อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 13/2 วันที่ 19 ก.ย. 58

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 13/2 วันที่ 19 ก.ย. 58

หน้าตึกช่อง STAR ไลลาและทีมงานกำลังกระจายกันให้สัมภาษณ์นักข่าว
“ขอฝากผลงานหงส์เริงไฟไว้ด้วยนะคะ”
ช่างกล้องพยักหน้าว่าถ่ายเสร็จ ไลลาเดินไปกอดนักข่าวสำนักนั้นด้วยความสนิทสนม “สู้ๆนะจ๊ะน้องไล”
“ฝากเชียร์ด้วยนะพี่ เดี๋ยวกริ๊งกร๊างหากัน”
นักข่าวกับตากล้องเดินออกไป ขณะไลลากำลังจะหันหลังไปหานักข่าวอีกสำนักที่รออยู่ ชายคนหนึ่งวัย 45 ปี รูปร่างอ้วนท้วนใส่เสื้อม่อฮ่อมก็ถือแก้วน้ำเดินเข้ามาทักไลลา “ขอโทษครับ”
ไลลาหันไปเห็นก็งงๆว่าเขาเป็นใคร “อ๋อ ค่ะๆ”

“คุณรับบทเป็นหงส์รึเปล่า”
“ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“อืม เป๊ะมาก คุณหน้าเหมือนหงส์มากนะ”


ไลลาเหวอๆ และไม่ไว้ใจเขา “เดี๋ยวค่อยคุยกันนะคะ ขอตัวสัมภาษณ์ก่อน” ชายคนนั้นพยักหน้ายิ้มๆแล้วเดินจากไป
ไลลาเดินเข้าไปกอดทักทายกับเพื่อนนักข่าวอีกกลุ่ม ชิวาว่าก็วิ่งเข้ามา “น้องไล เจอคุณพู่กันเทพยัง”
“ไหนล่ะ”
“เอ๊า เมื่อกี้เขามานะ คนที่อ้วนๆ ใส่เสื้อม่อฮ่อมน่ะ”
ไลลานึกไปถึงคนที่เข้ามาทักก็ตกใจขึ้นมา “ห๊า??”
“โห่เสียดาย อาจจะคุยกับเขารู้เรื่องก็ได้”
ห้องประชุมช่อง SUN ทุกคนรออย่างร้อนรน จนอาทิตย์เดินเข้ามา ป๋าช้างถามทันที “มาดามเป็นไงบ้างครับ”
“คุณหมอว่าแกความดันขึ้นสูงน่ะครับ ตอนนี้กลับบ้านได้แล้ว”
“แหม มันก็น่าขึ้นอยู่หรอกครับ นักข่าวมาน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ช่องเราเลย”
“เพราะอีเวรตะไลลาคนเดียว” กรณ์เหน็บ
“อย่าไปโทษเค้าเลยครับ ถ้าจะผิดก็ผิดกันทั้งหมด ผิดที่ระบบการดูแลสื่อและประชาสัมพันธ์ไม่ดีพอ ที่ไหนต้อนรับดี ใครๆก็อยากไปที่นั่นครับ” ทุกคนเจื่อนลง “คุณแม่คงต้องพักไปซักระยะ ช่วงนี้ท่านจึงให้ผมเข้ามาดูแลละครกับงานข่าวควบไปด้วย ยังไงผมคงต้องพึ่งพาประสบการณ์ของทุกคน เพราะผมเองก็ยังใหม่กับงานอื่นๆที่ไม่ใช่งานเพลงครับ”
“แล้วเรื่องละคร คุณอาทิตย์จะเอายังไงต่อคะ” ปูเปรี้ยวถาม
“ผมดูแล้ว เรายังสูสี เพราะไลลาเองมีแต่ฐานแฟนคลับรายการข่าว ยังไม่มีกลุ่มแฟนละคร แล้วเรื่องเก่าๆก็ยังมีคนขุดคุ้ยมาโจมตีอยู่เรื่อย โดยเฉพาะนับตั้งแต่มีข่าวว่าจะมาเล่นละคร”
“เราตั้งทีมวอร์รูมโพสต์ด่ามันให้ครบทุกเว็บเลยดีมั้ยครับ” กรณ์แนะ
“วิธีแบบนั้นกำลังเป็นที่นิยม” กรณ์ยิ้มพยักหน้า “แต่สำหรับผมว่ามันสกปรกและน่าละอาย” กรณ์จ๋อย ป๋าช้างยิ้มเย้ยความสะเหร่อของมัน “ตอนนี้เราได้เปรียบตรงประสบการณ์การทำงานที่มีมาตรฐาน และแฟนละครที่เหนียวแน่นกลุ่มใหญ่ ส่วนช่องนั้นเน้นกลุ่มคนรุ่นใหม่ชัดเจน ซึ่งกลุ่มนี้เน้นกระแสและไม่แน่นอน” อาทิตย์ลุกยืน เดินพูด
“เพราะฉะนั้น เราต้องแข่งกันที่คุณภาพการผลิต และพยายามยึดฐานของเราไว้ให้ดี ยังไงผมจะลองใช้การตลาด แบบใหม่ๆมาผสมผสานอีกแรง”
ป้าช้างเห็นด้วย “ผมเชื่อว่ายังไงคนที่ทำงานด้วยเงินมันก็แพ้คนทำงานด้วยใจ”

อาทิตย์ปรึกษางานกับปูเปรี้ยว
“ตอนนี้งานต่างๆที่แคนเซิลน้องนางฟ้า เริ่มกลับมาแล้วค่ะ ส่วนบางรายยังไม่เข้าใจ เราก็จะเน้นโทรไปอธิบายโดยตรง ว่าเป็นแผนโปรโมท”
“ดีมากเลยครับพี่ปูเปรี้ยว ใครยังติดขัดเดี๋ยวผมช่วยพูดให้อีกครั้ง แล้วก็ต่อไปนี้ผมอยากดึงคนรุ่นใหม่เข้ามามีส่วนร่วม เพราะบางเรื่องถ้ายังใช้การโปรโมทแบบเก่าๆล่ะแย่แน่” เป๋าเดินเข้ามา “อ้าว เป๋ามาพอดีเลย” เป๋าเข้ามานั่งที่ “คุณเป๋าครับ ผมมีเรื่องต้องรบกวนคุณ”
“ว่ามาเลยครับ”
“ตอนนี้เราต้องการไอเดียของคนรุ่นใหม่ไฟแรง ผมทราบว่าคุณยังติดต่อกับรุ่นน้องในมหาลัยอยู่ อยากให้คุณช่วยหาเด็กที่มีความสามารถและความคิดสร้างสรรค์เข้ามาร่วมทีมกัน”
เป๋ามองหน้าอาทิตย์แป๊บแล้วตอบ “ไม่มีปัญหาครับ” อาทิตย์พยักหน้าคล้ายขอบคุณ

ที่ลานจอดรถ พู่กันเทพกำลังจะขึ้นรถกลับบ้าน ไลลาวิ่งตามมาถึง “พี่พู่กันเทพคะ”
พู่กันเทพชะงักหันไปเห็นไลลา ยิ้มนิดๆ “มีเวลาแล้วเหรอหงส์”
“ไลขอปรึกษาเรื่องบทหน่อยได้มั้ยคะ
“โอ้ นี่ห้าโมงเย็น สมุนหมาแมวผมร้องหาแย่แล้ว”
“แล้ว...ที่บ้าน มีใครอยู่มั้ยคะ” พู่กันเทพยิ้มนิด

สตูดิโอช่อง SUN นางฟ้าก็บ้าไม่แพ้เมื่ออ่านบทตัวเองในเรื่องเพลิงนารีก็หัวเสียคิดว่าควรจะโดดเด่นมากกว่านี้
“ทำไมบทมันเป็นอย่างนี้ล่ะค่ะ”
“มีอะไรเหรอคุณ”
“แนวซ้ำๆเดิมๆโดนรังแก อย่างนี้จะไปสู้ของฝั่งนั้นเค้าได้ยังไง ได้ข่าวว่ามีทั้งตบตีเรียกน้ำตาทั้งเรื่อง”
“มันไม่มีอะไรมาบอกได้หรอกนะครับว่าละครเรื่องไหนจะดังแน่ มันมีปัจจัยอีกตั้งเยอะ”
“แต่มันต้องปรับให้เข้ากับสถานการณ์ ทางนั้นเค้าเน้นฉูดฉาดเชือดเฉือนเราจะมาอิดเอื้อนรำฟ้อนอะไรอยู่ มีบทเรื่องอื่นอีกมั้ย”
“โหคุณ นี่มันบทของอาจารย์ศรีสอางค์ นักเขียนบทชั้นครูเลยนะครับ”
“ไม่เห็นเกี่ยวเลย เก็บไว้ใช้วันหลังก็ได้นี่”
“เขาไม่ใช่เพื่อนเล่นเรานะครับ อาจารย์แกเขียนให้ช่องเรามายี่สิบปี เซ้นส์ละครแกก็ดี ดังเกือบทุกเรื่อง”
“งั้นเอามือถือมา ฉันโทรหาแกเอง”
“ผมไม่มีหรอก ไปขอที่แม่ผมโน่น”
“คิดว่าชั้นหาไม่ได้เหรอ” นางฟ้าฉุนเดินออกไป อาทิตย์ส่ายหัว

บ้านพู่กันเทพ ไลลาคุยกับพู่กันเทพสองต่อสองในห้องทำงาน พู่กันเทพในชุดคลุมนั่งจิบกาแฟอยู่ มีหมาแมวนอนอยู่เต็มบ้าน “ผมขอคิดดูก่อนนะ...”
“ทำไมล่ะคะ มันติดตรงไหน ไลจะช่วยคิด”
พู่กันเทพถอนหายใจแล้วลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง พลางเล่าตำนานให้ฟัง “คุณรู้มั้ย เรื่องหงส์เริงไฟน่ะ ผมเขียนขึ้นมาจากประสบการณ์จริง ของ “หงส์” ผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมหลงรักเมื่อสมัยเรียน” พู่กันเทพหันไปมองหน้าไลลา “เค้าหน้าตาประมาณคุณนี่แหละ ผมเคยใช้ชีวิตกับเขาพักนึง แต่ไปกันไม่ได้ แม้มันจะผ่านไปนานยี่สิบปี ทุกวันนี้ผมก็ยังรักเค้าอยู่”
“แล้วทำไมคุณถึงเขียนให้บทนางรองเด่นกว่าเธอล่ะคะ”
“เพราะผมโกรธเธอ เกลียดเธอ หงส์ทำกับผมไว้มาก”
“แต่ลึกๆคุณก็ยังรักเธอ คุณถึงยังให้เธอเป็นนางเอก”
“ใช่ แม้นางรองในเรื่องซึ่งต่อมาจะกลายเป็นภรรยาของผม แต่ผมก็ไม่เคยลืมหงส์เลย” พู่กันเทพเปลี่ยนเรื่อง
“ทีมงานเค้าเก่งมากนะ เลือกคนได้เหมือนตัวจริงมาก ไม่ใช่แค่หน้าตาหรอกนะ ทั้งการพูดจา ลักษณะท่าทาง ยังกับคนคนเดียวกัน”
“คงเป็นฟ้าลิขิตมาน่ะค่ะ”
“แต่ประวัติศาสตร์ก็คงย้อนไปแก้อะไรไม่ได้ แล้วอีกอย่างชีวิตผมไม่เคยแก้บทตัวเองตามใจคนอื่นหรอกนะ ขอโทษด้วย”
ไลลาหน้าเสีย “โธ่ ! ทำไมล่ะคะ ทำไมคุณต้องยึดติดกับอดีตด้วย”
พู่กันเทพไม่มอง “กลับเถอะครับ”
ไลลานั่งลงคุกเข่ากับพื้น “คุณพู่กันเทพ ฉันขอร้องเถอะค่ะ สงสารฉันบ้างเถอะ ถ้าฉันเล่นตามบทคุณน่ะ ฉันไม่ได้เกิดแน่ คุณเป็นคนเดียวที่พวกนั้นเชื่อฟัง ช่วยเพิ่มบทให้ฉันนะคะ”
พู่กันเทพหันหลังไม่มอง ดูเหมือนฉากตามหนังจีนไม่ผิด “คุณไม่ใช่คนแรกหรอกนะ ที่มาทำแบบนี้กับผม ผมไม่ใจอ่อนหรอก”
“นี่เป็นเรื่องแรกของฉัน ฉันตั้งความหวังไว้กับมัน ถ้ามันล้ม ฉันก็ไม่รู้จะไปทางไหนแล้ว”
พู่กันเทพเสียงสั่น “เชิญกลับไปเถอะ”
ไลลาลุกขึ้น เดินมาทางหน้าพู่กันเทพ “มันยากมากนักใช่มั้ยคุณพู่กันเทพ คุณรักเธอไม่ใช่เหรอ ฉันรู้นะ..ถึงแม้คุณจะลดบทบาทเค้าในบทประพันธ์ แต่ความจริง หงส์คนนั้นยังเริงร่อนอยู่ในใจคุณตลอดมา”
ไลลาเริ่มวาดลีลา เอื้อมมือไปจับหน้าพู่กันเทพ พู่กันเทพสะท้านไปทั้งกาย “คุณ...”
ไลลาเสียงเย็นยะเยือกปานสะกดจิต “เพิ่มบทบาทให้ฉันเถอะ คุณพู่กันเทพ”
“นี่คุณไลลา”
“ไม่.. ฉัน... หงส์”
พู่กันเทพทนไม่ไหว ซุกหน้าลงที่ซอกคอไลลา

ห้องทำงานนิรันดร์ บทละคร “หงส์เริงไฟ ฉบับแก้ไข” ถูกวางลงบนโต๊ะ นิรันดร์กำลังคุยอยู่กับไลลา
“อยู่ๆเมื่อเช้าคุณพู่กันเทพก็ส่งอีเมลบทละครฉบับใหม่มาให้ผม อ่านแล้วมีแก้เกือบทั้งเรื่อง ผมว่าคงถูกใจคุณแน่” ไลลาดูแปลกใจอยู่เหมือนกัน “มีอะไรหรือคะ”
“ก็บทนางเอกมันเพิ่มขึ้นมาเยอะมาก มีฉากโชว์อารมณ์ โชว์ดราม่า แถมยังมีฉากเร่าร้อนบนเตียง งานนี้คุณได้โชว์ฝีมือเต็มที่สมใจแน่”
ไลลาดีใจ “จริงหรือคะ”
“อื้ม สงสัยจริงๆว่านักเขียนนี่คงมีพลังจิตอ่านใจคุณได้ เคยได้เจอกันบ้างรึยัง ?”
ไลลาอ้ำอึ้ง “ไม่..ค่ะ”
“คนที่ปวดหัวสุดน่าจะเป็นผู้กำกับกับทีมงาน ต้องเปลี่ยนทุกอย่างใหม่หมด” ไลลายิ้มสมใจ

อาทิตย์นั่งตรวจงานอยู่ นางฟ้าเดินเข้ามายื่นมือถือให้อาทิตย์ “อาจารย์ศรีสอางค์ขอคุยด้วยค่ะ”
อาทิตย์รับมาท่าทางงงๆ “ครับอาจารย์” อาทิตย์ฟังอาจารย์สักพักก็หน้าเสีย “ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับอาจารย์ ผมขอโทษแทนนางฟ้าด้วยนะครับ อาจารย์ครับ เดี๋ยวก่อนครับ” อาทิตย์วางมือถือหน้าซีดเครียด “คุณไปพูดอะไรกับอาจารย์ครับ”
“ก็ฉันพูดเท่าไหร่แกก็ไม่ยอม ฉันเลยถามว่าคุณอาทิตย์ให้ตอนละเท่าไหร่ ฉันจะเพิ่มให้ แค่นี้แหละแกขอพูดกับคุณ แกยอมแล้วใช่มั้ยคะ”
“ยอมอะไรกันคุณ เค้าขอยกเลิก ไม่ขายบทให้เราแล้ว”
“อะไรกัน”
“คุณไปคุยเรื่องเงินกับแกได้ยังไง แกโกรธมากเลยครับ แกบอกจะไม่เขียนให้ช่องเราอีกแล้ว”
“งั้นก็ไม่ต้องแคร์สิคะ”
“ยุคนี้หาคนเขียนดีๆยากนะคุณเอ๊ย” นางฟ้ายังหน้าบึ้งไม่เข้าใจ อาทิตย์ปวดหัวกุมขมับ สักพักก็ลุกขึ้นจับมือนางฟ้า “ไป ไปหาอาจารย์ศรีสอางค์กับผม ก่อนที่จะเสียคนเขียนบทไปอีก” อาทิตย์ดึงนางฟ้าออกไป

ห้องซ้อมช่อง SUN ไลลาในชุดเสื้อกล้ามกำลังฝึกการเคลื่อนไหวอยู่ในห้องซ้อมอย่างขะมักเขม้น หน้าตาดูสดชื่นกว่าวันก่อนๆ “โอเคจ้ะ วันนี้แค่นี้ก่อน”
ไลลาไหว้ลาครู โปรดิวเซอร์ก็เดินเข้ามา “น้องไล มีคนมารอพบแน่ะ”
ไลลางง

ไลลากำลังคุยกับใครบางคนอยู่ที่บันไดหนีไฟชั้น10 “จะบ้าเหรอพี่ ยืมอะไรทีเป็นแสนๆ”
คนที่คุยอยู่คือช่างทำผมช่อง THE SUN นั่นเอง “โธ่ ขอเถอะน้องไล พี่ขอเค้ามาจนหมดแล้ว พี่ลำบากจริงๆ ไอ้เจ้าหนี้มันโทรขู่ว่าถ้าพรุ่งนี้ไม่ใช้มันจะเอาไปนั่งยาง”
“โห รอบที่แล้วพี่ก็พูดอย่างนี้ แสนนึงยังไม่ได้คืนเลย ไลก็มีภาระนะ ไม่ได้เตรียมเงินไว้ใช้หนี้พนันบอลพี่”
“ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก น้องไลรวยจะตาย”
“ยอมรับว่ารวย แต่คนนี้ก็ยืม คนนี้ก็ขอ คนโน้นก็หิวข้าว จนไลแทบจะไม่มีเงินเก็บอยู่แล้ว แม่ก็ต้องเลี้ยง”
“เราก็ช่วยกันมาเยอะนะ”
“อ๋อ พี่ทวงบุญคุณกันเหรอ”
“ไม่ได้ทวงหรอก แต่จะบอกว่าเวลาน้องไลลำบากน่ะก็อยากให้คนอื่นช่วยไม่ใช่เหรอ”
“มันก็ผลัดกันนั่นแหละพี่ แต่นี่มันหนักไป”
“แล้วของน้องไลไม่หนักเหรอ ที่นางฟ้ากลายเป็นสะตอพันธุ์แบ๊วไปแล้วนั่นไม่ใช่ฝีมือพี่เหรอคะ”
“ฉันให้พี่ได้หมื่นนึง”
“ขอเถอะค่ะ แสนนึง”
“งั้นพี่ก็ไปยืมที่อื่นแล้วกัน” ไลลาหันหลังควับเตรียมเดินหนี
“ดี พี่จะได้ไปยืมนางฟ้า ! แล้วมีอะไรขึ้นมา อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน”
ไลลาหันหลังมา “นี่แกขู่ฉันเหรอ”
“ไม่...” ไลลาพุ่งเข้าไปบีบคอช่างทำผม แล้วดันไปจนแทบจะหงายหลังตกตึก ดูน่าหวาดเสียวมาก ช่วงทำผมกลัวสุดขีด เสียงสั่น “อย่า...อย่านะน้องไล”
“เมื่อกี้แกว่าไงนะ”
“ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย ปล่อย ปล่อยพี่ก่อนน้องไล”
“แกจะเอาเรื่องฉันไปบอกนางฟ้าไม่ใช่เหรอ”
ไลลาผลักคอช่างทำผมออกไปอีก แว่นตาและปากกาช่างทำผมที่เหน็บไว้ร่วงลงตึก “กรี๊ดดด พอแล้วค้า พี่กลัวแล้ว พี่ไม่บอกแล้ว ปล่อยพี่เถอะน้องไล พี่ไหว้ล่ะ”
“คนเล็กๆอย่างแก ตายไปใครจะสน แกอย่าลืมว่าในวงการน่ะพวกฉันทั้งนั้น แล้วถ้าอยากจะแบล็คเมล์กันน่ะ จำไว้ด้วย ว่าจะเล็กจะใหญ่อีไลไม่สน อย่าคิดว่าตัวเองเหนือชั้น ไม่กลัวฉันก็จงกลัวความตาย” ไลลากระชากคอช่างทำผมเหวี่ยงลงกับพื้น “ไปให้พ้น แล้วอย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” ช่างทำผมรีบลุกวิ่งหนีไป ไลลามองตามด้วยความโกรธ “ฉันไม่ได้เลี้ยงแกคนเดียวหรอกนะ ปลิงนรก!!”

หน้าบ้านอ.ศรีสอางค์ อาทิตย์หน้าเสียก้าวขึ้นมานั่งบนรถแล้วปิดประตู
“อาจารย์ว่าไงบ้าง ยอมแก้บทให้มั้ย”
“เห็นหน้าผมมั้ยครับเนี่ย มันชาไปหมดแล้ว อาจารย์แกไล่ผมออกมาจากบ้านเนี่ย”
“งั้นฉันลงไปคุยเอง”
อาทิตย์จับแขนไว้ “พอเลย พอเลยคุณ อยู่เฉยๆจะเป็นการปราณีกับผมมาก”
“งั้นก็ไปหานักเขียนคนอื่น เยอะแยะไป”
“ไปหาป่านนี้ คงได้เรื่องหรอกครับ จะถ่ายอยู่แล้ว”
อาทิตย์สตาร์ทรถ “สงสัยจะให้ถูกใจคุณ ผมคงต้องเขียนเอง”
นางฟ้ามองไปทางอื่นทำไม่รู้ไม่ชี้ อาทิตย์ขับรถออกไป

ช่างทำผมเดินลงมาจากรถสองแถว เมื่อรถสองแถวแล่นไป บนถนนก็เหลือแต่เพียงลำพัง

ในรถอาทิตย์ เมื่อถึงทางแยก นางฟ้าเห็นอาทิตย์เลี้ยวรถไปคนละทางกับบ้านเธอ “นี่คุณจะเลี้ยวไปไหน”
“ว่าจะไปดูพี่อ๋อยช่างทำผมหน่อย แกไม่มาทำงานตั้งแต่วันที่โดนคุณจัดการนั่นแหละ”
“อะไรกัน ยังไม่ได้จัดอะไรซะหน่อย”
“เดี๋ยวแกดันเป็นอะไรไป ผมได้ปวดหัวอีกข่าว คุณดูเอาก็แล้วกันครับ ว่าที่ผมตามล้างตามเช็ดอยู่นี่ก็เพราะความไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจของคุณทั้งนั้น”
ช่างทำผมเดินอยู่ตรงทางเปลี่ยว พลันก็ถูกไม้ตีเข้าที่หัวจนล้มไปกับพื้น ชายชุดดำสวมหมวกไหมพรมจัดการทุบและกระทืบช่างทำผมอย่างหนักจนไม่อาจลุกขึ้นสู้ สักพักมันก็หยิบเชือกขึ้นมาชูขึ้นเตรียมรัดคอช่างทำผม ดูน่ากลัว

ในรถอาทิตย์ ขับมาใกล้ถึงจุดเกิดเหตุ
“ปล่อยฉันลงแถวนี้แหละ บ่นน่ารำคาญ”
“อ๋อ เป็นข่าวมาหลายอย่าง ยังขาดข่าวโดนฉุดไปข้างทาง”
“ก็ดีกว่าอยู่บนรถกับคุณ” รถแล่นผ่านจุดเกิดเหตุ นางฟ้ามองไปนอกรถ เห็นชายชุดดำกำลังจัดการช่างทำผมอยู่ นางฟ้าตกใจมาก นางฟ้าเสียงดัง “เฮ้ย คุณ จอด !”
อาทิตย์สะดุ้ง “อะไรกันล่ะคุณ ผีเข้าเหรอ”
“จอดๆตรงนี้ก่อน เร็วๆ”
อาทิตย์เสียงดังบ้าง “เดี๋ยวผมไปส่งบ้านเอง ใจเย็นๆ” อาทิตย์ไม่หยุด

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 13/2 วันที่ 19 ก.ย. 58

ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทประพันธ์โดย สุพรรณิการ์
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทโทรทัศน์โดย : สุพรรณิการ์ และ ณัฏฐพล เกษบุญชู
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา กำกับการแสดงโดย : ปรีดาภรณ์ บัวตูม
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ผลิตโดย : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ควบคุมการผลิตโดย : อรพรรณ วัชรพล
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ