ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 13 วันที่ 18 ก.ย. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 13 วันที่ 18 ก.ย. 58

เวลาเดียวกัน ผู้กองวริทก็ได้รับรายงานจากลูกน้องว่า สายของเรารายงานว่าวิครู้ที่อยู่ของปูรณ์และมันกำลังบ่ายหน้าไปที่นั่นแล้ว ผู้กองนำกำลังจะออกไปทันที หันสั่งลูกน้องก่อนขึ้นรถว่า

“ผมอยากให้ปฏิบัติการคืนนี้เงียบที่สุด ถ้าเป็นไปได้ ผมต้องการจับเป็นนะหมวด เพราะนายวิคจะเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่ปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดของคดีวรรณวิวาห์ วรรณดำรง”

ปูรณ์พาวีว่าจะหนีลงไปทางลิฟต์แต่แล้วเปลี่ยนใจพาวิ่งลงไปทางบันไดหนีไฟ เจอวิควิ่งขึ้นบันไดหนีไฟมา ปูรณ์เปลี่ยนเป็นไปใช้ลิฟต์ วิครู้ทันมันไปดักที่หน้าลิฟต์ พอเข้าไปเจอแต่วีว่ายืนตัวสั่นอยู่คนเดียว พริบตาเดียวมันก็ถูกปูรณ์โผล่มาซัดหมัดใส่แล้วกระชากมันออกจากลิฟต์ไปรัวหมัดใส่จนวิคล้มคว่ำ


“ไปกันเร็ว!” ปูรณ์เข้าไปในลิฟต์

“พวกมึงหนีกูไม่พ้นหรอก!!” วิคพุ่งไปเอามือดันประตูลิฟต์ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง แต่มันถูกปูรณ์จับแขนไว้ไม่ให้ยิงเข้ามา และวีว่าก็กัดแขนมันจนร้องจ๊ากกระชากมือกลับทำให้ประตูลิฟต์ปิด วิคแค้นแทบคลั่งที่เป้าหมายสำคัญหลุดไปได้

ooooooo

ลมโทร.หาสวัสดิ์เพื่อหาทางช่วยมุกริน ถูกสวัสดิ์ด่าว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังจะทำให้เราวอดวายยังคิดจะช่วยอีกหรือ

“ก็ให้มันวอดวายไป ผมไม่สน ผมไม่แคร์อะไรทั้งนั้น” ลมตอบอย่างบ้าดีเดือด สวัสดิ์เตือนให้คิดถึงทรัพย์สมบัติหมื่นล้านและคุกตะรางที่รออยู่ ลมตะโกนใส่โทรศัพท์ว่า “มุกรินคือสิ่งเดียวที่ผมต้องการ ต่อให้ผมไม่เหลืออะไรในโลกนี้ผมก็ยอม”

ลมถามสวัสดิ์ว่าตกลงตอนนี้มุกรินอยู่ที่ไหน เมื่อสวัสดิ์ไม่ยอมบอก ลมขู่ว่าตนจะบอกแม่ว่าน้าเอาเงินไปซุกไว้ที่เกาะเคย์แมนน์ 500 ล้านเผื่อทางหนีทีไล่ สวัสดิ์ตกใจถามว่าลมรู้เรื่องนี้ด้วยหรือ?

“เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น ผมต้องการแค่ไปรับตัวมุกรินมาอย่างปลอดภัยด้วยตัวผมเอง ไอ้วิคมันจะฆ่าอาปูรณ์มันจะทำลายแล็ปท็อปก็เรื่องของมัน ผมต้องการแค่นี้ สุดท้ายมันก็ไม่ได้ทำลายแผนของน้ากับแม่ เพราะฉะนั้นบอกผมมาเสียทีว่ามุกรินอยู่ที่ไหน!?”

ในที่สุดสวัสดิ์ยอมบอก ลมรีบไปที่คอนโดปูรณ์ทันที ฝ่ายสวัสดิ์ปาดเหงื่อทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง คุณหญิงแขอุไรที่กลับจากห้องน้ำมองน้องชายอย่างสงสัย

ooooooo

ปูรณ์พาวีว่าวิ่งลงมาถึงหน้าคอนโด เจอหนุ่มสองคนขี่ซุปเปอร์ไบค์มาจอด ปูรณ์ตรงเข้าไปที่คันหนึ่ง เขาขี่ซุปเปอร์ไบค์พาวีว่าหนีไปทันที วิคตาม มาเห็นมันยิงไปหนึ่งนัดไม่ถูก มันขึ้นอีกคันตามไป รถซุปเปอร์ไบค์สองคันวิ่งไล่ล่ากันสนั่นเมือง

วีว่าถามปูรณ์ว่าจะไปไหน เขาบอกว่าไปโรงพักที่ใกล้ที่สุด เวลาเดียวกันผู้กองวริทก็ได้รับรายงานจากลูกน้องว่าปูรณ์ขโมยรถพาผู้หญิงหน้าคล้ายมุกริน เวลแม็คซ์หนีไปและอีกคันก็ถูกชายมีอาวุธขโมยขี่ตามไป

ลมขับรถมาเห็นปูรณ์กับวีว่าและวิคขี่รถไล่ตามกันที่เลนฝั่งตรงข้าม เขากลับรถขึ้นสะพานที่กำลังซ่อมถูกคนงานซ่อมสะพานสกัดหยุดอยู่ที่เชิงสะพานนั่นเอง

วิคขี่มอเตอร์ไซค์ไล่ตามและยิงใส่รถของปูรณ์สองนัดซ้อนแต่ปูรณ์หลบได้ ไล่ไปอีกครู่ใหญ่มันยิงไปอีกหนึ่งนัดแรงสะท้อนทำให้แล็ปท็อปในมือวีว่าตกแตกกระจาย ปูรณ์บอกช่างมันแล้วเร่งเครื่องหนี แต่ถูกวิคยิง อีกเป็นครั้งที่สาม คราวนี้รถของปูรณ์ล้มไถลไปตามพื้นถนน ทั้งปูรณ์และวีว่ากลิ้งหลุนๆไปตามถนน

วิคไล่ตามมาทัน มันเดินผ่านวีว่าตรงไปเอาปืนจ่อที่ปูรณ์ มันหยิบมือถือโทร.บอกสวัสดิ์อย่างเลือดเย็นว่า

“ตอนนี้ผมกำลังยืนเอาปืนจ่อผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างหน้าตาคลับคล้ายคลับคลาปูรณ์ วรรณดำรงอยู่ คุณมีอะไรจะสั่งเสียเขาหน่อยไหม” คุณหญิงแขอุไรพูดแทรกเข้าไปในมือถือว่าตนไม่มีอะไรจะพูดให้ส่งมันไปเกิดใหม่เลย! ปูรณ์ได้ยินเสียงถามแทรกเข้าไปในมือถือว่า

“คุณหญิงแขอุไร นี่คุณเป็นคนบงการเรื่องนี้ด้วยหรือ?!”

“ไหนๆก็ไหนๆ มันคงเป็นบทสนทนาระหว่างเราเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะคุณปูรณ์...เสียใจด้วยที่ต้องบอกว่าใช่! ฉันเป็นผู้บงการทั้งหมด รวมทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกคุณในคืนนี้ ส่วนตัวฉันก็ไม่ได้เกลียดชังอะไรคุณหรอกนะ แต่ชีวิตก็เหมือนเกมและฉันก็ต้องการชนะในทุกๆเกมที่ฉันลงเล่นและคนแพ้ในเกมนี้ไม่สมควรจะอยู่ขวางหูขวางตาฉันต่อไป อ้อ...แล้วคุณไม่ต้องห่วงแม่ดาราที่ไปกับคุณด้วยหรอกนะ เสร็จธุระจากคุณนังนั่นก็คงจะตามคุณไปในไม่ช้า ถึงตรงนี้คงต้องบอกลาก่อนคุณปูรณ์!!”

พอคุณหญิงพูดจบ สวัสดิ์ก็ตะโกนใส่โทรศัพท์ “ฆ่ามันซะไอ้วิค...ฆ่ามันนนน!!!!”

วิคจ่อปืนลงไปอีก ปูรณ์มองปืนในมือวิคอย่างไม่อาจทำอะไรได้ เขาเตรียมรับชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อย่างสงบนิ่ง...

ฝ่ายชงโชค เมื่อถึงมือหมอ หมอผ่าตัดเอากระสุนที่ฝังกลางหลังออกอย่างเร่งด่วน

ผ่าตัดเสร็จหมอสั่งให้รีบเย็บแผล พยาบาลบอกว่าคนไข้ความดันลดลง หมอสั่งให้รีบให้ยาคนไข้

ชั้นฉัตรรอฟังข่าวอยู่หน้าห้องโดยมีเจ้าขาคอยให้กำลังใจ ส่วนวารุณีสวดมนต์ภาวนาให้ชงโชคปลอดภัยอยู่ที่บ้าน...

พอหมอออกจากห้องผ่าตัด ทั้งสองปราดเข้าไปถามอาการ พอรู้ว่าผ่าตัดเสร็จและคนเจ็บปลอดภัยแล้ว ทั้งชั้นฉัตรและเจ้าขาก็มองหน้ากันอย่างโล่งใจ...

ooooooo

วินาทีที่วิคเหนี่ยวไก ปูรณ์ตวัดเตะตัดขาจนมันล้ม ปูรณ์กระโดดคร่อมระดมต่อยมันไม่ยั้ง แต่พอวิคลุกขึ้นได้มันยิงเฉี่ยวขาปูรณ์จนบาดเจ็บ มันจ่อปืนจะยิงซ้ำ

พริบตานั้น ท่อนไม้ท่อนหนึ่งก็ฟาดเข้าที่กลางหลังมันอย่างแรง มันล้มกลิ้งปืนในมือลั่นกระเด็นจากมือ แต่อีกมือของมันยังถือโทรศัพท์ที่คุยกับสวัสดิ์และคุณหญิงแขอุไรอยู่

“วีว่า...” ปูรณ์อุทานเมื่อเห็นวีว่าถือไม้ที่ฟาดวิคเมื่อครู่นี้

“อาปูรณ์” วีว่าร้องเรียกอย่างเป็นห่วง

เสียงของทั้งสองเข้าไปในโทรศัพท์ สวัสดิ์ตกใจร้องถาม “เกิดอะไรขึ้นไอ้วิค!”

วีว่าทิ้งไม้วิ่งมาประคองปูรณ์เร่งให้รีบไปกันเถอะ แต่ปูรณ์ขยับตัวไม่ขึ้น วีว่าจะช่วยประคอง แต่ถูกวิคกระชากผมจนหน้าหงาย มันเห็นวีว่าในร่างมุกริน มันเย้ยว่ายังไม่ถึงคิว อย่าลัดคิว มันกระชากเธอขึ้นมาตบจนวีว่าล้มกลิ้งไปกับพื้น

ลมที่ถูกคนงานสกัดไว้ที่เชิงสะพานเขาวิ่งฝ่าคนงานข้ามไปยังกลางสะพานที่กำลังมีเหตุการณ์อยู่

เวลาเดียวกันนี้ ที่สะพานวิคกำลังต่อสู้กับปูรณ์และวีว่าในร่างมุกรินในขณะที่โทรศัพท์ก็ยังเปิดติดต่อกับคุณหญิงและสวัสดิ์ และอัดเสียงทั้งหมดไว้ ฝ่ายลมก็วิ่งตะบึงจากเชิงสะพานขึ้นมา และตำรวจก็นำกำลัง บ่ายหน้ามายังที่เกิดเหตุอย่างเร็ว

วิคจะยิงมุกรินแค้นที่ถูกเธอเอาไม้ฟาด ลมวิ่งตะบึงมาตะโกนสุดเสียง

“ไม่นะไอ้วิค!! แกจะทำอะไร แกตกลงกับฉันแล้วไม่ใช่เหรอ!!”

ปูรณ์หันมองลม ในขณะที่คุณหญิงและสวัสดิ์ชะงักอึ้งเมื่อรู้ว่าลมไปที่นั่น

“อย่าทำบ้าๆนะไอ้วิค แกตกลงกับฉันแล้วไง ว่าถ้าแกปล่อยมุกรินมาให้ฉัน แกจะได้ร้อยล้านจากฉัน”

เสียงตะโกนของลมดังเข้าไปในโทรศัพท์ คุณหญิงด่า “ไอ้ลูกโง่!!” แข่งกับเสียงลมที่ตะโกนบอกวิคว่าถ้าเขาฆ่ามุกรินนอกจากไม่ได้เงินร้อยล้านแล้วยังต้องถูกตำรวจตามล่าด้วย

นาทีนี้มือถือของวิคมีเสียงตะโกนจากทั้งคุณหญิงและลม ฝ่ายหนึ่งสั่งวิคให้ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!! ในขณะที่อีกฝ่ายร้องตะโกนให้ปล่อยเธอ...ปล่อยเธอ...

ปูรณ์ในสภาพบาดเจ็บจนขยับตัวแทบไม่ได้ มองวีว่าที่ถูกวิคจ่อปืนใส่อย่างทรมานใจ

เวลาเดียวกันนั้น รถตำรวจมาจอดที่เชิงสะพานแล้วกำลังตำรวจก็กรูกันวิ่งขึ้นไปบนสะพาน เป็นเวลาเดียวกับที่วิคยิงมุกรินจนร่างเธอกระดอนขึ้นไปก่อนร่วงลงมาแน่นิ่งกับพื้นสะพาน!

คุณหญิงและสวัสดิ์ฟังเหตุการณ์อยู่ต่างยิ้มออกมาอย่างสะใจ ปูรณ์ช็อกกับสิ่งที่เห็น ในขณะที่วิคตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

“แกคิดว่าแกเสนอให้ฉันร้อยล้านแล้วจะทำให้แกมาสั่งฉันโน่นนี่ได้หรือไอ้ลม? สันดานลูกคนรวยอย่างแกมันก็เป็นอีแบบนี้ทุกคน! รู้ไหมว่ากูรำคาญ!! มึงคิดว่ามีเงินก็เอามาฟาดหัวสั่งอะไรใครได้ทุกคนรึ! ประทานโทษ มันใช้ไม่ได้กับคนอย่างฉันว่ะ เพราะคนอย่างฉันมันรู้จักหาเงินได้ด้วยตัวเองอยู่แล้วโว้ย!!”

“ไอ้เวรเอ๊ย แกหักหลังพวกฉัน” สวัสดิ์ตะโกนไปในโทรศัพท์

วิคยังพล่ามอย่างบ้าเลือดว่าตนสะใจมากเวลาที่ได้ฆ่าคน นั่นคือเหตุผลที่ทำให้ตนยิงมุกริน บอกลมว่ามันอดใจไม่ไหวจิงๆ ลมพุ่งเข้าใส่วิค ทั้งสองล้มลงไปด้วยกันต่อสู้กันกลิ้งอยู่กลางสะพาน แล้วจู่ๆก็มีเสียงปืนลั่นขึ้น ลมผงะยกมือตัวเองขึ้นดู จึงรู้ว่าตัวเองถูกยิงที่ท้อง

ลมล้มลงกับพื้น วิคพุ่งเข้าไปพูดใส่หน้าว่า “มึงมันโง่มากเพื่อน มึงรู้ไหมว่ามึงจะเป็นคนสุดท้ายที่กูอยากยิง!” แต่แล้วมันก็เปลี่ยนใจจะสงเคราะห์ให้ลมตายโดยไม่ทรมาน แต่ขณะมันจะเหนี่ยวไกนั้น เสียงผู้กองวริทก็ตะโกนขึ้น

“หยุดนะนายวิค!! นายถูกจับแล้ว!!”

วิคตวัดกระบอกปืนมาทางตำรวจลั่นไกทันที พร้อมกับปืนจากตำรวจก็คำรามขึ้นสามนัดซ้อน วิคกระดอนขึ้นมันตายกลางอากาศ ตกลงมาแน่นิ่งจมกองเลือด เครื่องอัดเสียงดิจิตอลของมันกระเด็นไปที่พื้น!

นาทีนี้...ทุกอย่างสงบนิ่ง เงียบงันราวกับไม่ได้เกิดอะไรขึ้น! มีแต่การเคลื่อนไหวที่ไร้เสียงและอ่อนแรง เมื่อลมกับปูรณ์ต่างพยายามพาร่างที่บาดเจ็บของตนคลานไปหาวีว่าในร่างมุกรินที่นอนจมกองเลือดอยู่ ต่างเข้าไปจนแตะมือเธอไว้คนละข้าง ปูรณ์จับมือวีว่า...ส่วนลมจับมือมุกริน...ในร่างเดียวกัน!

“ไม่นะ วีว่า..มันจะต้องไม่จบลงแบบนี้ อาจจะไม่ยอมให้มันจบลงแบบนี้...” ปูรณ์พร่ำบอกวีว่า

“ไม่เป็นไรนะริน...เดี๋ยวผมจะตามรินไป...ไม่เป็นไรนะ...ไม่เป็นไร...” ลมพยายามบอกมุกรินที่เขาแตะมือเธออยู่ก่อนหมดสติไป...

ผู้กองวริทสั่งตำรวจให้เรียกรถพยาบาลด่วน ไม่นานรถพยาบาลก็มาถึงสองคัน

วินาทีนั้น! มีเสียงแว่วขึ้นข้างหูปูรณ์ที่นอนตาปรือเพราะบาดเจ็บอยู่

“อาปูรณ์...”

ปูรณ์มองไปทันที เขาเห็นร่างคุณลึกลับกับวีว่าที่โปร่งแสงยืนอยู่ด้วยกัน เขารวบรวมแรงถามวีว่าว่าเกิดอะไรขึ้น?

“ร่างของมุกรินดับสูญไปแล้ว จิตของวีว่าเลยไม่สามารถอยู่ในร่างนั้นได้อีกต่อไป” ปูรณ์ถามว่าคุณคือใคร วีว่าบอกว่า นี่คือคุณลึกลับที่ตนเคยเล่าให้อาปูรณ์ฟัง ปูรณ์จ้องคุณลึกลับพึมพำ “คุณลึกลับ...”

คุณลึกลับแปลกใจที่ปูรณ์เห็นตน แต่เรื่องเร่งด่วนเวลานี้คือ ให้ปูรณ์กัดฟันสู้อีกยก ย้ำกับเขาว่า...

“เพราะถ้าคุณช้าเกินไป คุณอาจจะช่วยเหลือวีว่าไม่ได้อีกแล้ว” ปูรณ์ถามงงๆว่าช่วยอย่างไร “ช่วยให้วีว่ากลับเข้าร่างเพราะกำลังเกิดเรื่องกับร่างของวีว่าคุณต้องลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้”

เวลาเดียวกัน ลมที่บาดเจ็บสาหัสแต่ยังจับมือมุกรินไว้แน่น เขาถูกตำรวจนำตัวมาขึ้นรถพยาบาล ลมจับมือมุกรินไว้แน่นไม่ยอมไปหรือถ้าจะไปก็ต้องไปด้วยกัน แต่ในที่สุดลมก็ถูกตำรวจนำตัวไปขึ้นรถพยาบาลจนได้

ตำรวจนายหนึ่งเข้ามารายงานผู้กองวริทว่า ตนเอาเครื่องบันทึกเสียงดิจิตอลของวิคไปก๊อบปี้ไว้แล้ว น่าจะเป็นหลักฐานที่ชี้ชัดว่าใครเป็นผู้ว่าจ้างให้นายวิคฆ่าใครต่อใครไม่หยุดหย่อน อีกครู่เดียวก็มีตำรวจมารายงานว่าตนจะไปสอบปากคำปูรณ์ แต่เขาหายตัวไปแล้ว ผู้กองตกใจว่าปูรณ์หายไปไหน?!

ooooooo

อาการของวีว่าในห้องไอซียูทรุดหนัก พยาบาลมาแจ้งชั้นฉัตรและเจ้าขาที่เฝ้าอยู่ว่า

“อาจารย์หมอให้รีบมาแจ้งว่าคุณวรรณวิวาห์อาการแย่ลง ร่างกายไม่ตอบสนองแล้วค่ะ”

ทั้งเจ้าขาและพี่หมีว้าวุ่นใจมาก ในขณะที่ใจเด็ดกับวารุณีกำลังคุยกับหมอเรื่องจะปล่อยให้วีว่าไปอย่างไม่ทุกข์ทรมานอยู่ในขั้นตอนสุดท้าย

คุณย่าพริ้มเพราอยู่ที่บ้าน นอกจากได้รับแจ้งว่าชงโชคถูกยิงแล้วต้องตกใจยิ่งขึ้นเมื่อรู้ว่าวีว่าหลานรักกำลังอยู่ในอาการวิกฤติ คุณย่ารีบไปโรงพยาบาลทันที

ปูรณ์ขี่ซุปเปอร์ไบค์คันเดิมตะบึงไปโรงพยาบาลอย่างลืมความเจ็บปวดของตัวเองหมดสิ้น ตลอดทางเขานึกถึงคำพูดของคุณลึกลับ...

“ร่างของวีว่าทนสภาวะการรักษาอย่างหนักไม่ไหว หัวใจร่างกายของเธอไม่ตอบสนองแล้ว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ปัญหาก็คือใจเด็ดกับวารุณีกำลังตัดสินใจให้หมอถอดเครื่องช่วยหายใจ คุณต้องรีบไปห้ามเอาไว้ก่อน ถ้าถอดเครื่องช่วยหายใจตอนนี้ จิตของวีว่าอาจจะกลับเข้าร่างเดิมของเธอไม่ทัน แล้วนั่นจะทำให้วีว่า...ต้องจากไปตลอดกาล แต่คุณยังมีเวลา ทำยังไงก็ได้ให้หมอรักษาร่างของวีว่าไว้จนถึงรุ่งเช้ายามพระอาทิตย์ขึ้น แล้วทุกอย่างจะเป็นอย่างที่คุณหวังไว้คุณปูรณ์...ชีวิตของวีว่าขึ้นอยู่กับคุณแล้วตอนนี้...”

ไม่มีอะไรจะสำคัญกว่านี้อีกแล้ว ปูรณ์ขี่ซุปเปอร์ไบค์ไปราวกับเหาะ แต่ก็ยังไม่ทันใจเขา...

คุณย่าพริ้มเพราไปถึงโรงพยาบาล โต้เถียงกับใจเด็ดและวารุณีไม่ยอมให้ปล่อยวีว่าจากไป ในขณะที่ใจเด็ดกับวารุณีก็สงสารลูกไม่ต้องการให้วีว่าต้องทุกข์ทรมานอีกต่อไปแล้ว ในที่สุดหมอให้เวลา 5 นาทีให้ทุกคนได้สั่งเสียคนไข้ก่อนปล่อยให้จากไปด้วยการถอดเครื่องช่วยหายใจ...

เป็น 5 นาทีที่บีบคั้นจิตใจของผู้สูญเสียอย่างใจเด็ด วารุณี และคุณย่าพริ้มเพราอย่างสาหัส

ปูรณ์มาถึงแล้ว เขารีบขึ้นไปบอกใจเด็ดกับวารุณี...

“อย่าทำแบบนี้...ผมขอร้องล่ะครับ อย่าเพิ่งปล่อยวีว่าไป ผมมีเรื่องจะเล่าให้ทุกคนฟัง”

ปูรณ์เล่าเรื่องที่ตนได้พบกับคุณลึกลับที่ดาดฟ้าโรงพยาบาล แล้วทั้งขอร้อง...อ้อนวอน...

“ผมขอร้องล่ะครับ ผมขอเวลาแค่ 3 ชั่วโมงต่อจากนี้เท่านั้น และถ้าถึงตอนนั้นวีว่ายังไม่ฟื้นขึ้นมาผมสัญญาว่าผมจะปล่อยวีว่าไปอย่างที่ทุกคนต้องการ”

เมื่อยังมีความหวัง ทุกคนจึงรอคอยปาฏิหาริย์ที่อาจจะเกิดขึ้น ตาจ้องนาฬิกา ใจลุ้นให้เกิดปาฏิหาริย์ที่เป็นความหวังสุดท้าย เวลาเดียวกัน ปูรณ์นั่งกุมมือวีว่าอยู่ข้างเตียง บอกเธอว่า...

“กลับมานะวีว่า อาและทุกคนรอวีว่าอยู่...กลับมาเถอะนะ...”

เช้าแล้ว...คุณลึกลับขึ้นไปบนดาดฟ้าโรงพยาบาล ยืนเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า พูดกับใครบางคนบนนั้น...

“ถ้าท่านได้ยินผม...ผมอยากจะขอร้อง...อยากอ้อนวอนท่าน... ในนามแห่งผู้พิทักษ์ตระกูลวรรณดำรง ผมอยากให้ท่านโปรดเมตตาแก่วรรณวิวาห์ วรรณดำรงด้วยเถิด...”

พริบตานั้น แสงพระอาทิตย์สว่างจ้าทอดยาวลงมาเป็นลำ ส่องประกายสีทองอร่ามไปทั่วท้องฟ้า สวยงามอย่างไม่เคยปรากฏ ลำแสงส่องเข้าอาบมือปูรณ์ที่กุมมือวีว่าอยู่แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น! เมื่อวีว่าเปล่งเสียงออกมาเบาๆ

“อาปูรณ์...” ปูรณ์อุทานเรียกวีว่าด้วยความดีใจสุดชีวิต วีว่าเอ่ยแผ่วเบาว่า “ค่ะ...วีว่ากลับมาหาอาปูรณ์แล้ว...” พลางค่อยๆยกมือขึ้นกอดปูรณ์... ปูรณ์กอดวีว่าไว้ สองร่างกอดกันด้วยความรักปลื้มปีติ ท่ามกลางแสงทองที่อาบร่างอย่างสวยงาม

ooooooo

ใจเด็ดทนไม่ไหวแล้ว พอได้เวลาก็ลุกขึ้นไม่อยากให้ลูกต้องทรมานอีกต่อไป

แต่พอเปิดประตูเข้าไป ทุกคนตะลึง ช็อก เมื่อเห็นปูรณ์กับวีว่ากอดกันอย่างแนบแน่น อีโนร้องลั่นดีใจสุดชีวิต

“นังวีว่า!! นังวีว่าฟื้นแล้ว!!!”

ทั้งเจ้าขา พี่หมี และอีโนกรูกันเข้าไปหาปูรณ์กับวีว่าทันที ใจเด็ดกับวารุณีตะลึงอึ้ง ใจเด็ดพึมพำแทบไม่รู้ตัว...

“ปาฏิหาริย์...”

คุณย่าพริ้มเพราลุกขึ้นมองภาพในห้องอย่างอัศจรรย์ใจ วีว่าเห็นคุณย่าก็ลุกมาโผกอดคุณย่า

“วีว่า...หลานย่า...” คุณย่าเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอ

“วีว่ากลับมาแล้วค่ะคุณย่า วีว่ากลับมาหาคุณย่าแล้วค่ะ” วีว่ากอดคุณย่าเสียงสั่นเครือด้วยความดีใจเช่นกัน

ทุกคนมองภาพนั้นด้วยความปลื้มปีติ ปล่อยให้ย่าหลานกอดกันท่ามกลางแสงสว่างยามเช้าที่เจิดจ้าจนพร่าเลือน...

คุณลึกลับยังอยู่บนดาดฟ้า มองแสงสีทองที่สาดส่องลงมาหยาดน้ำตาแห่งความปลื้มปีติไหลลงอาบแก้ม สิ่งที่คุณลึกลับร้องขอและอ้อนวอน เป็นจริงแล้ว... ปาฏิหาริย์เกิดแล้วจริงๆ...

ooooooo

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 13 วันที่ 18 ก.ย. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ