีกรอบ เราจะปล่อยเธอไป หมอย้ำถามอีกว่าคุณย่าพริ้มเพรารู้การตัดสินใจนี้หรือยัง

“วีว่าเป็นลูกผม เรื่องความเป็นความตายของลูกผม ผมขอตัดสินใจเองครับ”

“งั้นก็ตามนั้น” อาจารย์หมอถอนใจเบาๆ

ใจเด็ดกุมมือและกอดวารุณีไว้กับการตัดสินใจที่เจ็บปวดนี้อย่างให้กำลังใจกัน ในขณะที่ชั้นฉัตรก็กอดเจ้าขาที่นั่งหน้าเสียอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดีกว่านี้...

ooooooo

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 12 วันที่ 16 ก.ย. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ