อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 12 วันที่ 17 ก.ย. 58

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 12 วันที่ 17 ก.ย. 58

“กลับเข้ามาสู่รายการโชว์ฟินฟิน อย่างที่เกริ่นไว้ตั้งแต่ช่วงแรกนะคะว่าวันนี้จะมีศึกดวลเพลงระหว่างพี่น้องนักร้องนักเต้น นั่นก็คือโจ & จิ๋วนั่นเอง โอ้โห วันนี้แฟนคลับของทั้งโจ ทั้งจิ๋วมากันเต็มฮอลล์เลยค่ะ ไหนขอเสียงแฟนคลับพี่โจหน่อย”
แฟนคลับโจส่งเสียงดังลั่นสตูฯ
“โห หูแทบแตก มาดูอีกฝั่งนึงมั่ง ไหนขอเสียงแฟนคลับจิ๋ว”
แฟนคลับรวมทั้งสมรและชาวบ้านส่งเสียงดังไม่แพ้กัน

“โอ้โห ไม่มีใครแพ้กันเลย ...เอาล่ะค่ะ ไปพบกับเขาและเธอกับซิงเกิ้ลใหม่ล่าสุดจาก โจจิ๋วววววว......”


เสียงเฮดังลั่น เสียงดนตรีในเพลงเร็วดังขึ้น สักพักโจจิ๋วก็ออกมาร้องเพลงสลับกันคนละท่อน ทั้งสองสบตากันแบบไม่เหมือนเก่า ทางด้านแฟนเพลงทั้งสองฝ่ายก็เริ่มแขวะกันไปกันมาเล็กๆ พอร้องไปได้ประมาณสองท่อน แฟนคลับสองฝ่ายเริ่มจะปาของใส่กัน

“แน่นักเหรอๆ” แฟนคลับโจแลบลิ้นให้สมร สมรทนไม่ไหวเดินเข้าไปดึงหูแฟนคลับโจจนร้องไห้ แฟนคลับทั้งสองฝ่ายเริ่มเข้าตะลุมบอนกัน บนเวทีโจจิ๋วเห็นท่าไม่ดีจะหยุดร้อง ด้านล่างเห็นโปรดิวเซอร์ทำสัญญาณให้ร้องต่อไป

โจจิ๋วจึงฝืนยิ้มร้องต่อไป ท่ามกลางบรรยากาศหลังกล้องที่ตีกันระเนระนาดแต่ไม่มีคนทางบ้านเห็น

ในกองถ่ายละครแนวนางทาส ทีมงานกำลังเตรียมตัวจะถ่ายฉากต่อไป พี่หมีเดินเข้าไปอธิบายนางฟ้าที่นั่งพักอยู่ “น้องนางฟ้าฮะ ฉากต่อไปจะเป็นฉากที่อีเอื้อยต้องแกล้งอีบัวตอง”
“อ๋อ ฟ้าอ่านแล้วค่ะ ให้แอบเอาหนอนไปวางบนไหล่ สบายมาก”
“ค่ะ แต่พอดี คุณราศีเค้าว่ามันไม่ค่อยน่ากลัว จะให้เปลี่ยนเป็นแมงมุมน่ะฮะ”
นางฟ้าเครียดทันที “แมงมุม!!!”
“ฮะ!!! เนี่ย ทีมงานเค้าหามาได้ตัวโต๊โตน่ากลัวสุดๆ ขนาดพี่เป็นผู้ชายยังช็อกเลย” ที่ขวดโหลบนโต๊ะไกลๆ เห็นแมงมุมตัวใหญ่อยู่ในนั้น “แล้วเดี๋ยวกลางๆเรื่องเป็นต้นไป จะให้แมงมุมเป็นสัญลักษณ์แทนตัวนางเอกเลยน่ะฮะ แบบมีนางเอกที่ไหน จะมีแมงมุมโผล่ที่นั่น ก็น่ากลัวดีนะฮะ แนวๆทายาทอสูร”
นางฟ้าทนไม่ไหว ลุกเลย นางฟ้าปรี๊ด “ได้ไงคะ! ไม่ได้หรอก เอาหนอนแบบเดิมแหละค่ะดีแล้ว”
พี่หมีหน้าเสีย อาทิตย์และคนอื่นๆหันมอง “อ้าว ทำไมล่ะคะ น้องนางฟ้ากลัวแมงมุมเหรอ”
นางฟ้าเงียบไปนิดหนึ่ง กลัวคนรู้ “เปล่าค่ะ …ไม่กลัวค่ะ...”
“งั้นก็เอาเถอะนะฮะ พี่ว่าภาพมันก็สวยดี”
“ไม่ไหวอ่ะ ไม่เอาแล้ว นึกจะเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยน ชุ่ยไปมั๊ย?! งั้นฟ้าขอถอนตัวค่ะ ไม่เล่นละ” นางฟ้าโยนบททิ้งแล้วเดินออกไปข้างหลัง
พี่หมีงง อาทิตย์มองตามนางฟ้าอย่างไม่เข้าใจเช่นกัน

หลังกองถ่าย นางฟ้าหน้าซีดเดินมาเก็บของจะกลับบ้าน อาทิตย์เดินตามเข้ามา “เป็นอะไรของคุณอีก”
“ฉันเบื่อ! ฉันไม่อยากเล่นแล้ว”
“ผมว่าคุณป่วยทางจิตแล้วนะ ไปหาหมอมั้ย”
“คุณสิไป”
“งั้นก็บอกมาสิครับว่าทำไมคุณจะไม่เล่น”
“ก็ฉันไม่ชอบ มาเปลี่ยนบทแบบนี้ได้ไง”
“อะไรกัน เล่นละครมาตั้งหลายเรื่อง เค้าก็เปลี่ยนกะทันหันแบบนี้กันตั้งหลายครั้ง ไม่เห็นคุณเดือดร้อน”
“มันอิ่มตัวแล้ว” นางฟ้าเก็บของเสร็จจะเดินออกไป อาทิตย์ขวาง “หลบไป”
“คุณกลัวแมงมุม!!” นางฟ้าชะงัก “ใช่มั้ยครับ”
“ไม่เกี่ยวเลย”
“มีอะไรทำไมคุณไม่บอกผม”
“ไม่มี”
อาทิตย์ถอนใจ เหนื่อยใจ “นางฟ้า ผมอยากให้คุณถอยออกมาซักหน่อยดีมั้ย คุณอยู่กับปัญหามากไปจนมองไม่เห็นตัวปัญหาที่แท้จริงแล้ว”
“ใครล่ะคะตัวปัญหา”
“ก็คุณไง”
“คุณอาทิตย์”
“คุณมัวแต่คิดว่าคนนั้นคนนี้จะทำร้ายคุณ คุณนั่นแหละทำร้ายตัวเอง”
นางฟ้ารำคาญ “มีอะไรอีกมั้ยคะ”
“ออกไปเล่นซะ” อาทิตย์หยิบโหลแมงมุมออกมาจากเสื้อสูท ยื่นให้นางฟ้า นางฟ้าเห็นแมงมุมก็หน้าซีด เป็นลมจะล้มลง อาทิตย์ตกใจรีบรับไว้ “คุณ!” นางฟ้าหลับตา นอนนิ่งในอ้อมแขนอาทิตย์

นางฟ้า ค่อยๆลืมตาขึ้น เห็นปูเปรี้ยวอยู่ใกล้ๆ “น้องนางฟ้า เป็นไงบ้างคะ”
นางฟ้าค่อยพยุงตัวขึ้นจากเตียง “ฟ้าเป็นอะไรหรือคะพี่ปูเปรี้ยว”
“เป็นลมอีกแล้วน่ะสิคะ นี่เป็นยังไงบ้าง”
“ไม่เป็นไรแล้วค่ะ แล้ว...ข้างนอกยังถ่ายกันอยู่รึเปล่าคะ”
“คุณอาทิตย์สั่งให้ยกกองไปแล้วน่ะค่ะ เอ่อ...แล้วก็”
“มีอะไรคะ”
“คุณอาทิตย์สั่งเปลี่ยนตัวนางเอกเรื่องนี้แล้วน่ะค่ะ” นางฟ้าตกใจ “แกบอกว่าอยากให้น้องนางฟ้าพัก แล้วก็เปลี่ยนไปเล่นเรื่องอื่นแทน ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน” นางฟ้าอึ้งไป

ห้องตัดต่อช่อง SUN กรณ์นั่งคุยมือถืออยู่ในห้องตัดต่อ “มันทำขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะน้องนัตตี้ แหม นังไลลานี่มันไปอยู่ที่ไหน หัวหน้าตายหมดจริงๆ ได้จ้ะ เดี๋ยวพี่กรณ์จะจัดหนักให้มันหมดราคาไม่มีใครอยากเอาไว้เลย คิดถึงนะคะ ม๊วบๆ” กรณ์กดวางมือถือแล้วสั่งช่างตัดต่อ “เฮ้ย I LOVE GOSSIP วันนี้ทำสกู๊ปเรื่องแก๊งนางฟ้าไลลาจิ๋ว ทำไงก็ได้ให้นังเวรตะไลลา มันดูด้อยสุดในสามคนนี้นะ อยากให้อดีตมันเละเฟะเน่าหนอนอะไรก็ใส่ไปได้เลย”
ช่างตัดต่อมองหน้ากรณ์แบบงงๆ กรณ์พอใจกับการทำลายไลลา

ห้องทำงานไลลา ไลลากำลังนั่งจิบกาแฟ เปิดดูช่อง THE SUN ที่จอทีวีเห็นเป็นรายการข่าวบันเทิง มีสกู๊ปเรื่อง “เส้นทาง 3 เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด” เป็นการยำภาพของสามสาวและใส่เสียงบรรยายลงไป
“มิตรภาพของสามสาวที่ยาวนานตั้งแต่วัยเรียน กลับพังทลายลงในวงการบันเทิง ด้วยเหตุผลหลายประการที่ไม่อาจทราบได้ คล้ายดวงชะตาเล่นตลก ดังคำที่ว่าแข่งเรือแข่งพายน่ะแข่งได้ แต่แข่งบุญวาสนายังไงน่ะลืมซะเถอะ

ในขณะที่นางฟ้ากลายเป็นนางเอกอันดับหนึ่งของประเทศ และจิ๋วก็รุ่งโรจน์ตั้งแต่เพลงแรกเพราะได้จับคู่กับซุปตาร์อย่างโจ ศรัณธร แต่ไลลากลับไปไม่สุด” ไลลาจ้องเขม็งไปที่ทีวี “ชีวิตคนข่าวของเธอเหมือนจะรุ่งแต่ก็พุ่งปริ๊ดเดียวดังดอกไม้ไฟ เพราะอาการแรงไม่เลือก เบรคไม่อยู่ จนทำให้แหกโค้งร่วงลงเหวไปอย่างน่าอนาถ แม้จะไปอยู่รังใหม่อย่างสตาร์สเตชั่นก็ยังไม่อาจผงาดขึ้นมาได้เหมือนเพื่อน ๆ ทั้งสอง” ไลลานิ่งแต่เปี่ยมความโกรธ

ไลลานั่งคุยกับเรด้าที่ร้านกาแฟ “มันก็จริงของเค้าพี่ ในบรรดาสามคน ไลไปไม่สุดอยู่คนเดียว”
“โธ่ นี่ยังไม่ดีอีกเหรอ”
“จิ๋วตอนแรกก็ดูเหมือนจะแย่ แต่ไปๆมาๆวาสนาจิ๋วก็ดีกว่าจนได้ ไม่รู้ทำบุญอะไรด้วยอะไรกัน”
“ตอนนี้น้องไลก็เป็นนักข่าวบันเทิงหญิงอันดับหนึ่งของช่องแล้วนะ”
ไลลาเบะปาก “อันดับหนึ่งของช่อง น่าภูมิใจเหรอคะ มันต้องนักข่าวบันเทิงอันดับหนึ่งอันดับหนึ่งของประเทศ”
“โธ่ ก็เส้นทางของพิธีกรข่าวมันก็สุดทางแล้วนี่คะ”
“ไลอยากแข่งกับพวกมัน”
“โอย จะแข่งยังไง คนละทางกันเลย เค้าเป็นดารานักร้องเป็นคนหน้าม่าน แต่เรามันนักข่าว พี่ว่าเป็นอย่างนี้ก็ดีแล้วนะ ยกเว้นว่าน้องไลจะไปเป็นดารา” ไลลาชะงักเอ๊ะ ???

บ้านหมอดูงูเขียว หมอดูงูเขียวกำลังเขย่ากระบอกเหล็กดูคล้ายบาร์เทนเดอร์ ไม่นานก็สาดกระบอกลงบนโต๊ะ
เห็นตุ๊กตาหมูตัวเล็กๆสามตัวกระเด็นออกมาจากกระบอก หมอดูงูเขียวทำหน้าตกใจ “ตัน ตันจริงๆ”
เรด้าสงสัย “อะไรตันคะ”
“เส้นทางอาชีพนักข่าวของอีหนูไลลา”
เรด้ากับไลลามองหน้ากันเครียด ไลลาอยากรู้ “แล้วจะพอมีวิธีแก้ให้มันดีขึ้นไหมคะ”
หมอดูหยิบดินสอเขียนๆในกระดาษแล้วส่ายหัว “ถ้าจะเอาดีทางนี้มันก็สุดแค่นี้แหละ”
เรด้าคาดคั้น “มันต้องมีวิธีแก้สิคะ เสียเท่าไหร่ก็ยอมค่ะ”
หมอดูทุบโต๊ะปึง “เอ๊ะ นี่แกเห็นฉันเป็นหมอดูหลอกเงินเหรอ”
เรด้าจ๋อย “เปล่าค่ะ คือหนูก็อยากให้น้องมันได้ดี”
หมอดูขีดๆเขียนๆลงในกระดาษสักพักก็เหมือนเห็นทางออก “ทางนักข่าวนี้ตันแน่ๆ แต่มีอีกทางรุ่งพุ่งปรี๊ด”
“ทางไหนคะ”
“ตามลักขณาบอกว่าต้องเป็นดารา”
“เป็นดารา” เรด้าหัวเราะร่วน “กร๊ากกกกก ฮ่าๆๆ บอกแล้ว ฮ่าๆๆ”
“หัวเราะทำไม ญาติผู้ใหญ่เธอเป็นตลกเหรอ” เรด้าเงียบปากทันที
“มันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ”
“ทำไม”

“หนูไม่เคยมีความคิดแม้แต่นิดว่าจะเป็นดารา หนูเล่นไม่ได้หรอกค่ะ แล้วหนังหน้าอย่างหนูเนี่ยนะคะ ถ้าไปเล่นคงได้แต่บทตัวร้าย ไม่ก็แม่นางเอก”
“เฮ้ย แต่จากดวงหนูน่ะ ถ้าเป็นดาราจะได้ถึงนางเอกเลยนะ”
เรด้าตื่นเต้น “ว้าว”
ไลลาประชด “นางเอกเรื่องแก้วหน้าม้ารึเปล่าคะ”
“ไม่เชื่อทีหลังก็อย่ามา” ไลลาไม่เชื่ออย่างยิ่ง

ห้องอาทิตย์ อาทิตย์นั่งตรวจงานอยู่ นางฟ้าเปิดประตูเข้ามา อาทิตย์เห็นก็ยิ้มให้ “ว่าไงครับ ตื่นแล้วเหรอ”
“นี่คุณทำอะไรฉัน”
อาทิตย์ยิ้มๆ “ผมจะไปทำอะไรคุณ คุยกันอยู่ดีๆคุณก็หลับร่วงผล็อยไปเลย สงสัยจะเคลิ้ม”
นางฟ้าไม่ตลกด้วย ปรี่เข้ามาเลย “คุณถอดฉันออกจากละครทำไม??”
อาทิตย์ยิ้ม ตลก “อ้าว สงสัยคุณจะบ้าจริงๆ ก็คุณพูดเองว่าไม่เล่นแล้ว ละครชุ่ยๆเปลี่ยนบทกะทันหัน ผมก็จัดให้สิครับ โชคดีนะครับเพิ่งถ่ายไปได้ไม่กี่ฉาก”
“ฉันพูดเพราะอยากให้แก้บท”
“แก้ทำไมครับ บทมันมีอะไรไม่ดีเหรอ แมงมุมก็ดูน่ากลัวกว่าหนอน คนดูก็น่าจะชอบมากกว่า” นางฟ้าเครียด หนักใจ พูดไม่ออก ใจไม่อยากมีปัญหาแต่ก็ไม่อยากให้ใครรู้ความจริงเรื่องกลัวแมงมุม อาทิตย์ถอนใจ แล้วลุกเดินไปกดล็อคประตู เขาเดินกลับมาหานางฟ้า จับมือเธอขึ้นมา มองตาเธอ แล้วตั้งใจพูดเบาๆ “นางฟ้า คุณป่วยเป็นโรคกลัวแมงมุมใช่มั้ยครับ” นางฟ้าอึ้งไป “ที่ผ่านมา ที่คุณเป็นแบบนี้ก็เพราะแมงมุมใช่มั้ย”
นางฟ้านิ่งไปนิดก่อนพูด “แล้วคนอื่นรู้เรื่องนี้รึเปล่า”
“ผมบอกคนในกองถ่ายว่าคุณเป็นลมเพราะพักผ่อนน้อย”
นางฟ้าขอร้อง “เอ่อ..คุณอย่าบอกใครได้มั้ย”
อาทิตย์ถอนใจ “ผมไม่บอกหรอกครับ ยิ่งมีคนรู้เท่าไหร่ ยิ่งเป็นอันตรายกับตัวคุณเอง แล้วตอนนี้มีใครที่รู้เรื่องนี้บ้างครับ”
“ก็มี...ไลลา”
อาทิตย์อึ้งไป หน้าเครียด “ผมสัญญาจะไม่บอกใครแม้แต่คนเดียว ต่อไปถ้ามีอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้โทรหาผมนะครับ” นางฟ้าสีหน้ากังวล

ผับแห่งหนึ่ง บนเวทีกำลังบรรเลงเพลงเศร้าสโลว์ เป๋ากับจิ๋วนั่งอยู่ จิ๋วใส่หมวกพรางตัว “หายเครียดมั่งยัง”
“อืม นิดนึง แม่ฉันนี่นะ ไม่น่าเลย”
“เอาน่า แกก็ทำไปเพราะอยากปกป้องจิ๋วนั่นแหละ”
“เดี๋ยวได้โดนจับแยกกันร้องแหงๆเลย”
“อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดนะ ห้ามไม่ได้หรอก”
เพลงบนเวทีเริ่มเปลี่ยนจากเพลงช้าเป็นเพลงสนุก จิ๋วชวน “เฮ้ย ออกไปเต้นกันดีกว่า คลายเครียด”
“ไม่เอาๆ”
จิ๋วเว้าวอน “ไปๆ อยากเต้นอะ ไปเป็นเพื่อนหน่อยดิ นะๆ”
เป๋าส่ายหัวไม่ยอมไปท่าเดียว นักเที่ยวชายโต๊ะข้างๆเห็นดังนั้นก็แซวจิ๋ว “น้องจ๊ะ เค้าไม่ไป ไปเต้นกับพี่ก็ได้นะจ๊ะ” เป๋าไม่พอใจฉุดมือจิ๋วออกไปที่กลางฟลอร์ทันที เป๋าเริ่มเต้นอย่างมัน
“เฮ้ย ไหนบอก…ไม่เอาๆ”
เป๋าเต้นไปด้วย พูดไปด้วย “พูดมาก !! จะเต้นไม่เต้น?” เป๋าเต้นยับ
จิ๋วขำกิ๊ก “เต้นสิ อิเป๋าบ้า!!!” ทั้งสองเต้นกันอย่างสนุกสุดเหวี่ยงเพื่อลืมเครียด

ในห้องคาราโอเกะซึ่งอยู่ด้านในของผับ นักข่าวบันเทิงจากหลายสำนักมารวมตัวกันกินดื่มและร้องเต้นกันอย่างเมามันโดยการเลี้ยงดูปูเสื่อของไลลา
ด้านไลลากำลังร้องเพลงอย่างสุดมัน จบเพลง ไลลากล่าวขอบคุณ “ไลต้องขอบคุณพี่ๆเพื่อนๆน้องๆนักข่าวสายบันเทิงทุกฉบับนะคะที่มากันวันนี้”
เรด้าเมา “โอย เป็นทางการไปน้องไล”
“ไลชวนทุกคนมาก็เพื่อจะแจ้งอย่างเป็นทางการว่าตอนนี้ไล “ลาออก” จากช่องเก่าไปอยู่สตาร์สเตชั่นแล้วนะคะ”
“รู้แล้วๆ”
“ตอนนี้เป็นอิสระมากๆเต็มที่กับชีวิตสุดๆ พี่ๆเพื่อนๆคนไหนอยากจะขอข่าว หรือมีอะไรให้ไลช่วยยินดีเลยค่ะ”
เรด้ายกแก้ว “ขอให้เจ้าภาพจงเจริญ”
พวกนักข่าวยกแก้วตาม ““จะเล็กจะใหญ่ไลไม่สน” เฮ” ไลลายิ้มระรื่น

ที่หน้าห้องคาราโอเกะ ไลลาโบกมือลาพวกนักข่าว “กลับบ้านดีๆนะคะ” ไลลากำลังจะหันเดินออกจากผับก็บังเอิญเห็นบางอย่างที่ฟลอร์เต้นรำ ไลลาเห็นจิ๋วกับเป๋าเต้นอยู่ด้วยกัน ไลลาอึ้งไปนิดหนึ่ง ทางด้านจิ๋วกับเป๋าเต้นหัวเราะต่อกระซิกกันโดยไม่รู้ว่ามีไลลามองอยู่
เป๋ามองไปรอบๆ เห็นเริ่มไม่ค่อยมีคนเต้น “พอก่อนเหอะมะ? เดี๋ยวใครจำจิ๋วได้ล่ะซวยแย่”
“ใครจะจำได้” จิ๋วควักแว่นใส่ขึ้นขำๆ “อ่ะ!! ใส่แว่นใส่หมวกซะขนาดนี้ คงมีแต่แม่ฉันน่ะแหละ”
“ไปเหอะน่ะ” เป๋าจับมือจิ๋วจะพาเดินออกไป
เพลงสโลว์ ซึ้ง ดังขึ้นทันที จิ๋วรั้งไว้ “ไหนๆ สอนหน่อยดิ เพลงแบบนี้ ที่อังกฤษเค้าเต้นกันยังไง” เป๋าส่ายหน้ายิ้ม ๆ โอบเอวจิ๋วแล้วยืนเต้นรำในจังหวะสโลว์ด้วยกัน “ขอบใจนะเว้ยเป๋าที่มาเป็นเพื่อน”
“เฮ้ย อย่ามาทำดราม่า ที่มาก็เพราะฉันอยากเที่ยวอยู่”
“ในบรรดาเพื่อนสามคนก็คงมีแกนี่แหละ ที่จะมาเที่ยวกับฉันได้”
ไลลานึกอะไรขึ้นมา ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าหยิบมือถือขึ้นมา เตรียมจะถ่ายรูป ขณะไลลากำลังจะถ่ายนั้น พอดีจังหวะที่เป๋ามองมาเห็นไลลาพอดี “เฮ้ย ไล! นี่หว่า!!!” ไลลารีบชักมือถือลง ไม่ได้ถ่าย
จิ๋วหันไปเห็นไลลา “เจ้ไล !” จิ๋วเป๋าเดินออกจากฟลอร์เข้าไปหาไลลา
ไลลาทำเป็นยิ้มดีใจ “เฮ้ย จิ๋ว เป๋า”
จิ๋วเข้าไปกอดไลลา เป๋ามองไลลายิ้ม ไลลายิ้มเจื่อนๆ

ไลลา จิ๋ว เป๋า เดินออกมาจากผับด้วยกัน
“เป๋า เดี๋ยวฉันแวะไปส่งไอ้จิ๋วเอง จะไปดูคอนโดใหม่มันด้วย”
“แน่ใจนะ?? ไม่ใช้บริการบอดี้การ์ดจริงๆนะ ??”
จิ๋วแอบมองตาละห้อยแบบเอาจริงๆก็อยากให้เค้าไปส่ง กำลังอ้าปากจะพูด ไลลาพูดขึ้นก่อน “รีบๆกลับไปเลยไป”
“เออ…อย่ามาง้อ” เป๋าชี้หน้าขำๆ
กำลังจะแยกกัน ไลลานึกอะไรได้ “เฮ้ย เดี๋ยว”
เป๋าชะงัก “อะไรวะ”

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 12 วันที่ 17 ก.ย. 58

ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทประพันธ์โดย สุพรรณิการ์
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทโทรทัศน์โดย : สุพรรณิการ์ และ ณัฏฐพล เกษบุญชู
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา กำกับการแสดงโดย : ปรีดาภรณ์ บัวตูม
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ผลิตโดย : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ควบคุมการผลิตโดย : อรพรรณ วัชรพล
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ