อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 13/3 วันที่ 19 ก.ย. 58

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 13/3 วันที่ 19 ก.ย. 58

“จอดๆตรงนี้ก่อน เร็วๆ”
อาทิตย์เสียงดังบ้าง “เดี๋ยวผมไปส่งบ้านเอง ใจเย็นๆ” อาทิตย์ไม่หยุด

นางฟ้าทุบๆอาทิตย์อั่กๆๆ “จอด!! บอกให้จอด”
อาทิตย์เบรกรถเอี๊ยด “อะไรของคุณเนี่ย ผมทนไม่ไหวแล้วนะ”
นางฟ้ารีบหันไปดูกระจกหลัง นางฟ้าตะโกนลั่น “พี่ช่างทำผม!! พี่ช่างทำผม!!”
“อะไรนะ !” อาทิตย์หน้าตื่น

ชายชุดดำรัดคอช่างทำผมจนกำลังจะขาดใจตาย อาทิตย์วิ่งเข้ามากระโดดถีบจนมันกระเด็น ชายชุดดำเห็นท่าไม่ดีรีบหนีเข้าดงไป อาทิตย์วิ่งเข้าไปพยุงช่างทำผมที่ตอนนี้สภาพเลือดเต็มตัว


“พี่อ๋อย... พี่อ๋อย” นางฟ้าวิ่งตามมาดู ตกใจแทบช็อก
“คุณจะลงรถมาทำไม เดี๋ยวคนเห็น กลับไป” อาทิตย์กำลังรวบรวมสติเช่นกัน

ที่โรงพยาบาล อาทิตย์พยุงช่างทำผมที่ใส่เฝือกทั้งแขนขาและค้ำไม้เท้าเดินออกมาจากห้องตรวจ พาไปนั่งที่เก้าอี้ยาว “เดี๋ยวพี่รอตรงนี้นะครับ ผมไปเอายาให้”
ช่างทำผมไหว้ “ขอบพระคุณจริงๆนะคะคุณอาทิตย์” อาทิตย์พยักหน้าแล้วเดินไป
ช่างทำผมนั่งรออยู่อย่างหวาดระแวง ซักพักก็มีแขนมาแตะไหล่ ช่างทำผมสะดุ้งเฮือก หันไปเห็นคนที่แตะไหล่คือนางฟ้าที่ใส่หมวกใส่แว่นดำ “ฟ้าเองพี่”
ช่างทำผมจะร้องไห้ “น้องนางฟ้า พอแล้วค่า อย่าทำอะไรพี่เลย วันนี้พี่โดนเยอะแล้ว กรรมตามทันแล้ว”
“ฟ้าไม่ทำอะไรพี่หรอก แค่อยากรู้ ว่าพี่ไปทำอะไรมา” ช่างทำผมกลัวตัวสั่น

สักพัก อาทิตย์ก็เดินถือถุงยากลับมาที่เก้าอี้ “ไปครับกลับกัน” ช่างทำผมนั่งหน้าซีดตัวสั่น “ไข้ขึ้นเหรอพี่” ช่างทำผมค่อยๆยื่นกระดาษการ์ดใบเล็กๆให้อาทิตย์ด้วยมือสั่นเทา อาทิตย์รีบรับมาดู “ฉันกลับเอง ไม่ต้องเป็นห่วง ...นางฟ้า” อาทิตย์สงสัย หันไปหาช่างทำผมที่ยังสั่นไม่หาย

หน้าตึก STAR ไลลาเดินลงมาถึงล็อบบี้ บรรยากาศเงียบคนกลับกันเกือบหมดแล้ว

อาทิตย์กำลังขับรถด้วยใจร้อนสุดขีด

ไลลาเดินออกจากประตูบริษัท เห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนหันหลังอยู่ หญิงคนนั้นหันมา เธอคือนางฟ้า ไลลาตกใจตาโต “นางฟ้า!” นางฟ้ากัดฟันเดินเข้าไปตบเข้าที่กกหูไลลาจนเซ “แกตบฉันทำไม”
“อย่าแอ๊บ !!! พี่อ๋อยบอกฉันหมดแล้ว ฝีมือแกทั้งนั้น จะตามล้างฉันไปถึงไหน อีไลลา อีสารเลว” นางฟ้าจะเข้าไปตบอีก
ไลลาตบสวนแล้วเข้าไปบีบคอ “ฉันต่างหากที่ต้องพูดคำนี้ ไม่ใช่แก”
ทั้งสองยื้อยุดกันจนตกลงไปในสระน้ำพุหน้าบริษัท ต่างคนต่างตบตีกันระบายความแค้นที่สะสมมานาน
“ฉันจะแฉแกให้หมด ทั้งเรื่องที่ทำกับฉัน กับคนอื่น และพัฒนาความเลวไปถึงขั้นส่งคนไปฆ่าปิดปากพี่อ๋อย จิตใจแกมันทำด้วยอะไร”
“แกเอาอะไรมาพูด อีอัปสรสวรรค์ชั้นฟ้า เห็นเพื่อนได้ดีกว่าไม่ได้”
นางฟ้าจิกหัวไลลา ไลลาสะบัดออกแล้วจับนางฟ้าเหวี่ยงลงไปนอน ไลลาบีบคอนางฟ้าแล้วจับกดลงไปในน้ำ !!!

หน้าตึก SUN นางฟ้ากับไลลากำลังละเลงตบกันอยู่ในสระน้ำพุ “เมื่อไหร่แกจะเลิกยุ่งกับฉัน”
นางฟ้ากดหน้าไลลาลงในน้ำ อาทิตย์วิ่งเข้ามาถึงพอดีก็กระชากนางฟ้าออก “นี่คุณพอแล้ว จะฆ่าเค้าเหรอครับ”
นางฟ้าไม่ยอมจะเข้าไปซ้ำอีก อาทิตย์จับไว้ ไลลาลุกขึ้นมองหน้านางฟ้าอย่างแค้น นางฟ้าก็กัดฟันแค้นเช่นกัน
“คุณอาทิตย์คะ ช่วยดูแลนักแสดงในค่ายหน่อยนะคะ สงสัยเพราะเรตติ้งร่วงเลยแปลงร่างจากนางฟ้าเป็นหมาบ้าไล่กัดไปทั่ว”
“มันต้องรับผิดชอบ ที่มันใส่ร้ายฉัน”
“แกมีหลักฐานเหรอว่าฉันทำ ไปหามาสิ แล้วไปฟ้องร้องเอาในศาล เอามั้ยล่ะ”
“ไลลา คุณเป็นคนวางแผนปล่อยคลิปนั่นหรือครับ
“ทำไมต้องไลด้วยล่ะคะ”
“เมื่อกี้ผมเจอพี่อ๋อย ช่างทำผม เค้าบอกว่าทั้งหมด...”
ไลลาแทรกทันที “อ๋อ อีกระเทยอ๋อย เมื่อตอนเย็นมันมายืมตังค์ไลตั้งแสนนึง บอกจะไปใช้หนี้พนันบอล ไลบอกไม่ให้ มันโกรธใหญ่ขู่ว่าจะไปบอกนักข่าวว่าไลเป็นคนปล่อยคลิปโจ แล้วไลจะเอาที่ไหนล่ะคะ บ้านไลก็ยังผ่อนไม่หมด” นางฟ้าจะเข้าไปซ้ำ “ไม่ต้องมาตอแหล”
อาทิตย์รีบกัน “หยุดก่อนครับ คิดแบบแฟร์ๆ บางทีเมื่อกี้อาจจะเป็นพวกทวงหนี้พนันบอลก็ได้”
“ฉันไม่เชื่อแกหรอก แกมันสารพัดพิษ กัดไม่ปล่อย”
“แล้วฉันจะทำไปทำไม นี่ฉันก็มีบ้านของฉันแล้ว แถมบารมีอะไรก็สู้แกไม่ได้ แกเอาเวลาไประวังอีจิ๋วดีกว่ามั้ง ฉันว่าบางทีมันอาจจะกำลังหาทางทวงของๆมันคืน”
นางฟ้าจ้องตาไลลา “ของอะไร”
“ก็คนที่มันแอบชอบของมันมาตั้งนานแล้วไง อีโง่!!” นางฟ้าโดนด่าว่าอีโง่ก็ปรี่จะเข้าตบ
อาทิตย์รีบกัน “พอกันเถอะครับ ผมขอร้อง”
ไลลามองหน้าอาทิตย์ อาทิตย์มองหน้าไลลาอย่างขอความเห็นใจ ไลลาหยิบกระเป๋าสะพาย มองหน้านางฟ้าอย่างแค้นแล้วเดินออกไป นางฟ้ามองตามอย่างโกรธ อาทิตย์ยืนมองทั้งสองอย่างเซ็ง

ในรถ อาทิตย์กำลังขับรถกลับ นางฟ้านั่งหน้าโกรธมีสูทอาทิตย์คลุมอยู่ เสียงเข้ม “ไปโรงพักเลยคุณ”
“ไปทำไมล่ะครับ”
“จะเอาเรื่องมันสิ!! ฉันจะฟ้องมัน!! ที่ใส่ร้ายฉันเรื่องคลิป”
“แล้วคุณแน่ใจแล้วหรือครับว่าเค้าทำจริงๆ”
“แน่ใจ”

“เรื่องคลิปมันก็เงียบไปแล้ว จะให้มันกลับมาเป็นกระแสอีกเหรอ”
“ใช่ ฉันไม่อยากให้คนเค้านึกว่าเป็นแผนโปรโมทเพลงบ้าๆบอๆของคุณ ฉันอยากให้คนเค้ารู้ว่าเป็นฝีมืออีนี่ ที่เอาคลิปมายัดใส่มือถือฉัน”
“เพื่ออะไรครับ”
“ก็ให้คนเค้ารู้ว่ามันเป็นคนเลวร้ายยังไง”
“ไปปลุกเรื่องที่กลายเป็นของเล่นๆไปแล้ว ให้กลับไปเป็นเรื่องจริง ลองคิดดูจะเสียมากกว่าได้รึเปล่า”
“ฉันไม่สน ฉันต้องการทวงความบริสุทธิ์”
“แล้วนี่มีใครเค้ามองว่าคุณผิดเหรอครับ”
“ฉันไม่สน จอดเดี๋ยวนี้ ฉันจะไปแจ้งความ”
“คุณ ฟังผมเถอะ ทางใครทางมัน”
“คุณเดือดร้อนอะไรนักหนา หรือเคยได้กับมัน”
อาทิตย์โมโหเบรกรถเอี๊ยด มองหน้านางฟ้า “ทำไมคุณพูดแบบนี้ นี่ผมพูดในฐานะคนกลางระหว่างคุณกับเพื่อนนะ” นางฟ้าไม่สนใจ นั่งโกรธต่อไป “นี่คุณ... ฟังผมนะ ใครจะเป็นคนทำเรื่องนี้ก็แล้วแต่ แต่ผมไม่อยากให้คุณแก้แค้น คนไม่ดีเขาถนัดในวิธีกลั่นแกล้ง คุณสู้เค้าไม่ได้หรอก เราหันมาตั้งรับด้วยวิธีฉลาดๆ แล้วดูแลตัวเองให้เตรียมพร้อมสู้กับเรื่องใหม่ๆเถอะครับ” นางฟ้านิ่ง “เรื่องส่วนตัวคุณยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเคลียร์ อย่าเสียเวลากับเรื่องพรรค์นี้ ให้ผมจัดการเถอะ” นางฟ้ายังนิ่ง อาทิตย์ถอนใจแล้วหันหน้าขับรถต่อไป

บ้านไลลา ไลลาเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ใส่ชุดนอน เดินลงมาทันใดนั้นเสียงกริ่งหน้าบ้านดัง ไลลาชะงักมองๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปหน้าบ้านเห็นอาทิตย์ยืนรออยู่หน้ารถ อาทิตย์เดินลงมาจากรถ
“คุณอาทิตย์” ไลลามองไปที่รถ
“ผมส่งเค้าที่บ้านแล้ว ....คุณเป็นอะไรรึเปล่า”
ไลลาส่ายหัว เซ็ง “แต่ถ้าคุณไม่เข้ามาห้ามก็ไม่แน่ ป่านนี้ไลคงตายลอยอยู่ในสระนั่นแล้วมั้งคะ”
“ความจริงมันจะเป็นยังไงก็เถอะ แต่ผมไม่อยากให้คุณสองคนเป็นอย่างนี้เลย”
“คนมันเกลียดกัน จะให้กอดจูบกันมันคงไม่ไหวหรอกค่ะ”
อาทิตย์พยักหน้าปลงๆ “ย้ายไปอยู่ที่นั่น สบายดีนะครับ”
“ก็ลำบากเรื่องการปรับตัว แต่ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ”
“ถ้าไม่ไหวก็ขอให้รีบบอก บางทีละครเรื่องหน้าเราอาจได้กลับไปร่วมงานกัน ผมเป็นห่วงคุณนะ”
ไลลายิ้มซึ้งใจแล้วโผเข้าไปกอดอาทิตย์ อาทิตย์อึ้งไป “ขอบคุณนะคะ” ไลลาแยกออกมา “อย่างน้อยไลก็ยังมีคุณ”
“ผมยังไม่ลืมคุณนะครับ และก็ยังรอคุณอยู่นะครับ” ไลลาอึ้งซึ้งสุดขีด อาทิตย์เดินขึ้นรถขับออกไป ไลลายืนมองตามอยู่ตรงนั้น
ห้องนอนไลลา ไลลานั่งลงบนเตียง พลันต่อสายถึงใครบางคน “ลูกน้องแกมันห่วยสุดๆ ทำงานกันยังไง อีนางฟ้ามันรู้แล้วว่าเป็นฝีมือฉัน”
ในห้องมืดๆ เห็นชายคนหนึ่งกำลังนั่งหันหลังคุยอยู่ “ก็อีกะเทยนั่นดันดวงดี ช่วยไม่ได้” ชายคนนั้นหันหน้ามา จึงเห็นว่าคือปราณ “แล้วค่าจ้างล่ะ ว่าไง”
“ค่าจ้างบ้าอะไร ไปตายซะเถอะ”
“อ้าว อย่ามั่วนะครับคุณไลลา ผมกุมความลับคุณอยู่นะครับ อยากให้เรื่องนี้แดงไปถึงนักข่าวเหรอ เอามาดีๆ แล้วเรื่องนี้จะเงียบกริบเหมือนไม่เคยเกิดบนโลก”
ไลลาวางสายหน้าโมโห คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

ไลลากระชากคอช่างทำผมเหวี่ยงลงกับพื้น “ไปให้พ้น แล้วอย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก”
ช่างทำผมรีบลุกวิ่งหนีไป ไลลามองตามด้วยความโกรธ “ฉันไม่ได้เลี้ยงแกคนเดียวหรอกนะ ปลิงนรก!!”
มุมหนึ่งช่อง STAR ไลลายืนครุ่นคิดหาวิธีปิดปากช่างทำผม พลันก็คิดถึงใครคนหนึ่งขึ้นมา ไลลาหยิบมือถือขึ้นมากดหาเบอร์ ขึ้นชื่อ “ไอ้ปราณ” ไลลาตัดสินใจนิดหนึ่งก่อนกดโทรออก
ที่แฟลต ปราณกำลังยิ้มคุยมือถือกับไลลา “แค่ให้มันเจ็บหนักจนพูดไม่ได้ สบายมาก แล้วนี่มีเรื่องอะไรกันล่ะ”
“ไม่ใช่เรื่องของแก ...แล้วแกจะคิดค่าจ้างยังไง”
ปราณนิ่งคิดไปนิดหนึ่ง “ค่าขนมลูกน้องฉัน เดี๋ยวจัดการเอง ส่วนของฉัน....” ปราณนิ่งคิดไปนิดหนึ่ง “...ขอมือถือฉันคืน”
ไลลาอึ้ง “มือถืออะไร”
“มือถือที่เธอเก็บไปจากห้องอัดฉันไง” ไลลาครุ่นคิดนึกถึงตอนที่ไลลากับเป๋าไปช่วยจิ๋วที่ห้องอัดปราณ
จิ๋วเริ่มขยับตัว จิ๋วพยายามลืมตามองหน้าอุไร “ไร…”
“ลุก!!เร็ว!!เร็วสิ!!” อุไรวรรณประคองจิ๋วขึ้น ทันใดนั้นมือถือปราณที่ยังอัดคลิปอยู่ร่วงลงพื้นอุไรหันไปเห็น อุไรวรรณพึมพำ “ไอ้เลว!!” อุไวรรณรรีบหยิบมือถือปราณใส่กระเป๋าสะพายแล้วประคองจิ๋วไว้
“มือถือที่แกแอบถ่ายตอนจะข่มขืนไอ้จิ๋วน่ะเรอะ แกจะเอาไปทำอะไร”
“ฉันไม่ได้อยากได้คลิปนั่น ในมือถือนั้นมันมีรูป มีเดโมเพลง มีคลิปที่ถ่ายกับพ่อกับแม่ฉันสมัยยังไม่ตาย ฉันอยากได้คืน”
“ป่านนี้ไปอยู่ไหนใครจะไปรู้”
“ดูให้ฉันหน่อย ถ้าเธอไม่มั่นใจ ก็ลบคลิปจิ๋วก่อนเอามาคืนฉันก็ได้” ไลลาเครียด

ไลลาคิดถึงมือถือนั้น ไลลาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบลังกระดาษใบหนึ่งออกมา ในลังนั้นมีแต่สมบัติเก่าๆของไลลา ไลลาคุ้ยๆหา หยิบมือถือปราณที่เคยเก็บได้ขึ้นมา ไลลาครุ่นคิด ลำบากใจ
ไลลานั่งอยู่กับพื้นห้องสีหน้าเครียดหน้าจอมือถือปราณ เห็นคลิปจิ๋วกำลังจะถูกปราณข่มขืน ไลลากดลบคลิปนั้น คลิปจิ๋วถูกลบแล้ว ไลลาหน้าเครียด

ห้องทำงานอาทิตย์ จิ๋วกำลังนั่งคุยอยู่กับอาทิตย์ “จิ๋วไม่ติดใจแล้วค่ะ ใครจะทำก็ช่าง ให้กรรมตามสนองเอง”
“ยังไงลองปรับความเข้าใจกันดูนะครับ ....ทั้งสามคนนั่นแหละ”
จิ๋วพยักหน้าลำบากใจ “ค่ะ”
“เอ้อจิ๋ว ตอนนี้ผมกำลังเร่งเพลงใหม่ให้จิ๋วร้องเดี่ยวอยู่”
จิ๋วเฉยๆ ไม่ค่อยดีใจ “อ๋อ ดีค่ะ แล้วไอ้..เอ่อ พี่ปราณเค้าแต่งเสร็จแล้วหรือคะ”
“ไม่หรอกครับ เพลงนี้ผมจะแต่งเอง”
จิ๋วยิ้มออก “หา จริงเหรอคะ แล้วพี่ปราณล่ะคะ”
“จิ๋วยังไม่รู้เหรอ ?” หน้าจิ๋วงง “มีจดหมายร้องเรียนมา ว่าพี่ปราณเค้าอ้างชื่อค่ายเพลงเราไปล่อลวงพวกวัยรุ่น มีทั้งเรียกเงินแล้วก็ขอมีอะไรด้วย ผมตรวจสอบแล้วเป็นเรื่องจริง ก็เลยเชิญแกออกไปแล้ว”
จิ๋วดีใจมาก “ฟ้ามีตาจริงๆ”
“มาพูดเรื่องเพลงเถอะ ผมอยากได้เพลงที่เขียนมาจากความรู้สึกของจิ๋วจริงๆ เป็นเรื่องของจิ๋วจริงๆ มันถึงจะดี”
“เรื่องอะไรเหรอคะ”
“ก็น่าจะเป็นมุมมองเกี่ยวกับความรักนะ” จิ๋วอึ้งนิดๆ “จิ๋วรู้สึกอะไรยังไงเกี่ยวกับความรัก ช่วยเขียนมาให้ผมซักหนึ่งหน้ากระดาษสิ”
“เรื่องความรัก...เอ่อ...จิ๋วก็..ไม่ค่อยมีอะไรหรอกค่ะ”
“มีสิ ใครบ้างไม่มีความรัก เขียนเท่าที่จิ๋วรู้สึกนั่นแหละ กำลังแอบชอบใคร หรือเคยชอบใคร หรือมองความรักเป็นแบบไหน สีอะไร เขียนมาได้เต็มที่เลย ผมอยากรู้จักจิ๋วให้มากกว่านี้”
จิ๋วพยักหน้าเจื่อนๆ “เอ่อ...ได้ค่ะ...”
อาทิตย์ยิ้ม หน้าจิ๋วเจื่อนๆเดินออกไป ปูเปรี้ยวสวนเข้ามา “เรื่องละครเอายังไงดีคะ หรือเปิดกล้องเรื่องอื่นมาแทรกก่อน”
อาทิตย์หน้าเครียดขึ้นมาอีกเรื่อง ถอนใจ “ไม่ได้หรอกครับพี่ ออกข่าวไปแล้ว แฟนๆนางฟ้าก็รอดูเยอะด้วย”
“ใช่ค่ะ เพราะที่วางไว้เดิมจะออนแอร์ชนกับละครเรื่องแรกของไลลาพอดี”
“เราจะหลีกทางไม่ได้”
“แต่บทละครใหม่ เรายังไม่ได้เลือกเลย”
อาทิตย์อึ้งไปนิดหนึ่ง “เดี๋ยวผมคงต้องลุยเอง” ปูเปรี้ยวมองหน้าอาทิตย์

ห้องซ้อมเต้น จิ๋วซ้อมเต้นอยู่ในห้องอย่างเหม่อลอย โจที่ซ้อมอยู่ใกล้กันเห็นดังนั้นก็เดินเข้ามาแตะไหล่ จิ๋วสะดุ้ง
“โดนโกงแชร์หรือคะน้องสาว”
“เอ่อ..เปล่าค่ะพี่”
“แล้วเหม่ออะไรขนาดนั้น”
“เอ่อ..พอดีคุณอาทิตย์เค้าอยากจะเขียนเพลงจากมุมมองความรักของจิ๋วน่ะค่ะ แต่จิ๋วยังนึกไม่ออก”
โจยิ้มอย่างรู้ทัน “นึกไม่ออก หรือว่าไม่กล้าเปิดเผยออกมากันแน่คะ”
จิ๋วอึ้งไปนิดหนึ่ง “จิ๋ว คงไม่ค่อยมีความรักกับใครเค้าน่ะค่ะ จิ๋วทำแต่งานมาตลอด”
โจแซว “จริงอ้ะ นี่คิดนานปะถึงพูดมาเนี่ย”
“แหม พี่ก็เห็น”
“แต่ที่พี่เห็นมันมีนะ ในตาของเธอน่ะอินเนอร์มันแรงสุดๆ”
“พี่เห็นอะไรหรือคะ”
“ไม่ต้องมาถามหรอก เธอรู้ตัวเองอยู่แล้ว แค่บางทีมันอาจสับสนว่าเป็นความรักหรือความผูกพันกันแน่ พี่เห็นแววตาเธอตอนมองเค้านะมันอึดอัดใจสุดๆ เป็นพี่ๆงาบตั้งแต่ตอนเรียนแล้ว” จิ๋วมองหน้าโจอย่างตะลึง “เอาเหอะ คืนนี้กลับบ้านไปอาบน้ำประแป้ง ทำใจสบายๆ ลองนึกถึงแต่สิ่งที่ตัวเองรู้สึก ความเป็นจริงจะเป็นยังไงช่างหัวมัน เขียนออกมาให้หมด อย่าหลอกตัวเอง นั่นแหละเพลงของเธอ” จิ๋วคิดตามโจ

ห้องซ้อมแอคติ้ง เห็นนางฟ้าและเพื่อนดาราวัยรุ่นอีก 2 คนอยู่กับครูแอคติ้ง ครูกำลังให้ทุกคนวอร์มร่างกาย
อาทิตย์เดินเข้ามาดูอยู่ที่กระจกหน้าห้อง ครูฝึกหันไปเห็นอาทิตย์ก็กวักมือเรียกให้เข้าไปด้านใน อาทิตย์หน้าเหวอ เดินเข้าไปในห้องอย่างงง “มีอะไรหรือครับ”
“พอดีจะเวิร์คช็อป แล้วมันไม่ครบคู่น่ะค่ะ เด็กลาป่วยไปคนนึง คุณอาทิตย์ช่วยมาเป็นคู่ให้นางฟ้าแป๊บนึงนะคะ”
นางฟ้าดูจะไม่อยากได้เลย อาทิตย์ยิ้ม “ได้เลยครับ ผมจะได้เรียนรู้เรื่องการแสดงไปด้วย” อาทิตย์ยิ้มกวนหันไปมองนางฟ้าที่กำลังหน้าหงิก

ดาราวัยรุ่นสองคนนั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหากัน อาทิตย์กับนางฟ้านั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหากันเช่นกัน อาทิตย์ยิ้มมองหน้านางฟ้า นางฟ้าเบือนหน้าไปมองครู
“มาทำกระจกเงากันนะคะ ฝึกการ GIVE AND TAKE การส่งและการรับอารมณ์ เริ่มจากการวาดวงกลมนะคะ”
นางฟ้ายกนิ้วชี้ขึ้นเตรียมวาดวงกลมบนอากาศ อาทิตย์นั่งยิ้มมองหน้า “ยกนิ้วสิ !” อาทิตย์ยกนิ้วชี้ขึ้นมาชนกับนางฟ้าที่กลางอากาศ

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 13/3 วันที่ 19 ก.ย. 58

ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทประพันธ์โดย สุพรรณิการ์
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทโทรทัศน์โดย : สุพรรณิการ์ และ ณัฏฐพล เกษบุญชู
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา กำกับการแสดงโดย : ปรีดาภรณ์ บัวตูม
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ผลิตโดย : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ควบคุมการผลิตโดย : อรพรรณ วัชรพล
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ